Adhyaya 83

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे व्यपोहनस्तवनिरूपणं नाम द्व्यशीतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः व्यपोहनस्तवं पुण्यं श्रुतमस्माभिर् आदरात् प्रसंगाल्लिङ्गदानस्य व्रतान्यपि वदस्व नः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ လင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘားဂတွင် «ဗျပောဟန စတဝ နိရူပဏ» ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြချက်အမည်ရှိ အခန်း ၈၃ စတင်သည်။ ရှင်ရသီတို့က ဆိုသည်—«ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဗျပောဟန-စတဝကို ကျွန်ုပ်တို့ လေးစားစွာ နားထောင်ပြီးပါပြီ။ ယခု လင်္ဂဒါန၊ သီဝလင်္ဂကို ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ဝရတများနှင့် အကျင့်အကြံများကိုလည်း အစဉ်လိုက် ပြောပြပါ»။

Verse 2

सूत उवाच व्रतानि वः प्रवक्ष्यामि शुभानि मुनिसत्तमाः नन्दिना कथितानीह ब्रह्मपुत्राय धीमते

သုတက ပြောသည်။ «အို မုနိအထွတ်အမြတ်တို့၊ မင်္ဂလာရှိသော ဝရတများကို သင်တို့အား ငါကြေညာမည်။ ဤနေရာ၌ နန္ဒိန်က ဗြဟ္မာ၏ ပညာရှိသော သားတော်အား ဟောကြားခဲ့သော အကျင့်ဝတ်များပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 3

तानि व्यासादुपश्रुत्य युष्माकं प्रवदाम्यहम् अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पक्षयोरुभयोरपि

ဗျာသထံမှ ထိုသင်ခန်းစာများကို ကြားနာပြီးနောက် ယခု သင်တို့အား ငါဟောကြားမည်။ လပြည့်ဘက်နှင့် လကွယ်ဘက် နှစ်ဖက်လုံး၌ အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့တွင် ပြုလုပ်ရသော ဝရတများဖြစ်၍၊ သီဝဘုရားကို ပူဇော်ကာ ပတိ (အရှင်) ၏ ကရုဏာအောက်တွင် ပရှု၏ ပါးရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 4

वर्षमेकं तु भुञ्जानो नक्तं यः पूजयेच्छिवम् सर्वयज्ञफलं प्राप्य स याति परमां गतिम्

တစ်နှစ်ပြည့်အထိ ညစာသာ (နက္တ) စားသုံးကာ သီဝဘုရားကို ပူဇော်သူသည် ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိပြီး၊ ထိုကုသိုလ်ကြောင့် ချည်နှောင်ခံရသော ပရှုသည် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့—ပာရှကို ကျော်လွန်သော အရှင် ပတိနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းသို့—ရောက်သွားသည်။

Verse 5

पृथिवीं भाजनं कृत्वा भुक्त्वा पर्वसु मानवः अहोरात्रेण चैकेन त्रिरात्रफलमश्नुते

ပရဝနေ့များတွင် လူတစ်ဦးက မြေကြီးကိုပင် မိမိ၏ ပန်းကန်အဖြစ် သဘောထားကာ နှိမ့်ချမှုနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် စားသောက်လျှင်၊ တစ်နေ့တစ်ည စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် သုံးညဝရတ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုသို့ ကိုယ်ကိုကန့်သတ်ခြင်းက ပါးရှကို အားနည်းစေပြီး ပရှုကို ပတိ—သီဝဘုရား—ထံသို့ လှည့်ပေးသည်။

Verse 6

द्वयोर् मासस्य पञ्चम्योर् द्वयोः प्रतिपदोर्नरः क्षीरधाराव्रतं कुर्यात् सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

လနှစ်လ၏ ပဉ္စမီနေ့ နှစ်ကြိမ်နှင့် ပရတိပဒါနေ့ နှစ်ကြိမ်တို့တွင် လူသည် က္ṣီရဓာရာ ဝရတကို ကျင့်သင့်သည်—သီဝလင်္ဂသို့ နို့ရည်ကို မပြတ်မတောက် စီးဆင်းအောင် ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဝရတကြောင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 7

कृष्णाष्टम्यां तु नक्तेन यावत्कृष्णचतुर्दशी भुञ्जन्भोगानवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति

လကွယ်ဖက် အဋ္ဌမီနေ့မှ စ၍ စတုဒ္ဒသီနေ့အထိ “နက္တ” (ညတွင်သာ စားသောက်ခြင်း) ကိုကျင့်သူသည် ကမ္မဖလအဖြစ် သန့်မြတ်သိမ်မွေ့သော အာနိသင်များကို ရရှိပြီး နောက်တစ်ဖန် ဗြဟ္မလောကသို့ တက်ရောက်သွားသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ဝရတနှင့် ပူဇော်မှု၏ ဖလကို ချမှတ်ပေးသော ပတိ (သီဝ) ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ဖြစ်သည်။

Verse 8

यो ऽब्दमेकं प्रकुर्वीत नक्तं पर्वसु पर्वसु ब्रह्मचारी जितक्रोधः शिवध्यानपरायणः

ဤဝရတကို တစ်နှစ်ပြည့်အောင် ဆောင်ရွက်သူ—ပွဲတော်ကာလတိုင်း (ပကွက်ဆုံရာနေ့များ) တွင် ညတွင်သာ စားသောက်၍—ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းကာ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး သီဝကို သမาธိဖြင့် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်သူသည်၊ ချုပ်တည်းမှုကြောင့် ပသု၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုများ လျော့ပါးကာ ပတိ (သခင်) အတွက် သင့်တော်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

संवत्सरान्ते विप्रेन्द्रान् भोजयेद्विधिपूर्वकम् स याति शाङ्करं लोकं नात्र कार्या विचारणा

တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့ကို အစာကျွေးပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် သင်္ကရ (Śaṅkara) ၏ လောကသို့ ရောက်သည်—ဤအပေါ် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 10

उपवासात् परं भैक्ष्यं भैक्ष्यात् परम् अयाचितम् अयाचितात् परं नक्तं तस्मान् नक्तेन वर्तयेत्

အစာမစားဘဲ အုပ်ဝါသထက် မြင့်မြတ်သည်မှာ ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေးခြင်း၊ ဘိက္ခာထက် မြင့်မြတ်သည်မှာ မတောင်းဘဲ ရလာသမျှကိုသာ လက်ခံခြင်း၊ မတောင်းဘဲ ရလာသမျှထက် မြင့်မြတ်သည်မှာ “နက္တ” (ညတွင်သာ စားသောက်ခြင်း) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အာရုံများကို ထိန်းချုပ်ကာ စားသောက်ခြင်းကိုပင် ပတိ သီဝအား ပူဇော်သကဲ့သို့ ပြု၍ နက္တဝရတဖြင့် အသက်ရှင်ရမည်။

Verse 11

देवैर्भुक्तं तु पूर्वाह्णे मध्याह्ने ऋषिभिस् तथा अपराह्णे च पितृभिः संध्यायां गुह्यकादिभिः

နံနက်ပိုင်းတွင် ဒေဝတို့က စားသုံးကြသည်၊ မွန်းတည့်တွင် ရှိသီ (Ṛṣi) တို့လည်းကောင်း၊ နေ့လယ်နောက်ပိုင်းတွင် ပိတೃ (Pitṛ) တို့ကောင်း၊ ဆည်းဆာချိန်တွင် ဂုဟျက (Guhyaka) စသည့် သေးမွှားသတ္တဝါတို့ကောင်း စားသုံးကြသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်နေ့တာ ပူဇော်မှုများသည် ပတိ (သီဝ) ထိန်းသိမ်းထားသော ကောသမစ်စည်းကမ်းအတိုင်း ခွဲဝေထားပြီး၊ ပသုကို ဓမ္မနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ မှန်ကန်သော ပူဇော်ပွဲဖြင့် pāśa ချည်နှောင်မှုများကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 12

सर्ववेलामतिक्रम्य नक्तभोजनमुत्तमम् हविष्यभोजनं स्नानं सत्यमाहारलाघवम्

သာမန်စားသောက်ချိန်များကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် အကောင်းဆုံးသီလမှာ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ haviṣya (ပူဇော်အစာသန့်) ဖြင့်သာ အသက်မွေးခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ သစ္စာတည်ခြင်းနှင့် အစာကို ပေါ့ပါးစွာ ထိန်းခြင်းတို့ကို ရှိဝဘုရားပူဇော်ရာ၌ အထူးကောင်းမွန်သော ဝ్రတများဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပသု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့စေကာ စိတ်ကို ပတိ (သခင် ရှိဝ) ထံသို့ လှည့်ပေးသည်။

