Adhyaya 78

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे उपलेपनादिकथनं नाम सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः सूत उवाच वस्त्रपूतेन तोयेन कार्यं चैवोपलेपनम् शिवक्षेत्रे मुनिश्रेष्ठा नान्यथा सिद्धिरिष्यते

ဤသို့ဖြင့် «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူರ್ವဘာဂ၌ «ဥပလေပန (လိမ်းပတ်ခြင်း) နှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်များကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အဓ್ಯಾಯ ၇၈ စတင်၏။ စူတက ပြောသည်—«မုနိမြတ်တို့ရေ၊ ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းရာကွင်း၌ ဥပလေပနကို အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်၍ သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်။ အခြားနည်းဖြင့် မူ ရည်မှန်းသော စိဒ္ဓိ မအတည်ပြုကြ» ဟု။

Verse 2

आपः पूता भवन्त्येता वस्त्रपूताः समुद्धृताः अफेना मुनिशार्दूला नादेयाश् च विशेषतः

အို ကျားကဲ့သို့ သတ္တိရှိသော မုနိတို့ရေ၊ ဤရေတို့သည် ဆွဲယူပြီး အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်လျှင် သန့်စင်လာသည်။ ဖိုမရှိရမည်၊ အထူးသဖြင့် မြစ်ရေကို ပို၍ သင့်တော်သည်ဟု ဆိုကြသည်—ဤသို့ဖြင့် ရေသည် ရှီဝပူဇော်ရန် ထိုက်တန်လာသည်။

Verse 3

तस्माद्वै सर्वकार्याणि दैविकानि द्विजोत्तमाः अद्भिः कार्याणि पूताभिः सर्वकार्यप्रसिद्धये

ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဒေဝတော်အတွက် သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကိစ္စ အားလုံးကို သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အလုပ်အကိုင်အားလုံး အောင်မြင်ပြည့်စုံစေရန်။

Verse 4

जन्तुभिर् मिश्रिता ह्यापः सूक्ष्माभिस्तान्निहत्य तु यत्पापं सकलं चाद्भिर् अपूताभिश्चिरं लभेत्

ရေတွင် အလွန်သေးငယ်သော အသက်ရှိသတ္တဝါများ ရောနှောနေသည်ဟု အမှန်ပင် ဆိုရသည်။ ထိုသေးငယ်သတ္တဝါများကို ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်လျှင် အပြစ်ကံ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ပြင် မသန့်သောရေကို သုံးလျှင် ထိုအပြစ်ကံကို အချိန်ကြာရှည်စွာ အပြည့်အဝ ခံယူရသည်။

Verse 5

संमार्जने तथा नॄणां मार्जने च विशेषतः अग्नौ कण्डनके चैव पेषणे तोयसंग्रहे

ထို့အတူ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ လူတို့နှင့် (ပတ်ဝန်းကျင်) ကို သန့်စင်ခြင်း—အထူးသဖြင့် တိုက်ချွတ်သန့်စင်ခြင်း—ထို့ပြင် ယဇ်မီးကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ထောင်းခြင်းနှင့် အခွံခွာခြင်း၊ ကြိတ်ခြင်း၊ ရေကို ဆွဲယူစုဆောင်းသိုလှောင်ခြင်းတို့ကို စည်းကမ်းတကျသော ဆေဝါအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ပာရှု (ပုဂ္ဂိုလ်ဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်ကာ ကမ္မကို ပတိ—သခင် ရှိဝသို့ မျက်နှာမူစေသည်။

Verse 6

हिंसा सदा गृहस्थानां तस्माद्धिंसां विवर्जयेत् अहिंसेयं परो धर्मः सर्वेषां प्राणिनां द्विजाः

