Adhyaya 84

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवव्रतकथनं नाम त्र्यशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच उमामहेश्वरं वक्ष्ये व्रतमीश्वरभाषितम् नरनार्यादिजन्तूनां हिताय मुनिसत्तमाः

ဤသို့ဖြင့် «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘာဂတွင် «ရှိဝဝရတ ကထန» ဟူသော အမည်ရှိ အဋ္ဌမဆယ်လေးမြောက် အခန်း စတင်၏။ စူတက ပြောသည်—“အို မုနိသတ္တမတို့၊ ယောကျ်ား မိန်းမ စသည့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ သခင်တော်ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားတော်မူသည့်အတိုင်း ဥမာ–မဟေရှ္ဝရ ဝရတကို ငါ ရှင်းလင်းဟောကြားမည်”။

Verse 2

पौर्णमास्याममावास्यां चतुर्दश्यष्टमीषु च नक्तमब्दं प्रकुर्वीत हविष्यं पूजयेद्भवम्

လပြည့်နေ့၊ လကွယ်နေ့၊ လဆယ့်လေးရက်နှင့် လရှစ်ရက်တို့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ညအချိန်တွင်သာ အစာသောက်သုံးသော ဝရတကို စောင့်ထိန်း၍၊ သန့်ရှင်းသည့် ဟဝိဿျ (haviṣya) ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

उमामहेशप्रतिमां हेम्ना कृत्वा सुशोभनाम् राजतीं वाथ वर्षान्ते प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

အုမာနှင့် မဟေရှဝရ၏ အလွန်လှပသည့် ပုံတော်ကို ရွှေဖြင့်—သို့မဟုတ် ငွေဖြင့်—ပြုလုပ်ပြီး၊ တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 4

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च दत्त्वा शक्त्या च दक्षिणाम् रथाद्यैर्वापि देवेशं नीत्वा रुद्रालयं प्रति

ပထမဦးစွာ ဘြာဟ္မဏတို့ကို ကျွေးမွေးပြီး၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူကာ၊ ထို့နောက် ရထားစသည့် ယာဉ်များဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ဆောင်ယူ၍ ရုဒြာလယ (ရှီဝဘုရားကျောင်း) သို့ ချီတက်သွားရမည်။

Verse 5

सर्वातिशयसंयुक्तैश् छत्रचामरभूषणैः निवेदयेद्व्रतं चैव शिवाय परमेष्ठिने

မင်္ဂလာအလှအပ အထူးကောင်းမွန်သည့် အမှတ်အသားများ—ထီးတော်နှင့် ချာမရ (yak-tail fan) စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်—ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်ပြီး၊ ဤဝရတကို ရှီဝ၊ ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်ဆုံးအရှင်) ထံသို့ သင့်လျော်စွာ ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည်။

Verse 6

स याति शिवसायुज्यं नारी देव्या यदि प्रभो अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नियता ब्रह्मचारिणी

အရှင်ဘုရား၊ ဒေဝီကို သစ္စာရှိစွာ ကိုးကွယ်ပြီး စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းနေထိုင်ကာ၊ လရှစ်ရက်နှင့် လဆယ့်လေးရက်တို့တွင် ဗြဟ္မစရိဏီအဖြစ် သန့်ရှင်းသော အကျင့် (ဘြဟ္မစရိယ) ကို စောင့်ထိန်းသော မိန်းမသည် ရှီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း (śiva-sāyujya) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 7

वर्षमेकं न भुञ्जति कन्या वा विधवापि वा वर्षान्ते प्रतिमां कृत्वा पूर्वोक्तविधिना ततः

အပျိုမလေးဖြစ်စေ မုဆိုးမဖြစ်စေ တစ်နှစ်ပြည့်အထိ အစားအသောက်ကို ထိန်းချုပ်သော ဝရတကို စောင့်ထိန်းရမည်။ နှစ်ကုန်တွင် ရုပ်တုကို ပြုလုပ်ပြီး ယခင်သင်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ ပတိ—ရှီဝ—ထံ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်၍ ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့စေသည်။

Verse 8

प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं दत्त्वा रुद्रालये पुनः ब्राह्मणान् भोजयित्वा च भवान्या सह मोदते

လိင်္ဂကို သာသနာတော်စည်းကမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ တည်ထောင်ပြီး၊ ထပ်မံ၍ ရုဒ္ဒရဘုရားကျောင်း၌ ပူဇော်သကာပြုကာ၊ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးပြီးလျှင် ဘက္တသည် ဘဝါနီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ကာ ရှီဝ၏ ကရုဏာမင်္ဂလာအကျိုးကို ရရှိ၍ ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့စေသည်။

Verse 9

या नार्येवं चरेदब्दं कृष्णामेकां चतुर्दशीम् वर्षान्ते प्रतिमां कृत्वा येन केनापि वा द्विजाः

ဤသို့ တစ်နှစ်ပြည့်အထိ ကృష్ణာ-စတုရ္ဒသီ (အမှောင်ပက္ခ၏ ၁၄ ရက်) တစ်ရက်ကိုသာ အထူးဝရတဖြင့် စောင့်ထိန်းပြီး၊ နှစ်ကုန်တွင် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ရုပ်တုတစ်ခု ပြုလုပ်စေကာ—အို ဒွိဇတို့—ထိုမိန်းမသည် ရှိုင်ဝဝရတကို ဘက္တိဖြင့် လိုက်နာခြင်းမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ကာ ပတိ—ရှီဝ—ထံသို့ လှည့်ညွှန်စေသည်။

