
Preta-bhāva: Causes, Remedies, and the Rationale of Post-death Rites (Question-Catalogue)
ကရုဍသည် မေတ္တာပါသော သင်ကြားမှုအတွင်း မဓုသူဒန (ကృష్ణ/ဗိဿနု) ထံ ပရေတာဘဝမှ လွတ်မြောက်စေသော ဒါန သို့မဟုတ် သုကရိတကို မေးမြန်းသည်။ ဗိဿနုက ကြောက်ရွံ့မှုကို ချက်ချင်းဖျောက်ပေးသော ဒါနအဖြစ် ဘြဟ္မာ၊ ဣဿ၊ ကေသဝနှင့် လောကပါလများကို အလှဆင်ထားသော သန့်စင်ရွှေခွက်တစ်လုံးကို နို့နှင့် ဂျီဖြည့်၍ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးထံ လှူဒါန်းရန် ပြောသည်။ ထို့နောက် ကရုဍက ထွက်ခွာချိန်မှစ၍ ပြုလုပ်သည့် ဥဓ္ဝ-ဒိုင်ကီ ကရိယာ (အလောင်းအပေါ် ရိုးရာအခမ်းအနားများ) ကို အပြည့်အစုံရှင်းပြရန် တောင်းဆိုပြီး ပဉ္စရတန ထားခြင်း၊ နှမ်း/ဒါರ್ಭာ၊ တောင်ဘက်မျက်နှာမူခြင်း၊ ဝိုင်းကွင်းနှင့် နွားချေးသန့်စင်ခြင်း၊ ဗိဿနုကို သတိရခြင်းနှင့် ဗိဿနု-သုက္တ၊ မီးအလှူ၊ ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခြင်း၊ နှမ်း/သံ/ရွှေ/ချည်/ဆား/စပါးသီးနှံ/မြေ/နွား စသည့် ဒါနများ၏ အကြောင်းရင်းကို မေးသည်။ သေခြင်းဘယ်လိုဖြစ်သလဲ၊ ဇီဝက ဘယ်လိုထွက်သလဲ၊ ဓာတ်များနှင့် အတွင်းစိတ်အင်အားများ (လောဘ၊ မောဟ၊ ကာမ၊ အဟင်္ကာရ) ဘာဖြစ်သလဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးပြီးနောက် ကုသိုလ်/အကုသိုလ်နှင့် လှူဒါန်းမှုတို့ ဘယ်လို “သွား” သလဲကိုလည်း မေးမြန်းသည်။ အခန်းသည် အလောင်းသယ်ဆောင်ခြင်းနှင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ တာဝန်များ၊ ဂျီလိမ်းခြင်း၊ ယမ-သုက္တ၊ ရေတော်ပူဇော်ခြင်း၊ ပိဏ္ဍ ၉ လုံး၊ လမ်းဆုံနို့ပူဇော်ခြင်း၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ညမီးထွန်းခြင်း၊ အရိုးကောက်ယူခြင်း၊ ရှယျယာ-ဒါန၊ သန့်စင်နေ့များ (၂/၄/၁၀/၁၁)၊ ဝೃષોત్సರ್ಗ၊ တစ်နှစ်အထိ သြာဒ္ဓ ၁၆ ကြိမ်နှင့် စပိဏ္ဍန ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ကို အချိန်လိုက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထူးခြားသေဆုံးမှုများနှင့် ကြီးမားသော အပြစ်များကို မေးမြန်းကာ နောက်အခန်းများတွင် ကမ္မအကြောင်းရင်းနှင့် ရိုးရာအဓိပ္ပါယ်ဖြင့် တစ်ခုချင်း ဖြေကြားရန် အစပြုထားသည်။
Verse 1
बभ्रुवाहनप्रेतसंवादे प्रेतत्वहेतुतन्निवृत्त्युपायनिरूपणं नाम सप्तविंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / सर्वेपामनुकम्पार्थं ब्रूहि मे मधुसूदन / प्रेतत्वान्मुच्यते येन दानेन सुकृतेन वा
ဗဗ္ရုဝါဟနနှင့် ပရေတတို့၏ ဆွေးနွေးခန်း—ပရေတဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် ထိုအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေသော နည်းလမ်းကို ဖော်ပြသော အခန်းဖြစ်သည်။ ဂရုဍက မေးလေ၏—«သတ္တဝါအားလုံးကို ကရုဏာထား၍ ပြောပါ၊ မဓုသူဒန၊ မည်သည့် ဒါန (dāna) သို့မဟုတ် ကုသိုလ်ကံ (sukṛta) ဖြင့် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သနည်း»
