
Yama-mārga (Adhvan) and the Courts of Yama: Vaivasvatī and Chitragupta
ယခင်က ဆွေးနွေးခဲ့သော သတ္တဝါတို့၏ မူလနှင့် သဘောသဘာဝကို ဆက်လက်၍ ဂရုဍသည် ဗိဿနုအား ယမလောက၏ အတိုင်းအတာနှင့် သေပြီးနောက် သွားရသော လမ်းကြောင်းအလျားကို မေးမြန်းသည်။ ဗိဿနုက adhvan ကို ယောဇနာ ၈၆,၀၀၀ ဟု သတ်မှတ်ပြီး အရိပ်မရှိ၊ ဆူးမြှားများပြန့်နှံ့၊ အစာရေမရှိသော ပူလောင်လမ်းဟု ဖော်ပြသည်။ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ အပူအအေးဒဏ်တို့က ခရီးသည်ကို နှိပ်စက်ပြီး အပြစ်ကာလေးများအပေါ် ပိုမိုပြင်းထန်သော်လည်း အလိုမရှိသူတို့သည် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။ လူ့ဘဝ၌ ပြုခဲ့သော ဒါန (dāna) သည် ခရီးသည်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကူညီသော်လည်း သင်္ဂြိုဟ်ရေကပ်လှူမှုများသည် အကျင့်ပျက်သေးသေးလေးရှိသူထံ မရောက်နိုင်ကြောင်း ချိတ်ဆက်ပြောသည်။ ထို့နောက် ယမ၏ အုပ်ချုပ်ရေးဗဟိုဖြစ်သော မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ရတနာတောက်ပသော ဝိုင်ဝစွတ (Vaivasvata) မြို့၊ တံတိုင်းတံခါးများနှင့် ကြီးမားသော sabhā ကို ဖော်ပြပြီး ဓမ္မရာဇာသည် သုစရိုက်သူကို ဆုချ၊ အပြစ်ရှိသူကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။ မြို့အလယ်၌ ချိတြဂုပ္တ (Chitragupta) ၏ ခိုင်ခံ့သော အိမ်ရှိ၍ ကမ္မကို မျက်နှာမလိုက်ဘဲ မှတ်တမ်းတင်ကာ ဝေဒနာများ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပုံရိပ်များက ဝန်းရံထားသည်။ အဆုံးတွင် ယမတမန်တို့၏ ကြမ်းတမ်းသော ဒဏ်ခတ်မှုများကို ဖော်ပြပြီး နောက်အခန်းသို့—ဒါနနှင့် ဝန်ဆောင်မှု၏ ကာကွယ်အာနိသင်က သေပြီးနောက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေသည်ဟု—လှည့်ပြောင်းသည်။
Verse 1
जन्तूत्पत्तितद्गधात्वादिविभागभुवनादिविभागवर्णनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / उत्पत्तिलक्षणं जन्तोः कथितं मयि पुत्त्रके / यमलोकः कियन्मात्रस्त्रैलोक्ये सचराचरे / विस्तरं तस्य मे ब्रूहि अध्वा चैव कियान् स्मृतः
ဂရုဍက ပြောသည်— «အို သားရေ၊ သတ္တဝါတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ လက္ခဏာကို မင်းက ငါ့အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု သုံးလောက၌ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့အတွင်း ယမမင်း၏ ယမလောကသည် မည်မျှကျယ်ဝန်းသနည်း။ ထိုအကျယ်အဝန်းကို အသေးစိတ် ငါ့အား ပြောပြပါ၊ ထို့ပြင် ‘အဓွန်’ ဟု ခေါ်သော လမ်းကြောင်းသည် မည်မျှရှည်သည်ဟု ဆိုကြသနည်း?»
