Adhyaya 7

Verse 1

वृषोत्सर्गमाहात्म्यनिरूपणं नाम षष्ठो ऽध्यायः गरुड उवाच / श्रुतं मे महादाख्यानं वृषोत्सर्गफलं हरे / पुनरन्यां कथां ब्रूहि यत्र ते महिमाद्भुतः

ဂရုဍက လျှောက်သည်—အို ဟရီ၊ ဝृषోత్సರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပူဇော်) ၏ အကျိုးဖလကို ဖော်ပြသော မဟာဇာတ်လမ်းကို ကျွန်ုပ် ကြားနာပြီးပါပြီ။ ယခု သင်၏ အံ့ဖွယ်မဟိမကို ထင်ရှားစေမည့် အခြား သန့်ရှင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြောကြားပါ။

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / अहं ते कथयाम्यद्य संवादं परमाद्भुतम् / सन्तप्तकस्य च प्रेतैस्तद्रूपज्ञापनाय वै

သီရိကൃഷ്ണမင်းက မိန့်တော်မူသည်—ယနေ့ ငါသည် အလွန်အံ့ဖွယ်သော ဆွေးနွေးပွဲတစ်ရပ်ကို သင်အား ပြောမည်။ ၎င်းကို ပရေတတို့က ပြောကြားခဲ့ပြီး “စန္တပ္တက” ဟုခေါ်သောသူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အခြေအနေကို သိသာစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 3

विप्रः सन्तप्तकः कश्चित् तपसादग्धकिल्बिषः / संसारासारतां ज्ञात्वारण्यष्वेव चचार ह

စန္တပ္တကဟု အမည်ရသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိ၏။ သူ၏ အပြစ်အနာအဆာတို့သည် တပသ (အကျင့်တရား) ဖြင့် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းခဲ့သည်။ လောကီသံသရာ၏ အနှစ်သာရမရှိမှုကို သိမြင်သဖြင့် တောအုပ်များတွင်သာ လှည့်လည်နေထိုင်လေ၏။

Verse 4

वैखानसमुनिव्रातैः प्राणिपातकृतेक्षणः / स कदाचित् तीर्थयात्रामुद्दिश्य स्माटतिद्विजः

ဗိုက်ခာနသ မုနိအစုအဝေးကြီးက သတ္တဝါသတ်ဖြတ်မှု၏ အပြစ်ကြောင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထိုဒွိဇသည် တစ်ခါတစ်ရံ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 5

प्रत्याकृष्टेन्द्रियत्वाच्च बहिर्वृत्तिनिरोधकः / संस्कारमात्रगमनो मार्गभ्रष्टो बभूव ह

ထို့ပြင် အင်္ဒြိယများ အတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် အပြင်ဘက် လှုပ်ရှားမှုများကို တားဆီးထားရ၏။ သံသရာအကျန်အလွှာ (သံစ్కာရ) များသာ ဦးဆောင်၍ သူသည် လမ်းမှားသွားသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 6

चलन्नेवं स्नानकाले मध्याह्ने ऽथाभिलाषुकः / जलस्योन्मील्य नयने दिशः सर्वा न्यभीलयत्

ထိုသို့ လှုပ်ရှားနေစဉ် ရေချိုးချိန်၊ နေ့လယ်ခင်းတွင် ဆန္ဒကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာ၍ ရေအောက်မှ မျက်လုံးဖွင့်ကာ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်ကြည့်လေသည်။

Verse 7

स ददर्श तदा गुल्मैर्वोरुद्वृक्षशतैश्चितम् / त्वक्सारैः शाखिशाखाभिः संकुलं गहनंवनम्

ထိုအခါ သူသည် ချုံပုတ်များနှင့် သစ်ပင်ကြီးများ ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ကိုင်းခက်ကိုင်းငယ်များ ရောယှက်ထူထပ်ပြီး၊ အခေါက်ကြမ်းခက်သော သစ်ပင်များဖြင့် စည်ကားသည့် နက်ရှိုင်းသော တောအုပ်ကို မြင်လေသည်။

Verse 8

तत्र तालास्तमालाश्च प्रियालाः पनसास्तथा / श्रीपर्णो शालशाखोटस्यन्दनास्तिन्दुकास्तथा

အဲဒီနေရာတွင် တာလပင်များ၊ တမာလာပင်များ၊ ပရိယာလာပင်များနှင့် ပနသ (သစ်သီးကြီး) ပင်များလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် သြရီပဏ္ဏ၊ သာလ၊ သာခိုဋ၊ စျန္ဒန၊ တိန္ဒုက ပင်များလည်း တွေ့ရသည်။

Verse 9

सर्जार्जुनाम्रातकाश्च श्लेष्मा तकभिभीतकौ / पिचुमर्दश्चिञ्चिणी च कर्कन्धूकर्णिकारकाः

ဆာရ္ဇာနှင့် အာရ္ဇုနာ၊ အာမ္ရာတကလည်းကောင်း; ရှလေရှ္မာ၊ တကနှင့် ဘိဘီတက; ထို့ပြင် ပိချုမရ္ဒ၊ စိဉ္စိဏီ၊ ကရ္ကန္ဓူ၊ ကရ္ဏိကာရက—ဤအပင်တို့ကို စာရင်းပြု၍ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 10

एते चान्ये च बहवो वृक्षास्तेषु न दृश्यते / पक्षिणामपि वै पन्था मनुष्यस्य कुतः पुनः

ဤအပင်တို့နှင့် အခြားအပင်များစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အကြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုမျှ မမြင်ရ။ ငှက်တို့တောင် ဖြတ်သန်းရာ မတွေ့နိုင်လျှင် လူသားက မည်သို့ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

Verse 11

तस्मिन् वने महाघोरे सिंहव्याघ्रसमाकुले / तरक्षुगवयैरृक्षैर्महिषैश्च निषेविते

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုတောအတွင်း၌—ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး—ဟိုင်ယီနာ၊ တောဂေါ် (gaur)၊ ဝက်ဝံနှင့် တောကျွဲတို့လည်း နေထိုင်ကြသည်။

Verse 12

कुञ्ज रैरुरुभिर्नागैर्मर्कटैश्च तथामृगैः / श्वापदैश्च तथा चान्यैः पिशाचै राक्षसैर्वृते

၎င်းကို ဆင်များ၊ မြွေကြီးများ၊ မျောက်များနှင့် တောတိရစ္ဆာန်များက ဝိုင်းရံထားသည်။ ထို့ပြင် သားရဲများနှင့် အခြားအရာများလည်းရှိ၍—ပိသာစ (piśāca) နှင့် ရာက္ရှသ (rākṣasa) တို့က ပတ်လည်ဝိုင်းရံနေသည်။

Verse 13

सन्तप्तको द्विजः किञ्चिद्भयसन्त्रस्तमानसः / कान्दिशीकः समभवढ् यद्भविष्यो ययौ पुनः

ထိုဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ဒုက္ခအပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ မိမိမသိမသာ ဝေဝါးကာ ထိတ်လန့်သွား၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်တစ်ဆင့် ဖြစ်လာမည့်အရာသို့ ထပ်မံ ဆက်လက်သွားလေသည်။

