Adhyaya 80
शिवार्चनविधिः — देवतानां पाशुपतव्रतप्राप्तिः तथा पशुपाशविमोक्षणम् (अध्याय ८०)
ရသီများက စုတကို မေးကြသည်—ဒေဝတားတို့သည် ပశုပတိကို မြင်ပြီး “ပశုတ്വ” ကို စွန့်ကာ ပశုပာရှမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်သနည်း။ စုတက ပြန်ဆိုသည်—ရှေးက ဒေဝတားတို့သည် ဘြဟ္မာနှင့် ဟရိ (ဂရုဍစီး) တို့နှင့်အတူ မေရု–ကೈလာသဒေသသို့ သွားကြသည်။ မေရုတောင်နှင့် ရှိဝ၏ ဒိဗ္ဗမြို့တော်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ရတနာတံတိုင်းများ၊ ဝိမာန်များ၊ အပ္စရာတို့၏ အကအဆို၊ ဂဏေရှအိမ်တော်များ၊ ရေကန်ရေတွင်းများဖြင့် တင့်တယ်သော ရှိဝဓာမသို့ ဝင်ကြသည်။ ပရမေရှဝရ ဝိမာန်တံခါး၌ နန္ဒီ (ရှီလာဒ၏ သား) ကို တွေ့၍ ဦးချကာ ပశုပာရှလွတ်မြောက်ရေးအတွက် မဟေရှဝရကို တွေ့ခွင့် တောင်းကြသည်။ နန္ဒီက ပာရှုပတဝြတ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဆိုသည်—ဤဝြတကို ကျင့်လျှင် ပశုတ്വ မရှိ၊ ၁၂ ရက်/လ/နှစ် အထိ ကျင့်လျှင် ပာရှမှ လွတ်သည်။ ထို့နောက် နန္ဒီက ဒေဝတားတို့ကို သမ္ဘုအနီးသို့ ခေါ်သွားပြီး မဟေရှဝရက သူတို့၏ ပశုတ്വ ကို သန့်စင်ကာ ပာရှုပတဝြတကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားသည်။ အမ္ဘာနှင့်အတူ ဘဝ (ရှိဝ) က ကရုဏာပြု၍ ဒေဝတားတို့ကို ပာရှုပတများ ဖြစ်စေပြီး ၁၂ နှစ်အဆုံးတွင် ပာရှကင်းလွတ်ကာ မိမိတို့ နေရာသို့ ပြန်ကြသည်။ ဤအခန်းသည် ရှိဝပူဇာ၊ ဒိက္ခာ၊ ပရသာဒ အစဉ်ကို တည်ထောင်ကာ နောက်လာမည့် ရှိုင်ဝဝြတ-ဥပာသနာများတွင် မောက္ခရရှိရေးအတွက် ဝြတ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ခိုင်မာစေသည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवार्चनविधिर् नामैकोनाशीतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं पशुपतिं दृष्ट्वा पशुपाशविमोक्षणम् पशुत्वं तत्यजुर्देवास् तन्नो वक्तुमिहार्हसि
ဤသို့ဖြင့် «သီလင်္ဂမဟာပုရာဏ» အရှေ့ပိုင်းတွင် «ရှီဝပူဇာနည်းလမ်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း (၈၉) စတင်သည်။ ရှင်ရသီတို့က မေးကြသည်— «ပရှုပတိကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဒေဝတို့သည် ပာရှု၏ ချည်နှောင်မှုမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ကာ ‘ပာရှုတဝ’ (ချည်နှောင်ခံအခြေအနေ) ကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့သနည်း။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ»။
Verse 2
सूत उवाच पुरा कैलासशिखरे भोग्याख्ये स्वपुरे स्थितम् समेत्य देवाः सर्वज्ञम् आजग्मुस्तत्प्रसादतः
စူတက ပြောသည်— ယခင်က ကိုင်လာသတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ “ဘောဂျယ” ဟု ခေါ်သော မိမိမြို့တော်၌ တည်ရှိနေသောအခါ ဒေဝတို့ စုဝေးလာကြပြီး၊ သူ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အရှင် (ရှီဝ) ထံ ချဉ်းကပ်ကြသည်။
Verse 3
हिताय सर्वदेवानां ब्रह्मणा च जनार्दनः गरुडस्य तथा स्कन्धम् आरुह्य पुरुषोत्तमः
ဒေဝအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဂျနာရ္ဒနသည် ဘြဟ္မာနှင့်အတူ ဂရုဍ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပုရုရှောတ္တမသည် သာသနာရေးရာ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် ထွက်ခွာလေ၏။ လင်္ဂပုရာဏ၏ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ထင်ရှားမြင့်မြတ်သော ဒေဝတို့တောင် ပတိ (ရှီဝ) ထိန်းသိမ်းထားသော ကောသမိကစည်းကမ်းအတွင်း၌ ဓမ္မကို ကာကွယ်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် လှုပ်ရှားကြသည်။
Verse 4
जगाम देवताभिर् वै देवदेवान्तिकं हरिः सर्वे सम्प्राप्य देवस्य सार्धं गिरिवरं शुभम्
ဟရိသည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်ထံ သွားရောက်လေ၏။ အားလုံးသည် အရှင်ထံသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိပြီး မင်္ဂလာရှိသော တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ်သို့ ရောက်လာကြသည်။
Verse 5
सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः प्रणेमुर् गिरिमुत्तमम् भगवान् वासुदेवो ऽसौ गरुडाद् गरुडध्वजः अवतीर्य गिरिं मेरुम् आरुरोह सुरोत्तमैः
အိန္ဒြာ၊ သာဓျာများနှင့် ယမများနှင့်အတူ ဒေဝတော်တို့သည် အမြင့်မြတ်သော တောင်တော်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် ဂရုဍကို အလံအမှတ်ထားသော ဘဂဝန် ဝာစုဒေဝသည် ဂရုဍပေါ်မှ ဆင်း၍ ဒေဝအထွတ်အမြတ်တို့နှင့်အတူ မေရုတောင်သို့ တက်ရောက်လေ၏။
Verse 6
देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् म्त्। मेरु सकलदुरितहीनं सर्वदं भोगमुख्यं मुदितकुररवृन्दं नादितं नागवृन्दैः मधुररणितगीतं सानुकूलान्धकारं पदरचितवनान्तं कान्तवातान्ततोयम्
မေရုတောင်သည် အပြစ်အညစ်အကြေးအားလုံးကင်းစင်၍ အကျိုးအမြတ်အရာရာကို ပေးစွမ်းကာ မြတ်နိုးဖွယ် အာနန္ဒဘောဂတို့ကို အထူးသဖြင့် ပေးတတ်၏။ ပျော်ရွှင်သံမြည်သော ငှက်အုပ်များကြောင့် တောင်တော်သည် ထင်ဟပ်သံထွက်၍ နာဂအုပ်များ၏ သံလှိုင်းနှင့်လည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လေ၏။ ငှက်သီချင်းသည် ချိုမြိန်တောက်ပ၍ အရိပ်သည် သာယာအေးမြ၊ တောအတွင်းလမ်းကြောင်းများသည် ခြေရာထင်ရှားကာ လေညင်းနှင့် အေးမြသောရေတို့က တင့်တယ်စေ၏။
Verse 7
भवनशतसहस्रैर् जुष्टम् आदित्यकल्पैर् ललितगतिविदग्धैर् हंसवृन्दैश् च भिन्नम् धवखदिरपलाशैश् चन्दनाद्यैश् च वृक्षैर् द्विजवरगणवृन्दैः कोकिलाद्यैर्द्विरेफैः
နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အိမ်တော်အဆောင်အယောင် တစ်သိန်းချီဖြင့် တောင်တော်သည် တင့်တယ်လှ၏။ လှပသိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ရှားတတ်သော ဟံသာအုပ်များကလည်း အသက်ဝင်စေ၏။ ထို့ပြင် ဓဝ၊ ခဒိရ၊ ပလာရှ၊ စန္ဒန စသည့် သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ကုကိလ စသည့် မြတ်သော ငှက်အုပ်များနှင့် ပတ်လည်ဝိုင်းဝန်းသံမြည်သော ပျားများဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။
Verse 8
क्वचिदशेषसुरद्रुमसंकुलं कुरबकैः प्रियकैस्तिलकैस् तथा बहुकदम्बतमाललतावृतं गिरिवरं शिखरैर्विविधैस् तथा
တချို့နေရာများတွင် ထိုအထူးမြတ်သော တောင်တော်သည် ဒေဝသစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်၍ ကုရဘက၊ ပရိယက၊ တိလက ပန်းများဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။ အခြားနေရာများတွင် ကဒမ္ဗနှင့် တမာလ ဝယ်လီများစွာက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျိုးစုံသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် တောင်ထိပ်များဖြင့် မြင့်မားလေ၏။ ဤအဘိသေကခံ သဘာဝမြေပြင်သည် ပတိဖြစ်သော သီဝ၏ တည်ရှိရာအတွက် သင့်လျော်ပြီး၊ ပရှုဖြစ်သော ဝိညာဉ်တို့သည် ငြိမ်းချမ်းမှုရကာ ပာရှ ချည်နှောင်မှုတို့သည် သန့်ရှင်းသော မြင်ခြင်းနှင့် သတိရခြင်းကြောင့် ဖြေလျော့လာ၏။
Verse 9
देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् शिवस् चित्य् ओन् म्त्। मेरु गिरेः पृष्ठे परं शार्वं कल्पितं विश्वकर्मणा क्रीडार्थं देवदेवस्य भवस्य परमेष्ठिनः
မေရုတောင်၏ ကျောပေါ်တွင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာသည် အမြင့်မြတ်သော ရှာရဝမြို့တော်ကို ဖန်တီးတည်ဆောက်၍ ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ဘဝ—အထွတ်အမြတ် ပရမေဋ္ဌင်—၏ ကစားရာ သာယာဝန်းကျင်အဖြစ် ပြုလုပ်လေ၏။
Verse 10
अपश्यंस्तत्पुरं देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समाहिताः प्रणेमुर्दूरतश्चैव प्रभावादेव शूलिनः
ထိုဘုရားမြို့တော်ကို မြင်ကြသောအခါ ဒေဝတော်တို့သည် အိန္ဒြာနှင့် ဥပေန္ဒြာတို့နှင့်အတူ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေ၍ သမာဓိပြုကြ၏။ အဝေးမှပင် တ្រីရှူလကိုင်ရှင် သီဝ၏ မဟိမတန်ခိုးကြောင့်သာ ဦးချကန်တော့ကြ၏။
Verse 11
सहस्रसूर्यप्रतिमं महान्तं सहस्रशः सर्वगुणैश् च भिन्नम् जगाम कैलासगिरिं महात्मा मेरुप्रभागे पुरमादिदेवः
