Adhyaya 4

Verse 1

नाम तृतीयो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापियन्नरैः कलुषं कृतम् / तस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं विधेया निष्कृतिर्नरैः

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်– လူတို့သည် သိ၍ဖြစ်စေ မသိ၍ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ခဲ့သော အညစ်အကြေးမှန်သမျှအတွက်၊ ထိုပာပကို သန့်စင်ရန် နိෂ్కృతి (အပြစ်ဖြေကာယကံ) ကို လူတို့က ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 2

भस्मादिस्नानदशकमादौ कुर्याद्विचक्षणः / यथाशक्ति षडब्दादिप्रत्याम्नायाच्चरेदपि

အစတွင် ပညာရှိသူသည် သန့်စင်ရေးရေချိုးဝတ်တရား ဆယ်ပါးကို သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် စတင်၍ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရိုးရာ၌ သင်ကြားထားသော စည်းကမ်းဝတ်တရား—ခြောက်နှစ်ဝတ်တရား စသည်တို့ကိုလည်း လိုက်နာရမည်။

Verse 3

तदर्धं वा तदर्धं वा तदर्धार्धमथापि वा / यथाशक्त्या ततः कुर्याद्दश दानानि वै शृणु

သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက်ကိုပေးနိုင်သည်၊ ထို့၏ တစ်ဝက်ကို ထပ်မံပေးနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် လေးပုံတစ်ပုံတောင် ပေးနိုင်သည်။ ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော ဒါန ဆယ်ပါးကို ပြုလုပ်ရမည်—နားထောင်ကြလော့။

Verse 4

गोभूतिलहिरण्याज्यवासोधन्यगुडास्तथा / रजतं लवणं चैव दानानि दश वै विदुः

ဒါန အဓိက ဆယ်ပါးဟူသည်—နွား၊ မြေ၊ နှမ်း၊ ရွှေ၊ ဂျီ(အဆီသန့်)၊ အဝတ်အစား၊ စပါးသီးနှံ၊ ဂျဂ္ဂရီ(သကြားခဲ)၊ ငွေ(ရဇတ) နှင့် ဆား ဟူ၍ သိကြသည်။

Verse 5

प्रायश्चित्ते त्वागता ये तेभ्यो दद्यान्नरो दश / ततो यमद्वारपथे पूयशोणितसंकुले

ပြစ်ဖြေ (ပရာယရှ္စိတ္တ) ကို ရှာဖွေလာသူတို့အား လူသည် ဆယ်ခုသော ပေးကမ်းမှုကို ပေးရမည်။ ထို့နောက် ယမမင်း၏ တံခါးသို့ သွားရာလမ်းတွင် ပြည်နှင့် သွေးဖြင့် ပြည့်နှက်သော လမ်းကြောင်းကို ကြုံတွေ့ရသည်။

Verse 6

नदीं वैतरणीं तर्तुं दद्याद्वैतरणीं च गाम् / कृष्णस्तनी सकृष्णाङ्गी सा वै वैतरणी स्मृता

ဝိုင်တရဏီ မြစ်ကို ကူးရန် «ဝိုင်တရဏီ နွား» ကို ဒါနအဖြစ် ပေးရမည်။ ထိုနွားသည် ရင်သားအမည်း၊ ကိုယ်အင်္ဂါအမည်းဖြစ်၍ အမှန်တကယ် «ဝိုင်တရဏီ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 7

तिला लोहं हिरण्यं च कर्पासं लवणं तथा / सप्तधान्यं क्षितिर्गाव एकैकं पावनं स्मृतम्

နှမ်းစေ့၊ သံ၊ ရွှေ၊ ဝါနှင့် ဆားတို့အပြင် စပါးသီးနှံ ခုနစ်မျိုး၊ မြေယာနှင့် နွားတို့ကိုလည်း တစ်ခုချင်းစီ သီးသန့်ယူလျှင် သုဓ္ဓိပေးသော အရာဟု (ရှရဒ္ဓနှင့် ဒါန) တွင် မှတ်ယူကြသည်။

Verse 8

एतान्यष्टौ महादानान्युत्तमाय द्विजातये / आतुरेण तु देयानि पदरूपाणि मे शृणु

ဤအရာတို့သည် မဟာဒါန အရှစ်ပါးဖြစ်၍ အထူးမြတ်သော ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ပေးလှူရမည်။ ယခု သေခါနီးသူက ပေးသင့်သော အရာဝတ္ထုအသေးစိတ်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 9

छत्रो पानहवस्त्राणि मुद्रिका च कमण्डलुः / आसनं भाजनं पदं चाष्टविधं स्मृतम्

ထီး၊ ဖိနပ်၊ အဝတ်အစား၊ တံဆိပ်လက်စွပ်နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်)၊ ထို့ပြင် ထိုင်ခုံ၊ အိုးခွက်နှင့် လမ်းခရီးအတွက် စားစရာ—ဤတို့ကို အခြေခံပစ္စည်း အရှစ်မျိုးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 10

तिलापात्रं सर्पिः पात्रं शय्या सोपस्करा तथा / एतत्सर्वं प्रदातव्यं यदिष्टं चात्मनो ऽपि तत्

နှမ်းထည့်အိုး၊ ဂီ (ဆီနွား) ထည့်အိုးနှင့် ပစ္စည်းအပြည့်အစုံပါသော အိပ်ရာ—ဤအရာအားလုံးကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တိုင်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော အရာကိုပါ လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 11

अश्वो रथश्च महीषी व्यञ्जनं वस्त्रमेव च / ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्यं ब्रह्मपूर्वमपि स्वयम्

မြင်း၊ ရထား၊ ကျွဲ၊ ပြင်ဆင်ပြီးသော အစားအစာနှင့် အဝတ်အစားတို့ကို ဗြာဟ္မဏများထံ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် အရာအားလုံးထက် ဗြဟ္မ (သန့်ရှင်းသော သာသနာ) ကို ဦးစွာဂုဏ်ပြုကာ ကိုယ်တိုင်ကိုပါ အရင်ဆုံး ဆက်ကပ်သင့်သည်။

Verse 12

दाना न्यन्यान्यपि खग तर्पयेत्स्वीयशक्तितः / प्रायाश्चित्तं कृतं येन दश दानान्यपि क्षितौ

အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ မိမိ၏စွမ်းအားအတိုင်း အခြားသောအလှူများဖြင့်လည်း သတ်မှတ်ထားသောလက်ခံသူတို့ကို ကျေနပ်စေသင့်၏။ ထိုသို့ပြုလျှင် ပရာယာရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော့ခြင်း) ပြီးစီး၏—ကမ္ဘာပေါ်တွင် သန့်စင်ခြင်းအတွက် အလှူတန်ခိုး ဆယ်မျိုးတိုင်တိုင် ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 13

दानं गोर्वैतरण्याश्च दानान्यष्टौ तथापि वा / तिलपात्रं सर्पिः पात्रं शय्यादानं तथैव च

ဝိုင်တရာဏီ (နောက်လောက၏ကြောက်မက်ဖွယ်မြစ်) ကိုကူးရန်အတွက် နွားလှူခြင်းနှင့် အခြားသတ်မှတ်ထားသော အလှူရှစ်မျိုးတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်—ဥပမာ နှမ်းထည့်ပန်းကန်၊ ဂီ (ထောပတ်သန့်) ထည့်ပန်းကန်၊ နှင့် အိပ်ရာလှူခြင်းတို့ဖြစ်၏။

Verse 14

पददानं च विधिवन्नासौ निरयगर्भगः / स्वातन्त्र्येणापि लवणदानमिच्छन्ति सूरयः

ဖိနပ်လှူခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် ထိုသူသည် နရက၏ဝမ်း (ငရဲဝမ်း) ထဲသို့ မကျရောက်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် မိမိစိတ်ဆန္ဒဖြင့်ပင် ဆားလှူခြင်းကို အကြံပြုကြ၏။

Verse 15

विष्णुदेहसमुत्पन्नो यतो ऽयं लवणो रसः / आतुरस्य यदा प्राणा न यान्ति वसुधातले

ဤဆားရသာသည် ဗိဿဏု၏ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသဖြင့်၊ လူတစ်ဦး အလွန်အမင်းနာကျင်ကာ အသက်ရှူသက် (ပရာဏ) မထွက်ခွာနိုင်သေးဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်နေသောအခါ ဤသဘောတရားကို သတိရ၍ လိုက်နာကြ၏။

Verse 16

लवणं च तदा देयं द्वारस्योद्वाटनं दिवः / यानिकानि च दानानि स्वयं दत्तानि मानवैः

ထိုအချိန်၌ ဆားကို အမှန်တကယ် လှူဒါန်းရမည်; ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးကို ဖွင့်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် လူတို့က မိမိလက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်ပေးလှူခဲ့သော အလှူအတန်း အားလုံးလည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းလာ၏။

Verse 17

तानितानि च सर्वाणि उपतिष्ठन्ति चाग्रतः / प्रायश्चित्तं कृतं येन साङ्गं खग स वै पुमान्

သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်အထုံးနှင့် အထောက်အကူအားလုံးသည် သူ၏ရှေ့တွင် အသင့်တော်တော် ရပ်တည်နေကြ၏။ အို ခဂ (ဂရုဍ)၊ ထိုသူသည် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေခြင်း) ကို အင်္ဂအစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်ပြီးသူ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 18

पापानि भस्मसात्कृत्वा स्वर्गलोके महीयते / अमृतं तु गवां क्षीरं यतः पतगसत्तम्

အပြစ်များကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။ အို ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ နွားနို့သည် အမှန်တကယ် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 19

तस्माद्ददाति यो धेनुममृतत्वं स गच्छति / दानान्यष्टौ तु दत्त्वा वै गन्धर्वनिलये वसेत्

ထို့ကြောင့် နွားကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသူသည် အမရత్వသို့ ရောက်၏။ ထို့ပြင် ဒါနအမျိုးအစား ရှစ်မျိုးကို အမှန်တကယ် ပေးလှူပြီးလျှင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ နေရာ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 20

आलयस्तत्र रौद्रे हि दह्यते येन मानवः / छत्रदानेन सुच्छाया जायते पथि तुष्टिदा

ထိုအပူပြင်းထန်သော နယ်မြေ၌ လူသည် လောင်ကျွမ်းသော အပူကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ခံရ၏။ သို့သော် ထီးကို ဒါနပေးခြင်းကြောင့် လမ်းခရီးပေါ်တွင် အေးမြ၍ နှစ်သက်ဖွယ် အရိပ်ရကာ သက်သာမှု ပေး၏။

Verse 21

असिपत्रवनं धारमतिक्रामति वै सुखम् / अश्वारूढश्च व्रजति ददते यद्युपानहौ

ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အစိပတ္တရဝန တောအုပ်ကို သူသည် လွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်၏။ ထို့ပြင် ဖိနပ်ကို ဒါနပေးထားလျှင် သူသည် မြင်းစီး၍ ခရီးဆက်သွား၏။

Verse 22

भोजनासनदानेन सुखं मार्गे भुनक्ति वै / प्रदेशे निर्जले दाता सुखी स्याद्वै कमण्डलोः

အစားအစာနှင့် ထိုင်ခုံကို လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် အမှန်တကယ် သက်သာချမ်းသာမှုကို ခံစားရ၏။ ရေမရှိသောဒေသ၌လည်း ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်သန့်) ကို လှူခြင်း၏ ကုသိုလ်ကြောင့် လှူဒါန်းသူသည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ရ၏။

Verse 23

यमदूता महारौद्राः करालाः कृष्णपिङ्गलाः / न पीडयन्ति दाक्षिण्याद्वस्त्राभरणदानतः

ယမ၏တမန်များသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ အမဲရောင်သွေးရောင်ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို လှူဒါန်းသည့် မေတ္တာကရုဏာကြောင့် သေဆုံးသူကို မနှိပ်စက်ကြ။

Verse 24

तिलपात्रं तु विप्राय दत्तं पत्ररथ ध्रुवम् / नाशयेत्त्रिविधं षापं वाङ्मनः कायसम्भवम्

အို ဂရုဍာ၊ လျင်မြန်သောရထားရှိသူရေ—ဗြာဟ္မဏအား သေချာစွာ လှူဒါန်းသော နှမ်းအိုး (tilapātra) သည် စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကာယမှ ပေါ်ပေါက်သော သုံးမျိုးသော အပစ်အနာ (ကျိန်စာ) ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 25

घृतपात्रप्रदाने रुद्रलोके वसेन्नरः / सर्वोपस्करसंयुक्तां शय्यां दत्त्वा द्विजातये

ဃီ (ghṛta) အိုးကို လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် လူသည် ရုဒြလောက၌ နေထိုင်ရ၏။ ထို့ပြင် လိုအပ်သမျှ ပစ္စည်းအစုံပါသော အိပ်ရာကို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အား လှူဒါန်းလျှင် ထိုအတိုင်း ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 26

नानाप्सरोभिराकीर्णं विमानमधिरोहति / षष्टिवर्षसहस्राणि क्रीडित्वा शक्रमन्दिरे

အပ္စရာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်သော ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ကို သူ တက်စီး၏။ ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ၏ နတ်ဘုံအိမ်တော်၌ ပျော်ရွှင်ကစားလျက် နှစ်ခြောက်သောင်းတိုင်အောင် နေထိုင်၏။

