Adhyaya 197

Verse 1

ऽध्यायः धन्वन्तरिरुवाच / गारुडं संप्रवक्ष्यामि गरुडेन ह्युदीरितम् / कश्यपाय सुमित्रेण विषहृद्येन गारुडः

ဓနွန္တရိက မိန့်တော်မူသည်။ ယခု ဂရုဍ၏ သင်ကြားချက် «ဂါရုဍ» ကို ငါရှင်းလင်းမည်။ အဆိပ်ဖျက်သူ ဂရုဍက စုမိတ္တရားအားဖြင့် ကശ്യပအတွက် ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 2

पृथिव्यापस्तथा तेजो वायुराकाशमेवच / क्षित्यादिष्वेव वर्गाश्च ह्येते वै मण्डलाधिपाः

မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ ထို့ပြင် အာကာသ—ဤအုပ်စုများသည် မြေမှစ၍ မိမိတို့၏ မဏ္ဍလအလိုက် အုပ်စိုးရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

पञ्चतत्त्वे स्थिता देवाः प्राप्यन्ते विष्णुसेवकैः / दीर्घस्वरविभिन्नाश्च नपुंसकविवर्जिताः

ပဉ္စတတ္တဝ၌ တည်နေသော ဒေဝတားတို့ကို ဗိဿဏုကို ဆည်းကပ်သော ဘက္တတို့က ရောက်ရှိနိုင်သည်။ မန္တရအသံထွက်များသည် ရှည်သံသရများဖြင့် ခွဲခြားကာ နပုংসက (မသန့်/ချို့ယွင်း) ပုံစံများမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 4

सषडङ्गः शिवः प्रोक्तो हृच्छिरश्च शिखा क्रमात् / कवचं नेत्रमस्त्रं स्यान्न्यासः स्वस्थलसंस्थितिः

ရှီဝသည် ခြောက်အင်္ဂ (န്യാസ) ပါဝင်သူဟု ဆိုကြသည်။ အစဉ်အတိုင်း နှလုံး၊ ခေါင်း၊ ဆံထုံးထိပ် (ရှိခါ)၊ ထို့နောက် ကဝချ (ကာကွယ်အဝတ်)၊ နေတရ (မျက်စိ) နှင့် အစတြ (လက်နက်) ဖြစ်သည်။ ဤန്യാസသည် မိမိ၏ သင့်လျော်သော အာသန၌ ကိုယ်ကို တည်မြဲစေခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 5

सर्वसिद्धिप्रदस्यान्ते कालवह्निर धो ऽनिलः / षष्ठस्वरसमायुक्तमर्धेन्दुसंयुतं परम्

«အောင်မြင်မှုအားလုံး ပေးသူ» မန္တရ၏ အဆုံးတွင် «ကာလဝဟ္နိ» ကို ထည့်၍၊ အောက်တွင် «အနိလ» ကို ထားပါ။ ဆဋ္ဌသရ (ခြောက်မြောက် သရသံ) နှင့် ပေါင်းစည်းကာ၊ အर्धေန္ဒု (လဝက်) အမှတ်နှင့် ယှဉ်တွဲပါ—ဤသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော (ဗီဇ) ဖြစ်သည်။

Verse 6

परापरविभिन्नाश्च शिवस्योर्ध्वाध ईरिताः / रेफेणाङ्गेषु सर्वत्र न्यासं कुर्याद्यथाविधि

အထက်နှင့် အောက် အနေအထားတို့ကို သီးခြားခွဲ၍ ရှီဝအတွက် အထက်အောက်ဟူ၍ သင်ကြားထားသည်။ «ရ» (repha) အက္ခရာကို အသုံးပြု၍ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးတွင် နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 7

हृदि पाणितले देहे कर्णे नेत्रे करोति च / जपात्तु सर्वसिद्धिः स्याच्चतुर्वक्त्रसमायुताम्

မန်ထရကို (သတိအာရုံဖြင့်) နှလုံးတွင်၊ လက်ဖဝါးတွင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာတွင်၊ နားတွင်၊ မျက်စိတွင် ထား၍ ဂျပ (japa) ပြုလုပ်လျှင်—ထိုဂျပအားဖြင့်—အောင်မြင်မှုအပြည့် (စစ်ဓိ) ကို ရရှိကာ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ၏ အာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 8

चतुरश्रां सुविस्तारं पीतवर्णान्तु चिन्तयेत् / पृथिवीं चेन्द्रदेवत्यां मध्ये वरुणमण्डलम्

