Adhyaya 29

Verse 1

और्ध्वदहिककर्मकालक्रियमाणनानादानादिफलप्रश्रनिरूपणं नामाष्टाविंशो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / साधु पृष्टं त्वया भद्र मानुषाणां हिताय वै / शृणुष्वावहितो भूत्वा सर्वमेवौर्ध्वदैहिकम्

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—“အို သာဓုသူ၊ သင်မေးမြန်းသည်မှာ ကောင်းလှ၏၊ လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် အမှန်တကယ်ပင်။ ယခု သတိထား၍ နားထောင်လော့။ ကွယ်လွန်သူအတွက် ပြုလုပ်သည့် အော်ဓ္ဝဒૈဟိက (သေပြီးနောက်) အခမ်းအနားနှင့် ကရမများအားလုံးကို ငါ ရှင်းလင်းမည်။”

Verse 2

कम्यग्विभेदरहितं श्रुतिस्मृतिसमुद्धृतम् / यन्न दृष्टं सुरैः सेन्द्रैर्योगिभिर्योगचिन्तकैः

အလိုဆန္ဒအခြေပြု အကျိုးလိုလားမှုတို့၏ ခွဲခြားမှုကင်းသော ဓမ္မဗိညာဏ်တရားသည် ဝေဒနှင့် စမෘတိတို့မှ ထုတ်ယူထားသော အရာဖြစ်၏။ ထိုသစ္စာကို အိန္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်တို့ပင် မမြင်နိုင်ကြ၊ ယောဂသမాధိ၌ စူးစိုက်နေသော ယောဂီတို့လည်း မသိမြင်နိုင်ကြ။

Verse 3

गुह्याद्गुह्यतरं वत्स नाख्यातं कस्यचित्क्वचित् / भक्तस्त्वं हि महाभाग सर्वं ते कथयाम्यहम्

ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ ဤအရာသည် လျှို့ဝှက်ထဲက လျှို့ဝှက်အလွန်ဖြစ်၍ မည်သူ့ကိုမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖော်ပြခဲ့သေး။ သို့ရာတွင် သင်သည် ဘက္တိရှိသူ၊ မဟာကံကောင်းသူဖြစ်သဖြင့် ငါသည် သင့်အား အားလုံးကို ပြောကြားမည်။

Verse 4

अपुत्रस्य गतिर्नास्ति स्वर्गो नैव च नैव च / येन केनाप्युपायेन कार्यं जन्म सुतस्य च

သားမရှိသူအတွက် သေပြီးနောက် သွားရာလမ်းမရှိ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ခြင်းလည်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သားတစ်ယောက် မွေးဖွားလာစေရန် စီမံရမည်။

Verse 5

तारयेन्नरकात्पुत्रो यदि मोक्षो न विद्यते / दाहः पुत्रेण कर्तव्यो देयः पौत्रेण पावकः

မောက္ခ မရရှိသေးလျှင် သားသည် (အဖကို) နရကမှ ကယ်တင်ရမည်။ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို သားက ပြုလုပ်ရမည်၊ သန့်ရှင်းသော မီးကိုတော့ မြေးက ပေးရမည်။

Verse 6

तिलैर्दर्भैश्च भूम्यां वै कुटी धातुमती भवेत् / पञ्चरत्नानि वक्त्रे तु येन जीवः प्ररोहति

မြေပေါ်တွင် နှမ်းစေ့နှင့် ဒರ್ಭမြက်ကို ချထားလျှင် (ပူဇော်ပွဲအတွက်) ကုဋီသည် ခိုင်မာ၍ ကာကွယ်မှုရှိလာသည်။ ထို့ပြင် ပါးစပ်တွင် ရတနာငါးပါး ထည့်ထားသော် ထိုနည်းဖြင့် ဇီဝ (ကိုယ်တည်ရှိသော ဝိညာဉ်) သည် သေပြီးနောက် ခရီးတွင် အထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။

