Previous Verse
Next Verse

Linga Purana — Purva Bhaga, Shloka 104

अध्याय ८२ — व्यपोहनस्तवः (पापव्यपोहन-स्तोत्रम्)

ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा वराभरणभूषिता महालक्ष्मीर्जगन्माता सा मे पापं व्यपोहतु

jyeṣṭhā variṣṭhā varadā varābharaṇabhūṣitā mahālakṣmīrjaganmātā sā me pāpaṃ vyapohatu

အကြီးဆုံး၊ အထူးမြတ်ဆုံး၊ ဆုတောင်းပေးသနားတော်မူသော၊ အမြင့်မြတ်သော အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော၊ ကမ္ဘာလောက၏ မိခင် မဟာလက္ခမီသည် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးပါစေ။

ज्येष्ठा (jyeṣṭhā)the eldest/foremost
ज्येष्ठा (jyeṣṭhā):
वरिष्ठा (variṣṭhā)the most excellent
वरिष्ठा (variṣṭhā):
वरदा (varadā)giver of boons
वरदा (varadā):
वराभरणभूषिता (varābharaṇa-bhūṣitā)adorned with excellent ornaments
वराभरणभूषिता (varābharaṇa-bhūṣitā):
महालक्ष्मीः (mahālakṣmīḥ)Mahālakṣmī
महालक्ष्मीः (mahālakṣmīḥ):
जगन्माता (jagan-mātā)Mother of the world
जगन्माता (jagan-mātā):
सा (sā)she
सा (sā):
मे (me)my
मे (me):
पापम् (pāpam)sin/demerit
पापम् (pāpam):
व्यपोहतु (vyapohatu)may she remove/drive away.
व्यपोहतु (vyapohatu):

Suta Goswami (narrating a stuti/prayer within the Linga Purana’s Purva-Bhaga context)