မြေဓာတ်ကို လေးထောင့်ပုံ၊ ကျယ်ပြန့်၍ ရွှေရောင်အဝါသွေးဟု စိတ်တွင် သမားတော်ကာ၊ အင်ဒြာကို အဓိပတိဒေဝတားအဖြစ် ထားရမည်။ ထို့အလယ်၌ ဝရုဏ၏ စက်ဝိုင်းမဏ္ဍလကို မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 9

मध्ये पद्मं तथायुक्तमर्धचन्द्रं सुशीतलम् / इन्द्रनीलद्युतिं सौम्यमथवाग्नेयमण्डलम्

အလယ်၌ ပဒ္မပန်းကို သင့်တော်စွာ တင်ထားပြီး—လကွယ်တစ်ဝက်ကဲ့သို့ အလွန်အေးမြသည်။ ၎င်းသည် နီလာရတနာကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သောမယ (နူးညံ့) သဘောရှိသော်လည်း၊ မဟုတ်လျှင် အဂ္နိကဲ့သို့ မီးမဏ္ဍလအဖြစ် ထင်ရှားနိုင်သည်။

Verse 10

त्रिकोणं स्वस्थिकैर्युक्तं ज्वालामा लानलं स्मरेत् / भिन्नाञ्जननिभाकारं स्ववृत्तं बिन्दुभूषितम्

စွဝစတိက (svastika) အမှတ်များပါသော တြိဂံကို စိတ်တွင် မှတ်ယူရမည်။ ၎င်းကို မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ မီးလျှံမလားဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ အန်ဇန်မှုန့်ကဲ့သို့ အမဲတောက်တောက် အရောင်ရှိကာ၊ ကိုယ်ပတ်ဝိုင်းဖြင့် ဝိုင်းကာ အလယ်ဗိန္ဒု (bindu) ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 11

क्षीरोर्मिसदृशाकारं शुद्धस्फटिकवर्चसम् / प्लावयन्तं जगत्सर्वं व्योमामृतमनुंस्मरेत्

နို့လှိုင်းကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပသည့် “ကောင်းကင်၏ အမృత” ကို အမြဲတမ်း သတိဖြင့် စူးစမ်းစဉ်းစားရမည်။ ၎င်းသည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းမိုး၍ ပြည့်လျှံစေသည်။

Verse 12

वासुकिः शङ्खपालश्च स्थितौ पार्थिवमण्डले / कर्कोटः पद्मनाभश्च वारुणे तौ व्यवस्थितौ

ဝါသုကိနှင့် သင်္ခပာလသည် မြေပြင်မဏ္ဍလ၌ တည်နေကြ၏။ ကရ္ကောဋနှင့် ပဒ္မနာဘသည် ရေမဏ္ဍလ၊ အထူးသဖြင့် ဝရုဏ၏ နယ်ပယ်၌ သင့်တော်စွာ တည်နေကြ၏။

Verse 13

आग्नेये चापि कुलिकस्तक्षश्चैव महाब्जकौ / वायुमण्डलसंस्थौ च पञ्च भूतानि विन्यसेत्

မီး၏ အဂ္နేయဒిశ (အရှေ့တောင်) တွင် ကုလိက၊ တက္ရှ၊ မဟာဗ္ဇကတို့ကိုလည်း ထားရမည်။ ထို့ပြင် လေမဏ္ဍလ၌ တည်စေ၍ မဟာဘူတ ငါးပါးကို စီစဉ်သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 14

अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तमनुलोमविलोमतः / पर्वसन्धिषु च न्यस्या जया च विजया तथा

လက်မမှ လက်ချောင်းသေးအဆုံးထိ အစဉ်လိုက်နှင့် ပြန်လှန်အစဉ်လိုက်ဖြင့် လက်ချောင်းအဆစ်များနှင့် အဆစ်ဆုံရာများပေါ်တွင် နျာသ (မန္တရားတင်ခြင်း) ကို ထားရမည်။ ထို့အတူ “ဇယာ” နှင့် “ဝိဇယာ” ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 15

आस्यादिस्वपुरस्थाने न्यस्याच्छिवपडङ्गकम् / कनिष्ठादौ हृदादौ च शिखायां करयोर्न्यसेत्

