Adhyaya 137
Vratas, Nakṣatra Observances, Naivedya Rules, and Tithi-wise Devatā Worship
ဤအဓ್ಯಾಯသည် Ācāra အစဉ်အလာအရ ပြက္ခဒိန်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းတရားကို ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး အမည်ရှိသော ဝရတအချို့ကို ပိတ်သိမ်းကာ အချိန်အလိုက် ဘုရားပူဇော်မှု စနစ်ကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေသည်။ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် ဘရာဟ္မဏများအား ရေခွက်/ရေအိုး လှူဒါန်းခြင်း၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို စတင်ဖော်ပြ၍ အပြစ်ပျောက်ကင်းခြင်းနှင့် လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံခြင်းကို ဆိုသည်။ Madanaka-Trayodaśī ဝရတနှင့် Śiva Caturdaśī–Aṣṭamī ဝရတတို့၏ အဆုံးသတ်ကို ဖော်ပြပြီး Kārtika လတွင် Dhāma-vrata (အိမ်နေရာ လှူဒါန်းခြင်း) ကို သတ်မှတ်ကာ Sūrya-loka သို့ ရောက်နိုင်သော အကျိုးကို ပြောသည်။ Amāvasyā တွင် Pitṛs သို့ ပူဇော်ခြင်းသည် မပျက်မယွင်းဟု အတည်ပြုကာ အပတ်နေ့ဝရတများနှင့် လစဉ် nakṣatra အလိုက် Acyuta ပူဇော်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ လအလိုက် အခမ်းအနားများ (Mārgaśīrṣa တွင် Keśava; ဂီနှင့် ဟောမ; kṛsara ပူဇော်ခြင်း; Āṣāḍha တွင် နို့ဆန်ချို ကျွေးမွေးခြင်း; pañcagavya ဖြင့် ရေချိုးခြင်း; ညစာ စည်းကမ်း) ကို ထပ်တိုးဖော်ပြသည်။ ပူဇော်ပစ္စည်း၏ အခြေအနေကိုလည်း ရှင်းလင်း၍ visarjana မတိုင်မီ naivedya ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း nirmālya ဖြစ်သွားကြောင်း၊ Pāñcarātra ကျွမ်းကျင်သူများသည် naivedya မစားကြောင်း ဆိုသည်။ Acyuta သို့ ဆုတောင်းကာ အပြစ်ဆုံးခြင်းနှင့် စီးပွားချမ်းသာကို တောင်းလျှောက်ပြီး နှစ်များစွာ အစာရှောင်ခြင်း၏ အကျိုးများကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် tithi အလိုက် ဘုရားများ (Agni, Aśvins, Śrī, Yama, Pārvatī, Nāgas, Kārttikeya, Sūrya, မိခင်ဒေဝီများ, Takṣaka, Indra, Kubera, ရှင်တော်များ, Hari, Kāma, Maheśvara, Brahmā နှင့် Pitṛs) ကို မြေပုံကဲ့သို့ စီစဉ်ပြကာ နောက်ပိုင်း ဝရတ/တိထိ ညွှန်ကြားချက်များအတွက် ပုံစံတည်စေသည်။
Shlokas
Verse 1
अघौघसंक्षयं कृत्वा सर्वसौख्यप्रदो भव / प्रीयतां देवदेवेशो विप्रेभ्यः कलशान्ददेत् / नद्यस्तीरे ऽयः वा कुर्यात्सर्वान्कामानवाप्नुयात् // गर्प्१,१३६। १२ // नाम षट्त्रिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / कामदेवत्रयोदश्यां पूज्यो दमनकादिभिः / रतिप्रीतिसमायुक्तो ह्यसोको मणिभूषितः
အပြစ်အစုအဝေးကြီးကို ပျက်စီးစေပြီး အလုံးစုံသော ချမ်းသာကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်ပါစေ။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဗြာဟ္မဏတို့အား ကလသ (ရေကန့်) များကို ပေးလှူရမည်။ မြစ်ကမ်းနား၌ ဤကောင်းမှုကို ပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။