Verse 13

अग्निकार्यमधःशय्यां नक्तभोजी समाचरेत् प्रतिमासं प्रवक्ष्यामि शिवव्रतमनुत्तमम्

သူသည် အဂ္နိကာရျ (မီးပူဇော်တာဝန်) ကို ဆောင်ရွက်၍ အနိမ့်အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်ကာ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်ရမည်။ ယခု ငါသည် လစဉ်လတိုင်းအလိုက် အထူးမတူသော ရှိဝဝြတကို ရှင်းလင်းမည်—ဤဝြတသည် ပသု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ သန့်စင်စေ၍ ပတိ (သခင်) ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်စေသည်။

Verse 14

धर्मकामार्थमोक्षार्थं सर्वपापविशुद्धये पुष्यमासे च सम्पूज्य यः कुर्यान्नक्तभोजनम्

ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ၊ မောက္ခကို ရှာဖွေရန်နှင့် အပြစ်အားလုံးမှ ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်ရန်အတွက် Puṣya လတွင် ရှိဝကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော ဝြတကို ဆောင်ရွက်သူ မည်သူမဆို ရည်မှန်းသော ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 15

सत्यवादी जितक्रोधः शालिगोधूमगोरसैः पक्षयोरष्टमीं यत्नाद् उपवासेन वर्तयेत्

သစ္စာပြော၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူထားသော ဘက္တ (ဘုရားကိုးကွယ်သူ) သည် လဆန်းလကွယ် နှစ်ဖက်လုံး၏ အဋ္ဌမီနေ့ကို အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းရမည်။ ထိုအခါ ဆန်၊ ဂျုံနှင့် နွားမှ ထွက်သော အာဟာရများဖြင့်သာ ကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ရမည်။ ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းချုပ်ခြင်းကြောင့် paśu (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် pāśa (ချည်နှောင်မှု) မှ သန့်စင်ကာ Pati (ရှိဝ) ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 16

भूमिशय्यां च मासान्ते पौर्णमास्यां घृतादिभिः स्नाप्य रुद्रं महादेवं सम्पूज्य विधिपूर्वकम्

လအဆုံးတွင် ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်) နေ့၌ တပသဖြစ်အောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ရမည်။ ထို့နောက် ဂျီ (ghee) နှင့် သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ရုဒြ—မဟာဒေဝကို ရေချိုးပူဇော်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ဘုရားပူဇော်ခြင်းကြောင့် paśu သည် Pati ထံသို့ စိတ်လှည့်ကာ bhakti နှင့် ဝြတတို့ဖြင့် pāśa ကို ဖြေလျော့လာသည်။

Verse 17

यावकं चौदनं दत्त्वा सक्षीरं सघृतं द्विजाः भोजयेद् ब्राह्मणाञ्शिष्टाञ् जपेच्छान्तिं विशेषतः

ယာဝကစပါးနှင့် ထမင်းချက်ကို နို့နှင့် ဂီ(ထောပတ်ဆီ) တို့နှင့်အတူ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒွိဇတို့သည် စည်းကမ်းရှိ၍ ပညာရှိသော ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့နောက် အထူးသဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစေသော śānti-japa ကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ပတိဖြစ်သော ရှိဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ပရှု(ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် pāśa(ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့နိုင်စေသည်။

Verse 18

तथा गोमिथुनं चैव कपिलं विनिवेदयेत् भवाय देवदेवाय शिवाय परमेष्ठिने

ထို့အတူ နွားတစ်စုံကိုလည်းကောင်း၊ ကပိလာ(အညိုရောင်) နွားတစ်ကောင်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘဝာ—နတ်တို့၏နတ်—ရှီဝ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင်ထံသို့ ဒါနအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ပတိ(အရှင်) ထံသို့ ဆက်ကပ်သော ဤဒါနကြောင့် ပရှုသည် pāśa(ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ရာသို့ ဦးတည်စေခံရသည်။

Verse 19

स याति मुनिशार्दूल वाह्नेयं लोकमुत्तमम् भुक्त्वा स विपुलान् लोकान् तत्रैव स विमुच्यते

အို မုနိတို့အနက် ကျားကဲ့သို့ ထက်မြက်သူရေ၊ သူသည် ဝဟ္နိ(အဂ္ဂနိ) ၏ အမြင့်မြတ်သော လောကသို့ ရောက်သည်။ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်လောကများကို ခံစားပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ပင် လွတ်မြောက်ကာ—pāśa(ချည်နှောင်မှု) မှ ကင်းလွတ်၍ ပတိ(အရှင်) ၏ ကရုဏာဖြင့် မောက္ခကို ရရှိသည်။

Verse 20

माघमासे तु सम्पूज्य यः कुर्यान् नक्तभोजनम् कृशरं घृतसंयुक्तं भुञ्जानः संयतेन्द्रियः

