
Gāruḍa-Māhātmya and Tārkṣya-Stotra: Fruits of Hearing/Reciting and the Power of Garuḍa’s Praise
ဤအধ্যာယသည် မတိုင်မီသင်ကြားချက်၏ အဆုံးသတ်အဖြစ် ဂရုဍပုရာဏကို “အရေးကြီးသော သင်ကြားမှု” ဟုဆိုကာ လောကီအောင်မြင်မှုနှင့် မောက္ခကိုပင် ပေးနိုင်ကြောင်း၊ နတ်များက နားထောင်သော်လည်း အကျိုးရကြောင်း ထုတ်ဖော်သည်။ ထို့နောက် ဟရီမှ ရုဒြ၊ ဘြဟ္မာမှ ရှိများ၊ ဗျာသမှ စူတ၊ စူတမှ နိုင်မိရှာ၌ ရှောနကသို့ ဆိုသော အာဏာပိုင်ဆက်စပ်မှုကို ဖော်ပြကာ ပုရာဏနားထောင်ခြင်းကို ဝေဒစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဘြဟ္မသဘောသိမြင်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ နားထောင်ခြင်း၊ ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ရွတ်ဖတ်ပွဲကို ကူညီစီစဉ်ခြင်း၊ မိတ္တူကူးခြင်း၊ စာမူရေးခိုင်းခြင်း၊ စာတမ်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် ဓမ္မ/အර්ထ/ကာမ/မောက္ခ အဖြစ် ရှင်းလင်းသည်။ ဝေဒနှင့် ကိုက်ညီသော ပုရာဏကို မရွေးချယ်ဘဲ မသင်ကြားသင့်ကြောင်း သတိပေးသော်လည်း အရည်အချင်းရှိသူများ၏ စုပေါင်းနားထောင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုသည်။ ထို့နောက် တာရက္ရှ (ဂရုဍ) ကို ချီးမွမ်းသည့် စတိုးထရတွင် အမృతခိုးယူမှု၊ ဝိနတာ လွတ်မြောက်မှု၊ မြွေလျှာခွဲမှု၊ ဆင်–လိပ် ဇာတ်လမ်း၊ အိန္ဒြ၏ ဝဇ္ဇရနှင့် စုပရဏောတိတို့ကို ရည်ညွှန်းကာ မတားဆီးနိုင်သော အင်အားနှင့် ကာကွယ်နိုင်မှု၊ သတိပြုစဉ်းစားခြင်းဖြင့် အဆိပ်ပျက်စီးနိုင်မှုကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှောနက၏ ဆန္ဓျာသမားတော် “ငါသည် ဘြဟ္မန်” ဟူသော သဘောတရားနှင့် ဝိષ્ણု၏ ကရုဏာဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို စဉ်ဆက်မပြတ် နားထောင်ခြင်းမှ ဉာဏသို့ ရောက်သည့် သဘာဝအဆုံးသတ်အဖြစ် တင်ပြသည်။
Verse 1
ऽध्यायः हरिरुवाच / पुराणं गारुडं रुद्र प्रोक्तं सारं मयातव / ब्रह्मादीनां शृण्वतां च भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
ဟရီက မိန့်တော်မူသည်—အို ရုဒြာ၊ ငါသည် သင်အား ဂရုဍ ပုရာဏ၏ အနှစ်သာရကို ဟောကြားပြီးပြီ။ ဤကို ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ပင် နားထောင်လျှင် လောကီစည်းစိမ် (ဘုက္ခ) နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးကို ပေးတတ်သည်။
Verse 2
विद्याकीर्तिप्रभालक्ष्मीजयारोग्यादिकारकम् / यः पठेच्छृणुयाद्रुद्र सर्ववित्स दिवं व्रजेत्
ဤသင်ကြားချက်သည် ပညာ၊ ကီर्ति၊ တောက်ပမှု၊ လက္shmi၊ အောင်မြင်ခြင်း၊ ကျန်းမာရေး စသည်တို့ကို ပေးတတ်သည်။ အို ရုဒြာ၊ မည်သူမဆို ဖတ်ရွတ်သော်လည်းကောင်း နားထောင်သော်လည်းကောင်း အလုံးစုံသိသူ ဖြစ်လာ၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။
Verse 3
ब्रह्मोवाच / व्यास उवाच / श्रुत्वैतद्गारुडं पुण्यं ब्रह्मास्मानित्युवाच ह
