Adhyaya 17
Śravaṇa-Mahātmya: The Śravaṇas, Cosmic Testimony, and the Paths of the Puruṣārthas
Preta Kalpa ၏ မေးမြန်းမှုကို ဆက်လက်၍ ယမမင်း၏ တရားရုံးနှင့် ကမ္မအကဲဖြတ်မှုအကြောင်းတွင် Garuḍa က Kṛṣṇa ထံ śramaṇa မည်သူများဖြစ်သနည်း၊ အခြားလောကရှိ သတ္တဝါများက လူ့အပြုအမူများကို မည်သို့သိကြသနည်းဟု မေးသည်။ Kṛṣṇa သည် ဖန်ဆင်းခြင်းသမိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ—ကမ္ဘာပေါ်ထင်ရှားမှုနောက် Yama နှင့် Citragupta ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်—deva များ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် Brahmā က အလင်းရောင်တောက်ပသော သက်သေ ၁၂ ပါး Śravaṇa များကို ဖန်တီးသည်ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် အဝေးမှ ကောင်းမကောင်း စကားများကို ကြားနိုင်ပြီး ကောင်းကင်တွင်နေစဉ်ပင် လုပ်ရပ်များကို မြင်နိုင်ကာ သေဆုံးချိန်တွင် အရာအားလုံးကို Dharmarāja ထံ တင်ပြသည်။ ထို့နောက် Śravaṇa များက ပုရုṣārtha လေးပါး (dharma, artha, kāma, mokṣa) ကို သင်ကြား၍ dharma ကို မြင့်မြတ်သော လမ်းဟု ချီးမွမ်းသည်။ သေပြီးနောက် ခရီးသည် ကုသိုလ်အလိုက်—အချို့က ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် သွားကြပြီး အချို့က ခက်ခဲသော လမ်းကြောင်းများကို ခံစားရသည်။ နိဂုံးတွင် Śravaṇa များကို ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် Brāhmaṇa များကို အစာကျွေးခြင်းကို śravaṇa ဆိုင်ရာ ဝိနယအဖြစ် ညွှန်ပြကာ အပြစ်သန့်စင်၊ လောကီချမ်းသာရရှိစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် Viṣṇu ၏ နေရာသို့ နီးကပ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
Verse 1
प्रेतयात्रादिनिरूपणं नाम षोडशो ऽध्यायः गरुड उवाच / एको मे संशयो देव हृदये सम्प्रबाधते / श्रमणाः कस्य पुत्राश्च कथं यमपुरे स्थिताः
«ပရေတယာထရာ» အစရှိသည့် အကြောင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသော ဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်း။ ဂရုဍက ပြော၏—«အို ဘုရားသခင်၊ သံသယတစ်ခုက ကျွန်ုပ်၏နှလုံးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နှိပ်စက်နေပါသည်။ ဤ သရမဏ (အကျင့်သီလရှင်) တို့သည် မည်သူ၏သားများနည်း၊ ထို့ပြင် ယမပူရ (ယမ၏မြို့၊ တရားစီရင်ရာ) တွင် မည်သို့ တည်ရှိလာကြသနည်း?»
Verse 2
मानुषैश्च कृतं कर्म कस्माज्जानन्ति ते प्रभो / कथं शृण्वन्ति ते सर्वे कस्माज्ज्ञानं समागतम्
«အို ဘုရားသခင်၊ လူသားတို့ ပြုလုပ်သော ကမ္မကို သူတို့သည် မည်သို့ သိကြသနည်း။ သူတို့အားလုံး မည်သို့ ကြားသိကြသနည်း။ ဤအသိပညာသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသနည်း?»
