Adhyaya 38
Upodghata PadaAdhyaya 3883 Verses

Adhyaya 38

ललितोपाख्याने मन्त्रतारतम्यकथनम् (Hierarchy of Mantras in the Lalitopākhyāna)

ဤအခန်းသည် လလိတောပာခ္ယာနအတွင်း ဟယဂရီဝ–အဂஸ္တျ ဒိုင်ယာလော့ဂ်ဖြစ်သည်။ ဒေဝီ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်း၊ ဘဏ္ဍာသူရကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ သြရီနဂရ/သြရီနဂရီ တည်ထောင်ခြင်းတို့ကို ကြားပြီးနောက် အဂஸ္တျက «ထိုမန္တရ» ၏ သာဓနာနည်းလမ်းနှင့် လက္ခဏာကို မေးမြန်းသည်။ ဟယဂရီဝက သဘ္ဒကို အထက်မြတ်သော တတ္တဝအဖြစ်မှ စ၍ ဝေဒရာသီ၊ ဝေဒမန္တရများ၊ ထို့နောက် ဝိෂ္ဏု၊ ဒုရ္ဂါ၊ ဂဏပတိ၊ အာရ္က(နေ)၊ ရှိုင်ဝ၊ လက္ရှ္မီ၊ စာရသ္ဝတ၊ ဂိရိဇာ မန္တရများနှင့် āmnāya ခွဲခြားမှုများအထိ အဆင့်လိုက် ရှင်းလင်းသည်။ နိဂုံးတွင် လလိတာမန္တရများ၏ အထူးဂုဏ် (၁၀ မျိုးခွဲ) ကို ထင်ရှားစေပြီး မန္တရမနုရာဇာ ၂ ပါးဖြစ်သော လောပာမုဒ္ရာနှင့် ကာမရာဇာကို ဗီဇ/ဝဏ္ဏ ခွဲခြားချက် (hādikādi နှင့် kādikādi) နှင့်အတူ သဒ္ဓါရှိသူများအား စိဒ္ဓိပေးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने गृहराजान्तरकथनं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच श्रुतमेतन्महावृत्तमाविर्भावादिकं महत् / भण्डासुरवधश्चैव देव्याः श्रीनगरस्थितिः

ဤသို့ «သြရီဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ» အထက်ပိုင်း၌ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ၊ လလိတာဥပాఖ్యာနတွင် «ဂೃಹရာဇ အတွင်းပိုင်းအကြောင်း» ဟူသော သုံးဆယ်ခုနှစ်မြောက် အধ্যာယ ဖြစ်၏။ အဂஸ္တျက ဆိုသည်—ဒေဝီ၏ အာဝိರ್ಭာဝ စသည့် မဟာဝတ္ထုကြီးကိုလည်း၊ ဘဏ္ဍာသူရ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဒေဝီ၏ သြရီနဂရ၌ တည်နေခြင်းကိုလည်း ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि तस्या मत्रस्य साधनम् / तन्मन्त्राणां लक्षणं च सर्वमेतन्निवेदय

ယခုအခါ ထိုမန္တရ၏ စာဓန (ကျင့်စဉ်) ကိုလည်း၊ ထိုမန္တရတို့၏ လက္ခဏာအားလုံးကိုလည်း ကြားနာလိုပါသည်။ အားလုံးကို ပြောကြားတင်ပြပါ။

Verse 3

हयग्रीव उवाच सर्वेभ्यो ऽपि पदार्थेभ्यः शाब्दं वस्तु महत्तरम् / सर्वेभ्यो ऽपि हि शब्देभ्यो वेदराशिर्महान्मुने

ဟယဂ္ရီဝက ဆိုသည်—အရာဝတ္ထုအားလုံးထဲတွင် «အသံဖြစ်သော အရာ» သည် ပို၍ မြတ်ကြီး၏။ စကားသံအားလုံးထဲတွင်လည်း၊ မဟာမုနိ၊ ဝေဒတို့၏ အစုအဝေးသည် အလွန်ကြီးမြတ်၏။

Verse 4

सर्वेभ्यो ऽपि हि वेदेभ्यो वेदमन्त्रा महत्तराः / सर्वेभ्यो वेदमन्त्रेभ्यो विष्णुमन्त्रा महत्तराः

ဝေဒအားလုံးထက် ဝေဒမန္တရားမန်တရများသည် ပိုမိုမြတ်တန်ခိုးရှိ၏။ ဝေဒမန္တရားမန်တရအားလုံးထက် ဗိဿ္ဏုမန်တရများသည် အထူးမြတ်တန်ခိုးရှိ၏။

Verse 5

तेभ्यो ऽपि दौर्गमन्त्रास्तु महान्तो मुनिपुङ्गव / तेभ्यो गाणपता मन्त्रा मुने वीर्य महत्तराः

မုနိတို့အထွတ်အမြတ်ရေ၊ ထိုမန်တရများထက်ပင် ဒုရ္ဂာ(ဒေဝီ) မန်တရများသည် ကြီးမြတ်၏။ ထိုဒုရ္ဂာမန်တရများထက်လည်း ဂဏပတိ(ဂဏေရှ) မန်တရများသည် အင်အားတန်ခိုး ပိုမိုကြီးမြတ်၏။