မူလဒေဝတော် မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူသည် ကေလာသတောင်သို့ သွားတော်မူ၏။ မေရုတောင်ဘက်ခြမ်း၌ တည်သော အလွန်ကြီးမားသည့် မြို့တော်သည် နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကောင်းမြတ်သည့် ဂုဏ်ရည်အမျိုးမျိုးဖြင့် မရေတွက်နိုင်အောင် ထင်ရှား၏—ဤသည်မှာ ရှိဝဓာမ၊ မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံး၏ နယ်ပယ်ဖြစ်၏။
Verse 12
ततो ऽथ नारिगजवाजिसंकुलं रथैर् अनेकैर् अमरारिसूदनः गणैर्गणेशैश् च गिरीन्द्रसंनिभं महापुरद्वारमजो हरिश् च
ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သူသည် ရထားအမျိုးမျိုးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာ၏၊ မိန်းမများ၊ ဆင်များ၊ မြင်းများဖြင့် စည်ကားလျက်။ ဟရိလည်း—အဇ (မမွေးဖွားသော အမြင့်သဘောတရား) အဖြစ်—ဂဏများနှင့် ဂဏေရှများ၏ အစုအဝေးတို့နှင့်အတူ တောင်မင်းကဲ့သို့ မြင့်မားသော မဟာမြို့တံခါးသို့ ရောက်လာ၏။
Verse 13
अथ जांबूनदमयैर् भवनैर्मणिभूषितैः विमानैर्विविधाकारैः प्राकारैश् च समावृतम्
ထို့နောက် ထိုမြို့တော်သည် အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်ရ၏—ဇမ္ဘူနဒရွှေဖြင့် ဆောက်လုပ်၍ ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အိမ်အဆောက်အအုံများ၊ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းကင်ဗိမာန်များ၊ နှင့် ပတ်လည်ကာရံသော တံတိုင်းများဖြင့်—ပာရှာအားလုံးကို ဖြိုခွဲပျော်ကင်းစေသော ပတိ (ရှီဝ) အတွက် သင့်တော်သည့် ပြည့်စုံသော နယ်မြေကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။
Verse 14
दृष्ट्वा शंभोः पुरं बाह्यं देवैः सब्रह्मकैर्हरिः प्रहृष्टवदनो भूत्वा प्रविवेश ततः पुरम्
ရှမ္ဘူ၏ မြို့တော်အပြင်ဘက်ကို မြင်သောအခါ ဟရိသည် ဒေဝတော်တို့နှင့် ဗြဟ္မာတော်နှင့်အတူ မျက်နှာပျော်ရွှင်တောက်ပလာ၏။ ထို့နောက် ပျော်မြူးသော မျက်နှာဖြင့် ထိုဘုရားမြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။
Verse 15
हर्म्यप्रासादसम्बाधं महाट्टालसमन्वितम् द्वितीयं देवदेवस्य चतुर्द्वारं सुशोभनम्
ဒေဝတို့၏အရှင်အတွက် ဒုတိယသော သန့်ရှင်းအဆောက်အဦးသည် အိမ်ကြီးအိမ်မြင့်နှင့် မဟာနန်းတော်များဖြင့် ထူထပ်စွာတည်ရှိ၍ မဟာကင်းမျှော်တိုင်တစ်ခုပါဝင်ကာ တံခါးလေးပေါက်ဖြင့် လှပစွာတန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 16
वज्रवैडूर्यमाणिक्यमणिजालैः समावृतम् दोलाविक्षेपसंयुक्तं घण्टाचामरभूषितम्
၎င်းကို ဝဇ္ဇရ (စိန်)၊ ဝိုင်ဍူရျ (ကြောင်မျက်စိ) နှင့် မာဏိက్య (ရူဘီ) စသည့် ရတနာကွန်ယက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ချိတ်ဆွဲလှုပ်ယမ်းသော ဒိုလာ (လှည်းခုံ) လှုပ်ရှားမှုပါဝင်ကာ ခေါင်းလောင်းနှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 17
मृदङ्गमुरजैर्जुष्टं वीणावेणुनिनादितम् नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् भूतसंघैश् च संवृतम् देवेन्द्रभवनाकारैर् भवनैर् दृष्टिमोहनैः
၎င်းသည် မృဒင်္ဂနှင့် မုရဇ ဒရမ်များ၏ သံစည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဝီဏာနှင့် ဝေဏု (ပုလင်း) သံများလည်း တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းကာ၊ ကပြသော အပ္စရာအဖွဲ့များနှင့် ဘူတအဖွဲ့များက ဝန်းရံထားပြီး၊ ဒေဝိန္ဒြ၏ ကောင်းကင်နန်းတော်ပုံစံတူ မျက်စိဖမ်းစားသော အဆောင်အဦးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 18
प्रासादशृङ्गेष्वथ पौरनार्यः सहस्रशः पुष्पफलाक्षताद्यैः स्थिताः करैस्तस्य हरेः समन्तात् प्रचिक्षिपुर्मूर्ध्नि यथा भवस्य
ထို့နောက် နန်းတော်ခေါင်မိုးထိပ်များပေါ်တွင် မြို့သူမိန်းမများသည် ထောင်ချီ၍ ပန်း၊ သစ်သီး၊ အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်) စသည့် မင်္ဂလာပစ္စည်းများကို လက်တွင်ကိုင်ကာ ရပ်နေကြပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဟရိ (ဝိෂ္ဏု) ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မိုးကဲ့သို့ ချကြလေသည်—ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မင်္ဂလာအလှူကို ချသကဲ့သို့ပင်။
Verse 19
दृष्ट्वा नार्यस्तदा विष्णुं मदाघूर्णितलोचनाः
