Shloka 26
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रस्नरवैरभ्यषिज्चत । मुमोच बाष्प॑ दाशेयी पुत्र दृष्टवा चिरस्य तु
pariṣvajya ca bāhubhyāṃ prasnaravair abhyaṣiñcat | mumoca bāṣpaṃ dāśeyī putraṃ dṛṣṭvā cirasya tu ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်— သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်တွယ်ကာ ရင်ထဲက ငိုသံနှင့်အတူ စီးကျလာသော မျက်ရည်များဖြင့် သူ့ကို ရေချိုးသကဲ့သို့ လောင်းလှန်하였다။ ငါးဖမ်းမိန်းမသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တင်းကျပ်ထားသော ငိုကြွေးမှုကို လွှတ်ချလိုက်သည်၊ အကြာကြီးနောက်မှ သားကို ပြန်တွေ့ရသောကြောင့်ပင်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and human truth that familial affection—especially a mother’s love—transcends social identity and expresses a natural dharma: compassion, attachment, and care for one’s child, intensified by long separation.
The fisherwoman, upon seeing her son after a long time, embraces him tightly and drenches him with tears while sobbing; she finally releases her pent-up grief through weeping.