Verse 7

लिप्यात्तु गोमयैर्भूमिं तिलान्दर्भांश्च निः क्षिपेत् / तस्यामेवातुरो मुक्तः सर्वं दहति पातकम्

မြေပြင်ကို နွားချေးဖြင့်လိမ်းကာ နှမ်းစေ့နှင့် ဒರ್ಭ (ကူရှ) မြက်ကို ဖြန့်ချရမည်။ ထိုနေရာပေါ်၌ပင် အနာရောဂါရှိသူကို လွတ်လပ်စွာထားလျှင် အပြစ်အားလုံးကို မီးကဲ့သို့လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသည်။

Verse 8

दर्भमूलीनयेत्स्वर्गं संस्थितं नात्र संशयः / दर्भांस्तत्र हि ये भूम्यां तिलयुक्तान संशयः

ဒರ್ಭ (ကူရှ) မြက်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကွယ်လွန်သူကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဦးဆောင်နိုင်သည်—သံသယမရှိ။ ထိုနေရာမြေပေါ်တွင် ထားသော ဒರ್ಭများသည် နှမ်း (တီလာ) နှင့်ပေါင်းစည်းလျှင် အမှန်တကယ် အာနုဘော်ရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 9

सर्वत्र वसुधा पूता यत्र लेपो न विद्यते / यत्र लेपः स्थितस्तत्र पुनर्लेपेन शुध्यति

အညစ်အကြေးမရှိသည့် နေရာတိုင်းတွင် မြေသည် သန့်ရှင်း၏။ အညစ်အကြေးရှိသည့် နေရာ၌ပင် မြေသစ်ကို ထပ်လိမ်းခြင်းဖြင့် ထိုနေရာသည် ပြန်လည်သန့်ရှင်းလာသည်။

Verse 10

यातुधानाः पिशाचाश्च राक्षसाः क्रूरकर्मिणः / अलिप्ते आतुरं मुक्तं विशन्त्येते न संशयः

ကြမ်းတမ်းသော အကျင့်ရှိသည့် ယာတုဓာနာ၊ ပိသာစာ၊ ရက္ခသတို့ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများသည် အကာအကွယ်မရှိဘဲ (စည်းကမ်းတော်အတိုင်း မကာကွယ်ထားဘဲ) လွတ်ထားသော အနာရောဂါရှိသူထံသို့ သေချာပေါက် ဝင်ရောက်ဖမ်းဆီးကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 11

नित्यहोमं तथा श्राद्धं विप्राणां पादशोधनम् / मण्डलेन विना भूम्यां कुर्वन्त्येतच्च निष्फलम्

နေ့စဉ် ဟောမ (မီးပူဇော်)၊ သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခြေသန့်စင်ခြင်းတို့ကို မဏ္ဍလ (ritual maṇḍala) မရေးမချင်း မြေပေါ်တွင် ပြုလုပ်လျှင် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 12

आतुरो मुच्यते नैव मण्डलेन विना भुवि / ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च श्रीर्हुताशन एव च / मण्डले चोपतिष्ठन्तस्तस्मात्कुर्वीत मण्डलम्

ဤလောကမြေပေါ်၌ နာမကျန်းသူသည် မဏ္ဍလပူဇာမရှိလျှင် ဒုက္ခမှ မလွတ်မြောက်နိုင်။ မဏ္ဍလအတွင်း၌ ဘြဟ္မာ၊ ရုဒြ၊ ဗိဿဏုနှင့်အတူ သရီ(လက္ခ္မီ) နှင့် ဟုတာရှန(အဂ္နိ) တို့ တည်နေကြသဖြင့် မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 13

अन्यथा म्रियते यस्तु बालो वृद्धो युवापि वा / योन्यन्तरं स वै गच्छेत्क्रीडते वायुना सह

