Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वरप्रादुर्भावनन्दिकेश्वराभिषेकमन्त्रो नाम त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः शैलादिरुवाच स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ လိင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘာဂ၌ “နန္ဒိကေရှဝရ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် နန္ဒိကေရှဝရ အဘိသေက မန္တရ” ဟူသော အခန်း (၄၄) စတင်၏။ ရှိုင်လာဒီက ပြောသည်—“ရုဒြာကို သတိရမိသက်သက်ဖြင့်ပင် ဂဏေရှဝရ အားလုံး ရောက်လာကြ၏။ တစ်ဦးချင်းစီတွင် လက်တစ်ထောင်ရှိ၍ ထိုလက်များတွင် လက်နက်တစ်ထောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။”

Verse 2

त्रिनेत्राश् च महात्मानस् त्रिदशैरपि वन्दिताः कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः

သူတို့သည် မဟာအတ္တမများ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိကြပြီး သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ဒေဝတို့ကပင် ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုကြ၏။ ကာလအဆုံး၌ လောင်ကျွမ်းသည့် မဟာမီးကဲ့သို့ ကုဋိကုဋိတောက်ပ၍ ဇဋာမုကုတ် (ဆံပင်ကြိုးမုကုတ်) ကို ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 3

दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः कोटिकोटिगणैस्तुल्यैर् आत्मना च गणेश्वराः असंख्याता महात्मानस् तत्राजग्मुर्मुदा युताः

မျက်နှာရုပ်ကြမ်းတမ်း၍ သွားစွယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသော်လည်း နိစ္စတည်မြဲ၊ ဗုဒ္ဓ (နိုးကြားသိမြင်) နှင့် သန့်ရှင်းကြသော ဂဏေရှဝရတို့သည် မိမိ၏ သဘာဝတရားအလိုက် ကုဋိကုဋိသော ဂဏာများနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ မရေတွက်နိုင်သော မဟာအတ္တမများသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 4

गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च

ထိုမဟာဗလရှိသူတို့သည် သီချင်းဆိုကြ၍ လှုပ်ရှားပြေးလွှားကြကာ ကခုန်ကြ၏။ ထို့အပြင် ပါးစပ်ဖြင့်ဖ吹သည့် အသံကြီးမြည်သော တူရိယာများကိုလည်း တီးခတ်ကြပြီး ပတိ (ရှီဝ) ကို ဂုဏ်ပြုပွဲတော်အဖြစ် ဝမ်းမြောက်စွာ ဆင်နွှဲကြ၏။

Verse 5

रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः

ရှီဝ၏ ဂဏများသည် ရထား၊ ဆင်၊ မြင်းတို့စီး၍ လာကြ၏။ အချို့က လင်းဆင်္ဟာနှင့် မျောက်ကို စီးနင်းကြပြီး၊ အချို့က ရွှေလက်ရာအလှတန်ဆာဖြင့် တောက်ပသော ဝိမာနအာကာသယာဉ်များပေါ်တွင် ထိုင်စီးလာကြ၏—ပတိဘုရားကို ဝန်းရံသော အဖွဲ့တော်တို့သည် ထိုသို့ ချီတက်လာကြ၏။

Verse 6

भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः

ဘေရီ၊ မৃদင်္ဂတို့၏ တီးခတ်သံနှင့်အတူ ပဏဝ၊ အာနက၊ ဂိုမုခဟွန်းတို့ကိုလည်း တီးခတ်ကြ၏။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော တူရိယာများ၊ ပဋဟဒရမ်နှင့် တစ်ခေါင်းပုṣကရဒရမ်တို့ဖြင့်လည်း—ပာရှုတို့၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေဖျက်ပေးသော ပတိဘုရား ရှီဝအား ဂုဏ်ပြု၍ အလွန်တောက်လျှောက် အောင်ပွဲခံကြ၏။