Verse 3
कुत्र भुञ्जन्ति देवेश क्रथयस्व प्रसादतः / पक्षिराजवचः श्रुत्वा भगवान्वाक्यमब्रवीत्
“အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သူတို့သည် ပူဇော်သက္ကာကို ဘယ်မှာ စားသုံးကြသနည်း။ ကရုဏာဖြင့် ပြောပြပါ” ဟု ငှက်မင်း ဂရုဍ၏စကားကို ကြားသော်၊ ဘဂဝန်သည် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။
Verse 4
श्रीकृष्ण उवाच / शृणुष्व वचनं सत्यं सर्वेषां सौख्यदायकम् / तदहं कथयिष्यामि श्रवणानां विचेष्टितम्
သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်— “အားလုံးအတွက် ချမ်းသာကောင်းကျိုးပေးသော အမှန်တရားစကားကို နားထောင်လော့။ ယခု ငါသည် သာသနာတော်ကို နားထောင်ခြင်း (śravaṇa) ၏ သင့်လျော်သော အကျင့်နှင့် စည်းကမ်းကို ရှင်းလင်းမည်။”
Verse 5
एकीभूतं यदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् / क्षीरोदसागरे पूर्वं मयि सुप्ते जगत्पतौ
အတိတ်ကာလတွင် နို့ပင်လယ်၌၊ မရွေ့မလျားနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါအပါအဝင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ခွဲခြားမရသော တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားသောအခါ၊ ငါ—လောက၏အရှင်—ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ အိပ်စက်နေ၏။
Verse 6
नाभिस्थोजस्तपस्तेपे वर्षाणि सुबहून्यपि / एकीभूतं जगत्सृष्टं भूतग्रामचतुर्विधम्
နာဘိဒေသ၌ တည်သော အသက်ရှင်စွမ်းရည်၏ တောက်ပမှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တပသ (tapas) ကို ကျင့်ခဲ့၏။ ထို့နောက် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်နေခဲ့သော စကြဝဠာမှ ဖန်ဆင်းလောက ပေါ်ထွန်းလာပြီး သတ္တဝါအစုအဖွဲ့ လေးမျိုးလည်း ပေါ်လာ၏။
Verse 7
ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वं विष्णुना पालितं तदा / रुद्रः संहारमूर्तिश्च निर्मितो ब्रह्मणा ततः
အစဦးတွင် ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထို့နောက် ဗိဿဏုက ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း၍ တည်တံ့စေခဲ့၏။ ထို့နောက် ပျက်သိမ်းခြင်း၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ရုဒ္ဒရကိုလည်း ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းခဲ့၏။
Verse 8
वायुः सर्वगतः सृष्टः सूर्यस्तेजोभिवृद्धिमान् / धर्मराजस्ततः सृष्टश्चित्रगुप्तेन संयुत)
ထို့နောက် အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော အင်အားအဖြစ် ဝါယုကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ နေမင်းကိုလည်း တေဇောအလင်းရောင် မပြတ်တိုးပွားသော အဖြစ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် တရားမင်း ယမ (ဓမ္မရာဇ) ကို ကမ္မမှတ်တမ်းရေးသူ စိတ္တရဂုပ္တနှင့်အတူ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။
Verse 9
सृष्ट्वैतदादिकं सर्वं तपस्तेपे तु पद्मजः / गतानि बहुवर्षाणि ब्रह्मणो नाभिपङ्कजे
ဤအရာအားလုံးကို—အစဉ်အလာ အခြေခံတတ္တဝများမှ စ၍—ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် တပသ (အာသီသ) ကို ကျင့်တော်မူ၏။ ဗိෂ္ဏု၏ နာဘီမှ ပေါက်ဖွားသော ကြာပန်းပေါ်တွင် ဗြဟ္မာအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွား၏။
Verse 10
योयो हि निर्मितः पूर्वं तत्तत्कर्म समाचरेत् / कस्मिंश्चित्समये तत्र ब्रह्मा लोकसमन्वितः
အရင်က ဖန်ဆင်းထားသည့် သတ္တဝါတစ်ပါးစီသည် မိမိ၏ သဘာဝအတိုင်း ထိုကမ္မကိုပင် လုပ်ဆောင်တတ်၏။ ထို့အပြင် အချိန်တစ်ခု၌ ထိုနေရာတွင်ပင် လောကများနှင့်အတူ ဗြဟ္မာသည် တည်ရှိ/ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 11
