Adhyaya 89

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ऽणिमाद्यष्टसिद्धित्रिगुणसंसारप्राग्नौ होमादिवर्णनं नामाष्टाशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि शौचाचारस्य लक्षणम् यदनुष्ठाय शुद्धात्मा परेत्य गतिमाप्नुयात्

ဤသို့ဖြင့် «သရီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရဝဘားဂ၌ အဋ္ဌာသီတိမို အဓ္ဓာယ—«အဏိမာမှ စတင်သော စိဒ္ဓိရှစ်ပါးနှင့် တြိဂုဏ သံသာရ မတိုင်မီ မီးထဲသို့ ဟိုးမ စသည်တို့၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိသော အခန်း စတင်သည်။ စူတက ပြောသည်—«ယခုမှစ၍ သန့်စင်ရေး စည်းကမ်း (śaucācāra) ၏ လက္ခဏာများကို ငါဖော်ပြမည်။ ထိုကို ကျင့်သုံးလျှင် အတ္တမ သန့်စင်လာ၍ သေပြီးနောက် ပတိ (သီဝ) အောက်၌ မုက္ခသို့ ဦးတည်သော မှန်ကန်သည့် ဂတိကို ရောက်မည်»။

Verse 2

ब्रह्मणा कथितं पूर्वं सर्वभूतहिताय वै संक्षेपात्सर्ववेदार्थं संचयं ब्रह्मवादिनाम्

အတိတ်ကာလ၌ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဝေဒအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်အနှစ်သာရကို အကျဉ်းချုပ်အဖြစ် ဟောကြားခဲ့သည်။ ထိုသည် ဘြဟ္မဝါဒင် (ဘြဟ္မကို သိသူများ) က စုဆောင်းထိန်းသိမ်းထားသော စုတစုဖြစ်၍ ပတိ (အမြင့်ဆုံးသခင်) ထံသို့ သွားရာလမ်းကို မရှုပ်ထွေးဘဲ နားလည်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 3

उदयार्थं तु शौचानां मुनीनामुत्तमं पदम् यस्तत्राथाप्रमत्तः स्यात् स मुनिर्नावसीदति

သန့်ရှင်းမှု (śauca) ပေါ်ထွန်းလာစေရန် မုနိသည် မုနိတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော အဆင့်ကို ရောက်သည်။ ထိုစည်းကမ်း၌ သတိရှိ၍ မပေါ့ပျက်သူ—ထိုမုနိသည် ကျဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ချည်နှောင်မှုထဲသို့ မနစ်မြုပ်။

Verse 4

मानावमानौ द्वावेतौ तावेवाहुर् विषामृते अवमानो ऽमृतं तत्र सन्मानो विषमुच्यते

ဂုဏ်တင်ခြင်းနှင့် အရှက်ခွဲခြင်း—ဤနှစ်ပါးကို အဆိပ်နှင့် အမృతဟု ဆိုကြသည်။ ဤအကြောင်း၌ အရှက်ခွဲခြင်းသည် အမృతဖြစ်၍ ဂုဏ်တင်ခြင်းသည် အဆိပ်ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 5

गुरोरपि हिते युक्तः स तु संवत्सरं वसेत् नियमेष्वप्रमत्तस्तु यमेषु च सदा भवेत्

ဂုရု၏ အကျိုးအတွက် အားထုတ်သူသည် တစ်နှစ်ပြည့် စည်းကမ်းတကျ စေဝာပြု၍ နေရမည်။ အမြဲသတိရှိကာ နိယမ (အကျင့်ဝတ်) နှင့် ယမ (တားမြစ်သဘော) တို့၌ အစဉ်တည်မြဲရမည်။

Verse 6

प्राप्यानुज्ञां ततश्चैव ज्ञानयोगमनुत्तमम् अविरोधेन धर्मस्य चरेत पृथिवीमिमाम्

ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် ဉာဏယောဂကို လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မနှင့် မဆန့်ကျင်ဘဲ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်လှုပ်ရှားကာ—တရားသဘောတရားကို ထိန်းသိမ်းရင်း ပတိ (အရှင်) ကို သိမြင်လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရှာဖွေရမည်။

Verse 7

चक्षुःपूतं चरेन्मार्गं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् सत्यपूतं वदेद्वाक्यं मनःपूतं समाचरेत्

မျက်စိဖြင့် စိစစ်သန့်စင်ထားသော လမ်းကိုသာ လျှောက်ပါစေ။ အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်သန့်စင်ထားသော ရေကိုသာ သောက်ပါစေ။ သစ္စာဖြင့် သန့်စင်ထားသော စကားကိုသာ ပြောပါစေ။ စိတ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော အကျင့်ကိုသာ ကျင့်ဆောင်ပါစေ။

Verse 8

मत्स्यगृह्यस्य यत्पापं षण्मासाभ्यन्तरे भवेत् एकाहं तत्समं ज्ञेयम् अपूतं यज्जलं भवेत्

အိမ်ထောင်တွင် ငါးကို ထားရှိခြင်းကြောင့် ခြောက်လအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်မည်သမျှရှိသော်လည်း—သန့်စင်မထားသော ရေကို သုံးလျှင် တစ်နေ့တည်းတွင် ထိုအပြစ်နှင့် တူညီသမျှ အကုသိုလ် ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 9

अपूतोदकपाने तु जपेच्च शतपञ्चकम् अघोरलक्षणं मन्त्रं ततः शुद्धिमवाप्नुयात्

မသန့်ရေကို သောက်မိလျှင်၊ အဃောရ လက္ခဏာရှိသော မန္တရကို တစ်ရာနှစ်ဆယ့်ငါးကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 10

अथवा पूजयेच्छंभुं घृतस्नानादिविस्तरैः त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य शुध्यते नात्र संशयः

သို့မဟုတ် ရေခဲဆီ(ဃృత)ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ခြင်းစသည့် အလှူအတန်းကျယ်ပြန့်စွာဖြင့် သမ္ဘု(Śambhu)ကို ပူဇော်ရမည်။ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ပြီးလျှင် ပသု(paśu) သန့်စင်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 11

आतिथ्यश्राद्धयज्ञेषु न गच्छेद्योगवित्क्वचित् एवं ह्यहिंसको योगी भवेदिति विचारितम्

ယောဂကို သိသူသည် ဧည့်ခံပွဲ၊ ရှရဒ္ဓ(śrāddha) အခမ်းအနားများ၊ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉ(yajña) စုဝေးပွဲများသို့ မည်သည့်အခါမျှ မသွားသင့်။ ဤသို့ဖြင့် ယောဂီသည် အဟിംသာ(ahiṃsā)၌ တကယ်တည်မြဲလာသည်ဟု ဆင်ခြင်သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 12

रुलेस् फ़ोर् भैक्ष्यचरण वह्नौ विधूमे ऽत्यङ्गारे सर्वस्मिन्भुक्तवज्जने चरेत्तु मतिमान् भैक्ष्यं न तु तेष्वेव नित्यशः

ဘိက္ခု၏ ဘိုက်ရှျ (bhaiṣya) စည်းကမ်းကို သိထားသော ပညာရှိကျင့်သူသည် လူအုပ်အတွင်း၌ အစာစားပြီးပြည့်ဝသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားရမည်—မီးခိုးမထွက်ဘဲ မီးအင်္ဂါရ်အနည်းငယ်သာ ကျန်သည့် မီးကဲ့သို့။ လောဘမရှိဘဲ ဆွမ်းခံရမည်၊ ထိုအိမ်များကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မကပ်လှမ်းရ။ ထို့ကြောင့် paśu သည် pāśa (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေကာ Pati ဖြစ်သော သီဝ(Śiva) ထံသို့ မျက်နှာမူလာသည်။

Verse 13

अथैनम् अवमन्यन्ते परे परिभवन्ति च तथा युक्तं चरेद्भैक्ष्यं सतां धर्ममदूषयन्

ထို့နောက် အခြားသူများက သူ့ကို မလေးစားဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြုနိုင်သလို စော်ကားလည်း ပြုနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် သင့်တော်စွာ ဆွမ်းခံလှည့်လည်မှုကို ဆက်လက်ကျင့်ရမည်၊ သာသနာ့ကောင်းမြတ်သူတို့၏ ဓမ္မကို မညစ်ညမ်းစေဘဲ။ Pāśupata စည်းကမ်း၌ တည်ကြည်ကာ Pati ၏ ကရုဏာကို ရှာဖွေနေသော paśu အဖြစ် pāśa မွေးဖွားသော လှုပ်ရှားမှုမထိခိုက်ဘဲ နေရမည်။

Verse 14

भैक्ष्यं चरेद्वनस्थेषु यायावरगृहेषु च श्रेष्ठा तु प्रथमा हीयं वृत्तिरस्योपजायते

သူသည် တောနေသူတို့၏ နေအိမ်များနှင့် လှည့်လည်သက်သေ့တို့၏ အိမ်များအကြား သွားလာကာ ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေးရမည်။ ဤပထမအသက်မွေးမှုသည် အတားအဆီးကင်းစင်ခြင်းနှင့် မပိုင်ဆိုင်လိုခြင်းမှ ပေါက်ဖွား၍ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေကာ ပရှု (paśu) ကို ပတိ—သီဝ (Śiva) ထံသို့ လှည့်ပေးသော အကောင်းဆုံးနည်းဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 15

अत ऊर्ध्वं गृहस्थेषु शीलीनेषु चरेद्द्विजाः श्रद्दधानेषु दान्तेषु श्रोत्रियेषु महात्मसु

ဤအဆင့်မှစ၍ ဒွိဇာသည် အကျင့်သီလကောင်းသော အိမ်ထောင်ရှင်တို့အကြား သွားလာရမည်—ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိ၍ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ဝေဒကို နားလည်သိမြင်သော ရှရောထရိယ (śrotriya) မဟာတ္မာတို့ထံတွင် ပေါင်းသင်းကူညီမှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုကို ရှာဖွေရမည်။ ထိုကဲ့သို့သော သင့်လျော်သည့်ဝန်းကျင်သည် ဓမ္မနှင့် ပတိ—သီဝ (Śiva) အပေါ် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 16

अत ऊर्ध्वं पुनश्चापि अदुष्टापतितेषु च भैक्ष्यचर्या हि वर्णेषु जघन्या वृत्तिरुच्यते

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ ရှေ့ဆက်သော်လည်း ဓမ္မမှ မကျဆင်းသေးသော မကောင်းမှုမရှိသူတို့အကြားတွင်ပင် ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေးခြင်းကို လူမှုအလွှာများအတွက် အနိမ့်ဆုံးအသက်မွေးမှုဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပရှု (paśu) အတွင်း ပာရှ (pāśa) ကို ခိုင်မာစေသော အားကိုးမှုနှင့် ပျင်းရိမှု၏ အညစ်အကြေးမရှိဘဲ ပတိ (Śiva) အပေါ် ဘက္တိကို လိုက်နာနိုင်ရန် တရားမျှတသော အသက်မွေးနည်းကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 17