Verse 2
शृकृष्ण उवाच / शृणु दानं प्रवक्ष्यामि सर्वाशु भविनाशनम् / सन्तप्तहाटकमयं घटकं विधाय ब्रह्मेशकेशवयुतं सह लोकपालैः / क्षीराज्यपूर्णविविरं प्रणिपत्य भक्त्या विप्राय देहि तव दानशतैः किमन्यैः
သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူ၏—«နားထောင်လော့၊ အကြောက်အလန့်အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးပေးသော ဒါနကို ငါဟောမည်။ သန့်စင်ထားသော ရွှေဖြင့် အိုးတစ်လုံးကို ပြုလုပ်၍ ဘြဟ္မာ၊ ဣရှ (ရှီဝ) နှင့် ကေရှဝ (ဗိဿနု) တို့ကို လောကပာလများနှင့်အတူ အလှဆင်လော့။ အတွင်းကို နို့နှင့် ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ဖြင့် ပြည့်စေပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူလော့။ အခြား ဒါနရာချီများကို ဘာလိုသေးနည်း»
Verse 3
गरुड उवाच / किमेत्कथितं देव विस्तरेण वदस्व मे / आमुष्मिकीं क्रीयां देव उत्क्रान्तिसमयादनु
ဂရုဍက မေးလေ၏—«အို ဘုရားသခင်၊ ယခု ပြောဆိုထားသည့်အရာသည် အဘယ်နည်း။ အပြည့်အစုံ အသေးစိတ်ဖြင့် ငါ့အား ပြောပါ။ အို ဒေဝ၊ ကိုယ်မှ ထွက်ခွာသည့် အချိန်မှစ၍ နောက်ဘဝအတွက် ရည်ရွယ်သော အခမ်းအနားများကို ရှင်းပြပါ»
Verse 4
संसारे साधु मे नाथ ब्रूहि कृत्यं जनार्दन / यथा कार्या नरैः सम्यक् क्रिया चैवौर्ध्वदैहिकी
အို နာထ၊ ဤလောက၌ ပြုလုပ်သင့်သော ကိစ္စကို မှန်ကန်စွာ ငါ့အား ပြောပါ၊ အို ဇနာရ္ဒန။ လူတို့သည် သေပြီးနောက် ပြုရသော အထက်ဒေဟိက ကရိယာ (ūrdhva-daikī kriyā) ကို မည်သို့ မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း
Verse 5
कथं प्रेता महाकाया रौद्ररूपा भयानकाः / कम्भवन्ति सुरश्रेष्ठ कर्मभिः कैः शुभाशुभैः
ပရေတတို့သည် မည်သို့ မဟာကိုယ်ကြီး၍ ရိုဒြရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာကြသနည်း။ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ မည်သည့် ကံများ—ကောင်းကံ သို့မဟုတ် မကောင်းကံ—ကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်လာကြသနည်း
Verse 6
पिशाचाः सम्भवन्तीह कस्येदं कर्मणः फलम् / तन्मे कथय देवेश अहमिच्छामि वेदितुम्
ဤလောက၌ သတ္တဝါတို့သည် ပိသာစာ ဖြစ်လာခြင်းသည် မည်သို့နည်း။ မည်သည့်ကမ္မ၏ အကျိုးဖြစ်သနည်း။ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ—သိလိုပါသည်။
Verse 7
भूम्यां प्रक्षिप्यते कस्मात्पञ्चरत्नं कुतो मुखे / अधस्ताच्च तिला दर्भाः पादौ याम्यां व्यवस्थिताः