Verse 14

झङ्कारेषु च झिल्लीनां घूकानां घूत्कृतेष्वपि / दत्तकर्णः कुनीलाङ्गश्चचाल पदपञ्चकम्

ပုရစ်တို့၏ ကြမ်းတမ်းသော အသံနှင့် ငှက်ညိုတို့၏ ဟူးဟူးအော်သံကြားတွင် ကြောက်ရွံ့၍ နားကိုစိုက်ထောင်ကာ အမဲရောင်အင်္ဂါရှိသူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်—ခြေလှမ်း ငါးလှမ်းသာ။

Verse 15

स तत्र वटवृक्षाग्रे स्नायुवद्धं शवं तथा / ददर्श तद्भुजश्चैव पञ्च प्रेतान् सुदारुणाम्

အဲဒီမှာ ဗဿ (ဘန်ယန်) သစ်ပင်ထိပ်ဖျား၌ ကြောကြိုးများဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ထားသော အလောင်းတစ်လောင်းကို မြင်၏။ ထို့အနီးတွင်လည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတဝိညာဉ် ငါးပါးကို တွေ့မြင်၏။

Verse 16

शिरास्थिचर्मशेषाङ्गान् पृष्ठलग्नोदरान् खग / त्यक्तान्नासिकया नेत्रकूपपातभयादिव

အို ခဂ (ဂရုဍ) ရေ—အချို့သော သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခေါင်း၊ အရိုး၊ အရေပြားသာ ကျန်ရစ်သကဲ့သို့ ပျက်စီးသွား၏။ အချို့မှာ ဝမ်းဗိုက်သည် ကျောနှင့်ကပ်လျက်ရှိ၏။ မျက်လုံးအုံထဲသို့ ကျရောက်မည်ကို ကြောက်သကဲ့သို့၊ နှာခေါင်းဖြင့် ဆွဲတင်ခံရကာ စွန့်ပစ်ခံရကြ၏။

Verse 17

सूचीक्रककचकव्रातघातपातितकीकसान् / वसाक्तनवमस्तिष्कस्वादनित्यमहोत्सवान्

အပ်ကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သော နှုတ်တံများ အစုအဝေးက ထိုးနှက်သဖြင့် သူတို့သည် အရိုးတံတားသာ ကျန်အောင် လဲကျသွားကြ၏။ အဆီလိမ်းကပ်ထားလျက်၊ အသစ်လတ်သော ဦးနှောက်ကို မြည်းစမ်းရသည့် «အမြဲတမ်းပွဲတော်» ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်ခံရကာ မဆုံးနိုင်သော ဒုက္ခကို ခံရ၏။

Verse 18

रणत्कोटिमहादंष्ट्रानस्थिग्रन्थ्यवघट्टितान् / तान्दृष्ट्वा त्रस्तहृदयो गतिमाकुञ्च्य संस्थितः

အဲဒီကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတို့—အသံမြည်ဟိန်းသော အကြီးမားဆုံး သွားစွယ်များရှိ၍ အရိုးအဆစ်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းကာ အဖုအထစ်ထစ်ဖြစ်နေသူတို့ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏နှလုံးသည် ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်သွား၏။ လှုပ်ရှားမှုကို ချုံ့ကာ နေရာ၌ပင် တောင့်တင်းရပ်နေ၏။

Verse 19

ते विलोक्यागतं विप्रमटवीं जनवर्जिताम् / अहं पूर्वमहं पूर्वं यामीत्याक्त्वा प्रदुद्रुवुः

လူသူကင်းမဲ့သော ထိုတောအုပ်သို့ ဗြာహ్మణ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် "ငါအရင်၊ ငါသွားမည်" ဟု အော်ဟစ်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြ၏။

Verse 20

तेषु द्वौद्वावगृह्णीतामस्य हस्तावथापरे / द्वौद्वौ पादावगृह्णीतां मूर्धानं पञ्चमो ऽग्रहीत्

၎င်းတို့အနက် နှစ်ဦးက လက်များကို ဆွဲကိုင်ကြပြီး၊ အခြားနှစ်ဦးက ခြေများကို ကိုင်ကာ၊ ပဉ္စမမြောက်သူက ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်လေသည်။

Verse 21

स्वजात्युचितवाक्येन स्फुटवर्णवताब्रुवन् / अहं जक्षाम्यहं भक्षामीति कर्षणतत्पराः

မိမိတို့မျိုးနွယ်နှင့် လျော်ညီသော စကားဖြင့် ပီသစွာ ပြောဆိုလျက် "ငါစားမည်၊ ငါဝါးမျိုမည်" ဟု အော်ဟစ်ကာ ဆွဲခေါ်သွားရန်သာ ကြိုးပမ်းကြ၏။

Verse 22

सहसैव सहैवामुं गृहात्वा व्यगमन्वियम् / कियत्स्थितं बटौ मांसं क्रियन्नेतिन्यभालयन्

ချက်ချင်းပင် သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ထို့နောက် "ဤအသားသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိနေသနည်း၊ ယခုတိုင် လှုပ်ရှားနေဆဲပါတကား" ဟု ပြောဆိုကြသည်။

Verse 23

ते ऽपश्यन्निजदंष्ट्रायः पाटितान्त्रमिमं शवम् / अवतीर्य ततो व्योम्नो गृहीत्वा चरणैः

မိမိတို့၏ အစွယ်များဖြင့် အူများကို ဆွဲဆုတ်ထားသော ဤအလောင်းကောင်ကို မြင်လျှင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ ခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ယူကြလေသည်။

Verse 24

स्वखण्डितशरीरन्तु पुनर्व्योमैव चक्रमुः / स नीयमानमात्मानं विलोक्य वियति द्विजः

ကိုယ်ခန္ဓာက ပျက်စီးကွဲပြားသော်လည်း၊ သူသည် ကောင်းကင်ထဲတွင် ထပ်မံလှည့်ဝိုင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်သယ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် လေထဲတွင် တင်လျက် ကြည့်နေ၏။

Verse 25

जगाम मनसा मां स शरणं भयविह्वलः / नमश्चक्रे चक्रधरं चेतसा चिन्मयं समम्

ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ သူသည် စိတ်ဖြင့် ငါ့ထံသို့ အားကိုးရာရှာ၏။ ထို့နောက် နှလုံးသားဖြင့် စက်ရကိုင်သခင်အား ဦးချ၍—သန့်ရှင်းသော သိမြင်မှုတည်းဟူသော၊ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ညီမျှသော အရှင်ကို—နမස්ပြု၏။

Verse 26

वक्रं नक्रं चक्रपातेन दूरे कृत्वा हृत्वा तस्य दुः खं मुकुन्दः / मातङ्गं यो ऽमूमुचन्नक्रवक्त्रात्पाशंसो ऽसौ कर्मणां मे लुनातु

စက်ရကျရောက်ခြင်းဖြင့် ကွေးကောက်သော မကရ (မိကျောင်း) ကို အဝေးသို့ မောင်းထုတ်ကာ၊ ဆင်၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှား၍ မကရ၏ ပါးစပ်မှ ဆင်ကို လွတ်မြောက်စေသော မုကുന္ဒ—ထိုအရှင်သည် ငါ၏ ကမ္မချည်နှောင်မှု၏ ကြိုးကို ဖြတ်တောက်ပါစေ။