भैक्ष्यं यवागूस्तक्रं वा पयो यावकमेव च फलमूलादि पक्वं वा कणपिण्याकसक्तवः

ရှိုင်ဝစည်းကမ်းကို လိုက်နာသူအတွက် ခွင့်ပြုသော အစားအစာများမှာ—ဘိက္ခာဖြင့်ရသော အစားအစာ၊ ယဝာဂူ (ဆန်ပြုတ်)၊ တက္ကရ (နို့ချဉ်ရည်)၊ နို့၊ နှင့် ယာဝက (မုယောပြင်ဆင်ချက်) တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ချက်ပြီးသော သစ်သီးနှင့် အမြစ်များ၊ ကဏ (kaṇa)၊ ပိဏ္ယာက (piṇyāka)၊ စက္တု (saktu) ကဲ့သို့သော စပါးမျိုးများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 18

इत्येव ते मया प्रोक्ता योगिनां सिद्धिवर्द्धनाः आहारास्तेषु सिद्धेषु श्रेष्ठं भैक्ष्यमिति स्मृतम्

ဤသို့ဖြင့် ယောဂီတို့၏ စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို တိုးပွားစေသော အစားအစာများကို ငါသည် သင်တို့အား ဟောကြားပြီးပြီ။ ခွင့်ပြုထားသော အစားအစာများအနက် အနိမ့်ချမှုနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် လက်ခံရသော ဘိက္ခာအစား (bhikṣā) သည် အကောင်းဆုံးဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 19

अब्बिन्दुं यः कुशाग्रेण मासि मासि समश्नुते न्यायतो यश्चरेद्भैक्ष्यं पूर्वोक्तात्स विशिष्यते

လစဉ်လတိုင်း ကုရှမြက်အဖျားမှ ရေတစ်စက်သာ သောက်သုံး၍၊ တရားသဖြင့် ရရှိသော ဆွမ်းခံအလှူဖြင့် အသက်မွေးသူသည် ယခင်ဖော်ပြထားသော အကျင့်ရှင်ထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်။

Verse 20

जरामरणगर्भेभ्यो भीतस्य नरकादिषु एवं दाययते तस्मात् तद्भैक्ष्यमिति संस्मृतम्

ထို့ကြောင့် အိုမင်းခြင်း၊ သေခြင်းနှင့် ဝမ်းဝင်ပြန်ဝင်ခြင်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့သူ၊ နရကအခြေအနေများစသည့်အရာတို့ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့သူအတွက် ဤနည်းအတိုင်း ဆွမ်းခံအလှူကို ပေးကမ်းသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို “ထိုသန့်ရှင်းသော ဘိက္ခာ” ဟု မှတ်မိကြသည်—ဝိညာဉ်၏ ချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေသော ကုသိုလ်အလှူဖြစ်သည်။

Verse 21

दधिभक्षाः पयोभक्षा ये चान्ये जीवक्षीणकाः सर्वे ते भैक्ष्यभक्षस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ဒဓိကိုသာ စားသုံးသူများ၊ နို့ကိုသာ စားသုံးသူများနှင့် အသက်ကို ချို့ယွင်းစေသော တပသ္ယာများကို ကျင့်သူအခြားသူများ—သူတို့အားလုံးသည် ဆွမ်းခံအလှူဖြင့် အသက်မွေးသူ၏ ကုသိုလ်၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မထိုက်တန်ကြ။ ဤဘိက္ခာအခြေပြု ထိန်းသိမ်းမှုသည် ပတိ (သီဝ) ၏ ကရုဏာအောက်တွင် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို အကောင်းဆုံး နှိမ်နင်း၍ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 22

भस्मशायी भवेन्नित्यं भिक्षाचारी जितेन्द्रियः य इच्छेत् परमं स्थानं व्रतं पाशुपतं चरेत्

သူသည် နေ့စဉ် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ပေါ်တွင် လဲလျောင်း၍၊ ဆွမ်းခံအလှူဖြင့် အသက်မွေးကာ၊ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားရမည်။ ပတိ (သီဝ) ၏ အမြင့်ဆုံး အာဝါသကို လိုလားသူသည် ပာရှုပတ ဝရတကို ကျင့်သုံးသင့်သည်။

Verse 23

बेहविओउर् ओफ़् अ योगिन् योगिनां चैव सर्वेषां श्रेष्ठं चान्द्रायणं भवेत् एकं द्वे त्रीणि चत्वारि शक्तितो वा समाचरेत्

ယောဂီအတွက်သာမက ယောဂီအားလုံးအနက်လည်း ချန္ဒြာယဏ ဝရတကို အမြင့်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။ ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် သို့မဟုတ် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံး၍ အတွင်းစိတ်ကို သန့်စင်ကာ ပတိ (သီဝ) အပေါ် ဘက္တိကို တည်ကြည်စေပြီး ပရှု (တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 24

अस्तेयं ब्रह्मचर्यं च अलोभस्त्याग एव च व्रतानि पञ्च भिक्षूणाम् अहिंसा परमा त्विह

ပတိ (သီဝ) ကိုဘက္တိဖြင့် အလှည့်ကျသည့် ဘိက္ခုအတွက် ဝတ္တရားငါးပါးရှိသည်—မခိုးခြင်း၊ ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်း)၊ မလောဘခြင်း၊ စွန့်လွှတ်ခြင်း။ ထို့အပြင် ဤတွင် အဟിംသာ (မအကြမ်းမဖက်ခြင်း) ကို အမြင့်ဆုံး ဝတ္တရားဟု ကြေညာသည်၊ အကြောင်းမှာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) သည် ပာရှု (တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်ထားသည့် အကြိုးများကို လျော့ပျော့စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 25

अक्रोधो गुरुशुश्रूषा शौचमाहारलाघवम् नित्यं स्वाध्याय इत्येते नियमाः परिकीर्तिताः

ဒေါသကင်းခြင်း၊ ဂုရုကို သစ္စာရှိစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းမှု၊ အစာအဟာရကို ပေါ့ပါးစွာ စားသုံးခြင်း၊ နေ့စဉ် စွာဓျာယ (သင်္ကာ/ဝေဒစာတမ်း သင်ယူဖတ်ရှုခြင်း) — ဤတို့ကို ရှိုင်ဝသ সাধကအတွက် နိယမ (စည်းကမ်းလိုက်နာမှု) ဟု ကြေညာကြသည်။ ထိုကြောင့် ချည်နှောင်ခံ ပာရှု (ဝိညာဉ်) သည် ပတိ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်လျော်လာသည်။

Verse 26

बीजयोनिगुणा वस्तुबन्धः कर्मभिर् एव च यथा द्विप इवारण्ये मनुष्याणां विधीयते

ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ဘဝအတွင်း ချည်နှောင်မှုသည် မျိုးစေ့၊ မိခင်အိမ်ဝမ်း (ယောနိ) နှင့် ဂုဏ်သတ္တိများမှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကမ္မတရားတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ပုံဖော်ထားသည်—တောထဲရှိ တောဆင်ကို လူတို့ ထိန်းချုပ်အောင် လေ့ကျင့်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 27

देवैस्तुल्याः सर्वयज्ञक्रियास्तु यज्ञाज्जाप्यं ज्ञानमाहुश् च जाप्यात् ज्ञानाद् ध्यानं संगरागादपेतं तस्मिन्प्राप्ते शाश्वतस्योपलम्भः

ယဇ္ဉကိစ္စအမျိုးမျိုးကို ကုသိုလ်အရ တေဝတားတို့နှင့် တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ယဇ္ဉထက် မြင့်သည်မှာ ဇပ (မန္တရားထပ်ခါထပ်ခါ) ဖြစ်ပြီး၊ ဇပထက် မြင့်သည်ဟု လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်ကို ဆိုကြသည်။ ဉာဏ်ထက်လည်း မြင့်သည်မှာ အလွန်ကပ်ငြိမှုနှင့် ရာဂ (စွဲလမ်းကိလေသာ) ကင်းသော ဓျာန ဖြစ်သည်။ ထိုဓျာန ရောက်သော် အနန္တ/အမြဲတည်သော ပတိ (သီဝ) ကို တိုက်ရိုက် သိမြင်ခြင်း ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 28

दमः शमः सत्यमकल्मषत्वं मौनं च भूतेष्वखिलेषु चार्जवम् अतीन्द्रियं ज्ञानमिदं तथा शिवं प्राहुस् तथा ज्ञानविशुद्धबुद्धयः

ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု (ဒမ)၊ အတွင်းစိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု (သမ)၊ သစ္စာတရား၊ အညစ်အကြေးကင်းခြင်း၊ မောန (သန့်ရှင်းသော တိတ်ဆိတ်မှု) နှင့် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တည့်မတ်ရိုးသားခြင်း—ဤသည်ကို အာရုံခံအထက်က ဉာဏ်ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုဉာဏ်တရားပင် သီဝ ဖြစ်သည်ဟု စစ်မှန်သော ဉာဏ်ဖြင့် ဉာဏ်စိတ်သန့်စင်သူတို့ ကြေညာကြသည်။

Verse 29

समाहितो ब्रह्मपरो ऽप्रमादी शुचिस् तथैकान्तरतिर् जितेन्द्रियः /* समाप्नुयाद्योगमिमं महात्मा महर्षयश्चैवम् अनिन्दितामलाः

စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်သို့ အပ်နှံကာ မပျက်မကွက် သတိရှိ၍ သန့်ရှင်းကာ တစ်ကိုယ်တည်း စမాధိ၌ ပျော်ရွှင်၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ—ထိုမဟာစိတ်ရှိသော ရှာဖွေသူသည် ဤယောဂကို ရောက်ရှိသည်။ ထိုနည်းတူ အပြစ်ကင်း သန့်စင်သော မဟာရိရှီများလည်း ပတိ (ရှီဝ) သို့ တစ်ချက်တည်း စိတ်ညွှန်ကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ပသု (ဝိညာဉ်) ပေါ်မှ လျော့ပါးစေ၍ အောင်မြင်ကြသည်။

Verse 30

प्राप्यते ऽभिमतान् देशान् अङ्कुशेन निवारितः एतन्मार्गेण शुद्धेन दग्धबीजो ह्यकल्मषः

