Adhyaya 99

Verse 1

नामाष्टनवतितमो ऽध्यायः याज्ञवल्क्य उवाच / अमावस्याष्टकावृद्धिकृष्णपक्षायनद्वयम्

အခန်း ကိုးဆယ်ကိုး။ ယာဇ္ဉဝလ္က്യက ဆိုသည်– အမావသျာ (လကွယ်နေ့), အဋ္ဌကာ အခမ်းအနားများ, ဝೃદ્ધိ ပူဇာ, ကృష్ణပက္ခ (လဆုတ်ကာလ) နှင့် အယန နှစ်ပါး (နေ၏ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု)။

Verse 2

द्रव्यं ब्राह्मणसम्पत्तिर्विषुवत्सूर्यसंक्रमः / व्यतीपातो गजच्छाया ग्रहणं चन्द्रसूर्ययोः

ဥစ္စာဓနနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၊ ဗိသုဝတ် (ညီမျှနေ့) နှင့် နေ၏ ကူးပြောင်းခြင်း၊ ဗျာတီပာတ (မင်္ဂလာမကောင်းသော ကြယ်ဂြိုဟ်ဆုံမှု)၊ «ဆင်အရိပ်» ဟူသော နိမိတ်၊ ထို့ပြင် လနှင့် နေ၏ ဂြိုဟ်ကွယ်ခြင်းတို့—ဤအရာများကို နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် စာရင်းပြုထားသည်။

Verse 3

श्राद्धं प्रतिरुचिश्चैव श्राद्धकालाः प्रकीर्तिताः / अग्नियः सर्वदेवेषु श्रोत्रियो वेदविद्युवा

ထို့ကြောင့် Śrāddha ပူဇော်ပွဲ၊ ကိုယ့်စွမ်းအားနှင့် သင့်လျော်မှုအတိုင်း ပူဇော်သင့်သော အလှူအတန်းများ၊ နှင့် Śrāddha ပြုလုပ်ရန် သင့်တော်သော အချိန်ကာလများကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ဘုရားတို့အနက် အဂ္နိ (Agni) သည် အမြင့်ဆုံး၊ လူတို့အနက် ဝေဒကို သိမြင်သော śrotriya သည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 4

वेदार्थविज्ज्येष्ठसामा त्रिमधुस्त्रिसुपर्णिकः / स्वस्त्रीय ऋत्विगजामातायज्यश्वशुरमातुलाः

ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိသူ၊ စာမန် (Sāman) သီချင်းတော်၏ အကြီးအကဲသီဆိုသူ၊ မဓု သုံးပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုသူ၊ သုပါဏိကာ သုံးပုဒ်ကို သိသူ၊ အစ်မ၏သား၊ ရ္တ்வိဇ် (officiating priest)၊ သမက်၊ ယဇ్ఞ ပြုလုပ်ပေးရသူ (ယဇမာန)၊ ယောက္ခမ၊ နှင့် မိခင်ဘက် ဦးလေး။

Verse 5

त्रिणाचिकेतदौहित्रशिष्यसम्बन्धिबान्धवाः / कर्मनिष्ठास्तपोनिष्ठाः पञ्चाग्निब्रह्मचारिणः

ဆွေမျိုးနှင့် မိတ်ဖက်အဖြစ် ဆက်နွယ်သူများ—သုံးမျိုးသော အဂ္နိစယန ပြုလုပ်သူများ၊ နာစိကေတ မီးပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်သူများ၊ မြေးများ၊ တပည့်များ၊ နှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများကဲ့သို့—ကမ္မ (ဓမ္မကိစ္စ) တွင် တည်ကြည်၍ တပေါ (တပသ) တွင် အလေးထားကာ၊ ပဉ္စအဂ္နိ စည်းကမ်းအတိုင်း ဗြဟ္မစာရီအဖြစ် နေထိုင်သူများ။