Verse 27

रुद्धाञ्शुद्धान् भूपतीन्मागधेन भीमेनैनं घातयित्वा मुरारिः / निर्बद्धान्यो भर्गयज्ञाय मुक्तश्चक्रो मे ऽसौ कर्मपाशं लुनातु

မုရာရီ (ဗိဿနု) ၏ စက်ရသည်—မဂဓကို ဘီမအားဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ချုပ်နှောင်ထားသော်လည်း သန့်စင်လာသော ဘုရင်တို့ကို လွတ်မြောက်စေကာ၊ ဘ္ဟရ္ဂ၏ ယဇ္ဉအတွက် လွှတ်တင်ခဲ့သော ထိုစက်ရသည်—ယခု ငါ၏ ကမ္မချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပါစေ။

Verse 28

मनसैवैह मामस्तौत्स्तूयमानो ऽहमुत्थितः / अगच्छं सहसा तत्र यत्र प्रेतैः स नीयते

ဤနေရာ၌ သူသည် စိတ်ဖြင့်သာ ငါ့ကို ချီးမွမ်း၏။ ငါကို ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ငါသည် ချက်ချင်း ထတက်ကာ၊ ပရေတတို့က သူကို ခေါ်ဆောင်သွားရာ ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်၏။

Verse 29

दृष्ट्वा तैर्नोयमानन्तु कौतुकं मे ऽभवत्खग / पप्रच्छ न कियन्तं वै कालं तान्पृष्ठतो ऽन्वगाम्

သူတို့က သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အို ငှက်ဂရုဍာ၊ ကျွန်ုပ်၌ စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် မေးလိုက်သည်—«ကျွန်ုပ်သည် သူတို့နောက်မှ အချိန်ဘယ်လောက် လိုက်ခဲ့သနည်း?»

Verse 30

मम सन्निधिमात्रेण द्विजातिं तञ्च सर्पहन् / तत्कालं शिविकासुप्तभूपालसुखमाविशत्

ကျွန်ုပ်၏ ရှိနေခြင်းသာဖြင့်ပင်၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) နှင့် ထိုမြွေသတ်သူသည် ချက်ချင်းပင် စီဝိကာပေါ်တွင် အိပ်နေသော ဘုရင်၏ ချမ်းသာသုခသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 31

मणिभद्रास्ततो मेरुं गच्छन्दृष्टो मया पथि / निकोच्याक्षि स्वपार्श्वं स नीतो वै यक्षराण्मया

ထို့နောက် မဏိဘဒ္ဒရကို မေရုတောင်သို့ သွားရာလမ်းပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်မြင်၏။ သူသည် မျက်စိကို ချုံ့ပိတ်လျက်၊ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ယက္ခဘုရင်၏ ရှေ့တော်သို့ နီးကပ်စေ၏။

Verse 32

तमवोचं महायक्षं त्वं हि प्रतिभटो भव / प्रेतान्नाशय तद्भूयः शवञ्च हर तद्गतम्

ကျွန်ုပ်က ထိုမဟာယက္ခအား ပြော၏—«သင်သည် တည်ကြည်သော တိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်ရမည်။ ထိုနေရာရှိ ပရေတတို့ကို ထပ်မံဖျက်ဆီးလော့၊ ထို့နောက် အလောင်းကိုလည်း—ထိုအလောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သမျှနှင့်တကွ—ယူဆောင်သွားလော့»။

Verse 33

इत्युक्तः स महाघोरं कृत्वा रोषं सुदुः सहम् / जग्राह प्रेतरूपं तत्प्रेतानामपि दुः खदम्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့်၊ သူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ရိုင်းစိုင်းသော ဒေါသကို မထိန်းနိုင်အောင် ထူထောင်ကာ ပရေတရုပ်ကို ခံယူ၏—အခြားပရေတတို့အတွက်တောင် ဒုက္ခပေးသော ရုပ်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 34

स विवृत्य स्वकौ बाहू सृक्किणी परिलेलिहन् / भेदयन्नुरुवातेन प्रेतांस्तान्संमुखो ययौ

သူသည် မိမိလက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကား၍ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်လိမ်းလျက်၊ လေပြင်းတစ်ချက်ဖြင့် ပရေတများကို ခွဲဖောက်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက် ရှေ့တိုးသွား하였다။

Verse 35

बाहुभ्यां द्वौ द्वौ च पद्भ्यां मूर्ध्नैकं च समाहरत् / प्रेतानथापि सहसा जघान दृढमुष्टिना

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နှစ်ကောင်စီကို ဆွဲယူ၍၊ ခြေထောက်ဖြင့်လည်း နှစ်ကောင်စီကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ ခေါင်းဖြင့်တောင် တစ်ကောင်ကိုပါ ထိန်းယူ하였다။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် အရှိန်ဖြင့် တင်းကျပ်သော လက်သီးဖြင့် ပရေတများကို ထိုးချေသတ်နှိမ်하였다။

Verse 36

ते विवर्णमुखाः सर्वे तं द्विजञ्च शवं तथा / एकैकं हस्तपादैश्च गृहीत्वा युद्धमारभन्

သူတို့အားလုံး မျက်နှာဖျော့ဖျော့ဖြင့် ထိုဗြာဟ္မဏကိုလည်း၊ အလောင်းကိုလည်း တစ်ယောက်တစ်ဖက် လက်တစ်ဖက် သို့မဟုတ် ခြေတစ်ဖက်စီ ဆုပ်ကိုင်ကာ စစ်ပွဲကို စတင်하였다။

Verse 37

ते नखैस्तलघातैश्च पादघातैस्तथैव च / दंष्ट्राघातैश्च सर्वे तमेकं प्रेतं व्यदारयन्

လက်သည်းဖြင့်လည်း၊ လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်းဖြင့်လည်း၊ ခြေကန်ခြင်းဖြင့်လည်း၊ ထို့အပြင် အစွယ်ထိုးနှက်ခြင်းဖြင့်လည်း၊ သူတို့အားလုံးက ထိုတစ်ကောင်တည်းသော ပရေတကို ဆုတ်ဖြဲခွဲထုတ်하였다။

Verse 38

तेषां प्रहारान्विफलान्कृत्वा संप्रति तानथ / जीवं न तु शवं तेषां जह्रे प्राणमिवान्तकः

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အကျိုးမရှိအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုသူတို့ကို ဖမ်းယူကာ—အလောင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်လျက်ပင် ယူဆောင်သွားသည်—အန္တက (သေမင်း) က အသက်ရှုကို ဆွဲယူသကဲ့သို့။

Verse 39

हृतमात्रे शवे ते तु पारियात्रे गिरौ द्विजम् / मुक्त्वाधमात्रे प्रमुदिता एकं प्रेतं सुदारुणाः

အလောင်းကို ယူဆောင်သွားသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် ပာရီယာထရ တောင်ပေါ်၌ အလွန်ရက်စက်သောသူတို့သည် ဗြာဟ္မဏကို ချက်ချင်းနီးပါး စွန့်ပစ်၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ဒုက္ခကြီးသော ပရေတတစ်ဦးကို ဖမ်းယူကြ၏။