လေ့ကျင့်မှု၏ အင်္ကူရှ (ထိန်းညှိသော ချွန်တံ) ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံရသူသည် မိမိလိုလားသော လောကဒေသများသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ဤသန့်စင်သော လမ်းကြောင်းအားဖြင့် ကမ္မ၏ “မျိုးစေ့” မီးလောင်ပြီးသော ဝိညာဉ်သည် အညစ်အကြေးကင်း၍ ကလ္မသမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 31

सदाचाररताः शान्ताः स्वधर्मपरिपालकाः सर्वांल्लोकान् विनिर्जित्य ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते

သဒ္ဒာချာရ (အကျင့်ကောင်း) တွင် ပျော်ရွှင်သူများ၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူများ၊ မိမိ၏ သွဓမ္မကို သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းသူများသည်—ဘုန်းကံနှင့် ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် လောကအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး—ဘြဟ္မလောက (Brahmaloka) သို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 32

सलुततिओन् ओफ़् सुपेरिओर्स् पितामहेनोपदिष्टो धर्मः साक्षात्सनातनः सर्वलोकोपकारार्थं शृणुध्वं प्रवदामि वः

ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) မှ သင်ကြားပေးသော ဓမ္မကို—အမှန်တကယ် သနာတနဓမ္မကို—ငါ့ထံမှ နားထောင်ကြလော့။ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ငါသည် သင်တို့အား ထုတ်ဖော်ကြေညာမည်။

Verse 33

गुरूपदेशयुक्तानां वृद्धानां क्रमवर्त्तिनाम् अभ्युत्थानादिकं सर्वं प्रणामं चैव कारयेत्

ဂုရု၏ အဆုံးအမကို အခြေခံထားပြီး စည်းကမ်း၏ အစဉ်အလာအတိုင်း လိုက်နာသော အရွယ်ကြီးသူများအား မတ်တပ်ရပ်ကြိုဆိုခြင်း စသည့် လေးစားမှုအပြုအမူအားလုံးကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့ပြင် အပြည့်အဝ ပရဏာမ (လဲလျောင်းပူဇော်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

अष्टाङ्गप्रणिपातेन त्रिधा न्यस्तेन सुव्रताः त्रिःप्रदक्षिणयोगेन वन्द्यो वै ब्रह्मणो गुरुः

အကျင့်သီလကောင်းမြတ်သော သင်တို့ရေ၊ ဗြဟ္မာ၏ ဆရာတော်ဖြစ်သော ဂုရုကို အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို သုံးမျိုးသုံးကြိမ် ချထား၍ အလျှော့အတင်း ဆက်ကပ်ခြင်း၊ နှင့် ဘက္တိဖြင့် သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အမှန်တကယ် ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 35

ज्येष्ठान्ये ऽपि च ते सर्वे वन्दनीया विजानता आज्ञाभङ्गं न कुर्वीत यदीच्छेत् सिद्धिम् उत्तमाम्

အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းအရ အကြီးအကဲဖြစ်သူတို့ပင် အားလုံးကို အမှန်တကယ် နားလည်သူက ရိုသေကန်တော့ရမည်။ ရှိဝမဂ်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို လိုလားပါက သူတို့၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို မချိုးဖောက်ရ။

Verse 36

धातुशून्यबिलक्षेत्रक्षुद्रमन्त्रोपजीवनम् विषग्रहविडम्बादीन् वर्जयेत् सर्वयत्नतः

အားထုတ်မှုအကုန်ဖြင့် ဓမ္မအာရုံမရှိသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးအကျိုးမရှိသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် အကျင့်များကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဥပမာ—သတ္တုမရှိသော သတ္တုတွင်း/အပေါက်တွင်းတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ အရည်အသွေးနိမ့် လယ်မြေများကို စိုက်ပျိုးခြင်း၊ မန္တရားကို သေးငယ်စွာ ရောင်းဝယ်ကာ အသက်မွေးခြင်း၊ အဆိပ်ခတ်ခြင်း၊ သူတစ်ပါးပစ္စည်းကို လုယူခြင်းနှင့် လိမ်လည်မှုအမျိုးမျိုးတို့ကို အပြင်းအထန် ရှောင်ရမည်။

Verse 37

कैतवं वित्तशाठ्यं च पैशुन्यं वर्जयेत्सदा अतिहासम् अवष्टम्भं लीलास्वेच्छाप्रवर्तनम्

လိမ်လည်မှု၊ ငွေကြေးအပေါ် မရိုးသားမှု၊ နှင့် အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း (စလန်ဒါ) ကို အမြဲတမ်း စွန့်လွှတ်ရမည်။ ထို့အပြင် အပျော်အပါးအဖြစ် အပြောင်အပြက်ပြောခြင်း၊ မာနကြီး၍ တင်းမာစွာ အတင်းအကျပ်လုပ်ခြင်း၊ နှင့် ကစားချင်စိတ်/အလိုလိုက်စိတ်ကြောင့် အလျင်အမြန် ပြုမူခြင်းတို့ကိုလည်း စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 38

वर्जयेत्सर्वयत्नेन गुरूणामपि संनिधौ तद्वाक्यप्रतिकूलं च अयुक्तं वै गुरोर्वचः

ဂုရုတို့၏ ရှေ့တော်၌ပင် အားထုတ်မှုအကုန်ဖြင့် သူတို့၏ စကားကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဂုရု၏ အမိန့်တော်/ညွှန်ကြားချက်ကို ပြန်လှန်ခြင်းသည် မသင့်လျော်ပါ။

Verse 39

न वदेत्सर्वयत्नेन अनिष्टं न स्मरेत्सदा यतीनामासनं वस्त्रं दण्डाद्यं पादुके तथा

အလုံးစုံကြိုးစား၍ မင်္ဂလာမကောင်းသောစကားကို မပြောရ၊ ထိုအရာကို အမြဲမမှတ်မိမနေစေရ။ ထို့အတူ ယတီတို့၏ အာသန၊ ဝတ်ရုံ၊ ဒဏ္ဍာနှင့် သင်္ကေတပစ္စည်းများ၊ ခြေစွပ်တို့ကို လောဘမထား၊ မသုံးလွဲ၊ မကဲ့ရဲ့ရ။ ဤသို့ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ပశု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) အသစ်မှ ကာကွယ်ပြီး ပတိ—ရှီဝသို့ သွားရာလမ်းကို ထောက်ပံ့သည်။

Verse 40

माल्यं च शयनस्थानं पात्रं छायां च यत्नतः यज्ञोपकरणाङ्गं च न स्पृशेद् वै पदेन च

သတိထား၍ ပန်းကုံး၊ အနားယူရန် ပြင်ဆင်ထားသောနေရာ၊ ပူဇော်ပစ္စည်းအိုးခွက်၊ အခြားသူ၏ အရိပ်တောင်မှ၊ ယဇ္ဉနှင့် ဆက်စပ်သော ကိုယ်အင်္ဂါ သို့မဟုတ် ကိရိယာပစ္စည်းတို့ကို ခြေဖြင့် မထိရ။ ဤသို့ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ရှီဝပူဇာအတွက် လိုအပ်သော သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းကာကွယ်သည်။

Verse 41

देवद्रोहं गुरुद्रोहं न कुर्यात्सर्वयत्नतः कृत्वा प्रमादतो विप्राः प्रणवस्यायुतं जपेत्

အလုံးစုံကြိုးစား၍ ဒေဝတားတို့ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဂုရုကို သစ္စာဖောက်ခြင်း မပြုရ။ မတော်တဆ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ထိုအပြစ်ကို ပြုမိလျှင်၊ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ ပြန်လည်သန့်စင်ရန် ပရဏဝ (အိုမ်) ကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ရ။

Verse 42

देवद्रोहगुरुद्रोहात् कोटिमात्रेण शुध्यति महापातकशुद्ध्यर्थं तथैव च यथाविधि

ဒေဝတား သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် ဂုရု သစ္စာဖောက်ခြင်းကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသောအပြစ်အတွက်၊ သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဖြေကာရိယာများကို «ကိုဋိ» အတိုင်းအတာ (အလွန်များပြားသောအရေအတွက်) ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်မှု ရရှိသည်။ ထို့အတူ မဟာပာတက (အပြစ်ကြီးများ) ကို သန့်စင်ရန်လည်း စည်းကမ်းအတိုင်း တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 43

पातकी च तदर्धेन शुध्यते वृत्तवान्यदि उपपातकिनः सर्वे तदर्धेनैव सुव्रताः

အပြစ်ရှိသူသည် မှန်ကန်သော အကျင့်စည်းကမ်း၌ တည်မြဲလာပါက သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဖြေ၏ တစ်ဝက်သာဖြင့်ပင် သန့်စင်နိုင်သည်။ ထို့အတူ အပြစ်သေးသေးများ (အုပပာတကင်) အားလုံးလည်း၊ အို ကောင်းမြတ်သော ဝတ္တရားရှိသူတို့၊ ထိုတစ်ဝက်သာဖြင့်ပင် သန့်စင်ကြသည်။

Verse 44

संध्यालोपे कृते विप्रः त्रिरावृत्त्यैव शुध्यति आह्निकच्छेदने जाते शतमेकमुदाहृतम्

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သန္ဓျာ (Sandhyā) ဝတ္တရားကို လျစ်လျူရှုလျှင် သုံးကြိမ် ပြန်လည်ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် နေ့စဉ်အာဟ္နိက (āhnika) ဝတ္တရား ပျက်ကွက်သွားလျှင် တစ်ရာကြိမ် ပြုလုပ်ရသော ပြစ်ဒဏ်ပူဇော်မှုကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 45

लङ्घने समयानां तु अभक्ष्यस्य च भक्षणे अवाच्यवाचने चैव सहस्राच्छुद्धिरुच्यते

သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်း၊ မစားသင့်သည့်အရာကို စားခြင်း၊ မပြောသင့်သည့်စကားကို ပြောခြင်းတို့ရှိလျှင် သန့်စင်မှုသည် တစ်ထောင်ကြိမ် ပြုလုပ်သော ပြစ်ဒဏ်ဖြေရှင်းမှုဖြင့် ရရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပာရှု (paśu) သည် ရှိဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ရန် သင့်လျော်လာကာ ပတိ (Pati) အရှင်အောက်၌ လွတ်မြောက်ရာလမ်းသို့ တိုးတက်နိုင်သည်။

Verse 46

काकोलूककपोतानां पक्षिणामपि घातने शतमष्टोत्तरं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः

ကျီး၊ ဥလူး၊ ခိုတို့ကဲ့သို့သော ငှက်များကို သတ်မိသော်လည်း သတ်မှတ်ထားသော ရှိဝမန္တရားကို ဂျပ် (japa) တစ်ရာရှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ထိုချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 47

