Adhyaya 11

Verse 1

नाम दशमो ऽध्यायः हरिरुवाचं / नवव्यूहार्चनं वक्ष्ये यदुक्तं कश्यपाय हि / जीवमुत्क्षिप्य मूर्धन्यं नाभ्यां व्योम्निनिवेशयेत्

ဟရီက မိန့်တော်မူသည်—«ကশ্যပအား သင်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ ဗျူဟာ ကိုးပါးကို ပူဇော်နည်းကို ငါရှင်းပြမည်။ အသက်ဓာတ်ကို ခေါင်းထိပ်သို့ မြှောက်တင်ပြီး နာဗီမှတစ်ဆင့် အတွင်းလေဟာနယ် (ဗျောမန်) ထဲ၌ တည်စေရာ»။

Verse 2

ततोरमिति बीजेन दहेद्भूतात्मकं वपुः / यमित्यनेन बीजेन तच्च सर्व विनाशयेत्

ထို့နောက် မန္တရဘီဇ «ရမ်» ဖြင့် ဓာတ်တရားဖြင့်ဖွဲ့သော ကိုယ်ခန္ဓာကို မီးလောင်စေ၍၊ မန္တရဘီဇ «ယမ်» ဖြင့် ကျန်ရှိသမျှကို အပြည့်အဝ ပျော်ဝင်ပျက်စီးစေရာ။

Verse 3

लमित्यनेन बीजेन प्लावयेत्सचराचरम् / वमित्यनेन बीजेन चिन्तयेदमृतं ततः

မန္တရဘီဇ «လမ်» ဖြင့် လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အလုံးစုံသော လောကကို လွှမ်းမိုး၍ ရေလွှမ်းသကဲ့သို့ ပြည့်နှက်စေရာ။ ထို့နောက် မန္တရဘီဇ «ဝမ်» ဖြင့် အမృత—မသေမပျက်၏ ရည်မြတ်ကို သမาธိဖြင့် စဉ်းစားရာ။

Verse 4

ततो बुद्वुदमध्ये तु पीतवासाश्चतुर्भुजः / अहं मतस्तथात्मानं ध्यानेन परिचिन्तयेत्

ထို့နောက် အလင်းရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခု၏ အလယ်—ဖ泡ကဲ့သို့—တွင် အဝါရောင်ဝတ်စုံဆင်၍ လက်လေးဖက်ရှိသော အရှင်ကို သမาธိဖြင့် စိတ်ကူးတော်မူရာ။ «အဲဒီအရှင်သည် ငါပင်» ဟု ထင်မြင်ကာ ကိုယ်တိုင်၏ အတ္တမန်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရာ။

Verse 5

मन्त्रन्यासं ततः कुर्यात्त्रिविधं करदेहयोः / द्वादशाक्षरबीजेन उक्तबीजैरनन्तरम्

ထို့နောက် လက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် သုံးမျိုးသော မန္တရ-န്യാസကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဒွါဒသအက္ခရာ မျိုးမန္တရကို သုံး၍၊ ထို့နောက် ချက်ချင်း ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ဘီဇများဖြင့် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

षडङ्गेन ततः कुर्यात्साक्षाद्येन हरिर्भवेत् / दक्षिणाङ्गुष्ठमारभ्य मध्याङ्गुष्ठन्दले न्यसेत्

ထို့နောက် ခြောက်အင်္ဂ (ṣaḍaṅga) န്യാസကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထိုနည်းဖြင့် ဟရီ (Hari) သည် တိုက်ရိုက် ထင်ရှားလာသည်။ ညာလက်မမှ စ၍ အလယ်လက်မ၏ မဏ္ဍလဝိုင်းအတွင်း မန္တရ/ဓာတ်အားကို နေရာချရမည်။

Verse 7

मध्ये बीजद्वयं न्यस्य न्यसेदङ्गे ततः पुनः / हृच्छिरसि शिखावर्ंमवक्क्राक्ष्युदहपृष्ठतः