Verse 10

पूर्वोक्तमखिलं कृत्वा भवान्या सह मोदते अमावास्यां निराहारा भवेदब्दं सुयन्त्रिता

ယခင်ညွှန်ကြားထားသမျှကို အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် သူသည် ဘဝါနီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သည်။ အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် ထိန်းချုပ်မှုကောင်းသော साधक သည် တစ်နှစ်ပြည့်အထိ အစာမစားဘဲ (အစာရှောင်) နေထိုင်ရမည်၊ အလွန်တင်းကျပ်စွာ ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းလျက်။

Verse 11

शूलं च विधिना कृत्वा वर्षान्ते विनिवेदयेत् स्नाप्येशानं यजेद्भक्त्या सहस्रैः कमलैः सितैः

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း သုံးချွန် (ตรีशूल) ကို ပြုလုပ်ပြီး နှစ်ကုန်တွင် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဣရှာန (ရှီဝ) ကို ရေချိုးပူဇော်ကာ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်၍ အဖြူရောင် ကြာပန်း တစ်ထောင်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 12

राजतं कमलं चैव जांबूनदसुकर्णिकम् दत्त्वा भवाय विप्रेभ्यः प्रदद्याद् दक्षिणाम् अपि

ဘဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ငွေရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို၊ ဂျာမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလယ်အူပါနှင့်တကွ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဘရာဟ္မဏများအားလည်း သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်) ကို ပေးလှူရမည်။ ပာရှာဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ပရှုကို လွှတ်ပေးသော ပတိထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ပြုသော ဤဒါနသည် သန့်စင်မှုနှင့် မင်္ဂလာပုဏ္ဏားကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 13

कामतो ऽपि कृतं पापं भ्रूणहत्यादिकं च यत् तत्सर्वं शूलदानेन भिन्द्यान्नारी न संशयः

စိတ်ကြိုက်လိုက်၍ ပြုလုပ်သော အပြစ်များ၊ သန္ဓေကလေးသတ်ခြင်းကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များပင်လျှင်၊ ရှီဝ၏ သုံးခွ (Śūla) ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် အားလုံး ပျက်စီးကွဲကြေသွားသည်။ ဤလှူဒါန်းမှုကို ပြုသော မိန်းမသည် ထိုအကုသိုလ်တို့ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 14

सायुज्यं चैवमाप्नोति भवान्या द्विजसत्तमाः कुर्याद्यद्वा नरः सो ऽपि रुद्रसायुज्यमाप्नुयात्

ဤသို့ဖြင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိသည်။ အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဗဝါနီကို ဤပုံစံဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ ထိုကို ပြုလုပ်သော ယောက်ျားလည်း ရုဒြ-စာယုဇ္ယ—ပာရှာဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ပရှုကို လွှတ်ပေးသော ပတိ ရုဒြနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း—ကို ရရှိမည်။

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां वर्षमेकमतन्द्रिता उपवासरता नारी नरो ऽपि द्विजसत्तमाः

လပြည့်နေ့နှင့် လကွယ်နေ့တို့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မပျင်းမနာ သတိမလျော့ဘဲ၊ အစာရှောင်ခြင်း (ဥပဝါသ) ကို အလေးအနက်ထားသော မိန်းမ—သို့မဟုတ် ယောက်ျားလည်း၊ အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့—သည်၊ ပတိ ရှီဝထံသို့ တည်ကြည်သော အကျင့်ဖြင့် ပရှု၏ ပာရှာချည်နှောင်မှုကို ဖြုတ်ပေးသော ကရုဏာတော်ကို ခံယူရန် အရည်အချင်းပြည့်စုံလာသည်။

Verse 16

नियोगादेव तत्कार्यं भर्तॄणां द्विजसत्तमाः जपं दानं तपः सर्वम् अस्वतन्त्रा यतः स्त्रियः

အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ထိုတာဝန်များကို ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုသည်၊ အကြောင်းမှာ မိန်းမတို့ကို မလွတ်လပ်သူဟု သတ်မှတ်ကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂျပ (မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း)၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) နှင့် တပ (တပဿ) စသည့် ဓမ္မအကျင့်အားလုံးကို ခင်ပွန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

वर्षान्ते सर्वगन्धाढ्यां प्रतिमां संनिवेदयेत् सा भवान्याश् च सायुज्यं सारूप्यं चापि सुव्रता

နှစ်ကုန်တွင် အနံ့သာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ အလှဆင်ထားသော ပရတိမာကို ပူဇော်သင့်သည်။ သီလဝတီသော ဘက္တိရှိသူသည် ဘဝါနီနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိပြီး၊ ထို့ပြင် စာရူပျ (ရုပ်သဏ္ဌာန်တူခြင်း) ကိုလည်း ရရှိသည်—ရှီဝ–ရှက္တိကို ဗဟိုထားသော ဘက္တိကြောင့်။

Verse 18

लभते नात्र संदेहः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् कार्तिक्यां वा तु या नारी एकभक्तेन वर्तते

အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။ အမှန်တကယ် အမှန်တကယ် ငါဆို၏—ကာရ္တိကလတွင် ပတိ (Pati) သခင်တော်အား တစ်ချက်တည်းသော ဘက္တိ (ekabhakti) ဖြင့် နေထိုင်သော မည်သည့်မိန်းမမဆို ထိုကရုဏာကို ခံယူရသည်။