ထို့နောက် မိန်းမတို့သည် ဝိෂ္ဏုကို မြင်ကြသော် မောဟမက်၍ မူးယစ်သကဲ့သို့ မျက်လုံးများ လှည့်ဝဲကာ၊ မာယာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် အတွင်းစိတ် မတည်ငြိမ်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
Verse 20
विशालजघनाः सद्यो ननृतुर्मुमुदुर्जगुः काश्चिद्दृष्ट्वा हरिं नार्यः किंचित् प्रहसिताननाः
တင်ပါးကျယ်သော မိန်းမအချို့သည် ဟရီ (ဗိဿနု) ကို မြင်မြင်ချင်းပင် ချက်ချင်း ကခုန်ကြပြီး၊ ဝမ်းမြောက်၍ သီချင်းဆိုကာ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံး ပေါ်လာ하였다။
Verse 21
किंचिद् विस्रस्तवस्त्राश् च स्रस्तकाञ्चीगुणा जगुः चतुर्थं पञ्चमं चैव षष्ठं च सप्तमं तथा
အဝတ်အစားများ အနည်းငယ်လျော့ကျ၍ ခါးပတ်ကြိုးများလည်း ပျော့လျော့နေသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဆက်လက်သီဆိုကြသည်—စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ့ဋ္ဌမ၊ သတ္တမ အပိုင်းများကိုလည်း အစဉ်လိုက်။ ဤစည်းကမ်းတကျသော ကုသိုလ်ပူဇော်မှု၌ ဘက္တိသည် ပတိ (ရှီဝ) ထံသို့ စည်းကမ်းရှိသော ဝတ်ပြုခြင်းအဖြစ် ပုံသွင်းခံရပြီး၊ လောကီပာရှ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို သန့်ရှင်းသော သီချင်းဖြင့် ပျော့ပျောင်းစေသည်။
Verse 22
अष्टमं नवमं चैव दशमं च पुरोत्तमम् अतीत्यासाद्य देवस्य पुरं शंभोः सुशोभनम्
အဋ္ဌမ၊ နဝမ၊ ဒသမ ဟူသော အထူးမြို့တော်များကို ကျော်လွန်၍၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ တောက်ပသော နတ်မြို့တော်အလွန်လှပသည့် ပူရကို ရောက်ရှိ하였다။
Verse 23
सुवृत्तं सुतरां शुभ्रं कैलासशिखरे शुभे सूर्यमण्डलसंकाशैर् विमानैश् च विभूषितम्
ကေလာသ တောင်ထိပ် အမင်္ဂလာမရှိသော မဟုတ်ဘဲ မင်္ဂလာရှိသော ထိပ်ပေါ်တွင်၊ ထိုမြို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖွဲ့စည်းထား၍ အလွန်တောက်ပလင်းလက်သည်—နေမဏ္ဍလကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိမာနများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။
Verse 24
स्फाटिकैर् मण्डपैः शुभ्रैर् जांबूनदमयैस् तथा नानारत्नमयैश्चैव दिग्विदिक्षु विभूषितम्
အရပ်အနှံ့နှင့် အရပ်ခွဲများတွင် ထိုမြို့သည် ကြည်လင်တောက်ပသော စဖာတိက မဏ္ဍပများ၊ ဂျာမ်ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆောက်အဦများ၊ နှင့် ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တည်ဆောက်အလှဆင်ထားသဖြင့် တင့်တယ်လှပ하였다—အရှင်၏ သန့်ရှင်းသော လင်္ဂအာဝါသ၏ တောက်ပမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Verse 25
गोपुरैर्गोपतेः शंभोर् नानाभूषणभूषितैः अनेकैः सर्वतोभद्रैः सर्वरत्नमयैस् तथा
ထိုနေရာသည် သမ္ဘု (Śambhu) အရှင်၊ ကာကွယ်ရှင်၏ ဂိုပုရများစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်ကာ အရပ်ရပ်တွင် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ထားသည်။
Verse 26
प्राकारैर्विविधाकारैर् अष्टाविंशतिभिर् वृतम् उपद्वारैर्महाद्वारैर् विदिक्षु विविधैर्दृढैः
ထိုနေရာသည် ပုံစံမျိုးစုံရှိသော ကာရံတံတိုင်း ၂၈ ထပ်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး အလယ်တန်းဦးတည်ချက်များတွင် တံခါးငယ်များနှင့် တံခါးကြီးများကို မျိုးစုံပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ တပ်ဆင်ထားသည်။
Verse 27
गुह्यालयैर्गुह्यगृहैर् गुहस्य भवनैः शुभैः ग्राम्यैर् अन्यैर् महाभागा मौक्तिकैर् दृष्टिमोहनैः
ထိုနေရာသည် ဂုဟာ (Guhā) ၏ ဘုရားကျောင်းများ—လျှို့ဝှက်ခန်းမများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော အိမ်တော်များ—ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ အခြားသော ထင်ရှားလှပသည့် နေအိမ်များနှင့် အရပ်အဝန်းများလည်း ပါဝင်သည်။ အို မဟာဘဂါတို့၊ မုက္တိကာကဲ့သို့ ပုလဲရောင်အလှဆင်နှင့် တောက်ပသော အလင်းရောင်များက မျက်စိကို အလွန်စွဲမက်စေ하였다။
Verse 28
गणेशायतनैर् दिव्यैः पद्मरागमयैस् तथा चन्दनैर्विविधाकारैः पुष्पोद्यानैश् च शोभनैः
