Shloka 58
Adhyaya 71: पुरत्रयवृत्तान्तः—ब्रह्मवरदानम्, मयकृतत्रिपुर-निर्माणम्, विष्णुमाया-धर्मविघ्नः, शिवस्तुति, त्रिपुरदाहोपक्रमः
शूलशक्तिगदाहस्तान् टङ्कोपलशिलायुधान् नानाप्रहरणोपेतान् नानावेषधरांस्तदा
śūlaśaktigadāhastān ṭaṅkopalaśilāyudhān nānāpraharaṇopetān nānāveṣadharāṃstadā
ထို့နောက် သခင်၏ ကြမ်းတမ်းသော အနုစရများ ပေါ်ထွန်းလာ၍ လက်တွင် သုံးချွန် (ตรีศูล)၊ လှံနှင့် တုတ်မောင်းကိုင်ကာ တူးကိရိယာ၊ ကျောက်တုံးနှင့် ကျောက်လုံးပစ်လက်နက်တို့ဖြင့် လက်နက်မျိုးစုံတပ်ဆင်ပြီး အဝတ်အစားနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံဝတ်ဆင်ကာ ပတိ (ရှီဝ) ၏ အမိန့်အတိုင်း လှုပ်ရှားကြ၏။
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya; contextual)
FAQs
It highlights Shiva’s protective and corrective power: the Lord (Pati) is served by ganas who remove obstacles to dharma, implying that Linga-puja is not merely devotional but also invokes divine protection and order.
Shiva-tattva is shown as sovereign Pati whose will is executed through manifold energies and forms; the varied weapons and guises symbolize his capacity to bind or release the pashu from pasha according to karma and grace.
Indirectly it points to Pashupata discipline: the aspirant aligns with Rudra’s command through vrata, mantra, and inner austerity, seeking the Lord’s protection while cutting bonds (pasha) like a divine weapon.