Verse 19

क्षमाहिंसादिनियमैः संयुक्ता ब्रह्मचारिणी दद्यात्कृष्णतिलानां च भारमेकम् अतन्द्रिता

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း) စသည့် နိယမများနှင့် ပြည့်စုံသော ဗြဟ္မစာရိဏီသည် ပျင်းရိမနေဘဲ အနက်ရောင် နှမ်းစေ့ကို တစ်ပမာဏပြည့် (တစ်ထုပ်အလေးချိန်) ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 20

सघृतं सगुडं चैव ओदनं परमेष्ठिने दत्त्वा च ब्राह्मणेभ्यश् च यथा विभवविस्तरम्

ဃီနှင့် ဂုဍ (jaggery) ရောစပ်ထားသော ထမင်းကို ပရမေဋ္ဌိန် (ဗြဟ္မာ) ထံ ပူဇော်ပြီး၊ ထို့အတူ မိမိအင်အားအလျောက် ဗြာဟ္မဏများအား ဒါနပြုလျှင်၊ ဓမ္မကို ထောက်ပံ့ကာ ပသု (တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်စေသည်။ ဤသို့သော စတ္တဝိက ဒါနသည် အညစ်အကြေးနှင့် ကပ်ကပ်တင်းတင်းမှုမှ ဖြစ်သော ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေ၍ ပတိ (ရှီဝ) ထံ နီးကပ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။

Verse 21

अष्टम्यां च चतुर्दश्याम् उपवासरता च सा भवान्या मोदते सार्धं सारूप्यं प्राप्य सुव्रता

အဋ္ဌမီနှင့် စတုရ္ဒသီ တိထီများတွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို လိုက်နာသော သီလဝတီမိန်းမသည် မိခင်ဘဝါနီနှင့်အတူ ပျော်မြူးကာ စာရူပျ (ရုပ်သဏ္ဌာန်တူခြင်း) ကို ရရှိသည်—မိခင်၏ ကရုဏာကြောင့်။

Verse 22

क्षमा सत्यं दया दानं शौचमिन्द्रियनिग्रहः सर्वव्रतेष्वयं धर्मः सामान्यो रुद्रपूजनम्

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ သစ္စာတရား၊ ကရုဏာ၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် အင်္ဒြိယထိန်းချုပ်မှု—ဤသည်မှာ ဝရတအားလုံး၏ အခြေခံသော သာမန်ဓမ္မ ဖြစ်၏။ ထိုဓမ္မ၏ အဆုံးသတ်ပြည့်စုံမှုမှာ ပာရှု(ဝိညာဉ်)၏ ပာရှ(ချည်နှောင်မှု)ကို ဖြေလျော့ပေးသော ပတိ ရုဒြ(ရှီဝ)ကို ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 23

समासाद्वः प्रवक्ष्यामि प्रतिमासमनुक्रमात् मार्गशीर्षकमासादिकार्त्तिकान्तं यथाक्रमम्

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ယခုမှစ၍ ငါသည် သင်တို့အား—လစဉ်လတိုင်း အစဉ်လိုက်—မာရ္ဂရှီရ္ရှ လမှ စ၍ ကာရ္တ္တိက လအထိ အစဉ်တကျ စောင့်ထိန်းရမည့် ဝရတများကို ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 24

व्रतं सुविपुलं पुण्यं नन्दिना परिभाषितम् मार्गशीर्षकमासे ऽथ वृषं पूर्णाङ्गमुत्तमम्

နန္ဒိန်သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ ကုသိုလ်ကြီးမားသော ဝရတကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် မာရ္ဂရှီရ္ရှ လတွင် အင်္ဂါအစုံပြည့်စုံသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် နွားထီးကို—ရှီဝပူဇာနှင့် ကိုက်ညီသော မင်္ဂလာလှူဒါန်းအဖြစ်—ဆက်ကပ်သင့်သည်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ပာရှ(ချည်နှောင်မှု)ရှိသော ပာရှု(ဝိညာဉ်)သည် ပတိ၏ ကရုဏာသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်စေရန်။

Verse 25

अलंकृत्य यथान्यायं शिवाय विनिवेदयेत् सा च सार्धं भवान्या वै मोदते नात्र संशयः

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း သင့်လျော်စွာ အလှဆင်ပြီးနောက် ထိုအရာကို သခင်ရှီဝအား ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် သခင်သည် ဘဝါနီ(ရှက္တိ)နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးတော်မူသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 26

पुष्यमासे तु वै शूलं प्रतिष्ठाप्य निवेदयेत् पूर्वोक्तमखिलं कृत्वा भवान्या सह मोदते

ပုရှျ လတွင် သုံးချွန်လှံ(ရှူလ)ကို သင့်တော်စွာ တည်ထောင်၍ ပူဇော်ဆက်ကပ်ရမည်။ ယခင်က ညွှန်ကြားထားသမျှ အခမ်းအနားများကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ပတိသည် ဘဝါနီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်တော်မူသည်—ရှီဝနှင့် ရှက္တိ၏ မင်္ဂလာပေါင်းစည်းမှုက ပာရှု(ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်)အား ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးသကဲ့သို့။

Verse 27

माघमासे रथं कृत्वा सर्वलक्षणलक्षितम् दद्यात् सम्पूज्य देवेशं ब्राह्मणांश्चैव भोजयेत्

မာဃလတွင် မင်္ဂလာလက္ခဏာအပြည့်အစုံပါသော ရထားကို ပြုလုပ်၍ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင် (ရှီဝ) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး ဘြာဟ္မဏများကိုလည်း အစာကျွေးရမည်။