Verse 2
कैश्च पापैः कृतैर्देव केन वा शुभकर्मणा / गच्छन्ति मानवास्तत्र कथयस्व विशेषतः
အို ဘုရားရှင်၊ မည်သည့်အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခြင်းကြောင့်—သို့မဟုတ် မည်သည့်ကောင်းကမ္မကို ပြုခြင်းကြောင့်—လူသားတို့သည် ထိုလောကသို့ သွားရသနည်း။ အထူးသဖြင့် အသေးစိတ် ငါ့အား ပြောပြပါ။
Verse 3
श्रीभगवानुवाच / षटशीतिसहस्राणि योजनानां प्रमाणतः / यमलोकस्य चाध्वानमन्तरा मानुषस्य च
ဘုရားမြတ်က မိန့်တော်မူသည်— လူ့လောကနှင့် ယမလောကကြားရှိ အလယ်လမ်း၏ အလျားကို တိုင်းတာလျှင် ယောဇနာ ၈၆,၀၀၀ ဖြစ်၏။
Verse 4
ध्मातताम्रमिवातप्तो ज्वलद्दुर्गो महापथः / तत्र गच्छन्ति पापिष्ठा मानवा मूढचेतसः
မဟာလမ်းကြီးသည် အပူတက်၍ သံနီရည်ပူကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မီးလောင်တောက်ပ၍ အန္တရာယ်ပြင်းထန်၏။ ထိုလမ်းပေါ်သို့ စိတ်မိုက်မဲ၍ အပြစ်အလွန်ကြီးသော လူတို့ သွားကြ၏။
Verse 5
कण्टकाश्च सुतीक्ष्णा वै विविधा घोरदर्शनाः / तैस्तुवालुक्षितिर्व्याप्ता हुताशश्च तथोल्बणः
အလွန်ထက်မြက်သော ဆူးများ အမျိုးမျိုးရှိ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ရ၏။ ထိုဆူးများကြောင့် သဲမြေပြင်သည် အနှံ့အပြား ဖုံးလွှမ်းကာ မီးတောက်ပြင်းထန်လည်း ရှိ၏။
Verse 6
वृक्षच्छाया न तत्रास्ति यत्र विश्रमते नरः / गृहीतः कालपाशैश्च कृतैः कर्मभिरुल्बणैः
ထိုနေရာ၌ လူသည် အနားယူရန် သစ်ပင်အရိပ် မရှိ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ကာလ၏ ကြိုးပတ်များဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရကာ မိမိပြုခဲ့သော ပြင်းထန်သော ကမ္မကြောင့် ချည်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
Verse 7
तस्मिन् मार्गे न चान्नाद्यं येन प्राणान् प्रपोषयेत् / न जलं दृश्यते तत्र तृषा येन विलीयते
ထိုလမ်းပေါ်၌ အသက်အားကို ထောက်ပံ့နိုင်သော အစာအဟာရ မရှိ။ ထို့အပြင် ရေငတ်မှု ပျောက်ကင်းစေမည့် ရေကိုလည်း ထိုနေရာ၌ မမြင်ရ။
Verse 8
क्षुधया पीडितो याति तृष्णया च महापथे / शीतेन कम्पते क्वापि यममार्गे ऽतिदुर्गमे
ဆာလောင်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူသည် သွားလျက်၊ ရေငတ်မှုကြောင့်လည်း မဟာလမ်းတစ်လျှောက် သွားရ၏။ တစ်နေရာရာတွင် အအေးကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ—ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော ယမမဂ်၌ ဖြစ်၏။
Verse 9
यद्यस्य यादृशं पापं स पन्थास्तस्य तादृशः / सुदीनाः कृपणा मूढा दुः खैर्व्याप्तास्तरन्ति तम्
မိမိကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အမျိုးအစား မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအမျိုးအစားတူသော လမ်းကြောင်းသည် သူ့အတွက် ဖြစ်လာ၏။ ဒုက္ခများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၊ အကူအညီမဲ့၊ မောဟဖြစ်သူတို့သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်လမ်းကို ဖြတ်သန်းကြ၏။
