Shloka 36
मित्रश्न क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् | पूषा भगश्न संक़्रुद्ध:/ सविता च विशाम्पते
mitraśnā kṣuraparyantaṁ cakram ādāya tasthivān | pūṣā bhagaś ca saṁkruddhaḥ savitā ca viśāmpate ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– မိတ္တရသည် မုတ်ဆိတ်ဓားကဲ့သို့ အနားသတ်ထက်မြက်သော စက်ကရ (ဒစ်စ်ကပ်) ကို ယူကာ တည်ကြည်စွာ ရပ်နေ하였다။ ပူရှန်နှင့် ဘဂလည်း ဒေါသထန်လာကြပြီး၊ အို လူမျိုးတို့၏ အရှင်၊ သဝိတೃလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်하였다။ ဤပိုဒ်သည် နတ်ဘုရားတို့၏ အင်အားပင် လှုံ့ဆော်ခံရလျှင် ဒေါသသို့ ဆွဲငင်ခံရနိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး—တရားမျှတသော မကျေနပ်မှုနှင့် ထိန်းမနိုင်သော ဒေါသ၏ အန္တရာယ်ကြားရှိ သဘောတရားဆိုင်ရာ တင်းမာမှုကို ညွှန်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can spread and intensify even among exalted beings; it implicitly warns that wrath, once kindled, mobilizes power toward harm unless restrained by dharma and discernment.
The narrator describes a moment of rising divine confrontation: Mitra arms himself with a razor-edged discus and stands ready, while Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ also become angry—signaling an escalation toward conflict.