Verse 40

स वायुगमनः प्रेतः प्राप्तस्तैः क्षणमात्रतः / अदृश्यतां ययौ ते ऽथ हताशा विप्रमागमन्

လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလာနိုင်သော ပရေတသည် သူတို့ထံမှ ခဏချင်းတွင်ပင် ရောက်ရှိခံရသော်လည်း ထို့နောက် မျက်စိမမြင်နိုင်အောင် ပျောက်ကွယ်သွား၍ သူတို့သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏထံ ပြန်လာကြ၏။

Verse 41

प्रारब्धमात्रे विप्रस्य पाटने तत्र पर्वते / मम स्थानस्य विप्रस्य महिम्नेव च तत्क्षणे

ထိုတောင်ပေါ်၌ ဗြာဟ္မဏက ပဋ္ဌာန်းသံတော် (ပဋ္ဌာန်း/ပဋ္ဌာန) ကို စတင်ရွတ်ဆိုသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် ဗြာဟ္မဏ၏ မဟိမနှင့် ငါ၏ သန့်ရှင်းသော အာဝါသ၏ တန်ခိုးကြောင့် အရာအားလုံး ချက်ချင်း ပြီးမြောက်သွား၏။

Verse 42

सद्यः स्मृतिः समुत्पन्ना तेषां पूर्वस्य जन्मनः / विप्रं प्रदक्षिणीकृत्यद्विजर्षभमथाब्रुवन्

ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ အတိတ်ဘဝမှ အမှတ်ရမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ သူတို့က ပြောကြ၏။

Verse 43

अद्य नः क्षन्तुमर्हे ऽसीत्युक्त्वा ते सुरदाम्भिकाः / गिरेरिव परावर्तं समुद्रस्येव शोषणम्

«ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟုဆိုကာ မိမိကိုယ်ကို နတ်တော်ဟု အထင်ကြီးအာနာတင်သောသူတို့သည် တောင်ကြီးပြန်လှန်သကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာ ခြောက်သွေ့သကဲ့သို့ လည်းကောင်း အရှက်တကွဲ ပြန်လှန်မှုကို ကြုံတွေ့ကြ၏။

Verse 44

तेषां तद्वचनं श्रुत्वापृच्छत्केयूयमित्यथ / किं माया किमु वा स्वप्न उताहो चित्तविभ्रमः

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သူက မေးလေ၏—«သင်တို့သည် မည်သူနည်း?» ဟူ၍။ ထို့နောက် «ဤသည် မာယာလော၊ အိပ်မက်လော၊ သို့မဟုတ် စိတ်၏လွဲမှားခြင်းလော» ဟု စဉ်းစားလေ၏။

Verse 45

प्रेता ऊचुः / अवेहि तत्त्वमेवैतत्प्रेता वै कर्मजा वयम् / ब्राह्मण उवाच / किंनामानः किमाचाराः कथञ्चेमां दशां गताः

ပရေတာတို့က ပြောလေ၏—«ဤအမှန်တရားကို သိလော့။ ငါတို့ ပရေတာတို့သည် မိမိတို့၏ ကမ္မကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသူများ ဖြစ်ကြ၏။» ဘြာဟ္မဏက မေးလေ၏—«သင်တို့၏ အမည်များသည် အဘယ်နည်း? အကျင့်အကြံသည် မည်သို့နည်း? ထို့ပြင် ဤအခြေအနေသို့ မည်သို့ ရောက်လာကြသနည်း?»

Verse 46

अविनीताः कथं पूर्वं विनीताः साम्प्रतं कथम् / प्रेता ऊचुः / शृणु विप्रेन्द्र वक्ष्यामः प्रश्रानामनुपूर्वशः

«အတိတ်ကာလ၌ ငါတို့သည် အဘယ်ကြောင့် မသိနာခံခဲ့ကြသနည်း၊ ယခုကာလ၌ အဘယ်ကြောင့် သိနာခံလာကြသနည်း?» ပရေတာတို့က ပြောလေ၏—«နားထောင်ပါ၊ ဗိပရေန္ဒ (ဘြာဟ္မဏတို့အထွတ်) ရေ။ မေးခွန်းတို့၏ အဖြေကို အစဉ်လိုက် ပြောကြားမည်။»

Verse 47

उत्तराणि महायोगिंस्त्वद्दर्शनगतांहसः / अहं पर्युषितो नाम्ना एष सूचीमुखः स्मृतः

အို မဟာယောဂင်၊ အဖြေများကို ငါ ပြောကြားမည်။ သင်၏ ဒರ್ಶನကြောင့် ငါ၏ အပြစ်တို့ ပျောက်ကင်းသွားပြီ။ ငါ့အမည်မှာ ပရျုရှိတ (Paryuṣita) ဖြစ်၍ «စူစီမုခ» (အပ်မျက်နှာ) ဟုလည်း မှတ်သားကြသည်။

Verse 48

तृतीयः शीघ्रगस्तुर्योरोधको लेखकः परः / ब्राह्मण उवाच / प्रेतानां कर्मजातानां कुतो नाम निरर्थकम्

တတိယသည် လျင်မြန်စွာ သွားသူ ဖြစ်၏။ တစ်ဦးသည် တားဆီးသူ ဖြစ်၍၊ တစ်ဦးသည် အထွတ်အမြတ် စာရေးသူ ဖြစ်၏။ ဘြာဟ္မဏက မေးလေ၏—«ပရေတာတို့၏ ကမ္မမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာသည် မည်သို့ အဓိပ္ပါယ်မဲ့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း?»

Verse 49

निरुक्तिमेषां नाम्नां वै प्रेता वदत मा चिरम् / श्रीकृष्ण उवाच / एवमुक्तास्तु विप्रेण पृथगुत्तरमब्रुवन्

«အို ပရေတတို့၊ ဤနာမများ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် နိရုတ္တိကို အချိန်မနှောင့်နှေးဘဲ ပြောကြလော့» ဟု။ သရီကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်– ဗြာဟ္မဏ၏ မေးမြန်းခြင်းကို ခံရသဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားစွာ ဖြေကြား하였다။

Verse 50

पर्युषित उवाच / कदाचिच्छ्राद्धकाले वै मया विप्रो निमन्त्रितः

ပရျုရှိတ က ပြောသည်– «တစ်ခါက သြာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲအချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ငါ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်»။

Verse 51

स च कृत्वा विलम्बेन वृद्धो मद्गृहमागतः / अकृतश्राद्धकर्माहं तं पाकं भुक्तवान् क्षुधा

နောက်ကျပြီးမှ အသက်ကြီးသူတစ်ဦးက ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာ하였다။ ငါသည် သြာဒ္ဓကర్మကို မပြုရသေးဘဲ ဆာလောင်မှုကြောင့် ချက်ပြီးသော အစာကို စားသုံးခဲ့သည်။

Verse 52

अददामन्नमाकृष्य विप्रे पर्युषितं कियत् / तस्मात् पापान्मृतः पापो योनिं वै कुत्सितां गतः