မာဃလတွင် ရှီဝကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ညအချိန်၌သာ စားသောက်မည့် နက္တဘောဇန ဝရတကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဂီနှင့်ရောထားသော ကೃśara(ဆန်နှင့်ပဲဟင်း) ကို စားသုံးကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားလျှင်—မာဃဝရတ၏ ကုသိုလ်ကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 21

सोपवासं चतुर्दश्यां भवेदुभयपक्षयोः रुद्राय पौर्णमास्यां तु दद्याद्वै घृतकम्बलम्

လဆန်းလကွယ် နှစ်ဖက်လုံး၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် အစာရှောင်၍ ဝရတကို ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် လပြည့်နေ့တွင် ရုဒြာထံသို့ ဂီလိမ်းထားသော သိုးမွေးစောင်ကို ဒါနအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤဒါနသည် ပရှု(ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်စေပြီး၊ ပတိ(အရှင်) ၏ ကရုဏာအောက်တွင် pāśa(ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ရာသို့ ဦးတည်စေသော ရှီဝပူဇာကို ထောက်ပံ့သည်။

Verse 22

कृष्णं गोमिथुनं दद्यात् पूजयेच्चैव शंकरम् भोजयेद्ब्राह्मणांश्चैव यथाविभवविस्तरम्

အနက်ရောင် နွားတစ်စုံကို ဒါနပြု၍၊ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကာ၊ မိမိအင်အားအလျောက် ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း အစာကျွေးရမည်။ ပတိ (ရှီဝ) အတွက် ပြုသော ဒါနနှင့် ပူဇော်မှုသည် ပရှု (ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်ထားသော လောကီအလွန်ကပ်လှမ်းမှု၏ ပာရှ (pāśa) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 23

याम्यमासाद्य वै लोकं यमेन सह मोदते फाल्गुने चैव सम्प्राप्ते कुर्याद्वै नक्तभोजनम्

ယမ၏လောကသို့ ရောက်လျှင် ယမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ဖာလ္ဂုန လ ရောက်လာသောအခါ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝတ္တရားကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤအကျင့်သည် ပရှု (ချည်နှောင်နေသောဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်စေပြီး ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်သော ရှိုင်ဝ ထိန်းချုပ်မှုလမ်းကို ထောက်ပံ့သည်။

Verse 24

श्यामाकान्नघृतक्षीरैर् जितक्रोधो जितेन्द्रियः चतुर्दश्यामथाष्टम्याम् उपवासं च कारयेत्

ဒေါသကို အနိုင်ယူ၍ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားသူသည် ရှျာမာက အစေ့အနှံဖြင့် ချက်သော အစာကို ဂျီနှင့် နို့တို့နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက် (စတုရ္ဒသီ) နှင့် အဋ္ဌမီနေ့တို့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ပရှုကို စည်းကမ်းတကျ ပြုစုပြီး ပတိ ရှီဝသို့ မျက်နှာမူစေသည်။

Verse 25

पौर्णमास्यां महादेवं स्नाप्य सम्पूज्य शङ्करम् दद्याद्गोमिथुनं वापि ताम्राभं शूलपाणये

လပြည့်နေ့တွင် မဟာဒေဝကို ရေချိုးပူဇော်၍ သင်္ကရကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သုံးချွန်လက်ကိုင် အရှင်ထံသို့ နွားတစ်စုံကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တံမောင်းရောင် (ကြေးနီ) ဒါနကိုဖြစ်စေ သန့်ရှင်းသော ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 26

ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु प्रार्थयेत्परमेश्वरम् स याति चन्द्रसायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက် ပရမေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ထံ ဆုတောင်းရမည်။ ထိုသို့သော ဘက္တသည် စန္ဒြသာယုဇ္ယ (လမင်းလောကနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရောက်၏။ ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလိုအပ်။

Verse 27

चैत्रे ऽपि रुद्रमभ्यर्च्य कुर्याद्वै नक्तभोजनम् शाल्यन्नं पयसा युक्तं घृतेन च यथासुखम्

ချိုင်တြလတွင်လည်း ရုဒြ (ရှီဝ) ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝရတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ ဆာလိစပါးဖြင့် ချက်ထားသော ထမင်းကို နို့နှင့် ရောစပ်၍ နှစ်သက်သလို ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ဖြင့်လည်း စားသုံးနိုင်သည်။

Verse 28

गोष्ठशायी मुनिश्रेष्ठाः क्षितौ निशि भवं स्मरेत् पौर्णमास्यां शिवं स्नाप्य दद्याद्गोमिथुनं सितम्

