Shloka 17
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवा: । प्रसन्नवदना भूत्वा तेडन्ववर्तन्त पाण्डवान्,पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके इस प्रकार कहनेपर वे समस्त कुरुवंशी प्रसन्नचदन होकर पाण्डवोंके अनुकूल हो कहने लगे--'पाण्डुकुमारो! मार्गमें सर्वदा सब प्राणियोंसे तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हें कहींसे किसी प्रकारका अशुभ न प्राप्त हो”
evaṃ uktās tu te sarve pāṇḍuputreṇa kauravāḥ | prasannavadanā bhūtvā te 'nuvavartanta pāṇḍavān ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– ပဏ္ဍု၏သားက ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောရဝတို့အားလုံးသည် မျက်နှာဝင်းပျော်၍ သဘောတူကာ ပဏ္ဍဝတို့ဘက်သို့ လိုက်လျောညီထွေကြသည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်မှုနှင့် သင့်တော်သောအကျင့်တရားအရ ခရီးထွက်ရာတွင် ကောင်းချီးပေးကြ၍—လမ်းခရီးတစ်လျှောက် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ထံမှ မင်္ဂလာကောင်းခြင်းတို့ သင်တို့နှင့်အတူရှိပါစေ၊ မည်သည့်ဘက်မှမဆို အမင်္ဂလာတစ်စုံတစ်ရာ မထိခိုက်ပါစေဟု ဆုတောင်းကြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid rivalry, dharmic speech can soften hearts: respectful address and self-restraint invite reconciliation, and goodwill is expressed through blessings that seek the welfare of all and the avoidance of harm.
After the Pāṇḍu-son (implicitly Yudhiṣṭhira) speaks to them, the Kauravas respond with pleased faces and agree to act in a manner favorable to the Pāṇḍavas, offering auspicious wishes for their safe journey and freedom from misfortune.