Verse 6

तेभ्यो ऽप्यर्कस्य मन्त्रास्तु तेभ्यः शैवा महत्तराः / तेभ्यो ऽपि लक्ष्मीमन्त्रास्तु तेभ्यः सारस्वता वराः

ထိုမန်တရများထက်ပင် နေမင်း(အာရ္က) မန်တရများသည် ကြီးမြတ်၏။ နေမင်းမန်တရများထက် ရှိဝ(ရှိုင်ဝ) မန်တရများသည် ပို၍မြတ်၏။ ထို့ပြင် ရှိဝမန်တရများထက် လက္ရှ္မီ မန်တရများသည် ကြီးမြတ်၏။ လက္ရှ္မီမန်တရများထက် စရஸဝတီ မန်တရများသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

Verse 7

तेभ्यो ऽपि गिरिजामन्त्रास्तेभ्यश्चाम्नायभेदजाः / सर्वाम्नायमनुभ्यो ऽपि वाराहा मनवो वराः

ထိုမန်တရများထက်ပင် ဂိရိဇာ(ပါရဝတီ) မန်တရများသည် ကြီးမြတ်၏။ ဂိရိဇာမန်တရများထက်လည်း အာမနာယ(သင်ကြားဆက်ခံသည့် သာသနာ) ခွဲခြားမှုမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မန်တရများသည် ထူးမြတ်၏။ အာမနာယအနု(အမိန့်အကျင့်) အားလုံးထက်ပင် ဝါရာဟ မနုများသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

Verse 8

तेभ्यः श्यामामनुवरा विशिष्टा इल्वलान्तक / तेभ्यो ऽपि ललितामन्त्रा दशभेदविभेदिताः

ထိုဝါရာဟ မနုများထက်ပင် ရှျာမာ မနုသည် အထူးထူးကဲ၍ မြတ်၏၊ အီလ္ဝလာအန္တကရေ။ ထို့ထက်ပင် လလိတာ မန်တရများသည် ဆယ်မျိုးခွဲခြားထား၍ ပိုမိုအထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏။

Verse 9

तेषु द्वौ मनुराजौ तु वरिष्ठौ विन्ध्यमर्दन / लोपामुद्रा कामराज इति ख्यातिमुपागतौ

ထိုသူတို့အနက် အထူးမြတ်သော မနုရာဇ နှစ်ပါးရှိ၍၊ ဗိန္ဓျမရ္ဒန နှင့် လောပာမုဒြာ–ကာမရာဇ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာကြ၏။

Verse 10

ह्रादिस्तु लोपामुद्रा स्यात्कामराजस्तु कादिकाः / हंसादेर्वाच्यतां याताः कामराजो महेस्वरः

လောပာမုဒြာသည် “ဟြာဒိ” မန္တရ ဖြစ်၏။ ကာမရာဇသည် “ကာဒိကာ” မန္တရ ဖြစ်၏။ “ဟံသ” စသည့် ဝေါဟာရတို့ဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြခံရသော ကာမရာဇသည် မဟေශ්ဝရ ဖြစ်၏။

Verse 11

स्मरादेर्वाच्यतां याता देवी श्रीललितांबिका / हादिकाद्योर्मन्त्रयोस्तु भेदो वर्णत्रयोद्भवः

“စ್ಮရ” စသည့် ဝေါဟာရတို့ဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြခံရသူမှာ ဒေဝီ သြရီလလိတာမ္ဘိကာ ဖြစ်၏။ “ဟာဒိကာ” မန္တရနှင့် “အာဒျ” မန္တရတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ အက္ခရာ သုံးလုံးမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 12

त्योश्च कामराजो ऽयं सिद्धिदो भक्तिशालिनाम् / शिवेन शक्त्या कामेन क्षित्या चैव तु मायया

ဤကာမရာဇသည် ဘက္တိရှိသူတို့အား စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ရှိဝ၊ ရှက္တိ၊ ကာမ၊ က္ෂိတိ (မြေဓာတ်) နှင့် မာယာတို့ဖြင့် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 13

हंसेन भृगुणा चैव कामेन शशिमौलिना / शक्रेण भुवनेशेन चन्द्रेण च मनोभुवा

“ဟံသ” ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “ဘೃဂု” ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “ကာမ” ဖြင့်လည်းကောင်း၊ လမောက်တော်ဆောင် ရှိဝ (ရှသိမောလိ) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “သက္ကရ” (ဣန္ဒြ) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “ဘုဝနေရှ” ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “စန္ဒြ” ဖြင့်လည်းကောင်း၊ “မနောဘုဝ” ဖြင့်လည်းကောင်း (ဖော်ပြကြ၏)။

Verse 14

क्षित्या हृल्लेखया चैव प्रोक्तो हंसादिमन्त्रराट् / कामादिमन्त्रराजस्तु स्मरयोनिः श्रियो मुखे

မြေသတ္တဝါနှင့် နှလုံးအက္ခရာဖြင့်ပင် «ဟံသ» အစရှိသော မန္တရရာဇကို ကြေညာခဲ့၏။ «ကာမ» အစရှိသော မန္တရရာဇသည် စ္မရ၏ မူလဖြစ်၍ သရီ၏ မျက်နှာ၌ တည်၏။