ပါးစပ်မှ စ၍ သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာအာသနများပေါ်တွင် မန္တရားများကို တင်၍ ရှైవ ဆဋ္အင်္ဂ နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ လက်ချောင်းသေးမှ စ၍ လက်ချောင်းများပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ နှလုံးနှင့် အင်္ဂနျာသ အမှတ်များပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ရှိခါ (ခေါင်းထိပ်ဆံတောင်) နှင့် လက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင်လည်း နျာသကို ထားရမည်။

Verse 16

व्यापकन्तु तत्वपूर्वं क्रमादङ्गुलिपर्वसु / भूतानाञ्च पुनर्न्यासः शिवाङ्गानि तथैव च

ထို့နောက် တတ္တဝ (tattva) များမှ စ၍ အစဉ်လိုက် လက်ချောင်းအဆစ်များပေါ်တွင် အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော «ဗျာပက» (vyāpaka) နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဘူတ (bhūta) သတ္တုများ၏ နျာသကို ထပ်မံပြု၍၊ ထိုနည်းတူ ရှိဝအင်္ဂ (Śivāṅga) များပေါ်တွင်လည်း တင်ထားရမည်။

Verse 17

प्रणवादिनमश्चान्ते नाम्नैव च समन्वितः / सर्वमन्त्रेषु कथितो विधिः स्थापनपूजने

မန်ထရ (mantra) များတွင် ပရဏဝ «အိုမ်» (Oṁ) ဖြင့် စ၍ နောက်ဆုံးတွင် «နမဟ်» (namaḥ) ဟူသော ဂါရဝပြုစကားဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတာ၏ နာမတော်နှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ ဤနည်းလမ်းကို တင်သွင်းတည်ထောင်ခြင်း (sthāpana) နှင့် ပူဇော်ခြင်းတွင် မန်ထရအားလုံးအတွက် ဟောကြားထားသည်။

Verse 18

आद्याक्षरं तन्नाम्नश्च मन्त्रो ऽयं परिकीर्तितः / अष्टानां नागजातीनां मन्त्रः सान्निध्यकारकः

ဤမန်ထရသည် ပထမအက္ခရာနှင့် သူတို့၏ နာမတော်များကိုယ်တိုင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ၎င်းသည် နာဂအမျိုးအစား ရှစ်မျိုးအတွက် အနီးကပ်တည်ရှိမှု (sānnidhya) ကို ဖြစ်စေသော ဖိတ်ခေါ်မန်ထရ ဖြစ်သည်။

Verse 19

ॐ स्वाहा क्रमशश्चैव पञ्चभूतपुरोगतम् / एष साक्षाद्भवेत्तार्क्ष्यः सर्वकर्मप्रसाधकः

«အိုမ်၊ စွာဟာ» (Oṃ, svāhā) ဟူသော မန်ထရကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်၍ ပဉ္စမဟာဘူတ (ပဉ္စဘူတ) များကို ရှေ့တန်းထားလျှင်၊ ၎င်းသည် တာရက္ရှျ (Tārkṣya) — ဂရုဍ (Garuda) ကိုယ်တိုင်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ထင်ရှားလာကာ၊ အလုပ်အကိုင်နှင့် ကర్మအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 20

करन्यासं स्वरैः कृत्वा शरीरे तु पुनर्न्यसेत् / ज्वलन्तं चिन्तयेत्प्राणमात्मसंशुद्धिकारकम्

သံဓာတ်မြတ်သော အသံများဖြင့် ကရနျာသ (kara-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုအသံများကို ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ထပ်မံ နျာသ ပြုရမည်။ ထို့ပြင် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်စေသော အကြောင်းဖြစ်သည့် ပရာဏ (prāṇa) ကို မီးလောင်တောက်ပနေသကဲ့သို့ စိတ်တွင် တရားထိုင်၍ စဉ်းစားရမည်။

Verse 21

बीजन्तु चिन्तयेत्पश्चाद्वर्षान्तममृतात्मकम् / एवञ्चाप्यायनं कृत्वा मूर्ध्नि सञ्चिन्त्य चात्मनः

ထို့နောက် အကြောင်းရင်းအစဖြစ်သော “မျိုးစေ့၏ အဆုံး” ကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သင့်၏။ ထို့ပြင် မသေမပျက် အမృతသဘောရှိသော နှစ်ကုန်ကိုလည်း ဆင်ခြင်ရမည်။ ထိုသို့ အတွင်းအားဖြည့်၍ ခွန်အားတိုးစေပြီးနောက် မိမိ၏ ခေါင်းထိပ်၌ တင်ထားသကဲ့သို့ မိမိအတွင်း၌ ထိုသဘောကို စူးစမ်းသတိပြုရမည်။