Verse 2
(इति मदनकत्रयोदशीव्रतम्) / चतुर्दश्यां तथाष्टभ्यां पक्ष्योः शुक्लकृष्णयोः / यो ऽब्दमेकं न भुञ्जीत मुक्तिभाक् शिवपूजनात्
ဤသို့ဖြင့် မဒနက-ထရယောဒသီ ဝတ်ပြုခြင်း ပြီးဆုံး၏။ လဆန်းလကျ (သုက္လ-ကೃෂ္ဏ) နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆယ့်လေးရက်နှင့် ရှစ်ရက်တို့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစာမစားဘဲ ထိန်းသိမ်းသူသည် သီဝပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 3
(इति शिवचतुर्दश्यष्टमीव्रतम्) / त्रिरात्रोपोषितो दद्यात्कार्तिक्यां भवनं शुभम् / सूर्यलोकमवाप्नोति धामव्रतमिदं शुभम्
ဤသို့ဖြင့် «ရှီဝ စတုရဒသီ–အဋ္ဌမီ ဝရတ» ပြီးဆုံး၏။ သုံးညတိုင်တိုင် အစာရှောင်ပြီး ကာတိက လတွင် မင်္ဂလာအိမ်တစ်လုံးကို လှူဒါန်းရမည်။ ဤကောင်းမြတ်သော «ဓာမ-ဝရတ» ကြောင့် နေမင်း၏ လောက (စူရျလောက) ကို ရောက်ရှိ၏။
Verse 4
अमावस्यां पितॄणां च दत्तं जलादितदक्षयम् / नक्ताभ्याशी वारनाम्ना यजन्वाराणि सर्वभाक्
အမావသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် ပိတೃများထံ ရေစသည့် ပူဇော်လှူဒါန်းမှုသည် အကုန်မပျက် အကွယ်မလျော့ ဖြစ်၏။ ညအချိန်သာ စားသောက်၍ သတ်မှတ်ထားသော နေ့စဉ်ဝရတအတိုင်း ပူဇော်သူသည် ကုသိုလ်အကျိုးအားလုံးကို ခံစားရ၏။
Verse 5
(इति वारव्रतानि) / द्वादशर्क्षाणि विप्रर्षे ! प्रतिमासं तु यानि वै / तन्नाम्नान्ते ऽतच्युतं तेषु सम्यक् संपूजयेन्नरः
«ဤသို့ပင် နေ့ရက်ဝရတများ ဖြစ်၏»။ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ လစဉ် ဖြစ်ပေါ်သော နက္ခတ်ဝရတ ၁၂ မျိုးအကြောင်း—ဝရတအမည်၏ အဆုံးတွင် အချျုတ (ဗိဿနု) ကို ထိုပူဇော်ပွဲများ၌ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 6
केशवं मार्गशीर्षे तु इत्यादौ कृतिकादिके (का) / घृतहोमश्चतुर्मासं कृसरञ्च निवेदयेत्
မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် ကေရှဝကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ကృတ္တိကာ (နှင့် နောက်ဆက်တွဲ နက္ခတ်များ) မှ စ၍ လေးလပတ်လုံး ဂhee ဖြင့် ဟောမပြုကာ ကృသရ (kṛsara) ကိုလည်း နైవేద్యအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 7
आषाढादौ पायसं तु विप्रांस्तेनैव भोजयेत् / पञ्चाव्यजलस्नाननैवेद्यैर्नक्तमाचरेत्
အာသာဍ လ၏အစတွင် ပာယသ (နို့ဆန်ချို) ဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ထမင်းကျွေးရမည်။ ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ရေဖြင့် ရေချိုးကာ နൈവేద्य ဆက်ကပ်၍ ညတစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် ဝရတကို လိုက်နာရမည်။
Verse 8
अर्वाग्विसर्जनाद्द्रव्यं नैवेद्यं सर्वमुच्यते / विसर्जिते जगन्नाथे निर्माल्यं भवति क्षणात्
တရားဝင် ဝိသာဇနာ (visarjana) မပြုမီ အပ်နှံပူဇော်ထားသော အရာအားလုံးကို နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ဟု ခေါ်သည်။ ဂဂန္နာထကို ဝိသာဇနာ ပြုလျှင် ခဏချင်း နိရ္မာလျ (nirmālya) ဖြစ်သွားသည်။