Verse 15

पञ्चत्रिकमहाविद्या ललितांबा प्रवाचिकाम् / ये यजन्ति महाभागास्तेषां सर्वत्र सिद्धये

လလိတာအမ္ဘာက ဝါစကာအဖြစ် ကြေညာသော ပဉ္စတြိက မဟာဝိဒျာကို ဘုဇာကြသူ မဟာဘဂျာတို့သည် နေရာတိုင်း၌ စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။

Verse 16

सद्गुरोस्तु मनुं प्राप्य त्रिपञ्चार्णपरिष्कृतम् / सम्यक्संसाधयेद्विद्वान्वक्ष्यमाणप्रकारतः

သဒ္ဂုရုထံမှ တြိပဉ္စာရဏ (၁၅ အက္ခရာ) ဖြင့် သန့်စင်ထားသော မနု(မန္တရ)ကို ရယူပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် နောက်တွင် ပြောမည့် နည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ စာဓနာကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

तत्क्रमेण प्रवक्ष्यामि सावधानो मुने शृणु / प्रातरुत्थाय शिरसिस्मृत्वा कमलमुज्ज्वलम्

အခု အစဉ်လိုက် ငါပြောမည်၊ မုနိယာ သတိထား၍ နားထောင်လော့။ မနက်အိပ်ရာထပြီး ခေါင်းပေါ်၌ တောက်ပသော ကြာပန်းကို သတိရလော့။

Verse 18

सहस्रपत्रशोभाढ्यं सकेशरसुकर्णिकम् / तत्र श्रीमद्गुरुं ध्वात्वा प्रसन्नं करुणामयम्

ထောင်ပေါင်းရွက်၏ အလှဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကေသရနှင့် အလယ်ခေါင်းချိုမြိန်သော ကြာပန်း၌၊ ထိုနေရာတွင် ကြင်နာသနားမှု ပြည့်ဝ၍ ရွှင်လန်းသော သီရိမဒ္ဂုရုကို ဓျာနပြုလော့။

Verse 19

ततोबहिर्विनिर्गत्य कुर्याच्छौचादिकाः क्रियाः / अथागत्य च तैलेन सामोदेन विलेपितः

ထို့နောက် အပြင်သို့ ထွက်သွား၍ သန့်ရှင်းရေးစသည့် ကိစ္စများကို ပြုလုပ်စေ၏။ ထို့နောက် ပြန်လာကာ အနံ့သင်းသော ဆီဖြင့် ကိုယ်ကို လိမ်းလျက်နေ၏။

Verse 20

उद्वर्तितश्च सुस्नातः शुद्धेनोष्णेन वारिणा / आपो निसर्गतः पूताः किं पुनर्वह्निसंयुताः / तस्मादुष्णोदके स्नायात्तदभावे यथोदकम्

ကိုယ်ကို ပွတ်သပ်၍ ကောင်းစွာ ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသော ပူနွေးရေဖြင့် ဆေးကြောရမည်။ ရေသည် သဘာဝအလျောက်ပင် သန့်စင်၏; မီးနှင့် ထိတွေ့၍ ပူလာသောရေက ပို၍ မသန့်စင်ဘဲ ရှိမည်နည်း? ထို့ကြောင့် ပူရေဖြင့် ရေချိုးစေ; မရှိလျှင် ရရှိသမျှရေဖြင့် ရေချိုးစေ။

Verse 21

परिधाय पटौ शुद्धे कौसुम्भौ वाथ वारुणौ / आचम्य प्रयतो विद्वान्हृदि ध्यायन्परांबिकाम्

သန့်ရှင်းသော အဝတ်နှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်၍ (ကေသုမ္ဘ အရောင် သို့မဟုတ် ဝါရုဏ အရောင်)၊ ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အာစမန (ရေသောက်၍ သန့်စင်ခြင်း) ပြုလုပ်ကာ၊ ပညာရှိသည် နှလုံးအတွင်း၌ အမြင့်မြတ်သော အမ္ဗိကာမယ်တော်ကို ဓ్యာနပြုစေ၏။

Verse 22

ऊर्ध्वपुण्ड्रं त्रिपुण्डं वा पट्टवर्धनमेव वा / अगस्त्यपत्राकारं वा धृत्वा भाले निजोचितम् / अन्तर्हितश्च शुद्धात्मा सन्ध्यावन्दनमाचरेत्

နဖူးပေါ်တွင် မိမိသင့်တော်သလို ဥဓ္ဓဝပုဏ္ဍရ သို့မဟုတ် တြိပုဏ္ဍရ သို့မဟုတ် ပတ္တဝဓ္ဓန သို့မဟုတ် အဂஸ္တျရွက်ပုံစံကို တင်ဆောင်၍၊ အတွင်းစိတ်ကို ဖုံးကွယ်သိမ်းဆည်းကာ သန့်ရှင်းသော အတ္တဖြင့် စန္ဓျာဝန္ဒန (ဆန္ဓျာပူဇာ) ကို ပြုလုပ်စေ၏။

Verse 23

अश्वत्थपत्राकारेण पात्रेण सकुशाक्षतम् / सपुष्पचन्दनं चार्ध्यं मार्तण्डाय समुत्क्षिपेत्