यः पुनस्तत्त्ववेत्ता च ब्रह्मविद् ब्राह्मणोत्तमः स्मरणाच्छुद्धिमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

သို့ရာတွင် တတ္တဝ (tattva) ကို သိမြင်သူ၊ ဗြဟ္မ (Brahman) ကို သိမြင်သူဖြစ်သော အထွတ်အထိပ် ဗြာဟ္မဏသည် သတိရခြင်းသာဖြင့် သန့်စင်မှုကို ရရှိသည်—ဤအပေါ် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 48

नैवमात्मविदामस्ति प्रायश्चित्तानि चोदना विश्वस्यैव हि ते शुद्धा ब्रह्मविद्याविदो जनाः

အတ္တမကို သိမြင်သူများအတွက် ထိုကဲ့သို့သော ပြစ်ဒဏ်ဖြေရှင်းမှု အမိန့်များသည် အမှန်တကယ် မသက်ဆိုင်။ အကြောင်းမှာ ဗြဟ္မဝိဒျာ (brahma-vidyā) ကို သိသူတို့သည် ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက်လုံးအတွက်ပင် သန့်စင်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူတို့အတွင်း၌ ပတိ (Pati) ကို တကယ်တမ်း သိမြင်ပြီး ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုများသည် ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ ကုထုံးလိုအပ်မှု မရှိတော့အောင် အားမရှိသွားသည်။

Verse 49

योगध्यानैकनिष्ठाश् च निर्लेपाः काञ्चनं यथा शुद्धानां शोधनं नास्ति विशुद्धा ब्रह्मविद्यया

ယောဂနှင့် ဓ്യာန၌ တစ်စိတ်တစ်လုံးတည်း အာရုံစိုက်သူတို့သည် ရွှေကဲ့သို့ မကပ်မလိမ်း သန့်ရှင်းနေကြသည်။ သန့်ပြီးသားတို့အတွက် ထပ်မံသန့်စင်ခြင်း မလိုတော့; ဗြဟ္မဗိဒ္ယာ—ပတိ (ရှီဝ) ကို ထင်ရှားစေ၍ ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ ကို ဖြတ်တောက်ပေးသည့် လွတ်မြောက်ရေး ဉာဏ်ဖြင့် အပြည့်အဝ သန့်စင်လာကြသည်။

Verse 50

च्लेअनिन्ग् ओफ़् wअतेर् उद्धृतानुष्णफेनाभिः पूताभिर् वस्त्रचक्षुषा अद्भिः समाचरेत्सर्वं वर्जयेत्कलुषोदकम्

အနည်းငယ်နွေးအောင်လုပ်ပြီး အပေါ်ယံဖုံးကို ဖယ်ရှားကာ အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် အခမ်းအနားအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မည်းညစ်ထူထဲသော သို့မဟုတ် မသန့်သော ရေကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 51

गन्धवर्णरसैर्दुष्टम् अशुचिस्थानसंस्थितम् पङ्काश्मदूषितं चैव सामुद्रं पल्वलोदकम्

အနံ့၊ အရောင်၊ အရသာတို့ဖြင့် ပျက်စီးသွားသော ရေ၊ မသန့်သောနေရာ၌ ရပ်တည်နေသော ရေ၊ ရွံ့နှင့် ကျောက်တို့ကြောင့် ညစ်ညမ်းသော ရေ—ပင်လယ်ရေဖြစ်စေ၊ ရေကန်ရေတိတ်တိတ်ဖြစ်စေ—ဘုရားပူဇော်ရန် မသန့်ဟု သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 52

सशैवालं तथान्यैर्वा दोषैर्दुष्टं विवर्जयेत् च्लेअनिन्ग् ओफ़् च्लोथेस् वस्त्रशौचान्वितः कुर्यात् सर्वकार्याणि वै द्विजाः

အညစ်အကြေးဖြစ်စေသော အရာအားလုံးကို—ရေညှိကဲ့သို့သော အညစ်အကြေးဖြစ်စေ၊ အခြားချို့ယွင်းချက်ဖြစ်စေ—ပယ်ရှားရမည်။ အဝတ်အစားသန့်ရှင်းမှုရှိသော အို ဒွိဇာတို့၊ လုပ်ငန်းနှင့် ပူဇော်ပွဲအမှုအားလုံးကို—အထူးသဖြင့် ရှီဝနှင့် ဆက်နွယ်သည့်အရာများကို—သန့်ရှင်းသောအခြေအနေဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 53

नमस्कारादिकं सर्वं गुरुशुश्रूषणादिकम् वस्त्रशौचविहीनात्मा ह्य् अशुचिर्नात्र संशयः

နမസ്കာရ စသည့် အပြုအမူအားလုံးနှင့် ဂုရုကို စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်ခြင်း စသည့် အမှုများပင်—အဝတ်အစားသန့်ရှင်းမှု မပါသော အကျင့်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် မသန့်သူဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ ပာရှဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ပရှု (ဝိညာဉ်) သည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာကို ရှာဖွေရာတွင် အပြင်နှင့် အတွင်း သန့်ရှင်းမှုတို့ ပေါင်းစည်းကာ ရှီဝပူဇော်မှုနှင့် ပာရှုပတ စည်းကမ်းအတွက် သင့်လျော်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။

Verse 54

देवकार्योपयुक्तानां प्रत्यहं शौचमिष्यते इतरेषां हि वस्त्राणां शौचं कार्यं मलागमे

နတ်ဘုရားရေးရာ ကိစ္စများတွင် အသုံးပြုသော အဝတ်အစားတို့ကို နေ့စဉ် သန့်စင်ရမည်ဟု ချမှတ်ထားသည်။ အခြားအဝတ်အစားတို့မှာ မသန့်မှုကပ်လာသည့်အခါ သန့်စင်ရမည်။

Verse 55

वर्जयेत्सर्वयत्नेन वासो ऽन्यैर् विधृतं द्विजाः कौशेयाविकयो रूक्षैः क्षौमाणां गौरसर्षपैः

အို ဒွိဇာတို့၊ အခြားသူဝတ်ပြီးသား အဝတ်အစားကို အစွမ်းကုန် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အပြင် ပိုးထည်ဖြစ်စေ သိုးမွေးဖြစ်စေ ကြမ်းတမ်းသောအထည်နှင့်၊ ကြမ်းသွားအောင်လုပ်ထားသော သို့မဟုတ် အဝါဖျော့ မုန်ညင်းစေ့ပတ်တင်ထားသော လင်နင်အထည်တို့ကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ ဤသို့သော မသန့်မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုသည် သီဝပူဇာအတွက် လိုအပ်သော သန့်ရှင်းမှုကို တားဆီးသည်။

Verse 56

श्रीफलैरंशुपट्टानां कुतपानामरिष्टकैः चर्मणां विदलानां च वेत्राणां वस्त्रवन्मतम्

အံရှုဖိုင်ဘာအထည်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ခင်းများ၊ ကုတပ သိုးမွေးအဖုံးများ၊ ထို့အပြင် သားရေ၊ ခွဲသားရေကြိုးများနှင့် ဝက်ထရာ (ကြံ/ဝါး) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပစ္စည်းများကိုလည်း အဝတ်အစားနှင့် တူညီသကဲ့သို့ သဘောထားရမည်ဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 57

वल्कलानां तु सर्वेषां छत्रचामरयोरपि चैलवच्छौचमाख्यातं ब्रह्मविद्भिर् मुनीश्वरैः

အခေါက်အဝတ်အစား အမျိုးမျိုးအားလုံးနှင့်၊ ထီးနှင့် ယက်အမြီးပန်ကာတို့အတွက်လည်း အဝတ်ထည်ကဲ့သို့ သန့်စင်မှုတူညီကြောင်းကို ဗြဟ္မကို သိမြင်သော မုနိရှင်တို့က ကြေညာသင်ကြားထားသည်။

Verse 58

च्लेअनिन्ग् ओफ़् ओब्जेच्त्स् भस्मना शुध्यते कांस्यं क्षारेणायसम् उच्यते ताम्रमम्लेन वै विप्रास् त्रपुसीसकयोरपि

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ကံသျ (ကြေးဝါ/ကြေးနီရော) ကို ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် သန့်စင်ရသည်။ သံကို အယ်လ်ကလီဖြင့် သန့်စင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကြေးနီကို အက်စစ်ဖြင့် သန့်စင်ရပြီး၊ တင်နှင့် ခဲတို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သီဝပူဇာအတွက် ပူဇော်သူသည် ပစ္စည်းအမျိုးအစားအလိုက် ကိရိယာများကို သန့်စင်ကာ မလ (အညစ်အကြေး) ကို ဖယ်ရှားပြီးမှ ပတိ (သီဝ) ထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 59

हैमम् अद्भिः शुभं पात्रं रौप्यपात्रं द्विजोत्तमाः मण्यश्मशङ्खमुक्तानां शौचं तैजसवत्स्मृतम्

အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၊ ရွှေဖြင့်လုပ်သောပန်းကန်သည် ရေဖြင့် မင်္ဂလာတရားဖြင့် သန့်စင်ရ၏။ ငွေပန်းကန်နှင့် မဏိ၊ ကျောက်၊ ခွံခရု၊ ပုလဲတို့အတွက်လည်း မီးသဘော (သတ္တုသဘော) အရာဝတ္ထုများကဲ့သို့ သန့်စင်နည်းဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 60

अग्नेर् अपां च संयोगाद् अत्यन्तोपहतस्य च रसानामिह सर्वेषां शुद्धिरुत्प्लवनं स्मृतम्

မီးနှင့် ရေတို့ ပေါင်းစည်းခြင်းကြောင့်၊ အလွန်အမင်း အညစ်အကြေးထိခိုက်သွားသော ရသာ (အနှစ်သာရ) အမျိုးမျိုးအားလုံး၏ သန့်စင်ခြင်းသည် ဤတွင် «ဥတ္ပလဝန» ဟူသော မီးနှင့်ရေ၏ ပူးပေါင်းသက်ရောက်မှုဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 61

तृणकाष्ठादिवस्तूनां शुभेनाभ्युक्षणं स्मृतम् उष्णेन वारिणा शुद्धिस् तथा स्रुक्स्रुवयोरपि

မြက်၊ သစ်သား စသည့် အရာဝတ္ထုများအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို မင်္ဂလာရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းဟု အစဉ်အလာအရ မှတ်သားထားသည်။ ထို့အတူ စရုတ်နှင့် စရုဝ (လောင်းဇွန်းများ) ကိုလည်း ရေနွေးဖြင့် သန့်စင်ကြသည်၊ သို့မှသာ ရှိဝ၏ ပူဇော်ပွဲအတွက် ကိရိယာများ သင့်လျော်နေစေသည်။

