Shloka 7
हृष्टो मानुषमांसस्थ महाकायो महाबल: । आध्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत्,मनुष्यका मांस मिलनेकी सम्भावनासे उसे बड़ा हर्ष हुआ। उस महाबली विशालकाय राक्षसने मनुष्यकी गन्ध पाकर अपनी बहिनसे इस प्रकार कहा--
hṛṣṭo mānuṣa-māṁsa-stha mahākāyo mahābalaḥ | āghrāya mānuṣaṁ gandhaṁ bhaginīm idam abravīt ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– လူသားအသားကို ရနိုင်မည့် အလားအလာကြောင့် ဝမ်းမြောက်လျက်၊ ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ အင်အားကြီးသော ရက္ခသသည် လူနံ့ကို ရှူမိပြီးနောက် မိမိ၏နှမအား ဤသို့ ပြောလိုက်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical polarity: the rākṣasa’s joy at harming humans represents adharma—life driven by appetite and violence—setting up a moral contrast with the human dharmic order that such predation endangers.
A powerful, gigantic rākṣasa detects the smell of a human, becomes excited at the chance of obtaining human flesh, and then addresses his sister, initiating the next action in the episode.