အို မုနိအမြတ်တို့၊ နွားတဲ၌ အိပ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ညအခါ အနားယူသူသည် ညတွင် ဘဝ (ရှီဝ) ကို သတိရစဉ်းစားရမည်။ လပြည့်နေ့တွင် ရှီဝကို အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဖြူရောင် နွားမ-နွားထီး တစ်စုံကို ဒါနပေးရမည်။

Verse 29

ब्राह्मणान् भोजयेच्चैव निरृतेः स्थानमाप्नुयात् वैशाखे च तथा मासे कृत्वा वै नक्तभोजनम्

ဝိုင်ရှာခလတွင် ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းပြီး ဘြာဟ္မဏများကိုလည်း အစာကျွေးပါက နိရ္ဋတိ၏ အဘိုဒ်ကို ရောက်သည်—ယင်းသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ကမ္မပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို အုပ်စိုးသော ဒေဝတასთან သက်ဆိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ ရှိုင်ဝ စစ်ဓာန္တအရ၊ ပတိ (ရှီဝ) သို့ မှန်ကန်စွာ မျက်နှာမူခြင်းမရှိဘဲ ပြုသော ဝရတနှင့် ဒါနသည် အမြင့်ဆုံး မုက္ခကို မဖြတ်တောက်နိုင်ဘဲ ဒေဝတကန့်သတ်သော လောကသို့သာ ဦးတည်စေနိုင်သည်။

Verse 30

पौर्णमास्यां भवं स्नाप्य पञ्चगव्यघृतादिभिः श्वेतं गोमिथुनं दत्त्वा सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

လပြည့်နေ့တွင် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပဉ္စဂဗျ (နွားထွက်ပစ္စည်းငါးမျိုး) နှင့် ဂီ စသဖြင့် အဘိသေကပြု၍၊ အဖြူရောင် နွားမ-နွားထီး တစ်စုံကို ဒါနပေးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ရှိုင်ဝ စစ်ဓာန္တအရ၊ လင်္ဂအဘိသေကနှင့် ဒါနသည် ပတိ (ရှီဝ) အပေါ် ဘက္တိအားဖြင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ပာရှု (ဝိညာဉ်) ထံမှ လျော့ပါးစေသော သန့်စင်ရေး ဥပာယ ဖြစ်သည်။

Verse 31

ज्येष्ठे मासे च देवेशं भवं शर्वमुमापतिम् सम्पूज्य श्रद्धया भक्त्या कृत्वा वै नक्तभोजनम्

ဇျေဋ္ဌလတွင် ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ဖြစ်သော ဘဝ၊ ရှရဝ၊ ဥမာပတိ ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝရတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ ဤကဲ့သို့ စည်းကမ်းတကျ ရှီဝပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံ ဝိညာဉ်) သည် ပတိ (ရှီဝ) သို့ မျက်နှာမူလာကာ ဘက္တိနှင့် ဝရတကြောင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) လျော့ပါးလာသည်။

Verse 32

रक्तशाल्यन्नमध्वा च अद्भिः पूतं घृतादिभिः वीरासनो निशार्धं च गवां शुश्रूषणे रतः

ရေဖြင့်သန့်စင်ထားသော အနီရောင်ဆန်အစာနှင့် ပျားရည်ကို ဂျီ(ထောပတ်) စသဖြင့် ပေါင်းထည့်၍ သုံးဆောင်ရမည်။ ညအလယ်တိုင်အောင် ဝီရာသနာ အနေအထားဖြင့် ထိုင်ကာ နွားများကို စောင့်ရှောက်ပြုစုခြင်း၌ ဘက္တိဖြင့် တည်မြဲရမည်။

Verse 33

पौर्णमास्यां तु सम्पूज्य देवदेवमुमापतिम् स्नाप्य शक्त्या यथान्यायं चरुं दद्याच् च शूलिने

လပြည့်နေ့တွင် ဒေဝဒေဝ—အုမာ၏ အရှင်—ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် သင့်တော်သဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပေး၍၊ သုံးမြှားကိုင်သော ရှူလင်(သီဝ) ထံ ချက်ပြုတ်ပူဇော်စာ(ချာရု) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤစည်းကမ်းတကျ ကရိယာဖြင့် ပာရှုသည် ပတိထံ နီးကပ်လာပြီး သီဝ၏ ကရုဏာက ပာရှ(ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 34

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च यथाविभवविस्तरम् धूम्रं गोमिथुनं दत्त्वा वायुलोके महीयते