Verse 62

तथैव यज्ञपात्राणां मुशलोलूखलस्य च शृङ्गास्थिदारुदन्तानां तक्षणेनैव शोधनम्

ထို့အတူ ယဇ్ఞတွင် အသုံးပြုသော ပန်းကန်များနှင့် မုရှလ-ဩလူခလ (ထောင်းတံနှင့် ထောင်းအိုး) ကိုလည်း သန့်စင်ရသည်။ ထို့ပြင် ချို၊ အရိုး၊ သစ်သား သို့မဟုတ် ဆင်စွယ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အရာများကို မျက်နှာပြင်ကို ခြစ်ဖယ်ခြင်းဖြင့်သာ သန့်စင်ကြသည်။

Verse 63

संहतानां महाभागा द्रव्याणां प्रोक्षणं स्मृतम् असंहतानां द्रव्याणां प्रत्येकं शौचमुच्यते

အို မဟာကံကောင်းသူတို့၊ အစုလိုက် ထားရှိသော ပစ္စည်းများအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို သန့်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းဟု မှတ်သားထားသည်။ သို့သော် ခွဲခြားထားသော ပစ္စည်းများအတွက်တော့ တစ်ခုချင်းစီ သီးသန့် သန့်စင်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 64

अभुक्तराशिधान्यानाम् एकदेशस्य दूषणे तावन्मात्रं समुद्धृत्य प्रोक्षयेद्वै कुशांभसा

မသုံးရသေးသော စပါးအစုထဲတွင် အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ မသန့်ရှင်းသွားလျှင် ထိုပမာဏကိုသာ ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ကျန်သည့်အပိုင်းကို ပက်ဖျန်းသန့်စင်ကာ ရှိဝဘုရားပူဇော်ရန် သင့်တော်စေရာ၏။

Verse 65

शाकमूलफलादीनां धान्यवच्छुद्धिरिष्यते मार्जनोन्मार्जनैर् वेश्म पुनःपाकेन मृन्मयम्

ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ အမြစ်၊ သီးနှံတို့နှင့် အလားတူအရာများကို သန့်စင်ခြင်းသည် စပါးကဲ့သို့ပင် သတ်မှတ်ထားသည်။ အိမ်အဆောက်အအုံသည် လှည်းသုတ်သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာပြီး၊ မြေထည်ပစ္စည်းသည် ထပ်မံဖုတ်ချက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာသည်။

Verse 66

उल्लेखनेनाञ्जनेन तथा संमार्जनेन च गोनिवासेन वै शुद्धा सेचनेन धरा स्मृता

မြေပြင်သည် ခြစ်ထုတ်ညှိနှိုင်းခြင်း၊ သန့်စင်ပစ္စည်းလိမ်းခြင်း၊ နှင့် လှည်းသုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် သန့်စင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် နွားများနေထိုင်ခြင်းကြောင့်လည်း သန့်စင်လာပြီး၊ ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းဖြင့်လည်း သန့်စင်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 67

भूमिस्थम् उदकं शुद्धं वैतृष्ण्यं यत्र गौर्व्रजेत् अव्याप्तं यदमेध्येन गन्धवर्णरसान्वितम्

မြေပေါ်တွင် ရရှိသော ရေသည် ပူဇော်ရေးအတွက် သန့်ရှင်းသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် နွားတစ်ကောင် သောက်၍ စိတ်ကျေနပ်အောင် ရနိုင်သည့် ရေသည် သန့်ရှင်းသည်။ မသန့်ရှင်းသော အရာများကြောင့် မညစ်ပတ်ဘဲ အနံ့၊ အရောင်၊ အရသာ ကောင်းမွန်သော ရေသည် ရှိဝပူဇော်ပွဲတွင် ဆက်ကပ်ရန် သင့်တော်သည်။

Verse 68

वत्सः शुचिः प्रस्रवणे शकुनिः फलपातने स्वदारास्यं गृहस्थानां रतौ भार्याभिकाङ्क्षया

ကိုယ်ခန္ဓာမှ စီးဆင်းထွက်ခြင်းအရေး၌ နွားကလေးသည် သန့်ရှင်းမှု၏ နိမိတ်ဖြစ်သည်။ သီးပင်သီးကျခြင်းအရေး၌ ငှက်သည် နိမိတ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရှင်တို့အတွက် မိမိ၏ တရားဝင်ဇနီးကိုသာ လိုလားခြင်းသည် ပေါင်းသင်းရာတွင် သင့်လျော်သည်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ထိုလိုလားမှုသည် ဇနီးကိုယ်တိုင်အပေါ် မေတ္တာတဏှာမှ ပေါက်ဖွားလာသောအခါ ဖြစ်သည်။

Verse 69

हस्ताभ्यां क्षालितं वस्त्रं कारुणा च यथाविधि कुशांबुना सुसंप्रोक्ष्य गृह्णीयाद्धर्मवित्तमः

ဓမ္မကိုသိမြင်သူသည် မိမိလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လျှော်သန့်စင်ထားသော အဝတ်ကို ယူရမည်။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ကုရှာမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေကို မေတ္တာကရုဏာနှင့် ရိုသေစွာ ပက်ဖျန်းပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲအတွက် လက်ခံအသုံးပြုရမည်။

Verse 70

पण्यं प्रसारितं चैव वर्णाश्रमविभागशः शुचिराकरजं तेषां श्वा मृगग्रहणे शुचिः

ထို့ပြင် ဗဏ္ဏနှင့် အာရှရမ ခွဲခြားမှုအတိုင်း ကုန်သွယ်ရေးလည်း စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူတို့အတွက် သတ္တုတွင်းမှ ရရှိသမျှကို သန့်စင်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အမဲလိုက်ရာတွင် တောတိရစ္ဆာန်ကို ဖမ်းဆီးသည့်အခါ ခွေးတောင် သန့်စင်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 71

छाया च विप्लुषो विप्रा मक्षिकाद्या द्विजोत्तमाः रजो भूर् वायुर् अग्निश् च मेध्यानि स्पर्शने सदा

အို ဗြာဟ္မဏမြတ်တို့၊ အရိပ်၊ ပြန့်ကျဲသွားသော ရေစက်များ၊ ယင်ကောင်စသည့်အရာများ၊ ဖုန်မှုန့်၊ မြေ၊ လေ နှင့် မီးတို့သည် ထိတွေ့မှုအရ အမြဲ သန့်စင်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုအရာများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းက မသန့်မရှင်းမှု မဖြစ်စေ။

Verse 72

सुप्त्वा भुक्त्वा च वै विप्राः क्षुत्त्वा पीत्वा च वै तथा ष्ठीवित्वाध्ययनादौ च शुचिरप्याचमेत्पुनः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အိပ်ပြီးနောက်၊ စားပြီးနောက်၊ နှာချေပြီးနောက်၊ ထို့အတူ သောက်ပြီးနောက်၊ တံတွေးထွေးပြီးနောက်—ထို့ပြင် ဝေဒသင်ယူမှုအစနှင့် အလားတူ အလုပ်များအစတွင်လည်း—အခြားသန့်စင်နေသော်လည်း အာစမနကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 73

पादौ स्पृशन्ति ये चापि पराचमनबिन्दवः ते पार्थिवैः समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्

အာစမန (ပါးစပ်ဆေးခြင်း) မှ ထွက်လာသော ရေစက်များက ခြေထောက်ကို မတော်တဆ ထိမိလျှင်ပင် မြေကဲ့သို့ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရာကြောင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မဖြစ်ဘဲ၊ သီဝပူဇော်ရာတွင် သန့်စင်မှုကို သတိထားရမည်။

Verse 74

कृत्वा च मैथुनं स्पृष्ट्वा पतितं कुक्कुटादिकम् सूकरं चैव काकादि श्वानमुष्ट्रं खरं तथा

မေထုန်ပြုလုပ်ပြီးနောက် သို့မဟုတ် အရှုဒ္ဓဖြစ်သော ပတိတကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ သို့မဟုတ် ကြက်စသည့် တိရစ္ဆာန်များ၊ ဝက်၊ ကျီးစသည့်ငှက်များ၊ ခွေး၊ ကုလားအုတ်၊ မြည်းတို့နှင့် ထိတွေ့လျှင် အရှုဒ္ဓကပ်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှိဝပူဇာနှင့် လင်္ဂတတ္တဝကို စတင်မီ သန့်စင်ရေးဝတ္တရားကို လိုက်နာရမည်။

Verse 75

यूपं चाण्डालकाद्यांश् च स्पृष्ट्वा स्नानेन शुध्यति रजस्वलां सूतिकां च न स्पृशेदन्त्यजामपि

ယုပ (ယဇ္ဉတိုင်) ကို သို့မဟုတ် စဏ္ဍာလ စသည့်သူများကို ထိတွေ့လျှင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့သော် ရာဇသ္ဝလာ (လစဉ်သွေးဆင်း) မိန်းမ၊ စူတိကာ (မွေးဖွားပြီးနောက်) အရှုဒ္ဓရှိသော မိန်းမနှင့် အန္တျဇာ မိန်းမကိုပင် မထိသင့်၊ ထိုထိတွေ့မှုသည် ရှိဝဝတ်ပြုမှု၏ သန့်ရှင်းမှုကို တားဆီးသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 76

सूतिकाशौचसंयुक्तः शावाशौचसमन्वितः संस्पृशेन्न रजस्तासां स्पृष्ट्वा स्नात्वैव शुध्यति

မွေးဖွားမှုအရှုဒ္ဓ (စူတိကာ-အာရှောစ) သို့မဟုတ် သေဆုံးမှုအရှုဒ္ဓ (ရှာဝ-အာရှောစ) အောက်တွင်ရှိသူသည် ရာဇသ္ဝလာ မိန်းမများကို မထိတွေ့သင့်။ မတော်တဆ ထိတွေ့မိလျှင် ရေချိုးခြင်းဖြင့်သာ သန့်စင်ရပြီး ထို့နောက်မှသာ ရှိုင်ဝကိစ္စများနှင့် လင်္ဂပူဇာအတွက် သန့်ရှင်းပြန်လည်ရရှိသည်။

Verse 77

उन्देफ़िलब्ले पेओप्ले नैवाशौचं यतीनां च वनस्थब्रह्मचारिणाम् नैष्ठिकानां नृपाणां च मण्डलीनां च सुव्रताः