रुद्रो विष्णुस्तथा धर्मः शासयन्ति वसुन्धराम् / न जानीमो वयं किञ्चिल्लोककृत्यमिहोच्यताम्
ရုဒြ (Rudra)၊ ဗိෂ္ဏု (Viṣṇu) နှင့် ဓမ္မ (Dharma) တို့သည် မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလုံးစုံ မသိပါ—ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် လောက၏ တာဝန်နှင့် အကျင့်အကြံကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပါစေ။
Verse 12
संचिन्त्य ब्रह्मणो मन्त्रं विबुधैः प्रेरितस्तदा
ထို့နောက် ဗိဗုဓ (ပညာရှိသော နတ်တော်များ) ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် သူသည် ဗြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော မန္တရကို စိတ်နှလုံးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူ၏။
Verse 13
गृहीत्वा पुष्पपत्राणि सोसृजद्द्वादशात्मजान् / तेजोराशीन्विशालाक्षान्ब्रह्मणो वचनात्तु ते
ပန်းပွင့်အရွက်များကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ယူ၍ ထို့နောက် သူသည် သားတော်တစ်ဆယ်နှစ်ပါးကို ဖန်ဆင်း하였다—အလင်းရောင်အစုအဝေးဖြင့် ပြည့်ဝ၍ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသော မဟာသတ္တဝါများ—ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 14
योयं वदति लोकेस्मिञ्छुभं वा यदि वाशुभम् / प्रापयन्ति ततः शीघ्रं ब्रह्मणः कर्णगोचरम्
ဤလောက၌ လူတစ်ဦး ပြောဆိုသမျှ—ကောင်းမြတ်သည်ဖြစ်စေ မကောင်းမြတ်သည်ဖြစ်စေ—ထိုစကားသည် လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ခံရပြီး ဗြဟ္မာ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
Verse 15
दूराच्छ्रवणविज्ञानं दूराद्दर्शनगोचरम् / सर्वे शृण्वन्ति यत्पक्षिंस्तेनैव श्रवणा मताः
အဝေးမှပင် ကြားနာခြင်းဖြင့် သိမြင်နိုင်ပြီး၊ နီးကပ်လာမှသာ မြင်နိုင်ရာအတွင်း ဝင်လာသည်။ လူတိုင်းက ထိုငှက်ကို ကြားနာကြသဖြင့် ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ‘သြဝဏာ’ (ကြားနာသူများ) ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 16
स्थित्वा चैव तथाकाशे जन्तूनां चेष्टितं च यत् / तज्ज्ञात्वा धर्मराजाग्रे मृत्युकाले वदन्ति च
သူတို့သည် ကောင်းကင်၌ တည်နေကာ သတ္တဝါတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် လုပ်ရပ်အားလုံးကို စောင့်ကြည့်ကြသည်။ ထိုအရာတို့ကို သိမြင်ပြီးနောက် သေဆုံးချိန်၌ ဓမ္မရာဇ (ယမ) ရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြောကြသည်။
Verse 17
धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च कथयन्ति ते / एको हि धर्ममार्गश्च द्वितीयश्चार्थमार्गकः
သူတို့သည် ပုရုသာဓာရဏာ လေးပါး—ဓမ္မ (တရား), အဓ္ဓ (ဥစ္စာအကျိုး), ကာမ (တရားဝင်ဆန္ဒ), နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း)—ကို ရှင်းလင်းဟောကြားသည်။ အမှန်တကယ် ဓမ္မမဂ္ဂဟု ခေါ်သော လမ်းတစ်လမ်းရှိပြီး၊ ဒုတိယမှာ အဓ္ဓမဂ္ဂဟု ခေါ်သော လမ်းဖြစ်သည်။
Verse 18
अपरः काममार्गश्च मोक्षमार्गश्चतुर्थकः / उत्तमा धममार्गेण वैनतेय प्रयान्ति हि
အခြားတစ်လမ်းမှာ ကာမ (အလိုဆန္ဒ) ၏လမ်းဖြစ်၍၊ စတုတ္ထလမ်းမှာ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ၏လမ်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မြတ်သူတို့သည် ဓမ္မလမ်းဖြင့်သာ သွားကြသည်၊ အို ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ)။
Verse 19
अर्थदाता विमानैस्तु अश्वैः कामप्रदायकः / हंसयुक्तविमानैश्च मोक्षाकाङ्क्षी विसर्पति