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူ၏၊ ဗျာသမိန့်တော်မူ၏— «ဤပုဏ္ဏိယ ဂါရုဍသဒ္ဓမ္မကို ကြားနာပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다»။
Verse 4
दक्षनारद मुख्यादिन् ब्रह्म ध्यान्हरिं गतः / मयापि तुभ्यं सूतेन पुराणं कथितं परम्
ဗြဟ္မာသည် ဒက္ခ၊ နာရဒနှင့် အခြား အဂ္ဂရိသီများနှင့်အတူ သမาธိဓျာနဖြင့် ဟရိကို ရောက်ရှိ하였다။ ထိုနည်းတူ၊ ကျွန်ုပ်လည်း စူတအားဖြင့် သင်တို့အား ဤအထွတ်အမြတ် ပုရာဏကို ဟောကြားခဲ့သည်။
Verse 5
यच्छ्रुत्वा सर्ववित्प्राप्तकामो ब्रह्म फलं भवेत् / विष्णुः सारतमंप्राह गरुडं गारुडं ततः
ဤကို ကြားနာသူသည် အလုံးစုံသိမြင်သူ ဖြစ်လာ၍ ဆန္ဒပြည့်စုံကာ ဗြဟ္မသိမြင်ခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့ကြောင့် သခင် ဗိဿဏုသည် ဂရုဍအား အနှစ်သာရအမြင့်ဆုံးသော သင်ခန်းစာ—ဂါရုဍ သဒ္ဓမ္မကို သင်ကြားတော်မူ하였다။
Verse 6
महासारं धर्मकामधनमोक्षादिदायकम् / सूत उवाच / शौनक प्रवरं प्रोक्तं पुराणं गारुडं तव
စူတမိန့်ဆို၏— «အထူးမြတ်သော ရှောနကာရေ၊ သင်အား ဟောကြားထားသော ဂါရုဍ ပုရာဏသည် အနှစ်သာရကြီးမား၍ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ ဓနနှင့် မောက္ခတို့ကို အစရှိသဖြင့် ပေးသနားတတ်၏»။
Verse 7
यदब्रवीत्पुरा व्यासः सारं मां गारुडेरितम् / व्यासः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च पुराणं गारुडं शुभम् / देवं ध्यायन्वेदमेकं चतुर्धा व्यभजद्धरिः
ဤသည်မှာ ယခင်က ဗျာသက ပြောကြားခဲ့သော အနှစ်သာရ—ဂါရုဍ ပုရာဏအဖြစ် သင်ကြားထားသည့် အရာဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာထံမှ မင်္ဂလာရှိသော ဂါရုဍ ပုရာဏကို ကြားနာပြီးနောက် ဗျာသသည် ဒေဝကို ဓျာနပြုလျက် တစ်ခုတည်းသော ဝေဒကို လေးပိုင်း ခွဲဝေစီစဉ်ခဲ့သည်—ဟရိက ထိုသို့ ခွဲဝေတော်မူ၏။
Verse 8
अष्टादशपुराणानि तानि मां प्राह वै शुकः / इदं तु गारुडं श्रेष्ठं मया ते शौनकेरितम्
ပုရာဏာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးကို သုကမုနိက ငါ့အား ပြောကြားခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ဂါရုဍပုရာဏသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ ရှောနက၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ငါသည် သင်တို့အား ရွတ်ဆိုပေးခဲ့၏။
Verse 9
मुनीनां शृण्वतां मध्ये पृच्छतः सर्ववाचकम् / यः पठेच्छणुयाद्वापि श्रावयेद्वा समाहितः
နားထောင်နေသော မုနိတို့အလယ်၌၊ မေးမြန်းသူ၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်ကာ၊ အပြည့်အစုံသော သဒ္ဓာဝါဒကို ရွတ်ဆိုသူ၊ သို့မဟုတ် ကြားနာသူ၊ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ကြားနာစေသူသည် (ကုသိုလ်သီလကို ရရှိ၏)။
Verse 10
संलिखेल्लेखयेद्वापि धारयेत्पुस्तके ननु / धर्मार्थो प्राप्नुयाद्धर्मर्थार्थो चार्थमाप्नुयात्