Verse 28

सा च देव्या महाभागा मोदते नात्र संशयः फाल्गुने प्रतिमां कृत्वा हिरण्येन यथाविधि

ဖာလ္ဂုနလတွင် သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းလမ်းအတိုင်း ရွှေဖြင့် သူမ၏ရုပ်ပုံကို ပြုလုပ်၍ ကర్మကို တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ အလွန်ကံကောင်းမြတ်သော ဒေဝီသည် မသံသယမရှိ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။

Verse 29

राजतेनापि ताम्रेण यथाविभवविस्तरम् प्रतिष्ठाप्य समभ्यर्च्य स्थापयेच्छङ्करालये

မိမိ၏အင်အားအလျောက် ငွေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကြေးဖြင့်ဖြစ်စေ အသုံးပြု၍ စနစ်တကျ တင်သွင်းတည်ထောင်ကာ အပြည့်အဝ ရိုသေစွာ ပူဇော်ပြီး သင်္ကရ (ရှီဝ) ၏ ဘုရားကျောင်း၌ တည်စေရာ၏။

Verse 30

सा च सार्धं महादेव्या मोदते नात्र संशयः चैत्रे भवं कुमारं च भवानीं च यथाविधि

သူမ (ပူဇော်သူ) သည် မဟာဒေဝီနှင့်အတူ မသံသယမရှိ ပျော်ရွှင်၏။ ချိုင်တြလတွင် သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းလမ်းအတိုင်း ဘဝ (ရှီဝ)၊ ကုမာရ (စကန္ဒ) နှင့် ဘဝါနီ (မိခင်ဒေဝီ) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

ताम्राद्यैर्विधिवत्कृत्वा प्रतिष्ठाप्य यथाविधि भवान्या मोदते सार्धं दत्त्वा रुद्राय शंभवे

ကြေးစသည့် သတ်မှတ်ထားသောပစ္စည်းများဖြင့် လင်္ဂကို နည်းလမ်းတကျ ပြုလုပ်၍ စည်းကမ်းအတိုင်း တင်သွင်းတည်ထောင်ကာ၊ ရုဒြ (သမ္ဘု—ရှီဝ) ထံသို့ ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့် ပူဇော်သူသည် ဘဝါနီ (ရှီဝ၏ သက္တိ) နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်၏။

Verse 32

कृत्वालयं हि कौबेरं राजतं रजतेन वै ईश्वरोमासमायुक्तं गणेशैश् च समन्ततः

ကူဗေရသဘောရှိသော အာလယကို ငွေဖြင့်တည်ဆောက်၍ ငွေတကာဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ကာ၊ ဥမာနှင့်အတူရှိသော ဣශ්ဝရ၏ အာသနအဖြစ် တင်မြှောက်ပြီး၊ ဂဏေရှများ (သီဝ၏ အစောင့်အရှောက်တော်များ) က အရပ်လုံးမှ ဝန်းရံလေ၏။

Verse 33

सर्वरत्नसमायुक्तं प्रतिष्ठाप्य यथाविधि स्थापयेत्परमेशस्य भवस्यायतने शुभे

နည်းလမ်းသတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ထူထောင်တင်မြှောက်ပြီး၊ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ထိုအရာကို၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင် ပရမေရှဝရ၊ ဘဝ (သီဝ) ၏ မင်္ဂလာအာယတန၌ တည်စေသင့်သည်—မှန်ကန်သော ပူဇော်မှုနှင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ အတ္တကို လွတ်မြောက်စေရန်။

Verse 34

वैशाखे वै चरेद् एवं कैलासाख्यं व्रतोत्तमम् कैलासपर्वतं प्राप्य भवान्या सह मोदते

ထို့ကြောင့် ဝိုင်ရှာခ လတွင် «ကೈလာသ-ဝရတ» ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတကို ဤသို့ ကျင့်ဆောင်ရမည်။ ကဲလာသတောင်သို့ ရောက်ရှိသော်၊ ဘဝါနီ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဘက္တသည် ပျော်ရွှင်လေ၏—ပာရှချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်သော ပတိ သီဝ၏ ကရုဏာကို မျှဝေခံစားရင်း။

Verse 35

ज्येष्ठे मासि महादेवं लिङ्गमूर्तिमुमापतिम् कृताञ्जलिपुटेनैव ब्रह्मणा विष्णुना तथा

ဂျေဋ္ဌ လတွင် လင်္ဂတတ္တဝ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော မဟာဒေဝ၊ ဥမာပတိကို အညလီဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ပေါင်းကာ ရိုသေကန်တော့ရမည်။ ဤသို့ပင် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ကလည်း ထိုအရှင်ကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။

Verse 36

मध्ये भवेन संयुक्तं लिङ्गमूर्ति द्विजोत्तमाः हंसेन च वराहेण कृत्वा ताम्रादिभिः शुभाम्

“အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ လင်္ဂမူရတိကို ပြုလုပ်ကြလော့—အလယ်၌ ဘဝ (သီဝ) နှင့် ပေါင်းစည်းစေ၍၊ ဟံသနှင့် ဝရာဟ ရုပ်သဏ္ဍာန်တို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းကာ၊ ကြေးနီနှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော သတ္တုများဖြင့် မင်္ဂလာရှိအောင် ပြုလုပ်ကြလော့။”

Verse 37

प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं ब्राह्मणान् भोजयेत्ततः शिवाय शिवमासाद्य शिवस्थाने यथाविधि

သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မနည်းအတိုင်း လိင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော သီဝကို သီဝအတွက်ပင် ချဉ်းကပ်ကာ သီဝ၏ နေရာတော်၌ သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 38

ब्राह्मणैः सहितां स्थाप्य देव्याः सायुज्यमाप्नुयात् आषाढे च शुभे मासे गृहं कृत्वा सुशोभनम्

ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ဒေဝီကို သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း တည်ထောင်လျှင် ဒေဝီနှင့် စာယုဇျ—အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော အာရှာဍ္ဍ မာသ၌ လှပသပ်ရပ်သော ဘုရားအိမ်/ပူဇော်ခန်းကို ဆောက်လုပ်ပြီး ဤပွဲကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် သီဝနှင့် ပေါင်းစည်းသော သက္တိ၏ ကရုဏာကြောင့် ပာရှုကို မုက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 39

पक्वेष्टकाभिर् विधिवद् यथाविभवविस्तरम् सर्वबीजरसैश्चापि सम्पूर्णं सर्वशोभनैः

စည်းကမ်းအတိုင်း မိမိအင်အားအလျောက် ချက်ပြီးသော မုန့်ကိတ်များနှင့် မျိုးစေ့အမျိုးမျိုး၏ အနှစ်သာရများဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို စီစဉ်ရမည်။ အရာအားလုံး ပြည့်စုံလှပစွာ အလှဆင်ကာ လိင်္ဂပူဇော်ခြင်းကို ပတိ (အရှင်) အတွက်လည်းကောင်း ပာရှုကို ပာရှမှ လွတ်မြောက်စေရန်လည်းကောင်း မင်္ဂလာပြည့်ဝစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 40

गृहोपकरणैश्चैव मुसलोलूखलादिभिः दासीदासादिभिश्चैव शयनैरशनादिभिः

အိမ်သုံးပစ္စည်းများဖြစ်သော ထောင်းတံ၊ ထောင်းအိုး စသည်တို့နှင့်အတူ အလုပ်သမား (မိန်းမ/ယောက်ျား) များ၊ အိပ်ရာများ၊ အစာအဟာရနှင့် လိုအပ်သည့်အရာများကိုလည်း ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ဤလှူဒါန်းမှုကို ပတိ (အရှင်) ထံ အပ်နှံလျှင် ပာရှုကို ချည်နှောင်သော ပာရှကို လျော့ပါးစေပြီး သီဝမဂ်၌ ဓမ္မအသက်တာကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။

Verse 41

सम्पूर्णैश् च गृहं वस्त्रैर् आच्छाद्य च समन्ततः देवं घृतादिभिः स्नाप्य महादेवमुमापतिम्

အိမ်ကို အဝတ်အထည်များဖြင့် ပတ်လည်လုံးဝ ဖုံးအုပ်အလှဆင်ပြီးနောက် ဃြိတ (နွားနို့ဆီ) စသည်တို့သော သန့်စင်ပစ္စည်းများဖြင့် မဟာဒေဝ—အုမာပတိ (အုမာ၏ အရှင်) ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 42

ब्राह्मणानां सहस्रं च भोजयित्वा यथाविधि विद्याविनयसम्पन्नं ब्राह्मणं वेदपारगम्

သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ဘြာဟ္မဏာတစ်ထောင်ကို အစာကျွေးပြီးနောက်၊ ပညာနှင့်နှိမ့်ချမှု ပြည့်စုံ၍ ဝေဒကို အဆုံးတိုင်အောင် ကျော်လွန်သိမြင်သော ဘြာဟ္မဏာတစ်ဦးကို အထူးသဖြင့် ရိုသေကာ ထောက်ပံ့ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ထိုပူဇာတန်ဖိုးသည် ပရှု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြုတ်ပေးသော ပတိ—သီဝအား အမှန်တကယ် သင့်တော်လာသည်။

Verse 43

प्रथमाश्रमिणं भक्त्या सम्पूज्य च यथाविधि कन्यां सुमध्यमां यावत् कालजीवनसंयुताम्

သဒ္ဓါဖြင့် ပထမအာရှရမ၌ တည်ရှိသူ (ဗြဟ္မစာရင်) ကို သင့်တော်သည့်ပူဇာနည်းအတိုင်း ဂုဏ်ပြုကာ၊ ထို့နောက် ခါးသေးသိမ်လှပသော ကညာတစ်ဦးကို သတ်မှတ်ကာလအထိ အသက်တာပြည့်စုံသူအဖြစ် ပူဇာတန်ဖိုးဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 44

क्षेत्रं गोमिथुनं चैव तद्गृहे च निवेदयेत् सायनैर् विविधैर् दिव्यैर् मेरुपर्वतसन्निभैः

စိုက်ပျိုးထားသော လယ်မြေတစ်ကွက်နှင့် နွားအတွဲတစ်တွဲကို ဒါနအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် လက်ခံသူ၏ အိမ်တွင် မေရုတောင်ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်တောက်ပသော နတ်ဘုံဆန်သည့် အိပ်ရာနှင့် အနားယူရာများကို အမျိုးမျိုး စီစဉ်ပေးရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ပတိ—သီဝအား အပ်နှံထားသော သာသနာတရားပြည့်ဝသည့် ဘဝကို ထောက်ပံ့ရာရောက်သည်။