Verse 7

भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः

ဘေရီနှင့် မုရဇဒရမ်တို့၏ တုန်လှုပ်သံကြီး၊ ḍambara နှင့် kaḍiṇḍima စစ်ဒရမ်တို့၏ အော်ဟစ်သံ၊ ထို့ပြင် မရ္ဒလ၊ ဝေဏု (ပုလွေ) နှင့် ဝီဏာတို့၊ အမျိုးမျိုးသော တာလ (လက်ခုပ်/အချိန်ကိန်း) သံများဖြင့်—လင်္ဂအဖြစ် ထင်ရှားသော အမှန်တရား၊ ပတိဘုရားရှေ့၌ မင်္ဂလာအောင်ပွဲဖြင့် စည်းဝေးရာသည် တုန်ဟုန်ကာ မြည်ဟည်းလေ၏။

Verse 8

दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम्

မဟာယောဂီတို့ ချဉ်းကပ်လာသော် ဒေဝသဘင်သည် တီးခတ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏—ဖားဒရမ်၊ လိပ်ဒရမ်တို့နှင့် ပဏဝလက်ဒရမ်တို့ကို တီးခတ်ကာ—ပာရှုပတယောဂ၌ ပြည့်စုံသူတို့၏ မင်္ဂလာရောက်လာခြင်းကို ကြေညာလေ၏။

Verse 9

ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन्

ထိုဂဏေရှာ မဟာသတ္တဝါတို့သည် ဒေဝအားလုံး၏ အရှင်တို့အပေါ် အမြင့်ဆုံး အရှင်ဖြစ်ကြ၍၊ ဘုရား (ဒေဝ) နှင့် ဒေဝီတို့ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ဤစကားကို ပြောကြ၏။

Verse 10

भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते

အို မင်္ဂလာရှိသော အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ မျက်စိသုံးပါးရှိသူ၊ နွားတံဆိပ်တော်ကို ထမ်းဆောင်သူ—အလင်းရောင်ကြီးမားသော ဒေဝတော်၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိရ၍ ခေါ်ယူတော်မူသနည်း။ အမိန့်ပေးတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်နာဆောင်ရွက်မည်။

Verse 11

किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्

«ဘာလုပ်ရမလဲ—ပင်လယ်တွေကို ခြောက်သွေ့စေမလား? ဒါမှမဟုတ် ယမမင်းကို သူ့အမှုထမ်းများနဲ့အတူ ထိုးသတ်မလား? မృတ்யုကို သတ်ပြီး မృတ்யုရဲ့ သားသမီးတောင် သတ်မလား? အမှန်ပဲ၊ ပဒ္မဇာ (ဗြဟ္မာ) ကိုတောင် တိရစ္ဆာန်လို ထိုးသတ်ကြစို့!»

Verse 12

बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः

«ဝါယု၏ အင်အားဖြင့် အင်ဒြာကို ဒေဝတို့နဲ့အတူ—ဗိဿနုကိုတောင်ပါ—ချည်နှောင်ပြီး ဒီကို ဆွဲခေါ်လာမည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဒိုင်တျာတို့သည် ဒာနဝတို့နှင့်အတူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်!»

Verse 13

कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये

အရှင်၏ အမိန့်တော်ဖြင့်၊ အို ဒေဝတော်၊ ယနေ့ ဘယ်သူ့အပေါ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခကြီးကို လွှတ်ချရမလဲ။ ထို့ပြင် ဘယ်သူ့အတွက် သီချင်းတီးဝိုင်းပွဲကို စီစဉ်ပေးရမလဲ—လိုအင်အားလုံး ပြည့်စုံစေရန်အတွက်။

Verse 14

तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः

ထို့နောက် အရှင်တော်သည်—ထိုသို့ပြောဆိုကြပြီး အားလုံးက သဘောတူလက်ခံထားသော ဂဏေရှာတို့အား လျော်ကန်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်—ကောဋိကောဋိ ရေမတွက်နိုင်သော အဖွဲ့အစုများကို အုပ်စိုးသော မဟာပိုင်ရှင်အဖြစ် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 15

शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः

လောကအကျိုးကိုလိုလားသူတို့ဖြစ်သော သင်တို့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ယူထားသည့် အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ကြလော့။ ကြားပြီးနောက် စိတ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ မသံသယ မလှုပ်လှဲဘဲ ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။