သို့သော် မသင့်တော်သည့်အချိန် သို့မဟုတ် မသဘာဝသေဆုံးခြင်းဖြင့် သေသွားသူသည် ကလေးဖြစ်စေ၊ အိုမင်းသူဖြစ်စေ၊ လူငယ်ဖြစ်စေ မည်သူမဆို အခြားဝမ်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ရပြီး လေတန်းနှင့်အတူ ကစားသကဲ့သို့ လှည့်လည်နေတတ်သည်။

Verse 14

मिश्रितं लोहताम्रं तु तथैव जन्म जायते / तस्मैवं वायुभूतस्य न श्राद्धं नोदक क्रिया

သံနှင့် ကြေးကို ရောနှောလျှင် အခြားသဏ္ဍာန်တစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့ ထိုသို့သော မွေးဖွားခြင်းလည်း ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် လေဓာတ်ဖြစ်သွားသော (ဝါယု-ဘူတ) အတွက် ရှရဒ္ဓပူဇာလည်း မပြု၊ ရေတင်ပူဇာအခမ်းအနားလည်း မပြုရ။

Verse 15

मम स्वेदसमुद्भूतास्तिलास्तार्क्ष्य पवित्रकाः / असुरा दानवा दैत्यास्तृप्यन्ति तिलदानतः

အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) ရေစေ့(တီလ) များသည် သန့်စင်စေသောအရာဖြစ်၍ ငါ၏ချွေးမှ ပေါက်ဖွားလာသည်။ တီလလှူဒါန်းခြင်းကြောင့် အဆုရ၊ ဒာနဝ၊ ဒိုင်တျ တို့တောင် စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 16

तिलाः श्वेतास्तिलाः कृष्णास्तिला गोमूत्रसन्निभाः / ते मे दहन्तु पाषानि शरीरेण कृतानि च

ဤတီလစေ့များ—အဖြူ၊ အနက်၊ နွားဆီးအရောင်တူသော တီလများ—သည် ငါ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ကာယကံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် အတားအဆီးနှင့် ချည်နှောင်မှုခဲယဉ်းများကို လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေပါစေ။

Verse 17

एक एव तिलद्रोणो हेमद्रोणतिलैः समः / तर्पणे दानहोमे च दत्तो भवति चाक्षयः

နှမ်းတစ်ဒြೋဏာတည်းပင် ရွှေနှမ်းတစ်ဒြೋဏာနှင့် တန်တူဟု ဆို၏။ တർပဏ၊ ဒါန၊ ဟောမတို့၌ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် အက္ရှယ (မကုန်ခမ်း) သော အလှူဖြစ်လာ၏။

Verse 18

दर्भा मल्लोमसम्भूतास्तिलाः स्वेदसमुद्भवाः / तृप्ताः स्युर्देवता दानैः श्राद्धेन पितरस्तथा / प्रयोगविधिना ब्रह्मा विश्वञ्चाप्युपजीवनात्

ဒರ್ಭမြက်သည် ဗိဿ္ဏု၏ ကိုယ်ခန္ဓာမွေးမှ ပေါက်ဖွားလာသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ နှမ်းသည်လည်း သူ၏ ချွေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ဆို၏။ ဒါနဖြင့် ဒေဝတားတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြသကဲ့သို့၊ ရှရဒ္ဓဖြင့် ပိတೃတို့လည်း ကျေနပ်ကြ၏။ ထို့ပြင် သင့်တော်သော ပရယောဂ-ဝိဓိအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် ဘြဟ္မာနှင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးပင် ထိုပူဇော်ထောက်ပံ့မှုတို့ကြောင့် တည်တံ့ရ၏။

Verse 19

सव्ययज्ञोपवीतेन ब्रह्माद्यास्तृप्तिमान्पुयुः / अपसव्येन तृप्यन्ति पितरो दिविदेवताः

ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို စဝျယ (ဘယ်ပခုံး) အတိုင်း ဝတ်ဆင်လျှင် ဘြဟ္မာအစရှိသော ဒေဝတားတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။ အပစဝျယ (ညာပခုံး) အတိုင်း ဝတ်ဆင်လျှင် ပိတೃတို့နှင့် သူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ကောင်းကင်ဒေဝတားတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။