ထိုနေရာသည် ရူဘီကျောက် (ပဒ္မရာဂ) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဂဏေရှ (Gaṇeśa) ၏ ဒိဗ္ဗဘုရားကျောင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ပုံစံမျိုးစုံရှိသော စန္ဒနာသစ်များနှင့် လှပသော ပန်းဥယျာဉ်များလည်း ပါဝင်သည်။ ဤမင်္ဂလာစီမံကိန်းသည် သီဝဘုရားပူဇော်မှုကို ထောက်ပံ့ကာ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှား၍ paśu (ဝိညာဉ်) ကို သံသရာနှင့် ချည်နှောင်ထားသော pāśa (ချည်ကြိုး) ကို သန့်စင်စေသည်။
Verse 29
तडागैर् दिर्घिकाभिश् च हेमसोपानपङ्क्तिभिः स्त्रीणां गतिजितैर् हंसैः सेविताभिः समन्ततः
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက်တွင် ကြာကန်များနှင့် ရေကန်ရှည်များ ရှိပြီး ရွှေလှေကားတန်းများဖြင့် စီတန်းထားသည်။ အရပ်ရပ်တွင် မိန်းမတို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကိုပင် ကျော်လွန်သည့် လှပသိမ်မွေ့သော ဟင်္သာများက ဝန်းရံစောင့်ရှောက်နေသည်။ ဤသည်မှာ နေရာအားလုံးကို သန့်စင်စေသော ပတိ (Pati) အရှင်နှင့် သင့်တော်သည့် မင်္ဂလာမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။
Verse 30
मयूरैश्चैव कारण्डैः कोकिलैश्चक्रवाककैः शोभिताभिश् च वापीभिर् दिव्यामृतजलैस् तथा
ဒေါင်းငှက်များ၊ ကာရဏ္ဍ ရေငှက်များ၊ ကုကိလငှက်များနှင့် စက္ကရဝါကငှက်များဖြင့် တင့်တယ်လှပကာ၊ ထို့အတူ နတ်သမုဒ္ဒရာအမృతရေကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြတ်သောရေဖြင့် ပြည့်ဝသည့် ကြာကန်များဖြင့်လည်း အလှတိုးပွားနေ၏။
Verse 31
संलापालापकुशलैः सर्वाभरणभूषितैः स्तनभारावनम्रैश् च मदाघूर्णितलोचनैः
သူတို့သည် ဆွဲဆောင်သောစကားဝိုင်းနှင့် ကစားသလိုပြောဆိုမှုတွင် ကျွမ်းကျင်၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် တင့်တယ်ကြ၏။ ရင်သားအလေးကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အနည်းငယ်ငုံ့ကာ၊ မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ လှုပ်ယမ်းလှည့်ဝဲနေသည်—ဤသည်မှာ ပာရှုကို ပာရှာဖြင့် ချည်နှောင်ကာ အသိကို ပတိ ရုဒြ/ရှီဝထံမှ ဝေးကွာစေသော အာရုံမောဟ၏ ပုံရိပ်တည်း။
Verse 32
गेयनादरतैर्दिव्यै रुद्रकन्यासहस्रकैः नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् अमरैरपि दुर्लभैः
ထိုနေရာ၌ သီချင်းဆိုခြင်းကို နှစ်သက်သော နတ်သမီးရုဒြကညာ အထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အပ్సရာအစုအဖွဲ့များက ကပြဖျော်ဖြေကြရာ—အမရတို့အကြားတွင်ပင် ရှားပါးသည့် အံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းများဖြင့် ရုဒြ၏ သန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါကို တင့်တယ်စေ၏။
Verse 33
प्रफुल्लांबुजवृन्दाद्यैस् तथा द्विजवरैरपि रुद्रस्त्रीगणसंकीर्णैर् जलक्रीडारतैस् तथा
ထိုနေရာသည် ပွင့်ဖူးပြည့်စုံသော ကြာပန်းအစုအဝေးများဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ ထို့အတူ ထူးမြတ်သော ဒွိဇပညာရှင်များလည်း ရှိကြ၏။ ရုဒြ၏ မိန်းမများနှင့် ဂဏများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အားလုံးက ရေထဲတွင် ကစားပျော်ရွှင်နေကြ၏။
Verse 34
रतोत्सवरतैश्चैव ललितैश् च पदे पदे ग्रामरागानुरक्तैश् च पद्मरागसमप्रभैः
ခြေလှမ်းတိုင်း၌ လှပနူးညံ့သောသူတို့သည် ပျော်ရွှင်သောပွဲတော်များနှင့် သန့်ရှင်းသောဝတ်ပြုကျင့်စဉ်များတွင် အမြဲစွဲလမ်းနေကြ၏။ ကျေးလက်သံစဉ်ချိုမြိန်မှုကို နှစ်သက်ကာ၊ ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ကဲ့သို့ တောက်ပသောအလင်းရောင်ဖြင့် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဖြစ်နေ၏။
Verse 35
स्त्रीसंघैर् देवदेवस्य भवस्य परमात्मनः दृष्ट्वा विस्मयमापन्नास् तस्थुर्देवाः समन्ततः
နတ်တို့သည် နတ်တို့၏နတ်တော်၊ အမြင့်ဆုံးအတ္တဖြစ်သော ဘဝ (ရှီဝ) ကို မိန်းမအစုအဝေးများ ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်ကြ၍ အံ့ဩသွားကာ ပတ်လည်တွင် ရပ်တည်နေကြ၏။
Verse 36
तत्रैव ददृशुर्देवा वृन्दं रुद्रगणस्य च गणेश्वराणां वीराणाम् अपि वृन्दं सहस्रशः