အဘယ်ကြောင့် ရတနာငါးပါးကို မြေထဲသို့ ထည့်သွင်းသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သနည်း။ ထို့ပြင် နှမ်းစေ့နှင့် ဒರ್ಭမြက်ကို အောက်တွင်ထား၍ ခြေထောက်တို့ကို ယမ၏ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် စီထားသနည်း။
Verse 8
किमर्थं मण्डलं भूमौ गोमयेनोपलिप्यते / किमर्थं स्मर्यते विष्णुः विष्णुसूक्तञ्च पठ्यते
အဘယ်ကြောင့် မြေပေါ်တွင် မဏ္ဍလကို ဆွဲ၍ နွားချေးဖြင့် လိမ်းသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သခင် ဗိဿနုကို သတိရ၍ ဗိဿနုသုက္တကို ရွတ်ဖတ်သနည်း။
Verse 9
किमर्थं पुत्रपुत्राश्च तस्य तिष्ठन्ति चाग्रतः / किमर्थं दीपदानञ्च किमर्थं विष्णुपूजनम्
အဘယ်ကြောင့် သူ၏ သားနှင့် မြေးတို့သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ပြုသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဗိဿနုပူဇာ ပြုသနည်း။
Verse 10
किमर्थमातुरो दानं ददाति द्विजपुङ्गवे / बन्धून्मित्राण्यमित्रांश्च क्षमापयति तत्कथम्
အဘယ်ကြောင့် သေခါနီးသူသည် အလှူဒါန ပေးသနည်း၊ အို ဒွိဇပုင်္ဂဝ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသော အကောင်းဆုံး)။ ထို့ပြင် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့် ရန်သူများထံမှပင် ခွင့်လွှတ်မှုကို မည်သို့ တောင်းခံသနည်း။
Verse 11
तिला लोहं हिरण्यं च कार्पासं लवणं तथा / सप्तधान्यं क्षितिर्गावो दीयते केन हे तुना
«နှမ်းစေ့၊ သံ၊ ရွှေ၊ ဝါချည်နှင့် ဆားလည်းကောင်း; စပါးမျိုးခုနစ်ပါး၊ မြေယာနှင့် နွားတို့ကို—အရှင်မြတ်၊ ဘာကြောင့် ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရသနည်း?»
Verse 12
कथं च म्रियते जन्तुर्मृतस्य च कुतो गतिः / अतिवाहशरीरं च कथं विश्रमते तदा
«သက်ရှိသတ္တဝါသည် မည်သို့ သေဆုံးသနည်း။ သေပြီးနောက် မည်သည့်လမ်းကြောင်းဖြင့် ဘယ်သို့ သွားသနည်း။ ထို့ပြင် အတိဝါဟ-ကိုယ် (သယ်ဆောင်သည့် သေးငယ်သောကိုယ်) သည် ထိုအခါ မည်သို့ အနားယူသနည်း?»
Verse 13
शंव स्कन्धे वहेत्पुत्रो वह्निदाता च पौत्रकः / किमर्थं देव देवेश आज्येनाभ्यञ्जनं कुतः
«သားသည် ပခုံးပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ရမည်၊ မြေးသည် မီးသင်္ဂြိုဟ်ကို ပေးသူ ဖြစ်ရမည်။ အို နတ်တို့၏နတ်ရှင်၊ ဂီ (ghee) ဖြင့် လိမ်းပွတ်ခြင်းကို ဘာရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ပြုရသနည်း?»
Verse 14
यमसूक्तं किमर्थं च उदीचीं दिशमाहरेत् / पानीयमेकवस्त्रेण सूर्यबिम्बनिरीक्षणम्
«ယမ-သုတ်က (Yama-sūkta) ကို ဘာကြောင့် ရွတ်ဆိုသနည်း။ ထို့ပြင် အဘယ်ကြောင့် မြောက်ဘက်သို့ အခမ်းအနားကို ဆောင်ယူရသနည်း။ အဝတ်တစ်ထည်တည်း ဝတ်ဆင်ကာ ရေတင်ပူဇော်ခြင်းနှင့် နေရောင်ဝိုင်းကို ကြည့်ရှုခြင်းသည် ဘာအတွက်နည်း?»