အလယ်၌ ဘီဇနှစ်ပါးကို နေရာချပြီးနောက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ထပ်မံ န്യാസကို ပြုလုပ်ရမည်—နှလုံးနှင့် ခေါင်းပေါ်၊ စိခာ (ဆံထုံး) ပေါ်ကို ဝရ္မ (ကာကွယ်ရေးအာမော်) အဖြစ်၊ မျက်နှာ၊ လက်များ၊ မျက်စိများ၊ အစတြ (လက်နက်မန္တရ) နှင့် နောက်ကျောပေါ်တွင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 8

बाह्वोश्च करयोर्जान्वोः पादयोश्चापि विन्यसेत् / पद्माकारौ करौ कृत्वा मध्ये ऽङ्गुष्ठं निवेशयेत्

လက်မောင်းများ၊ လက်များ၊ ဒူးများနှင့် ခြေများပေါ်တွင်လည်း နေရာချ (န്യാസ) ရမည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြာပန်းပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး အလယ်၌ လက်မများကို ထည့်ထားရမည်။

Verse 9

चिन्तयेत्तत्र सर्वेशं परं तत्त्वमनामयम् / क्रमाच्चैतानि बीजानि तर्जन्यादिषु विन्य सेत्

ထိုနေရာ၌ အရာအားလုံး၏ အရှင်—အမြင့်ဆုံးသော တတ္တဝ (တရားအမှန်)၊ မပြောင်းလဲသော၊ အနာမယ (ဒုက္ခကင်း) ဖြစ်တော်မူသောကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သင့်သည်။ ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း လက်ညှိုးမှ စ၍ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် ဤဘီဇအက္ခရာများကို နေရာချရမည်။

Verse 10

ततो मूर्धाक्षिवक्क्रेषु कण्ठे च हृदये तथा / नाभौ गुह्ये तथा जान्वोः पादयोर्विन्यसेत्क्रमात्

ထို့နောက် အစဉ်အလာအတိုင်း ခေါင်းပေါ်၊ မျက်စိနှင့် မျက်နှာပေါ်၊ လည်ချောင်းပေါ်နှင့် နှလုံးပေါ်၌ န్యာသကို တင်ထားရမည်။ ထို့အတူ နာဘိ၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါဒေသ၊ ဒူးနှစ်ဖက်နှင့် နောက်ဆုံး ခြေထောက်တို့ပေါ်၌ အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။

Verse 11

पाण्योः षडङ्गबीजानि न्यस्य काये ततो न्यसेत् / अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तं विन्यसेद्वीजपञ्चकम्

လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၌ ဆဋ္အင်္ဂ ဘီဇမန်တရားများကို တင်ထားပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ န్యာသကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ လက်မမှ စ၍ လက်ချောင်းသေးအဆုံးထိ ဘီဇအက္ခရာ ငါးပါးကို အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။

Verse 12

करमध्ये नेत्रबीजमङ्गन्यासऽप्ययं क्रमः / हृदये हृदयं न्यस्य शिरः शिरसि विन्यसेत्

လက်ဖဝါးအလယ်၌ “နက်တရ ဘီဇ” (မျက်စိဘီဇမန်တရား) ကို တင်ထားရမည်။ ဤသည်ပင် အင်္ဂ-န్యာသ၏ အစဉ်ဖြစ်သည်။ နှလုံးပေါ်၌ နှလုံးမန်တရားကို တင်၍ ခေါင်းပေါ်၌ ခေါင်းမန်တရားကို တင်ထားရမည်။

Verse 13

शिखायां तु शिखां न्यस्य कवचं सर्वतस्तनौ / नेत्रं नेत्रे विधातव्यमस्त्रञ्च करयोर्द्वयोः

စိခာမန်တရားကို ခေါင်းထိပ်ဆံတောင် (śikhā) ပေါ်၌ တင်ထားပြီးနောက် ကဝစ (ကာကွယ်ရေး အာမော်မန်တရား) ကို ကိုယ်တစ်လုံးလုံးအနှံ့ တင်ထားရမည်။ နက်တရ (မျက်စိကာကွယ်) ကို မျက်စိနှစ်ဖက်ပေါ်၌ တင်၍ အස්တြ (လက်နက်မန်တရား) ကို လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 14