Verse 6

पितृमातृपराश्चैव ब्राह्मणाः श्राद्धदेवताः / रोगी हीनातिरिक्ताङ्गः काणः पौनर्भवस्तथा

ပိတೃ (Pitṛs) နှင့် မာတာ (မိခင်ဘက် အစဉ်အဆက်၏ အာရုံတော်) ကို အလေးအနက်ထားသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို Śrāddha ၏ အဓိက နတ်တော်များဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ရောဂါရှိသူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့တဲ့သူ သို့မဟုတ် ပိုလွန်သူ၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသူ၊ နှင့် ပြန်လည်အိမ်ထောင်ပြုသူတို့လည်း ဤအကြောင်းအရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 7

अवकीर्ण्याद यो ये च ये चाचारविवर्जिताः / अवैष्णवाश्च ते सर्वे न श्राद्धार्हाः कदाचन

សីលធម៌ပျက်ပြားသူများ၊ အကျင့်စာရိတ္တမကောင်းသူများနှင့် ဗိဿနိုးဘုရားကို မကိုးကွယ်သူ (Vaishnavas) တို့သည် Shraddha ပူဇော်ပွဲများတွင် အလှူခံထိုက်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

Verse 8

निमन्त्रयेच्च पूर्वेद्युर्द्विजैर्भाव्यं च संयतैः / आजान्तांश्चैव पूर्वाह्नेह्यासनेषूपवेशयेत्

အခမ်းအနားမတိုင်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် စည်းကမ်းရှိပြီး ထိုက်တန်သော ဗြာహ్မဏများကို ဖိတ်ကြားသင့်သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်များကို သင့်လျော်သော နေရာများတွင် ထိုင်စေသင့်သည်။

Verse 9

युग्मान्देवे तथा पित्र्ये स्वप्रदेशेषु शक्तितः / द्वौ दैव प्रागुदक् पित्र्ये त्रीण्येकं चोभयोः पृथक्

နတ်ဘုရားများနှင့် ဘိုးဘေးများအတွက် ရည်စူးသော အခမ်းအနားများတွင် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အစုံလိုက် ပူဇော်သင့်သည်။ နတ်ဘုရားများအတွက် အရှေ့နှင့် မြောက်ဘက်တွင် နှစ်ခု၊ ဘိုးဘေးများအတွက် သုံးခု၊ နှစ်မျိုးလုံးအတွက် တစ်ခုစီ သီးခြားစီ ထားရှိရမည်။

Verse 10

मातामहानामप्येवं तन्त्रं वा वैश्वदेविकम् / हस्तप्रक्षालनं दत्त्वा विष्टरार्थे कुशानपि

ထိုနည်းတူစွာ၊ မိခင်ဘက်မှ အဘိုးများအတွက် သို့မဟုတ် Vaishvadeva လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ လက်ဆေးရန် ရေကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ နေရာထိုင်ခင်းအတွက် kusa မြက်ကိုလည်း ပေးအပ်သင့်သည်။

Verse 11

आवाह्य तदनुज्ञातो विश्वदेवासैत्यृचा / यवैरन्नं विकीर्याथ भाजने सपवित्रके

၎င်းတို့ကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ခွင့်ပြုချက်ရယူပြီးနောက်၊ Viśvedevas ထံ ရည်စူးထားသော Ṛk-ဂါထာတော်ဖြင့် မုယောစပါး ရောနှောထားသော ထမင်းကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ခွက်တစ်ခုထဲသို့ ကြဲဖြန့်ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

शन्नोदेव्या पयः क्षिप्त्वा यवो ऽसीति यवांस्तथा / यादिव्या इति मन्त्रेण हस्तेष्वेव विनिः क्षिपेत्

မန္တရ “śanno devyā…” ကို ရွတ်ဆို၍ နို့ကို ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့အတူ “yavo ’si…” မန္တရဖြင့် ယဝ (မုယော) ကို ထားရမည်။ ထို့နောက် “yā divyā…” မန္တရဖြင့် လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လောင်းပူဇော်ရမည်။