Verse 16

नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्

ဤနန္ဒီဣශ්ဝရသည် ငါတို့၏ သားတော်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ အရှင်တို့၏ အရှင်—အားလုံး၏ အဓိပတိတော် ဖြစ်သည်။ ဤသူသည် ဗြာဟ္မဏသဘောရှိသော ဗိပၸရိသီ၊ ခေါင်းဆောင်လည်းဖြစ်၍ သင်တို့၏ စည်းရုံးတပ်ဖွဲ့၏ စည်းနာယက အောင်မြင်ကြွယ်ဝသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 17

तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्

ငါ၏ ဤသတင်းစကားအရ သင်တို့အားလုံး သဘောတူညီ၍ ဂဏတို့၏ စည်းနာယကအဖြစ် သူ့ကို အဘိသေကဖြင့် တင်မြှောက်ကြလော့—မဟာယောဂ၏ အရှင်၊ ပတိတော်ကို။

Verse 18

एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः

ဘုရားသခင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် ဂဏအားလုံးတို့သည် “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု သဘောတူညီကြသည်။ ထို့နောက် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ပြီး လိုအပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာကြသည်။

Verse 19

तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्

သူတော်—အားလုံး၏ အားကိုးရာ သာယာမြတ်သော ဒေဝတော်—အတွက် ဂျာမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာအာသနတော်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ၎င်းသည် မြေရုတောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ လှပစွာ စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်၏။

Verse 20

नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्

ထိုလင်္ဂသည် တိုင်များစွာဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သန့်စင်သောရွှေ၏ အမြင့်မြတ်တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်းကာ မုတိကာပုလဲပန်းကုံးများ ချိတ်ဆွဲလျက် မဏိရတနာတို့၏ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေ하였다။ ထိုသည်ပင် ပတိ (အရှင်) ၏ မြင်နိုင်သော လက္ခဏာဖြစ်သော သန့်ရှင်းလင်္ဂဖြစ်၍ ပာရှုဝိညာဉ်များကို မုက္ခသို့ ဆွဲခေါ်တော်မူ၏။

Verse 21

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्

ထို့နောက် ဝိုင်ဒူရျ (ကြောင်မျက်စိမဏိ) ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တိုင်များရှိပြီး သေးငယ်သော ခေါင်းလောင်းကွန်ယက်များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ လှပသော ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် မဏ္ဍပတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းသည် အရပ်အားလုံးသို့ မျက်နှာမူ၍ စကြဝဠာကိုလွှမ်းမိုးသော ပတိအရှင်အတွက် သင့်တော်ကာ ပာရှု၏ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို မုက္ခသို့ လှည့်ပေး၏။

Verse 22

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्

ထိုကို ပြင်ဆင်၍ အလယ်၌ တင်ထားပြီးနောက် အရှင်အတွက် မင်္ဂလာရှိသော အာသန (ထိုင်ခုံ) အကောင်းဆုံးကို ထိုနေရာ၌ တည်စေရာ၏။ ထို့၏ရှေ့တွင် နီလာဗဇ္ရကဲ့သို့ တောက်ပသော ပာဒပီဋ (ခြေတင်ခုံ) ကို ထားရမည်—ခိုင်မာ၍ ရောင်လင်းကာ ပူဇော်ရန် သင့်တော်၏။

Verse 23

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ

အရှင်၏ ပီဋ (အခြေခံ) ကို တည်ထောင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကလသ (ရေကန်အိုး) နှစ်လုံးကို ပြုလုပ်ထားကြ၏။ ထိုအိုးများသည် အမြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းရေဖြင့် အပြည့်ဖြည့်ထားပြီး အိုးပါးစပ်ကို ကြာပန်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၏။

Verse 24

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्

အမှန်တကယ်အားဖြင့် ကလသ (ရေကန်အိုး) တစ်ထောင်ကို စီစဉ်ရမည်—ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီနှင့် မြေထည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး တစ်လုံးချင်းစီကို တီရ္ထအားလုံးမှ စုဆောင်းသော သန့်ရှင်းရေဖြင့် ဖြည့်ကာ သီဝ၏ ပူဇော်ပွဲ၌ ဆက်ကပ်ရန် ဖြစ်၏။