Verse 20

अपसव्यादितो ब्रह्मा दर्भमध्ये तु केशवः / दर्भाग्रे शङ्करं विद्यात्त्रयो देवाः कुशे स्थिताः

ဒರ್ಭမြက်၏ အပစဝျယဘက်၌ ဘြဟ္မာရှိသည်ဟု သိပါစေ။ အလယ်၌ ကေရှဝ (ဗိဿ္ဏု) ရှိ၏။ အဖျား၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) ရှိသည်ဟု သိရမည်။ ထို့ကြောင့် ကုရှမြက်အတွင်း၌ ဒေဝသုံးပါး တည်ရှိကြသည်ဟု နားလည်ရ၏။

Verse 21

विप्रा मन्त्राः कुशा वह्निस्तुलसी च खगेश्वर / नैते निर्माल्यतां यान्ति क्रियमाणाः पुनः पुनः

အို ခဂေရှဝရ (ဂရုဍ) ရေ—ဗြာဟ္မဏများ၊ သန့်ရှင်းသော မန္တရများ၊ ကုရှမြက်၊ ယဇ္ဉမီး၊ နှင့် တုလစီတို့သည် ပူဇော်ကာမကာ ပြန်လည်အသုံးပြုကြသော်လည်း ‘နိರ್ಮာလျ’ (အညစ်အကြေးကျန်ရစ်) မဖြစ်ကြပါ။

Verse 22

कुशाः पिण्डेषु निर्माल्याः ब्राह्मणाः प्रेतभोजने / मन्त्राः शूद्रेषु पतिताश्चितायाश्च हुताशनः

ပိဏ္ဍ (သင်္ချိုင်းအတွက် ဆန်လုံး) ထဲတွင် သုံးသော ကုရှာမြက်သည် အမှိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ပရေတအစာကို စားသုံးလျှင် ဗြာဟ္မဏတို့လည်း မသန့်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မသင့်တော်သူထံ အပ်နှံလျှင် မန္တရတို့၏ သန့်ရှင်းမှု ကျဆင်း၏၊ မီးသန့်တော်ပင်လည်း ချိတာပေါ်တွင် လောင်လျှင် မသန့်ဖြစ်၏။

Verse 23

तुलसी ब्राह्मणा गावो विष्णुरेकादशी खग / पञ्च प्रवहणान्येव भवाब्धौ मज्जतां सताम्

အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ လောကသံသရာပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော သဒ္ဓါရှိသူတို့အတွက် တကယ်တမ်း ကူးတံတား/လှေဖြစ်သော အရာငါးပါးရှိ၏—တူလစီ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ နွား၊ သခင်ဗိဿဏု၊ နှင့် ဧကာဒသီ။

Verse 24

विष्णुरेकादशी गीता तुलसीविप्रधेनवः / अपारे दुर्गसंकारे षट्पदी मुक्तिदायिनी

ဗိဿဏု၊ ဧကာဒသီ၊ ဂီတာ၊ တူလစီ၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် နွား—အဆုံးမရှိ၍ ကူးခက်သော သံသရာဒုက္ခကြားတွင် ဤခြောက်ပါးသည် မုက္ခပေးသော ခြေလှမ်းခြောက်ဆင့် ဖြစ်၏။

Verse 25

तिलाः पवित्रास्त्रिविधा दर्भाश्च तुलसीदालम् / निवारयन्ति चैतानि दुर्गतिं यान्तमातुरम्

နှမ်းစေ့—သုံးမျိုးဖြင့် သန့်ရှင်းသော—နှင့် ဒರ್ಭာမြက်၊ တူလစီရွက်တို့သည် ပူဇော်သင့်သော အရာများဖြစ်၍ ထွက်ခွာချိန်နီးလာသော နာမကျန်းသူအတွက် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ ကျရောက်ခြင်းကို တားဆီးကာ ကာကွယ်ပေး၏။