အမှန်တကယ်ပင်၊ ကိုယ်တိုင် ကူးရေးခြင်းဖြစ်စေ၊ အခြားသူအား ရေးစေခြင်းဖြစ်စေ၊ စာအုပ်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြစ်စေ—ဓမ္မကို ရှာသူသည် ဓမ္မကို ရရှိမည်၊ ဓမ္မနှင့် အဓိပ္ပါယ်/အာဋ္ဌ (artha) ကို ရှာသူသည် အာဋ္ဌကိုလည်း ရရှိမည်။
Verse 11
कामा नवाप्नुयात्कामी मोक्षार्थो मोक्षमाप्नुयात् / यद्यदिच्छति तत्सर्वं गारुडश्रवणाल्लभेत्
ကာမကို လိုလားသူသည် မိမိလိုသမျှကို ရရှိမည်၊ မောက္ခကို လိုလားသူသည် မောက္ခကို ရရှိမည်။ မည်သည့်အရာကို မျှော်လင့်လိုချင်သနည်း—ဂါရုဍပုရာဏကို ကြားနာခြင်းကြောင့် ထိုအရာအားလုံးကို ရနိုင်၏။
Verse 12
ब्राह्मणो वेदपारस्य गन्ता स्यान्नात्र संशयः / क्षत्त्रियो क्षत्त्रियस्यापि रक्षिता भवतीह च
ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို အဆုံးတိုင်ကူးမြောက်သူအား လမ်းညွှန်သူ ဖြစ်လာမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။ က္ෂတ္တရိယသည်လည်း ဤလောက၌ က္ෂတ္တရိယတစ်ဦးကိုပင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 13
नान्यस्य श्रवणं हि स्यात्पुराणं वेदसंमितम् / वदेद्यदि स मूढात्मा कीर्तिहानिमवाप्नुयात्
ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသော ဤပုရာဏကို မည်သူမဆို ကြားနိုင်အောင် မဖတ်ကြားသင့်။ မိုက်မဲသောသူက မရွေးချယ်ဘဲ ဟောပြောလျှင် ကောင်းသတင်းဂုဏ်သိက္ခာ လျော့နည်းမည်။
Verse 14
अन्यस्मै च वदेद्विद्वान् ब्राह्मणोन्तरितो य दि / ब्राह्मणान्तरितै सर्वैः श्रोतव्यं गारुडं त्विदम
ပညာရှိသော ဗြာဟ္မဏက အခြားသူတစ်ဦးအား ဂရုဍပုရာဏကို ဖတ်ကြားရာတွင် ဗြာဟ္မဏများ ဝန်းရံနေပါက၊ ထိုနေရာရှိ ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ဤဂရုဍပုရာဏကို နားထောင်သင့်သည်။
Verse 15
यथा विष्णुस्तथा तार्क्ष्यस्तार्क्ष्यस्तोत्राद्धरिः स्तुतः / गारुडं वसुराजश्च श्रुत्वा सर्वमवाप ह
ဗိဿနုကဲ့သို့ပင် တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) လည်း ထိုသို့တူ၏။ တာရ္က္ရှျကို ချီးမွမ်းသော စတိုးတရဖြင့် ဟရီကို ချီးကျူးထားသည်။ ဝသုရာဇသည် ဂရုဍ၏ သင်ကြားချက်/စတိုးတရကို ကြားနာပြီး အရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိ하였다။
Verse 16
वरुरुवाच / नमस्यामि महाबाहुं खगेद्र हरिवाहनम् / विष्णोर्ध्वसंस्थानं वित्रासितमहासुरम्
ဝရုက ပြောသည်– «ဟရီ၏ ယာဉ်ဖြစ်သော ငှက်တို့၏ အရှင်၊ လက်မောင်းကြီးသန်မာသူအား ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ဗိဿနု၏ အာနုဘော်၌ တည်နေ၍ အာသူရကြီးများကို ကြောက်လန့်စေသူ ဖြစ်၏»။
Verse 17
नमस्ते नागदर्पघ्न विनतानन्दवर्धन / सुपक्षपात निद्दभ दीनदैत्यनिरीक्षित
နဂါးတို့၏ မာနကို ချေဖျက်သူ၊ ဝိနတာ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို တိုးပွားစေသူအား နမස්ကာရပါ၏။ အင်အားကြီးသော တောင်ပံပိုင်ရှင်၊ တိုက်ခိုက်လာရာတွင် မတားဆီးနိုင်သူ၊ နှိမ့်ချခံ ဒိုင်တျများပင် ကြောက်ရွံ့လေးစားစွာ ကြည့်မြင်ရသူ ဖြစ်၏။
