Adhyaya 14
Dhyāna of Hari as the Nirguṇa Witness (Ātman), and the Attainment of Viṣṇu’s Realm
Brahma Khanda ၏ ပထမအခြေခံသဘောတရားများကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ရင်း ဤအခန်းသည် ဘုရားကို ဘက္တိဖြင့် သတ်မှတ်ခြင်းမှ တိကျသေချာသော သမ္မတိနည်းလမ်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းသည်။ Dhyāna ဖြင့် Hari သည် သမ္မတိပြုရမည့် အရာလည်းဖြစ်၊ သမ္မတိမှတဆင့် သိမြင်ရသော အမှန်တရားလည်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ Hari သည် မိမိကိုယ်ကို Vāsudeva ဟု ကြေညာကာ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း သတိဉာဏ်အဖြစ် တည်ရှိသော်လည်း လုံးဝမချည်နှောင်သော အမြင့်ဆုံး Ātman ဟု သင်ကြားသည်။ ကိုယ်နှင့် အာရုံများ၊ ထို့နောက် စိတ်၊ ထို့နောက် ဉာဏ် (buddhi) ဟူ၍ အလွှာလိုက် ပယ်ဖျက်ခြင်းများဖြင့် အတွင်းသိသူ၊ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံး၏ သက်သေ (sākṣin) ဖြစ်သော်လည်း မပါဝင်သူအဖြစ် ဘုရားကို ဖော်ပြသည်။ နိုး၊ အိပ်မက်၊ အိပ်ပျော်နက် (suṣupti) သုံးအခြေအနေကို ထည့်သွင်းကာ Ātman သည် အမြဲတမ်းသက်သေဖြစ်ကြောင်း ပြသပြီး နောက်ဆုံးတွင် guṇa များကို ကျော်လွန်သော သန့်ရှင်းသတိ Turiya ကို ကြေညာသည်။ အဆုံးတွင် သင်ကြားချက်ကို လက်တွေ့နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ သမ္မတိပြုသော ပညာရှိတို့သည် အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ပြီး “အဲဒီသဘာဝ” ဖြစ်လာကြသကဲ့သို့၊ အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုခြင်းက Viṣṇu ၏ လောကသို့ ပို့ဆောင်ကြောင်း ဆိုပြီး နောက်အခန်းများတွင် ပူဇော်ပွဲ၊ ကမ္မနှင့် သေပြီးနောက် အဖြစ်အပျက်များကို ဤ အဒွိတသက်သေဘောင်အတွင်းမှ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
ऽध्यायः हरिरुवाच / ध्यायिभिः प्रोच्यते ध्येयो ध्यानेन हरिरीश्वरः
ဟရီက မိန့်တော်မူသည်—သမาธိပြုသူတို့က သမาธိ၌ အာရုံပြုရမည့် အရှင်ကို ကြေညာကြ၏; သမาธိအားဖြင့် ဟရီ—အရှင်—ကို သိမြင်ရ၏။
Verse 2
तच्छृणुष्व महेशान सर्वपापविनाशनम् / विष्णुः सर्वेश्वरो ऽनन्तः षड्भिर्भूपरिवर्जितः
နားထောင်လော့၊ မဟေရှာနာ—ဤသဒ္ဓမ္မသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ဗိဿဏုသည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ အနန္တ (အဆုံးမရှိ) ဖြစ်၍ မြေပြင်ဆိုင်ရာ အခြေအနေခြောက်ပါးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။
Verse 3
वासुदेवो जगन्नाथो ब्रह्मात्मास्म्यहमेव हि / देहिदेहस्थितो नित्यः सर्वदेहविवर्जितः
ငါတစ်ဦးတည်းပင် ဝါစုဒေဝ၊ လောက၏ အရှင် (Jagannātha) ဖြစ်၏။ ငါသည် ပရမအတ္တ (ဗြဟ္မန်) ဖြစ်၏။ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း တည်ရှိသော သိစိတ်အတ္တအဖြစ် ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာတို့အတွင်း အမြဲတမ်း တည်ရှိသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာအားလုံးမှ လုံးဝ ကင်းလွတ်၏။
Verse 4
देहधर्ंमविहीनश्च क्षराक्षरविवर्जितः / षड्विधेषु स्थितो द्रष्टा श्रोता घ्राता ह्यतीन्द्रियः
ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ဓမ္မသဘောများမှ ကင်းလွတ်၍ ပျက်စီးနိုင်သောအရာနှင့် မပျက်စီးသောအရာ နှစ်မျိုးလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။ ခြောက်မျိုးသော အခြေအနေတို့အတွင်း သက်သေ (စాక్షီ) အဖြစ်—မြင်သူ၊ ကြားသူ၊ နံ့ခံသူ—အနေဖြင့် တည်ရှိသော်လည်း အာရုံတို့ကို လွန်ကဲတော်မူ၏။
Verse 5
तद्धर्ंमरहितः स्रष्टा नामगोत्रविवर्जितः / मन्ता मनः स्थितो देवो मनसा परिवर्जितः
