Shloka 45
प्रसाद-ज्ञान-योग-मोक्षक्रमः तथा व्यास-रुद्रावतार-मन्वन्तर-परम्परा
सुधामा काश्यपश्चैव वासिष्ठो विरजास् तथा अत्रिर् देवसदश्चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः कुणिश् च कुणिबाहुश् च कुशरीरः कुनेत्रकः
sudhāmā kāśyapaścaiva vāsiṣṭho virajās tathā atrir devasadaścaiva śravaṇo 'tha śraviṣṭhakaḥ kuṇiś ca kuṇibāhuś ca kuśarīraḥ kunetrakaḥ
စူတက ပြောသည်– «ထို့ပြင် စုဓာမာ၊ ကာရှျပ၊ ဝါသိဋ္ဌ၊ နှင့် ဝိရာဇာ တို့လည်းရှိ၏။ ထို့အတူ အတြိ နှင့် ဒေဝသဒ; ထို့နောက် ရှရဝဏ နှင့် ရှရဝိဋ္ဌက; ကုဏိ နှင့် ကုဏိဗာဟု; ကုရှရီရ နှင့် ကုနေထရက» ဟု။ ဤသို့ မျိုးရိုးများကို ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ဖြန့်ကျက်မှုအတွင်း ပတိ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ရေတွက်ဖော်ပြပြီး၊ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် မျိုးဆက်စဉ်အလိုက် ကိုယ်ခန္ဓာရှိဘဝသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
Suta Goswami
FAQs
This verse supports Linga-worship indirectly by grounding the cosmic and social order (sarga) in which Shiva-puja is transmitted—through rishis and progenitor lineages that preserve mantra, ritual, and dharma.
By listing progenitors within the creation narrative, it implies Shiva-tattva as Pati—the sovereign regulator behind sarga—while the paśu (individual beings) move through embodied lineages under the law of karma (a form of pāśa/bondage).
No specific puja-vidhi or Pāśupata Yoga technique is stated; the emphasis is on lineage and transmission—the prerequisite framework through which Pāśupata discipline and Shaiva rites later become established.