Verse 18
परस्परस्य शापेन सुप्रतीकविभावसू / गजकच्छपतां प्राप्तौ भ्रातरौचैव संयुतौ
အချင်းချင်းကျိန်စာတင်ကြသဖြင့် စုပရတီကနှင့် ဝိဘာဝသု ဟူသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက် ဆင်နှင့် လိပ်အဖြစ် မွေးဖွားခြင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။
Verse 19
यदुच्छ्रितौ योजनानि जस्तद्द्विगुणायतः / कूर्मस्त्रियोजनोत्सोधा शतयोजनवमडलः
အမြင့်ကို ယောဇနာဖြင့် တိုင်းတာသမျှ၊ အလျားသည် ထိုအမြင့်၏ နှစ်ဆဟု ဆိုကြသည်။ ကုရ္မ (ကမ္ဘာ့လိပ်) သည် အမြင့် သုံးယောဇနာရှိပြီး၊ ဝိုင်းဝန်းကျယ်ပြန့်မှုမှာ ယောဇနာ တစ်ရာ ဖြစ်သည်။
Verse 20
न खाद्यौ तौ त्वयानीचौ चतुर्भुजौ च पक्षिप? / परस्परकृताच्छापदोषाच्च परिमोचितौ
အို ငှက်တော် ဂရုဍာ၊ ထိုနှစ်ဦးကို မစားပါနှင့်။ သူတို့သည် နိမ့်ကျသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လက်လေးဖက်ရှိကြပြီး၊ အချင်းချင်းပြုသော ကျိန်စာဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
Verse 21
निषाददेशस्वादेन देवं ब्रूस्मानिदितम्? / विषादीशस्ततो मुक्तस्तत्रापि ब्राह्मणस्त्वया
“အို ဒေဝါ၊ နိသာဒဒေသ၏ ‘အရသာ’ (ဆွဲဆောင်မှု) ကြောင့် သင်တို့က ငါတို့အား ဘာကို ပြောနေသနည်း—ဤသို့ ကြေညာထားသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းမှု၏ အရှင်သည် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် သင်ကြောင့် သူသည် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်လာခဲ့သည်” ဟု ဆို၏။
Verse 22
वटारोहिणवृक्षस्य योजनानां शतायुता / शाखा भिन्ना त्वया यत्र वालखिल्याः समास्थिताः
ယောဇနာ ရာချီအထိ ကျယ်ပြန့်သော ဝဋာရောဟိဏ အမည်ရှိ ဗညန်ပင်ပေါ်တွင်၊ သင်သည် တစ်ခါက မျက်ခွဲတစ်ခက်ကို ချိုးခဲ့ရာ—ထိုနေရာ၌ ဝါလခိလျ ရှင်တော်များ ထိုင်နေကြသည်။
Verse 23
त्वया यत्नकृता कृत्वानखस्थौ गजकच्छपौ / नभस्पपिनिरालंबे सर्वतः परिवारितौ
သင်၏ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ဆင်နှင့် လိပ်တို့ကို သင်၏လက်သည်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားစေပြီး၊ သင်သည် ကောင်းကင်၌ အထောက်အကူမရှိဘဲ တင်မြှောက်လျက်၊ အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံခံနေရသည်။
Verse 24
त्वया जिता रणे देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः / आहृतं तत्पुरा सोमं वाह्निं निर्वाप्य काश्यपे
အို ကာရှျပ၊ သင်ကြောင့် အင်ဒြာဦးဆောင်သော နတ်တို့အားလုံးကို စစ်ပွဲ၌ အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ယခင်ကလည်း မီးကိုငြိမ်းစေပြီးနောက် သင်သည် ဆိုမကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
Verse 25
नागौ दृष्टिविषौ कृत्वा रजसा तु विचक्षुषौ / तीक्ष्णाग्रेण न सा भङ्क्त्वाविक्रवेतौ मनोहतः?