Verse 13

गन्धोदके तथा दीपमाल्यदामप्रदीपकम् / अपसव्यं ततः कृत्वा पितॄणामप्रदक्षिणम्

ထို့နောက် အနံ့ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ မီးအိမ်များ၊ ပန်းကုံးများ၊ ပန်းကြိုးများနှင့် မီးထွန်းထားသော မီးအိမ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် အပသဗျ (apasavya) အနေအထားကို ယူကာ ပိတೃ (Pitṛs) များအတွက် အမင်္ဂလာပတ်လည်မလှည့်ဘဲ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 14

द्विगुणांस्तु कुशान्दत्त्वा उशन्तस्त्वेत्यृचा पितॄन् / आवाह्य तदनु ज्ञातो जपेदायन्तुनस्ततः

ကူရှ (kuśa) မြက်ကို နှစ်ဆပမာဏ ပူဇော်ပြီးနောက် “uśantas tvā…” ဟုအစပြုသော ရိဂ္ဝေဒ ဂါထာဖြင့် ပိတೃ (Pitṛs) များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို သိရှိကာ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း “ကျွန်ုပ်တို့ထံ လာကြပါစေ” ဟု ဂျပ်ရမည်။

Verse 15

यवार्थस्तु तिलैः कार्यः कुर्यादर्घ्यादि पूर्ववत् / दत्त्वार्घ्यं संस्त्रवांस्तेषां पात्रे कृत्वा विधानतः

ယဝအစား တီလ (နှမ်း) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ အရ္ဃျ (arghya) စသည်တို့ကို ယခင်ကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုပူဇော်ရေ၏ စီးကျန်အပိုင်းကို စည်းကမ်းတကျ အိုးတစ်လုံးထဲသို့ စုဆောင်းရမည်။

Verse 16

पितृभ्यः स्थानमसीति न्युब्जं पात्रं करोत्यधः / अग्नौ करिष्य आदाय पृच्छत्यन्नं घृप्लुतम्

“ပိတೃများအတွက် ထိုင်ခုံဖြစ်သည်” ဟုဆိုကာ အိုးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လှန်ချထားသည်။ ထို့နောက် ဂျီ (ghee) ဖြင့် စိမ့်ဝင်ထားသော အစာကို ယူ၍ မီးထဲသို့ ပူဇော်ရန် ရည်ရွယ်ကာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို မေးမြန်းသည်။

Verse 17

कुरुष्वेति तथोक्तोसौ हुत्वाग्नौ पितृयज्ञवत् / हुतशेषं प्रदद्याच्च भाजनेषु समाहितः

«ဒီအတိုင်းလုပ်ပါ» ဟုညွှန်ကြားသကဲ့သို့၊ ပိတෘယဇ္ဉာနည်းအတိုင်း မီးထဲသို့ ဟောမပြု၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပူဇော်ပြီးကျန်သော သန့်ရှင်းအပိုင်းကို အိုးခွက်များထဲသို့ ခွဲဝေချထားရမည်။

Verse 18

यथालाभोपपन्नेषु रौप्येषु च विशेषतः / दत्त्वान्नं पृथिवीपात्रमिति पात्राभिमन्त्रणम्

မိမိအင်အားအလိုက် ရရှိသည့် အိုးခွက်များကို—အထူးသဖြင့် ငွေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့်အိုးခွက်များကို—အသုံးပြု၍၊ အစာကို ပူဇော်အဖြစ် ထည့်ပြီးနောက် «ဤအိုးခွက်သည် လက်ခံရာအဖြစ် ပೃഥိဝီ (မြေမိခင်) ဖြစ်သည်» ဟူသော မန္တရဖြင့် အိုးခွက်ကို အဘိမန္တရ (သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြုရမည်။

Verse 19

कृत्वे दंविष्णुरित्येवं द्विजाङ्गुष्ठं निवेशयेत् / सव्याहृतिं च गायत्त्रीं मधुवातेत्यृचस्तथा