ကိုယ့်အင်အားအလိုက် သင့်တော်သဖြင့် ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးပြီး၊ အညိုရောင်နွားမတစ်ကောင်နှင့် နွားထီးတစ်ကောင် (မျိုးပွားစုံတွဲ) ကို လှူဒါန်းလျှင် ဝါယုလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ဤဒာနကို ရှိုင်ဝဘက္တိစိတ်ဖြင့် ဆက်ကပ်လျှင် ပာရှု၏ ပာရှ(ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေကာ ပတိဖြစ်သော သီဝထံသို့ ဘက္တိလမ်းကို ထောက်ပံ့သည်။

Verse 35

आषाढे मासि चाप्येवं नक्तभोजनतत्परः भूरिखण्डाज्यसंमिश्रं सक्तुभिश्चैव गोरसम्

အာသာဍ္ဍလတွင်လည်း ထိုနည်းတူ စာဓကသည် ညတွင်သာ စားသောက်ခြင်းကို အလေးထားကာ၊ သီဝထံ နွားနို့ကို သကြားများများနှင့် ဂျီ(ထောပတ်) ပေါင်းစပ်၍၊ ထို့ပြင် စက္တု(ကင်ထားသော မုယောမှုန့်) နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 36

पौर्णमास्यां घृताद्यैस्तु स्नाप्य पूज्य यथाविधि ब्राह्मणान् भोजयित्वा च श्रोत्रियान् वेदपारगान्

လပြည့်နေ့တွင် ဂျီ(ထောပတ်) စသဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပေးကာ ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဝေဒကို လေ့ကျင့်သင်ယူထားသော ရှရောထရိယ ဘြာဟ္မဏများ—ဝေဒ၏ အဆုံးတိုင်အောင် ရောက်ရှိသူများ—ကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 37

दद्याद्गोमिथुनं गौरं वारुणं लोकमाप्नुयात् श्रावणे च द्विजा मासे कृत्वा वै नक्तभोजनम्

အဖြူရောင် (gaura) မျိုးနွားတစ်စုံကို ဒါနပြုလှူဒါန်းသူသည် ဝရုဏ၏ လောကကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ရှရဝဏ မာသ၌၊ အို ဒွိဇာ၊ ညအချိန်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝတ္တကို ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ ပာရှု၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို သန့်စင်ကာ ပတိ—သီဝကို မျက်နှာမူစေသည်။

Verse 38

क्षीरषष्टिकभक्तेन सम्पूज्य वृषभध्वजम् पौर्णमास्यां घृताद्यैस्तु स्नाप्य पूज्य यथाविधि

လပြည့်နေ့တွင် နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်သော သခင် (ဝೃಷဘဓွဇ) ကို kṣīra-ṣaṣṭika ဆန်နို့ပူဇော်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီး၊ ဂျီ (ghṛta) နှင့် သန့်ရှင်းသော လိမ်းဆေးများဖြင့် ရေချိုးပေးကာ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ထပ်မံပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ စည်းကမ်းရှိသော ပူဇာဖြင့် ပာရှု၏ ပာရှာကို လျော့ပါးစေကာ ပတိသို့ နီးကပ်စေသည်။

Verse 39

ब्राह्मणान् भोजयित्वा च श्रोत्रियान् वेदपारगान् श्वेताग्रपादं पौण्ड्रं च दद्याद्गोमिथुनं पुनः

ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှရောထရိယ ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ နွားတစ်စုံကို ဒါနပြုလှူဒါန်းရမည်—ပေါုဏ္ဍရ (Pauṇḍra) မျိုးတစ်ကောင်နှင့် ခြေဖျားဖြူသော လက္ခဏာရှိသည့် တစ်ကောင်။ ဤဒါနကို သီဝ-စေဝါ စိတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင် ပတိ မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ပာရှု၏ ပာရှာ အနှောင်အဖွဲ့ လျော့ပါးသည်။

Verse 40

स याति वायुसायुज्यं वायुवत्सर्वगो भवेत् प्राप्ते भाद्रपदे मासे कृत्वैवं नक्तभोजनम्

ဤနက္တဘောဇန—ညအချိန်သာ စားသောက်ခြင်း—ကို ဘာဒြပဒ မာသ ရောက်လာသော်လည်း ဆက်လက်ကျင့်သုံးလျှင်၊ ဘက္တသည် ဝါယုနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိကာ လေကဲ့သို့ အနှံ့အပြား ဖြစ်လာသည်။ သခင် ပတိ၏ အာနုဘော်နှင့် စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ဝတ်၏ အင်အားကြောင့် ပာရှာကန့်သတ်မှုများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 41