အစာကို မပေးဘဲ ထိန်းထား၍ ဗြာဟ္မဏထံမှ ပြန်လည်ဆွဲယူကာ နောက်မှ ပျက်နွမ်းသွားသော အစာကို အနည်းငယ်သာ ပေးခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် အပြစ်သားသည် သေဆုံးပြီး အနိမ့်ကျ၍ မထိုက်တန်သော မွေးဖွားရာ (ယောနိ) သို့ သွားရသည်။

Verse 53

यतः पर्युषितं दत्तं ततः पर्युषितः स्मृतः / सूचीमुख उवाच / कदाचिद्ब्राह्मणी काचित्तीर्थं भद्रवटं ययौ

ပျက်နွမ်းသွားသော အစာကို ပေးခဲ့သဖြင့် ထိုကြောင့် ‘ပရျုရှိတ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ စူစီမုခ က ပြောသည်– «တစ်ခါက ဗြာဟ္မဏီမိန်းမတစ်ဦးသည် ဘဒ္ရဝဋ (Bhadravaṭa) ဟုခေါ်သော တီရ္ထ (tīrtha) သို့ သွားခဲ့သည်»။

Verse 54

पञ्चवर्षसुता वृद्धा पुत्रमात्रैकजीविता / अहं क्षत्त्रियदायादस्तस्या रोधमकारिषम्

သူမသည် အသက်ကြီးသော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်၍ အသက်ငါးနှစ်သားတစ်ယောက်သာရှိပြီး ထိုကလေးတစ်ယောက်တည်းအပေါ် အသက်ရှင်နေသူဖြစ်သည်။ ငါသည် က္ෂတ္တရိယ မျိုးရိုးသားဖြစ်သဖြင့် သူမကို တားဆီးပိတ်ပင်၍ ချုပ်နှောင်စေခဲ့သည်။

Verse 55

वने तु विजने तत्र पापाध्वगगतिं गतः / तस्याः सवस्त्रं पाथेयं तत्सूनोर्वसनानि च

သို့သော် အဲဒီမှာ လူမရှိသည့် တောအိုက်အိုက်ထဲတွင် သူသည် အပြစ်သားတို့၏ လမ်းခရီးကို လျှောက်သွားရသည်။ ထိုကွယ်လွန်သူအတွက် ခရီးသွားအစာအဟာရကတော့ အဝတ်အထည် လှူဒါန်းခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ မိခင်အတွက် လှူသော အဝတ်နှင့် သားအတွက် လှူသော အဝတ်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 56

गृहीतानि मया विप्र शिरस्यापीड्य मुष्टिना / तृषार्तस्तत्क्षणं बालः पात्रसंस्थं जलंपिबन्

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ငါသည် သူ့ကို ဖမ်းယူ၍ လက်သီးဖြင့် ခေါင်းကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ ရေငတ်ဒဏ်ခံနေရသော ကလေးသည် ချက်ချင်းပင် အိုးထဲထားသော ရေကို သောက်လိုက်သည်။

Verse 57

तावन्मात्रोदके देशे मया हुङ्कृत्य वारितः / मयाथ सकलं पीतं जलं पात्रात्तृषावता

ရေအနည်းငယ်သာရှိသော နေရာ၌ ငါသည် ခြိမ်းခြောက်သံဖြင့် ဟုန်ဟုန်ဟောက်ကာ သူ့ကို တားဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရေငတ်လွန်သော ငါသည် အိုးထဲမှ ရေအားလုံးကို သောက်ကုန်လိုက်သည်။

Verse 58

बालो ऽपि भयसन्त्रस्तः पिपासुर्व्यसुरापतत् / पुत्रशोकान्मृता माता कूपे प्रास्य निजं वपुः

ကလေးငယ်တောင်မှ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ရေငတ်ဒဏ်ကြောင့် လဲကျပြီး အသက်ဆုံးသွားသည်။ မိခင်သည်လည်း သားကို ဆုံးရှုံးသည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် သေဆုံးကာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ရေတွင်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 59

एतस्मात्पातकाद्विप्र प्रेतत्वं प्राप्तवानहम् / सूच्यग्रप्रायविवरमुखः पर्वतदेहवान्

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအပြစ်ကြောင့် ငါသည် ပရေတ ဖြစ်လာ၏။ ငါ့ပါးစပ်သည် အပ်ချွန်ကဲ့သို့ အလွန်ကျဉ်း၍ အပေါက်သေးသေးသာရှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမား၏။

Verse 60

यद्यपि प्राप्नुयां भक्ष्यं भक्षितुन्तु न शक्यते / मया क्षुधानलेनापि ज्वलतास्यं निकोचितम्

အစားအစာ ရနိုင်သော်လည်း ငါ မစားနိုင်။ အကြောင်းမှာ ငါ့ပါးစပ်သည် ဆာလောင်မှု၏ မီးကြောင့် ခြောက်သွေ့၍ လောင်ကျွမ်းကာ ကျဉ်းကျပ်သွား၏။

Verse 61

अत आस्ये तु विवरं सूच्यग्रेण समंमम / एतस्मात्कारणाद्विप्रे नाम्ना सूचीमुखो ऽस्म्यहम्

ထို့ကြောင့် ငါ့ပါးစပ်၌ အပ်ချွန်နှင့်တူသော အပေါက်သာရှိ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါကို “စူစီမုခ” (အပ်မျက်နှာ) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 62

शीघ्रग उवाच / पुराहं वैश्यजातीयः साकं सख्या च केनचित् / वाणिज्यं कर्तुमगमं देशमन्यं महाधनः

ရှီဃ္ရဂ က ပြော၏—အတိတ်ကာလ၌ ငါသည် ဝိုင်ရှျယ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားခဲ့၏။ မိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့်အတူ အခြားပြည်သို့ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ရန် သွားခဲ့ပြီး ငါ၌ ငွေကြေးဥစ္စာ များစွာရှိ၏။

Verse 63

मित्रं च मे बहुधनं तस्य लोभो महांस्ततः / जातो ऽप्यदृष्टवैमुख्यान्मे नष्टं मूलमप्युत

ငါ့မိတ်ဆွေ၌ ဥစ္စာဓန များစွာရှိ၍ ထိုမှ လောဘကြီးမားစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မမြင်ရသောအရာများ—ဓမ္မနှင့် နောက်ဘဝ၏ အကျိုးဆက်—ကို မျက်နှာလွှဲသဖြင့် ငါ့အခြေခံအမြစ်တောင် ပျက်စီးသွား၏။

Verse 64

ततस्तस्मात्तु निष्क्रान्तावावां नावाथ निम्नगाम् / मार्गगां तर्तुमारब्धौ लोहितायति भास्करे

ထိုနေရာမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် လှေတက်ကာ လမ်းတလျှောက် စီးဆင်းသော မြစ်ကို ကူးရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ နေမင်းသည် နေဝင်ခါနီး အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲနေ၏။

Verse 65

सखा स च मदुत्सङ्गे सुष्वापाध्वक्लमाकुलः / अभूत्तदाति पापस्य क्रूरा मतिरतीव मे

ထိုမိတ်ဆွေသည် လမ်းခရီးပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွား၏။ သို့သော် ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အပြစ်သို့ ဦးတည်သော ရက်စက်လွန်ကဲသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 66