Verse 27

इन्द्रलोकात्परिभ्रष्ट इह लोके नृपो भवेत् / सर्वोपस्करणोपेतं युवानं दोषवर्जितम्

အိန္ဒြလောကမှ ကျဆင်းလာသူသည် ဤလူ့လောက၌ မင်းအဖြစ် မွေးဖွား၏—လိုအပ်သမျှ အထောက်အကူပစ္စည်းပြည့်စုံ၍ ငယ်ရွယ်ကာ အပြစ်အနာမရှိ။

Verse 28

यो ऽश्वं ददाति विप्राय स्वर्गलोके च तिष्ठति / यावन्ति रोमाणि हये भवन्ति हि खगेश्वर

အို ခဂေရှ္ဝရ (ငှက်တို့၏အရှင်)၊ ဗြာဟ္မဏအား မြင်းကို လှူဒါန်းသူသည် ကောင်းကင်လောက၌ တည်နေ၏—ထိုမြင်း၏ အမွှေးအရေအတွက်နှင့် တူညီသော နှစ်ကာလအထိ။

Verse 29

तावतो राजितांल्लोकानाप्नुवन्ति हि पुष्कलान् / चतुर्भिस्तुरगैर्युक्तं सर्वोपकरणैर्युतम्

ထိုကာလအတိုင်းပင် သူတို့သည် တောက်ပမြင့်မြတ်သော လောကများစွာကို ရရှိကြ၏၊ ထို့ပြင် မြင်းလေးကောင်ချိတ်ဆက်ထားသော ရထားတစ်စီးနှင့် လိုအပ်သမျှ ကိရိယာပစ္စည်းအပြည့်အစုံကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 30

रथं द्विजातये दत्त्वा राजसूयफलं लभ्त्

ဒွိဇာတ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဗြာဟ္မဏအား ရထားကို လှူဒါန်းလျှင် ရာဇသူယ ယဇ్ఞ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 31

दुग्धाधिकां च महिषीं नवमेघवर्णां सन्तुष्टतर्णकवलीं जघनाभिरामाम् / दत्त्वा सुवर्णतिलकां द्विजपुङ्गवाय लोकोदयं स जयतीति किमत्र चित्रम्

ဒွိဇပုင်္ဂဝ (အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ) အား နို့ပေါများသော မဟိသီမ (ကျွဲမ) ကို လှူဒါန်း၏—အသစ်မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မည်းနက်၍၊ ကလေးကျွဲနှင့်အတူ ကျေနပ်တည်ငြိမ်ကာ၊ ကိုယ်အင်္ဂါလှပသဖြင့်၊ ရွှေတီလက (နဖူးအမှတ်) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထိုလှူရှင်သည် မင်္ဂလာလောကများသို့ တက်ရောက်ကာ စည်းစိမ်တိုးပွားလျှင် ဤတွင် အံ့သြစရာအဘယ်ရှိနည်း။

Verse 32

तालवृन्तस्य दानेन वायुना वीज्यते पथि / कान्तियुक् सुभगः श्रीमान् भवत्यम्बरदानतः

ထန်းရွက်ပန်ကာကို လှူဒါန်းလျှင် လမ်းခရီးတွင် အေးမြသောလေက ပန်ကာဖြင့်ပန်ပေးသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အဝတ်အထည်ကို လှူဒါန်းလျှင် တောက်ပရောင်ဝါ၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် သီရိ(စည်းစိမ်) ပြည့်ဝလာသည်။

Verse 33

रसान्नोपस्करयुतं गृहं विप्राय योर्ऽपयेत् / न हीयते तस्य वंशः स्वर्गं प्राप्नोत्यनुत्तमम्

အရသာရှိသော အစားအစာနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းများ ပြည့်စုံစွာပါသော အိမ်တစ်လုံးကို ဗြာဟ္မဏာတော်အား လှူဒါန်းသူ၏ မျိုးရိုးမကျဆင်းဘဲ အထွတ်အမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 34

भवत्यत्र खगश्रेष्ठ फलगौखलाघवम् / श्रद्धाश्रद्धाविभेदेन दानगौरवलाघवात्

ဤနေရာ၌၊ ငှက်အထွတ်အမြတ် ဂရုဍာရေ၊ အကျိုးफलသည် လေးနိုင်သလို ပေါ့နိုင်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်း၏ ကွာခြားမှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ လှူဒါန်းမှု၏ ကြီးမားခြင်း သို့မဟုတ် နည်းပါးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 35

ततो येनाम्बुदानानि कृतान्यत्र रसास्तथा / तदा खग तथाह्लादमापदि प्रतिपद्यते

ထို့နောက်၊ ငှက်တော် ဂရုဍာရေ၊ ဤလောက၌ ရေဒါနကို ပြုလုပ်သူ—အေးမြသော အရည်ပူဇော်သက္ကာများကိုလည်း ထိုနည်းတူ—အကျပ်အတည်းကြုံသူသည် ထိုအချိန်၌ ထိုသက်သာမှုနှင့် သက်ငြိမ်မှုကိုပင် ရရှိသည်။

Verse 36

अन्नानि येन दत्तानि श्रद्धापूतेन चेतसा / सो ऽपि तृप्तिमवाप्नोति विनाप्यन्नेन वै तदा

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကို သန့်စင်ထားကာ အစားအစာကို လှူဒါန်းသူသည် ထိုအချိန်၌ မိမိကိုယ်တိုင် အစားမစားရသော်လည်း စိတ်နှလုံးတည်ငြိမ်သော တృप्तိကို ရရှိသည်။

Verse 37

आसन्ने मरणे कुर्यात्संन्यासं चेद्विधानतः / आवर्तेत पुनर्नासौ ब्रह्मभूयाय कल्पते

သေမင်းနီးကပ်လာသောအခါ သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း သံန്യാസ (saṃnyāsa) ကိုခံယူလျှင် ထိုသူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ မပြန်လာတော့ဘဲ ဗြဟ္မဘူယ (မောက္ခ) သို့ရောက်ရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 38

आसन्नमरणो मत्यश्चेत्तीर्थं प्रतिनयिते / तीर्थप्राप्तौ भवेन्मुक्तिर्म्रियते यदि मार्गगः / पदेपदे क्रतुसमं भवेत्तस्य न संशयः

သေမင်းနီးကပ်နေသော လူသားတစ်ဦးကို တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းသောဘုရားဖူးနေရာသို့ လိုက်ပို့ပေးလျှင် ထိုတီရ္ထသို့ရောက်သောအခါ မောက္ခရသည်။ လမ်းခရီးတွင်ပင် သေဆုံးသော်လည်း ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ဝေဒယဇ္ဈ (Vedic sacrifice) နှင့်တူသော ကုသိုလ်ရသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 39

गृह्णीयाच्चेदनशनं व्रतं विधिवदागते / मृत्यौ न सो ऽपि संसारे भूयः पर्यटति द्विज

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ရောက်လာသောအခါ နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ အနရှန (အစာရှောင်) ဝရတကို ခံယူလျှင် သေချိန်၌ပင် ထိုသူသည် သံသာရလောက၌ ထပ်မံလှည့်လည်မနေတော့။

Verse 40

किं दानमिति तुर्यस्य प्रश्नस्योत्तरमीरितम् / दाहमृत्योरन्तरे किमितिप्रश्नोत्तरं शृणु

ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမေးခွန်း “ဒါန (dāna) ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း” ဟူသောအဖြေကို ပြောပြီးပြီ။ ယခု “သေခြင်းနှင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကြားကာလတွင် အဘယ်အရာ ဖြစ်ပေါ်သနည်း” ဟူသောမေးခွန်း၏အဖြေကို နားထောင်လော့။

Verse 41

गतप्राणं ततो ज्ञात्वा स्नात्वा पुत्रादिराशु तम् / शवं जलेन शुद्धेन क्षालयेदविचारयन्

ထို့နောက် အသက်ရှူသက်တမ်း ထွက်ခွာသွားပြီဟု သိလျှင် သားနှင့် အခြားဆွေမျိုးများသည် အမြန်ရေချိုးကာ မတွေးမခေါ်ဘဲ သန့်ရှင်းသောရေဖြင့် အလောင်းကို ဆေးကြောရမည်။

Verse 42

परिधाप्याहते वस्त्रे चन्दनैः प्रोक्षयेत्तनुम् / ततो मृतस्य स्थाने वै एकोद्दिष्टं समाचरेत्

မလျှော်ရသေးသော အသစ်ဝတ်စုံဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝတ်ဆင်ပေးပြီး စန္ဒန်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းစင်ကြယ်စေရာ၏။ ထို့နောက် ကွယ်လွန်သူ၏နေရာ၌ တစ်ဦးတည်းအတွက် ဆက်ကပ်သော ekoddiṣṭa (śrāddha) ကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 43

प्रयोगपूर्वं दाहस्य योग्यतादिर्यथा भवेत् / आंसनं प्राक्षण च स्यान्न स्यादेतच्चतुष्टयम्

အခမ်းအနားကို စတင်မပြုမီ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရန် သင့်လျော်မှုနှင့် လိုအပ်ချက်များကို စိစစ်သေချာစေရမည်။ ထို့ပြင် တင်ထားစီမံခြင်းနှင့် ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းတို့ ရှိရမည်; ဤအရာများမရှိလျှင် အကြိုပြင်ဆင်မှု လေးပါးသည် မပြည့်စုံ။

Verse 44

आवाहनार्चन चैव पान्त्रालम्भावगाहने / भवेद्दानान्नसङ्कल्पः पिण्डदानं सदा भवेत्

အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) နှင့် အာရ္ချန (ပူဇာ) အခမ်းအနားများတွင်လည်းကောင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ဆိုင်ရာ ရေချိုး/ရေမြုပ်ခြင်းအခါတွင်လည်းကောင်း အစာကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူမည်ဟု သင်္ကల్ప (ဆုံးဖြတ်ချက်) ချရမည်။ ထို့ပြင် ကွယ်လွန်သူအတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဆက်ကပ်ခြင်းကို အမြဲပြုရမည်။

Verse 45

पदार्थपञ्चकं न स्याद्रेखा प्रत्यवनेजनम् / दद्यादक्षय्यमुदकं न स्यादेतत्त्रयं पुनः

«လိုအပ်သော ပစ္စည်းငါးပါး» ကို မလွတ်မကျန် ထားရမည်။ မျဉ်းအမှတ်တင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်းကိုလည်း မပျက်ကွက်ရ။ ထို့ပြင် «မကုန်ခန်းသော ရေ» (akṣayya-udaka) ကို ဆက်ကပ်ပေးရမည်။ ထပ်မံ၍ ဤသုံးပါးကိုလည်း မလျော့မပျက် ပြုရမည်။

Verse 46

स्वधावाचनमाशीश्च तिलकं च खगोत्तम / घटं दद्यात्समाषान्नं दद्याल्लोहस्य दक्षिणाम्

«svadhā» မန္တရားကို ရွတ်ဖတ်၍ အာသီသ (ကောင်းချီး) ပေးရမည်။ အို ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ် ဂရုဍာ၊ တီလက (tilaka) ကိုလည်း လိမ်းတင်ရမည်။ ရေအိုးတစ်လုံးကို လှူဒါန်း၍ အစေ့အနှံပေါင်းစုံဖြင့် ချက်ထားသော အစာကို ပေးရမည်။ ထို့ပြင် သံဖြင့် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကိုလည်း ပေးရမည်။

Verse 47

पिण्डस्य चालनं प्रोक्तं नैव प्रोक्तमिदं त्रिकम् / प्रच्छादनविसर्गौ च स्वस्तिवाचनकं तथा

ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်အလှူကို ရွှေ့လျားခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသော်လည်း၊ ဤ “သုံးပါး” ကို မဖြစ်မနေဟု မဆိုထားပါ—ပိဏ္ဍကို ဖုံးအုပ်ခြင်းနှင့် လွှတ်ချခြင်း၊ ထို့အပြင် သုခမင်္ဂလာဆုတောင်း (svasti) ကို ရွတ်ဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 48

एषु षट्सु विधिः प्रोक्तः श्राद्धेषु मलिनेषु ते / षडेव मरणस्थाने द्वारि चात्वरिके तथा

ဤခြောက်မျိုးသောအခြေအနေများအတွက် နည်းလမ်းကို သင်ကြားထားသည်—မသန့်ရှင်းသော သို့မဟုတ် မမှန်ကန်သော śrāddha ပူဇော်ပွဲများတွင် ဖြစ်သည်။ ထိုခြောက်မျိုးတည်းပင် သေဆုံးရာနေရာ၊ တံခါးဝ၊ နှင့် လမ်းဆုံ (ချတ်ဝရ) တွင်လည်း သက်ဆိုင်သည်။

Verse 49

विश्रामे काष्ठचयने तथा सञ्चयने खग / मृतिस्थाने शवो नाम भूमिस्तुष्यति देवता

အို ငှက်တော် ဂရုဍ (Garuda) ရေ၊ အနားယူရာနေရာတွင်လည်းကောင်း၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်အတွက် သစ်တုံးများကို စုပုံရာတွင်လည်းကောင်း၊ အကျန်အကြွင်းကို စုဆောင်းရာတွင်လည်းကောင်း—သေဆုံးရာနေရာ၌ “ရှဝ” (śava) ဟု ခေါ်သော အလောင်းကြောင့် မြေမိခင်၏ ဒေဝတားတန်ခိုးသည် ပျော်ရွှင်တုန့်ပြန်၏။