Verse 45

गोलोकं समनुप्राप्य भवान्या सह मोदते भवान्या सदृशीभूत्वा सर्वकल्पेषु साव्यया

ဂိုလိုကသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဘဝါနီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ဘဝါနီနှင့်တူညီလာကာ မဖျက်မဆီးနိုင်သော မဟာဒေဝီနှင့်အတူ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းမှု၏ ကာလပတ်လုံးများ အားလုံးတွင် နေထိုင်သည်။

Verse 46

भवान्याश्चैव सायुज्यं लभते नात्र संशयः सर्वधातुसमाकीर्णं विचित्रध्वजशोभितम्

ဘဝါနီနှင့် စာယုဇ္ယ (အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ ထိုနေရာသည် အရောင်စုံ အလံများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားပြီး သတ္တုအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထည့်သွင်းထားသော အံ့ဩဖွယ် လောကတစ်ခုဖြစ်သည်။

Verse 47

निवेदयीत शर्वाय श्रावणे तिलपर्वतम् वितानध्वजवस्त्राद्यैर् धातुभिश् च निवेदयेत्

ရှရဝဏလတွင် ရှရဝ (သီဝဘုရား) ထံသို့ နှမ်းစေ့များကို “တောင်” အဖြစ် စုပုံ၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မိုးကာ (ဝိတန်)၊ အလံ၊ အဝတ်အစား စသည်တို့နှင့်အတူ သတ္တုများကိုလည်း အဖော်အဖြစ် လှူဒါန်း၍ တင်ပြရမည်။

Verse 48

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च पूर्वोक्तमखिलं भवेत् कृत्वा भाद्रपदे मासि शोभनं शालिपर्वतम्

ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက်၊ အရင်က ညွှန်ကြားထားသမျှ အကုန်လုံး ပြည့်စုံသွားသည်။ ထို့နောက် ဘာဒြပဒလတွင် မင်္ဂလာရှိသော “ဆန်တောင်” (Śāli-parvata) ကို ပြုလုပ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ဤသည်မှာ သီဝပူဇာကို ထောက်ပံ့သည့် ဓမ္မဒါနဖြစ်၍ ပရှု (ကိုယ်ရှိသောဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 49

वितानध्वजवस्त्राद्यैर् धातुभिश् च निवेदयेत् ब्राह्मणान् भोजयित्वा च दापयेच्च यथाविधि

ဝိတန်၊ အလံ၊ အဝတ်အစား စသည်တို့နှင့် သတ္တုများကိုလည်း (သီဝပူဇာ၏ သန့်ရှင်းသော လှူဒါန်းမှုအဖြစ်) တင်ပြပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးလျှင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဒါနကိုလည်း ပေးလှူရမည်။ ထိုသို့ ပတိ (အရှင်) သီဝအား ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းကြောင့် ပရှု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များ လျော့ပါးစေသည်။

Verse 50

सा च सूर्यांशुसंकाशा भवान्या सह मोदते कृत्वा चाश्वयुजे मासि विपुलं धान्यपर्वतम्

နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သူမသည် ဘဝါနီနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လျက်ရှိသည်။ အာရှဝယုဇလတွင် အလွန်ကြီးမားသော “စပါး/သီးနှံတောင်” ကို ဒါနပူဇော် ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 51

सुवर्णवस्त्रसंयुक्तं दत्त्वा सम्पूज्य शङ्करम् ब्राह्मणान् भोजयित्वा च पूर्वोक्तमखिलं भवेत्

ရွှေနှင့် အဝတ်အစားတို့ပါဝင်သော အလှူကို ပေးလှူပြီး၊ ရှင်ကရ (သီဝ) ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက်၊ အရင်က ဖော်ပြထားသမျှ အကျိုးရလဒ်အားလုံးသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 52

सर्वधान्यसमायुक्तं सर्वबीजरसादिभिः सर्वधातुसमायुक्तं सर्वरत्नोपशोभितम्

စပါးအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ မျိုးစေ့၊ အရည်ရသာတို့နှင့် အစရှိသမျှကို စုံလင်စွာ ထောက်ပံ့ထားသည်။ သတ္တုအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပါဝင်ကာ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 53

शृङ्गैश्चतुर्भिः संयुक्तं वितानच्छत्रशोभितम् गन्धमाल्यैस् तथा धूपैश् चित्रैश्चापि सुशोभितम्

ချိုင့်တံခွန်ကဲ့သို့ အဖျားတိုင်လေးခုဖြင့် စုံလင်ကာ မိုးကာဝိတန်နှင့် ထီးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ နံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ သုပ်ပင်နှင့် အလှဆင်ပုံစံမျိုးစုံတို့ဖြင့်လည်း လှပစွာ အလှဆင်ထား၍ ပာရှု၏ ပာရှကို ဖြေခွာပေးသော ပတိ—သခင် ရှိဝအား ပူဇော်ရန် သင့်တော်သည်။

Verse 54

विचित्रैर्नृत्यगेयैश् च शङ्खवीणादिभिस् तथा ब्रह्मघोषैर्महापुण्यं मङ्गलैश् च विशेषतः

အကအလှနှင့် သီချင်းမျိုးစုံ၊ သင်္ခါ၊ ဝီဏာနှင့် အခြားတူရိယာများ၊ ထို့ပြင် ဝేదသံတော် (ဗြဟ္မဃောသ) ရွတ်ဆိုသံတို့ဖြင့် ဤကိရိယာသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်စေသည်—အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာကောင်းချီးစကားများအလယ်တွင် ပြုလုပ်လျှင် ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်။