Verse 10
रुदन्ति दारुणं केचित् केचिद्द्रोहं वदन्ति च / आत्मकर्मकृतैर्देषैः पच्यमाना मुहुर्मुहुः
အချို့သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ငိုကြွေးကြ၏; အချို့သည် သစ္စာဖောက်မှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုကို အော်ဟစ်ပြောကြ၏။ မိမိ၏ ကံလုပ်ရပ်များက ဖန်ဆင်းထားသော နယ်မြေများတွင် သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ လောင်ကျွမ်း၍ နှိပ်စက်ခံရကြ၏။
Verse 11
ईदृग्विधः स वै पन्था विज्ञेयो दारुणः खग / वितृष्णा ये नरा लोके सुखं तस्मिन् व्रजन्ति ते
ဤသို့သော လမ်းကြောင်းသည် ထိုက်တန်စွာ ကြမ်းတမ်းသည်ဟု သိမှတ်လော့၊ အို ငှက်တော် ဂရုဍ (Garuda)။ သို့ရာတွင် လောက၌ ဆန္ဒတဏှာကင်းသော လူတို့သည် ထိုလမ်းကိုပင် လွယ်ကူစွာ သွားကြ၏။
Verse 12
यानियानि च दानानि दत्तानि भुवि मानवैः / तानितान्युपतिष्ठन्ति यमलोके पुरः पथि
လူသားတို့သည် မြေပြင်၌ အသက်ရှင်စဉ် ပေးလှူခဲ့သော ဒါနအမျိုးမျိုးတို့—ထိုဒါနများပင် ယမလောကသို့ ဝင်ရာလမ်းပေါ်တွင် သူတို့ရှေ့၌ ရပ်တည်ကြ၏။
Verse 13
पापिनो नोपतिष्ठन्ति दाहश्राद्धजलाञ्जलि / भ्रमन्ति वायुभूतास्ते ये क्षुद्राः पापकर्मिणः
အပြစ်ရှိသူတို့အတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ပွဲနှင့် śrāddha ဆက်စပ်သော ရေတင်ပူဇော်ခြင်း (jalāñjali) သည် သူတို့ထံ မရောက်နိုင်။ အပြစ်လုပ်သူ အနိမ့်အမြတ်တို့သည် လေကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်ဘဲ လှည့်လည်နေကြ၏။
Verse 14
ईदृशं वर्त्म तद्रौद्रं कथितं तव सुव्रत / पुनश्च कथयिष्यामि यममार्गस्य या स्थितिः
ထို့ကြောင့် အကျင့်သီလကောင်းသောသူ (suvrata) ရေ၊ ထိုကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် လမ်းကြောင်းကို သင့်အား ငါဆိုပြခဲ့ပြီးပြီ။ ယခု ထပ်မံ၍ ယမ (Yama) သို့ သွားရာလမ်း၏ အခြေအနေနှင့် လမ်းစဉ်ကို ငါဖော်ပြမည်။
Verse 15
याम्यनैरृतयोर्मध्ये पुरं वैवस्वतस्य तु / सर्वं वज्रमयं दिव्यमभेद्यं तत् सुरासुरैः
တောင်ဘက် (Yāmya) နှင့် တောင်အနောက်ဘက် (Nairṛta) ကြားတွင် ဝိုင်ဝස්ဝတ (Vaivasvata) ဟူသော ယမ (Yama) ၏ မြို့တော် ရှိ၏။ ထိုမြို့သည် ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ မခွဲမဖျက်နိုင်သော သာသနာတော်ဆန်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့တောင် မဖောက်ခွဲနိုင်။
Verse 16
चतुरश्रं चतुर्द्वारं सप्तप्राकारतोरणम् / स्वयं तिष्ठति वै यस्यां यमो दूतैः समन्वितः
ထိုနေရာသည် စတုရန်းပုံစံဖြစ်၍ တံခါးလေးပေါက်ရှိသည်။ ကာရံတံတိုင်း ခုနစ်ထပ်နှင့် တိုရဏတံခါးဝများပါရှိ၏။ ထိုတွင် ယမ (Yama) သည် မိမိကိုယ်တိုင် ရပ်တည်ကာ မိမိ၏ တမန်များနှင့်အတူ ရှိနေ၏။
Verse 17
योजनानां सहस्रं वै प्रमाणेन तदुच्यते / सर्वरत्नमयं दिव्यं विद्युज्ज्वालार्कतैजसम्