Verse 26

हस्ताभ्यामुद्धृतैर्दर्भैस्तोयेन प्रोक्षयेद्भुवम् / मृत्युकाले क्षिपेद्दर्भानातुरस्य करद्वये

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ယူထားသော ဒರ್ಭာမြက်ဖြင့် ရေကိုဖြန်းကာ မြေပြင်ကို ပရိုက္ခဏာ (ရေဖြန်းသန့်စင်) ပြုရမည်။ သေဆုံးချိန်တွင် နာမကျန်းသူ၏ လက်နှစ်ဖက်ထဲသို့ ဒರ್ಭာမြက်တံများကို ထည့်ပေးရမည်။

Verse 27

दर्भेषु क्षिप्यते यो ऽसौ दभस्तु परिवेष्टितः / विष्णुलोकं स वै याति मन्त्रहीनो ऽपि मानवः

မှန်ကန်သောမန္တရားမရှိသော်လည်း၊ ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင်ထား၍ ဒರ್ಭဖြင့်ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ထားသူသည် အမှန်တကယ် ဗိဿဏု၏လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 28

दर्भमूलीगतो भूमौ दर्भपाणिस्तु यो मृतः / प्रायश्चित्तविशुद्धो ऽसौ संसारेपारसागरे

ဒರ್ಭမြက်၏အမြစ်နား၌ ကိုယ်ခန္ဓာတင်၍ မြေပေါ်တွင် ဒರ್ಭကိုလက်တွင်ကိုင်ကာ သေဆုံးသူသည် ပရాయရှ္စိတ္တဖြင့် သန့်စင်ကာ သံသရာ၏သမုဒ္ဒရာကို ကျော်လွန်နိုင်သည်။

Verse 29

गोमयेनोपलिप्ते तु दर्भस्यास्तरणे स्थितः / तत्र दत्तेन दानेन सर्वं पापं व्यपोहति

နွားချေးဖြင့်လိမ်းထားသောနေရာ၌ ဒರ್ಭမြက်ခင်းပေါ်ထိုင်၍ ထိုနေရာတွင် ဒါနပြုလျှင် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 30

लवणं तद्रसं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम् / यस्मादन्नरसाः सर्वे नोत्कटा लवणं विना

ဆားသည် နတ်သဘောရှိသော အရေးကြီးသည့် အရသာဖြစ်၍ လူတို့၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။ ဆားမရှိလျှင် အစားအစာအရသာအားလုံး မထင်ရှားမပြည့်ဝ။

Verse 31

पितॄणां च प्रियं भव्यं तस्मात्स्वर्गप्रदं भवेत् / विष्णुदेहसमुद्भूतो यतो ऽयं लवणो रसः

ဆားသည် ပိတೃများအတွက် ချစ်ခင်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၍ မင်္ဂလာရှိသဖြင့် ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံပေးသော ကုသိုလ်ဖြစ်လာသည်။ ဤဆားရသာသည် ဗိဿဏု၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 32

विशेषाल्लवणं दानं तेन शंसन्ति योगिनः / ब्राह्मण क्षत्त्रियविशां स्त्रीणां शूद्रजनस्य च

အရာအားလုံးထက် အထူးသဖြင့် ဆားကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ယောဂီတို့က ချီးမွမ်းကြသည်—ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ မိန်းမများနှင့် ရှုဒ္ဒရတို့အတွက်လည်း အကျိုးရှိ၏။

Verse 33

आतुराणां यदा प्राणाः प्रयान्ति वसुधातले / लवणं तु तदा देयं द्बारस्योद्धाटनं दिवः

နာကျင်ဒုက္ခရောက်သူ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ခွာသွားချိန်၌ ဆားကို လှူသင့်၏။ ထိုသည်က ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးခြင်းဟု ဆိုကြ၏။