အိမ်ထောင်ရှင်တို့၏ ဘဝတွင် အကြမ်းဖက်မှုသည် အမြဲတစေ ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အကြမ်းဖက်မှုကို ရှောင်ကြဉ်စွန့်လွှတ်ရမည်။ အဟിംသာသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဖြစ်သည်၊ ဒွိဇတို့။ ထိုအဟിംသာကြောင့် ပာရှုသည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပျော့ကာ ပတိ—သခင် ရှိဝ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 7

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वस्त्रपूतं समाचरेत् तद्दानमभयं पुण्यं सर्वदानोत्तमोत्तमम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်၍ သန့်စင်ထားသော ဒါနကို ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုဒါနသည် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးစွမ်းပြီး ကုသိုလ်ပြည့်ဝကာ ဒါနအားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 8

तस्मात्तु परिहर्तव्या हिंसा सर्वत्र सर्वदा मनसा कर्मणा वाचा सर्वदाहिंसकं नरम्

ထို့ကြောင့် နေရာတိုင်း အချိန်တိုင်း အကြမ်းဖက်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်—စိတ်ဖြင့်၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်၊ စကားဖြင့်။ လူသည် အဟိṃသာကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းရမည်။ အကြမ်းတမ်းမှုနှင့် မုန်းတီးမှု၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို ဖြေလျော့ကာ ပာရှု (paśu) ကို ပတိ (Pati) သခင်ထံသို့ ညှိနှိုင်းပေးသည်။

Verse 9

रक्षन्ति जन्तवः सर्वे हिंसकं बाधयन्ति च त्रैलोक्यमखिलं दत्त्वा यत्फलं वेदपारगे

သတ္တဝါအားလုံးသည် အကြမ်းမဖက်သူကို ကာကွယ်ကြပြီး အကြမ်းဖက်သူကို တားဆီးနှောင့်ယှက်ကြသည်။ ဗေဒကို သိမြင်သူအို၊ ဤအန္တရာယ်မပြုခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် သုံးလောကလုံးကို ပေးလှူသကဲ့သို့သော အကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 10

तत्फलं कोटिगुणितं लभते ऽहिंसको नरः मनसा कर्मणा वाचा सर्वभूतहिते रताः

ထိုကုသိုလ်အကျိုးကို အကြမ်းမဖက်သူသည် ကောဋိဆတင်မြှောက်၍ ရရှိသည်—စိတ်ဖြင့်၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်၊ စကားဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရန် အမြဲတမ်း အားထုတ်သူဖြစ်၏။

Verse 11

दयादर्शितपन्थानो रुद्रलोकं व्रजन्ति च स्वामिवत्परिरक्षन्ति बहूनि विविधानि च

ကရုဏာက ဖော်ပြပေးသော လမ်းကို လျှောက်သူတို့သည် ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် အမှန်တကယ်သော သခင်ကဲ့သို့ သတ္တဝါများစွာကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 12

ये पुत्रपौत्रवत्स्नेहाद् रुद्रलोकं व्रजन्ति ते तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वस्त्रपूतेन वारिणा

မိမိ၏ သားသမီးနှင့် မြေးများကို ချစ်သကဲ့သို့သော မေတ္တာဖြင့် ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်သူတို့ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်၍ သန့်စင်ထားသော ရေကို အသုံးပြုကာ (ဘုရားဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ဆက်ကပ်ခြင်းကို) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 13

कार्यमभ्युक्षणं नित्यं स्नपनं च विशेषतः त्रैलोक्यमखिलं हत्वा यत्फलं परिकीर्त्यते

နေ့စဉ် အဘျူက္ခဏ (ရေဖြန်းပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် သီဝလိင်္ဂကို စနပန (အခမ်းအနားရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။ ဤကိစ္စ၏ အကျိုးပွားကို ကြေညာထားသည်မှာ သုံးလောကလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဆိုထားသည့် အကျိုးနှင့်တောင် တူညီသကဲ့သို့—အလွန်ကြီးမားသော ပုဏ္ဏကောင်းကျိုး ဖြစ်သည်။