Verse 55

महाध्वजाष्टसंयुक्तं विचित्रकुसुमोज्ज्वलम् नगेन्द्रं मेरुनामानं त्रैलोक्याधारमुत्तमम्

မြင့်မားသော တံခွန်တိုင်ကြီး ရှစ်တိုင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အရောင်စုံပန်းများဖြင့် တောက်ပလင်းလက်သည်။ မေရုဟု အမည်ရသော တောင်တို့၏ အရှင်—နဂေန္ဒြ—သည် သုံးလောက၏ အထူးကောင်းမွန်သော အထောက်အကူအဖြစ် တည်ရှိသည်။

Verse 56

तस्य मूर्ध्नि शिवं कुर्यान् मध्यतो धातुनैव तु दक्षिणे च यथान्यायं ब्रह्माणं च चतुर्मुखम्

၎င်း၏ ထိပ်ပေါ်တွင် ရှိဝကို တင်ထားရမည်။ အလယ်၌တော့ ဖန်ဆင်းရှင် ဓာတೃကို အမှန်တကယ် တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် ညာဘက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာကို တင်ထားရမည်။

Verse 57

उत्तरे देवदेवेशं नारायणमनामयम् इन्द्रादिलोकपालांश् च कृत्वा भक्त्या यथाविधि

ထို့နောက် မြောက်ဘက်၌ ထုံးတမ်းမှန်ကန်သည့်နည်းဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ဒေဝဒေဝေရှ နာရာယဏ (ရောဂါကင်း၍ မင်္ဂလာရှိသူ) ကိုလည်းကောင်း၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

प्रतिष्ठाप्य ततः स्नाप्य समभ्यर्च्य महेश्वरम् देवस्य दक्षिणे हस्ते शूलं त्रिदशपूजितम्

အရင်ဆုံး တည်ထောင်၍ ထို့နောက် ရေချိုးပူဇော်ကာ မဟေရှ్వర (မဟာဒေဝ) ကို အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ ဒေဝများက ချီးမြှောက်ပူဇော်သော တ్రిశూల (သုံးခွ) ကို ဘုရား၏ ညာလက်၌ ထားရမည်။

Verse 59

वामे पाशं भवान्याश् च कमलं हेमभूषितम् विष्णोश् च शङ्खं चक्रं च गदामब्जं प्रयत्नतः

ဘယ်ဘက်၌ ဘဝါနီ၏ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) နှင့် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကြာပန်းကို သေချာစွာ ထားရမည်။ ထို့အပြင် ဗိṣṇု၏ သင်္ခ (ခရုခေါင်း)၊ စက္ကရ (ဝိုင်းလက်နက်)၊ ဂဒါ (တုတ်မောင်း) နှင့် ကြာပန်းတို့ကိုလည်း ကြိုးစား၍ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 60

ब्रह्मणश्चाक्षसूत्रं च कमण्डलुमनुत्तमम् इन्द्रस्य वज्रम् अग्नेश् च शक्त्याख्यं परमायुधम्

ထို့အပြင် ဗြဟ္မာအတွက် အက္ခစူတရ (ပုတီးကြိုး) နှင့် အထူးမြတ်သော ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို သတ်မှတ်ပေး၏။ အိန္ဒြာအတွက် ဝဇ္ရ (မိုးကြိုး) ကို၊ အဂ္နိအတွက် သက္တိဟု ခေါ်သော အမြင့်ဆုံး လက်နက် (လှံ) ကို သတ်မှတ်တည်ထောင်၏—ဤသို့ ပတိ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ကမ္ဘာစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းသော သင်္ကေတများကို ချမှတ်လေသည်။

Verse 61

यमस्य दण्डं निरृतेः खड्गं निशिचरस्य तु वरुणस्य महापाशं नागाख्यं रुद्रमद्भुतम्

ယမအတွက် ဒဏ္ဍ (တုတ်တံ) ကို၊ နိရృతိအတွက် ခဒ္ဂ (ဓား) ကို၊ ညလှည့်သွားသူ (နိଶိචရ) အတွက် သူ၏ လက်နက်ကို၊ ဝရုဏအတွက် မဟာပာရှ (ကြိုးကွင်းကြီး) ကို၊ ထို့အပြင် “နာဂ” ဟု ခေါ်သော အံ့ဖွယ် ရုဒြ (လက်နက်/သင်္ကေတ) ကို—ဤတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ် သာမန်မဟုတ်သော ဒေဝသင်္ကေတများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 62

वायोर् यष्टिं कुबेरस्य गदां लोकप्रपूजिताम् टङ्कं चेशानदेवस्य निवेद्यैवं क्रमेण च

အစဉ်အတိုင်း ဝါယု၏ တောင်တံကိုလည်း၊ လောကအနှံ့ ချီးမြှောက်ခံရသော ကုဗေရ၏ ဂဒါ (တုတ်လက်နက်) ကိုလည်း၊ ထို့ပြင် ဣရှာနဒေဝ၏ တင်္က (ပုဆိန်/ကိရိယာ) ကိုလည်း အဆင့်လိုက် ပူဇော်အပ်နှံရမည်။

Verse 63

शिवस्य महतीं पूजां कृत्वा चरुसमन्विताम् पूजयेत्सर्वदेवांश् च यथाविभवविस्तरम्

ရှင်သီဝအား ချာရု (သန့်ရှင်းစွာချက်ထားသော ပူဇော်အစာ) ပါဝင်သည့် မဟာပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကိုယ့်အင်အားအလျောက် ချဲ့ထွင်၍ အခြားဒေဝတားအားလုံးကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 64