Verse 15
यवसर्षपदूर्वाश्चपाषाणे निम्बचर्वणम् / वस्त्रं नरश्च नारी च विदध्यादधरोत्तरम्
မုယောစပါး၊ မုန်ညင်းစေ့နှင့် ဒူရ္ဝာမြက်တို့ကို စီစဉ်ထားရမည်; ကျောက်ပေါ်တွင် နီမ် (neem) ကို ကိုက်စားရန် ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် အဝတ်တစ်ထည်ကိုလည်း ပေးရမည်၊ ယောက်ျားနှင့် မိန်းမကိုလည်း လျော်ကန်သည့် အစီအစဉ်အတိုင်း—အောက်နှင့် အပေါ်ဟူ၍—ထားအပ်ရမည်။
Verse 16
अन्नाद्यं गृहमागत्य भोक्तव्यं गोत्रिभिः सह / नवकानि च पिण्डानि किमर्थं वितरेत्सुतः
အိမ်သို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မိမိ၏ဆွေမျိုးတော်များနှင့်အတူ အစာကိုစားသုံးရမည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သားသည် ပိဏ္ဍ ၉ လုံး (သင်္ချိုင်းပူဇော်အစာ) ကို ဘာကြောင့် ဝေငှပေးရသနည်း။
Verse 17
किमर्थं चत्वरे दुग्धं पात्रे पक्वे च मृन्मये / काष्ठत्रयं गुणे बद्ध्वा कृत्वा रात्रौ चतुष्पथे
ဘာကြောင့် လမ်းဆုံတွင် မီးဖုတ်မြေခွက်ထဲသို့ နို့ကို ထားရသနည်း။ ထို့ပြင် သစ်တုံးသုံးတုံးကို ကြိုးဖြင့်ချည်ကာ ညအချိန် လမ်းလေးခွဆုံ၌ ထားရခြင်းသည် ဘာအတွက်နည်း။
Verse 18
निशायां दीयते दीपो यावदब्दं दिनेदिने / दाहोदकं किमर्थं च संवादः स्वजनैः सह
ဘာကြောင့် ညတိုင်း နေ့စဉ် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မီးအလင်း (မီးခွက်) ကို ပူဇော်ရသနည်း။ မီးသင်္ဂြိုဟ်နှင့်ဆက်စပ်သော ရေကပ်လှူခြင်းကို ဘာအတွက် ပေးရသနည်း။ ထို့ပြင် မိမိ၏ဆွေမျိုးများနှင့် စကားပြောဆိုရန် အဘယ်ကြောင့် သတ်မှတ်ထားသနည်း။
Verse 19
भगवन्नतिवाहस्य नवपिण्डैस्तु किं भवेत् / कथं देवपितृभ्यश्च वाहस्यावाहनं कथम् / इदं च क्रियते देव कस्मात्पिण्डं प्रदापयेत्
အို မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားသခင်၊ အတိဝါဟ (ကွယ်လွန်သူကို သယ်ဆောင်ပို့ဆောင်သူ) အတွက် ပိဏ္ဍ ၉ လုံး ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဘာကို ပြီးမြောက်စေသနည်း။ ဒေဝတားများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို မည်သို့ ဖိတ်ခေါ်သနည်း—ထိုသယ်ဆောင်သူကို မည်သို့ ခေါ်ယူသနည်း။ အို ဘုရားသခင်၊ ဤကိရိယာကို ဘာကြောင့် ပြုလုပ်ရသနည်း၊ ပိဏ္ဍပူဇော်ခြင်းကို ဘာကြောင့် ပေးရသနည်း။
Verse 20
किं तत्प्रदीयते तस्य पिण्डदानादनन्तरम् / अस्थिसञ्चयनं चैव शय्यादानं किमर्थकम्
ထို့နောက် ပိဏ္ဍဒါန (ပိဏ္ဍပူဇော်ခြင်း) ပြီးပြီးချင်း သူ့အား ဘာကို ဆက်လက် ပူဇော်ပေးရသနည်း။ ထို့ပြင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် အရိုးများကို စုဆောင်းခြင်းနှင့် သေသူအိပ်ရာ (ရှယျယာဒါန) လှူဒါန်းခြင်းတို့သည် ဘာအတွက်နည်း။
Verse 21
द्वितीये ऽह्नि कुतः स्नानं चतुर्थे साग्निके द्विजे / दशमे किं मलस्नानं कार्यं सर्वजनैः सह
ဒုတိယနေ့တွင် ရေချိုးခြင်းကို မည်သို့ပြုရမည်နည်း။ စတုတ္ထနေ့တွင် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထိန်းသိမ်းသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အတွက် မည်သို့ပြုရမည်နည်း။ ဒသမနေ့တွင် သန့်စင်ရေချိုးခြင်း «မလသ္နာန» ကို လူအပေါင်းနှင့်အတူ ပြုရမည်လော။
Verse 22
कस्मात्तैलोद्वर्तनं च स्कन्धवाहान् गृहं नयेत् / तैः समुद्वर्तनं चापि दद्युः स्थलजलाश्रये