Verse 14

शिवालये निहत्यैकम् अपि तत्सकलं लभेत् शिवार्थं सर्वदा कार्या पुष्पहिंसा द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇအုတ်တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး) ရေ၊ သီဝဘုရားကျောင်းတွင် ပန်းတစ်ပွင့်တည်း ခူးယူပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် ထိုပူဇော်မှု၏ အကျိုးပွားအပြည့်ကို ရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သီဝအတွက် ပန်းယူရာတွင် ဖြစ်သကဲ့သို့သော “ထိခိုက်မှု” ကိုလည်း အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုကိစ္စအဖြစ် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 15

यज्ञार्थं पशुहिंसा च क्षत्रियैर्दुष्टशासनम् विहिताविहितं नास्ति योगिनां ब्रह्मवादिनाम्

ယဇ္ဉအတွက် တိရစ္ဆာန်သတ်ခြင်းကိုပင် ဆိုထားကြသည်၊ က္ଷတ္တရိယတို့အတွက်လည်း မကောင်းသူတို့ကို အပြစ်ပေးအုပ်ချုပ်ခြင်းကို ချမှတ်ထားသည်။ သို့သော် ယောဂီများ၊ ဗြဟ္မဝါဒင်များ—ပတိ (သီဝ) ကို မြင်သိတည်မြဲသူများအတွက်—“ခွင့်ပြု” “တားမြစ်” ဟူသော တင်းကျပ်သော ခွဲခြားမှု မရှိ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ကျော်လွန်သည့် သန့်စင်သော ဉာဏ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 16

यतस्तस्मान्न हन्तव्या निषिद्धानां निषेवणात् सर्वकर्माणि विन्यस्य संन्यस्ता ब्रह्मवादिनः

ထို့ကြောင့် တားမြစ်ထားသည့်အရာများကို သုံးစွဲနေခြင်းကြောင့် သူတို့ကို မထိခိုက်စေရ။ ဗြဟ္မကို ကြေညာသူများသည် စံန്യാസတော်များဖြစ်၍ လုပ်ငန်းအားလုံးကို ချထားပြီး၊ ပတိ (သီဝ) ၏ ကရုဏာအောက်တွင် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ရန် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ဦးတည်စေသော လမ်းကြောင်း၌ တည်ကြည်ကြသည်။

Verse 17

न हन्तव्याः सदा पूज्याः पापकर्मरता अपि पवित्रास्तु स्त्रियः सर्वा अत्रेश् च कुलसंभवाः

မိန်းမတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မသတ်ရ; အမြဲတမ်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်—အပြစ်ကံလုပ်ရပ်များတွင် ပါဝင်နေသော်လည်း။ အမှန်တကယ် မိန်းမအားလုံးကို ဤနေရာတွင် သန့်ရှင်းသူများဟု မှတ်ယူရမည်၊ အကြောင်းမှာ အတရီ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 18

ब्रह्महत्यासमं पापम् आत्रेयीं विनिहत्य च स्त्रियः सर्वा न हन्तव्याः पापकर्मरता अपि

Ātreyī အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အပြစ်သည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း (brahma-hatyā) နှင့် တူညီသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ရှိသော အမှုများကို ပြုလုပ်နေစေကာမူ အမျိုးသမီးများကို မသတ်ဖြတ်သင့်ပေ။

Verse 19

न यज्ञार्थं स्त्रियो ग्राह्याः सर्वैः सर्वत्र सर्वदा सर्ववर्णेषु विप्रेन्द्राः पापकर्मरता अपि

အို မြင့်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့၊ မည်သူမဆို၊ မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်ဇာတ်တွင်မဆို အမျိုးသမီးများကို ဗေဒယဇ်ပူဇော်ပွဲများတွင် အသုံးပြုရန် မယူဆောင်သင့်ပေ။ အပြစ်ရှိသော အမှုများ၌ မွေ့လျော်နေစေကာမူ မပြုလုပ်သင့်ပါ။