ထိုမြို့၏ အတိုင်းအတာကို ယောဇနာ တစ်ထောင်ဟု ဆိုကြ၏။ ၎င်းသည် သာသနာတော်ဆန်သော မြို့တော်ဖြစ်၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ လျှပ်စီး၊ မီးလောင်တောက်ပမှုနှင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။
Verse 18
तद्गुहं धर्मराजस्य विस्तीर्णं काञ्चनप्रभम् / योजनानां पञ्चशतप्रमाणेन समुच्छ्रितम्
ဓမ္မရာဇ (ယမ) ၏ ထိုဂူမဟာခန်းမသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ ရွှေရောင်တောက်ပကာ အမြင့်မှာ ယောဇနာ ငါးရာအတိုင်း မြင့်တက်နေ၏။
Verse 19
वृतं स्तम्भसहस्रैस्तु वैदूर्यमणिमण्डितम् / मुक्ताजालगवाक्षं च पताकाशतभूषितम्
ထိုအဆောင်ကို တိုင်တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး ဝိုင်ဒူရျ (ကြောင်မျက်လုံး) မဏိများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပုလဲကြိုးကွန်ယက်ကဲ့သို့ ပြတင်းပေါက်များရှိ၍ အလံရာပေါင်းများစွာဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။
Verse 20
घण्टाशतनिनादाढ्यं तोरणानां शतैर्वृतम् / एवमादिभिरन्यैश्च भूषणैर्भूषितं सदा
ကန့်လန့်သံ ကန့်လန့်သံဖြင့် ခေါင်းလောင်းရာပေါင်းများစွာ၏ အသံတုန်လှုပ်ကာ တိုရဏာ အလှတံခါးရာပေါင်းများစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ ထိုသို့သော အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အခြားအလှအပများဖြင့် အမြဲတမ်း တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။
Verse 21
तत्रस्थो भगवान् धर्म आसने तु समे शुभे / दशयो जनविस्तीर्णे नीलजीमूतसन्निभे
ထိုနေရာ၌ အရှင်ဓမ္မ (ဓမ္မဘဂဝန်) သည် ညီညာ၍ မင်္ဂလာရှိသော အာသနပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူ၏။ ထိုအာသနသည် အကျယ် ယောဇနာ ဆယ်ရှိပြီး အပြာရောင် မိုးတိမ်အစုကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေ၏။
Verse 22
धर्मज्ञो धर्मशीलश्च धर्मयुक्तो हितो यमः / भयदः पापयुक्तानां धार्मिकाणां सुखप्रदः
ယမသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ ဓမ္မစည်းကမ်း၌ တည်မြဲသူ၊ ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသူဖြစ်၍ အမှန်တကယ် အကျိုးပြုသူတည်း။ အပြစ်နှင့် ချည်နှောင်သူတို့အား ကြောက်ရွံ့မှုကို ပေးပြီး၊ ဓမ္မရှိသူတို့အား ချမ်းသာသုခကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 23
मन्दमारु तसंयोगैरुत्सवैर्विविधैस्तथा / व्याख्यानैर्विविधैर्युक्तः शङ्खवादित्रनिः स्वनैः
အေးမြသိမ်မွေ့သော လေညင်းများနှင့်အတူ၊ ပွဲတော်မျိုးစုံနှင့် တရားဟောကြားချက်မျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ သင်္ခါနှင့် တူရိယာသံများက တဝိုက်လုံး ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိသည်။
Verse 24