Verse 25

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च

သခင်တော်အား ဒိဗ္ဗဝတ်စုံနှစ်ထည်နှင့် ဒိဗ္ဗအနံ့သာကို ဆက်ကပ်ပါ; ထို့ပြင် လက်ကောက်၊ နားကပ်၊ မကူဋ်နှင့် လည်ဆွဲပန်းကုံးတို့ကိုလည်း ဆက်ကပ်၍ လိင်္ဂကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ချည်နှောင်ခံပశုကို လွတ်မြောက်စေသော ပတိကို အလှဆင်ပါ။

Verse 26

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना

မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ပရမေဋ္ဌိန် ဘြဟ္မာသည် အချောင်းတစ်ရာပါသော မင်းရိုးမိုးကာ (ချတ်တရ) နှင့် ယက်အမြီးပန်ကာကို—အာဏာပိုင်မှု၏ သင်္ကေတများအဖြစ်—ဆုတောင်းမင်္ဂလာတန်ခိုးဖြင့် ပတိ အမြင့်ဆုံးသခင်ကို ဂုဏ်ပြုကာ ပေးအပ်하였다။

Verse 27

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्

နောက်ဘက်မှပင် သင်္ခာကဲ့သို့ လည်ဆွဲတန်ဆာဆင်ထားသော တောက်ပသန့်ရှင်းဖြူဝင်းမှုဖြင့် ထင်ရှားလင်းလက်နေ၏; ထို့ပြင် လမင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပသော ပန်ကာတစ်လက်—ရွှေဒဏ္ဍာန်ပါသော အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် ယက်အမြီးချာမရ—လည်း ရှိ၏။

Verse 28

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा

အဲရာဝတနှင့် သုပရတီက—ဂုဏ်ထူးမြတ်၍ အလွန်ပူဇော်ခံရသော ဆင်မြတ်နှစ်ကောင်—ကို ဆက်ကပ်ခဲ့ကြသည်; ထို့ပြင် ရွှေမကူဋ်တစ်လုံးကိုလည်း ဝိශ්ဝကర్మာက ဖန်တီး하였다။ ထိုသို့ ပတိ၏ အာဏာတော်ကို ပြသသော အပြင်ပန်းသင်္ကေတအဖြစ် ဒိဗ္ဗအိုင်ශ්ဝရယကို စီစဉ်ကာ၊ လိင်္ဂဘက္တိသို့ အဆုံးသတ်သော ဓမ္မပူဇော်မှုကို ထောက်ပံ့သည်။

Verse 29

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च

သူသည် အညစ်အကြေးကင်းသော ဒိဗ္ဗနားကပ်နှစ်ဖက်ကို ဆင်မြန်းခဲ့သည်; ထို့ပြင် အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် အာယုဓဖြစ်သော ဝဇ္ရကိုလည်း ကိုင်ဆောင်၍၊ ဂျာမ်ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ကြိုးတန်းနှင့် လက်ကောက်နှစ်ဖက်ကိုလည်း ပါဝင်စွာ ဆင်မြန်း하였다။

Verse 30

सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः

ထို့နောက် နတ်တို့က အတည်ပြုထားသော ရှိဝ၏ ဂဏာများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ အာရုံမပျက်ဘဲ အရပ်ရပ်မှ ပူဇော်ပွဲအတွက် ပစ္စည်းမျိုးစုံနှင့် လိုအပ်ရာများစွာကို သယ်ဆောင်လာကြ၏။

Verse 31

ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च

ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့်အတူ ဒေဝတားတို့၊ နာရာယဏကို ဦးဆောင်သူများ၊ မုနိတို့၊ ကောင်းမြတ်သော ဘုရားဗြဟ္မာနှင့် ဗြဟ္မာကိုးပါးတို့ပါ အားလုံး စုဝေးလာကြ၏။

Verse 32

देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः

ထို့နောက် ထိုလောကအပေါင်းတို့သည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကြ၏။ အားလုံး ရောက်လာသောအခါ မြတ်စွာသော အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရမေရှဝရသည် သူတို့အလယ်၌ အာဏာတော်ကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 33

सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु

လောကဓာတ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာအပေါင်းတို့အတွက် အပြည့်အစုံသော နည်းလမ်းကို သတ်မှတ်စေရန် အရှင်သည် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ကို အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ပိတာမဟာသည်လည်း နတ်မြတ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမိန့်တော်အတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်၏။

Verse 34

चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍ မြတ်စွာသော အရှင်သည် အဘိသေက (abhiṣeka) အခမ်းအနားကို အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးလျှင် ဗြဟ္မာသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သန့်ရှင်းသော လင်္ဂကို အဘိသေကဖြင့် အနံ့တင်ကာ၊ ပတိအဖြစ် အရှင်ကို တည်ထောင်၏—မှန်ကန်သော ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပာရှု (paśu) ကို ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော အရှင်။

Verse 35

ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्

ထို့နောက် ဗိဿနု၊ ထို့နောက် သက္က (အိန္ဒြ) နှင့် လောကပာလတို့သည် ရှိဝ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကာ ဓမ္မနည်းတကျ အစီအစဉ်အတိုင်း ဂဏာတို့၏ အရှင် ဂဏေန္ဒြကို အဘိသေက ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 36

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः

ထို့နောက် ရှင်ရသီတို့သည် ချီးမွမ်းသီဆိုကြပြီး အဖ (ဗြဟ္မာ) သည် ရှေ့တန်း၌ ဦးဆောင်၏။ ထိုသို့ စတုတ္တိသီချင်းများ ပြီးဆုံးသည့်အခါ ကမ္ဘာလောကအပေါင်း၏ အရှင် ဗိဿနုသည် သူတို့အလယ်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 37

शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च

လက်အုပ်ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ ကိုယ်ကို ငုံ့ချကာ ရိုသေစွာ နမတ်ပြုလျက် “ဇယ!” ဟူသော အောင်မြင်သံကိုလည်း ထုတ်ဖော်ကာ ပာရှု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေရှင်းပေးသော ပတိကို ချီးမြှောက်၏။

Verse 38

ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा

ထို့နောက် ဂဏာအုပ်ချုပ်သူတို့ အားလုံး၊ ထို့နောက် ဒေဝတို့၊ ထို့နောက် အဆုရတို့ပင် အစဉ်လိုက် ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုသို့ ချီးမြှောက်ခံရသော အရှင် (ပတိ)—ရှီဝတတ္တဝ၏ အစစ်အမှန်—ကို ထိုအခါ ဗြဟ္မာနှင့်အတူ ဒေဝတို့က အဘိသေကဖြင့် သန့်ရှင်းစွာ လိမ်းကျိန်တော်မူကြ၏။

Verse 39

उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या

ထိုနေရာ၌ ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ အမိန့်အတိုင်း မင်္ဂလာအုဒ္ဝါဟ (လက်ထပ်ပွဲ) ကို သင့်တော်စွာ ကျင်းပခဲ့ကြ၏။ ထို့ပြင် မရုတ်တို့မှ သမီးတော် ဒေဝီတစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ “သုယာရှာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလေ၏။

Verse 40

लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता

ထိုအခါ မိမိသည် လသကဲ့သို့ တောက်ပသော အသစ်ရရှိသည့် ထီးတော်ဖြင့် အလှဆင်ခံရ၍၊ လက်များဖြင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ကို လှုပ်ယမ်းပူဇော်နေသော မိန်းမအစုအဝေးတို့က ဝန်းရံကာ မင်းမြတ်သဘော၏ ဂုဏ်ရောင်နှင့် မင်္ဂလာတန်ခိုးကို ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 41

सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः

«အလွန်မြတ်သော सिंहासन (သိင်္ဟာသန) တစ်ခုလည်း ရှိ၍၊ ငါသည် သူမနှင့်အတူ ထိုပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်ခဲ့သည်။ မဟာလက္ခ္မီက မကူဋနှင့် အခြား မင်္ဂလာအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ငါ့ကို အလှဆင်ပေး하였다»။