မြွေနှစ်ကောင်၏ မျက်စိကြည့်ခြင်းကို အဆိပ်ဖြစ်စေ၍၊ ဖုန်မှုန့်က မျက်စိကိုဖုံးလွှမ်းစေသော်၊ သူမသည် ချွန်ထက်သော အရာတစ်ခုကြောင့် မထိုးဖောက်ခံရဘဲ ရှိနိုင်မလား—ဒုက္ခဖြင့် အော်ဟစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေမည်မဟုတ်လော။
Verse 26
आहृत्यापि त्वया सोमं नीतमेव न भक्तितः / तेन विष्णोर्ध्वजस्थानं वाहनत्वं गतो ह्यसि
သင်သည် ဆိုမကို ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) မပါဘဲသာ ပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ဗိဿနု၏ အလံပေါ်၌ တည်ရာအဆင့်ကို ရပြီး၊ သူ၏ ဝါဟန (စီးနင်းတော်) ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Verse 27
त्वया निः क्षिप्य दर्भेषु सोमं नागाश्च वञ्चिताः / जहार चामृतं पात्रं शीघ्रं वै ब्रह्मसूदन
သင်သည် ဆိုမကို ဒರ್ಭမြက်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် နာဂတို့ လှည့်စားခံရသည်။ ထို့နောက် အို ဘြဟ္မာသူဒန (ဗိဿနု/ကృష్ణ)၊ သင်သည် အမృతအိုးကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
Verse 28
यत्र जिह्वाद्विधाभूताः पन्नगानां द्विजोत्तम / विनता मोचिता दास्यात्कद्वा पूर्वजिता रणे
အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ထိုနေရာ၌ နဂါးတို့၏ လျှာသည် နှစ်ခွဖြစ်သွား၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ယခင်က ပြိုင်ပွဲ၌ အနိုင်ယူခဲ့သော ကဒ္ရူ၏ ကျွန်ဘဝမှ ဝိနတာ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။
Verse 29
उच्चैः श्रवाः स किंवर्णः शुक्ल इत्येव भाषते / कृष्णवर्णमहं मन्ये पूर्वदृष्टमुवाच ह
“ဤ ဥစ္စೈḥश्रဝာ၏ အရောင်သည် အဘယ်နည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ သူက “အဖြူ” ဟု ပြော၏။ သို့ရာတွင် ငါက အနက်ဟု ထင်၏—ထို့ကြောင့် သူသည် ယခင်က မြင်ခဲ့သမျှကိုပင် ပြောလိုက်၏။
Verse 30
त्वया वज्रपहारेण पक्षमुक्तं पुरा स्वतः? / दधीचवज्रशक्राणां मातुरर्थाय नान्यथा
သင်သည် တစ်ခါက မိမိဆန္ဒဖြင့်ပင် ဝဇ္ရ၏ ထိုးခတ်မှုကြောင့် တောင်ပံကို ဆုံးရှုံးခဲ့သလော။ အခြားအကြောင်းမဟုတ်၊ မိခင်အတွက်သာ—ဒဓီချိ၏ အရိုးမှ ပြုလုပ်သော အိန္ဒြ၏ ဝဇ္ရနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖြစ်၏။
Verse 31
तस्य पक्षस्य देवेन्द्रो यदानीतं हि दृष्टवान् / तदा तव सुपर्णोति नाम स्थानं जगत्त्रये
ဒေဝအင်္ဒြ၊ နတ်တို့၏ အရှင်သည် ပြန်လည်ယူဆောင်လာသော ထိုတောင်ပံကို မြင်သောအခါ၊ အို စုပရဏ (ဂရုဍ)၊ “စုပရဏောတိ” ဟု ခေါ်သော သင်၏ ကျော်ကြားသည့် အထိုင်အနေအထားသည် လောကသုံးပါးတစ်လျှောက် တည်ထောင်လျက် ဖြစ်လာ၏။
Verse 32
ध्यानमात्राद्विनश्येत्तु विषं स्थावरजङ्गमम् / पठेद्वा शृणुयाद्यश्च भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात्
