Shloka 34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा । पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबल:,धाताने धनुष लिया और जयने मुसल, क्रोधमें भरे हुए महाबली त्वष्टाने पर्वत उठा लिया
jagṛhe ca dhanurdhātā musalaṃ tu jayas tathā | parvataṃ cāpi jagrāha kruddhas tvaṣṭā mahābalaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ဓာတာသည် မိမိ၏ လေးကို ကိုင်ယူ၍၊ ဇယသည် မုဆလ (တုတ်လက်နက်) ကို ယူဆောင်하였다။ ထို့နောက် အင်အားကြီးမားသော တွဗෂ္ဋೃ သည် ဒေါသထန်လျက် တောင်တစ်လုံးကိုပင် မြှောက်တင်လိုက်သည်—ထိန်းချုပ်မှုနှင့် မှန်ကန်သော ဆင်ခြင်တရားကို စွန့်လွှတ်သည့်အခါ ဒေါသက သတ္တဝါတို့ကို အလွန်အကျွံ ပျက်စီးစေသော ဆုံးဖြတ်ချက်သို့ တိုက်တွန်းနိုင်ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) escalates conflict and leads to disproportionate, potentially ruinous action; dharma requires restraint and discernment even when power is available.
As tensions rise, different figures arm themselves: Dhātā takes a bow, Jaya takes a mace, and the enraged, mighty Tvaṣṭṛ goes so far as to lift a mountain—signaling imminent violent confrontation.