အရှွတ္ထရွက်ပုံစံရှိသော ခွက်ဖြင့် ကုရှမြက်နှင့် အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်) ကို ထည့်ကာ၊ ပန်းနှင့် စန္ဒန (စန္ဒကူး) ပါသော အရ္ဓျ (အရ္ဓျရေ) ကို မာရ္တဏ္ဍ (နေဘုရား) ထံသို့ ပူဇော်၍ လှန်တင်စေ၏။

Verse 24

तथार्ध्यभावदेवत्वाल्ललितायै त्रिरर्ध्यकम् / तर्प्पयित्वा यथाशक्ति मूलेन ललितेश्वरीम्

လလိတာသည် အရဃ္ယ၏ သဘောတရားဖြင့် ဒေဝီဖြစ်သောကြောင့် လလိတာအား အရဃ္ယကို သုံးကြိမ် ဆက်ကပ်၍၊ မိမိအင်အားအတိုင်း မူလမန္တရဖြင့် လလိတေရှ္ဝရီကို တర్పဏာ ပြုလုပ်လေ။

Verse 25

देवर्षिपितृवर्गांश्च तर्पयित्वा विधानतः / दिवाकरमुपास्थाय देवीं च रविबिम्बगाम्

နည်းလမ်းအတိုင်း ဒေဝရ္ဩိများနှင့် ပိတೃအစုအဝေးတို့ကို တర్పဏာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒိဝါကရ (နေမင်း) ကို ဥပာသနာပြု၍ နေဘိမ္ဗအတွင်း တည်ရှိသော ဒေဝီကိုလည်း ပူဇော်လေ။

Verse 26

मौनी विशुद्धहृदयः प्रविश्य मखमन्दिरम् / चारुकर्पूरकस्तूरीचन्दनादिविलेपितः

မောနီဖြစ်၍ နှလုံးသန့်ရှင်းသူသည် ယဇ္ဉမন্দိရသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ မွှေးကြိုင်သော ကပ်ပူရ၊ ကသ္တူရီ၊ စန္ဒန စသည်တို့ဖြင့် ကိုယ်ကို လိမ်းသုတ်ထားလေ။

Verse 27

भूषणैर्भूषिताङ्गश्च चारुशृङ्गारवेषधृक् / आमोदिकुसुमस्रग्भिरवतंसितकुन्तलः

ကိုယ်အင်္ဂါကို အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ လှပသော အလှအပဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းကုံးများဖြင့် ဆံပင်ကို အဝတံသ (ပန်းတင်) လုပ်ထားလေ။

Verse 28

संकल्पभूषणो वाथ यथाविभवभूषणः / पूजाखण्डे वक्ष्यमाणान्कृत्वा न्यासाननुक्रमात्

သို့မဟုတ် သင်္ကల్పကို တန်ဆာအဖြစ်ထားသူ၊ မဟုတ်လျှင် မိမိအဆင်ပြေသလောက် တန်ဆာဆင်သူဖြစ်၍၊ ပူဇာခဏ္ဍတွင် နောက်တစ်ဆင့် ဖော်ပြမည့်အတိုင်း နျာသ (nyāsa) များကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်လေ။

Verse 29

मृद्वासने समासीनो ध्यायेच्छ्रीनगरं महत् / नानावृक्षमहोद्यानमारभ्य ललितावधि

နူးညံ့သော အာသနပေါ်၌ ထိုင်၍ မဟာ «သရီနဂရ» ကို သမాధိဖြင့် စိတ်ကူးတော်မူစေ။ သစ်ပင်မျိုးစုံရှိသော ဥယျာဉ်ကြီးမှ စ၍ လလိတာအထိ တရားသဘောဖြင့် မြင်ယောင်စေ။

Verse 30

ध्यायेच्छ्रीनगरं दिव्यं बहिरन्तरतः शुचिः / पूजाखण्डोक्तमार्गेम पूजां कृत्वा विलक्षणः

အပြင်အတွင်း သန့်ရှင်းစွာဖြင့် ဒိဗ္ဗ «သရီနဂရ» ကို သမాధိဖြင့် စိတ်ကူးတော်မူစေ။ ထို့နောက် ပူဇာခဏ္ဍ၌ ဆိုထားသော မာဂ္ဂအတိုင်း ထူးမြတ်သော ပူဇာကို ပြုလုပ်စေ။

Verse 31

अक्षमालां समादाय चन्द्रकस्तूरिवासिताम् / उदङ्मुखः प्राङ्खो वा जपेत्सिंहासनेश्वरीम् / षट्त्रिंशल्लक्षसंख्यां तु जपेद्विद्या प्रसीदति

စန္ဒနနှင့် ကတ္တူရီအနံ့ဖြင့် မွှေးထားသော အက္ခမာလာကို ကိုင်ယူ၍၊ မြောက်ဘက်မျက်နှာမူသော်လည်းကောင်း အရှေ့ဘက်မျက်နှာမူသော်လည်းကောင်း «သိင်္ဟာသနေရှွရီ» ကို ဂျပ်ရွတ်စေ။ သုံးဆယ့်ခြောက် လက္ခ အရေအတွက်ဖြင့် ဂျပ်ရွတ်လျှင် ဗိဒ္ယာသည် ပရသီဒ္ဓ ဖြစ်လာ၏။

