Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 14
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
सोम॑ तु रजसा ध्वस्तं विक्रीणन् विधिपूर्वकम् | श्रोत्रियो वार्धुषी भूत्वा न चिरं स विनश्यति
somaṃ tu rajasā dhvastaṃ vikrīṇan vidhipūrvakam | śrotriyo vārddhuṣī bhūtvā na ciraṃ sa vinaśyati ||
ချဏ္ဍာလက ပြောသည်—“ဝေဒကို သိမြင်သော ပုဏ္ဏားတစ်ဦးပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ နွားခြေဖုန်နှင့် နို့ကြောင့် ညစ်ညမ်းသွားသော ဆိုမကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ရောင်းချလျှင် သို့မဟုတ် အတိုးဖြင့် ချေးငွေထုတ်ကာ အတိုးစား၍ အသက်မွေးလျှင်၊ သူသည် ကြာရှည်မတည်နိုင်၊ မကြာမီ ပျက်စီးသွားမည်။”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Ritual correctness alone cannot justify an unethical livelihood: selling impure sacrificial Soma or adopting usury is portrayed as adharma that leads to swift downfall, even for a Veda-learned Brahmin.
A Caṇḍāla speaker delivers a moral warning about conduct and livelihood, criticizing certain practices (trade in defiled Soma and moneylending at interest) as spiritually and socially destructive, regardless of one’s learning or status.