ယတီ (သံဃာတော်/သက်တော်လွတ်) များ၊ တောနေ ဘြဟ္မစာရီများ၊ အမြဲတမ်းဝတ္တရားကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူများ၊ မင်းများနှင့် စည်းကမ်းတကျ တပသ္စရာကျင့်သူများအတွက် အာရှောစ (ရိုးရာအရှုဒ္ဓ) မရှိဟု ဆိုသည်။ သူတို့၏ သန့်ရှင်းမှုသည် မလျော့မနည်း ဝတ္တရားနှင့် အတွင်းစိတ်ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် တည်မြဲပြီး၊ လောကီမလင်ကို ကျော်လွန်သော ပတိ—ရှီဝ ဘုရားသခင်ထံ ဦးတည်ထားသည်။

Verse 78

ततः कार्यविरोधाद्धि नृपाणां नान्यथा भवेत् वैखानसानां विप्राणां पतितानामसंभवात्

ထို့ကြောင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုကို ဆန့်ကျင်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် မင်းများအတွက် အခြားနည်းမဖြစ်နိုင်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ခာနသ (Vaikhānasa) ဘြဟ္မဏပညာရှင်များအကြားတွင် ဓမ္မမှ လျှောကျသွားသော ပတိတ (ကျဆုံးသူ) ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မလက်ခံကြ။

Verse 79

असंचयाद् द्विजानां च स्नानमात्रेण नान्यथा तथा संनिहितानां च यज्ञार्थं दीक्षितस्य च

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ပုရောဟိတ်တို့အတွက် မသန့်ရှင်းမှုသည် မစုဆောင်းမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာပါက ရေချိုးခြင်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ သန့်စင်နိုင်ပြီး အခြားနည်းလမ်းမဟုတ်။ ထို့အတူ ယဇ္ဉပွဲတွင် ရှိနေသူများနှင့် ယဇ္ဉအတွက် ဒိက္ခိတ (dīkṣita) အဖြစ် သီလသိက္ခာခံသူအတွက်လည်း ရေချိုးခြင်းကို သန့်စင်နည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 80

एकाहाद् यज्ञयाजिनां शुद्धिरुक्ता स्वयंभुवा ततस्त्वधीतशाखानां चतुर्भिः सर्वदेहिनाम्

စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ယဇ္ဉပြုလုပ်နေသူတို့၏ သန့်စင်မှုကို တစ်ရက်အတွင်း ရရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက်—အထူးသဖြင့် ဝေဒသခါများကို လေ့လာထားသူတို့အတွက်—သန့်စင်မှုသည် လေးရက်အတွင်း ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 81

दुरतिओन् ओफ़् देफ़िलेमेन्त् सूतकं प्रेतकं नास्ति त्र्यहाद् ऊर्ध्वम् अमुत्र वै अर्वाग् एकादशाहान्तं बान्धवानां द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့၊ မွေးဖွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော စူတက (sūtaka) သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပရေတက (pretaka) မသန့်ရှင်းမှုသည် အခြားလောက၌ သုံးရက်ထက် မကျော်လွန်ပါ။ သို့သော် ဤလောက၌ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့အတွက်တော့ တစ်ဆယ့်တစ်ရက်တိုင်အောင် စောင့်ထိန်းကြသည်။

Verse 82

स्नानमात्रेण वै शुद्धिर् मरणे समुपस्थिते तत ऋतुत्रयादर्वाग् एकाहः परिगीयते

သေဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ သန့်စင်မှုသည် အမှန်တကယ် ရေချိုးခြင်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ထို့ပြင် ဘဝ၏ ပထမ သုံးရာသီအတွင်းရှိသူတို့အတွက် မသန့်ရှင်းကာလကို တစ်ရက်သာဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 83

सप्तवर्षात् ततश्चार्वाक् त्रिरात्रं हि ततः परम् दशाहं ब्राह्मणानां वै प्रथमे ऽहनि वा पितुः

အသက် ခုနှစ်နှစ်ကျော်လွန်ပြီးနောက် သုံးညတိုင်တိုင် အကျင့်ကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ထို့နောက် ဘရာဟ္မဏတို့အတွက် အထူးသဖြင့် ဆယ်ရက်တာကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ပထမနေ့မှ စတင်သော်လည်းကောင်း၊ ဖခင်ကို ဂုဏ်ပြု၍ စတင်သော်လည်းကောင်း။ ဤသို့ဖြင့် śrāddha ကို ဓမ္မအတိုင်း စီမံထားရာ၊ ပတိ (ရှီဝ) ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ကိုယ်ရှိဝိညာဉ် (paśu) သည် ကွယ်လွန်သူကို ထောက်ပံ့စေသည်။

Verse 84

दशाहं सूतिकाशौचं मातुरप्येवमव्ययाः अर्वाक् त्रिवर्षात्स्नानेन बान्धवानां पितुः सदा

ကလေးမွေးဖွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အာရှောစ (အညစ်အကြေး) သည် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ရှိသည်။ မိခင်အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သုံးနှစ်မပြည့်သေးသော ကလေးအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို ရေချိုးခြင်းဖြင့် ပြီးစီးနိုင်သည်။ ဖခင်ဘက် ဆွေမျိုးများအတွက်လည်း အမြဲတမ်း ထိုနည်းအတိုင်း ယူဆရမည်။

Verse 85

अष्टाब्दाद् एकरात्रेण शुद्धिः स्याद् बान्धवस्य तु द्वादशाब्दात्ततश्चार्वाक् त्रिरात्रं स्त्रीषु सुव्रताः

ဆွေမျိုးတစ်ဦးအတွက် အသက်ရှစ်နှစ်ကျော်ပြီးနောက် သေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အာရှောစမှ သန့်စင်ခြင်းကို တစ်ညတည်းဖြင့် ပြီးစီးနိုင်သည်။ သို့သော် အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မှစ၍ သစ္စာကတိကောင်းသော မိန်းမများ (သုဝရတာ) အတွက် သုံးညတိုင်တိုင် သန့်စင်ကာလကို စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 86

सपिण्डता च पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते अतिक्रान्ते दशाहे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

ယောက်ျားအတွက် သေမင်္ဂလာအခမ်းအနားနှင့် ဆက်စပ်သော စပိဏ္ဍတား (sapinda-ဆွေမျိုးဆက်) သည် မျိုးဆက်ခုနစ်ဆက်တွင် ရပ်တန့်သည်။ ဆယ်ရက်ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင် အာရှောစသည် သုံးညသာ ကျန်ရှိမည်။ ထို့ကြောင့် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) အတွက် အာရှောစစည်းကမ်းကို ဤသို့ စနစ်တကျ သတ်မှတ်ထားပြီး၊ သင့်လျော်စွာ သန့်စင်ပြီးနောက် သီဝဘက်သို့ မျက်နှာမူသော အကျင့်—ပတိကို စည်းကမ်းတကျ အခမ်းအနားများဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်စေသည်။

Verse 87

ततः संनिहितो विप्रश् चार्वाक् पूर्वं तदेव वै संवत्सरे व्यतीते तु स्नानमात्रेण शुध्यति

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏ—ချာရဝါက—သည် အရင်ဆုံး ချဉ်းကပ်၍ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီးနောက်၊ တစ်နှစ်ကျော်လွန်သွားသော် ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် အမှန်တကယ် သန့်စင်လာသည်။

Verse 88

पुरिफ़िचतिओन् अफ़्तेर् तोउछिन्ग् अ देअद् बोद्य् स्पृष्ट्वा प्रेतं त्रिरात्रेण धर्मार्थं स्नानमुच्यते दाहकानां च नेतॄणां स्नानमात्रमबान्धवे

သေဆုံးသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ခဲ့လျှင် ဓမ္မအကျိုးအတွက် သုံးညတိုင်တိုင် သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့ရာတွင် မိမိဆွေမျိုးမဟုတ်သူ၏ အလောင်းကို မီးသင်္ဂြိုဟ်သူများနှင့် သယ်ဆောင်/ဦးဆောင်သူများအတွက် သန့်စင်ခြင်းသည် ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ပြီးစီးသည်။

Verse 89

अनुगम्य च वै स्नात्वा घृतं प्राश्य विशुध्यति आचार्यमरणे चैव त्रिरात्रं श्रोत्रिये मृते

အသုဘအလောင်းကိုလိုက်ပါပြီးနောက် ရေချိုးကာ နို့ဆီ (ဃృత) ကိုနည်းနည်းသောက်လျှင် သန့်စင်သွားသည်။ အာစာရျ (ဝိညာဉ်ရေးဆရာ) ကွယ်လွန်သော်လည်းကောင်း၊ ဝေဒသင်ကြားသိမြင်သော ရှရောတရိယ ကွယ်လွန်သော်လည်းကောင်း အရှောစကာလမှာ သုံးည ဖြစ်သည်။

Verse 90

पक्षिणी मातुलानां च सोदराणां च वा द्विजाः भूपानां मण्डलीनां च सद्यो नीराष्ट्रवासिनाम्

ဒွိဇတို့အို၊ မိခင်ဘက်ဦးလေးများ (မတူလာ) သို့မဟုတ် ကိုယ့်ညီအစ်ကိုများနှင့်ပတ်သက်၍ မိန်းမငှက်တစ်ကောင်က မကောင်းသောနိမိတ်ဖြစ်လာသော်လည်းကောင်း၊ ဘုရင်များနှင့် နယ်အုပ်မဏ္ဍလီများအတွက်လည်း ထိုနိမိတ်သည် နိုင်ငံမရှိသူ—အာဏာတည်ငြိမ်မှုမရှိသူ—တို့သည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီး၍ နေရပ်မှရွှေ့ပြောင်းရမည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ဤနိမိတ်တို့သည် အဓမ္မ၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှု တင်းကျပ်လာပြီး ပတိ (Pati) သခင်က မြေပြင်မှ ကာကွယ်သည့် စည်းကမ်းတရားကို ဆုတ်ခွာသည့်အခါ ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 91

केवलं द्वादशाहेन क्षत्त्रियाणां द्विजोत्तमाः नाभिषिक्तस्य चाशौचं संप्रमादेषु वै रणे

ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့အို၊ က္ෂတ္တရိယတို့အတွက် အရှောစကာလသည် တစ်ဆယ်နှစ်ရက်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မင်းအဖြစ် အဘိသိက္က မခံရသေးသူအတွက် စစ်မြေပြင်၌ မတော်တဆဖြစ်၍ သေဆုံးလျှင် အရှောစမရှိ။

Verse 92

वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुध्यति इति संक्षेपतः प्रोक्ता द्रव्यशुद्धिरनुत्तमा

ဝိုင်ရှျာသည် တစ်ဆယ်ငါးရက်ဖြင့် သန့်စင်ပြီး၊ ရှုဒြာသည် တစ်လဖြင့် သန့်စင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဒြဗျ-ရှုဒ္ဓိ (ပစ္စည်းသန့်စင်မှု) ၏ အထွတ်အမြတ်သော စည်းကမ်းကို ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 93