ထို့နောက် «ဝိෂ္ဏု» ဟုဆိုလျက် ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) ၏ လက်မကို ဤနည်းအတိုင်း ထားစေ၍၊ ထို့ပြင် ဗျာဟෘတိများနှင့်အတူ ဂါယတ္တရီကို ရွတ်ဆိုကာ «မဓုဝါတာ…» ဖြင့်အစပြုသော ရစ်ခ်ကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 20

जप्त्वा यथासुखं वाच्यं भुञ्जीरंस्ते ऽपि वाग्यताः / अन्नमिष्टं हविष्यं च दद्यादक्रोधनोत्वरः

မန္တရဇပ် (japa) ပြီးဆုံးလျှင် စိတ်အေးအေးဖြင့် ပြောဆိုနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူတို့လည်း စားသောက်နိုင်သော်လည်း စကားကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ဒေါသမရှိ၊ အလျင်မပြုဘဲ ရွေးချယ်ထားသော အစာနှင့် ဟဝိစ် (havis) အဖြစ်သင့်သော ပူဇော်ပစ္စည်းကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 21

आतृप्तेस्तु पवित्राणि जप्त्वा पूर्वजपं तथा / अन्नमादाय तृप्ताः स्थः शेषं चैवानुमन्त्र्य च

မပြည့်ဝသေးဟု ခံစားရပါက သန့်စင်မန်တရများ (ပဝိတြ) ကို ထပ်မံရွတ်ဆို၍ ယခင်က ပြုခဲ့သော japa ကိုလည်း ထပ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် အစာကိုယူ၍ စိတ်ကျေနပ်တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းကိုလည်း မန္တရဖြင့် ထပ်မံအနုမန္တရ (ကောင်းချီး) ပြုရမည်။

Verse 22

तदन्नं विकिरेद्भूमौ दद्याच्चापः सकृत्सकृत् / सर्वमन्नमुपादाय सतिलं दक्षिणामुखः

ထိုအစာကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ချ၍ ရေကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အစာအားလုံးကို နှမ်းနှင့်အတူ စုယူကာ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

उच्छिष्टसन्निधौ पिण्डान्प्रदद्यात्पितृयज्ञवत् / मातामहानामप्यवं दद्यादाचमनं ततः

အစာကျန် (ucchiṣṭa) အနီးတွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကို ပိတೃယဇ္ဉ (Pitṛ-yajña) နည်းတူ ပူဇော်ရမည်။ မိခင်ဘက် အဘိုးကြီးများအတွက်လည်း ‘အဝ’ ပူဇော်မှုကို ပေးကာ ထို့နောက် အာစမန (ācamana) ရေသောက်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 24

स्वस्ति वाच्यं ततो दद्यादक्षय्योदकमेव च / दत्त्वा च दक्षिणां शक्त्या स्वधाकारमुदाहरेत्

ထို့နောက် မင်္ဂလာစကားများကို ရွတ်ဆို၍ အက္ခယျယောဒက (akṣayya-udaka) ဟုခေါ်သော “မကုန်ခန်းသောရေ” ကို ပူဇော်ရမည်။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးပြီးနောက် စွဝဓာ (svadhā) အမိန့်ကို ထုတ်ဖော်ရမည်။

Verse 25

वाच्यतामिन्यनुज्ञातः पितृभ्यश्च स्वधोच्यताम् / विप्रैरस्तु स्वधेत्युक्तो भूमौ सिञ्चेत्ततो जलम्

“ရွတ်ဆိုပါစေ” ဟု ခွင့်ပြုသည့်အခါ ပိတೃများထံသို့ “စွဝဓာ” (svadhā) ဟူသော မန္တရကို ထုတ်ဆိုရမည်။ ဗြာဟ္မဏများက “အဲဒီအတိုင်း—စွဝဓာ” ဟု ဆိုလျှင် ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရေကို လောင်းချရမည်။

