Adhyaya 105

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे देवस्तुतिर्नाम चतुरधिकशततमो ऽध्यायः सूत उवाच यदा स्थिताः सुरेश्वराः प्रणम्य चैवमीश्वरम् तदांबिकापतिर् भवः पिनाकधृङ् महेश्वरः

ဤသို့ «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘာဂ၌ «ဒေဝစတုတိ» ဟူသော အခန်း ၁၀၅ ကို စတင်သည်။ စူတက ပြောသည်—ဒေဝတို့၏ အရှင်များသည် ဤပုံစံဖြင့် ဣශ්ဝရကို ဦးညွှတ်ပူဇော်နေစဉ်၊ အမ္ဗိကာ၏ ပတိ (သက္တိ၏ အရှင်) ဖြစ်သော ဘဝ—ပိနာက ဓနုကို ကိုင်ဆောင်သည့် မဟေရှဝရ—သည် ပာရှု (ဝိညာဉ်) များ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြုတ်လွှတ်ပေးသော အမြင့်ဆုံး ပတိအဖြစ် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 2

ददौ निरीक्षणं क्षणाद् भवः स तान्सुरोत्तमान् प्रणेमुरादराद्धरं सुरा मुदार्द्रलोचनाः

ခဏချင်းတွင် ဘဝသည် ထိုဒေဝအထွတ်အမြတ်တို့အပေါ် ကရုဏာပြည့်ဝသော မျက်မြင်တော်ကို ချလိုက်သည်။ ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြည်နူး၍ မျက်ရည်စိုစိုဖြင့် ဟရ—အရာအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသော အရှင်—ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 3

भवः सुधामृतोपमैर् निरीक्षणैर्निरीक्षणात् तदाह भद्रमस्तु वः सुरेश्वरान् महेश्वरः

ထို့နောက် ဘဝ (ရှီဝ) သည် အမృతနှင့် သုဓာကဲ့သို့ ချိုမြိန်သနားကြင်နာသော မျက်မြင်တော်ဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်ရှုကာ ဒေဝတို့၏ အရှင်များအား—“သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ” ဟု မဟေရှဝရက မိန့်တော်မူ၏။

Verse 4

वरार्थमीश वीक्ष्यते सुरा गृहं गतास्त्विमे प्रणम्य चाह वाक्पतिः पतिं निरीक्ष्य निर्भयः

အရှင် (ဣရှ) သည် ကောင်းချီးပေးရန် စိတ်တော်ရှိကြောင်း မြင်သဖြင့် ဒေဝတို့သည် အရှင်၏ နေရာတော်သို့ သွားကြသည်။ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ဝါက်ပတိ (ဗြဟ္မစပတိ) သည် ချည်နှောင်ခံရသော ပာရှုကို လွတ်မြောက်စေသော ပတိကို မကြောက်မရွံ့ ကြည့်ရှုကာ ပြောကြား하였다။

Verse 5

सुरेतरादिभिः सदा ह्य् अविघ्नमर्थितो भवान् समस्तकर्मसिद्धये सुरापकारकारिभिः

အို ပတိ၊ ဒေဝတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့သည် အတားအဆီးမရှိစေဘဲ လမ်းကြောင်းချောမွေ့စေရန်နှင့် လုပ်ငန်းအားလုံး ပြီးမြောက်စေရန် သင့်ကို အမြဲတမ်း ဆုတောင်းတောင်းဆိုကြသည်—အထူးသဖြင့် ဒေဝတို့ကို ထိခိုက်စေသော ရန်သူများက အန္တရာယ်ပြုလာသောအခါ။ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကမ္မအားလုံးသည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်ပြီးစီးမှု) ကို ရရှိသည်။