Verse 32

तद्दशांशस्तु होमः स्यात्तद्दशांशं च तर्पणम् / तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं समुदीरितम्

ထိုဂျပ်၏ ဒသမांशသည် ဟောမ ဖြစ်ရမည်။ ထိုဟောမ၏ ဒသမांशကို တർပဏ ပြုရမည်။ ထိုတർပဏ၏ ဒသမांशကို ဘြာဟ္မဏများအား အစာကျွေးခြင်းဟု ဆိုထားသည်။

Verse 33

एवं स सिद्धमन्त्रस्तु कुर्यात्काम्यजपं पुनः / लक्षमात्रं जपित्वा तु मनुष्यान्वशमानयेत्

ဤသို့ မန္တရ စိဒ္ဓ ဖြစ်သူသည် ထပ်မံ၍ ကာမ్యဂျပ်ကို ပြုလုပ်စေ။ လက္ခတစ်လက္ခသာ ဂျပ်ရွတ်ပြီးလျှင် လူတို့ကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆောင်ယူနိုင်မည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 34

लक्षद्वितयजाप्येन नारीः सर्वा वशं नयेत् / लक्षत्रितयजापेन सर्वान्वशयते नृपान्

မန္တရကို လက္ခနှစ်သိန်း (၂၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်လျှင် မိန်းမအားလုံးကို အာဏာအောက်သို့ ဆောင်နိုင်၏။ လက္ခသုံးသိန်း (၃၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်လျှင် မင်းများအားလုံးကိုလည်း အာဏာအောက်သို့ ချုပ်နိုင်၏။

Verse 35

चतुर्लक्षजपे जाते क्षुभ्यन्ति फणिकन्यकाः / पञ्चलक्षजपे जाते सर्वाः पातालयोषितः

လက္ခလေးသိန်း (၄၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်ပြီးသော် ဖဏိကနျာများ (နဂါးကညာများ) စိတ်လှုပ်ရှားကြ၏။ လက္ခငါးသိန်း (၅၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်ပြီးသော် ပာတာလလောက၏ မိန်းမအားလုံးလည်း လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 36

भूलोकसुन्दरीवर्गो वश्यःषड्लक्षजापतः / क्षुभ्यन्ति सप्त लक्षेण स्वर्गलोकमृगीदृशः

လက္ခခြောက်သိန်း (၆၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်လျှင် ဘူလောက၏ အလှမယ်အုပ်စုတို့ အာဏာအောက်သို့ ဝင်၏။ လက္ခခုနစ်သိန်း (၇၀၀,၀၀၀) ဖြင့် စွဝဂ္ဂလောက၏ မျက်လုံးကောင်းကင့်ကဲ့သို့သော မိန်းမတို့ စိတ်လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 37

देवयोनिभवाः सर्वे ऽप्यष्टलक्षजपाद्वशाः / नवलक्षेण गीर्वाणा नखिलान्वशमानयेत्

လက္ခရှစ်သိန်း (၈၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်လျှင် ဒေဝယောနိမှ ဖြစ်ပေါ်သူအားလုံးပင် အာဏာအောက်သို့ ဝင်၏။ လက္ခကိုးသိန်း (၉၀၀,၀၀၀) ဖြင့် ဂီರ್ವာဏ (ဒေဝတား) တို့ကို အကုန်လုံး အာဏာအောက်သို့ ဆောင်နိုင်၏။

Verse 38

लक्षैकादशजाप्येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् / लक्षद्वादशजापेन सिद्धीरष्टौ वशं नयेत्

လက္ခတစ်ဆယ့်တစ်သိန်း (၁,၁၀၀,၀၀၀) ဂျပ်ရွတ်လျှင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) တို့ကိုပင် အာဏာအောက်သို့ ဆောင်နိုင်၏။ လက္ခတစ်ဆယ့်နှစ်သိန်း (၁,၂၀၀,၀၀၀) ဖြင့် အဋ္ဌစိဒ္ဓိ (စိဒ္ဓိရှစ်ပါး) ကိုလည်း အာဏာအောက်သို့ ချုပ်နိုင်၏။

Verse 39

इन्द्रस्येन्द्रत्वमेतेन मन्त्रेण ह्यभवत्पुरा / विष्णोर्विष्णुत्वमेतेन शिवस्य शिवतामुना

ဤမန္တရားကြောင့် ရှေးကာလ၌ အိန္ဒြာသည် အိန္ဒြာဖြစ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့၏။ ဤမန္တရားကြောင့် ဗိဿနုသည် ဗိဿနုဖြစ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့၏။ ဤမန္တရားကြောင့် ရှိဝသည် ရှိဝတရားကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 40

इन्दोश्चन्द्रत्वमेतेन भानोर्भास्करतामुना / सर्वासां देवतानां च तास्ताः सिद्धय उज्ज्वलाः / अनेन मन्त्रराजेन जाता इत्यवधारय

ဤမန္တရားကြောင့် လသည် ချန္ဒြာဖြစ်ခြင်းကို ရရှိ၏၊ နေရောင်သည် ဘာစ్కရဖြစ်ခြင်းကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတားအပေါင်းတို့၏ တောက်ပသော စိဒ္ဓိများသည် ဤ “မန္တရားမင်း” ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု သေချာစွာ သိမှတ်လော့။