Verse 20

मलिना रूपवत्यश् च विरूपा मलिनांबराः न हन्तव्याः सदा मर्त्यैः शिववच्छङ्कया तथा

ညစ်ပေသော်လည်း လှပနေသည်ဖြစ်စေ၊ ရုပ်ဆင်းပျက်ယွင်းပြီး ညစ်ပတ်သောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ဖြစ်စေ လူသားတို့သည် ၎င်းတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မသတ်ဖြတ်ရပါ။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့ကို သျှီဝဘုရားကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။

Verse 21

वेदबाह्यव्रताचाराः श्रौतस्मार्तबहिष्कृताः पाषण्डिन इति ख्याता न संभाष्या द्विजातिभिः

ကတိသစ္စာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တသည် ဗေဒကျမ်း၏ ပြင်ပတွင်ရှိပြီး Shrauta နှင့် Smarta ကျင့်စဉ်များမှ ဖယ်ထုတ်ခံရသူများကို pāṣaṇḍins (လမ်းလွဲသော ဂိုဏ်းခွဲဝင်များ) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူများ) သည် ၎င်းတို့နှင့် စကားပြောဆိုခြင်းပင် မပြုသင့်ပေ။

Verse 22

न स्पृष्टव्या न द्रष्टव्या दृष्ट्वा भानुं समीक्षते तथापि तेन वध्याश् च नृपैरन्यैश् च जन्तुभिः

“သူမကို ထိတွေ့ခြင်း မပြုရ၊ ကြည့်ရှုခြင်းပင် မပြုရ။ အကယ်၍ ကြည့်မိပါက နေမင်းကြီးကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရမည် (မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန်)။ သို့သော် ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရင်များနှင့် အခြားသတ္တဝါများ၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရနိုင်ချေရှိသည်။”

Verse 23

प्रसंगाद्वापि यो मर्त्यः सतां सकृदहो द्विजाः रुद्रलोकमवाप्नोति समभ्यर्च्य महेश्वरम्

အို ဒွိဇာတို့၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ပင် အခွင့်အလမ်းကြောင့် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့နှင့်အတူ မဟေရှ္ဝရကို တစ်ကြိမ်သာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ရုဒ္ဒရလောကကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 24

भवन्ति दुःखिताः सर्वे निर्दया मुनिसत्तमाः भक्तिहीना नराः सर्वे भवे परमकारणे

အို မုနိသတ္တမ၊ ဘက္တိမရှိသော လူအားလုံးသည် ဒုက္ခရောက်၍ ကြင်နာမှုကင်းမဲ့ကြမ်းတမ်းလာကြ၏။ သံသာရ၌ ပရမကာရဏ—ပတိဖြစ်သော အရှင်ကို ဘက္တိမရှိလျှင် မရောက်နိုင်။

Verse 25

ये भक्ता देवदेवस्य शिवस्य परमेष्ठिनः भाग्यवन्तो विमुच्यन्ते भुक्त्वा भोगानिहैव ते

သီဝ—ဒေဝဒေဝ၊ အမြင့်ဆုံးအရှင်—၏ ဘက္တားတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများဖြစ်ကြ၏။ ဤလောက၌ သင့်တော်သော ဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ မောက္ခကို ရောက်ကြ၏။

Verse 26

पुत्रेषु दारेषु गृहेषु नॄणां भक्तं यथा चित्तमथादिदेवे सकृत्प्रसंगाद्यतितापसानां तेषां न दूरः परमेशलोकः

လူတို့၏ စိတ်သည် သားသမီး၊ ဇနီး၊ အိမ်အိုးအိမ်ရာတို့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ကပ်လျက်ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုစိတ်ကို အာဒိဒေဝ—အစဉ်အလာပထမအရှင်—ထံ အပ်နှံသင့်၏။ တပသီနှင့် တပဿာကျင့်သူတို့အတွက် အရှင်နှင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် မှန်ကန်စွာ ထိတွေ့ရလျှင် ပရမေရှ္ဝရလောက မဝေးတော့။