Verse 6

ततः प्रसीदताद् भवान् सुविघ्नकर्मकारणम् सुरापकारकारिणाम् इहैष एव नो वरः

ထို့ကြောင့် အရှင်တော် မေတ္တာတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာပြုပါ။ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလှူတော်တစ်ပါးတည်းမှာ—အတားအဆီးကင်းသော ကုသိုလ်ကမ္မကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူ၍၊ ဒေဝတားတို့ကို ထိခိုက်စေသူများကို တားဆီးသော အရှင်ဖြစ်တော်မူပါ။ ပတိအရှင်၊ အတားအဆီးကို မွေးဖွားစေသော ပာရှကို ဖြေလျော့ပေးတော်မူ၍ ပရှုတို့သည် မှန်ကန်သော ပူဇော်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ရရှိခြင်း၏ လမ်းကို လျှောက်နိုင်ပါစေ။

Verse 7

ततस्तदा निशम्य वै पिनाकधृक् सुरेश्वरः गणेश्वरं सुरेश्वरं वपुर्दधार सः शिवः

ထို့နောက် ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ပိနာကကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဒေဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်သည့် သီဝအရှင်သည် ဂဏေရှဝရ—ဂဏများ၏ အထွဋ်အမြတ် အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ အထက်တန်း အရှင်—အဖြစ် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ရပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 8

गणेश्वराश् च तुष्टुवुः सुरेश्वरा महेश्वरम् समस्तलोकसंभवं भवार्त्तिहारिणं शुभम्

ထို့နောက် ဂဏများ၏ အရှင်တို့နှင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်တို့သည် မဟေရှဝရကို ချီးမွမ်းကြ၏—လောကအားလုံး ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ်၊ မင်္ဂလာပတိ၊ သံသရာ၏ ပူပန်မှုကို ဖယ်ရှား၍ ချည်နှောင်ခံရသော ပရှုတို့၏ ဒုက္ခကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူသော အရှင်။

Verse 9

इभाननाश्रितं वरं त्रिशूलपाशधारिणम् समस्तलोकसंभवं गजाननं तदांबिका

ထို့နောက် အမ္ဘိကာသည် မြတ်သော ဂဇာနနကို ပန်ကြားတော်မူ၏—ဆင်မျက်နှာရှိသော အဖွဲ့များက ဝန်းရံလျက်၊ တြိရှူလနှင့် ပာရှကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ လောကအားလုံး ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်—ချည်နှောင်မှုများကို ဖယ်ရှား၍ မင်္ဂလာရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံစေရန်။

Verse 10

ददुः पुष्पवर्षं हि सिद्धा मुनीन्द्रास् तथा खेचरा देवसंघास्तदानीम् तदा तुष्टुवुश्चैकदन्तं सुरेशाः प्रणेमुर्गणेशं महेशं वितन्द्राः

ထိုအချိန်တွင် စိဒ္ဓများ၊ မုနိအထွဋ်အမြတ်များနှင့် ကောင်းကင်တွင် လှုပ်ရှားသည့် ဒေဝအဖွဲ့အစည်းတို့သည် ပန်းမိုးကို ချွဲချွဲကျစေကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်များသည် ဧကဒန္တကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ပျင်းရိမှုကင်းစွာဖြင့် ဂဏေရှနှင့် မဟေရှ—အမြင့်ဆုံး ပတိ—ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 11

तदा तयोर्विनिर्गतः सुभैरवः स मूर्तिमान् स्थितो ननर्त बालकः समस्तमङ्गलालयः

ထို့နောက် ထိုနှစ်ပါးထဲမှ သုဘൈရဝသည် ကိုယ်ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ကလေးငယ်အဖြစ် ရပ်တည်ကာ ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာအလုံးစုံ၏ အိမ်တော်ဖြစ်၍ ကခုန်လေ၏။

Verse 12

विचित्रवस्त्रभूषणैर् अलंकृतो गजाननः महेश्वरस्य पुत्रको ऽभिवन्द्य तातम् अम्बिकाम्

အံ့ဖွယ်အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဆင်မျက်နှာရှင်—မဟာဣශ්ဝရ (ရှီဝ) ၏ သားတော်—သည် ဖခင်ရှီဝနှင့် အမ္ဗိကာ (မိခင်ဒေဝီ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့လေ၏။