အဘယ်ကြောင့် ဆီလိမ်းနှိပ်ရန် ဆီယူပြီး သေကောင်သယ်သူများကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ခေါ်ရမည်နည်း။ ထိုသယ်သူများကိုပင် မြေပြင်နှင့် ရေရှိရာ (အပြင်ဘက်၊ ရေအနီး) တွင် ဆီလိမ်းသန့်စင်စေ၍ လျော်ကြေးသန့်စင်စေသင့်သည်၊ အိမ်အတွင်းမဟုတ်။
Verse 23
देशमे ऽहनि यः पिण्डस्तं दद्यादामिषेण तु / पिण्डं चैकादशे कस्माद् वृषोत्सर्गः कथं भवेत्
ဒသမနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ပိဏ္ဍကို အသားနှင့်အတူ ပူဇော်သင့်သလော။ တစ်ဆယ့်တစ်နေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ပိဏ္ဍကို ပူဇော်ရသနည်း၊ နွားထီးလွှတ်ပွဲ «ဝೃષೋತ್ಸರ್ಗ» ကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။
Verse 24
श्राद्धानि षोडशैतानि अब्दं यावत्कुतो वद / अन्नादिचोदकेनैव षष्ट्यधिकशतत्रयम्
ဤ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပွဲများကို တစ်နှစ်ပြည့်အထိ မည်သို့၊ အဘယ်ကြောင့် ဆောင်ရွက်ရသည်ကို ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် အစာနှင့် ရေ (အုဒက) ပူဇော်ခြင်းသာဖြင့် ပွဲသုံးရာရှိပြီး ထပ်မံ ခြောက်ဆယ် ပေါင်းတိုးသည်။
Verse 25
दिनेदिने च दातव्यं घटान्नं प्रेततृप्तये / प्राप्ते काले च म्रियते अनित्यो मानवः प्रभो
နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပရေတ (preta) ၏ တೃप्तိအတွက် ချက်ပြီးအစာ တစ်ပမာဏကို လှူဒါန်းရမည်။ သတ်မှတ်ကာလ ရောက်လာသော် လူသည် သေမြဲ၏—လူသားသည် အနိစ္စ၊ အရှင်ဘုရား။
Verse 26
छिद्रं तु नैव पश्यामि कुतो जीवः स निर्गतः / कुतो गच्छन्ति भूतानि पृथिव्यापो मनस्तथा
ဤကိုယ်၌ အပေါက်တစ်စုံတစ်ရာ မမြင်ရပါ။ ထို့ကြောင့် ဇီဝသည် ဘယ်နေရာမှ ထွက်ခွာသနည်း။ ထို့ပြင် သတ္တဝါတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများ—မြေ၊ ရေ နှင့် စိတ်တည်းဟူသောအရာတို့သည် ဘယ်သို့ သွားကြသနည်း။
Verse 27
तेजो वदस्व मे नाथ वायुराकाशमेव च / वायवश्चैव पञ्चैते कथं गच्छन्ति चाप्तये
အရှင်ဘုရား၊ မီးဓာတ် (တေဇ) အကြောင်းနှင့် လေ၊ အာကာသ အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။ ထို့ပြင် ပဉ္စဝါယု ဟူသော အသက်လေငါးပါးတို့သည် မိမိတို့၏ လုပ်ငန်း/နေရာသို့ မည်သို့ ရောက်ကြသနည်း။
Verse 28
लोभमोहादयः पञ्च शरीरे चैव तस्कराः / तृष्णा कामो ऽप्यहङ्कारः कुतो यान्ति जनार्दन
အို ဇနာရ္ဒန၊ လောဘ၊ မောဟ စသည့် ငါးပါးတို့သည် ကိုယ်အတွင်း နေထိုင်သော သူခိုးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် တဏှာ၊ ကာမ နှင့် အဟင်္ကာရ တို့သည် ကိုယ်မှ ခွာသွားသော် ဘယ်သို့ သွားကြသနည်း။
Verse 29
पुण्यं वाप्यथ वापुण्यं यत्किञ्चित्सुकृतं तथा / नष्टे देहे कुतो यान्ति दानानि विविधानि च
ကုသိုလ်ဖြစ်စေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ၊ ပြုခဲ့သမျှ ကောင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်စေ—ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားသောအခါ အမျိုးမျိုးသော ဒါနများသည် ဘယ်သို့ သွားကြသနည်း။
Verse 30
सपिण्डनं किमर्थं च पूर्णे संवत्सरे ऽपि वा / प्रेतस्य मेलनं सार्धं कैः समं तत्र को विधिः
စပိဏ္ဍန (sapiṇḍana) အခမ်းအနားကို ဘာအတွက် ပြုလုပ်သနည်း—တစ်နှစ်ပြည့်ပြီးနောက်တောင်လည်း? ထိုအခါ ပရေတ (preta) သည် မည်သူတို့နှင့် ပေါင်းစည်းစေသနည်း၊ ထိုနေရာ၌ မည်သည့် နည်းလမ်း (ဝိဓိ) ဖြင့် ဆောင်ရွက်သနည်း။