ब्राह्मणान्भोजयित्वा च पूजां कृत्वा प्रयत्नतः महामेरुव्रतं कृत्वा महादेवाय दापयेत्

ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးပြီး၊ ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ကာ၊ မဟာမေရု ဝရတကို စောင့်ထိန်းပြီးနောက် မဟာဒေဝအား သတ်မှတ်ထားသော ဒါနကို ပေးအပ်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 65

महामेरुमनुप्राप्य महादेव्या प्रमोदते चिरं सायुज्यम् आप्नोति महादेव्या न संशयः

မဟာမေရုသို့ ရောက်ရှိလျှင် မဟာဒေဝီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၏။ နောက်ကာလတွင် မဟာဒေဝီနှင့် စာယုဇျ (အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို မသံသယဘဲ ရရှိမည်။

Verse 66

कार्तिक्यामपि या नारी कृत्वा देवीमुमां शुभाम् सर्वाभरणसम्पूर्णां सर्वलक्षणलक्षिताम्

ကာတ္တိက လတွင်ပင် မည်သည့် မိန်းမမဆို မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီ ဥမာကို အလှဆင်အာဘရဏ အပြည့်အစုံနှင့်၊ ကောင်းမြတ်သော လက္ခဏာအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးပြုလုပ်လျှင်…

Verse 67

हेमताम्रादिभिश्चैव प्रतिष्ठाप्य विधानतः देवं च कृत्वा देवेशं सर्वलक्षणसंयुतम्

သတ်မှတ်ထားသော বিধိအတိုင်း ရွှေ၊ ကြေးနီ စသည့်ပစ္စည်းများဖြင့် လိင်္ဂကို တင်မြှောက်တည်ထောင်ပြီး၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပြည့်အစုံပါဝင်သော ဒေဝတို့၏အရှင် ဒေဝေရှ (သီဝ) ကို ပုံဖော်ကာ၊ ထုံးစံအတိုင်း ပူဇော်ရေးကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ ဤကర్మတွင် ပတိ (ရှီဝ) ကို လက္ခဏာပြည့်ဝသော တည်ရှိမှုအဖြစ် ဖိတ်ခေါ်၍ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ပာရှု (ဝိညာဉ်) ထံမှ ဖြေလျော့ပေးတော်မူသည်။

Verse 68

तयोरग्रे हुताशं च स्रुवहस्तं पितामहम् नारायणं च दातारं सर्वाभरणभूषितम्

ထိုနှစ်ပါး၏ရှေ့တွင် သူတို့သည် အဂ္နိ (မီး) ကိုလည်းကောင်း၊ ဟုတပူဇာအတွက် စရုဝ (လောင်းဇွန်း) ကိုကိုင်ထားသော ပိတာမဟ ဘြဟ္မာကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် အလှဆင်အဝတ်အစားနှင့် အလှပစ္စည်းအပြည့်အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အကျိုးပြုအလှူရှင် နာရာယဏကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 69

लोकपालैस् तथा सिद्धैः संवृतं स्थाप्य यत्नतः रुद्रालये व्रतं तस्मै दापयेद्भक्तिपूर्वकम्

လောကပာလများက ကာကွယ်ထားပြီး စိဒ္ဓများက ဝန်းရံနေသော သန့်ရှင်းသည့် အဝိုင်းအကာအရံအတွင်း၌ သူ့ကို သေချာစွာ တည်စေပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ရုဒြ၏ အာလယ၌ ထိုသူအား ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ခံယူစေသင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ထိုစည်းကမ်းသည် ပတိ (ရှီဝ) ထံသို့ ဆက်ကပ်သော ပူဇော်သကာဖြစ်ကာ ပာရှု (ဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ပေးတော်မူသည်။

Verse 70

सा भवान्यास्तनुं गत्वा भवेन सह मोदते एकभक्तव्रतं पुण्यं प्रतिमासमनुक्रमात्

သူမသည် ဘဝါနီ၏ သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ဘဝ (ရှီဝ) နှင့်အတူ ပျော်မြူးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် လစဉ်လစဉ် အစဉ်လိုက် ဆောင်ရွက်သော ပုဏ္ဏ Ekabhakta ဝရတသည် ကုသိုလ်ကို ဖြစ်စေပြီး ပတိ (ရှီဝ) အပေါ် ဘက္တိကို ခိုင်မြဲစေကာ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ပေးသည်။

Verse 71

मार्गशीर्षकमासादिकार्तिकान्तं प्रवर्तितम् नरनार्यादिजन्तूनां हिताय मुनिसत्तमाः

အို မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ မာရ္ဂရှီရ္ษ လမှ စ၍ ကာရ္တိက လအဆုံးတိုင်အောင် ဆောင်ရွက်သည့် ဝရတများကို သတ္တဝါအားလုံး—ယောကျ်ား၊ မိန်းမနှင့် အခြားသတ္တဝါများ—၏ အကျိုးအတွက် တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုကြောင့် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) တို့သည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်ကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 72

नरः कृत्वा व्रतं चैव शिवसायुज्यमाप्नुयात् नारी देव्या न संदेहः शिवेन परिभाषितम्

ယောက်ျားသည် ဤဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ဆောင်လျှင် သီဝဘုရားနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သော «သာယုဇျ» ကို ရရှိမည်။ မိန်းမလည်း ဒေဝီအားဖြင့် ထိုအကျိုးကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ—ဤသည်ကို သီဝဘုရားတော် ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားထားသည်။