अशौचं चानुपूर्व्येण यतीनां नैव विद्यते मेन्स्त्रुअतिओन् त्रेताप्रभृति नारीणां मासि मास्यार्तवं द्विजाः

ယတီ (သံဃာတော်/လောကစွန့်သူ) တို့အတွက် အရှောစ (aśauca) သည် သာမန်အဆင့်လိုက် စည်းကမ်းအတိုင်း မပေါ်ပေါက်။ ထို့ပြင် တ్రေတா ယုဂကာလမှစ၍ ဒွိဇတို့အို၊ မိန်းမတို့တွင် လစဉ်လတိုင်း အာရ္တဝ (ārtava) သွေးဆင်းခြင်း ရှိလာသည်။

Verse 94

कृते सकृद् युगवशाज् जायन्ते वै सहैव तु प्रयान्ति च महाभागा भार्याभिः कुरवो यथा

ကృతယုဂ၌ ယုဂ၏သဘောတရားအတိုင်း ကံကောင်းသူတို့သည် တစ်ကြိမ်သာ မွေးဖွားကြပြီး၊ အမှန်တကယ် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဇနီးများနှင့်အတူ လောကမှ ထွက်ခွာကြသည်—ရှေးက ကုရုတို့ကဲ့သို့ပင်။

Verse 95

वर्णाश्रमव्यवस्था च त्रेताप्रभृति सुव्रताः भारते दक्षिणे वर्षे व्यवस्था नेतरेष्वथ

အို ဝတ္တရားတည်ကြည်သူတို့၊ တ్రေတாယုဂမှစ၍ ဗာရတ (တောင်ပိုင်းမြေ) တွင် ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ စနစ်တကျ စီမံထားခြင်းကို တည်ထောင်ထားသည်။ အခြားဒေသများတွင် ထိုသို့ မတည်ထောင်ထားကြ။

Verse 96

महावीते सुवीते च जंबूद्वीपे तथाष्टसु शाकद्वीपादिषु प्रोक्तो धर्मो वै भारते यथा

မဟာဝီတ၊ သုဝီတတို့၌လည်းကောင်း၊ ဇမ္ဗူဒွီပနှင့် ရှာကဒွီပစသော ဒွီပအပိုင်းရှစ်ခု၌လည်းကောင်း၊ ဗာရတ၌ရှိသကဲ့သို့ ဓမ္မကို တည်ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပတိဖြစ်သော သီဝဘုရား၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ထောက်ပံ့သော တရားစနစ်တည်းဟူသော သဒ္ဓမ္မကို နေရာတိုင်း၌ သင်ကြားထားသည်။

Verse 97

रसोल्लासा कृते वृत्तिस् त्रेतायां गृहवृक्षजा सैवार्तवकृताद् दोषाद् रागद्वेषादिभिर् नृणाम्

ကృతယုဂ၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် ရသ၏ အလိုအလျောက် ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရသည်။ တ్రေတာယုဂ၌မူ အိမ်နှင့် သစ်ပင်တို့မှ (နေထိုင်ရာတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးခြင်း) ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုအခြေအနေကြောင့်ပင် လူတို့အတွင်း ရာသီကာလဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက် (ဒိုးရှ) ပေါ်ပေါက်၍ ရာဂ-ဒွေရှ စသည့် ကိလေသာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 98

मैथुनात्कामतो विप्रास् तथैव परुषादिभिः यवाद्याः सम्प्रजायन्ते ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ကာမလိုလားမှုကြောင့် ဖြစ်သော မေထုန (လိင်ဆက်ဆံမှု) မှလည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသည့် အခြေအနေများမှ စတင်သော လုပ်ငန်းစဉ်တို့မှလည်းကောင်း၊ ယဝ (မုယော) စသည့် သီးနှံများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ အိမ်မွေး (ဂရမ်ယ) နှင့် တောမွေး (အရဏ္ယ) အမျိုးအစား စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးမျိုး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 99

ओषध्यश् च रजोदोषाः स्त्रीणां रागादिभिर् नृणाम् अकालकृष्टा विध्वस्ताः पुनरुत्पादितास् तथा

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များလည်း ပျက်စီးမည်။ မိန်းမတို့တွင် လစဉ်သွေးဆင်းရောဂါအနှောင့်အယှက်များ ဖြစ်မည်။ ယောက်ျားတို့သည် ရာဂာစိတ်တို့ကြောင့် အချိန်မတော်သီးနှံရိတ်သိမ်းမည်။ ထိုကြောင့် ပျက်စီးသွားသမျှသည် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသော်လည်း ပုံပျက်၍ မတည်ငြိမ်သကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။

Verse 100

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न संभाष्या रजस्वला प्रथमे ऽहनि चाण्डाली यथा वर्ज्या तथाङ्गना

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် လစဉ်သွေးဆင်းနေသော မိန်းမကို ပထမနေ့တွင် စကားမပြောသင့်။ ထိုနေ့၌ သူမကို ချန်ဒာလီကို ရှောင်သကဲ့သို့ ရှောင်ရမည်၊ ထိုမိန်းမကိုလည်း ခွဲထားရမည်။

Verse 101

द्वितीये ऽहनि विप्रा हि यथा वै ब्रह्मघातिनी तृतीये ऽह्नि तदर्धेन चतुर्थे ऽहनि सुव्रताः

ဒုတိယနေ့တွင်၊ စည်းကမ်းရှိသူတို့အို၊ အပြစ်အနာအဆာ၏အခြေအနေသည် ဘြာဟ္မဏကို သတ်သူနှင့်တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တတိယနေ့တွင် ထိုအပြစ်သည် တစ်ဝက်လျော့သွားပြီး၊ စတုတ္ထနေ့တွင် ထို့ထက်ပင် လျော့နည်းသွားသည်ဟု အဆင့်ဆင့် ကြေညာထားသည်။

Verse 102

स्नात्वार्धमासात् संशुद्धा ततः शुद्धिर्भविष्यति आ षोडशात् ततः स्त्रीणां मूत्रवच्छौचमिष्यते

ရေချိုးပြီးနောက် တစ်လခွဲအတွင်း သန့်စင်လာပြီး၊ ထို့နောက် အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းမှု ရရှိမည်။ ဆယ့်ခြောက်ရက်အထိ မိန်းမတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော သန့်စင်မှုသည် ဆီးသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ သန့်စင်သကဲ့သို့ (အတိုချုံးသော śauca) လိုက်နာရမည်။

Verse 103

पञ्चरात्रं तथास्पृश्या रजसा वर्तते यदि सा विंशद्दिवसादूर्ध्वं रजसा पूर्ववत्तथा

ရဇသ (လစဉ်သွေးဆင်းခြင်း) ကြောင့် ငါးညတိုင်အောင် ထိမိမရသော အခြေအနေတွင် နေရပါက၊ ထိုရဇသသည် ရက်နှစ်ဆယ်ကျော်လွန်၍ ဆက်လက်ရှိနေသော်၊ အရင်ကကဲ့သို့ပင် ထပ်မံ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ရေးကန့်သတ်ချက်များကို လိုက်နာရမည်ဟု သဘောထားရမည်။

Verse 104

स्नानं शौचं तथा गानं रोदनं हसनं तथा यानमभ्यञ्जनं नारी द्यूतं चैवानुलेपनम्

ရေချိုးခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်း၊ ရယ်မောခြင်း၊ ခရီးသွားခြင်း၊ ဆီနှိပ်ခြင်းနှင့် အလှဆင်လိမ်းခြင်း၊ မိန်းမတို့၌ လွန်ကဲစွဲလမ်းခြင်း၊ လောင်းကစားခြင်း၊ နံ့သာလိမ်းခြင်း—ဤအရာတို့ကို သီဝဘုရားပူဇော်ရာ၌ ဝိနယအဖြစ် တားမြစ်ထိန်းချုပ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) သို့ ပြန်ဆွဲမခံရဘဲ ပတိ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ထံသို့ မျက်နှာမူနိုင်သည်။

Verse 105

दिवास्वप्नं विशेषेण तथा वै दन्तधावनम् मैथुनं मानसं वापि वाचिकं देवतार्चनम्

အထူးသဖြင့် နေ့ခင်းအိပ်ခြင်းနှင့် သွားတိုက်သန့်စင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ စကားဖြင့်ဖြစ်စေ မေထုန်ကို လွန်ကဲစွဲလမ်းခြင်းကိုလည်းကောင်း—ဤအရာတို့ကို ဒေဝတာပူဇော်ရာ၌ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဤတားမြစ်မှုတို့သည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် တစ်ချက်တည်းသော စိတ်တည်ကြည်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ Śiva-arcana အတွက် အထောက်အကူဖြစ်ပြီး paśu ကို pāśa မှ ခွာကာ Pati (Śiva) ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 106

वर्जयेत्सर्वयत्नेन नमस्कारं रजस्वला रजस्वलाङ्गनास्पर्शसंभाषे च रजस्वला

ရာဇസ്വလာ (လစဉ်သွေးဆင်းနေသော) မိန်းမသည် အထူးသတိဖြင့် နမസ്കာရ (ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်း) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရာဇस्वလာ မိန်းမနှင့် ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် စကားပြောဆိုခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 107

संत्यागं चैव वस्त्राणां वर्जयेत्सर्वयत्नतः स्नात्वान्यपुरुषं नारी न स्पृशेत्तु रजस्वला

အဝတ်အစားများကို မသင့်လျော်စွာ စွန့်ပစ်ခြင်းကို အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရာဇस्वလာ မိန်းမသည် ရေချိုးပြီးနောက်တောင် မိမိခင်ပွန်းမှတပါး အခြားယောက်ျားကို မထိတွေ့ရ။ ဤသို့ဖြင့် śauca (သန့်ရှင်းမှု) အတွက် Śiva-ပူဇော်မှုကို ထောက်ပံ့သော ဝိနယကို ကာကွယ်ထားသည်။

Verse 108

ईक्षयेद्भास्करं देवं ब्रह्मकूर्चं ततः पिबेत् केवलं पञ्चगव्यं वा क्षीरं वा चात्मशुद्धये

သူသည် ဘာஸ్కရ (နေရောင်ဘုရား) ကို ဒေဝတအဖြစ် ကြည့်ရှုစေပြီး၊ ထို့နောက် Brahma-kūrca ကို သောက်စေ။ သို့မဟုတ် အတွင်းသန့်စင်မှု (ātma-śuddhi) အတွက် pañcagavya ကိုသာ သောက်နိုင်သကဲ့သို့ နို့ကိုလည်း သောက်နိုင်သည်—ထို့ကြောင့် paśu သည် Śaiva ရိတိ၌ Pati ထံ ချဉ်းကပ်ရန် သင့်လျော်လာသည်။