ထိုနေရာ၌ပင် နတ်တို့သည် ရုဒ္ဒရဂဏများ၏ အစုအဝေးကို မြင်ကြပြီး၊ ထို့အတူ ဂဏေရှဝရ (ဂဏအရှင်) သူရဲကောင်းများ၏ အဖွဲ့များကိုလည်း ထောင်ပေါင်းများစွာ မြင်ကြ၏။
Verse 37
सुवर्णकृतसोपानान् वज्रवैडूर्यभूषितान् स्फाटिकान् देवदेवस्य ददृशुस्ते विमानकान्
နတ်တို့၏နတ်တော်၏ ဗိမာန်များကို သူတို့မြင်ကြ၏—ကြည်လင်တောက်ပသော စဖာတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ကဲ့သို့၊ ရွှေဖြင့်လုပ်သော လှေကားများနှင့် စိန်၊ ဝိုင်ဒူရျ (vaidūrya) ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထား၍ သခင်၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။
Verse 38
तेषां शृङ्गेषु हृष्टाश् च नार्यः कमललोचनाः विशालजघना यक्षा गन्धर्वाप्सरसस् तथा
၎င်းတို့၏ ထိပ်မြင့်များပေါ်တွင် ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ မိန်းမများ ပျော်ရွှင်လျက်ရှိကြ၏။ ထိုနေရာတွင် တင်ပါးကျယ်သော ယက္ခများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများလည်း ရှိ၍ ရှီဝ၏ မင်္ဂလာသဘောတရား ပေါ်ထွန်းမှု၌ ပျော်မြူးနေကြ၏။
Verse 39
किन्नर्यः किंनराश्चैव भुजङ्गाः सिद्धकन्यकाः नानावेषधराश्चान्या नानाभूषणभूषिताः
ကိန္နရီများ၊ ကိန္နရများ၊ မြွေမျိုးသတ္တဝါများနှင့် စိဒ္ဓကနျကာ (စိဒ္ဓတို့၏ သမီးများ) တို့လည်း ရှိကြ၏။ အခြားသူများလည်း အဝတ်အစားပုံစံမျိုးစုံ ဝတ်ဆင်ကာ အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ထိုသန့်ရှင်းသော စုဝေးရာ၌ ရှိနေကြ၏။
Verse 40
नानाप्रभावसंयुक्ता नानाभोगरतिप्रियाः नीलोत्पलदलप्रख्याः पद्मपत्रायतेक्षणाः
အမျိုးမျိုးသော တောက်ပမှုနှင့် အာနုဘော်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အမျိုးမျိုးသော အပျော်အပါးနှင့် သာယာမှုတို့ကို နှစ်သက်ကြသည်။ အပြာရောင် ကြာပန်းအရွက်ချပ်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ ကြာရွက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်စိတို့ရှိကြသည်။
Verse 41
पद्मकिञ्जल्कसंकाशैर् अंशुकैरतिशोभनाः वलयैर्नूपुरैर्हारैश् छत्रैश्चित्रैस्तथांशुकैः
သူတို့သည် အလွန်တောက်ပလှပကြပြီး ကြာပန်းအမှုန်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အဝတ်အထည်များကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်ကောက်၊ ခြေကောက်၊ လည်ဆွဲတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် အလှဆင်ထားသော ထီးများနှင့် ပုံစံစုံသော ပိုးထည်များကလည်း အနီးကပ်လိုက်ပါသည်။
Verse 42
भूषिता भूषितैश् चान्यैर् मण्डिता मण्डनप्रियाः दृष्ट्वाथ वृन्दं सुरसुन्दरीणां गणेश्वराणां सुरसुन्दरीणाम् जग्मुर्गणेशस्य पुरं सुरेशाः पुरद्विषः शक्रपुरोगमाश् च
သူတို့သည် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ထပ်မံ၍ အလှတန်ဆာကို နှစ်သက်သူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဂဏေရှဝရ၏ ကောင်းကင်နတ်သမီးအစုအဝေးကို မြင်သောအခါ၊ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ဦးဆောင်သော နတ်ဘုရားအရှင်များသည် တ్రိပုရမြို့များကို ဖျက်ဆီးသူ ရှီဝနှင့်အတူ ဂဏေရှ၏ မြို့တော်သို့ ချီတက်သွားကြသည်။
Verse 43
दृष्ट्वा च तस्थुः सुरसिद्धसंघाः पुरस्य मध्ये पुरुहूतपूर्वाः भवस्य बालार्कसहस्रवर्णं विमानमाद्यं परमेश्वरस्य
ထိုကို မြင်သောအခါ နတ်ဘုရားများနှင့် စိဒ္ဓများ၏ အစုအဝေးသည်—အများက အမြဲခေါ်ဆောင်တောင်းပန်ကြသော ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) ကို ဦးဆောင်၍—မြို့တော်အလယ်၌ ရပ်တန့်ကာ၊ ပရမေရှဝရ၏ အစဉ်အလာအမြင့်ဆုံး ဗိမာန်တော်၊ ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ဗိမာန်ကို ကြည့်ရှုကြသည်။ ၎င်းသည် နေထွက်တစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။
Verse 44
अथ तस्य विमानस्य द्वारि संस्थं गणेश्वरम् नन्दिनं ददृशुः सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः
ထို့နောက် ထိုကောင်းကင်ဗိမာန် (ဗိမာန) ၏ တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ရှီဝ၏ ဂဏများ၏ အရှင် နန္ဒိန်ကို သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ဦးဆောင်သော နတ်ဘုရားအားလုံး မြင်တွေ့ကြသည်။
Verse 45
तं दृष्ट्वा नन्दिनं सर्वे प्रणम्याहुर् गणेश्वरम् जयेति देवास्तं दृष्ट्वा सो ऽप्याह च गणेश्वरः
နန္ဒိန်ကို မြင်သော် အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ဂဏအရှင်ကို ခေါ်ဆိုကြ၏။ ဒေဝတားတို့သည် သူ့ကို မြင်လျှင် “အောင်မြင်ပါစေ” ဟု ကြွေးကြော်ကြပြီး၊ ထိုဂဏေရှဝရလည်း သူတို့ကို မြင်သော် ပြန်လည် မိန့်ကြား၏။
Verse 46
भो भो देवा महाभागाः सर्वे निर्धूतकल्मषाः सम्प्राप्ताः सर्वलोकेशा वक्तुमर्हथ सुव्रताः
“ဟေ ဟေ ဒေဝတားမြတ်တို့၊ ကံကောင်းကြီးမားသူတို့—အညစ်အကြေးအားလုံးကင်းစင်သူတို့—ဤနေရာသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီ။ လောကအရှင်တို့၊ သီလဝတီတို့၊ ယခု မိန့်ကြားသင့်ပါသည်။”
Verse 47
तमाहुर्वरदं देवं वारणेन्द्रसमप्रभम् पशुपाशविमोक्षार्थं दर्शयास्मान् महेश्वरम्
သူတို့က ပြောကြသည်– “အလှူပေးတော်မူသော ဒေဝတော်၊ ဆင်မင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မဟေရှဝရကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသပါ။ ပာရှု (paśu) ဟူသော ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်တို့သည် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။”
Verse 48
पुरा पुरत्रयं दग्धुं पशुत्वं परिभाषितम् शङ्किताश् च वयं तत्र पशुत्वं प्रति सुव्रत
“ယခင်က တ్రိပုရ သုံးမြို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆွေးနွေးစဉ် ‘ပာရှုတွဝ’ ဟူသော ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါအခြေအနေကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုပာရှုတွဝအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ကြသည်၊ သီလကောင်းသူရေ။”
Verse 49
व्रतं पाशुपतं प्रोक्तं भवेन परमेष्ठिना व्रतेनानेन भूतेश पशुत्वं नैव विद्यते
“ပရမေဋ္ဌိ ဘဝ (Bhava) အမြင့်ဆုံးအရှင်က ပာရှုပတ ဝရတကို ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ ဤဝရတကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့်၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်ရေ၊ ‘ပာရှုတွဝ’ ဟူသော ချည်နှောင်ခံအခြေအနေ မကျန်တော့ပါ။”
Verse 50
अथ द्वादशवर्षं वा मासद्वादशकं तु वा दिनद्वादशकं वापि कृत्वा तद् व्रतम् उत्तमम्
ထို့နောက် ထိုအထူးမြတ်သော ဝရတကို—၁၂ နှစ်ဖြစ်စေ၊ ၁၂ လဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၁၂ ရက်ဖြစ်စေ—စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးလျှင် ပသု (ချည်နှောင်နေသော ဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်ကာ ပတိ အရှင်ထံသို့ လှည့်ပေး၍ ရှိဝဘက္တိ၏ မြင့်မြတ်သော फल ကို ရစေသည်။
Verse 51
मुच्यन्ते पशवः सर्वे पशुपाशैर्भवस्य तु दर्शयामास तान्देवान् नारायणपुरोगमान्
«ပသု (ချည်နှောင်နေသော ဝိညာဉ်) အားလုံးသည် ဘဝ (ရှိဝ) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များမှ လွတ်မြောက်ကြသည်» ဟု။ ထို့နောက် နာရာယဏ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့အား ထိုသစ္စာ/မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့စေ하였다။
Verse 52
नन्दी शिलादतनयः सर्वभूतगणाग्रणीः तं दृष्ट्वा देवमीशानं सांबं सगणम् अव्ययम्
ရှီလာဒါ၏ သား နန္ဒီသည် သတ္တဝါအစုအဖွဲ့တို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်၍၊ အရှင် ဣရှာနကို မြင်တွေ့လေ၏—ဒေဝတားသဘော အဖျက်မရသော အရှင်၊ မိမိ၏ ဂဏများနှင့်အတူရှိပြီး၊ သမ္ဘာ (ရှက္တိ) နှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသော အရှင်။
Verse 53
प्रणेमुस् तुष्टुवुश् चैव प्रीतिकण्टकितत्वचः विज्ञाप्य शितिकण्ठाय पशुपाशविमोक्षणम्
ဘက္တိကြောင့် ရင်ခုန်လှုပ်ရှား၍ ကိုယ်အရေပြားတောင် ထိတ်လန့်တက်ကြသဖြင့်၊ သူတို့သည် ဦးချကန်တော့ကာ ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ထို့နောက် ရှိတိကဏ္ဌ (အပြာလည်ပင်းရှင်) ထံသို့ ပသုတို့ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေခြင်းအကြောင်း တင်ပြလျှောက်ထားကြသည်။