हुतशेषं च विप्रेन्द्रान् वृक्षमूलाश्रितो दिवा पौर्णमास्यां तु देवेशं स्नाप्य सम्पूज्य शङ्करम्

နေ့ခင်းတွင် သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ ထိုင်၍ ဟောမအလှူ၏ ကျန်ရစ်သော အစိတ်အပိုင်း (ဟုတရှေṣ) ကို ယူကာ အထက်မြတ်သော ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။ လပြည့်နေ့တွင်လည်း ဒေဝတို့၏ အရှင် (လင်္ဂ/မూర్తိ) ကို ရေချိုးပေးပြီးနောက် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို အပြည့်အဝ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပာရှု၏ လုပ်ရပ်များသည် Śiva-arpita ကర్మ ဖြစ်လာကာ သန့်ရှင်းသော ရိတိနှင့် ပူဇာကြောင့် ပာရှာ လျော့ပါးသည်။

Verse 42

नीलस्कन्धं वृषं गां च दत्त्वा भक्त्या यथाविधि ब्राह्मणान् भोजयित्वा च वेदवेदाङ्गपारगान्

သဒ္ဓါဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း လည်ပင်းပြာရောင် နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် နွားမတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်း၍၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက်—ဤသည်မှာ ပတိ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေကာ ပသု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (pāśa) ကို လျော့ပေါ့စေသော ဓမ္မကောင်းမှု ဖြစ်သည်။

Verse 43

यक्षलोकमनुप्राप्य यक्षराजो भवेन्नरः ततश्चाश्वयुजे मासि कृत्वैवं नक्तभोजनम्

ယက္ခလောကသို့ ရောက်ပြီးနောက် လူသည် ယက္ခတို့အကြား အရှင်ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် အာရှွယုဇ မာသတွင် ယခင်ကဲ့သို့ ညအချိန်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝတ်ကို ကျင့်လျှင်—ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာကြောင့် ပသု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိဝိညာဉ်) ကို ချည်သော ပာရှ (pāśa) လျော့ပေါ့ကာ ဆိုထားသည့် အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 44

सघृतं शङ्करं पूज्य पौर्णमास्यां च पूर्ववत् ब्राह्मणान् भोजयित्वा च शिवभक्तान् सदा शुचीन्

လပြည့်နေ့တွင် ယခင်က ပြဋ္ဌာန်းထားသကဲ့သို့ ဂျီ (ghee) ရောစပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက် အမြဲသန့်ရှင်းသော ရှီဝဘက္တ (Śiva-bhakta) များကိုလည်း အစာကျွေးရမည်။

Verse 45

वृषभं नीलवर्णाभम् उरोदेशसमुन्नतम् गां च दत्त्वा यथान्यायम् ऐशानं लोकमाप्नुयात्

ထုံးစံအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ရင်ဘတ်ကျယ်၍ မြင့်မားသန်မာသော အပြာမဲရောင် နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် နွားမတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းလျှင်—အီရှာန (ရှီဝ) အုပ်စိုးသော အိုင်ရှာနလောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထိုပတိသည် ပသု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်သော ပာရှ (pāśa) ကို လျော့ပေါ့စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 46

कार्तिके च तथा मासे कृत्वा वै नक्तभोजनम् क्षीरौदनेन साज्येन सम्पूज्य च भवं प्रभुम्

ထို့အတူ ကာတ္တိက မာသတွင်လည်း ညအချိန်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝတ်ကို ကျင့်ပြီးနောက်၊ နို့ထမင်း (kṣīraudana) ကို ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ ပူဇော်ကာ အမြင့်မြတ်သော ပတိဖြစ်သည့် ဘဝ (Bhava) အရှင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

पौर्णमास्यां च विधिवत् स्नाप्य दत्त्वा चरुं पुनः ब्राह्मणान् भोजयित्वा च यथाविभवविस्तरम्

လပြည့်နေ့၌ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် ကာရု (caru) အဟုတိကို ထပ်မံပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိအင်အားအလိုက် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးကာ သီဝဘုရားအား ပူဇော်သည့် ကုသိုလ်ကို တိုးပွားစေ၍ ပာရှု၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို စည်းကမ်းနှင့် ဒါနဖြင့် လျော့ပါးစေသည်။

Verse 48

दत्त्वा गोमिथुनं चैव कापिलं पूर्ववद् द्विजाः सूर्यसायुज्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

အို ဒွိဇတို့၊ ယခင်ဖော်ပြသည့် နည်းတကျအတိုင်း ကာပိလ (kāpila) အညိုဝါရောင် နွားနှစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းလျှင် နေဘုရားနှင့် စာယုဇျ (sāyujya) အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိမည်။ ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံဆွေးနွေးရန် မလို။