Verse 26

प्रीयन्तामिति चाहैवं विश्वेदेव्यं जलं ददत् / दातारो नो ऽभिवर्धन्तां वेदाः सन्ततिरेव च

“ပျော်ရွှင်ကြပါစေ” ဟု ဆိုကာ ဗိශ්ဝေဒေဝ (Viśvedevas) များထံသို့ ရေကို ထိုသို့ ပူဇော်ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလှူရှင်များ တိုးတက်ကြပါစေ၊ ဝေဒများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်လည်း အမှန်တကယ် ဖွံ့ဖြိုးကြပါစေ။

Verse 27

श्रद्धा च नो मा व्यगमद्वहु देयं च नो ऽस्त्विति / इत्युत्क्रोत्क्रा प्रिया वाचः प्रणिपत्य विसर्जयेत्

«ကျွန်ုပ်တို့၏ သဒ္ဓါ မလျော့ပါစေနှင့်၊ ပေးကမ်းရန် အလှူတန်ဖိုးများ များစွာ ရှိပါစေ» ဟု ချစ်ခင်လေးစားစွာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုပြီး နမස්ကာရပြုကာ ရိုသေစွာ လာခွင့်ယူ၍ ထွက်ခွာရမည်။

Verse 28

वाजेवाजे इति प्रीत्या पितृपूर्वं विसर्जनम् / यस्मिंस्ते संस्त्रवाः पूर्वमर्घ्यपात्रे निपातिताः

ချစ်ခင်လေးစားစွာ «vāje vāje» ဟု ရွတ်ဆိုကာ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို အရင်ဦးစွာ စတင်၍ အဆုံးသတ်ပို့ဆောင်ခြင်းကို ပြုရမည်။ ယခင်က သူတို့၏ အပူဇော်ကို ထည့်ထားခဲ့သော အရ္ဃျ (arghya) ခွက်တော်ထဲသို့ပင် ထိုပို့ဆောင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 29

पितृपात्रं तदुत्तानं कृत्वा विप्रान्विसर्जयेत् / प्रदक्षिणमनुव्रज्य भुञ्जीत पितृसेवितम्

ပိတೃအတွက် ပိတൃပാത്രကို လှန်ထားပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများကို ရိုသေစွာ ပို့ဆောင်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် ညာဘက်လှည့် ပရဒက္ခိဏာ ပြုကာ လိုက်ပါပြီး ပိတೃများအား ဆောင်ရွက်ပူဇော်ထားသော အစာကို စားသုံးရမည်။

Verse 30

ब्रह्मचारी भवेत्तां तु रजनीं भार्यया मह / एवं प्रदक्षिणं कृत्वा वृद्धौ नान्दीमुखानपि

အို မဟာပုရုသ၊ ထိုညတစ်ညလုံး မိမိဇနီးနှင့်အတူ ပ္ရဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း) ကို ထိန်းရမည်။ ထို့အပြင် ဤသို့ ပရဒက္ခိဏာ ပြုပြီးနောက် အရွယ်ကြီးသူများနှင့် နာန္ဒီမုခ (Nāndīmukha) ပိတೃဒေဝတားတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 31

यजेत्तदधिकर्कन्धूमिश्राः पिण्डा यैवः श्रिताः / एकोद्दिष्टं दैवहीनं एकान्नैकपवित्रकम्

ကာကန္ဓူ (karkandhū—ဇီးသီး) ကို ရောနှောထည့်၍ ပြင်ဆင်ထားသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဆန်လုံးများဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသည်မှာ ဒေဝတားများသို့ ပူဇော်ခြင်းမပါသော ekoddiṣṭa အလှူဖြစ်ပြီး၊ ချက်ပြီးသား အစာတစ်မျိုးတည်းကို သုံးကာ၊ သန့်စင်ပူဇော်မှု အဆင့်များ များစွာ မလိုအပ်။