Verse 31
ये दग्धा ये त्वदग्धाश्च पतिता ये नराभुवि / यानि चान्यानि भूतानि तेषामन्ते भवेच्च किम्
မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးသူများ၊ မီးမသင်္ဂြိုဟ်ရသေးသူများ၊ လူအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသူများနှင့် အခြားသတ္တဝါအမျိုးမျိုးတို့—အဆုံးတွင် သူတို့အတွက် ဘာဖြစ်သနည်း?
Verse 32
पापिनो ये दुराचारा मुद्गलत्वं च ये गताः / आत्मघाती ब्रह्महा च स्तेयी विश्वासघातकः
အပြစ်ရှိသူများ—အကျင့်ပျက်သူများ၊ အဆင့်အတန်းကျဆင်းသွားသူများ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ ခိုးသူ၊ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူ—ဤတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်သော အပြစ်ကျူးလွန်သူများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 33
कपिलां यः पिबेच्छूद्रो यः पठेद्वैदिकाक्षरम् / धारयेद्वा ब्रह्मसूत्रं का गतिस्तस्य माधव
အို မာဓဝ၊ ကပိလာနွား၏ နို့ကို သောက်သော သုဒ္ဒရ၊ သို့မဟုတ် ဝေဒအက္ခရာများကို ရွတ်ဖတ်သောသူ၊ သို့မဟုတ် ဘြဟ္မসূत्र (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်သောသူ—သူ၏ ကံကြမ္မာသည် မည်သို့နည်း?
Verse 34
विप्रस्य ब्राह्मणी भार्या संगृही ता यदा भवेत् / तस्मात्पापाच्च भीतो ऽहं तन्मे वद जगत्पते / सर्वमेतन्मया पृष्टो वद लोकहिताय वै
ဗြာဟ္မဏ၏ ဇနီးကို အခြားသူက ယူဆောင်ကာ ထိန်းသိမ်းထားသည့်အခါ ထိုအပြစ်ကို ငါ ကြောက်ရွံ့၏။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ ထိုအကြောင်းကို ငါ့အား ပြောကြားပါ။ ငါသည် ဤအရာအားလုံးကို မေးမြန်းပြီးပြီ—လောကအကျိုးအတွက် ရှင်းလင်းဟောကြားပါ။
Within the chapter’s logic, it is presented as a concentrated remedial dāna that “swiftly destroys fear,” ritually honoring the triad of cosmic functions (Brahmā, Īśa, Keśava) and the Lokapālas, and directed to a brāhmaṇa recipient—thereby functioning as a high-merit act aimed at alleviating preta-bhāva.
The chapter flags them as standard components of post-death rites and asks their purpose; in Purāṇic-śrāddha idiom they are associated with purification, continuity of offerings, and ritual fitness for pitṛ-related acts, which later explanations typically ground in dharma and karmic efficacy.
The chapter explicitly asks what is ‘accomplished’ for the ativāha by the nine piṇḍas and how the devas and pitṛs are invoked through these acts—indicating that piṇḍa offerings are treated as supportive provisions/ritual linkages that stabilize and guide the departed’s interim condition.
Sapiṇḍana is queried as the rite by which the departed preta is united into communion with the ancestral line (sapinda relationship). The chapter’s question anticipates a procedural explanation of with whom the departed is merged and by what steps, marking the transition from preta status toward pitṛ integration.