Verse 22

पृथिवीं पादयोर्दद्यात्तप्तकाञ्चनसप्रभाम् / अशेषभुवनाकीर्णां लोकपालसमन्विताम्

လေးစားပူဇော်ခြင်းဖြင့် မြေဓာတ်ကို ခြေတော်အောက်၌ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုမြေသည် ပူနွေးသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍ လောကအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာ၏ ကာကွယ်သူများနှင့်အတူ ရှိ၏။

Verse 23

एतां भगवतीं पृथ्वीं स्वदेहे विन्यसेद् बुधः / श्यामवर्णमयं ध्यायेत्पृथिवीद्विगुणं भवेत्

ပညာရှိသော အကျင့်သမားသည် ဤဘုရားမိခင်မြေဓာတ်ကို မိမိကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ တင်သွင်းတည်စေသင့်၏။ ၎င်းကို အမဲရောင်သဘောဖြင့် ဓ్యာနပြုလျှင် မိမိအတွင်းရှိ မြေဓာတ်သည် နှစ်ဆတိုး၍ ခိုင်မာလာ၏။

Verse 24

ज्वालामालाकुलं दीप्तमाब्रह्मभुवनान्तकम् / नाभिग्रीवान्तरे न्यस्य त्रिकोणं मण्डलं रवेः

မီးလျှံပန်းကုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တောက်လောင်ကာ ဗြဟ္မာလောက၏ အဆုံးသတ်အထိ ပျံ့နှံ့သည့် တြိဂံပုံ နေရောင်မဏ္ဍလကို ခန္ဓာအတွင်း နာဘီမှ လည်ချောင်းအထိ အကြား၌ တင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ယောင်တည်စေပါ။

Verse 25

भिन्नाञ्जननिभाकारं निखिलं व्याप्य संस्थितम् / आत्ममूर्तिस्थितं ध्यायेद्वायव्यं तीक्ष्णमण्डलम्

အညန်မှုန့်ကဲ့သို့ အမဲရောင်ရှိ၍ အလုံးစုံကို ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းကာ နေရာတိုင်း၌ တည်ရှိသော ဝါယဝျ (လေဓာတ်) မဏ္ဍလကို မိမိအတ္တမူရတိအဖြစ် တည်ထားသည်ဟု ဓ్యာနပြုရမည်။ ထိုမဏ္ဍလကို ထက်မြက်တောက်ပသော စက်ဝိုင်းအဖြစ် ဆင်ခြင်ပါ။

Verse 26

सिखोपरि स्थितं दिव्यं शुद्धस्फटिकवर्चसम् / अप्रमाणमहाव्योमव्यापकं चामृतोपमम्

ဦးခေါင်းထိပ်အပေါ်၌ ဒေဝီယသဘောတရားတစ်ရပ် တည်ရှိ၍ သန့်ရှင်းသော စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ တိုင်းတာမရ၊ မဟာကောင်းကင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့ကာ အမృతကဲ့သို့ မသေမပျက် သန့်စင်၏။

Verse 27

भूतन्यासं पुरा कृत्वा नागानाञ्च यथाक्रमम् / लकारान्ता बिन्दुयुता मन्त्रा भूतक्रमेण तु

အရင်ဦးစွာ ဘူတ-နျာသ (bhūta-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် နာဂမန်တရားများကို သင့်တော်သော အစဉ်အတိုင်း တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ‘လ’ သရ (la) ဖြင့် အဆုံးသတ်၍ ဘိန္ဒု (bindu) ပါသော မန္တရားများကို ဓာတ်အစဉ်အတိုင်း လိမ်းတင်အသုံးချရမည်။

Verse 28

शिवबीजं ततो दद्यात्ततो ध्यायेच्च मण्डलम् / योयस्य क्रमाख्यातो मण्डलस्य विचक्षणः / तस्य तच्चिन्तयेद्वर्णं कर्मकाले विधानवित्

ထို့နောက် ရှိဝ-ဘီဇ (Śiva-bīja) မန္တရားကို ပေးအပ်/အသုံးချပြီး၊ ထို့နောက် မဏ္ဍလ (maṇḍala) ကို ဓ్యာနပြုရမည်။ ဉာဏ်ရှိသူအား သင်ကြားထားသော မဏ္ဍလ၏ အစဉ်အတိုင်း၊ ကర్మအချိန်၌ ဝိဓာနသိသူသည် သက်ဆိုင်ရာ အက္ခရာ/အရောင်ကို စိတ်တွင် တည်စေရာ၏။