Verse 9
पाञ्चरात्रविदो मुख्या नैवेद्यं भुञ्जते स्वयम् / एवं संवत्सरस्यान्ते विशेषेण प्रपूजयेत्
ပဉ္စရာတြာ သာသနာကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်သူ အထွတ်အမြတ်တို့သည် နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ကို ကိုယ်တိုင် မစားသုံးကြ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ကုန်အခါ အထူးသဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 10
नमोनमस्ते ऽच्युत ! संक्षयो ऽस्तु पापस्य वृद्धिं समुपैतु पुण्यम् / ऐश्वर्यवित्तादि सदाक्षयं मे तथास्तु मे सन्ततिरक्षयैव
အချျုတ အရှင်၊ နမောနမස්တေ။ ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်တို့ ပျောက်ကင်းပါစေ၊ ကုသိုလ်ပွားများပါစေ။ အာဏာ၊ ဥစ္စာဓန စသည်တို့သည် အမြဲမလျော့ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်၏ မျိုးဆက်လည်း မပြတ်တောက်ပါစေ။
Verse 11
यथाच्युत !त्वं परतः परस्मात्स ब्रह्मभूतः परतः परस्मात् / तथाच्युतं मे कुरु वाञ्छितं सदा मया कृतं पापहराप्रमेय
အချျုတ အရှင်၊ သင်သည် အလွန်အလွန်ကို ကျော်လွန်သော အထွတ်အမြတ်၊ ဘြဟ္မန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မလျော့မယုတ်သော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်လိုလားသော ဆုတောင်းကို အစဉ်ပြည့်စုံစေပါ၊ အတိုင်းအတာမရှိသော အပြစ်ဖျက်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သမျှအတွက်။
Verse 12
अच्युतानन्त ! गोविन्द ! प्रसीद यदभीप्सितम् / तदक्षयममेयात्मन्कुरुष्व पुरुषोत्तम
အချျုတ-အနန္တ၊ ဂోవိန္ဒ အရှင်၊ ကြင်နာတော်မူပါ။ အတိုင်းအတာမရှိသော အတ္တမ၊ ပုရုရှောတ္တမ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်လိုလားသော ဆုတောင်းကောင်းချီးကို မကုန်ခန်းအောင် ပြုတော်မူပါ။
Verse 13
कुर्याद्वै सप्त वर्षाणि आयुः श्रीसद्गतीर्नरः / उपोष्यैकादशीब्दमष्टमीं च चतुर्दशीम्
ယောကျ်ားတစ်ဦးသည် ဤဝ్రတများကို ခုနှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးသင့်သည်။ ဧကာဒသီ၊ အဋ္ဌမီ၊ စတုർဒသီ နေ့များတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) လျှင် အသက်ရှည်ခြင်း၊ သီရိသုခ၊ နှင့် သေပြီးနောက် ကောင်းမွန်သော ဂတိကို ရရှိသည်။
Verse 14
सप्तमीं पूजयेद्विष्णुं दुर्गां शम्बुं रविं क्रमात् / तेषां लोकं समाप्नोति सर्वकामांश्च निर्मलः
သတ္တမီနေ့တွင် ဗိဿနု၊ ဒုရ္ဂါ၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) နှင့် ရဝိ (နေမင်း) ကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ သန့်စင်လာသူသည် ထိုဘုရားတို့၏ လောကကို ရောက်ပြီး ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသည်။
Verse 15
एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च / उपवासेन शाकाद्यैः पूजयन्तसर्वदेवताः
တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်း၊ ညဘက်တွင်သာ စားခြင်း၊ မတောင်းဆိုဘဲ ရလာသမျှကိုသာ လက်ခံခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စသည်တို့ဖြင့်သာ နေထိုင်ခြင်းတို့အားဖြင့် ဘုရားဒေဝတားအားလုံးကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 16
सर्वः सर्वासु तिथिषु भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात् / धनदो ऽग्निः प्रतिपदि नासत्यो दस्त्र अर्चितः
တိထိတိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဒေဝတားတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင် လူသည် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိသည်။ ပထမတိထိ (ပရတိပဒါ) တွင် အဂ္နိကို ငွေကြေးပေးသူအဖြစ် ပူဇော်ပြီး၊ အရှွင်နှစ်ပါး—နာသတ်ယ နှင့် ဒသ္ရ—ကိုလည်း ပူဇော်ရသည်။
Verse 17
श्रीर्यमश्च द्वितीयायां पञ्चम्या पार्वती श्रिया / नागाः षष्ठ्यां कार्तिकेयः सप्तम्यां भास्करोर्ऽथदः
ဒွိတီယာနေ့တွင် သီရိ (လက္ခမီ) နှင့် ယမ ရှိသည်။ ပဉ္စမီနေ့တွင် ပာရဝတီကို သီရိနှင့်အတူ ပူဇော်ရသည်။ ဆဋ္ဌမီနေ့တွင် နာဂများနှင့် ကာရ္တိကေယ ရှိသည်။ သတ္တမီနေ့တွင် ဗ္ဟာသ္ကရ (နေမင်း) သည် ငွေကြေးပေးသူဖြစ်သည်။
Verse 18
दुर्गाष्टम्यां मातरश्च नवम्यामथ तक्षकः / इन्द्रो दशम्यां धनद एकादश्यां मुनीश्वराः
ဒုರ್ಗာအဋ္ဌမီနေ့တွင် မာတရ်ဒေဝီများကို ပူဇော်ရမည်။ နဝမီနေ့တွင် တက္ခကာ၊ ဒသမီနေ့တွင် အိန္ဒြာ၊ ဧကာဒသီနေ့တွင် ကုဗေရနှင့် မဟာမုနိရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 19
द्वादश्यां च हरिः कामस्त्रयोदश्यां महेश्वरः / चतुर्दश्यां पञ्चदश्यां ब्रह्मा च पितरो ऽपरे
ဒွာဒသီနေ့တွင် ဟရိကို ပူဇော်ရမည်။ တရယောဒသီနေ့တွင် ကာမ၊ စတုရဒသီနေ့တွင် မဟေရှ္ဝရ၊ ပဉ္စဒသီနေ့တွင် ဗြဟ္မာနှင့် အခြား ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကို ပူဇော်ရမည်။
Frequently Asked Questions
The chapter explicitly states that after fasting for three nights and donating an auspicious dwelling in the month of Kārtika, the observer attains Sūrya-loka (the world of the Sun).
The text asserts that on Amāvasyā, water and related offerings given to the Pitṛs become akṣaya (imperishable), indicating a time-qualification where ancestral rites yield enduring merit.
It frames regulated fasting as a sustained merit-generator: observing these fasts for a year is said to grant longevity, prosperity, and a favorable post-mortem destiny; extended observance (seven years) intensifies the soteriological orientation toward purification and higher attainment.
Examples given include: Pratipadā—Agni and the Aśvins; Dvitīyā—Śrī and Yama; Ṣaṣṭhī—Nāgas and Kārttikeya; Saptamī—Bhāskara; Durgāṣṭamī—Mother-goddesses; Navamī—Takṣaka; Daśamī—Indra; Ekādaśī—Kubera and sages; Dvādaśī—Hari; Trayodaśī—Kāma; Caturdaśī—Maheśvara; Pūrṇimā/Amāvasyā (15th)—Brahmā and Pitṛs.