Verse 41

एतन्मन्त्रस्य जापी तु सर्वपापविवर्जितः / त्रैलोक्यसुन्दराकारो मन्मथस्यापि मोहकृत्

ဤမန္တရားကို ဂျပ်သူသည် အပြစ်အကုန်ကင်းစင်၏။ သုံးလောကလုံးကို လှပစေသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိပြီး ကာမဒေဝ မန္မထကိုတောင် မောဟစေတတ်၏။

Verse 42

सर्वाभिः सिद्धिभिर्युक्तः सर्वज्ञः सर्वपूजितः / दर्शनादेव सर्वषामन्तरालस्य पूरकः

စိဒ္ဓိအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အားလုံးက ပူဇော်ကန်တော့သူ ဖြစ်၏။ သူ့ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူအပေါင်းတို့၏ အတွင်းက လစ်ဟာမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်၏။

Verse 43

वाचा वाचस्पतिसमः श्रिया श्रीपतिसानभः / बले मरुत्समानः स्यात्स्थिरत्वे हिमवानिव

စကားပြောရာတွင် ဝါစပတိ (ဝါစ၏ အဓိဒေဝ) နှင့်တူ၏။ သီရိတော်၌ သရီပတိနှင့် ဆင်တူ၏။ အင်အား၌ မရုတ်တို့နှင့် တူ၏။ တည်ကြည်ခိုင်မာမှု၌ ဟိမဝန်တောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 44

औन्नत्ये मेरुतुल्यः स्याद्गांभीर्येण महार्णवः / क्षणात्क्षोभकरो मूर्त्या ग्रामपल्लीपुरादिषु

အမြင့်အတက်၌ မေရုတောင်နှင့်တူ၏၊ အနက်အရှိုင်း၌ မဟာသမုဒ္ဒရာနှင့်တူ၏။ ခဏတစ်ခဏအတွင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရွာ၊ ကျေးရွာ၊ မြို့တို့၌ လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေတတ်၏။

Verse 45

ईषद्भूभङ्गमात्रेण स्तम्भको जृंभकस्तथा / उच्चाटको मोहकश्च मारको दुष्टचेतसाम्

မြေကို အနည်းငယ်ပင် ခွဲကွာစေခြင်းဖြင့်ပင် တိတ်ဆိတ်စေသူ၊ လန့်နိုးစေသူလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ထုတ်ပယ်စေသူ၊ မောဟစေသူ၊ ဆိုးယုတ်စိတ်ရှိသူတို့ကို သတ်ဖြတ်စေသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 46

क्रुद्धः प्रसीदति हठात्तस्य दर्शनहर्षितः / अष्टादशसु विद्यासु निरूढिमभिगच्छति

ဒေါသထွက်နေသူပင် သူ့ကိုမြင်၍ ဝမ်းမြောက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သက်သာငြိမ်းချမ်းလာသည်။ ထို့နောက် ဗိဒ္ဓာတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး၌ ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်လေသည်။

Verse 47

मन्दाकिनीपूरसमा मधुरा तस्य भारती / न तस्याविदितं किञ्चित्सर्वशास्त्रेषु कुम्भज

သူ၏ဗာရတီ (စကားသံ) သည် မန္ဒာကိနီမြစ်၏ စီးဆင်းမှုကဲ့သို့ ချိုမြိန်၏။ အို ကုမ္ဘဇ၊ သာသနာကျမ်းအပေါင်းတို့၌ သူမသိသေးသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိ။

Verse 48

दर्शनानि च सर्वाणि कर्तु खण्डयितुं पटुः / तत्त्वञ्जानाति निखिलं सर्वज्ञत्वं च गच्छति

ဒർശနာ (ဒဿန) အပေါင်းတို့ကို တည်ဆောက်နိုင်သကဲ့သို့ ချိုးဖျက်နိုင်ရန်လည်း ကျွမ်းကျင်၏။ တတ္တဝ (အမှန်တရား) အလုံးစုံကို သိမြင်၍ စರ್ವজ্ঞ (အရာအားလုံးသိသူ) ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်သည်။

Verse 49

सदा दयार्द्रहृदयं तस्य सर्वेषु जन्तुषु / तत्कोपाग्नेर्विषयतां गन्तुं नालं जगत्त्रयी

ထိုအရှင်၏နှလုံးသည် အမြဲမေတ္တာနူးညံ့၍ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာပြည့်ဝ၏။ သုံးလောကလုံးသည် ထိုအရှင်၏အမျက်မီး၏ အာရုံအဖြစ်သို့ မရောက်နိုင်။

Verse 50

तस्य दर्शनवेलायां श्लथन्नीवीनिबन्धनाः / विश्रस्तरशनाबन्धा गलत्कुण्डलसञ्चयाः

ထိုအရှင်ကို မြင်တွေ့သည့်အခါ၌ သူမတို့၏ ခါးပတ်ချည်ကြိုးများ လျော့ယွင်းကာ၊ ခါးဆင်ရတနာချည်များ ပြေလျော့၍ နားကပ်အစုများလည်း လျှောကျသွားသည်။