Verse 29

पादपक्षैस्तथा चञ्चत्कृष्णनागैर्विभूषितम् / तार्क्ष्यं ध्यायेत्ततो नित्यं विषे स्थावरजङ्गमे

ထို့နောက် တာရ္က္ရှျ (Tārkṣya) အဖြစ် ဂရုဍ (Garuḍa) ကို နေ့စဉ် ဓ്യာနပြုရမည်။ အင်အားကြီးသော ခြေထောက်နှင့် တောင်ပံတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ လှုပ်ရှားကွေ့ကောက်နေသော အနက်ရောင် မြွေများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်—တည်ငြိမ်သောအရာများနှင့် လှုပ်ရှားသတ္တဝါများမှ ဖြစ်သော အဆိပ်အန္တရာယ်အားလုံးကို ကာကွယ်ရန်။

Verse 30

ग्रहभूतपिशाचे च डाकिनीयक्षराक्षसे / नागैर्विवेष्टितं कृत्वा स्वदेहे विन्यसेच्छिवम्

ဂြဟ (graha) ကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်သော ဝိညာဉ်များ၊ ဘူတ (bhūta) နှင့် ပိသာစ (piśāca) များ၊ ထို့ပြင် ဒာကိနီ (ḍākinī)၊ ယက္ခ (yakṣa)၊ ရာက္ခသ (rākṣasa) များကို တားဆီးရန်—နာဂများဖြင့် ဝိုင်းရံကာ မိမိကိုယ်အတွင်း၌ ရှိဝ (Śiva) ကို နျာသ/တင်ထားကြောင်း ဓာရဏာပြုရမည်။

Verse 31

द्विधा न्यासः समाख्यातो नागानां चैव भूतयोः / एवं ध्यात्वा कर्म कुर्यादात्मतत्त्वादिकं क्रमात्

န്യാസ (မန္တရနှင့် သတိကို ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် တင်သွင်းတပ်ဆင်ခြင်း) သည် နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်—နာဂများအတွက်လည်းကောင်း၊ ဓာတ်ဘူတသတ္တဝါများအတွက်လည်းကောင်း။ ထိုသို့ သမాధိဖြင့် စိတ်တွင်ထင်မြင်ပြီးနောက် အတ္မတတ္တဝမှ စ၍ ဆက်စပ်တတ္တဝများကို အစဉ်လိုက် အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 32

त्रितत्त्वं प्रथम् दत्त्वा सिवतत्त्वं ततः परम् / यथा देहे तथा देवे अङ्गुलीनां च पर्वसु

ပထမဦးစွာ တတ္တဝသုံးပါးကို တင်သွင်းပြီးနောက် စိဝတတ္တဝကို ထပ်မံတင်သွင်းရမည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အစိတ်အပိုင်းများ အစဉ်တကျရှိသကဲ့သို့၊ ဒေဝတၱ၌လည်း လက်ချောင်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ အဆစ်အပိုင်းများတွင် အစဉ်တကျ တည်ရှိသည်ဟု နားလည်ရမည်။

Verse 33

देहे न्यासं पुरा कृत्वा ह्यनुलोमविलोमतः / कन्दं नालं तथा पद्मं धर्मं ज्ञानादिमेव च

ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ န्यासကို အရင်ပြုလုပ်ပြီး၊ အနုလိုမ-ဗီလိုမ (ရှေ့လိုက်နှင့် ပြန်လှန်အစဉ်) အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ကန္ဒ (အမြစ်ခေါင်း), နာလ (တံတား/တံခွန်), ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကိုလည်းကောင်း၊ ဓမ္မနှင့် ဉာဏ စသည့် တတ္တဝများကိုလည်းကောင်း စိတ်ဖြင့် သမాధိကာရ ပြု၍ ရှုမြင်ရမည်။

Verse 34

द्वितीयस्वरसम्भिन्नं वर्गान्तेन तु पूजयेत् / शौमिति कर्णिकामध्ये मूर्ध्नि रेफेण संयुतम्

ဒုတိယသရ (स्वर) ဖြင့် ပြောင်းလဲထားပြီး၊ အက္ခရာအုပ်စု၏ နောက်ဆုံးဗျည်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော သန့်ရှင်းသံ/ရုပ်ကို ပူဇော်ရမည်။ ကြာပန်း၏ ကဏ္ဏိကာအလယ်၌ «śaum» ကို တင်ထား၍၊ ခေါင်းထိပ်၌ ‘ra’ (repha) နှင့် ပေါင်းစည်းကာ သမాధိဖြင့် ထားရမည်။