ထိုဖန်ဆင်းရှင်သည် ကန့်သတ်သည့် ဂုဏ်လက္ခဏာများကင်း၍ ထိုသို့သော ဓမ္မများကိုလည်း ကျော်လွန်သည်။ အမည်နှင့် မျိုးရိုးမရှိ။ စိတ်အတွင်း၌ တည်နေသော အတွင်းသိမြင်သူဖြစ်သော်လည်း ထိုဘုရားသည် စိတ်ကို ကျော်လွန်၍ စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းမထိခိုက်။
Verse 6
मनोधर्ंमविहीनश्च विज्ञानं ज्ञानमेव च / बोद्धा बुद्धिस्थितः साक्षी सर्वज्ञो बुद्धिवर्जितः
ထိုဘုရားသည် စိတ်၏ ဓမ္မလက္ခဏာများကင်း၍ သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်နှင့် အမှန်တကယ်သော ဉာဏ်ပညာတည်း။ သူသည် သိမြင်သူဖြစ်၍ ဉာဏ်အတွင်း၌ အတွင်းသက်သေတော်အဖြစ် တည်နေသည်—အရာအားလုံးကို သိသော်လည်း ဉာဏ်၏ သက်ရောက်မှုမခံ၊ ဉာဏ်မှ လွတ်လပ်သည်။
Verse 7
बुद्धिधर्ंमविहीनश्च सर्वः सर्वगतो मनः / सर्वप्राणिविनिर्मुक्तः प्राणधर्ंमविवर्जितः
စိတ်သည် ဉာဏ်၏ ဓမ္မလက္ခဏာမှ ကင်းလွတ်၍ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့ကာ နေရာတိုင်းသို့ သွားနိုင်သည်။ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးမှ ခွဲကင်းနေပြီး အသက်ရှု၏ ဓမ္မ(လုပ်ဆောင်ချက်)များမှလည်း လွတ်မြောက်သည်။
Verse 8
प्राणप्राणो महाशान्तो भयेन परिवर्जितः / अहङ्कारादिहीनश्च तद्धर्ंमपरिवर्जितः
သူသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်းရှိ အသက်၏အသက်ဖြစ်၍ အလွန်ငြိမ်းချမ်းကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသည်။ အဟင်္ကာရနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကင်းပြီး မိမိ၏ ဓမ္မ(အနှစ်သာရသဘာဝ)မှ မခွာမလွဲ။
Verse 9
तत्साक्षी तन्नियन्ता च परमानन्दरूपकः / जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिस्थस्तत्साक्षी तद्विवर्जितः
သူသည် အရာအားလုံး၏ သက်သေတော်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာတို့၏ ထိန်းချုပ်သူလည်း ဖြစ်သည်; သူ၏ သဘာဝသည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ(ပျော်ရွှင်မြတ်) ဖြစ်သည်။ နိုးခြင်း၊ အိပ်မက်၊ အနက်ရှိုင်းအိပ်စက်ခြင်း အခြေအနေများတွင် တည်နေသော်လည်း သက်သေတော်အဖြစ်သာ ရှိနေပြီး—ထိုအခြေအနေများမထိခိုက်၊ ထိုတို့မှ လွတ်ကင်းသည်။
Verse 10
तुरीयः परमो धाता दृग्रूपो गुणवर्जितः / मुक्तो बुद्धो ऽजरो व्यापी सत्य आत्मास्म्यहं शिवः
ငါသည် တုရိယ (Turiya) ဟူသော စတုတ္ထအခြေအနေ၊ အမြင့်ဆုံး ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။ သက်သေမြင်သိသန့်စင်သော အသိဉာဏ်သဘော၊ ဂုဏ (guṇa) များကင်း၏။ လွတ်မြောက်၍ နိုးကြား၊ မပျက်မယို၊ အလုံးစုံပျံ့နှံ့—အတ္တမန်သည် အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ငါသည် ရှိဝ (Śiva) ဖြစ်၏။
Verse 11
एवं ये मानवा विज्ञा ध्यायन्तीशं परं पदम् / प्राप्नुयुस्ते च तद्रूपं नात्र कार्या विचारणा
ထို့ကြောင့် ပညာရှိသော လူသားတို့သည် အရှင်—အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်ကို—စိတ်တည်၍ သမาธိပြုလျှင် ထိုအခြေအနေကို ရောက်ကြပြီး ထိုသဘောတရားတူ ဖြစ်လာကြ၏။ ဤအပေါ်တွင် သံသယ သို့မဟုတ် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။
Verse 12
पठेद्य एतत्सततं विष्णुलोकं स गच्छति
ဤဝါကျကို အစဉ်မပြတ် ရွတ်ဆိုသူသည် ဗိဿဏု၏ လောက (Viṣṇuloka) သို့ ရောက်၏။
Frequently Asked Questions
They are the classical transformations/conditions associated with embodied existence (commonly: birth, existence, growth, transformation, decay, destruction). The chapter uses them to mark the Lord as beyond all bodily change.
The text describes the Self as consciousness that illumines bodily and mental processes as a witness (sākṣin). Because witnessing does not require identification with what is witnessed, the Self ‘abides within’ while remaining unconditioned and unattached.