Verse 32

आवाहनाग्नौकरणरहितं त्वपसव्यवत् / उपतिष्ठतामित्यक्षय्यस्थाने विप्रान्विसर्जयेत्

အာဝါဟနမီး၌ အဆုံးသတ်ကရိယာ မပြုဘဲ အပသဗျ အနေအထားဖြင့် ရပ်ကာ၊ အက္ခယျ (မပျက်မယွင်း) ဟု သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် «ကျေနပ်တော်မူကြပါစေ» ဟု ဆို၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 33

अभिरण्यतां प्रबूयाद् ब्रुयुस्तेभिरताः स्म ह / गन्धो दकतिलैर्मिश्रं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम्

ပူဇော်သက္ကာကို «ရွှေနှင့်အတူပါသည်» ဟု ကြေညာရမည်၊ ထုံးတမ်း၌ ပါဝင်သူတို့လည်း ထိုသို့ ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ရေနှင့် နှမ်းကို ရောစပ်ထားသော မွှေးကြိုင်သည့် အရောကို ပြုလုပ်၍ အိုးလေးလုံးတွင် စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 34

अर्घ्यार्थं पितृपात्रेषु प्रेतपात्रं प्रसेचयेत् / येसमाना इति द्वाभ्यां शेषं पूर्ववदाचरेत्

အर्घ्य ပူဇော်ရန်အတွက် ပရေတပാത്രမှ အချို့ကို ပိတೃပാത്രများထဲသို့ လောင်းထည့်ရမည်။ ထို့နောက် «ye samānā…» ဟု စသော ဂါထာနှစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုကာ ကျန်အဆင့်များကို ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 35

एतत्सपिण्डीकरणमेकोद्दिष्टं स्त्रिया अपि / अर्वाक् सपिण्डीकरणं यस्य संवत्सराद्भवेत्

ဤ စပိဏ္ဍီကရဏ နှင့် ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ အခမ်းအနားကို မိန်းမအတွက်လည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ စပိဏ္ဍီကရဏ ကို အစောပိုင်း ပြုလုပ်ရသူအတွက်လည်း တစ်နှစ်အတွင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 36

तस्याप्यन्नं सोदकुम्भं दद्यात्संवत्सरं द्विजः / पिण्डांश्च गोज विप्रेभ्यो दद्याद्ग्नौ जले ऽपि वा

သူ့အတွက်လည်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစာနှင့် ရေကုံဘ် (ရေအိုး) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နွားမှ ထွက်သော အရာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ပိဏ္ဍများကို ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးလှူရမည်၊ သို့မဟုတ် မီးထဲသို့ သော်လည်းကောင်း ရေထဲသို့ပင် သော်လည်းကောင်း ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 37

हविष्यान्नेन वै मासं पायसेन तु वत्सरम् / मात्स्यहारिणकौरभ्रशाकुनच्छागपार्षतैः

ဟဝိෂ္ယာန်န (ယဇ္ဉအတွက်သင့်တော်သော အာဟာရ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် တစ်လပတ်လုံး ပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။ ပာယသာ (နို့နှင့်ချက်သော ဆန်) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျေနပ်ကြသည်။ ထို့အတူ ငါး၊ သမင်၊ တောဝက်၊ ငှက်၊ ဆိတ် နှင့် အခြားအသားများကို လှူဒါန်းလျှင်လည်း ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် သင့်တော်သလို အကျိုးကျေးဇူးဖြင့် ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 38

ऐणरौरववा राहशाशमांसैर्यथाक्रमम् / मासवृद्ध्यापि तुष्यन्ति दत्तैरिह पितामहाः

ဤလောက၌ ပိတామဟာ (ပိတೃ) တို့သည် သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း eṇa (သမင်မျိုး), raurava (သမင်တစ်မျိုး), rāha နှင့် ယုန်အသားတို့ကို လှူဒါန်းပူဇော်လျှင် စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။ လစဉ်လစဉ် အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ပေးသော်လည်း ထိုကျေနပ်မှုသည် တိုးတက်လာသည်။