तेनैव च दिशो बद्धा पूजा विधिमथाचरेत् / हृदये चिन्तयेत्पूर्वं योगपीठं समाहितः

ထိုအပြုအမူတည်းဟူသော အရာဖြင့်ပင် ဦးတည်ရာအရပ်များကို ရိတုအလျောက် ချည်နှောင်ကာကွယ်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇာနည်းလမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်ဆုံး စိတ်တည်ငြိမ်၍ သတိပြုကာ နှလုံးအတွင်း၌ ယောဂပီဋ္ဌ (yogapīṭha) ကို ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 15

धर्म ज्ञनं च वैराग्यमैश्वर्यं च यथाक्रमम् / आग्नेयादौ च पूर्वादावधर्मादींश्च विन्यसेत्

အစဉ်လိုက် ဓမ္မ (Dharma)၊ ဉာဏ် (Jñāna)၊ ဝိရာဂျ (Vairāgya) နှင့် အိုင်ශ්ဝရျ (Aiśvarya) ကို သတ်မှတ်ထားရမည်။ ထို့အတူ အဂ္နేయ (တောင်အရှေ့) မှ စ၍ နောက်တဖန် အရှေ့မှ စတင်ကာ အဓမ္မ (Adharma) နှင့် ဆန့်ကျင်သဘောတရားများကို မိမိနေရာ၌ ချထားရမည်။

Verse 16

एभिः परिच्छन्नतनुं पीठभूतं तदात्मकम् / अनन्तं विन्सेत्पश्चात्पूर्वकायोन्नतं स्थितम्

ဤအင်္ဂါရပ်တို့ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သက်ရှိကိုယ်တော်သည် အခြေခံပီဋ္ဌ (အထောက်အကူအခြေ) ဖြစ်လာကာ ထိုသဘောတရားတို့၏ သဘာဝကို ကိုယ်တိုင်ခံယူသည်။ ထို့နောက် ယခင်ကိုယ်ခန္ဓာထက် မြင့်တင်တည်ရှိသော အနန္တ (အဆုံးမဲ့) ကို ရှာဖွေသင့်သည်။

Verse 17

ततो विद्यात्सरोजातं दलाष्टसमदिग्दलम् / सिताब्जं शतपत्राढ्यं विप्रकीर्णोर्धकर्णिकम्

ထို့နောက် ပန်းကြာကို မြင်ယောင်သိမြင်ရမည်—ဦးတည်ရာအရပ်ရှစ်မျက်နှာနှင့် ကိုက်ညီသော ပွင့်ချပ်ရှစ်ချပ်ပါ၍၊ ဖြူစင်သော အဖြူပန်းကြာ၊ ရာပွင့်ပြည့်စုံကာ၊ အလယ်က ကဏ္ဏိကာသည် အပေါ်သို့ မြင့်တက်၍ ပြန့်ကျဲနေသည်။

Verse 18

ध्यात्वा वेदादिना पश्चात्सूर्यसोमानलात्मनाम् / मण्डलानि क्रमादेवमुपर्युपरि चिन्तयेत्

ဝေဒအညွှန်းအတိုင်း ဓ్యာနပြုပြီးနောက်၊ နေရောင် (စူရျ)၊ လ (ဆိုမ) နှင့် မီး (အနလ) တို့၏ မဏ္ဍလများကို အစဉ်လိုက် စဉ်းစားမြင်ယောင်ရမည်—တစ်ခုကို တစ်ခုအပေါ်၌ အထပ်ထပ် တင်ထားသကဲ့သို့။

Verse 19

ततः पूर्वादिदिक्संस्थाः शक्तीः केशवगोचराः / विमलाद्या न्यसेदष्टौ नवमीं कर्णिकागताम्