तमुत्सङ्गगतं सूरे नष्टे पूरे ऽक्षिपं तदा / कत्कृत्यं कुर्वतो नावि लोकैस्तु ज्ञातमेव न

မြို့သည် ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ နေမင်း၏ အလင်းအောက်၌ ကျွန်ုပ်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လဲနေသူကို ထိုအခါ လှေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။ သို့ရာတွင် ထိုလှေထဲ၌ သူက မည်သည့် တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်နေသည်ကို လူတို့သည် လုံးဝ မသိကြ။

Verse 67

तस्य यद्वस्तु तत्सर्वं मणिमुक्तादिकाञ्चनम् / आदाय शीग्रगस्तस्माद्देशात्स्वगृहमागतः

သူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာ အားလုံး—ရတနာ၊ ပုလဲနှင့် ရွှေတို့ကို ယူဆောင်ကာ—ထိုဒေသမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာ၍ မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

Verse 68

तत्सर्वं स्वगृहे मुक्त्वा तस्य पत्न्यै न्यवेदयम् / दस्युभिर्मे हतो भ्राता धनमाच्छिद्य वै पथि

ထိုဥစ္စာအားလုံးကို မိမိအိမ်၌ ထားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဇနီးထံ သတင်းပို့လိုက်၏—“လမ်းပေါ်တွင် ဒုစရိုက်သူများက ငါ့ညီကို သတ်ပြီး ငွေကြေးကို အတင်းအကျပ် လုယူသွားကြသည်” ဟု။

Verse 69

प्रजावति प्रद्रुतो ऽहं मा रोदीत्येवमब्रवम् / शोकार्ता सापि तत्कालं ममत्वं गृहबन्धुषु

ကျွန်ုပ်သည် အလျင်အမြန် ထိုကလေးများရှိသော မိခင်အား «မငိုပါနှင့်» ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကြောင့် သူမသည် ထိုခဏတည်းက အိမ်နှင့် ဆွေမျိုးများအပေါ် «ငါ့၏» ဟူသော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ကပ်လျက်နေ하였다။

Verse 70

त्यक्त्वा चाति प्रियान्प्राणाञ्जुहावाग्नौ यथाविधि / ततो निष्कण्टकं तद्धि वीक्ष्य हृष्टो गतो गृहम्

သူသည် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှူသက်တော်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ကာ၊ သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း မီးထဲသို့ ယဇ်ပူဇော်တင်လှူ하였다။ ထို့နောက် အရာအားလုံး အတားအဆီးကင်းသွားသည်ကို မြင်၍ ဝမ်းမြောက်ကာ အိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 71

अभुञ्जं सर्वमागत्य यावज्जीवं तु तद्धनम् / मित्रं पूरे हि निः क्षिप्य यदहं शीघ्रमागतः

«အဲဒီဥစ္စာကို လက်ဝယ်ရပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ် အသက်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ထိုဓနအားလုံးကို ခံစားသုံးစွဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိတ်ဆွေကို မြို့ထဲသို့ ထုတ်ပစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်» ဟု ဆို၏။

Verse 72

एतस्मात्कारणात्प्रेतः शीघ्रगो ऽहं तु नामतः / रोधक उवाच / अहन्तु शूद्रजातीयः पुराभूवं मुनीश्वर

«ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ပရေတာ (သေပြီးနောက် လှည့်လည်သောဝိညာဉ်) အဖြစ် ‘Śīghraga’—‘အလျင်သွားသူ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် လူသိများသည်» ဟု ဆို၏။ ရೋಧကက ပြောသည်—«အို မုနိရှွရ၊ ကျွန်ုပ်သည် ယခင်က Śūdra အမျိုးအစား၌ မွေးဖွားခဲ့ပါသည်»။

Verse 73

राजप्रसादाप्तमहाशतग्रामाधिकारवान् / वृद्धौ मे पितरावास्तां लघुरेकः सहोदरः

ဘုရင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ရွာတစ်ရာပါဝင်သော ဒေသကြီးတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးသည် အိုမင်းနေပြီး၊ ညီအငယ်တစ်ယောက်သာ သွေးတူညီအကိုမောင်နှမအဖြစ် ရှိ하였다။

Verse 74

शीघ्रं स च मया भ्राता लुब्धेनैकः पृथक्कृतः / आप्तवान्परमं दुःखं सोन्नवस्त्रविवर्जितः

မကြာမီပင် ငါ၏အစ်ကိုကိုလည်း လောဘကြောင့် ငါက ခွဲထုတ်၍ တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အစာနှင့် အဝတ်အစားမရှိဘဲ အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ခံစားရ하였다။

Verse 75

अदत्तां पितरौ च्छन्नं किञ्चित्किञ्चित्तु तस्य च / तस्मै पितृभ्यां यद्दत्तमाप्तेभ्यस्तन्मया श्रुतम्

သူ၏ မိဘနှစ်ပါးအပေါ် မပေးအပ်မပြုလုပ်ခဲ့သော တာဝန်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်နေ၍ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မပြည့်စုံသေးကြောင်း ငါကြားရသည်။ ထို့ပြင် သူ့အတွက် မိဘများ သို့မဟုတ် နီးစပ်သော ဆွေမျိုးများက ပေးလှူသမျှသည် အမှန်တကယ် သူထံ ရောက်ကြောင်းလည်း ငါကြားရသည်။

Verse 76

तत्सर्वं तत्त्वतो ज्ञात्वा पित्रो रोधमकारयम् / शून्यमन्दिर एकस्मिन्बद्ध्वा तु निगडैर्दृढैः

အရာအားလုံးကို အမှန်တကယ်အတိုင်း သိမြင်ပြီးနောက် ငါသည် အဖေကို ချုပ်နှောင်စေ하였다။ ထို့နောက် ခိုင်မာသော သံချည်များဖြင့် ချည်နှောင်ကာ လူမရှိသော အိမ်တစ်လုံးတွင် ထားခဲ့သည်။

Verse 77

ततस्तौ जहतुः प्राणान्दुः खितौ विषपानतः / सोसौ बालो ऽपि बभ्राम पितृभ्यां रहितो द्विज

ထို့နောက် အဆိပ်သောက်၍ စိတ်ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ထိုနှစ်ဦးသည် အသက်ကို စွန့်လွှတ်သွားကြသည်။ အို ဒွိဇ၊ ထိုကလေးသည် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း မိဘမရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာနေ하였다။

Verse 78

पुरः पत्तनखर्वाचान् खेटानपि मृतः क्षुधा / एतस्मात्पातकाद्विप्र मृतः प्रेतत्वमागतः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအပြစ်ကြောင့် သူသည် ဆာလောင်၍ သေဆုံး하였다—ရှေ့တွင်ထားသော အစာကို စားသော်လည်းကောင်း၊ ထွေးရည်ကိုတောင် စားသော်လည်းကောင်း။ ထိုသေသူသည် ထိုအပြစ်ကြောင့် ‘ပရေတ’ ဟူသော မငြိမ်မသက်သော ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 79