Verse 54
तस्थुस्तदाग्रतः शंभोः प्रणिपत्य पुनः पुनः ततः सम्प्रेक्ष्य तान् सर्वान् देवदेवो वृषध्वजः
သူတို့သည် သမ္ဘု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝဒေဝ ဝೃಷဓွဇ (နွားတံဆိပ်တော်) သည် သူတို့အားလုံးကို ကြည့်ရှု၍ သူတို့ဘက်သို့ အာရုံပြုတော်မူ၏။
Verse 55
विशोध्य तेषां देवानां पशुत्वं परमेश्वरः व्रतं पाशुपतं चैव स्वयं देवो महेश्वरः
ပရမေရှွရ မဟာဒေဝသည် ထိုဒေဝတို့၏ ပသုအဖြစ် (paśutva) ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားပြီး၊ ပသုကို ပသုပတိထံသို့ ဦးတည်စေသော ပာရှုပတ ဝရတ (Pāśupata) ကို ကိုယ်တိုင် မဟေရှွရအဖြစ် တည်ထောင်ပေးတော်မူ၏။
Verse 56
उपदिश्य मुनीनां च सहास्ते चांबया भवः तदाप्रभृति ते देवाः सर्वे पाशुपताः स्मृताः
ဘဝ (ရှီဝ) သည် အမ္ဘာ (ရှက္တိ) နှင့်အတူ မုနိတို့ကို သင်ကြားပေးပြီး ထိုနေရာ၌ နေတော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုဒေဝအားလုံးကို “ပာရှုပတ” ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ပတိ (အရှင်) ထံ၌ တည်မြဲကာ ပသု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့သော လမ်းနှင့် ကိုက်ညီသူများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 57
पशूनां च पतिर्यस्मात् तेषां साक्षाद्धि देवताः तस्मात्पाशुपताः प्रोक्तास् तपस्तेपुश् च ते पुनः
ပသုအားလုံး၏ ပတိ (Pati) ဖြစ်သောကြောင့် ထိုဘုရားတို့သည် တိုက်ရိုက်ပင် သူ၏ ဒေဝတားတော်အောက်၌ ရှိကြ၏။ ထို့ကြောင့် “ပာရှုပတ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သူ့အား ဘက္တိဖြင့် တပစ် (tapas) ကို ထပ်မံ ကျင့်ကြ၏။
Verse 58
ततो द्वादशवर्षान्ते मुक्तपाशाः सुरोत्तमाः ययुर्यथागतं सर्वे ब्रह्मणा सह विष्णुना
ထို့နောက် ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်ဆုံးချိန်တွင် ပာရှ (pāśa) များမှ လွတ်မြောက်သည့် အထူးမြတ်သော ဒေဝတို့သည် အားလုံး မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြပြီး၊ ဗြဟ္မာနှင့် ဗိရှ္ဏုတို့လည်း အတူတကွ သွားကြ၏။
Verse 59
एतद्वः कथितं सर्वं पितामहमुखाच्छ्रुतम् पुरा सनत्कुमारेण तस्माद्व्यासेन धीमता
ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြပြီးပြီ။ ယခင်က စနတ်ကုမာရက ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ ပါးစပ်မှ ကြားနာခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဗျာသက လက်ခံရရှိခဲ့၏။
Verse 60
यः श्रावयेच्छुचिर् विप्राञ् छृणुयाद्वा शुचिर्नरः स देहभेदमासाद्य पशुपाशैः प्रमुच्यते
သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏများကို ဤသင်ကြားချက်ကို နားထောင်စေသော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းစိတ်ဖြင့် နားထောင်သော်လည်းကောင်း—ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်ကွက်သွားသောအခါ ပသု (ပုဂ္ဂိုလ်ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်ထားသော ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်သည်။
Frequently Asked Questions
They fear the condition called ‘paśutva’ (bonded limitation) and approach Shiva as Pashupati. Liberation is framed as removal of pāśa through Shiva’s upadeśa and grace, not merely celestial privilege.
The text presents graded observance—twelve days, twelve months, or twelve years—stating that by completing the vow, beings are freed from Shiva’s pāśa (bondage) through purification and divine instruction.
Nandi appears as the gatekeeper and foremost of Shiva’s gaṇas, mediating access to Maheshvara and articulating the vow’s doctrine—showing the Shaiva model where entry into Shiva’s presence is guided by dharmic protocol and lineage of instruction.