ထို့နောက် အရှေ့မှ စတင်သော အရပ်တို့၌ တည်ရှိသည့် ကေရှဝ (Keśava) ၏ သက္တိများကို နေရာချရမည်—ဝိမလာ (Vimalā) မှ စသော ရှစ်ပါးကို ချထားပြီး၊ ကိုးမြောက်သက္တိကို ပန်းကြာအလယ် ကဏ္ဏိကာ (အူတိုင်) ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 20

एवं ध्यात्वा समभ्यर्च्य योगपीठमनन्तरम् / मनसावाह्य तत्रेशं हरिं शार्ङ्गं न्यसेत्पुनः

ဤသို့ စိတ်ဖြင့် သာမဏ္ဍာန်တရားကို ဓ്യာနပြု၍ ယောဂပီဋ္ဌကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ စိတ်အတွင်း၌ ထိုနေရာရှိ အရှင်—သရင်္ဂဓနုကို ကိုင်ဆောင်သော ဟရီကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ထုံးတမ်းအတွင်း ပြန်လည် တည်စေရာ၏။

Verse 21

हृदयादीनि पूर्वादिचतुर्दिग्दलयोगतः / मध्ये नेत्रं तु कोणेषु अस्त्रमन्त्रं न्यसेत्ततः

အရှေ့မှ စ၍ လေးမျက်နှာဦးတည်ရာများအလိုက် ဒလပုံစံဖြင့် «ဟృဒယ» (နှလုံး) စသော မန္တရများကို တည်ထားပြီး၊ ထို့နောက် အလယ်၌ «နေတရ» (မျက်စိ) ကို တည်စေကာ၊ ထို့နောက် မုဒ်ထောင့်များ၌ «အஸ္တရ» (လက်နက်) မန္တရကို တည်စေရမည်။

Verse 22

सङ्कर्षणादिबीजानि पूर्वादिक्रमयोगतः / द्वारि पूर्वे परे चैव वैनतेयं तु विन्यसेत्

အရှေ့မှ စ၍ အစီအစဉ်တကျ «သင်္ကර්ရှဏ» စသော ဘီဇမန္တရများကို စီစဉ်ကာ၊ တံခါးဝ၌—အရှေ့ဘက်နှင့် ထို၏ ဆန့်ကျင်ဘက်၌လည်း—တည်ထားပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ «ဝိုင်နတေယ» (ဂရုဍ) ကို တည်စေရမည်။

Verse 23

सुदर्शनं सहस्रारं दक्षिणे द्वारि विन्यसेत् / श्रियं दक्षिणतो न्यस्य लक्ष्मीमुत्तरतस्तथा

တောင်ဘက် တံခါးဝ၌ ထောင်ချီသော အလှည့်တံများရှိသော «သုဒർശန» ကို တည်ထားရမည်။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်၌ «သရီ» ကို တည်စေ၍၊ မြောက်ဘက်၌လည်း «လက္ခ္မီ» ကို တည်စေရမည်။

Verse 24

द्वार्यत्तरे गदां न्यस्य शङ्खं कोणेषु विन्यसेत् / देवदक्षिणतः शार्ङ्गं वामे चैव सुधीर्न्यसेत्

တံခါးဝ၏ မြောက်ဘက်၌ ဂဒါ (တုတ်လက်နက်) ကို တည်ထား၍၊ မုဒ်ထောင့်များ၌ သင်္ခ (ခရုခေါင်း) ကို တည်စေရမည်။ ထို့ပြင် ပညာရှိသည် ဒေဝတား၏ ညာဘက်၌ «သရင်္ဂ» (သနု) ကို တည်စေကာ၊ ဘယ်ဘက်၌လည်း ကျန်သော သင်္ကေတလက်နက်ကို တည်စေရမည်။

Verse 25

तद्वत्खङ्गं तथा चक्रं न्यसेत्पार्श्वद्वयोर्द्वयम् / ततो ऽन्तर्लोकपालांश्च स्वदिग्भेदेन विन्यसेत्