Verse 35

अकचटतपयशा वर्गाः पूर्वादिके न्यसेत् / पत्रान्तकेसरान्ते तु द्वौ द्वौ पूर्वादिकौ तथा

အ-က (a-ka) မှစ၍ ca, ṭa, ta, pa, ya, śa ဟူသော အက္ခရာအုပ်စုများကို အရှေ့မှစ၍ အခြားဦးတည်ရာများအတိုင်း န્યાસဖြင့် တင်ထားရမည်။ ထို့အတူ ပန်းချပ်အဆုံးမှ ကေသရ (အမွှေး/ဖိုက်) အဆုံးထိလည်း ထိုဦးတည်ရာများအတိုင်း နှစ်လုံးနှစ်လုံးစီ တင်ထားရမည်။

Verse 36

केशरे तु स्वरान्न्यस्यादीशान्तान्षोडशार्चयेत् / वामाद्याः शक्तयः प्रोक्तास्त्रितत्त्वन्तु ततो न्यसेत्

ကြာပန်း၏ အမျှင် (သို့) အလယ်ပိုင်း၌ နျာသဖြင့် «အ» မှ စ၍ «ဣဿ» အဆုံးသတ်သော သရများကို တင်ထားကာ ထိုနေရာ၌ ဆယ့်ခြောက်ပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «ဝာမာ» မှ စသော သက္တိများကို ကြေညာပြီး နောက်တစ်ဖန် တတ္တဝ သုံးပါး (tri‑tattva) ကို တင်သွင်းတည်စေ။

Verse 37

आवाहयेत्ततो मर्ध्नि शिवमङ्गं ततः परम् / कर्णिकायां न्यसेद्देवं सांगं तत्र पुरः सरम्

ထို့နောက် ခေါင်းထိပ်၌ မင်္ဂလာရှိသော သခင် ရှိဝကို အာဝါဟနာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ကြာပန်းအလယ်ဝိုင်း (ကဏ္ဏိကာ) တွင် အင်္ဂများနှင့် ဆက်စပ်သက္တိများပါဝင်သည့် ဒေဝတাকে အပြည့်အစုံ နျာသဖြင့် တည်စေကာ ထိုနေရာ၌ အရှေ့ဆုံးအဖြစ် ထားရမည်။

Verse 38

पृतिवी पश्चिमे पत्रे आपश्चोत्तरसंस्थिताः / तेजस्तु दक्षिणे पत्रे वायुं पूर्वेण पूजयेत्

အနောက်ဘက် အရွက်၌ မြေဓာတ်ကို ပူဇော်ရမည်။ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော ရေဓာတ်ကို ပူဇော်ရမည်။ တောင်ဘက် အရွက်၌ မီးဓာတ်ကို ပူဇော်ရမည်။ အရှေ့ဘက်၌ ဝါယု (လေ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 39

स्वबीजं मूर्तिरूपन्तु प्रागुक्तं पारकल्पयेत् / यं वायुमूलं नैरृत्ये रेफस्त्वनलसंस्थितः

ယခင်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏ ဘီဇမန်တရကို ပုံရိပ်ထင်ရှားသော မూర్తိအဖြစ် စီမံတည်ဆောက် (စိတ်ကူးမြင်) ရမည်။ «ယံ» သည် လေဓာတ်ကို အမြစ်အဖြစ်ထား၍ နိရုတ်တျ (တောင်‑အနောက်) တွင် ထားရသည်။ «ရ» အက္ခရာသည် မီးဓာတ်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 40

वं च त्वीशे सदा पूज्य ॐ हृदिस्थञ्च पूजयेत् / तन्मात्रान्भूतमात्रांस्तान्बहिरेव प्रपूजयेत्

သခင်အတွင်း၌ «ဝံ» ကို အမြဲပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် နှလုံးအတွင်း တည်နေသော «အိုံ» ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို တန်မာတြာများ (သိမ်မွေ့အနှစ်သာရများ) နှင့် ဘူတများ (ဓာတ်တရားများ) ကိုလည်း အပြင်ဘက်၌ အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 41

शिवाङ्गानि ततः पश्चाद्ध्यात्वा संपूजयेत्ततः / आग्नेय्यां हृदयं पूज्य शिर ईशानगोचरे