पुरमध्यप्रवेशे तु चित्रगुप्तस्य वै गृहम् / पञ्चविंशतिसंख्यानां योजनानां सुविस्तरम्
ထိုမြို့၏အလယ်ဗဟိုသို့ ဝင်ရာတွင်၊ စစ်တမ်းရေးသူ ချိတြဂုပ္တ (Chitragupta) ၏အိမ်တော်သည် အမှန်တကယ် တည်ရှိပြီး၊ အကျယ်အဝန်းမှာ ယောဇနာ ၂၅ အထိ ကျယ်ပြန့်လှသည်။
Verse 25
दशोच्छ्रितं महादिव्यं लोहप्राकारवोष्टितम् / प्रतोलीशतसंचारं पतताकाशतशोभितम्
ယောဇနာ ဆယ်အမြင့်ထိ မြင့်မား၍ အလွန်အံ့ဖွယ် သာလွန်သည့် ဒေဝတော်ဆန်ကာ၊ သံတံတိုင်းဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ တံခါးပေါက် ရာချီဖြင့် သွားလာနိုင်ပြီး၊ လှုပ်ရှားလွင့်ပျံသော အလံများ ရာချီက အလှတရားကို ထင်ရှားစေသည်။
Verse 26
दीपिकाशतसङ्कीर्णं गीतध्वनिसमाकुलम् / विचित्रचित्रकुशलैश्चित्रगुप्तस्य वै गृहम्
ချိတြဂုပ္တ၏အိမ်တော်သည် မီးအိမ် ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ သီချင်းသံများဖြင့် လှုပ်ရှားပဲ့တင်လျက်ရှိပြီး၊ ကျွမ်းကျင်သော ပန်းချီဆရာများ ဖန်တီးသည့် အံ့ဖွယ်ပုံရိပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။
Verse 27
मणिमुक्तामये दिव्ये आसने परमाद्भुते / तत्रस्थो गणयत्यायुर्मानुषेष्वितरेषु च
ထိုနေရာတွင် သူသည် ရတနာနှင့် ပုလဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒေဝတော်ဆန်၍ အလွန်အံ့ဖွယ် အာသနပေါ်၌ ထိုင်ကာ၊ လူသားတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါအမျိုးအစားတို့၏ အသက်တာကာလကို တွက်ချက်သတ်မှတ်လျက်ရှိသည်။
Verse 28
न मुह्यति कदाचित् स सुकृते दुष्कृते ऽपि वा / यद्येनोपार्जितं यावत् तावद्वै वेत्ति तस्य तत्
သူသည် ကုသိုလ်ကြောင့်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ကြောင့်ဖြစ်စေ မည်သည့်အခါမျှ မမောဟမဖြစ်။ မိမိစုဆောင်းထားသော ကမ္မအတိုင်းအတာတိုင်အောင် ထိုကမ္မကို မိမိ၏အဖြစ် အမှန်တကယ် သိမြင်သည်။
Verse 29
दशाष्टदोषरहितं कृत कर्म लिखत्यसौ / चित्रगुप्तालयात् आच्यां ज्वरस्यास्ति महागृहम्
အပြစ်အနာအဆာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးမှ ကင်းလွတ်သော သူ (စိတ္တရဂုပ္တ) သည် ပြုလုပ်ပြီးသော အလုပ်ကမ္မတို့ကို မှတ်တမ်းတင်ရေးသားသည်။ စိတ္တရဂုပ္တ၏ နေရာအနီးတွင် “ဇွရ” ဟုခေါ်သော ဖျားနာမှု၏ မဟာအိမ်တော် ရှိသည်။
Verse 30
दक्षिणे चापि शूलस्य लताविस्फोटकस्य च / पश्चिमे काल पाशस्य अजीर्णस्यारुचेस्तथा
တောင်ဘက်တွင် ဝမ်းဗိုက်ကိုက်ခဲခြင်း (ရှူလ) နှင့် အရေပြားပေါ်တွင် လျှောလျှောလျားလျား ဖုထွက်ပူလောင်သော ရောဂါ (လတာဝိစ္ဖိုတက) ရှိသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ကာလ၏ ပာရှ (သေမင်း၏ ကြိုး)၊ အစာမကြေခြင်းနှင့် အစာမစားချင်ခြင်းတို့၏ ဒုက္ခရှိသည်။
Verse 31
मध्यपीठोत्तरे ज्ञेयो तथा चान्या विषचिका / ऐशन्यां वै शिरो ऽर्तिश्च आग्नेय्याञ्चैव मृकता