रुद्धौ तु पितरौ यस्मान्नाम्नाहं रोधकस्ततः / लेखक उवाच / अहं विप्र पुराभूवमवन्त्यां द्विजलसत्तमः

မိဘတို့သည် ရုဒ္ဓ ဟု အမည်တွင်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ရောဓက ဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။ စာရေးက ဆိုသည်ကား - ''အို မြတ်သော ပုဏ္ဏား၊ ရှေးက ကျွန်ုပ်သည် အဝန္တိတိုင်း၌ ပုဏ္ဏားဖြစ်ခဲ့သည်။''

Verse 80

भद्रस्य राज्ञो देवानां पूजने ऽधिकृतो ह्यहम् / बह्व्यस्तु प्रतिमास्तत्र बभूवुर्बहुनामिकाः

ကျွန်ုပ်သည် ဘဒြမင်းကြီးအတွက် နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ရန် အမှန်ပင် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။ ထိုနေရာ၌ များပြားလှသော ရုပ်တုဆင်းတုတော်များသည် အမည်နာမ အမျိုးမျိုးဖြင့် တည်ရှိကြကုန်၏။

Verse 81

हेम्नस्तदङ्गेषु बहु रत्नजातं बभूव ह / तासां मे कुर्वतः पूजां पापा मतिरजायत

ထိုရုပ်တုတို့၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့၌ ရွှေဖြင့်ပြီးသော တန်ဆာဆင်မှုများနှင့် ကျောက်မျက်ရတနာ အများအပြား ရှိကြ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ထိုရုပ်တုတို့ကို ပူဇော်သက္ကာပြုစဉ်တွင် အကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Verse 82

अखिलं तीक्ष्णलोहेन तासामङ्गं विशीर्य च / उल्लेखनञ्च रत्नानां नेत्रादिभ्यः कृतं मया

''ကျွန်ုပ်သည် ထက်သောသံဖြင့် ထိုရုပ်တုတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စုတ်ဖြဲ၍ မျက်လုံးနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများမှ ကျောက်မျက်ရတနာများကို ထုတ်ယူခဲ့၏။ ဤအမှုကို ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။''

Verse 83

तथाकृतान्यथाङ्गानि प्रतिमानां निरीक्ष्य च / नेत्राणि च विरत्नानि नृपश्चुक्रोध वह्निवत्

ရုပ်တုဆင်းတုတော်များသည် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပျက်စီးနေပြီး မျက်လုံးများတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မင်းကြီးသည် မီးကဲ့သို့ အမျက်ဒေါသ ထွက်လေ၏။

Verse 84

प्रतिजज्ञे नृपः पश्चादेष ब्राह्मणपुङ्गवः / आभ्यो रत्नं सुवर्णञ्च हृतं येन भविष्यति

ထို့နောက် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် လေးနက်စွာ ကတိသစ္စာပြုတော်မူသည်မှာ - "ဤအမြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏားသည် ရတနာနှင့် ရွှေများကို ၎င်းတို့ထံမှ ပြန်လည်ရယူပေးမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။"

Verse 85

ज्ञातश्च स हि मे वध्यो भविष्यति न संशयः / अहं तत्सकलं ज्ञात्वा रात्रावसिधरो गृहम्

"ယခုအခါ သူ့ကို ဖော်ထုတ်သိရှိပြီးဖြစ်၍ ငါ့လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းစုံကို သိရှိပြီးဖြစ်၍ ညအခါတွင် ဓားကိုကိုင်လျက် အိမ်သို့ ငါသွားမည်။"

Verse 86

राज्ञः प्रविश्य राजानं पशुमारममारयम् / गृहीत्वाथ मणीन् स्वर्णं निशीथे ऽहं गतो ऽन्यतः

ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စက်တော်ခေါ်ရာ အဆောင်တော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ ဘုရင်ကို ငါသတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရတနာများနှင့် ရွှေများကို ယူဆောင်လျက် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အခြားတစ်နေရာသို့ ငါထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

Verse 87

व्याघ्रेण महातारण्ये नखटङ्कैर्विटङ्कितः / लेखनात्प्रतिमाया यन्मया लोहेन कर्तितम्

ကျယ်ပြောပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုတောကြီးထဲတွင် ကျားတစ်ကောင်၏ လက်သည်းရာများဖြင့် ငါဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သံဖြင့် ငါပြုလုပ်ခဲ့သော ထွင်းထုထားသည့် ရုပ်တုသည် ငါ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 88

एतस्मात्पातकात्प्रेतो लेखको नामतो ऽस्म्यहम् / आसीन्नरकभोगान्ते नः प्रेतत्वमिदं द्विज

ဤအပြစ်ကြောင့် ငါသည် ပြိတ္တာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ငါ၏အမည်မှာ 'လေခက' (စာရေး) ဖြစ်သည်။ ငရဲတွင် ခံစားရမှုများ ပြီးဆုံးသောအခါ ဤပြိတ္တာဘဝသည် ငါ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ ပုဏ္ဏား)။

Verse 89

ब्राह्मण उवाच / संज्ञास्तादृश्य आख्याता यथैता भवता दशाः / वदन्त्वाचारमात्रं मे प्रेता आहारमप्युत

ဗြာဟ္မဏက ပြော၏။ «သင်သည် ထိုသို့သော လက္ခဏာများနှင့် အခြေအနေများကို ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု ပရേതအတွက် လိုက်နာရမည့် အကျင့်အကြံ (အာစာရ) နှင့် အာဟာရပူဇာ (အာဟာရအပ်ပေးခြင်း) ကိုသာ ပြောပါ»။

Verse 90

प्रेता ऊचुः / वेदमार्गानुसरणं लज्जा धर्मो दमः क्षमा / धृतिर्ज्ञानं नैव यत्र वयं तत्र वसामहे

ပရေတာတို့ ပြောကြ၏။ «ဝေဒမဂ္ဂကို မလိုက်နာရာ၊ အရှက်အကြောက်မရှိရာ၊ ဓမ္မမရှိရာ၊ ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုမရှိရာ၊ ခွင့်လွှတ်မှုမရှိရာ၊ တည်ကြည်မှုမရှိရာ၊ အမှန်တကယ် ဉာဏ်ပညာမရှိရာ—ထိုနေရာ၌ပင် ငါတို့ နေထိုင်ကြသည်»။

Verse 91

तस्य पीडां वपं कुर्मो नैव श्राद्धं न तर्पणम् / यस्य गेहे तदङ्गात्तु मांसञ्च रुधिरं क्रमात्

«ငါတို့သည် သူ့အပေါ် ဒုက္ခကို ချမှတ်ကြ၏။ သူ့အတွက် śrāddha မရှိ၊ tarpaṇa မရှိ။ မည်သူ၏ အိမ်တွင်မဆို ထိုကိုယ်ခန္ဓာမှပင် အစဉ်လိုက် အသားနှင့် သွေးကို ယူဆောင်ကြသည်»။