ထို့နောက် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော အင်္ဂါများကို ဓ్యာနဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစေပြီး၊ ထိုအင်္ဂါတို့ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ အဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) တွင် ဟృဒယကို ပူဇော်၍၊ ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) တွင် သီရ (ဦးခေါင်း) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

नैरृत्ये तु शिखां दद्याद्वायव्यां कवचं न्यसेत् / अस्त्रन्तु बाह्यतो दद्यान्नेत्रमुत्तरसंस्थितम्

နైరృత्य (အနောက်တောင်) သို့ စိခါ (śikhā—ခေါင်းပေါ်ဆံပင်ချည်) ကို ထားရမည်။ ဝါယဝျ (အနောက်မြောက်) တွင် ကဝစ (kavaca—ကာကွယ်ရေးအာမို) ကို နေရာချရမည်။ အစတြ (astra—မန္တရားအာယုဓ) ကို အပြင်ဘက်တွင် ထား၍၊ နေတရ (netra—မျက်စိ) ကို မြောက်ဘက်တွင် တည်စေရာ၏။

Verse 43

पत्राग्रे कर्णिकग्रे तु बीजानि परिपूजयेत् / अनन्तादिकुलीरान्ता अष्टौ नागाः क्रमात्स्थिताः

ရွက်၏ အဖျားနှင့် ကြာပန်းကဏ္ဏိကာ၏ ရှေ့ဖက်တွင် ဘီဇ (bīja—မျိုးစေ့မန္တရား) များကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ အနန္တ (Ananta) မှ စ၍ ကုလီရ (Kulīra) အထိ နာဂါ ၈ ပါးသည် အစဉ်လိုက် တည်ရှိကြ၏။

Verse 44

पूर्वादिकक्रमेणैव त्वीशपर्यन्तमेव च / पूजयेच्च सदा मन्त्री विधानेन पृथक्पृथक्

အရှေ့မှ စ၍ ဣရှ (Īśa—အရှေ့မြောက်) အထိ သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း၊ မန္တရားကို သိကျွမ်းသော ပူဇော်သူသည် အမြဲတမ်း ပူဇော်မှုကို ပြုရမည်။ ဦးတည်ရာတစ်ခုချင်းစီကို သီးခြား၍ သင့်လျော်သော विधि (နည်းလမ်း) အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 45

हृदि पद्मे विधानेन शिलादौ दत्तमण्डले / एतत्कार्यं समुद्दिष्टं नित्यनैमित्तिके ऽपि च

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း—နှလုံး၏ ကြာပန်းအတွင်း၌ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကျောက်စသည်တို့ပေါ်တွင် သန့်စင်၍ ပြင်ဆင်ထားသော မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်း၌ ဖြစ်စေ—ဤလုပ်ငန်းကို ကာလစဉ် နಿತ್ಯ (နေ့စဉ်) နှင့် နૈမိတ္တိက (အခါအားလျော်စွာ) ပူဇော်ပွဲများတွင်ပါ ဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 46

आत्मानं चिन्तयेन्नित्यं कामरूपं मनोहरम् / प्लावयन्तं जगत्सर्वं सृष्टिसंहारकारकम्

အတ္တကို အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်—အလှတရားပြည့်ဝ၍ ဆန္ဒအလိုက် ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သော အတ္တသည် စကြဝဠာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးပြည့်နှံ့စေပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်သိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတည်း။

Verse 47

ज्वालामालाभिरुद्दीप्तं आब्रह्मभुवनान्तकम् / दशबाहुं चतुर्वक्त्रं पिङ्गाक्षं शूलपाणिनम्

မီးလျှံမော်လီများဖြင့် တောက်ပလင်းလက်၍ ဗြဟ္မာ၏ လောကအဆုံးတိုင်အောင် ပြည့်နှံ့စေသည်; လက်ဆယ်ဖက်၊ မျက်နှာလေးဖက်၊ မျက်လုံးအဝါညိုရောင်၊ လက်တွင် တြိရှူလ (သုံးခေါင်းလှံ) ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 48

दंष्ट्राकरालमत्युग्रं त्रिनेत्रं शशिशेखरम् / भैरवन्तु स्मरेत्सिद्ध्यै गरुडं सर्वकर्मसु

စွယ်တံခွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်—မျက်စိသုံးလုံးရှိပြီး လမင်းကို ဦးထုပ်ကဲ့သို့ ဆင်မြန်းထားသည်—အောင်မြင်စိဒ္ဓိအတွက် ဘ္ဟೈရဝကို သတိရစေ; ထို့အပြင် လုပ်ငန်းအားလုံးတွင် ဂရုဍကိုလည်း သတိရစေ။