Verse 51

घर्मवारिकणश्रेणीमुक्ताभूषितमूर्तयः / अत्यन्तरागतरलव्यापारनयनाञ्चलाः

သူမတို့၏ရုပ်ကာယသည် ချွေးရေစက်တန်းများက မုတိကာကဲ့သို့ တန်ဆာဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ အလွန်ပြင်းထန်သောချစ်ခြင်းကြောင့် မျက်စိအနားများ လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်နေသည်။

Verse 52

स्रंसमानकरांभोजमणिकङ्कणपङ्क्तयः / ऊरुस्तम्भेन निष्पन्दा नमितास्याश्च लज्जया

သူမတို့၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော လက်များပေါ်ရှိ ရတနာလက်ကောက်တန်းများ လျှောကျနေ၍၊ ပေါင်တင်းကျပ်သဖြင့် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်ကာ အရှက်ကြောင့် မျက်နှာကို ငုံ့ချလိုက်ကြသည်။

Verse 53

द्रवत्कन्दर्पसदनाः पुलकाङ्कुरभूषणाः / अन्यमाकारमिव च प्राप्ता मानसजन्मना

သူမတို့၏နှလုံးသည် ကာမဒေဝ၏ အိမ်တော်ကဲ့သို့ ပျော်လျော့လျက်၊ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးထောင်ထခြင်းသည် တန်ဆာအဖြစ် ထင်ရှားကာ၊ စိတ်မှပေါက်ဖွားသောအရာကြောင့် အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်မျိုးကို ရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 54

दीप्यमाना इवोद्दामरागज्वालाकदंबकैः / वीक्ष्यमाणा इवानङ्गशरपावकवृष्टिभिः

သူမတို့သည် ပြင်းထန်သော ရာဂမီးလျှံအစုအဝေးတို့ဖြင့် မီးတောက်လင်းလက်နေသကဲ့သို့၊ အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) ၏ မြားမီးတောက်မိုးရွာခြင်းဖြင့် မြင်ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 55

उत्कण्ठया तुद्यमानाः खिद्यमाना तनूष्मणा / सिच्यमानाः श्रमजलैः शुच्यमानाश्च लज्जया

သူမတို့သည် တွေ့လိုစိတ်အလွန်အမင်းကြောင့် ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့၊ ကိုယ်အပူကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ၊ အားထုတ်မှု၏ ချွေးရေဖြင့် စိုစွတ်လျက်၊ ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် သန့်စင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 56

कुलं जातिं च शीलं च लज्जां च परिवारकम् / लोकाद्भयं बन्धुभयं परलोकभये तथा

သူမတို့သည် စိတ်ထဲမှ မျိုးရိုးကူလ၊ ဇာတိ၊ သီလ၊ ကာကွယ်တတ်သော ရှက်ကြောက်မှုကိုပါ စွန့်လွှတ်ကာ၊ လောက၏ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဆွေမျိုး၏ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထို့ပြင် ပရလောက၏ ကြောက်ရွံ့မှုကိုပါ စွန့်ပယ်ကြ၏။

Verse 57

मुञ्चन्त्यो हृदि याचन्त्यो भवन्ति हरिणीदृशः / अरण्ये पत्तने वापि देवालयमठेषु वा / यत्र कुत्रापि तिष्ठन्तं तं धावन्ति मृगीदृशः

မြင်ကွင်းက မျက်လုံးက မျိုးကောင်ကဲ့သို့သော သူမတို့သည် စိတ်ထဲက အရာအားလုံးကို စွန့်ကာ နှလုံးသားဖြင့် တောင်းပန်လျက် ဖြစ်ကြ၏။ တောတွင်ဖြစ်စေ မြို့တွင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် မဋ္ဌာန (မഠ) များတွင်ဖြစ်စေ—ဘယ်နေရာမဆို သူရပ်နေသည့်အရပ်သို့ မျက်လုံးက မျိုးကောင်ကဲ့သို့သော သူမတို့သည် ပြေးလွှားသွားကြ၏။

Verse 58

अत्याहतो यथैवांभोबिन्दुर्भ्रमति पुष्करे / तद्वद्भ्रमन्ति चित्तानि दर्शने तस्य सुभ्रुवाम्

ရေစက်တစ်စက်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်လျှင် ပုရှ္ကရ (ကြာပန်းရေကန်) ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ စုဘြုဝါတို့၏ စိတ်များသည် သူ့ကို မြင်သောအခါ လှည့်ဝဲကြ၏။

Verse 59

विनीतानवनीतानां विद्रावणमहाफलम् / तं सेवन्ते समस्तानां विद्यानामपि पङ्क्तयः

ယဉ်ကျေးသူနှင့် မယဉ်ကျေးသူတို့အတွက် အပြစ်အညစ်ကို ပျော်လျော့စေသော မဟာအကျိုးရှိ၏။ ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုး၏ အတန်းတန်းတို့သည်လည်း ထိုသူကို ဝတ်ပြုဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 60

चन्द्रार्कमण्डलद्वन्द्वकुचमण्डलशोभिनी / त्रिलोके ललना तस्य दर्शनादनुरज्यति / अन्यासां तु वराकीणां वक्तव्यं किं तपोधन