Verse 13

जातमात्रं सुतं दृष्ट्वा चकार भगवान्भवः गजाननाय कृत्यांस्तु सर्वान्सर्वेश्वरः स्वयम्

မွေးဖွားခါစ သားတော်ကို မြင်သော် မြတ်ဘုရား ဘဝ (ရှီဝ) — အလုံးစုံ၏ အရှင် — ကိုယ်တိုင်ပင် ဂဇာနန (ဆင်မျက်နှာရှင်) အတွက် သာသနာရေးကိစ္စနှင့် တာဝန်အလုံးစုံကို သတ်မှတ်ပေးအပ်လေ၏။

Verse 14

आदाय च कराभ्यां च सुसुखाभ्यां भवः स्वयम् आलिङ्ग्याघ्राय मूर्धानं महादेवो जगद्गुरुः

ထို့နောက် ဘဝ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်သည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ကို နီးကပ်စွာ ချီယူ၍၊ မဟာဒေဝ—လောက၏ ဂုရု—က ပွေ့ဖက်ကာ ခေါင်းထိပ်ကို နမ်းရှိုက်သကဲ့သို့ အနံ့ခံ၍ အနီးကပ်ကရုဏာကို ပေးသနားလေ၏။

Verse 15

तवावतारो दैत्यानां विनाशाय ममात्मज देवानामुपकारार्थं द्विजानां ब्रह्मवादिनाम्

အို ငါ့သားတော်၊ သင်၏ အဝတားသည် ဒೈတျာတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ဒေဝတို့၏ အကျိုးပြုရန်၊ ထို့ပြင် ဒွိဇ—ဗြဟ္မဝါဒင် (ဗြဟ္မကို ကြေညာသူ) တို့ကို ကာကွယ်ထောက်ပံ့ရန် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ပတိ (အရှင်) အောက်တွင် ဓမ္မသည် တည်မြဲကာ၊ ပశု (ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ) တို့ကို ပာଶ (ချည်နှောင်မှု) မှ လမ်းညွှန်၍ လွတ်မြောက်စေမည်။

Verse 16

यज्ञश् च दक्षिणाहीनः कृतो येन महीतले तस्य धर्मस्य विघ्नं च कुरु स्वर्गपथे स्थितः

မြေပြင်ပေါ်၌ သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (ပူဇာတန်ဖိုး) မပါဘဲ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်သူရှိလျှင်—သင်သည် ကောင်းကင်သို့သွားရာ လမ်းပေါ်၌ ရပ်နေစဉ် ထိုကံမှ ထွက်ပေါ်သော ဓမ္မပုဏ္ဏားကို အတားအဆီး ဖြစ်စေပါ။

Verse 17

अध्यापनं चाध्ययनं व्याख्यानं कर्म एव च यो ऽन्यायतः करोत्यस्मिन् तस्य प्राणान्सदा हर

ဤသန့်ရှင်းသော သာသနာဝင် စည်းကမ်း၌ သင်ကြားခြင်း၊ လေ့လာခြင်း၊ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ် ကర్మကို မတရားသဖြင့် ပြုလုပ်သူရှိလျှင်—သူ၏ အသက်ရှုသက် (ပရာဏ) ကို အမြဲတမ်း သိမ်းယူပါ။ ဓမ္မကို မသင့်လျော်စွာ အသုံးချခြင်းသည် ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ထဲ၌ ပိုမိုတင်းကျပ်စေပြီး ပတိ—သခင် ရှိဝသို့ သွားရာလမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်သည်။

Verse 18

वर्णाच्च्युतानां नारीणां नराणां नरपुङ्गव स्वधर्मरहितानां च प्राणानपहर प्रभो

အရှင်၊ လူတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ မြတ်သောသူ၊ မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်အတန်းမှ လွဲချော်၍ ကိုယ်ပိုင် သွဝဓမ္မ မရှိသူ မိန်းမ၊ ယောက်ျားတို့၏ အသက်ရှုသက်ကို ဆုတ်ယူပါ။