Verse 49

मार्गशीर्षे च मासे ऽपि कृत्वैवं नक्तभोजनम् यवान्नेन यथान्यायम् आज्यक्षीरादिभिः समम्

မာရ္ဂရှီရ္ษ (Mārgaśīrṣa) လတွင်လည်း ဤတူညီသော စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်း၍ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်ရမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းတကျအတိုင်း ယဝါန်န (barley အစာ) ကို ဂီ (ghee)၊ နို့နှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် တန်းတူပေါင်းစပ်၍ သုံးဆောင်ကာ ပတိ (အရှင်) အတွက် ရှိုင်ဝဝရတကို ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ဆောင်ရွက်ရသည်။

Verse 50

पौर्णमास्यां च पूर्वोक्तं कृत्वा शर्वाय शंभवे ब्राह्मणान् भोजयित्वा च दरिद्रान्वेदपारगान्

လပြည့်နေ့၌ ယခင်ဖော်ပြထားသည့် ပူဇော်ပွဲကို သရ္ဝ (Śarva) သမ္ဘု (Śaṃbhu) အရှင်ရှီဝအတွက် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်—အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသော်လည်း ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သူများကို။

Verse 51

दत्त्वा गोमिथुनं चैव पाण्डुरं विधिपूर्वकम् सोमलोकमनुप्राप्य सोमेन सह मोदते

နည်းတကျအတိုင်း ပဏ္ဍုရ (pāṇḍura) အဖြူဖျော့ရောင် နွားနှစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းလျှင် ဆိုမလောက (Soma-loka) သို့ ရောက်ပြီး ဆိုမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ရသည်။ ဤဒါနသည် ပတိ (အရှင်) အောက်တွင် ဓမ္မကုသိုလ်အားဖြင့် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေကာ ပာရှုကို သန့်စင်စေသည်။

Verse 52

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यं क्षमा दया त्रिःस्नानं चाग्निहोत्रं च भूशय्या नक्तभोजनम्

အဟിംသာ (မအကြမ်းဖက်ခြင်း)၊ သစ္စာ၊ မခိုးယူခြင်း၊ ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသောသိက္ခာ)၊ သည်းခံခြင်းနှင့် ကရုဏာ; တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရေချိုးခြင်း၊ အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ခြင်း၊ မြေပြင်ပေါ် အိပ်ခြင်းနှင့် ညအချိန်သာ စားသောက်ခြင်း—ဤတို့သည် ရှိုင်ဝသီလ၌ တည်မြဲသူအတွက် ချီးမွမ်းထားသော ဝတ္တရားများဖြစ်၍ ပာရှု (ချုပ်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်ကာ ပတိ (သခင်) ထံ ဘက္တိတည်စေသည်။

Verse 53

पक्षयोरुपवासं च चतुर्दश्यष्टमीषु च

လဆန်းလပြည့် နှစ်ဖက်လပတ်တွင်လည်း အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်သင့်ပြီး အထူးသဖြင့် စတုရ္ဒသီ (၁၄ ရက်) နှင့် အဋ္ဌမီ (၈ ရက်) တွင် ထိန်းသိမ်းရမည်—ဤသီလများသည် ပာရှုကို သန့်စင်ကာ ပတိ၊ သခင် ရှိဝထံသို့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေသည်။

Verse 54

इत्येतदखिलं प्रोक्तं प्रतिमासं शिवव्रतम्

ဤသို့ဖြင့် လစဉ် ဆောင်ရွက်ရမည့် ရှိဝဝရတ (Śiva-vrata) ကို အပြည့်အစုံ ကြေညာပြီးဖြစ်သည်။

Verse 55

कुर्याद्वर्षं क्रमेणैव व्युत्क्रमेणापि वा द्विजाः स याति शिवसायुज्यं ज्ञानयोगमवाप्नुयात्

အို ဒွိဇာတို့၊ ဤဝရတကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစဉ်လိုက်ဖြစ်စေ၊ အစဉ်ပြောင်းလဲ၍ဖြစ်စေ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ သူသည် ရှိဝနှင့် သာယုဇ္ယ (Śiva-sāyujya) ကို ရောက်ပြီး လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏယောဂကို ရရှိမည်—ထိုအရာက ပာရှုကို ပာရှ (ချုပ်နှောင်မှု) ကျော်လွန်ကာ ပတိထံသို့ ဦးတည်စေသည်။