Verse 50

पान्थो द्वारि भवेत्तेन प्रीता स्याद्वास्तुदेवता / चत्वरे खेचरस्तेन तुष्येद्भृतादिदेवता

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် တံခါးဝ၌ ခရီးသွားဧည့်သည် ပေါ်လာမည်၊ အိမ်ရာကို စောင့်ရှောက်သော ဝါස්တုဒေဝတာ (Vāstu-devatā) လည်း ပျော်ရွှင်မည်။ ထို့အတူ လမ်းဆုံ၌ ကောင်းကင်သွားလာသူများ ပျော်မြူးကြပြီး၊ ဘ္ဟြတ (Bhṛta) မှစသော ဒေဝတားများလည်း ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 51

विश्रामे भूतसंज्ञो ऽयं तुष्टस्तेन दिशो दश / चितायां साधक इति सञ्चितौ प्रेत उच्यते

အနားယူရာတွင် ဤကွယ်လွန်သူကို “ဘူတ” (bhūta) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သူကျေနပ်လျှင် အရပ်ဆယ်ပါးကို ကောင်းချီးပေးသည်။ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင် (चिता) ပေါ်တွင် သူကို “သာဓက” (sādhaka) ဟု ခေါ်၍၊ စုဆောင်း၍ စီစဉ်ပြီးနောက် “ပရေတ” (preta) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 52

तिलदर्भघृतेधांसि गृहीत्वा तु सुतादयः / गाथां यमस्य सूक्तं वाप्यधीयाना व्रजन्ति हि

နှမ်းစေ့၊ ဒರ್ಭမြက်၊ ဂျီ(ထောပတ်ဆီ) နှင့် မီးဖိုသစ်သားတို့ကို ယူဆောင်ကာ သားများနှင့် ဆွေမျိုးများသည် လမ်းတလျှောက် ယမမင်း၏ ဂါထာ သို့မဟုတ် သင့်လျော်သော သာသနာမန်တရားကို ရွတ်ဆိုလျက် သွားကြသည်။

Verse 53

अहरहर्नीयमानो गामश्वं पुरुषं वृषम् / वैवस्वतो न तृप्येत सुरया त्विव दुर्मतिः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နွား၊ မြင်း၊ လူနှင့် နွားထီးတို့ကို ဆွဲခေါ်ယူသွားကြသော်လည်း ဝိုင်ဝသ္ဝတ (ယမမင်း) သည် မည်သည့်အခါမျှ မပြည့်ဝမတတ်—အရက်သောက်လည်း မတင်းတိမ်နိုင်သော မကောင်းစိတ်ရှိသူကဲ့သို့ပင်။

Verse 54

इमां गाथमपेतेति सूक्तं वा पथि संपठेत् / दक्षिणस्यां दिश्यरण्यं व्रजेयुः सर्वबान्धवाः

လမ်းခရီးတွင် “ထွက်ခွာလော့” ဟူသော ဂါထာကို သို့မဟုတ် သင့်လျော်သော သုက္တကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ဆွေမျိုးအားလုံးသည် တောင်ဘက်ဦးတည်ရာ တောအရပ်သို့ သွားကြရမည်။

Verse 55

पथि श्राद्धद्वयं कुर्यात्पूर्वोक्तविधिना खग / ततः शनैर्भूतले वै दक्षिणाशिरसं शवम्

အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ လမ်းခရီးတွင် ယခင်ဖော်ပြထားသည့် နည်းအတိုင်း śrāddha နှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းကို ချထား၍ ခေါင်းကို တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေရာ။

Verse 56

स्थापयित्वा चिताभूमौ पूर्वोक्तं श्राद्धमाचरेत् / तृणकाष्ठतिलाज्यादि स्वयं निन्युः सुतादयः

မီးသင်္ချိုင်းမြေ၌ စိတားနေရာကို စီစဉ်ပြီးနောက် ယခင်ဖော်ပြထားသည့် śrāddha ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သားများနှင့် ဆွေမျိုးများသည် မြက်၊ သစ်သား၊ နှမ်းစေ့၊ ဂျီနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာရမည်။

Verse 57

शूद्रानीतैः कृतं कर्म सर्वं भवति निष्फलम् / प्राचीनावीतिना भाव्यं दक्षिणाभिमुकेन च

ရှုဒြ (Śūdra) က ယူဆောင်လာသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်သည့် ကర్మ/ပူဇာ အားလုံးသည် အကျိုးမရှိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ပူဇာပြုသူသည် ပိတೃ (Pitṛs) အတွက် prācīnāvīta အနေအထားဖြင့် သန့်ကြိုးကို ဝတ်၍ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 58

वेदी तत्र प्रकर्तव्या यथाशास्त्रमथाण्डज / प्रतेवस्त्रं द्विधा कृत्वार्धेन तं छादयेत्ततः

အဏ္ဍဇ (Garuda) အို၊ ထိုနေရာ၌ သာස්တရအတိုင်း ဝေဒီ (ယဇ္ဉဝေဒီ) ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် သေသူအတွက် ရည်ရွယ်သော အဝတ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ တစ်ဝက်ဖြင့် ထိုသူကို ထပ်ကာ ဖုံးအုပ်ပေးရမည်။

Verse 59

अर्धं श्मशानवासार्थं भूमावेव विनिः क्षिपेत् / ततः पूर्वोक्तविधिना पिण्डं प्रेतकरे न्यसेत्

တစ်ဝက်ကို သုသာန်၌ သေသူနေထိုင်ရာအတွက်ဟု ရည်ရွယ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချထားရမည်။ ထို့နောက် အရင်ဖော်ပြခဲ့သည့် နည်းအတိုင်း ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပရေတ၏ “လက်” ထဲသို့—သေဆုံးသူဝိညာဉ်အတွက် အလှူအဖြစ်—ထားရမည်။

Verse 60

आज्येनाभ्यञ्जनं कार्यं सर्वाङ्गेषु शवस्य च / दाहमृत्योरन्तराले विधिः पिण्डस्य तं शृणु

ဆီဃီ (ghee) ဖြင့် သေကောင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို လိမ်းပေးရမည်။ ယခု သေဆုံးခြင်းနှင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကြားကာလတွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇာဆက်ကပ်ရာ အမိန့်တော်နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။

Verse 61

पूर्वोक्तैः पञ्चभिः पिण्डैः शवस्याहुतियोग्यता / अन्यथा चोपघाताच्च राक्षसाद्या भवन्ति हि

အရင်ဖော်ပြခဲ့သော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ငါးလုံးကြောင့် သေကောင်သည် သင်္ဂြိုဟ်ပူဇာ အာဟုတိများကို လက်ခံထိုက်သည့် အရည်အချင်းရလာသည်။ မဟုတ်လျှင် ပျက်ကွက်မှုနှင့် ပူဇာကို ထိခိုက်စေမှုကြောင့် ရာක්ෂသ (rākṣasa) စသည့် သတ္တဝါများအဖြစ် တကယ်ပင် ဖြစ်သွားတတ်သည်။

Verse 62

संमृज्य चोपलिप्याथ उल्लिख्योद्धृत्य वेदिकाम् / अभ्युक्ष्योपसमाधाय वह्निं तत्र विधानतः

နေရာကို လှည်းသုတ်၍ သန့်စင်အလိမ်းဖြင့် လိမ်းကာ၊ ဝေဒိကာ (ပူဇော်ရာအလျားပြင်) ကို အမှတ်အသားချ၍ ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော မီးကို ထူထောင်၍ မီးထွန်းရမည်။

Verse 63

पुष्पाक्षतैश्च संपूज्य देवं क्रव्यादसंज्ञकम् / श्रौतेन तु विधानेन ह्याहिताग्निं दहेद्वुधः

ပန်းနှင့် အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) တို့ဖြင့် ‘ကရဗျာဒ’ (Kravyāda) ဟုခေါ်သော ဒေဝတাকে ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် အာဟိတအဂ္နိ (āhitāgni) — သန့်ရှင်းသော မီးများကို ထိန်းသိမ်းထားသူ၏ ရုပ်ကို ရှရောတ (śrauta) ဝေဒိက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမည်။

Verse 64

चण्डालाग्निं चिताग्निं च पतिताग्निं परित्यजेत् / त्वं भूतकृज्जगद्योनिस्त्वं लोकपरिपालकः

ချဏ္ဍာလ မီး၊ စိတားမီး (သင်္ဂြိုဟ်တိုင်မီး) နှင့် ပတိတ မီး (ကျဆုံးသူနှင့် ဆက်စပ်သော မီး) တို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ သင်သည် သတ္တဝါတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ လောက၏ မူလအမြစ်/အမိဝမ်း ဖြစ်၏; သင်သည် လောကများကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း၍ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 65

उपसंहर तस्मात्त्वमेनं स्वर्गं नयामृतम् / इति क्रव्यादमभ्यर्च्य शरीराहुतिमाचरेत्

“ထို့ကြောင့် သူ့ကို စုစည်းယူ၍ အမရသူဤသူကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်ပါ” ဟုဆို၍၊ ကရဗျာဒ (Kravyāda) — အသားစားမီး (သင်္ဂြိုဟ်မီး) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို အာဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်သည့် ကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 66

अर्धदग्धे तथा देहे दद्यादाज्याहुतिं ततः / अस्मात्त्वमधिजातो ऽसि त्वदयं जायतां पुनः

ကိုယ်ခန္ဓာသည် တစ်ဝက်သာ မီးလောင်သေးသောအခါ၊ ထို့နောက် ဂျီ (ghee) ဖြင့် အာဟုတိကို ဆက်ကပ်ရမည်။ (ဟုဆို၍) “ဤအရာမှ သင် ပေါ်ထွန်းလာ၏; ဤရုပ်သည် သင်ကြောင့် ထပ်မံ မွေးဖွားပါစေ”။

Verse 67

असौ स्वर्गाय लोकाय स्वाहेत्युक्त्वा तु नामतः / एवमाज्याहुतिं दत्त्वा तिलमिश्रां समन्त्रकम्

ထိုသူ၏နာမကို ခေါ်ဆို၍ «ဆွာဟာ—ကောင်းကင်လောကသို့ ရောက်ပါစေ» ဟု ဆိုပြီး၊ မန္တရနှင့်အတူ နှမ်းရောထားသော ဂီ (ghee) အဟုတိကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 68

रोदितव्यं ततो गाढमेवं तस्य सुखं भवेत् / दाहस्यानन्तरं तत्र कृत्वा सञ्चयनिक्रियाम्

ထို့ကြောင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ငိုကြွေးရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ထွက်ခွာသွားသူအတွက် သက်သာချမ်းသာမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးလျှင် ထိုနေရာတွင် အကြွင်းအကျန် စုဆောင်းသည့် အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 69

प्रेतपिण्डं प्रदद्याच्च दाहार्तिशमनं खग / ततः प्रदक्षिणं कृक्त्वा चिताप्रस्थानवीक्षकाः

အို ငှက်တော် ဂရုဍာ၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်၏ ပူလောင်နာကျင်မှုကို သက်သာစေသော ပရေတ-ပိဏ္ဍ ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာဦးတည်ရာဖြင့် ပတ်လည်လှည့် (ပရဒက္ခိဏ) ပြီး၊ မီးတင်ရာကို မျက်နှာမလွှဲကြည့်လျက် ထွက်ခွာရမည်။

Verse 70

कनिष्ठपूर्वाः स्नानार्थं गच्छेयुः सूक्तजापकाः / ततो जालसमीपे तु गत्वा प्रक्षाल्य चांशुकम्

အငယ်ဆုံးသူက ရေချိုးရန် အရင်သွားရမည်၊ သုတ္တန်/ဟိမ့်များကို ရွတ်ဆိုသူတို့လည်း ဆက်လက်သွားကြရမည်။ ထို့နောက် ရေအနီးသို့ သွားပြီး အဝတ်ကိုလည်း ဆေးကြောသန့်စင်ရမည်။

Verse 71

परिधाय पुनस्तच्च ब्रृयुस्तं पुरुषं प्रति / उदकं तु करिष्यामः सचैलं पुरुषास्ततः

ထိုအဝတ်ကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်စေပြီး၊ ထိုယောက်ျားတို့က ထိုသူအား «ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဥဒက (ရေကန့်ကွက်ပူဇော်) ကို အဝတ်နှင့်အတူ ပြုလုပ်မည်» ဟု ဆိုကြရမည်။ ထို့နောက် အဝတ်ကို အခမ်းအနား၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ထိန်းထားလျက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 72

कुरुध्वमित्येव वदेच्छतवर्षावरे मृते / पुत्राद्या वृद्धपूर्वास्ते एकवस्त्राः शिखां विना

အသက်တစ်ရာပြည့်ပြီး သေဆုံးသူရှိလျှင် «အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ကြ» ဟုသာ ပြောရမည်။ ထိုအခါ သားများနှင့် အခြားဆွေမျိုးများသည် အကြီးဆုံးမှစ၍ အဝတ်တစ်ထည်တည်း ဝတ်ဆင်ကာ śikhā (ဆံထုံး) မထားဘဲ အကျင့်အထုံးများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 73