Verse 19

याः स्त्रियस्त्वां सदा कालं पुरुषाश् च विनायक यजन्ति तासां तेषां च त्वत्साम्यं दातुमर्हसि

ဗိနာယကာ၊ အချိန်တိုင်း သင့်ကို ပူဇော်ကြသော မိန်းမများနှင့် ယောက်ျားများအား သင်နှင့်တူညီသော အခြေအနေ၊ မင်္ဂလာတရား၏ အစိတ်အပိုင်းကို ပေးတော်မူပါ။ သင်၏ ကရုဏာသည် ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (အနှောင်အဖွဲ့) ကို လျော့ပါးစေ၏။

Verse 20

त्वं भक्तान् सर्वयत्नेन रक्ष बालगणेश्वर यौवनस्थांश् च वृद्धांश् च इहामुत्र च पूजितः

ဗာလ-ဂဏေရှဝရ၊ သင့်ဘက္တများကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပါ—လူငယ်တို့နှင့် အိုမင်းသူတို့ကိုပါ။ ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ ပူဇော်ခံရသော သင်သည် နှစ်လောကလုံးတွင် စောင့်ရှောက်မှု ပေးတော်မူ၍ ပရှု (ချည်နှောင်ဝိညာဉ်) ကို ဒုက္ခပေးသော ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖယ်ရှားကာ ပတိ (သခင်) ထံသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 21

जगत्त्रये ऽत्र सर्वत्र त्वं हि विघ्नगणेश्वरः संपूज्यो वन्दनीयश् च भविष्यसि न संशयः

လောကသုံးပါးတစ်လျှောက်လုံး၊ နေရာတိုင်း၌ သင်သည် အတားအဆီးတို့ကို အုပ်စိုးသော ဗိဃ္နဂဏေရှဝရ ဖြစ်၏။ သင်သည် သေချာပေါက် ပူဇော်ထိုက်သူ၊ ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရထိုက်သူ ဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။

Verse 22

मां च नारायणं वापि ब्रह्माणम् अपि पुत्रक यजन्ति यज्ञैर्वा विप्रैर् अग्रे पूज्यो भविष्यसि

«သားလေးရေ၊ သူတို့က ငါ့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နာရာယဏကိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သို့မဟုတ် ဘြဟ္မာကိုတောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်—ဗြာဟ္မဏတို့က ဆောင်ရွက်သော ယဇ္ဉပူဇာများဖြင့် ကိုးကွယ်ကြသော်လည်း—သင်သည် အရှေ့ဆုံးနေရာ၌ အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လာမည်»။

Verse 23

त्वाम् अनभ्यर्च्य कल्याणं श्रौतं स्मार्तं च लौकिकम् कुरुते तस्य कल्याणम् अकल्याणं भविष्यति

သင့်ကို အရင်မပူဇော်ဘဲ၊ အမင်္ဂလာကင်းသော မင်္ဂလာရှင်ဘုရား၊ မည်သူမဆို မင်္ဂလာကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာကို—ဝေဒပညာအရ (śrauta) ဖြစ်စေ၊ စမားတ (smārta) ထုံးတမ်းအရ ဖြစ်စေ၊ လောကီ (laukika) ဖြစ်စေ—ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ထိုသူအတွက် “ကောင်း” ဟုထင်သောအရာတောင် မကောင်းသို့ ပြောင်းလဲမည်၊ အကြောင်းမှာ မင်္ဂလာအားလုံးကို ပေးသနားသော ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာမှ ကွာသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 24

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैश्चैव गजानन सम्पूज्य सर्वसिद्ध्यर्थं भक्ष्यभोज्यादिभिः शुभैः