Verse 49

नागानां नाशनार्थाय गरुडं भीमभीषणम् / पादौ पातालं संस्थौ च दिशः पक्षास्तु संश्रिताः

နဂါးတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဂရုဍကို မြင်ယောင်ရမည်—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားသောသူ—ခြေထောက်တို့သည် ပာတားလ (အောက်လောက) တွင် တည်ပြီး၊ အရပ်ဒిశများကိုပင် အတောင်များအဖြစ် ခံယူထားသည်။

Verse 50

सप्त स्वर्गा उरसि च ब्रह्माण्डं कण्ठमाश्रितम् / पूर्वादीशानपर्यन्तं शिरस्तस्य विचिन्तयेत्

ကောင်းကင်ခုနစ်ထပ်သည် အရိုးရင်ဘတ်၌ တည်နေသည်ဟု ဆင်ခြင်ရမည်၊ စကြဝဠာဥ (ဗြဟ္မာဏ္ဍ) သည် လည်ချောင်း၌ အားထားနေသည်ဟုလည်း ဆင်ခြင်ရမည်; ထို့ပြင် ဦးခေါင်းသည် အရှေ့မှစ၍ ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) အထိ လျားတန်းနေသည်ဟု သမาธိပြုရမည်။

Verse 51

सदाशिवशिखान्तस्थं शक्तित्रितयमेव च / परात्परं शिवं साक्षात्तार्क्ष्यं भुवननायकम्

အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)၊ စဒါရှီဝ၏ ထိပ်မြတ်၌ တည်နေသူ၊ သက္တိသုံးပါးတည်းဟူသော အင်အားတော်၊ အထက်ဆုံးထက်လွန်သော အမြင့်မြတ်တော်—ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင်—ကမ္ဘာလောကအပေါင်း၏ အရှင်နှင့် အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 52

त्रिनेत्रमुग्ररूपञ्च विषनागक्षयङ्करम् / ग्रसनं भीमवक्त्रं च गरुडं मन्त्रविग्रहम्

မန်တရ၏ ကိုယ်ထည်တော်ဖြစ်သော ဂရုဍကို ငါ စိတ်တည်စွာ ဆင်ခြင်၏—မျက်စိသုံးလုံးနှင့် ကြမ်းတမ်းသောရုပ်သဏ္ဍာန်၊ အဆိပ်မြွေတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ လောင်ကျွမ်းစွာ မျိုစားသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာတော်ရှိသူ။

Verse 53

कालाग्निमिव दीप्तं च चिन्तयेत्सर्वकर्मसु / एवं न्यासविधिं कृत्वा यद्यन्मनसि चिन्तयेत्

လုပ်ငန်းအားလုံးတွင် ကာလအဆုံး၏ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော အရှင်ကို ဆင်ခြင်ရမည်။ ထိုသို့ သတ်မှတ်ထားသော နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် စိတ်၌ ဆင်ခြင်သမျှသည် ဝိညာဉ်ရေးအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာ၏။

Verse 54

तत्तदेव भवेत्साध्यं नरो वै गरुडायते / प्रेता भूतास्तथा यक्षा नागा गन्धर्वराक्षसाः / दर्शनात्तस्य नश्यन्ति ज्वराश्चातुर्थिकादयः

ထိုရည်မှန်းချက်သည်ပင် ပြည့်စုံအောင်မြင်၏—လူသည် အမှန်တကယ် ဂရုဍကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ သူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ပရေတာ၊ ဘူတာ၊ ယက္ခ၊ နာဂ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ရက္ခသတို့ ပျက်စီးကာ၊ လေးရက်တစ်ကြိမ်ဖြစ်သော ဖျားနာခြင်း (quartan) စသည့် ဖျားရောဂါများလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 55

धन्वन्तरिरुवाच / एवं स गरुडं प्रोचे गरुडः कश्यपाय च / महेश्वरो यथा गौरीं प्राह विद्यां तथा शृणु

ဓနွန္တရီက ပြောသည်– «ဤသို့ပင် သူသည် ဂရုဍကို သင်ကြားခဲ့ပြီး၊ ဂရုဍကလည်း ကശ്യပကို ထပ်မံ သင်ကြားခဲ့သည်။ ယခု မဟေရှွရက ဂေါရီအား ဗိဒ္ယာတော်ကို ပြောကြားသကဲ့သို့ ထိုသန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ယာကို နားထောင်လော့»။