प्राचीनावीतिनः सर्वे विशेयुर्मौनिनो जलम् / अपनः शोशुचदघमनेन पितृदिङ्मुखाः

အားလုံးသည် ပိတೃကရိယာအတွက် သင်္ကေတဖြစ်သော prācīnāvīta နည်းဖြင့် (ယဇ်ကြိုးကို ပိတೃအခမ်းအနားအတိုင်း) ရေထဲသို့ ဝင်ကြရမည်။ မောနဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကာ ပိတೃတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ မျက်နှာမူရမည်။ ဤအကျင့်ကြောင့် အပြစ်၏ မသန့်ရှင်းမှုသည် ခြောက်သွေ့ကာ သန့်စင်ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 74

जलावघट्टनं चव न कुर्युः स्नानकारकाः / ततस्तटे समागत्य शिखां बद्ध्वा ऋजून् कुशान्

ရေချိုးပွဲကို ဆောင်ရွက်သူတို့သည် ရေကို မလှုပ်ရှားစေဘဲ မဖျန်းမပက်ရ။ ထို့နောက် ကမ်းပါးသို့ လာရောက်ကာ śikhā (ဆံထုံး) ကို ချည်တင်ပြီး တန်းတည့်သော darbha (kuśa) မြက်ကို ကိုင်ယူရမည်။

Verse 75

दक्षिणाग्रहस्तयोस्तु कृत्वाथ सतिलं जलम् / आदायाञ्जलिना याम्यां दुः खी पैतृकतीर्थतः

ထို့နောက် ညာလက်တွင် (ပူဇော်အရာ) ကို ထည့်ကာ သေချာစွာ ကိုင်ထားပြီး နှမ်းရောရေကို လက်ခုပ်အုပ် (añjali) ဖြင့် ယူသည်။ ဒုက္ခရောက်နေသော ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ပိတೃတီရ္ထ (paitṛka-tīrtha) မှ ခွာကာ ယမ၏ ဦးတည်ရာဖြစ်သော တောင်ဘက်သို့ သွားလေသည်။

Verse 76

एकवारं त्रिवारं वा दशवारमथापि वा / भूमावश्मनि वा सर्वे क्षिपेयुर्वाग्यताः खग

တစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ သုံးကြိမ်ဖြစ်စေ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ကြိမ်တောင်ဖြစ်စေ—အားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်၊ အို ငှက်ကြီး ဂရုဍ (Garuda) ရေ၊ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်အစုကို မြေပြင်ပေါ် သို့မဟုတ် ကျောက်ပေါ်သို့ ပစ်ချကြစေ။

Verse 77

तृप्यन्तु तृप्यतां वापि तर्पयाम्युपतिष्ठताम् / प्रेतैतदमुकगोत्रेत्युक्तेष्वेवं समुच्चरेत्

သူတို့ စိတ်ကျေနပ်ပါစေ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ကျေနပ်လာပါစေ။ ဤရေသဒ္ဓါ (တర్పဏ) ကို ငါ ပူဇော်အပ်၏—သူတို့ လာရောက်တည်ရှိ၍ လက်ခံပါစေ။ «နာမ… ဂိုထရ… ၏ ပရေတ» ဟု ဆိုရမည့်အခါ ဤပုံစံအတိုင်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 78

जलाञ्जलौ कृते पश्चाद्विधेयं दन्तधावनम् / त्यजन्ति गोत्रिणः सर्वे दिनानि नव काश्यप

ရေဩဘလေးရှင်း (jalāñjali) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် သွားသန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ အို ကာရှျယပ၊ ဂိုထရတူသော မျိုးရိုးဝင်အားလုံးသည် ဤအမှုကို ကိုးရက်တိုင်တိုင် ရှောင်ကြဉ်ကြသည်။

Verse 79

तत उत्तीर्योदकाद्वै वस्त्राणि परिधाय च / स्नानवस्त्रं सकृत्पीड्य विशेयुः शुचिभूतले

ထို့နောက် ရေထဲမှ ထွက်လာ၍ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ရေချိုးအဝတ်ကို တစ်ကြိမ်သာ ညှစ်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသည့် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်နေကြရမည်။

Verse 80

अश्रुपातं न कुर्वीत दत्त्वा दाहजलाञ्जलिम् / श्लेष्माश्रु बान्धवैर्मुक्तं प्रेतो भुङ्क्ते यतो ऽवशः

မီးသင်္ဂြိုဟ်ကိစ္စနှင့် ဆက်စပ်သော ရေလောင်းပူဇော်ခြင်း (dāha-jalāñjali) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် မျက်ရည်မကျစေသင့်။ အကြောင်းမှာ ပရေတသည် အကူအညီမဲ့စွာ ဆွေမျိုးတို့ ထုတ်လွှတ်သော ချွဲနှင့် မျက်ရည်ကို စားသုံးရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 81

अतो न रोदितव्यं हि क्रियाः कार्याः स्वशक्तितः / ततस्तेषूपविष्टेषु पुराणज्ञः सुकृत्स्वकः

ထို့ကြောင့် ငိုကြွေးမနေသင့်၊ မိမိအင်အားအတိုင်း သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ရေး ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် သူတို့ ထိုင်နေကြသည့်အခါ ပုရာဏသိသူ၊ သီလသမာဓိရှိ၍ မိမိကျင့်ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းသူက သူတို့ကို ညွှန်ကြားရမည်။

Verse 82

शोकापनोदं कुर्वीत संसारानित्यतां ब्रुवन् / मानुष्ये कदलीस्तन्भे असारे सारमार्गणम्

လောကသံသရာသည် မတည်မြဲကြောင်းကို ဟောပြော၍ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားသင့်သည်။ လူ့ဘဝသည် ငှက်ပျောပင်တံကဲ့သို့ အနှစ်မရှိ မတည်မြဲသဖြင့် အနှစ်သာရမရှိသည့်အတွင်းမှ အနှစ်သာရကို ရှာဖွေသင့်သည်။

Verse 83

करोति यः स संमूढो जलबुद्वद्रसन्निभे / पञ्चधा संभृतः कायो यदि पञ्चत्वमागतः

ဤကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းကိုသာ အလုပ်များနေသူသည် မောဟဖြစ်၏၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ရေဖောင်းကဲ့သို့ ခဏတာသာရှိ၍ အနှစ်မရှိသောကြောင့်။ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဓာတ်ငါးပါးဖြင့် စုဖွဲ့ထားသဖြင့် နောက်ဆုံး ဓာတ်ငါးပါးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရမည်။

Verse 84

कर्मभिः स्वशरीरोत्थैस्तत्र का परिदेवना / गन्त्री वसुमती नाशमुदधिर्दैवतानि च

ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ဖွားသော ကမ္မတို့သည် ထိုနေရာ၌ အကျိုးပေးနေသော်၊ ငိုကြွေးဝမ်းနည်းရန် ဘာအကြောင်းရှိမည်နည်း။ သတ္တဝါတို့ကို ထမ်းဆောင်သော မြေကြီး၊ ပျက်စီးခြင်း၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် တေဝတားတို့ပင်လည်း ဤစည်းမျဉ်းအောက်၌ ရှိကြသည်။

Verse 85

फेनप्रख्यः कथं नाशं मर्त्यलोको न यास्यति / एवं संश्रावयेत्तत्र मृदुशाद्वलसंस्थितान्

“လူ့ဘဝသည် ဖျားဖျားဖျားဖျား ဖောင်းကဲ့သို့ပင်၊ မရဏလောကသည် မပျက်စီးဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း” ဟု ထိုသို့ ပြောကြားကာ နူးညံ့သော မြက်ခင်းပေါ် ထိုင်နေသူတို့အား သက်သာနူးညံ့စွာ နားထောင်စေသင့်သည်။

Verse 86

ते ऽयि संश्रुत्य गच्छेयुर्गृहं बालपुरः सराः / विदश्य र्निबपत्राणि नियता द्वारि वेश्मनः

ထိုခေါ်သံကို ကြားလျှင် သူတို့သည် အိမ်သို့ သွားကြမည်—ကလေးကဲ့သို့သော အမှုထမ်းတို့။ ရေးသားထားသော ရွက်စာတမ်းများကို ချထားပြီးနောက် အိမ်တံခါးဝ၌ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်နေကြသည်။

Verse 87

आचम्य वह्निसलिलं गोमयं गौरसर्षपान् / दूर्वाप्रवालं वृषभमन्यदप्यथ मङ्गलम्

အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက် မင်္ဂလာပစ္စည်းများကို စီစဉ်ရမည်—မီးနှင့် ရေ၊ နွားချေး၊ အဖြူရောင် မတ်စတာစေ့၊ ဒူರ್ವာမြက်နှင့် လတ်ဆတ်သော အညွန့်များ၊ နွားထီး (ဝೃಷဘ) နှင့် မင်္ဂလာဟု သတ်မှတ်သည့် အခြားအရာများ။

Verse 88

प्रविशेयुः समालभ्य कृत्वाश्मनि पदं शनैः / श्रौतेन तु विधानेन आहिताग्निं देहद्वधः

ကိုယ်ခန္ဓာကို ထောက်ကူ၍ ကျောက်ပေါ်တွင် ခြေရာတင်ကာ တဖြည်းဖြည်း အဆင့်ဆင့် ဝင်ရောက်၍ ပွဲတော်သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ သို့ရာတွင် သန့်ရှင်းသော မီးများကို တည်ထောင်ထားသူ (အာဟိတာဂ္နိ) အတွက် သေကောင်စီမံခြင်းကို ရှရောတ (ဝေဒ) နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 89

ऊनद्विवर्षं निखनेन्न कुर्यादुदकं ततः / योषित्पतिव्रता या स्याद्भर्तारं यानुगच्छति

နှစ်နှစ်မပြည့်သေးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မမြှုပ်သင့်၊ ထို့အတွက် ရေကပ်ပူဇော်ပွဲ (ဥဒက) ကိုလည်း မပြုလုပ်သင့်။ ပတိဝြတာ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲသော မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ ကံကြမ္မာကို လိုက်ပါသည်။

Verse 90

प्रयोग पूर्वं भर्तारं नमस्कृत्यारुहेच्चितिम् / चितिभ्रष्टा तु या मोहात्सा प्राजापत्यमाचरेत्

ပွဲတော်ကို စတင်မလုပ်မီ ခင်ပွန်းကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြု၍ မီးသင်္ဂြိုဟ်တင် (စိတိ) ပေါ်သို့ တက်ရမည်။ သို့သော် မောဟကြောင့် စိတိပေါ်မှ လျှောကျ သို့မဟုတ် ကျသွားပါက ပရာဇာပတျယ (Prājāpatya) ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 91

तिस्रः कोट्योर्धकोटी य यानि लोमानि मानुषे / तावत्कालं वसेत्स्वर्गे भर्तारं यानुगच्छति

လူ့ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ ဆံပင်အရေအတွက်—ကုဋိ သုံးနှင့် ကုဋိတစ်ဝက်—နှင့် တူညီသမျှ နှစ်ကာလအထိ ခင်ပွန်းကို သစ္စာဖြင့် လိုက်ပါသော မိန်းမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 92

व्यालग्राही यथा व्यालं बिलादुद्धरते बलात् / तद्वदुद्धृत्य सा नारी तेनैव सह मोदते

မြွေဖမ်းသူက မြွေကို အပေါက်ထဲမှ အင်အားဖြင့် ဆွဲထုတ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ မိန်းမသည် အကျပ်အတည်းမှ ဆွဲထုတ်ကယ်တင်ခံရပြီး ထိုကယ်တင်သူနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 93

तत्र सा भर्तृपरमा स्तूयमानाप्सरोगणैः / क्रीडते पतिना सार्धं यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ထိုနေရာ၌ ထိုမိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို အမြင့်ဆုံးသစ္စာထားသူဖြစ်၍ အပ္စရာအုပ်စုများက ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကစားပျော်ရွှင်လေသည်၊ အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး၏ ကာလတိုင်အောင်။

Verse 94

ब्रह्मघ्नो वा कृघ्नो वा मित्त्रिघ्नो वा भवेत्पतिः / पुनात्यविधवा नारी तमादाय मृता तु या

ခင်ပွန်းသည် ဗြာဟ္မဏသတ်သူဖြစ်စေ၊ သဒ္ဓမ္မရှိသူကို သတ်သူဖြစ်စေ၊ မိတ်ဆွေသတ်သူဖြစ်စေ၊ မုဆိုးမမဖြစ်မီ သေဆုံးသည့် သစ္စာရှိဇနီးသည် သူ့ကိုပါ ယူဆောင်ကာ သန့်စင်ပေးလေ၏။

Verse 95

मृते भर्तरि या नारी समारोहेद्धुताशनम् / सारन्धतीसमाचारा स्वर्गलोके महीयते

ခင်ပွန်းသေဆုံးသော် မိန်းမသည် မီးလောင်တောက်ပေါ်သို့ တက်ရောက်၍ အရုန္ဓတီကဲ့သို့ အကျင့်သီလပြုလျှင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရလေ၏။