ဤ သာသနာတော်/မန္တရကို စိတ်ဖြင့် တရားသတိတင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပင်မှဖြစ်သော သို့မဟုတ် သတ္တဝါမှဖြစ်သော အဆိပ်သည် ပျောက်ကွယ်၏။ ထိုကို ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် ကြားနာသူသည် လောကီအကျိုးနှင့် မုတ်ခိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိ၏။
Verse 33
सूत उवाच / वसुराजो गारुडं वै श्रुत्वा सर्वमवाप्तवान् / गरुडो भगवान्विष्णुध्यांयन्सर्ववाप्तवान्
သုတက ပြောသည်။ ဂရုဍပုရာဏကို ကြားနာပြီးနောက် ဝಸುမင်းသည် ရရှိသင့်သမျှ အကုန်လုံးကို ရရှိ하였다။ ထို့အတူ ဘဂဝန် ဂရုဍသည် သခင် ဗိဿဏုကို ဓ്യာနပြု၍ အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိ하였다။
Verse 34
तदुक्तं गारुडं पुण्यं पुराणं यः पठेन्नरः / सर्वकाममवाप्याथ प्राप्नोति परमां गतिम्
ဤသို့ သင်ကြားထားသည့် ပုဏ္ဏမြတ်သော ဂရုဍပုရာဏကို ဖတ်ရွတ်သူ မည်သူမဆို လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ရှိမည်။
Verse 35
श्लोकपादं पठित्वा च सर्वपापक्षयो भवेत् / यस्येदं वर्तते गेह तस्य सर्वं भवेदिह
ရှ్లోက၏ လေးပုံတစ်ပုံကိုပင် ရွတ်ဖတ်လျှင် အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်သွားမည်။ ဤသင်ကြားချက်/ရွတ်ဖတ်မှုကို အိမ်၌ ထိန်းသိမ်းထားသူအတွက် ဤဘဝ၌ အရာအားလုံး မင်္ဂလာပြည့်စုံလာမည်။
Verse 36
गारुडं यस्य हस्ते तु तस्य हस्तगतो नयः / यः पठेच्छृणुयादेतद्भुक्तिं मुक्तिं समाप्नुयात्
ဂရုဍပုရာဏကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသူအတွက် မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်မှုသည် လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဤကို ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် လောကီချမ်းသာနှင့် မုတ္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိမည်။
Verse 37
धर्मार्थकाममोक्षांश्च प्राप्नुयाच्छ्रवणादितः / पुत्रार्थो लभते पुत्रान् कामार्थो काममाप्नुयात्
ဤမြတ်သော သင်ကြားချက်ကို ကြားနာခြင်း စသဖြင့်ဖြင့် ဓမ္မ၊ အರ್ಥ (စည်းစိမ်), ကာမ (အလိုဆန္ဒ), မုတ္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) တို့ကို ရရှိမည်။ သားလိုသူသည် သားများကို ရမည်၊ ဆန္ဒလိုသူသည် မိမိလိုသောအရာကို ရရှိမည်။
Verse 38
विद्यार्थो लभते विद्यां जयार्थो लभते जयम् / ब्रह्महत्यादिना पापी पापशुद्धिमवाप्नुयात्
ပညာကို ရှာဖွေသူသည် ပညာကို ရရှိ၏၊ အောင်ပွဲကို ရှာဖွေသူသည် အောင်ပွဲကို ရရှိ၏။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးဖြင့် မဲလွန်သူပင် အပြစ်သန့်စင်ခြင်းကို ရနိုင်၏။
Verse 39
वन्ध्यापि लभते पुत्त्रं कन्या विन्दति सत्पतिम् / क्षेमार्थो लभते क्षेमं बोगार्थो बोगमाप्नुयात्
ကလေးမရနိုင်သူ မိန်းမပင် သားကို ရရှိနိုင်၏၊ မိန်းကလေးသည် သီလကောင်းသော ခင်ပွန်းကို တွေ့ရ၏။ ချမ်းသာရေးကို ရှာဖွေသူသည် ချမ်းသာရေးကို ရရှိ၏၊ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေသူသည် ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိ၏။