Verse 92

जक्षामश्च पिबामश्च उक्त आचार एष नः / शृणु चाहारमस्माकं सर्वलोकविगर्हितम्

«ငါတို့ စားကြသည်၊ ငါတို့ သောက်ကြသည်»—ဤသည်ပင် ငါတို့၏ အာစာရဟု ဆိုသော အကျင့်ဖြစ်၏။ ယခု ငါတို့၏ အာဟာရကို နားထောင်လော့၊ အလောကအားလုံးက ရှုတ်ချ၍ မုန်းတီးသော အစာပင် ဖြစ်သည်။

Verse 93

दृष्टस्त्वया च किञ्चिद्वै ब्रूमोज्ञातं त्वयानघ / वमनं विडू दूषिका च श्लेष्मा मूत्राश्रुणी तथा

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်သည် အချို့ကို မြင်ပြီးပြီ။ သို့သော် သင်မသိသေးသောအရာကို ငါပြောမည်—အန်ခြင်း၊ အညစ်အကြေးဆိုးရွားသော အညစ်အမြစ်၊ အနာရည်ယိုခြင်း၊ ချွဲ (phlegm)၊ ဆီးနှင့် မျက်ရည်တို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 94

एतद्भक्ष्यञ्च पानञ्च मा पृच्छातः परं द्विज / लज्जा नो जायते स्वामिन्नाहारं वदतां स्वकम्

«ဤအစားအစာနှင့် သောက်စရာအကြောင်းကို ထပ်မမေးပါနှင့်၊ ဒွိဇာ။ အရှင်မြတ်၊ ကိုယ့်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအစာကို ပြောဆိုသူတို့၌ အရှက်မပေါ်ပါ»။

Verse 95

अज्ञानास्तामसा मन्दा कान्दिशीका वयं विभो / अकस्माज्जन्मनां विप्र स्मृतिः प्राप्ता तु पौर्विकी

«အရှင်ဗိဘို၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မသိနားမလည်သူများ၊ တမတ်စ်၏ မှောင်မိုက်မှုကြောင့် မောင့်မိုက်၍ နှေးကွေးကာ စိတ်ရှုပ်ထွေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်ကြပါသည်။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏ၊ ရုတ်တရက် ယခင်ဘဝများ၏ မှတ်ဉာဏ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်လာပါပြီ»။

Verse 96

विनीतत्वाविनीतत्वे जानीमो नैव नः प्रभो / श्रीकृष्ण उवाच / एवं वदत्सु प्रेतेषु तथा श्रुतवति द्विजे

«အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် မယဉ်ကျေးမှုကို အမှန်တကယ် မသိကြပါ။» သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်– «ပရေတာတို့ ဤသို့ပြောနေစဉ်၊ ဒွိဇာဗြာဟ္မဏသည် ထိုအတိုင်း နားထောင်လျက်ရှိသော်…»

Verse 97

अदर्शयमहं रूपं तदा तार्क्ष्येदमेव वै / स तु दृष्ट्वा द्विजश्रेष्ठो हृद्गतं पुरुषं पुरः

«ထိုအခါ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ရေ၊ ငါသည် ဤပုံရိပ်တော်ကိုပင် ပြသခဲ့၏။ ထိုဒွိဇာအထူးမြတ်သူသည် နှလုံးအတွင်းတည်သော ပုရုಷကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်သောအခါ သဘောတရားကို သိမြင်လေ၏»။

Verse 98

स्तोत्रैस्तुष्टाव पक्षीश दण्डवत्प्रणनाम माम् / ते ऽपि तेपुस्ततः प्रेता आश्चर्योत्फुल्लचक्षुषः

«ငှက်တို့၏ အရှင်ရေ၊ သူသည် စတိုးတရများဖြင့် ငါ့ကို ချီးမွမ်း၍ ငါ့ရှေ့၌ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ပျပ်ဝပ်နမസ്കာရပြု၏။ ထို့နောက် ပရေတာတို့လည်း အံ့ဩ၍ မျက်လုံးကျယ်ပြန့်ကာ တပသ်ကို ဆောင်ကြလေ၏»။

Verse 99

प्रणयेन स्खलद्वाचः खग नोचुः किमप्युत / रजसा गोरचित्तानां तमसा मूढचेतसाम् / कृपया यः समुद्धारं कुरुषे वै नमो ऽस्त ते

အို စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) ရေ—ချစ်ခင်မေတ္တာကြောင့် သူတို့၏အသံများ တုန်ယိမ်း၍ စကားမထွက်နိုင်သလောက် ဖြစ်ကြသည်။ ရဇသကြောင့် စိတ်ကြမ်းတမ်းသူများ၊ တမသကြောင့် ဉာဏ်မိုက်သူများကို သနားကရုဏာဖြင့် အမှန်တကယ် မြှောက်တင်ကယ်တင်ပေးသူ ဖြစ်သဖြင့် သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 100

एवं द्विजातौ ब्रुवति प्रभू तप्रभैश्च मुख्यांबरचारियुक्तैः / तदा मदिच्छाप्रभवैर्विमानैः षड्भिः समन्ताद्रुरुचे गिरिः सः

သခင်ဘုရားသည် ဒွိဇတို့အား ထိုသို့ မိန့်ကြားနေစဉ်၊ မိုးကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော အထူးဂုဏ်ရှိ အမှုထမ်းများက သခင်၏တေဇောအလင်းဖြင့် တောက်ပစွာ ဝန်းရံလျက်ရှိကြသည်။ ထိုအခါ သခင်၏အလိုတော်တစ်ခုပင်ဖြင့် ဝိမာနာကောင်းကင်ရထား ခြောက်စီး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထိုတောင်သည် အရပ်လုံးတွင် တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 101

इत्थं विमानेन मदीयलोकं गतो द्विजरसो ऽप्यथ पञ्चमिस्तैः / प्रेता ययुः स्वर्गमगण्यपुण्यं सत्सङ्गसंसर्गवशात्सुपर्णम्

ထိုသို့ ဝိမာနာဖြင့် ဒွိဇလည်း ငါ၏လောကသို့ ရောက်သွား၏။ ထို့ပြင် သူနှင့်အတူ ပရေတာငါးဦးလည်း စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) ရေ—သတ္တဝါကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရခြင်း၏ အာနုဘော်တစ်ခုတည်းကြောင့် မရေတွက်နိုင်သော ပုဏ္ဏာကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 102

प्रेताः संगवशेन नाकमवन्सन्तप्तको ब्राह्मणो विष्वक्सन इति प्रसिद्धविभवो नाम्ना गणे मे ऽभवत् / एतत्ते सकलं मया निगादितं यश्चैतदुत्कीर्तयेद्यश्चेदं शृणुयान्न सो ऽपि पुरुषः प्रेतत्वमाप्नोति हि

ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပရေတာတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုကြောင့် နာမည်ကြီးသော စန္တပ္တက အမည်ရှိ ဘြာဟ္မဏသည် ငါ၏အဖွဲ့အစည်းတွင် ဝိෂ္ဝက္စေန ဟူသော အမည်ဖြင့် ပါဝင်သူ ဖြစ်လာ၏။ ဤအရာအားလုံးကို ငါသည် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤကို ရွတ်ဆိုသူ၊ ဤကို နားထောင်သူ—ထိုသူသည် အမှန်ပင် ပရေတာဖြစ်ခြင်းသို့ မကျရောက်ပါ။