Verse 96

यावच्चाग्नौ मृते पत्यौ स्त्री नात्मानं प्रदाहयेत् / तावन्न मुच्यते सा हि स्त्रीशरीरात्कथञ्चन

ခင်ပွန်းသေဆုံးသော် မိန်းမသည် မီးထဲ၌ မိမိကိုယ်ကို မလောင်ကျွမ်းစေသရွေ့ ထိုကာလတိုင်အောင် မိန်းမကိုယ်ခန္ဓာ၏ အခြေအနေမှ မည်သို့မျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။

Verse 97

मातृकं पैतृकं चैव यत्र चैव प्रदीयते / कुलत्रयं पुनात्येषा भर्तारं यानुगच्छति

မိခင်နှင့် ဖခင်မျိုးရိုးနှစ်ပါးစလုံးအား ပူဇော်သက္ကာရပြုရာအရပ်၌ တရားဓမ္မဖြင့် ခင်ပွန်းသည်နောက်သို့ လိုက်ပါသော ဇနီးသည်သည် မျိုးရိုးသုံးပါးကို စင်ကြယ်စေ၏။

Verse 98

आर्तार्ते मुदिते हृष्टा प्रोषिते मलिना कृशा / मृते म्रियेत या पत्यौ सा स्त्री ज्ञेया पतिव्रता

ခင်ပွန်းသည် စိတ်ဆင်းရဲသောအခါ စိတ်ဆင်းရဲ၍၊ ပျော်ရွှင်သောအခါ ပျော်ရွှင်ကာ၊ ကျေနပ်သောအခါ ကြည်လင်ဝင်းပပြီး၊ ခင်ပွန်းကွဲကွာနေချိန်၌ ပိန်လှီကာ၊ ခင်ပွန်းသေဆုံးသောအခါ လိုက်၍သေမည့် အမျိုးသမီးကို ပတိဝြတာ (Pativratā) ဟု သိအပ်၏။

Verse 99

पृथक् चितां समारुह्य न प्रिया गन्तुमर्हति / क्षत्त्रियाद्याः सवर्णाश्च आरोहेयुरपीह ताः

ချစ်မြတ်နိုးရသော ဇနီးသည်သည် သီးခြား မီးသင်္ဂြိုဟ်စင်ပေါ်သို့ တက်၍ လိုက်ပါသွားခြင်း (သေဆုံးခြင်း) ကို ခွင့်မပြုပါ။ ဤတွင် ခတ္တိယ အစရှိသော ဇာတ်တူ အမျိုးသမီးများသည်လည်း မီးပုံပေါ်သို့ မတက်သင့်ပေ။

Verse 100

चाण्डालीमवधिं कृत्वा ब्राह्मणीतः समो विधिः / अगर्भिणीनां सर्वासामबालताक्मे(का)नामपि

စဏ္ဍာလအမျိုးသမီးမှ ဗြာဟ္မဏအမျိုးသမီးအထိ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းသည် တူညီ၏။ ကိုယ်ဝန်မရှိသော အမျိုးသမီးအားလုံးနှင့် ငယ်နာ (အဖျားရောဂါ) မရှိသူများအတွက်လည်း အကျုံးဝင်သည်။

Verse 101

दहनस्य विधिः प्रोक्तः सामान्येन मया खग / विशेषमपि तस्यास्य कञ्चित्किं श्रोतुमिच्छति

အို ငှက်မင်း (ဂဠုန်)၊ ငါသည် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် ရှင်းပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုလည်း သင်ကြားလိုပါသလော။

Verse 102

गरुड उवाच / प्रोषिते तु मृते स्वामिन्यस्थ्निनाशमुपेयुषि / कथं दाहः प्रकर्तव्यस्तन्मे वद जगत्पते

ဂရုဍက ပြော၏ — «ခင်ပွန်းသည် အဝေးသို့ ထွက်ခွာနေစဉ် အိမ်ရှင်မ (ဇနီး) သေဆုံး၍ ကိုယ်ခန္ဓာ ပုပ်ပျက်ကွဲပြားသွားလျှင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ပွဲကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။ အလောကပတိ၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ»။

Verse 103

श्रीकृष्ण उवाच / अस्थीनि चेन्न लभ्यन्ते प्रोषितस्य नरस्य च / तेषाञ्च हि गतिस्थानं विधानं कथयाम्यहम्

သီရိကృష్ణက ပြော၏ — «အိမ်မှ အဝေး၌ သေဆုံးသွားသော ယောက်ျား၏ အရိုးများ မရနိုင်လျှင်၊ ထိုသူအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိနှင့် သူ၏ သွားရာဂတိ၊ နားရာနေရာကို ငါရှင်းပြမည်»။

Verse 104

शृणु तार्क्ष्य परं गोप्यं पत्युर्दुर्मरणेषु यत् / लङ्घनैर्ये मृता जीवां दंष्ट्रिभिश्चाभिघातिताः

နားထောင်လော့၊ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ရေ—အချိန်မတော်သေခြင်း၊ ဆိုးရွားသေခြင်းတို့အကြောင်း သခင်၏ အလွန်လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာကို။ ခြေဖြင့် နင်းချေခံ၍ သေသူများနှင့် အစွယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျဆုံးသူများကို ဆိုလိုသည်။

Verse 105

कण्ठग्रहे विलग्नानां क्षीणानां तुण्डघातिनाम् / विषाग्निवृषविप्रेभ्यो विषूच्या चात्मघातकाः

လည်ချောင်းပိတ်ကပ်၍ အသက်ရှူမရသူများ၊ အားနည်းပိန်လှီသွားသူများ၊ ထိုးနှက်ဒဏ်ရာကြောင့် ကျဆုံးသူများ၊ အဆိပ်၊ မီး၊ နွားနှင့်ဆိုင်သော အန္တရာယ်၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပြစ်မှားခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်သူများ၊ ကပ်ရောဂါပြင်းထန်၍ ဖမ်းဆီးခံရသူများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူများတိုင်—ဤအရာတို့သည် အပြစ်ကံ၏ အကျိုးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 106

पतनोद्बन्धनजलैर्मृतानां शृणु संस्थितिम् / सर्पव्याघ्रैः शृङ्गिभिश्च उपसर्गोपलोदकैः

ယခု နားထောင်လော့—ကျဆုံးသေသူတို့၏ အနေအထားကို။ သူတို့သည် ကျရောက်ခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း၊ ရေစီးကြမ်းများကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသကဲ့သို့၊ မြွေ၊ ကျား၊ ချိုရှိသတ္တဝါများနှင့် လမ်းခရီး၌ ပေါ်ပေါက်လာသော အန္တရာယ်အတားအဆီးများကြောင့်လည်း ဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 107

ब्राह्मणैः श्वापदैश्चैव पतनैर्वृक्षवैद्युतैः / नखैर्लोहैर्गिरेः पातैर्भित्तिपातैर्भृगोस्तथा

သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အမျက်/အပျက်အမုန်းကြောင့်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကြောင့်၊ လဲကျခြင်းကြောင့်၊ သစ်ပင်နှင့် မိုးကြိုးကြောင့်လည်းကောင်း၊ လက်သည်းနှင့် သံလက်နက်ကြောင့်၊ တောင်မှကျခြင်းကြောင့်၊ နံရံပြိုကျခြင်းကြောင့်၊ ထို့အတူ ချောက်ကမ်းပါးမှကျခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဒုက္ခရောက်သည်။

Verse 108

कट्वायामन्तरिक्षे च चौरचाण्डालतस्तथा / उदक्याशुनकीशूद्ररजकादिविभूषिताः

ကတ်ဝာဒေသနှင့် အလယ်အာကာသ (အန္တရိက္ခ) တွင်လည်း ခိုးသူများနှင့် ချန်ဍာလတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော သတ္တဝါများရှိကြပြီး၊ သွေးဆင်းနေသော မိန်းမများ၊ မိန်းမခွေးများ၊ ရှုဒြများ၊ အဝတ်လျှော်သမားများ စသည့်အဖော်အပေါင်းတို့၏ အမှတ်အသားဖြင့် ထင်ရှားနေကြသည်။

Verse 109

ऊर्ध्वोचछिष्टाधरोच्छिष्टोभयोच्छिष्टास्तु ये मृताः / शस्त्रघातैर्मृता ये चास्यश्वस्पृष्टास्तथैव च

အညစ်အကြေးအခြေအနေဖြင့် သေဆုံးသူများ—အပေါ်ပိုင်း (ပါးစပ်/ခေါင်း) မသန့်သူ၊ အောက်ပိုင်း မသန့်သူ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်လုံး မသန့်သူတို့; ထို့ပြင် လက်နက်ထိုးခတ်မှုကြောင့် သေသူများနှင့် မြင်းက ထိမိ၍ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်၍ ကျဆုံးသူများလည်း ဤအထူးသေဆုံးမှုအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 110

तत्तु दुर्मरणं ज्ञेयं यच्च जातं विधैं विना / तेन पापेन नरकान् भुक्त्वा प्रेतत्वभागिनः

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိမရှိဘဲ သေဆုံးသွားခြင်းကို ‘ဒုရ္မရဏ’ (မကောင်းသော သေခြင်း) ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် နరకများကို ခံစားပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် ပရေတ (လှုပ်ရှားမငြိမ်သော သေပြီးဝိညာဉ်) အဖြစ်ကို ခံယူရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 111

न तेषां कारयेद्दाहं सूतकं नोदकक्रियाम् / न विधानं मृताद्यञ्च न कुर्या दौर्ध्वदैहिकम्

ထိုသို့သောသူများအတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို မစီစဉ်ရ၊ စူတက (မသန့်ကာလ) ကို မထိန်းရ၊ ရေကရိယာ (ဥဒကကရိယာ) ကိုလည်း မပြုရ။ သေဆုံးမှုမှစ၍ သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားများကို မဆောင်ရွက်ရ၊ ထို့ပြင် အော်ဓ္ဝဒೈဟိက (သေပြီးနောက် ဆောင်ရွက်သော ရိုးရာပူဇော်ပွဲ) ကိုလည်း မပြုရ။

Verse 112

न पिण्डदानं कर्तव्यं प्रमादाच्चेत्करोति हि / नोपतिष्ठति तत्सर्वमन्तरिक्षे विनश्यति

ပိဏ္ဍဒါန (Piṇḍa) ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မပြုလုပ်သင့်။ မေ့လျော့ပျက်ကွက်၍ ပြုလုပ်လျှင် ရည်ရွယ်သူထံ မရောက်နိုင်။ အလယ်လောက အာကာသ (အန္တရိက္ခ) တွင် အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 113

अतस्तस्य सुतैः पौत्त्रैः सपिण्डैः शुभमिच्छुभिः / नारायणबलिः कार्यो लोकगर्हाभिया खग

ထို့ကြောင့် သူ၏အကျိုးကို လိုလားသူ သားများ၊ မြေးများနှင့် စပိဏ္ဍ (sapinda) ဆွေမျိုးများက နာရာယဏဘလိ (Nārāyaṇa-bali) ကို ပြုလုပ်ရမည်—အို ငှက် (ဂရုဍ) ရေ—လူထုကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဖြစ်သည်။

Verse 114

तथा तेषां भवेच्छौचं नान्यथेत्यब्रवीद्यमः / कृते नारायणबलावौर्ध्वदेहिकयोग्यता

“ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် သောစ (śauca) ဟူသော သန့်ရှင်းမှုအကျင့်ကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အခြားနည်းမရှိ” ဟု ယမ (Yama) မိန့်တော်မူ၏။ “နာရာယဏဘလိ (Nārāyaṇa-bali) ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် နောက်တစ်ဆင့် မရဏနောက်ပိုင်း အခမ်းအနားများ (ūrdhva-dehika) အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။”

Verse 115

तस्य सुद्धिकरं कर्म तद्भवेन्न तदन्यथा / नारायणबलिं सम्यक् तीर्थे सर्वं प्रक्पयेत्

ထိုပူဇော်ပွဲသာလျှင် သူ့အတွက် သန့်စင်စေသော ကర్మ ဖြစ်သည်—အခြားမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် တီရ္ထ (tīrtha) သန့်မြတ်ရာနေရာ၌ နာရာယဏဘလိ (Nārāyaṇa-bali) ကို မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်၍ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို စနစ်တကျ ချထားပေးရမည်။

Verse 116

कृष्णाग्रे कारयेद्बिप्रैर्येन पूतो भवेन्नरः / पूर्वन्तु तर्पणं कार्यं विप्रैः पौराणवैदिकैः

ကృష్ణ (Kṛṣṇa) ရှေ့မှောက်၌ လူသည် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ပွဲကို ဗြာဟ္မဏများဖြင့် ဆောင်ရွက်စေသင့်ပြီး ထိုပူဇော်ပွဲကြောင့် သန့်စင်လာသည်။ သို့သော် အရင်ဆုံး ပုရာဏနှင့် ဝေဒ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများက တර්ပဏ (tarpaṇa) ရေတင်ပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 117

सर्वौषध्यक्षतैर्मिश्रैर्विष्णुमुद्दिश्य तर्पयेत् / कार्यं पुरुषसूक्तेन मन्त्रैर्वा वैष्णवैरपि

ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးနှင့် ရောစပ်ထားသော ဆန်စေ့များကို အသုံးပြု၍ သခင် ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို ရည်ညွှန်းကာ တර්ပဏ (tarpana) လောင်းပူဇော်ရမည်။ ဤကိစ္စကို ပုရုෂ-သုက္တ (Puruṣa-sūkta) ဖြင့် သို့မဟုတ် အခြား ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရားများဖြင့်လည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 118

दक्षिणाभिमुखो भूत्वा प्रेतं विष्णुमिति स्मरन् / अनादिनिधनो देवः शङ्खचक्रगदाधरः

တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍၊ ကွယ်လွန်သူကို «ဗိဿဏု၌ တည်နေသူ» ဟု သတိရကာ စဉ်းစားရမည်။ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော သခင်၊ သင်္ခါ (conch)၊ စက်ရ (discus) နှင့် ဂဒါ (mace) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဘုရားတော်ဖြစ်သည်။

Verse 119

अक्षयः पुण्डरीकाक्षः प्रेतमोक्षप्रदो भव / तर्पणस्यावसाने स्याद्वीतरागो विमत्सरः

«အဖျက်မရသော အရှင်၊ ကြာမျက်တော်ရှင်—ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို မောက္ခ (mokṣa) ပေးသနားပါ။ တර්ပဏ အဆုံးတွင် စွဲလမ်းမှုကင်း၍ မနာလိုမှုကင်းသော စိတ်ဖြစ်စေ» ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 120

जितेन्द्रियमना भूत्वा शुचिष्मान्धर्मतत्परः / भक्त्या तत्र प्रकुर्वीत श्राद्धान्येकादशैव तु

အာရုံခံအင်္ဂါများကို အနိုင်ယူ၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ၊ သန့်ရှင်း၍ ဓမ္မကို အလေးထားသူဖြစ်လျက်၊ ယုံကြည်ခြင်း (bhakti/śraddhā) ဖြင့် ထိုနေရာ၌ śrāddha ပူဇော်ပွဲများကို ဆယ့်တစ်ကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 121

सर्वकर्मविधाने एकैकाग्रे समाहितः / तोयव्रीहियवान्दद्याद्गोधूमांश्च प्रियङ्गवः

အခမ်းအနားအလုပ်အားလုံးကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရာတွင် တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်၍ စိတ်ကို စုတည်ထားရမည်။ ထို့နောက် ရေ၊ ဆန်၊ ယဝ (barley)၊ ဂೋಧုမ (wheat) နှင့် ပရိယင်ဂု (priyaṅgu) စပါးမျိုးတို့ကို ပူဇော်အလှူအဖြစ် ပေးရမည်။

Verse 122

हविष्यान्नं शुभं मुद्रां छत्रोष्णीषे च दापयेत् / दापयेत्सर्वसंस्यानि क्षीरं क्षौद्रसमान्वितम्

ဟဝိသျအန္န (ဟောမပူဇာအတွက် သန့်ရှင်းသော အစာ) ကို မင်္ဂလာတန်ဖိုးရှိသော ဒါနနှင့်အတူ ပေးလှူရမည်။ ထီးနှင့် ခေါင်းပတ် (ဦဏ္ဏီသ) ကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် လိုအပ်သမျှ ပစ္စည်းအားလုံး—နို့နှင့် ပျားရည်ပါဝင်အောင် ပေးရမည်။

Verse 123

वस्त्रोपानहसंयुक्तं दद्यादष्टविधं पदम् / द्पयेत्सर्वपापेभ्यो न कुर्यात्पङ्क्तिवञ्चनम्

အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်ပါဝင်အောင် “အဋ္ဌဝိဓ ပဒ” (အမျိုးအစားရှစ်ပါးသော ဒါန) ကို ပေးလှူရမည်။ ထိုဒါနသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသဖြင့် ပင်္ကတိ (ပူဇာအစာကျွေးတန်း) တွင် လှည့်စားခြင်း၊ ခွဲခြားခြင်း မပြုရ။

Verse 124

भूमौ स्थितेषु पिण्डेषु गन्धपुष्पाक्षतान्वितम् / दातव्यं सर्वंविप्रेभ्यो वेदशास्त्रविधानतः

ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပြီးနောက်၊ အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မကွဲသေးသော ဆန်စေ့ (အက္ခတ) ပါဝင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဝေဒနှင့် သာස්တရ အမိန့်အတိုင်း ဗြာဟ္မဏတို့အား သင့်တော်စွာ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 125

शङ्खे खड्गे ऽथ वा ताम्रे तर्पणञ्च पृथक्पृथक् / ध्यानधारणसंयुक्तो जानुभ्यामवनीं गतः

သင်္ခ (conch) ထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ ဓားပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကြေးအိုးတွင်ဖြစ်စေ၊ တർပဏ (tarpaṇa) ရေဖြည့်ပူဇာကို သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း တစ်ဦးချင်း သီးသန့် ဆက်ကပ်ရမည်။ တရားထိုင်သတိနှင့် အာရုံစိုက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်၍ မြေပြင်သို့ နိမ့်ချရမည်။

Verse 126

ऋचा वै दापयेदर्घमर्घोद्दिष्टं पृथक्पृथक् / ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च यमः प्रेतश्च पञ्चमः

သတ်မှတ်ထားသော ဣဋ္စ (ṛc) မန္တရဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) ရေကမ်းလှူကို ပေးအပ်စေရမည်၊ လက်ခံသူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် သီးသန့်ဖြစ်ရမည်။ အဲဒီလက်ခံသူများမှာ—ဗြဟ္မာ၊ ဗိṣ္ဏု၊ ရုဒ္ရ၊ ယမ၊ နှင့် ပဉ္စမအဖြစ် ပရေတ (ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်) ဖြစ်သည်။

Verse 127

पृथक्कुम्भे ततः स्थाप्याः पञ्चरत्नसमन्विताः / वस्त्रयज्ञोपवीतानि पृथङ्मुद्गाः पदानि च

ထို့နောက် အိုးအသီးသီးတွင် ရတနာငါးပါးကို သီးသန့်ထားရမည်။ ထို့ပြင် အဝတ်အစားနှင့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) ကိုလည်း သီးသန့်ထားပြီး မုန်ပဲနှင့် သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ပွဲတွင် သုံးသော «ပဒ» (ခြေလှမ်း/ခြေရာ) ပစ္စည်းများကိုပါ ခွဲထားရမည်။

Verse 128

पञ्च श्राद्धानि कुर्वीत देवतानां यथाविधि / जलधारां ततः कुर्यात्पिण्डेपिण्डे पृथक्पृथक्

သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း ဒေဝတားတို့အတွက် ပဉ္စ-ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ငါးမျိုးကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပိဏ္ဍတစ်လုံးချင်းစီအတွက် သီးသန့် သီးသန့် ရေစီးကြောင်းကို ပိဏ္ဍပိဏ္ဍ အလိုက် လောင်းပူဇော်ရမည်။

Verse 129

शङ्खे वा ताम्रपात्रे वा अलाभे मृन्मये पि वा / तिलोदकं समादाय सर्वोषधिमसन्वितम्

သင်္ခ (conch) သို့မဟုတ် ကြေးပန်းကန်တွင် နှမ်းရေ (tilodaka) ကိုယူ၍၊ မရရှိလျှင် မြေအိုးတွင်ပင် ယူနိုင်သည်။ ထိုနှမ်းရေကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သို့မဟုတ် အခြားဆေးပစ္စည်းများ မရောနှောဘဲ ပူဇော်ရမည်။

Verse 130

ताम्रपात्रं तिलैः पूर्णं सहिरण्यं सदक्षिणम् / दद्याद्ब्राह्मणमुख्याय पददानं तथैच

နှမ်းစေ့ဖြင့် ပြည့်နေသော ကြေးပန်းကန်တစ်လုံးကို ရွှေနှင့် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) တို့နှင့်အတူ ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏအကြီးအကဲထံ ပေးလှူရမည်။ ထို့အတူ ကွယ်လွန်သူ၏ ခရီးဆက်ရန်အတွက် «ပဒဒါန» (padadāna) ဟုခေါ်သော အလှူကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 131

यमोद्देशेतिलांल्लौहं ततो दद्याच्च दक्षिणाम् / एवं विष्णुबलिं दत्त्वा यथाशक्त्या विधानतः

ယမ (Yama) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာ/အခမ်းအနားတွင် နှမ်းစေ့နှင့် သံကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ကြောင့် ဗိෂ္ဏု-ဗလိ (Viṣṇu-bali) ကို ပူဇော်ပြီးလျှင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သတ်မှတ်နည်းလမ်းအရ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 132

समुद्धरति तत्क्षिप्रं नात्र कार्या विचारण नागदंशान्मृतो यस्तु विशेषस्तन्तु मे शृणु

၎င်းသည် ကွယ်လွန်သူ၏ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းကယ်တင်ပေးသည်—ဤနေရာတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလို။ သို့သော် မြွေကိုက်၍ သေသူအတွက် အထူးစည်းကမ်းတစ်ရပ်ရှိသည်; ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 133

सुवर्णभारनिष्पन्नं नागं कृत्वा तथैव गाम् / विप्राय दत्त्वा विधिवत्पितुरानृण्यमाप्नुयात्

ရွှေအလေးချိန်တစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြွေရုပ်တစ်ရုပ်ကို ဖန်တီး၍၊ ထို့အတူ နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း လှူဒါန်းကာ၊ ဓမ္မနည်းအတိုင်း ဗြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား ပေးလှူလျှင် ဖခင်အပေါ်ရှိ အကြွေး (ဘိုးဘွားတာဝန်) မှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 134

एवं सर्पबलिं दत्त्वा सर्पदोषाद्विमुच्यते / पश्चात्पुत्तलकं कार्यं सर्वोषधिसमन्वितम्

ထို့ကြောင့် စర్పဘလိ (မြွေဘလိ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းပြီးနောက် မြွေကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အနာအဆာများမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံ့အစုံ ပါဝင်သော ပုတ္တလက ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 135

पलाशस्य च वृन्तानां विभागं शृणु काश्यप / कृष्णाजिनं समास्तीर्य कुशैश्च पुरुषाकृतिम्

ကာရှျပာရေ၊ ပလာရှာတံများကို မည်သို့ ခွဲဝေစီစဉ်ရမည်ကို နားထောင်လော့။ အနက်ရောင် သမင်အရေကို ခင်းပြီး၊ ကုရှမြက်ဖြင့် လူပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးရမည်။

Verse 136

शतत्रयेण षष्ट्या च वृन्तैः प्रोक्तो ऽस्थिसञ्चयः / विन्यस्य तानि वृन्तानि अङ्गेष्वेषु पृथक् पृथक्

ဓမ္မပွဲအတွက် အရိုးစုဆောင်းခြင်းကို တံ ၃၆၀ ဖြင့် ပြုလုပ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုတံများကို ချထားပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါအသီးသီးပေါ်တွင် သီးခြားသီးခြား စီစဉ်တင်ထားရမည်။

Verse 137

चत्वारिंशच्छिरोभागे ग्रीवायां दश विन्यसेत् / विंशत्युरः स्थले दद्याद्विंशतिञ्जठरे तथा

ဦးခေါင်းပိုင်း၌ အပိုင်း ၄၀ ကို ထားရမည်၊ လည်ပင်း၌ ၁၀ ကို ထားရမည်၊ ရင်ဘတ်နေရာ၌ ၂၀ ကို ပေးရမည်၊ ထို့အတူ ဝမ်းဗိုက်၌လည်း ၂၀ ကို ထားရမည်။

Verse 138

बाहुद्वये शतं दद्यात्कटिदेशे च विंशतिम् / ऊरुद्वये शतञ्चापि त्रिंशज्जङ्घाद्वये न्यसेत्

လက်နှစ်ဖက်၌ ၁၀၀ ကို ပေးရမည်၊ ခါးဒေသ၌ ၂၀ ကို ထားရမည်၊ ထို့ပြင် ပေါင်နှစ်ဖက်၌လည်း ၁၀၀ ကို ထားရမည်၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှစ်ဖက်၌ ၃၀ ကို ထားရမည်။

Verse 139

दद्याच्चतुष्टयं शिश्ने षड् दद्याद्वृषाणद्वये / दश पादाङ्गुलीभागे एवमस्थीनि विन्यसेत्

လိင်အင်္ဂါ၌ ၄ ကို ထားရမည်၊ အဏ္ဍနှစ်လုံး၌ ၆ ကို ပေးရမည်၊ ခြေချောင်းများ၏ အပိုင်း၌ ၁၀ ကို ထားရမည်။ ဤသို့ဖြင့် အရိုးတို့ကို သင့်ရာနေရာ၌ စီမံထားရမည်။

Verse 140

नारिकेलं शिरः स्थानें तुम्बं दद्याच्च तालुके / पञ्चरत्नं मुखे दद्याज्जिह्वायां कदलीफलम्

ဦးခေါင်းနေရာ၌ အုန်းသီးကို ထားရမည်၊ တာလုက (ပါးစပ်အပေါ်ခေါင်) ၌ တုမ္ဗ (ဖရုံ/လောင်း) ကို ထားရမည်။ ပါးစပ်အတွင်း၌ ရတနာငါးပါးကို ထားရမည်၊ လျှာပေါ်၌ ငှက်ပျောသီးကို တင်ရမည်။