ဥစ္စာပေးသူသည် ကောင်းကင်ယာဉ်များဖြင့် သွားရောက်သည်။ မြင်းပေးသူသည် ကာမကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လာသည်။ မောက္ခကို တောင့်တသူသည် ဟံသာချည်ထားသော ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားသည်။
Verse 20
इतरः पादचारेण त्वसिपत्रवनानि च / पाषाणैः कण्टकैः क्लिष्टः पाशबद्धो ऽथ याति वै
အခြားသော (ဝိညာဉ်) သည် ခြေလျင်ဖြင့် သွားရပြီး၊ ဓားသဖွယ် အရွက်များရှိသော တောများကိုလည်း ဖြတ်သန်းရသည်။ ကျောက်တုံးနှင့် ဆူးများကြောင့် နာကျင်ကာ၊ ကြိုးကွင်းဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီးနောက် ဆက်လက်သွားသည်။
Verse 21
यः कश्चिन्मानुषे लोके श्रवणान्पूजयेदिह / वर्धन्या जलपात्रेम पक्वान्नपरिपूर्णया
လူ့လောက၌ မည်သူမဆို ဤနေရာတွင် ရှရဝဏများကို ကိုးကွယ်ပူဇော်လျှင်—ချက်ပြီးသော အစာအဟာရ ပြည့်ဝစွာပါသော ရေခွက်/ရေဘူးကို ဆက်ကပ်၍—ထိုကర్మ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 22
श्रवणान्पूजयेत्तत्र मया सह खगेश्वर / तस्याहं तत्प्रदास्यामि यत्सुरैरपि दुर्लभम्
အို ငှက်တို့၏ အရှင် (ဂရုဍ)၊ ထိုနေရာ၌ မည်သူမဆို ငါနှင့်အတူ စိတ်အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ကာ (Śravaṇa) ပူဇော်လျှင်၊ ငါသည် ထိုသူအား နတ်တို့တောင်မှ ရခက်သော ကောင်းချီးတော်ကို ပေးမည်။
Verse 23
संभोज्य ब्राह्मणान् भक्त्या त्वेकादश शुभाञ्छुचीन् / द्वादशं सकलत्रं च मम प्रीत्यै प्रपूजयेत्
ဘက္တိဖြင့် မင်္ဂလာရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏ ၁၁ ယောက်ကို လေးစားစွာ ကျွေးမွေးပြီး၊ ထို့နောက် ၁၂ ယောက်မြောက် ဗြာဟ္မဏကို မိသားစုနှင့်တကွ ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေရန် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။
Verse 24
देवैः सर्वैश्च संपूज्य स्वर्गं यान्ति सुखेप्सया / तैः पूजितैरह तुष्टश्चित्रगुप्तेन धर्मराट्
နတ်တို့အားလုံးက လေးစားပူဇော်သဖြင့် သူတို့သည် သုခကိုလိုလားကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။ “ဤသို့ပူဇော်သူတို့ကြောင့် ငါကျေနပ်၏” ဟု ဓမ္မရာဇ (ယမ) က “စိတ္တရဂုပ္တနှင့်အတူ ငါတိုင်တည်ပျော်ရွှင်၏” ဟု ဆို၏။
Verse 25
तैस्तुष्टैर्मत्पुरं यान्ति लोका धर्मपारायणाः / श्रवणानां च माहात्म्यमुत्पत्तिं चेष्टितं शुभम्
ထိုကောင်းမှုတို့ကြောင့် ငါကျေနပ်သဖြင့် ဓမ္မကို အားထားသူတို့သည် ငါ့အိမ်တော်သို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော နာကြားခြင်း၏ မဟာတန်ခိုး၊ ၎င်း၏ မူလနှင့် ကောင်းမွန်သော အကျင့်အထုံးကိုလည်း ဖော်ပြပြီးပြီ။
Verse 26
शृणोति पक्षिशार्दूल स च पापैर्न लिप्यते / इह लोके सुखं भुक्त्वा स्वर्गलोके महीयते
အို ငှက်တို့အနက် ကျားတော်ဖြစ်သော ဂရုဍာ၊ ဤသန့်ရှင်းသော သင်ခန်းစာကို နားထောင်သူသည် အပြစ်တို့ဖြင့် မကပ်လိမ့်မည်။ ဤလောက၌ သုခကို ခံစားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်မြှောက်ခံရမည်။
Frequently Asked Questions
It establishes a doctrinal basis for impartial judgment: deeds and speech are witnessed independently and presented in Yama’s court, integrating moral causality (karma) with a formal adjudicatory process overseen by Yama and documented by Citragupta.
Śravaṇa is portrayed as both practice and purifier: listening with devotion aligns the listener with dharma, removes sin’s taint, and—when paired with honoring rites (hospitality, offerings, Brāhmaṇa-feeding)—yields happiness here and honor in heaven, culminating in movement toward Viṣṇu’s abode.