အလယ်ကျော၏ အပေါ်ပိုင်းတွင် နာကျင်လျှင် “ဝိသစိကာ” ဟုခေါ်သော အဆိပ်သဘော ရောဂါကို သိရမည်။ ထို့အတူ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် နာကျင်လျှင် ခေါင်းရောဂါ၏ ဒုက္ခကို ညွှန်ပြပြီး၊ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် နာကျင်လျှင် “မೃကတာ” ဟုခေါ်သော ချွတ်ယွင်းပျက်စီးခြင်း/ပိန်လှီခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။
Verse 32
अतिसारश्च नैरृत्यां वायव्यां दाहसंज्ञकः / एभिः परिवृतो नित्यं चित्रगुप्तः स तिष्ठति
အနောက်တောင်ဘက်တွင် “အတိသာရ” (ဝမ်းလျှောပြင်း) ရှိပြီး၊ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် “ဒါဟ” (ပူလောင်ခြင်း) ဟုခေါ်သော အရာရှိသည်။ ဤတို့ဖြင့် အမြဲဝန်းရံလျက် စိတ္တရဂုပ္တသည် ယမ၏ လောက၌ တည်နေပြီး ကမ္မမှတ်တမ်းကို စောင့်ရှောက်သည်။
Verse 33
यत् कर्म कुरुते कश्चित्तत् सर्वं विलखत्यसौ / धर्मराजगृहद्वारि दूतास्तार्क्ष्य तथा निशि / तिष्ठन्ति पापकर्माणः पच्यमाना नराधमाः
လူတစ်ယောက်က ပြုလုပ်သမျှ ကမ္မအားလုံးကို မှတ်တမ်းရေးသူက အကုန်ရေးမှတ်ထားသည်။ ဓမ္မရာဇာ၏ နန်းတံခါး၌၊ အို တာရ္ක්ෂျာ၊ တမန်တို့သည် ညအချိန်တောင် စောင့်နေကြ၏။ ထိုနေရာတွင် အပြစ်ကမ္မပြုသူ အနိမ့်ဆုံးလူများသည် ဒုက္ခအပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ နေကြရသည်။
Verse 34
यमदूतैर्महापाशैर्हन्यमानाश्च मुद्गरैः / वध्यन्ते विविधैः पापैः पूर्वकर्मकृतैर्नराः
ယမတမန်တို့၏ အကြီးမားသော ကြိုးကွင်းများဖြင့် ချုပ်နှောင်ထိုးနှက်ကာ တုတ်မောင်းများဖြင့် ထပ်မံရိုက်နှက်ကြသဖြင့် လူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရသည်—မိမိတို့၏ ယခင်ကမ္မအပြစ်အတိုင်း။
Verse 35
नानाप्रहारणाग्रैश्च नानायन्त्रैस्तथा परे / छिद्यन्ते पापकर्माणः क्रकचैः काष्ठवद्द्विधा
ထိုနေရာ၌ လက်နက်အမျိုးမျိုး၏ ချွန်ထက်သော အစွန်းများနှင့် အညှဉ်းပန်းကိရိယာမျိုးစုံတို့ကြောင့် အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့သည် ခွဲဖြတ်ခံရကြသည်—သစ်တုံးကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် လှီးခံရသည်။
Verse 36
अन्ये ज्वलद्भिरङ्गारैर्वेष्टिताः परितो भृशम् / पूर्वकर्मविपाकेन ध्मायन्ते लोहपिण्डवत्
အချို့တို့သည် မီးလောင်နေသော မီးခဲများဖြင့် အနှံ့အပြား တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းပတ်ခံရပြီး၊ ယခင်ကမ္မ၏ အကျိုးပေါ်လာမှုကြောင့် မီးထဲတွင် လောင်ကျွမ်းကာ လေဖြင့် ဖောင်းဖောင်းမှုတ်ခံရသည်—သံတုံးကို မီးဖိုတွင် ဖောင်းသကဲ့သို့။
Verse 37
क्षिप्त्वान्ये च धरापृष्ठे कुठारेणावकर्तिताः / क्रन्दमानाश्च दृश्यन्ते पूर्वकर्मविपाकतः
အချို့တို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ကြသည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်ရ၏—ယခင်ကမ္မ၏ အကျိုးပေါ်လာမှုကြောင့်ပင်။
Verse 38
केचिद्गुडमयैः पाकैस्तैलपाकैस्तथा परे / पीड्यन्ते यमदूतैश्च पापिष्ठाः सुभृशं नराः