အို ဂဇာနန၊ ဗြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝေရှျ၊ ရှူဒြ တို့အားလုံးက သင့်ကို အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြပြီး မင်္ဂလာရှိသော အစားအစာ၊ သောက်စရာ စသဖြင့် ဆက်ကပ်ကြသဖြင့် စိဒ္ဓိ အားလုံး ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 25

त्वां गन्धपुष्पधूपाद्यैर् अनभ्यर्च्य जगत्त्रये देवैरपि तथान्यैश् च लब्धव्यं नास्ति कुत्रचित्

အနံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး (ဓూప) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သင့်ကို မပူဇော်ဘဲ လောကသုံးပါးအတွင်း မည်သည့်သတ္တဝါမျှ—ဒေဝတားတို့တောင် မဟုတ်ဘဲ အခြားသူတို့ပါ—ဘယ်နေရာမှာမဆို သင့်ကို မရနိုင်။

Verse 26

अभ्यर्चयन्ति ये लोका मानवास्तु विनायकम् ते चार्चनीयाः शक्राद्यैर् भविष्यन्ति न संशयः

ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုသော လူသားတို့သည် အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားများကတောင် ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 27

अजं हरिं च मां वापि शक्रमन्यान्सुरानपि विघ्नैर् बाधयसि त्वां चेन् नार्चयन्ति फलार्थिनः

အဇ (ဗြဟ္မာ)၊ ဟရိ (ဗိဿနု)၊ ငါ (ရှီဝ)၊ သက္ကရ (အင်ဒြာ) နှင့် အခြားဒေဝတားများကို အတားအဆီးများဖြင့် သင်က တားဆီးနှောင့်ယှက်လျှင်၊ အကျိုးရလဒ်ကိုလိုလားသူတို့သည် သင့်ကို မပူဇော်တော့ကြ။

Verse 28

ससर्ज च तदा विघ्नगणं गणपतिः प्रभुः गणैः सार्धं नमस्कृत्वाप्य् अतिष्ठत्तस्य चाग्रतः

ထိုအခါ ဂဏပတိ အရှင်—ဂဏများ၏ အုပ်စိုးရှင်—သည် အတားအဆီးကို ထိန်းညှိသူတို့၏ အစုအဖွဲ့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ မိမိ၏ အထောက်အပံ့ဂဏများနှင့်အတူ နမස්ကာရပြုကာ ထိုအရှင်၏ ရှေ့တွင် အသင့်အနေဖြင့် ရပ်တည်တော်မူ၏။

Verse 29

तदा प्रभृति लोके ऽस्मिन् पूजयन्ति गणेश्वरम् दैत्यानां धर्मविघ्नं च चकारासौ गणेश्वरः

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤလောက၌ လူတို့သည် ဂဏေရှဝရကို ပူဇော်ကြ၏။ ထိုဂဏများ၏ အရှင်သည် ဒೈတျများ၏ ဓမ္မကို ချိုးဖောက်စေသော အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေသူ ဖြစ်လာကာ၊ အဓမ္မအင်အားကို တားဆီး၍ ပတိ (ရှီဝ) ၏ အုပ်ချုပ်မှုအတိုင်း လမ်းကြောင်းကို ထူထောင်စေ၏။

Verse 30

एतद्वः कथितं सर्वं स्कन्दाग्रजसमुद्भवम् यः पठेच्छृणुयाद्वापि श्रावयेद्वा सुखीभवेत्

ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ—စကန္ဒ၏ အစ်ကိုအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ဖတ်ရွတ်သော်လည်းကောင်း၊ နားထောင်သော်လည်းကောင်း၊ အခြားသူတို့အား နားထောင်စေသော်လည်းကောင်း၊ ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာဖြင့်—ပရှုကို ချည်နှောင်သော ပာရှကို ဖြေလျော့တော်မူသောအရှင်၏ ကရုဏာဖြင့်—ချမ်းသာသုခ ရရှိမည်။