Verse 42

लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा

အမြတ်ဆုံး လည်ဆွဲတစ်စင်းကို ရရှိ၍ ဒေဝီ၏ လည်ပင်း၌ ဆင်မြန်းပေး하였다။ ထို့အတူ အရှင်ဘုရား၏ နန္ဒီဝೃಷ (မင်းမြတ်နွား)၊ အဖြူရောင် မြွေ၊ सिंह (ခြင်္သေ့) နှင့် सिंहဓ्वज (ခြင်္သေ့အလံ) တို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာကာ၊ သီဝ-သက္တိ၏ အာဏာတော်နှင့် ပတိ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ပာရှုကို ပာရှမှ ကာကွယ်သော မင်္ဂလာတန်ခိုးကို ကြေညာသည့် သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 43

रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् अद्यापि सदृशः कश्चिन् मया नास्ति विभुः क्वचित्

«ရထားတစ်စီးနှင့် လဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရွှေထီးတော်တစ်လက်လည်း ရှိ၏။ ယနေ့တိုင်အောင်လည်း ငါနှင့် တန်းတူသော အာဏာရှင်တစ်ဦးကို မည်သည့်နေရာ၌မျှ မတွေ့ရ»။

Verse 44

सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः

မိမိ၏ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်ကိုပါ ယူဆောင်၍၊ ထို့ပြင် ဆက်နွယ်သော ဆွေမျိုးဘန်ဓဝတို့နှင့်အတူ၊ အရှင်—ဣရှာန—သည် ဝೃಷ (နန္ဒီနွား) ပေါ်သို့ တက်စီးကာ၊ ဒေဝီဖြစ်သော ငါနှင့်အတူ သီဝဘုရား ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 45

तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः

ထိုအခါ ငါနှင့် ဂဏများသည် ဒေဝီနှင့် ဘဝ (ရှီဝ) ကို မြင်ပြီး အလေးအနက်ဖြင့် ဆုတောင်းတောင်းပန်ကြ၏။ မုနိများ၊ ဒေဝရ္ဩီများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် ဒွိဇများသည် ပာရှုပတ အာဏာ—ပတိဖြစ်သော အရှင်၏ အမိန့်တော်ကို တောင်းခံကြ၏။ ထိုအမိန့်တော်သည် ပာရှု (ဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 46

अथाज्ञां प्रददौ तेषाम् अर्हाणाम् आज्ञया विभोः नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम्

ထို့နောက် အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း နန္ဒီသည် ထိုအလေးအနက်ခံထိုက်သူတို့အား ညွှန်ကြားချက်ကို ပေးအပ်၍၊ တောင်ဖွားဒေဝီ၏ အရှင် (ရှီဝ၊ ပါဝတီ၏ ခင်ပွန်း) ၏ မင်္ဂလာရှိသော ပာရှုပတ အာဏာကို ချီးမြှင့်လေ၏။

Verse 47

तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् भवभक्तास्तदा चासंस् तस्मादेवं समर्चयेत्

ထို့ကြောင့် မုနိတို့သည် မုနိအထွဋ်အမြတ်ထံမှ ထိုအမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ချစ်ခင်ကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤသဘောအတိုင်းပင် ကိုးကွယ်ပူဇော်သင့်၏။

Verse 48

नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम्

သို့သော် အလေးပြုနမസ്കာရ မရှိဘဲ လောကီဘဝ၌ ဘဝ၏ နာမတော်ကိုသာ ထုတ်ဆိုသူ၏ အပြစ်သည် အလွန်ကြီးမား၍ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ ဆယ်ယောက်နှင့် တူညီလေ၏။

Verse 49

तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत्

ထို့ကြောင့် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းဖြင့် နမസ്കာရ စကားကို အစပြု၍ ထုတ်ဆိုသင့်၏။ အစတွင် နမസ്കာရ ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုသို့ပင် ဘက္တိဖြင့် အဆုံးသတ်လျှင် ပာရှု (ဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ကျော်လွန်သော ပတိ အရှင်ထံ နီးကပ်၍ ရှီဝတရားကို ရောက်လေ၏။