ထိုနည်းတူ ဓားနှင့် စက်ရ (ချကရ) ကို ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်တစ်ခုစီ ထားရမည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဦးတည်ရာအရ အလယ်တန်း လောကပာလ (လောကကာကွယ်သူ) ဒေဝတားတို့ကို စီစဉ်တင်ထားရမည်။

Verse 26

वज्रादीन्यायुधान्येव तथैव विनिवेशयेत् / ऊर्घ्वं ब्रिह्म तथानन्तमधश्च परिचिन्तयेत्

ထို့အတူ မိုးကြိုးတံ (ဝဇ္ရ) စသည့် လက်နက်များကိုလည်း စီစဉ်တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် အပေါ်၌ ဘြဟ္မာကို၊ အနန္တ (အဆုံးမဲ့ မြွေ) ကိုလည်း၊ အောက်၌ရှိသမျှကိုပါ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 27

सर्वं ध्यात्वेति संपूज्य मुद्राः सन्दर्शयेत्ततः / अञ्जलिः प्रथमा मुद्रा क्षिप्रं देवप्रसाधनी

အရာအားလုံးကို ဓ്യာနပြု၍ ပူဇော်မှုကို ပြည့်စုံစွာ ပြီးစီးပြီးနောက် မုဒြာများကို ပြသရမည်။ ပထမ မုဒြာမှာ အဉ္ဇလိ (လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း) ဖြစ်ပြီး ဒေဝတား၏ ကရုဏာကို လျင်မြန်စွာ ရစေသည်။

Verse 28

वन्दनी हृदयासक्तात्सार्धं दक्षिणतोन्नता / ऊर्धाङ्गुण्ठो वाममुष्टिर्दक्षिणाङ्गुष्ठबन्धनः

ဝန္ဒနီ (ရိုသေကန်တော့) မုဒြာတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နှလုံးအနီးတွင် ကပ်ထား၍ ညာဘက်သို့ အနည်းငယ် မြှောက်ထားရသည်။ ဘယ်လက်ကို မုဋ္ဌိ (လက်သီး) ချုပ်ကာ လက်မကို အပေါ်ထောင်ထားပြီး ညာလက်မကို ချည်နှောင်သကဲ့သို့ ထိန်းထားရသည်။

Verse 29

सव्यस्य तस्य चाङ्गुष्ठो यः स उद्धः प्रकीर्तितः / तिस्रः साधारणा ह्येता मूर्तिभेदेन कल्पिताः

သူ၏ ဘယ်ဘက်ရှိ လက်မကို «ဥဒ္ဓ» ဟု ခေါ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ ဤသုံးမျိုးသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် သာမန်တူညီပြီး ရုပ်သဏ္ဌာန်ကွာခြားမှုကြောင့်သာ ခွဲခြားစဉ်းစားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 30

कनिष्ठादिप्रमोकेण अष्टौ मुद्रा यथाक्रमम् / अष्टानां पूर्वबीजानां क्रमशस्त्ववधारयेत्

လက်ချောင်းသေးကို လွှတ်ခြင်းမှ စ၍ အစဉ်လိုက် မုဒြာရှစ်ပါးကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အရင်ဖော်ပြခဲ့သော မန္တရဘီဇ အက္ခရာရှစ်ပါးကိုလည်း အစဉ်လိုက် သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းမှတ်ယူရမည်။

Verse 31

अङ्गुष्ठेन कनिष्ठान्तं नामयित्वाङ्गुलित्रयम् / मुद्रेयं नरसिंहस्य न्युब्जं कृत्वा करद्वयम्

လက်မဖြင့် လက်ချောင်းသေး၏ ထိပ်ကို ကွေးချပြီး၊ အခြားလက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ခေါက်ကာ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင်ထား၍ နရသിംဟ မုဒြာကို ဖွဲ့စည်းရမည်။

Verse 32

सव्यहस्तं तथोत्तानं कृत्वोर्धं भ्रामयेच्छनैः / नवमीयं स्मृता मुद्रा वराहाभिमता सदा