Verse 141

अन्त्रेषु नालिकं तद्याद्वालुकाङ्घ्राणे एव च / वसायां मृत्तिकां दद्याद्धरितालमनः शिलाः

အူများအတွက် နာလိကာ (ပိုက်တံ/တုတ်တံ) ကို ပူဇော်ရမည်၊ ခြေဖဝါးများအတွက် သဲကို ပူဇော်ရမည်။ အဆီအတွက် မြေစေးကို ပူဇော်ရမည်၊ အသည်းရည် (ပိတ်) နှင့် စိတ်အတွက် ဟရိတාල (အဝါရောင် အော်ပီမင့်) နှင့် ကျောက်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 142

पारदं रेतसः स्थाने पुरीषे पित्तलं तथा / मनः शिला तथा गात्रे तिलपक्वन्तु सन्धिषु

သုက်ရည်၏နေရာ၌ ပြဒါးရှိ၏၊ မစင်၏နေရာ၌ ကြေးဝါရှိ၏။ ထို့အပြင် မနဿီလာ (realgar) သည် ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဖွဲ့စည်းကာ၊ အဆစ်အမြစ်တို့၌ လင်းစေ့ကို ချက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 143

यवपिष्टं यथा मांसे मधु शोणितमेव च / केशेषु च जटाजूटं त्वचायाञ्च मृगत्वचम्

ယဝမှုန့်ကို ပွတ်လိမ်းထားသကဲ့သို့သည် အသားကဲ့သို့ ထင်ရ၏၊ ပျားရည်သည် သွေးကဲ့သို့ မြင်ရ၏။ ဆံပင်တွင် ဂျဋာဂျူဋ်ကဲ့သို့ ဆံပင်ချည်တုပ်ကပ်လာပြီး၊ အသားအရေပေါ်တွင် မုဆိုးတိရစ္ဆာန်အရေကဲ့သို့ အဖုံးတစ်လွှာ ပေါ်လာ၏။

Verse 144

कर्णयोस्तालपत्रञ्च स्तनयोश्चैव गुञ्जिकाः / नासायां शतपत्रञ्च कमलं नाभिमण्डले

နားတို့၌ တာလပတ်ရွက်ရှိ၏၊ ရင်သားတို့၌ ဂုဉ္ဇိကာသီးများရှိ၏။ နှာခေါင်း၌ ရာပွင့်ပန်း (ကြာပန်း) ရှိပြီး၊ ဗိုက်ခလုတ်ဝိုင်း၌လည်း ကြာပန်းတစ်ပွင့် ရှိ၏။

Verse 145

वृन्ताकं वृषणद्वन्द्वे लिङ्गे स्याद्गृञ्जनं शुभम् / घृतं नाभ्यां प्रदेयं स्यात्कौ पीने च त्रपुस्मृतम्

အဏ္ဍနှစ်ဖက်၏ရောဂါအတွက် ဝೃန္တာက (ခရမ်းသီး) ကို သတ်မှတ်၏။ လိင်အင်္ဂါရောဂါအတွက် မင်္ဂလာဆေးဟု ဂೃဉ္ଜန ကို ဆို၏။ ဗိုက်ခလုတ်၌ ဂhee (ထောပတ်ရည်) လိမ်းပေးရမည်၊ ခြေခွင်/ခေါင်ရင်းဖောင်းရာတွင် တြပု (trapu) ကို ဆေးဟု မှတ်၏။

Verse 146

मौक्तिकं स्तनयोर्मूर्ध्नि कुङ्कुमेव विलेपनम् / कर्पूरागुरुधूपैश्च शुभैर्माल्यैः सुगन्धिभिः

ရင်သားတို့ပေါ်၌ မောက္တိက (ပုလဲ) တင်၍၊ ခေါင်းပေါ်၌ ကုင်္ကုမ (ဇာဖရန်) လိမ်း၏။ ထို့နောက် ကပ်ပူရနှင့် အဂုရုတို့၏ မင်္ဂလာအမွှေးတိုင်ဖြင့် မွှေးကြိုင်စေကာ၊ သန့်ရှင်းမွှေးမြသော ပန်းမော်လီများဖြင့် ကိုယ်ကို တန်ဆာဆင်၍ ဂုဏ်ပြု၏။

Verse 147

परिधानं पट्टसूत्रंहृदये चैव विन्यसेत् / ऋद्धिवृद्धी भुजौ द्वौ च चक्षुर्भ्याञ्च कपर्दकम्

အဝတ်အစားနှင့် သန့်ရှင်းသောကြိုး (ပတ္တ-သုတ်ရ) ကို နှလုံးပေါ်၌ တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် စည်းစိမ် (ဣဓ္ဓိ) နှင့် တိုးပွားခြင်း (ဝృద్ధိ) ကို လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၌ တင်၍ မျက်စိပေါ်၌ ကပရ္ဒက ခွံကို တင်ရမည်။

Verse 148

दन्तेषु दाडिमीबीजान्यङ्गुलीषु च चम्पकम् / सिन्दूरं नेत्रकोणे च ताम्बूलाद्युपहारकम्

သွားပေါ်၌ သလဲသီးစေ့များကို တင်၍ လက်ချောင်းများပေါ်၌ ချမ္ပက ပန်းကို တင်ရမည်။ မျက်စိထောင့်၌ စင်ဒူးရ (နီရောင်ဗာမီလျွန်) ကို လိမ်း၍ ကွမ်းနှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်လက်ဆောင်များကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 149

सर्वौषदियुतं प्रेतं कृत्वा पूजां यथोदिताम् / साग्निके चापि विधिना यज्ञपात्रं न्यस्येत्क्रमात्

လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအားလုံးနှင့်အတူ ပရေတ (ကွယ်လွန်သူ၏ အခြေအနေ) ကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ မီးပူဇော် (အဂ္နိက) အခမ်းအနားတွင်ပါ ယဇ္ဉပാത്ര (ယဇ္ဉအိုး/ပန်းကန်) ကို အဆင့်လိုက် စနစ်တကျ တင်ထားရမည်။

Verse 150

स्त्रियः पुनन्तु म शिर इमं मे वरुणेन च / प्रेतस्य पावनं कृत्वा शालग्रामशिलोदकैः

“မိန်းမများသည် ငါ၏ဦးခေါင်းကို သန့်စင်စေကြပါစေ၊ ဝရုဏလည်း ငါကို သန့်စင်စေပါစေ” ဟု။ ပရေတ၏ ပဝန (သန့်စင်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ရှာလဂြာမ (Śālagrāma) ကျောက်ကို ရေချိုးထားသော ရေဖြင့် ထိုသန့်စင်မှုကို ဆောင်ရွက်ရသည်။

Verse 151

विष्णुमुद्दिश्य दातव्या सुशीला गौः पयस्विनी / तिला लौहं हिरण्यञ्च कर्पासं लवणं तथा

ဗိဿနုဘုရားကို ဥဒ္ဒိသ (အပ်နှံ) လျက်၊ သဘောကောင်း၍ စည်းကမ်းကောင်းကာ နို့ကြွယ်ဝသော နွားကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့အပြင် နှမ်းစေ့၊ သံ၊ ရွှေ၊ ဝါ (ကပ်ပါး) နှင့် ဆားကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 152

सप्तधान्यं क्षितिर्गाव एकैकं पावनं स्मृतम् / तिलपात्रं ततो दद्यात्पददानं तथैव च

စပါးမျိုးခုနစ်ပါး၊ မြေယာလှူဒါန်းခြင်းနှင့် နွားလှူဒါန်းခြင်းတို့သည် တစ်ခုချင်းစီ သန့်စင်ပေးသော ကုသိုလ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် နှမ်းထည့်အိုးကိုလည်း လှူ၍၊ ထို့အတူ သေသူအတွက် ဖိနပ်လှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 153

कर्तव्यं वैष्णवं श्राद्धं प्रेतमुक्त्यर्थमात्मनः / प्रेतमोक्षं ततः कुर्याद्धृदि विष्णुं प्रकल्प्यच

ပရေတ၏ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် «ဝိုင်ရှ္ဏဝ သြရဒ္ဓ» ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ သခင် ဗိဿဏုကို တည်စေကာ ပရေတမောက္ခကို ပြီးမြောက်စေရမည်။

Verse 154

एवं पुत्तलकं कृत्वा दाहयेद्विधिपूर्वकम् / तच्छ्रुद्धये तु संस्कर्ता पुत्रादिर्निष्कृतिं चरेत्

ဤသို့ «ပုတ္တလက» (ရုပ်ပုံတု) ကို ပြုလုပ်ပြီး နည်းတကျ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမည်။ ထိုအမှုနှင့် ဆက်စပ်သော သန့်စင်မှုအတွက် သင်္ဂြိုဟ်သင်္ကာရကို ဆောင်ရွက်သူ—သားနှင့် အခြားဆွေမျိုးတို့—သည် သင့်လျော်သော ပရాయရှ္စိတ္တ အကျင့်များကို လိုက်နာရမည်။

Verse 155

त्रीन्कृच्छ्रान्षड्द्वादश च तथा पञ्चदशापि च / प्रायश्चित्तनिमित्तानुसारेण विप्रवत्स्मृतः

အကြောင်းရင်းအလိုက် ပရాయရှ္စိတ္တအတွက် «ကೃચ્છရ» တပတ်တည်း ၆ ရက်၊ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၅ ရက် စသည့် သုံးမျိုးကို ပညာရှိ ဘရာဟ္မဏ သင်ကြားချက်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 156

अशक्तौ गोहिरण्यादि प्रत्याम्नायं चरेदपि / आत्मनो ऽनधिकारित्वे शुद्धिमेवं चरेद्वुन्धः

မစွမ်းနိုင်လျှင် (သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားကို) နွားလှူ၊ ရွှေလှူ စသည့် အစားထိုးလှူဒါန်းမှုကို ပြုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ခွင့်/အရည်အချင်း မရှိလျှင်လည်း ဤနည်းအတိုင်း သန့်စင်မှုကို လိုက်နာရမည်ဟု သာသနာတော်က ဆိုသည်။

Verse 157

अशुद्धेन तु यद्दत्तमुद्दिश्याशुद्धिमेव च / नोपतिष्ठति तत्सर्वमन्तरिक्षे विनश्यति

မသန့်ရှင်းသူက ပေးလှူသမျှ၊ သို့မဟုတ် မသန့်ရှင်းသော စိတ်ရည်ဖြင့် အပ်နှံသမျှသည် ရည်ညွှန်းထားသောသူထံ မရောက်နိုင်; အားလုံးသည် အန္တရိက္ခ၌ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 158

शुद्धिं सम्पाद्य कर्तव्यं दहनाद्यौर्ध्वदेहिकम् / अकृत्वा निष्कृतिं यस्तु कुरुते दहनादिकम्

အရင်ဆုံး သန့်စင်ပူဇော်မှုကို ပြီးစီးစေပြီးမှ မီးသင်္ဂြိုဟ်စသည့် သေပြီးနောက် အထက်လောကဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့သော် သတ်မှတ်ထားသော နိစ္ကရိတ (အပြစ်ဖြေ) မလုပ်ဘဲ မီးသင်္ဂြိုဟ်စသည်တို့ကို လုပ်သူသည် မသင့်လျော်စွာ ပြုလုပ်သည်။

Verse 159

मतिपूर्वममत्या च क्रमात्तनिष्कृतिं शृणु / कृत्वाग्निमुदकं स्नानं स्पर्शनं वहनं कथाम्

စိတ်သတိဖြင့်လည်းကောင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အကူအညီပူဇော်မှုများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည့် နိစ္ကရိတကို နားထောင်လော့—မီးပူဇော်မှုနှင့် ရေပူဇော်မှု၊ ရေချိုးခြင်း၊ သန့်စင်ထိတွေ့ခြင်း (spārśana) နှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းတို့ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 160

रज्जुच्छेदाश्रुपातञ्च तप्तकृच्छ्रेण शुध्यति / एषामन्यतमं प्रेतं यो वहेत्तु देहत वा

တပ်တကೃચ્છရ (Taptakṛcchra) ဟုခေါ်သော ပြင်းထန်သည့် တပဿာဖြင့် ကြိုးဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အပြစ်များနှင့် မရက်စက်မှုကြောင့် မျက်ရည်ကျစေခြင်းတို့မှ သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းများအနက် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပရေတာ (preta) ကို သယ်ဆောင်သူ—ကိုယ်ခန္ဓာမှဖြစ်စေ အခြားနည်းဖြစ်စေ—အပြစ်ကြီးကို ခံရသည်။

Verse 161

कटोदकक्रियां कृत्वा कृच्छ्र सान्तपनं चरेत् / निमित्ते लघुनि स्वल्पं महन्महति कल्पयेत्

ကဋောဒကကရိယာ (kaṭodaka-kriyā) ဟုခေါ်သော ရေတင်ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကೃच्छရ-သာန္တပန (Kṛcchra–Sāntapana) ဟုခေါ်သော အပြစ်ဖြေတပဿာကို ကျင့်ရမည်။ အကြောင်းအရာသေးငယ်လျှင် အနည်းငယ်သော အပြစ်ဖြေကို သတ်မှတ်၍၊ အကြောင်းအရာကြီးမားလျှင် ပိုကြီးသော အပြစ်ဖြေကို သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 162