Verse 39

दद्याद्वर्षात्रयोदश्यां मघासु च न संशयः / प्रतिपत्प्रभृतिष्वेवं कन्या दीञ्छ्राद्धदो लभेत्

မိုးရာသီတွင် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့၌ Śrāddha ကို မလွဲမသွေ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့အပြင် မဃာ (Maghā) နက္ခတ် ပေါ်လာသောအခါလည်း ပြုလုပ်ရမည်—သံသယမရှိ။ ပထမနေ့ (pratipat) မှ စ၍ ဤနည်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်သော Śrāddha ပြုသူသည် ကောင်းချီးအဖြစ် သမီးရတနာကို ရရှိမည်။

Verse 40

शस्त्रेण निहतानां तु चतुर्दश्यां प्रदीयते / स्वर्गं ह्यपत्यमोजश्च शौर्यं क्षेत्रं बलं तथा

လက်နက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့အတွက် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ ဤအကျိုးများကို ပေးအပ်သည်—ကောင်းကင်ဘုံ၊ သားသမီး၊ အောဇ (အသက်အား)၊ သတ္တိဗီရ၊ မြေယာ/နယ်မြေ၊ နှင့် ခွန်အားတို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 41

पुत्रश्रैष्ट्यं स सौभाग्यं समृद्धिं मुख्यतां शुभम् / प्रवृत्तचक्रतां चैव वाणिज्यप्रभृतींस्तथा

သားသမီးအထူးကောင်းမြတ်မှု၊ ကံကောင်းခြင်း၊ စည်းစိမ်တိုးတက်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာအထင်ကရမှုနှင့် မင်္ဂလာအကျိုးတို့ကို ရရှိစေသည်။ ထို့ပြင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု တိုးတက်ခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေးစသည့် လုပ်ငန်းများတွင် အောင်မြင်မှုကိုလည်း ပေးအပ်သည်။

Verse 42

अरोगित्वं यशो वीतशोकतां परमां गतिम् / धनं विद्यां च वाक्सिद्धिं कुप्यं गोजाविकं तथा

ထိုသူသည် ရောဂါကင်းစင်ခြင်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ဝမ်းနည်းမှုကင်းသောအခြေအနေ၊ အမြင့်ဆုံးသောဂတိ၊ ဥစ္စာဓန၊ ပညာနှင့် အကျိုးသက်ရောက်သော စကား၏စိဒ္ဓိကို ရရှိပြီး၊ တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများနှင့် နွား၊ ဆိတ်/သိုးကဲ့သို့သော ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 43

अश्वानायुश्च विधिवद्यः श्राद्धं संप्रयच्छति / कृत्तिकादिभरण्यन्तं स कामान्प्राप्नुयादिमान्

Śrāddha ပူဇော်ပွဲကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်၍ အလှူပေးသူသည် မြင်းများနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိမည်။ နက္ခတ် Kṛttikā မှ Bharaṇī အထိ ကာလတွင် ထိုလိုအင်ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 44

वस्त्राद्याः प्रीणयन्त्येव नरं श्राद्धकृतं द्विजाः / आयुः प्रजा धनं विद्यां स्वर्गमोक्षसुखानि च

Śrāddha တွင် အဝတ်အစားစသည့် အလှူများကြောင့် ပျော်ရွှင်သဘောကျသော ဗြာဟ္မဏ (dvija) များသည် ပူဇော်သူအား အသက်ရှည်ခြင်း၊ သားသမီး၊ ဥစ္စာဓန၊ ပညာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ပျော်ရွှင်မှု၊ မောက္ခ (mokṣa) ၏သုခတို့ကိုလည်း ကောင်းချီးပေးကြသည်။

Verse 45

प्रयच्छति यथा राज्यं प्रीत्या नित्यं पितामहः

Pitāmaha (အဘိုးကြီး) သည် မေတ္တာဖြင့် နေ့စဉ်မပြတ် နိုင်ငံတော်ကို ပေးသနားသကဲ့သို့။