ဘယ်လက်ကို ဖွင့်၍ လက်ဖဝါးကို အပေါ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင်ထားပြီး၊ ထို့နောက် အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း လှည့်တင်ရမည်။ ဤသည်ကို ကိုးမြောက် မုဒြာဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဝရာဟ ဘုရားရှင် အမြဲနှစ်သက်သော မုဒြာဖြစ်သည်။

Verse 33

मुष्टिद्वयमथोत्तानमृज्वैकैकेन मोचयेत् / उत्कुञ्चयेत्सर्वमुक्ता अङ्गमुद्रेयमुच्यते

ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကို မုဿ్టိကာ (လက်မုဿ) ချုပ်ထားရာမှ လက်ဖဝါးကို အပေါ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင်ထားပြီး၊ လက်ချောင်းများကို တစ်ချောင်းချင်း ဖြည်းဖြည်း လွှတ်၍ တန်းတန်းထားရမည်။ အားလုံးလွှတ်ပြီး အနည်းငယ် အတွင်းသို့ ဆွဲကွေးထားသော် ဤသည်ကို «အင်္ဂ-မုဒြာ» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 34

मुष्टिद्वयमथो बद्धा एवमेवानुपूर्वशः / दशानां लोकपालानां मुद्राश्च क्रमयोगतः

ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကို မုဿ్టိကာအဖြစ် ချုပ်ကာ သတ်မှတ်ထားသည့်ပုံစံအတိုင်း ချည်နှောင်ထားပြီး၊ ထိုနည်းတူ အစဉ်လိုက်၊ လောကပာလ (Lokapāla) ဆယ်ပါး၏ မုဒြာများကို သင့်လျော်သော အစီအစဉ်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 35

सुरमाद्यं द्वितीयं च उपान्त्यञ्चान्त्यमेव च / वासुदेवो बलः कामो ह्यनिरुद्धो यथाक्रमम्

အစဉ်အတိုင်း—ပထမ စုရမာ၊ ဒုတိယ၊ နောက်ဆုံးမတိုင်မီတစ်ခု၊ နောက်ဆုံး—တို့သည် အစဉ်လိုက် ဝါစုဒေဝ၊ ဘလ၊ ကာမ၊ အနိရုဒ္ဓ ဟူ၍ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 36

प्रणवस्तत्सदित्येतद् हुं क्षैं भूरिति मन्त्रकाः / नारायणस्तथा ब्रह्मा विष्णुः सिंहो वराहराट्

မန္တရရုပ်များမှာ—ပရဏဝ (အိုṁ)၊ ‘တတ်’ နှင့် ‘စတ်’; ထို့ပြင် ‘ဟုṁ’၊ ‘က္ෂိုင်ṁ’၊ ‘ဘူḥ’ တို့ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဘုရားကို နာရာယဏ၊ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ စင်္ဟ (နೃစിംဟ) နှင့် အရှင်ဝရಾಹ (ဝရಾಹ) ဟူ၍လည်း ခေါ်အပ်သည်။

Verse 37

सितारुणहरिद्राभा नीलश्यामल्लोहिताः / मेघाग्निमदुपिङ्गाभा वर्णतो नवनामकाः

အရောင်အလိုက် အမည်သတ်မှတ်ချက် ကိုးပါးရှိသည်—အဖြူ၊ အနီရောင်ဖျော့၊ နနွင်းရောင် (အဝါ)၊ အပြာ၊ အမည်းမဲ၊ သွေးနီ၊ မိုးတိမ်ရောင်၊ မီးရောင်၊ နှင့် ပျားရည်ညိုဝါရောင်။

Verse 38

कं टं पं शं गरुत्मान्स्याज्जं खं वं च सुदर्शनम् / षं चं फं षं गदादेवी वं लं मं क्षं च शङ्खकम्

