Shloka 7
Ādi Parva, Adhyāya 90 — Pūror Vaṃśa, Kuru-Pravara, and the Janamejaya Line
Genealogical Recitation
न जातु हृष्येन्महता धनेन वेदानधीयीतानहंकृतः स्यात् | नानाभावा बहवो जीवलोके दैवाधीना नष्टचेष्टाधिकारा: । तत् तत् प्राप्य न विहन्येत धीरो दिष्टं बलीय इति मत्वा55त्मबुद्धा,महान् धन पाकर कभी हर्षसे उललसित न हो, वेदोंका अध्ययन करे, किंतु अहंकारी न बने। इस जीव-जगत्में भिन्न-भिन्न स्वभाववाले बहुत-से प्राणी हैं, वे सभी प्रारब्धके अधीन हैं, अतः उनके धनादि पदार्थोंके लिये किये हुए उद्योग और अधिकार सभी व्यर्थ हो जाते हैं। इसलिये धीर पुरुषको चाहिये कि वह अपनी बुद्धिसे “प्रारब्ध ही बलवान् है” यह जानकर दुःख या सुख जो भी मिले, उसमें विकारको प्राप्त न हो
na jātu hṛṣyen mahatā dhanena vedān adhīyītān ahaṅkṛtaḥ syāt | nānābhāvā bahavo jīvaloke daivādhīnā naṣṭaceṣṭādhikārāḥ | tat tat prāpya na vihanyeta dhīro diṣṭaṃ balīya iti matvā ||
ဇရတ်ကာရုက ပြောသည်– «ကြီးမားသော ဓနရရှိသော်လည်း ထိုကြောင့်သာ မည်သည့်အခါမျှ များစွာ ဝမ်းမြောက်မနေသင့်။ ဝေဒများကို လေ့လာရမည်၊ သို့သော် မာနမထောင်ရ။ သက်ရှိလောက၌ သဘောသဘာဝ မတူညီသော သတ္တဝါများ များစွာရှိပြီး အားလုံးသည် ကံကြမ္မာ (ဒေဝ) အောက်တွင် ရှိကြသဖြင့် ရလဒ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ထင်ကာ လုပ်သော ကြိုးပမ်းမှုနှင့် အခွင့်အရေးတို့သည် မကြာခဏ အလဟဿ ဖြစ်တတ်၏။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အရာ ရောက်လာစေကာမူ တည်ကြည်သူသည် မလှုပ်ရှားရ—အမိန့်တော်ထားသည့်အရာက ပိုမို အင်အားကြီးသည်ဟု သိထားလျက်»။
जटद्टक उवाच