အလွန်အမင်း အပြစ်ကြီးသော လူအချို့ကို သကြားညက်ရည်ပူပူထဲတွင် အိုးကြီးများဖြင့်ချက်ကာ၊ အချို့ကို ဆီပူထဲတွင်ပြုတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယမမင်း၏တမန်များက အဆိုးဆုံးသူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းကြသည်။
Verse 39
क्षणाह्नि प्रार्थयन्त्यन्ये देहिदेहीति कोटिशः / यमलोके मया दृष्टा ममस्वं भक्षितं त्वया
ယမလောက၌ ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ခဏတိုင်း၊ နေ့တိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများက “ပေးပါ၊ ပေးပါ” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းဆိုနေကြသည်။ ထို့ပြင် “ငါ့အပိုင်ကို သင်စားသုံးသွားပြီ” ဟူသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။
Verse 40
इत्येवं बहुशस्तार्क्ष्य नरकाः पापिनां स्मृताः / कर्मभिर्बहुभिः प्रोक्तैः सर्वशास्त्रेषु भाषितैः / दानोपकारं वक्ष्यामि यथा तत्र सुखं भवेत्
ထို့ကြောင့်၊ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) ရေ၊ အပြစ်သားတို့၏ နရကများကို ကမ္မအမျိုးမျိုးအပေါ် မူတည်၍ အကြိမ်ကြိမ် အမျိုးမျိုးဖော်ပြထားသည်ဟု သမ္မာကျမ်းများအားလုံးတွင် ကြေညာ၍ ဆွေးနွေးထားသည်။ ယခုမှစ၍ ထိုဘဝနောက်တွင် သုခရစေမည့် ဒါနနှင့် ကူညီထောက်ပံ့ခြင်း၏ အကျိုးတန်ခိုးကို ငါရှင်းပြမည်။
The chapter states that whatever kind of sin a person commits, a path of that very kind ‘becomes his’: suffering is not random but a karmic correspondence, where experiences on the route reflect the moral texture of prior actions (karma-vipāka).
Acts of giving performed while alive are said to ‘stand before’ the traveler on the road to Yama’s realm—functioning as supportive merit that mitigates hardship—foreshadowing the next section’s explicit teaching on dāna and service as beneficial power.
The text claims that for sinners the jalāñjali connected with funeral rites and śrāddha does not reach; it frames this as a karmic obstruction tied to petty evil conduct, resulting in restless wandering rather than stable reception of offerings.
By portraying gates, walls, radiance, and a formal throne-hall, the chapter emphasizes cosmic moral administration: Yama is not arbitrary but a dharma-aligned adjudicator who gives fear to the sinful and happiness to the righteous.
Chitragupta records all actions and reckons the span of life across beings; ‘never deluded’ signals impartial accounting unaffected by merit or sin as bribes—karma is known and recorded exactly, forming the basis for just consequence.