Verse 40
मङ्गलार्थो मङ्गलानि गुणार्थो गुणमाप्नुयात् / काव्यार्थो च कवित्वं च सारार्थो सारमाप्नुयात्
မင်္ဂလာကို ရှာဖွေသူသည် မင်္ဂလာရလဒ်များကို ရရှိ၏၊ သီလဂုဏ်ကို ရှာဖွေသူသည် သီလဂုဏ်ကို ရရှိ၏။ ကဗျာကို ရှာဖွေသူသည် ကဗျာရေးရာ အတတ်ပညာကို ရရှိ၏၊ အနှစ်သာရကို ရှာဖွေသူသည် အနှစ်သာရကို ရရှိ၏။
Verse 41
ज्ञानार्थो लभते ज्ञानं सर्वसंसारमर्दनम् / इदं स्वस्त्ययनं धन्यं गारुडं गरुडेरितम्
အမှန်တကယ်သော ဉာဏ်ကို ရှာဖွေသူသည် လောကသံသရာကို အလုံးစုံ ချေမှုန်းနိုင်သော ဉာဏ်ကို ရရှိ၏။ ဤသည်မှာ မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းချီးပြည့်စုံသော «ဂါရုဍ» ဟူသော သင်ကြားချက်/အခမ်းအနားဖြစ်၍ ဂရုဍက ကြေညာတော်မူ၏။
Verse 42
नाकाले मरणं तस्य श्लोकमेकं तु यः पठेत् / श्लोकार्धपठनादस्य दुष्टशत्रुक्षयो ध्रुवम्
ဤရှ్లోကတစ်ပုဒ်ကိုပင် ရွတ်ဖတ်သူအတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေခြင်း မလာနိုင်။ ရှ్లోကတစ်ဝက်သာ ရွတ်ဖတ်လျှင်ပင် သူ၏ မကောင်းသော ရန်သူများ ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။
Verse 43
सूताच्छ्रुत्वा शौनकस्तुनौमिषे मुनिभिः क्रतौ / अहं ब्रहेति संध्यायन्मुक्तोभूद्गरुडध्वजात्
သုတထံမှ ကြားသိပြီးနောက် နိုင်မိဿ၌ မုနိတို့၏ ယဇ္ဉပွဲအတွင်း ရှောနကသည် ဆန္ဓျာအချိန်တွင် «ငါသည် ဘြဟ္မန်» ဟူသော အတိအကျသိမြင်မှုကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ကာ၊ ဂရုဍအလံတင်သော သခင် ဗိဿနု၏ ကရုဏာကြောင့် မောက္ခကို ရရှိ하였다။
It frames the Purāṇa as a wish-fulfilling means whose fruit aligns with saṅkalpa (the seeker’s aim): dharma for the dharma-seeker, artha for the one seeking dharma-and-wealth, desired ends for the kāma-seeker, and liberation for the mumukṣu—while still presenting ultimate auspiciousness as the highest end.
The text treats writing, commissioning, and preserving the Purāṇa as dharmic participation in transmission (paramparā). These acts are credited with tangible fruits (dharma/artha) and are portrayed as safeguarding right guidance (sad-upadeśa) for the holder and household.
These narratives function as stuti-pramāṇa—devotional proofs—showing Garuḍa’s cosmic strength, his role in Viṣṇu’s purposes, and his capacity to remove bondage (Vinatā’s servitude) and neutralize dangers (serpents/poison), thereby grounding the hymn’s promised efficacy.
It presents sandhyā-time meditation as a disciplined context where Purāṇic śravaṇa ripens into jñāna (aham brahma-anu-bhāva). Liberation is attributed to both realization and divine grace—specifically the Lord who bears Garuḍa on His banner.