အက္ခရာ ‘ka, ṭa, pa, śa’ တို့ကို ဂရုဍ (Garuḍa) ဟု သိမှတ်ရမည်။ ‘ja, kha, va’ တို့သည် စုဒർശန (စက်ရ) ဖြစ်ပြီး၊ ‘ṣa, ca, pha, ṣa’ တို့သည် ဂဒါဒေဝီ (တုတ်လက်နက်) ဖြစ်သည်။ ‘va, la, ma, kṣa’ တို့သည် သင်္ခ (Śaṅkha) ဖြစ်သည်။

Verse 39

घं ढं भं हं भवेच्छ्रीश्च गं जं वं शं च पुष्टिका / घं वं च वनमाला स्याच्छ्री वत्सं दं सं भवेत्

‘ghaṃ, ḍhaṃ, bhaṃ, haṃ’ သည် သရီ (လက္ခမီ) ဖြစ်လာသည်။ ‘gaṃ, jaṃ, vaṃ, śaṃ’ သည် ပုဋ္ဌိကာ (အာဟာရပေးသော စည်းစိမ်) ဖြစ်လာသည်။ ‘ghaṃ, vaṃ’ သည် ဝနမာလာ (တောပန်းကုံး) ဖြစ်ပြီး ‘daṃ, saṃ’ သည် သရီဝတ္စ (Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်) ဖြစ်လာသည်။

Verse 40

छं डं पं यं कौस्तुभः प्रोक्तश्चानन्तो ह्यहमेव च / इत्यङ्गानियथायोगं देवदेवस्य वै दशा

“ချံ”, “ဍံ”, “ပံ”, “ယံ” ဟူသော သဒ္ဒါများကို သန့်ရှင်းသော အမည်တော်များဟု ကြေညာ၏။ “ကောဿ္တုဘ” ဟုလည်း ကြေညာပြီး “အနန္တ” သည် အမှန်တကယ် ငါကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဒေဝဒေဝ၏ အင်္ဂါတော် ဆယ်ပါးကို သင့်လျော်သလို ဆက်စပ်၍ သိမြင်ရမည်။

Verse 41

गरुडो ऽम्बुजसंकाशो गदा चैवासिताकृतिः / पुष्टिः शिरीषपुष्पाभा लक्ष्मीः काञ्चनसन्निभा

ဂရုဍသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ ဂဒါ (Gadā) သည် အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ရှိ၏။ ပုဿ္ဋိ (Puṣṭi) သည် ရှိရီရှပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့လှပ၍၊ လက္ခ္မီသည် ရွှေကဲ့သို့ ရောင်ပြန်တောက်ပ၏။

Verse 42

पूर्णचन्द्रनिभः शङ्खः कौस्तुभस्त्वरुणद्युतिः / चक्रं सूर्यसहस्राभं श्रीवत्सः कुन्दसन्निभः

သင်္ခ (conch) သည် လပြည့်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကောဿ္တုဘ မဏိသည် လူငယ်ရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပ၏။ စက္ကရ (discus) သည် နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းတောက်လျှံ၍၊ ရှရီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ်သည် အဖြူရောင် မလိပ်ပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 43

पञ्चवर्णनिभा माला ह्यनन्तो मेघसन्निभः / विद्युद्रूपाणि चास्त्राणि यानि नोक्तानि वर्णतः

အရောင်ငါးမျိုးတောက်ပသော မာလာတော်ကို ဆင်မြန်း၏။ အနန္တ (Śeṣa) သည် မိုးတိမ်ထုကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ ထို့ပြင် မိုးကြိုးကဲ့သို့သော အာယုဓများလည်း ရှိပြီး၊ အမည်အလိုက် အသေးစိတ် မဖော်ပြရသေးသော အာယုဓများပင် ဖြစ်၏။

Verse 44

अर्घ्यपाद्यादि वै दद्यात्पुण्डरीकाक्षविद्यया

ပုဏ္ဍရီကာက္ရှ-ဝိဒ္ယာ (ကြာမျက်စိရှင်၏ မန္တရ) ကို အသုံးပြုလျက် အရ္ဃျ (arghya)၊ ပါဒျ (pādya) နှင့် ထုံးတမ်းအလှူအတန်း အခြားများကို မုချ ပူဇော်သင့်၏။