गरुड उवाच / कृच्छ्रस्य तप्तकृच्छ्रस्य तथा सान्तपनस्य च / लक्षणं ब्रूहि मे स्वामिंस्त्रयाणामपि सुव्रत

ဂရုဍက ပြောသည်။ «အရှင်ဘုရား၊ ကೃစ္ဆရ၊ တပ္တ-ကೃစ္ဆရ နှင့် စာန္တပန တို့၏ လက္ခဏာသတ်မှတ်ချက်များကို အကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ၊ သီလကောင်းမြတ်သူအရှင်»။

Verse 163

श्रीकृष्ण उवाच / त्र्यहं प्रातस्त्र्यहं सायं त्र्यहमद्यादयाचितम् / उपवासस्त्र्यहञ्चैव एष कृच्छ्र उदाहृतः

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်။ သုံးရက် မနက်ပိုင်းတွင် စားရမည်၊ သုံးရက် ညနေပိုင်းတွင် စားရမည်၊ သုံးရက် မတောင်းမခံဘဲ ရလာသမျှကိုသာ စားရမည်၊ ထို့နောက် သုံးရက် အစာရှောင်ရမည်—ဤသည်ကို ကೃစ္ဆရ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 164

तप्तक्षीरघृताम्बूनामेकैकं प्रत्यहं पिबेत् / एकरात्रोपवासश्च तप्तकृच्छ्र उदाहृतः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အပူပေးထားသော နို့၊ အပူပေးထားသော ဂhee၊ သို့မဟုတ် အပူရေ တို့ထဲမှ တစ်မျိုးတည်းကိုသာ သောက်ရမည်။ ထို့ပြင် တစ်ညတာ အစာရှောင်ရမည်—ဤသည်ကို တပ္တ-ကೃစ္ဆရ ဟု ကြေညာသည်။

Verse 165

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम् / जग्ध्वा परे ऽह्न्युपवसेत्कृच्छ्रं सान्तपनञ्चरन्

နွားဆီး၊ နွားချေး၊ နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ ဂhee နှင့် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေတို့ကို သောက်စားပြီးနောက်၊ နောက်တစ်နေ့တွင် အစာရှောင်ရမည်—ဤသို့ ကೃစ္ဆရ၏ စာန္တပန ပုံစံကို ကျင့်ဆောင်သည်။

Verse 166

मया ते ऽयं समाख्यातो दुर्मृतस्य विधिः खग / तदा मृतं विजानीयाद्दीपनिर्वाणमागतः

အို ငှက်ကြီး (ဂရုဍ)၊ မကောင်းသော သေခြင်း (ခက်ခဲသော သေခြင်း) နှင့် ပတ်သက်သော နည်းလမ်းကို သင့်အား ငါ ရှင်းပြပြီးပြီ။ မီးအိမ်၏ မီးတောက် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုသူသည် သေပြီးဟု သိရမည်။

Verse 167

अग्निदाहं ततः कुर्यात्सूतकञ्च दिनत्रयम् / दशाहं गर्तपिणाडञ्च कर्तव्यं प्रेतपूर्वकम्

ထို့နောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ပြုလုပ်၍ သုံးရက်တိုင်တိုင် မသန့်ရှင်းခြင်း (sūtaka) ကို စောင့်ထိန်းရမည်။ (၁၀) ရက်တိုင်တိုင် တွင်းထဲ၌ ဆွမ်းလုံး (piṇḍas) ပူဇော်ခြင်းကို ပြိတ္တာ (preta) အတွက် ရှေးဦးစွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 168

एवं विधिं ततः कुर्यात्ततः प्रेतश्च मुक्तिभाक् / मृतभ्रान्त्या प्रतिकृतेः कृते दाहे स वै यदि

ဤသတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဓလေ့ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ ပြိတ္တာ (preta) သည် လွတ်မြောက်ခွင့်ကို ရရှိ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသည်ဟု အထင်မှား၍ ကိုယ်စားပြု ရုပ်တုကို မီးသင်္ဂြိုဟ်လျှင်လည်း (ထိုကိစ္စတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်)။

Verse 169

आयाति तेन कर्तव्यं मज्जनं घृकुण्डके / जातकर्मादिसंस्काराः कर्तव्याः पुनरेव तु

သူပြန်လာသောအခါ၊ သူ့ကို ထောပတ်ရည်ကန် (Ghṛkuṇḍa) ၌ ရေချိုးစေရမည်။ ထို့နောက် မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ မင်္ဂလာ (jātakarma) အစရှိသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 170

ऊढामेव स्वकां भार्यामुद्वहेद्विधिवत्पुमान् / वर्षे पञ्चदशे पक्षिन् द्वादशे वा गते सति

အို ဂဠုန်ငှက် (Garuda)၊ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မိမိအသိုင်းအဝိုင်းမှ အမျိုးသမီးပျိုကိုသာ သတ်မှတ်ထားသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့်အညီ လက်ထပ်ထိမ်းမြားသင့်သည်။ ၎င်းသည် အသက် (၁၅) နှစ် ပြည့်သောအခါ သို့မဟုတ် (၁၂) နှစ် ပြည့်မြောက်သောအခါ ဖြစ်သည်။

Verse 171

अज्ञातस्य प्रोषितस्य कृत्वा प्रतिकृतिं दहेत् / रजस्वलासूतिकयोर्विशेषं मरणे शृणु

နေရပ်လိပ်စာမသိရဘဲ ကြာမြင့်စွာ ဝေးကွာနေသူအတွက်၊ ကိုယ်စားပြု ရုပ်တုကို ပြုလုပ်၍ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ယခုအခါ ရာသီလာနေသော အမျိုးသမီးနှင့် မီးဖွားသော အမျိုးသမီးတို့၏ သေဆုံးခြင်း (ထုံးတမ်းစဉ်လာ မသန့်ရှင်းမှု) ဆိုင်ရာ အထူးစည်းမျဉ်းကို နာကြားလော့။

Verse 172

सूतिकायां मृतायान्तु एवं कुर्वन्ति याज्ञिकाः / कुम्भे सलिलमादाय पञ्चगव्यं तथैव च

အမျိုးသမီးတစ်ဦး မီးဖွားစဉ် သေဆုံးသောအခါ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် အိုးထဲသို့ ရေထည့်ကာ ပဉ္စဂဗျာ (နွားထွက်ပစ္စည်း ငါးမျိုး) ကို ပြင်ဆင်ကြသည်။

Verse 173

पुण्याभिरभिमन्त्र्यापो वाचा शुद्धिं लभेत्ततः / शतसूर्पोदकेनादौ स्नापयित्वा यथाविधि

မင်္ဂလာရှိသော မန္တန်များဖြင့် ရေကို သန့်စင်စေခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်မှုကို ရရှိစေပြီး၊ ထို့နောက် အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် သေဆုံးသူကို ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 174

तेनैव स्नापयित्वा तु दाहं कुर्यात्स्वगेश्वर / पञ्चभिः स्नापयित्वा तु गव्यैः प्रेतां रजस्वलाम्

ငှက်တို့၏သခင် (ဂဠုန်)၊ ဤကဲ့သို့ ရေချိုးပေးပြီးနောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါ။ သို့သော် ရာသီလာနေသော အမျိုးသမီးကို ထုံးတမ်းစဉ်လာမစမီ နွားထွက်ပစ္စည်း ငါးမျိုးဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 175

वस्त्रान्तराकृतिं कृत्वा दाहयेद्विधिपूर्वकम् / मृतस्य पञ्चके दाहविधिं वच्मि शृणुष्व मे

အလောင်းကို အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် စည်းကမ်းအတိုင်း မီးသင်္ဂြိုဟ်ပါ။ ပဉ္စက (ငါးရက်တာကာလ) အတွင်း မီးသင်္ဂြိုဟ်နည်းကို ငါပြောပြမည် နားထောင်လော့။

Verse 176

आदौ कृत्वा धनिष्ठार्धमेतन्नक्षत्रपञ्चकम् / रेवत्यन्तं सदा दूष्यमशुभं सर्वदा भवेत्

ဓနိသှ် ၏ ဒုတိယပိုင်းမှ စတင်ပြီး ရေဝတီ ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဤနက္ခတ်ငါးခုသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသော နိမိတ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

Verse 177

दाहस्तत्र न कर्तव्यो विषादः सर्वजन्तुषु / न जलं दीयते तेषु अशुभं सर्वदा भवेत्

ဤသို့သောအခါတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို မပြုရ၊ ထိုသတ္တဝါတို့အပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မပြုရ။ ထိုသူတို့အား ရေတော်ပူဇော်ခြင်း မပေးရ၊ မဟုတ်လျှင် အမင်္ဂလာသည် အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 178

पञ्चकानन्तरं सर्वं कार्यं कर्तव्यमन्यथा / पुत्त्राणां गोत्रिणां तस्य सन्तापो ऽप्युपजायते

ပဉ္စက (pañcaka) အပြီးတွင် ကျန်ရှိသမျှ တာဝန်များကို အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏သားများနှင့် မျိုးရိုးတူ ဆွေမျိုးတို့ထံ၌ပင် ပူပန်နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 179

गृहे हानिर्भवत्येव ऋक्षेष्वेषु मृतस्य च / अथ वा ऋक्षमद्ये च दाहस्तु विधिपूर्वकः

ဤနက္ခတ် (nakṣatra) များ လွှမ်းမိုးနေချိန်၌ လူတစ်ဦး သေဆုံးလျှင် အိမ်ထောင်တွင် အရှုံးအနစ် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့ရာတွင် နက္ခတ်ကာလ၏ အလယ်ပိုင်း၌ သေဆုံးပါက မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 180

क्रियते मानुषाणान्तु स वा आहुतिपूर्वकः / विप्रैर्विधिरतः कार्यो मन्त्रैस्तु विधिपूर्वकम्

လူသားတို့အတွက် ဤကိစ္စကို သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ အာဟုတိ (āhuti) ပူဇော်ခြင်းနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်၊ မန္တရများကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ တိတိကျကျ အသုံးချရမည်။

Verse 181

शवस्थानसमीपे तु क्षेप्तव्याः पुत्तलास्ततः / दर्भकॢप्तास्तु चत्वार ऋक्षमन्त्राभिमन्त्रिताः

အလောင်းထားရာနေရာအနီးတွင် ထို့နောက် ပုတ္တလာ (puttalā) ဟုခေါ်သော ရိုးရာရုပ်ပုံများကို ထားရမည်။ ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးခုကို ရိဂ် (Ṛk) မန္တရများဖြင့် သန့်စင်အဘိမန္တရ ပြုရမည်။

Verse 182

ततो दाहः प्रकर्तव्यस्तैश्च पुत्तलकैः सह / सूतकान्ते तदा पुत्त्रैः कार्यं शान्तिकपौष्टिकम्

ထို့နောက် ပုတ္တလက (ရုပ်ပုံတု) များနှင့်အတူ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း (ဒာဟ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ စူတက (အညစ်အကြေးကာလ) ပြီးဆုံးသည့်အခါ သားတို့သည် သန္တိနှင့် ပေါုಷ್ಟိက ကုသိုလ်ပူဇော်ပွဲများကို ပြုလုပ်၍ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို ဆောင်ကြဉ်းရမည်။

Verse 183

पञ्चकेषु मृतो यो ऽसौ न सतिं लभते नरः / तिलान् गाञ्च सुवर्णञ्च तमुद्दिश्य घृतं ददेत्

ပဉ္စက (မကောင်းသည့်ကာလငါးခု) အတွင်း သေဆုံးသူသည် နောက်ဘဝ၌ ကောင်းမွန်သောအခြေအနေကို မရနိုင်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် ရည်စူး၍ ဂျီ (ghṛta) ကို နှမ်းစေ့ (tila)၊ နွားတစ်ကောင်နှင့် ရွှေတို့နှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။

Verse 184

विप्राणां दापयेद्दानं सर्वविघ्नविनाशनम् / भोजनोपानहौच्छत्त्रं हेममुद्रा च वाससी

ဗြာဟ္မဏတို့အား အလှူတန်ခိုးဖြင့် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော ဒါနကို ပေးလှူစေသင့်သည်။ အစာအဟာရ၊ ဖိနပ်၊ ထီး၊ ရွှေတံဆိပ်လက်စွပ် (မုဒ္ရာ) နှင့် အဝတ်အစားတို့ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 185

दक्षिणा दीयते विप्रे पातकस्य प्रमोचनः / मयाते ऽयं समाख्यातो विधिः पञ्चहरः स्थितः / संयमिन्यां यथायानं यथावर्षं मृतक्रिया

ဗြာဟ္မဏပုရောဟိတ်အား ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကို ပေးရသည်၊ အကြောင်းမှာ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်အား ဤတည်မြဲသော ဝိဓိကို ရှင်းပြပြီးပြီ—အလေးအနက် ငါးပါးကို ဖယ်ရှားပေးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ စံယမိနီ (ယမ၏ နယ်မြေ) တွင် သေသူအတွက် အခမ်းအနားများကို ဝိညာဉ်၏ ခရီးစဉ်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ နှစ်ကာလ လွန်သွားသည့်အတိုင်းလည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။