Verse 109

चतुर्थ्यां स्त्री न गम्या तु गतो ऽल्पायुः प्रसूयते विद्याहीनं व्रतभ्रष्टं पतितं पारदारिकम्

လပြည့်လကွယ်၏ စတုတ္ထနေ့ (Caturthī) တွင် မိန်းမနှင့် ကာမဆက်ဆံရန် မသင့်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် အသက်တိုသော သားသမီး၊ ဓမ္မပညာမရှိသူ၊ ဝရတပျက်သူ၊ ကျဆုံးသူ၊ သူတစ်ပါး၏ မယားကို လိုလားသူတို့ ဖြစ်လာကာ ပသု၏ လမ်းခရီးကို တားဆီးသော ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုများ တိုးပွားစေသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 110

दारिद्र्यार्णवमग्नं च तनयं सा प्रसूयते कन्यार्थिनैव गन्तव्या पञ्चम्यां विधिवत्पुनः

ဤဝရတ၏ အာနိသင်ကြောင့်ပင် ဆင်းရဲမှုသမုဒ္ဒရာထဲ နစ်မြုပ်နေသော သားတစ်ယောက်ကိုလည်း သူမ မွေးဖွားနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် လပြည့်လကွယ်၏ ပဉ္စမနေ့ (Pañcamī) တွင် မင်္ဂလာသတို့သမီးကို ရှာဖွေသူသည် သတ်မှတ်ထားသော ရိတိအတိုင်း ထပ်မံ သွားရောက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 111

रक्ताधिक्याद्भवेन्नारी शुक्राधिक्ये भवेत्पुमान् समे नपुंसकं चैव पञ्चम्यां कन्यका भवेत्

မိခင်၏ သွေးဓာတ် အလွန်ကဲလျှင် မိန်းကလေး မွေးဖွားသည်။ ဖခင်၏ သုက္ကရဓာတ် အလွန်ကဲလျှင် ယောက်ျားကလေး မွေးဖွားသည်။ နှစ်ဖက်ညီမျှလျှင် လိင်နှစ်မျိုးသဘော (နပုংসက) ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စမနေ့တွင် မိန်းကလေးကလေး ပုံဖော်လာသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 112

षष्ठ्यां गम्या महाभागा सत्पुत्रजननी भवेत् पुत्रत्वं व्यञ्जयेत्तस्य जातपुत्रो महाद्युतिः

ခြောက်လမြောက်တွင် ကံကောင်းမြတ်သော မိန်းမသည် ဆက်ဆံရန် သင့်တော်လာပြီး သီလသမာဓိရှိသော သားကောင်းကို မွေးဖွားစေသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခါ သန္ဓေကလေးသည် သားဖြစ်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ထင်ရှားစေပြီး မွေးဖွားလာသော သားသည် အလွန်တောက်ပသော အရောင်အလင်းရှိသည်။

Verse 113

पुमिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः पुंसस्त्राणान्वितं पुत्रं तथाभूतं प्रसूयते

“ပုမ် (Pum)” ဟူသည် နရကတစ်ခု၏ အမည်ဟု ဆိုကြပြီး နရကကို ဒုက္ခဝေဒနာဟု သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယောက်ျားကို ကာကွယ်ကယ်တင်နိုင်သော အင်အားပါသော သားကို ထိုသဘောအတိုင်း မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 114

सप्तम्यां चैव कन्यार्थी गच्छेत्सैव प्रसूयते अष्टम्यां सर्वसम्पन्नं तनयं सम्प्रसूयते

လဆန်း ၇ ရက်နေ့တွင် သမီးလိုချင်သောစိတ်ဖြင့် သင်္ဂမပြုလျှင် သမီးတကယ်မွေးဖွားသည်။ လဆန်း ၈ ရက်နေ့တွင် သင်္ဂမပြုလျှင် အရည်အချင်းပြည့်စုံသော သားတစ်ဦး မွေးဖွားသည်။ ဤသင်ကြားချက်တွင် ကာလ (အချိန်) ကို ဓမ္မနှင့် ပတိ (ရှီဝ) အပေါ် ဘက္တိနှင့် ကိုက်ညီစေသော ပူဇော်ရေးအထောက်အကူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ပရှု (တစ်ကိုယ်ရည်ဝိညာဉ်) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကံကြမ္မာကို ပုံဖော်စေသည်။

Verse 115

नवम्यां दारिकायार्थी दशम्यां पण्डितो भवेत् एकादश्यां तथा नारीं जनयेत्सैव पूर्ववत्

သမီးလိုချင်သူသည် လဆန်း ၉ ရက်နေ့တွင် အကျင့်အထိမ်းအမှတ်ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ လဆန်း ၁၀ ရက်နေ့တွင် ပညာရှိဖြစ်လာသည်။ ထို့အတူ လဆန်း ၁၁ ရက်နေ့တွင် မိန်းမသည် ယခင်ကဆိုခဲ့သကဲ့သို့ သမီးကို မွေးဖွားသည်။ ဤသို့ တိထီအလိုက် အကျင့်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သဒ္ဓါရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်သည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် လိုအင်ဆန္ဒအတိုင်း သားသမီးနှင့် မင်္ဂလာဂုဏ်ရည်များကို ရရှိပြီး ကံဆိုးခြင်း၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ကာ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီသော အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 116

द्वादश्यां धर्मतत्त्वज्ञं श्रौतस्मार्तप्रवर्तकम् त्रयोदश्यां जडां नारीं सर्वसंकरकारिणीम्

လဆန်း ၁၂ ရက်နေ့တွင် ဓမ္မတတ္တဝကို သိမြင်သူ၊ ဝေဒိက (śrauta) နှင့် စမာရ္တ (Smārta) စည်းကမ်းနှစ်မျိုးလုံးကို ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်သူကို ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။ လဆန်း ၁၃ ရက်နေ့တွင်တော့ အရာရာကို ရောထွေးပျက်စီးစေသော မိုက်မဲသော မိန်းမနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 117

जनयत्यङ्गना यस्मान् न गच्छेत्सर्वयत्नतः चतुर्दश्यां यदा गच्छेत् सा पुत्रजननी भवेत्

အကျိုးရလဒ်တစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု ဆိုထားသောကြောင့် ထိုမကောင်းသောအချိန်တွင် မိန်းမသည် အားလုံးသောကြိုးစားမှုဖြင့် သင်္ဂမကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ သို့သော် လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့တွင် သင်္ဂမပြုလျှင် သူမသည် သားကို မွေးဖွားစေသော မိခင်ဖြစ်လာသည်။

Verse 118

पञ्चदश्यां च धर्मिष्ठां षोडश्यां ज्ञानपारगम् स्त्रीणां वै मैथुने काले वामपार्श्वे प्रभञ्जनः

လဆန်း ၁၅ ရက်နေ့တွင် သူမသည် ဓမ္မ၌ အလွန်တည်ကြည်သူဟု ဆိုကြသည်။ လဆန်း ၁၆ ရက်နေ့တွင် သူမသည် ဉာဏ်ပညာ၏ အခြားကမ်းသို့ ကူးမြောက်ပြီးသူဟု ဖော်ပြကြသည်။ ထို့ပြင် မိန်းမတို့အတွက် သင်္ဂမအချိန်တွင် “ပရဘဉ္ဇန” ဟုခေါ်သော အသက်လေသည် ဘယ်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားသည်—ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကျေးဇူးတော်သို့ ပရှု (ချည်နှောင်ဝိညာဉ်) ကို ဦးတည်စေသော သင်တန်းအတွင်း နားလည်သည့် မင်္ဂလာသိမ်မွေ့သော လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 119

चरेद्यदि भवेन्नारी पुमांसं दक्षिणे लभेत् स्त्रीणां मैथुनकाले तु पापग्रहविवर्जिते

မိန်းမ၏ သန္ဓေတည်နိုင်သော လှုပ်ရှားချိန်၌ ယောကျာ်း၏ မျိုးစေ့ကို ညာဘက်၌ ထားနိုင်လျှင် သားယောက်ျားရနိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် မကောင်းသော ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုကင်းသော အချိန်၌ ပေါင်းသင်းလျှင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ သန္ဓေတည်ရာတွင် ပရှု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ပိုသန့်ရှင်းသော အခြေအနေဖြင့် ကိုယ်ထဲဝင်ကာ နောက်တစ်ခါ ပတိ မဟာဒေဝ ရှိဝသဓနာအတွက် သင့်တော်လာသည်။

Verse 120

उक्तकाले शुचिर्भूत्वा शुद्धां गच्छेच्छुचिस्मिताम् इत्येवं संप्रसंगेन यतीनां धर्मसंग्रहे

သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ ကိုယ်တိုင်သန့်ရှင်းပြီးနောက် သန့်စင်သော၊ နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသော (ဆရာ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှု) ထံ ချဉ်းကပ်ရမည်။ ဤသို့ ဆက်စပ်သည့် သင်ကြားမှုအစဉ်အလာအရ ယတီများ၏ ဓမ္မကို စုစည်းထားသော အကျဉ်းချုပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 121

सर्वेषामेव भूतानां सदाचारः प्रकीर्तितः यः पठेच्छृणुयाद् वापि सदाचारं शुचिर्नरः

သတ္တဝါအားလုံးအတွက် စဒာစာရ (မှန်ကန်သော အကျင့်) ကို ကြေညာထားသည်။ စိတ်သန့်ရှင်းသော လူသည် ထိုမှန်ကန်သော အကျင့်သင်ခန်းစာကို ရွတ်ဖတ်သော်လည်းကောင်း၊ နားထောင်သော်လည်းကောင်း သန့်စင်လာပြီး—ပရှု (တစ်ကိုယ်တည်းဝိညာဉ်) ကို ပတိ ဖြစ်သော သခင် ရှိဝထံသို့ ဦးတည်စေသော လမ်းကြောင်းအတွက် သင့်တော်လာသည်။

Verse 122

श्रावयेद्वा यथान्यायं ब्राह्मणान् दग्धकिल्बिषान् ब्रह्मलोकमनुप्राप्य ब्रह्मणा सह मोदते

သို့မဟုတ် စည်းကမ်းတကျအတိုင်း အပြစ်များ မီးလောင်ပျောက်ကင်းသွားသော ဘြာဟ္မဏများကို သာသနာစာများ ရွတ်ဖတ်စေပါက၊ ဘြဟ္မာလောကကို ရောက်ရှိပြီး ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သွားလျှင် ဘြဟ္မာနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။