လနှင့်နေ မဏ္ဍလနှစ်ခုကဲ့သို့ ရင်သားဝိုင်းဝိုင်းတောက်ပသော သူမကို မြင်ရုံဖြင့် သုံးလောက၏ မိန်းမတို့သည် ချစ်မြတ်နိုးကြ၏။ အခြားသော ဆင်းရဲမိန်းမတို့အကြောင်း ဘာပြောစရာရှိသေးသနည်း၊ တပဓနာ။

Verse 61

पत्तनेषु च वीथीषु चत्वरेषु वनेषु च / तत्कीर्तिघोषणा पुण्या सदा द्युसद्द्रुमायते

မြို့များတွင်လည်း၊ လမ်းကြားများတွင်လည်း၊ လမ်းဆုံလမ်းခွများတွင်လည်း၊ တောများတွင်လည်း ထိုသူ၏ ကီർത്തိကို ကြွေးကြော်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ကောင်းကင်တော်၏ သစ်ပင်ကဲ့သို့ တည်ရှိ၏။

Verse 62

तस्य दर्शनतः पाप जालं नश्यति पापिनाम् / तद्गुणा एव घोक्ष्यन्ते सर्वत्र कविपुङ्गवैः

ထိုသူကို မြင်ရုံဖြင့် အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်ကွန်ယက် ပျက်စီးသွား၏။ ထိုသူ၏ ဂုဏ်တော်များကိုသာ ကဗိပုင်္ဂဝတို့က နေရာတိုင်းတွင် ကြွေးကြော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 63

भिन्नैर्वर्णैरायुधैश्च भिन्नैर्वाहनभूषणैः / ये ध्यायन्ति महादेवीं तास्ताः सिद्धीर्भञ्जति ते

အရောင်အမျိုးမျိုး၊ လက်နက်အမျိုးမျိုး၊ ယာဉ်နှင့် အလှဆင်အမျိုးမျိုးဖြင့် မဟာဒေဝီကို ဓ్యာနပြုသူတို့အား သူမသည် ထိုထိုသော စိဒ္ဓိများကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 64

मनोरादिमखण्डस्तु कुन्देन्दुधवलद्युतिः / अहश्चक्रे ज्वलज्ज्वालश्चिन्तनीयस्तु मूलके

မနောရာဒိမခဏ္ဍသည် ကုန္ဒပန်းနှင့် လပြည့်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းတောက်ပ၏။ အဟစက္ကရ၌ မီးလျှံတောက်လောင်၍ မူလက၌ စိတ်တည်၍ ဆင်ခြင်သင့်၏။

Verse 65

इन्द्रगोपक संकाशो द्वितीयो मनुखण्डकः / नीभालनीये ऽहश्चक्रे आबालान्तज्वलच्छिखः

ဒုတိယ မနုခဏ္ဍကသည် အိန္ဒြဂోပကကဲ့သို့ အရောင်တောက်၏။ မြင်ရှုရန်သင့်သော အဟစက္ကရ၌ ကလေးဘဝမှ အဆုံးတိုင် မီးလျှံတောက်လောင်၏။

Verse 66

अथ बालादिपद्मस्थद्विदलांबुजकोटरे / नीभालनीयस्तार्तीयखण्डो दुरितखण्डकः

ထို့နောက် ကလေးအစ ပဒ్మ၌ တည်သော နှစ်ခွဲကြာပန်း၏ အတွင်းအုံ၌ မြင်ရှုရန်သင့်သော တတိယခဏ္ဍသည် “ဒုရိတခဏ္ဍက” ဟူ၍ အပ罪ကို ခွဲဖျက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 67

मुक्ता ध्येया शशिजोत्स्ना धवलाकृतिरंबिका / रक्तसंध्यकरोचिः स्याद्वशीकरणकर्मणि

အမ္ဗိကာသည် မုက္တာကဲ့သို့ သန့်စင်၍ လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ဓ్యာနပြုသင့်၏။ နီရောင် ဆန္ဓ്യာတောက်ပမှုရှိလျှင် ဝသီကရဏ ကర్మ၌ သင့်တော်၏။

Verse 68

सर्वसंपत्तिलाभे तु श्यामलाङ्गी विचिन्त्यते / नीला च मूकीकरणे पीता स्तंभनकर्मणि

စုံလင်သော စည်းစိမ်ရရှိရန် သျာမလအင်္ဂီကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရ၏။ နီလာသည် မူကီကရဏ (အသံပိတ်) ကర్మ၌၊ ပီတာသည် စတမ္ဘန (တားဆီး) ကर्म၌ ဖြစ်၏။

Verse 69

कवित्वे विशदाकारा स्फटिकोपलनिर्मला / धनलाभे सुवर्णाभा चिन्त्यते ललितांबिका

ကဗျာပညာ၌ မိခင်လလိတာအမ္ဘိကာသည် ကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ စဖတိကကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ ငွေကြေးအကျိုး၌လည်း ရွှေရောင်တောက်ပသဖြင့် ထိုမိခင်ကို စိတ်တွင် အမြဲသတိပြု ဆင်ခြင်ရ၏။

Verse 70

आमूलमाब्रह्मबिलं ज्वलन्माणिक्यदीपवत् / ये ध्यायन्ति महापुञ्जं ते स्युः संसिद्धसिद्धयः

အမြစ်မှစ၍ ဗြဟ္မာ၏ဂူတိုင်အောင် မဏိရတနာမီးအိမ်ကဲ့သို့ တောက်လောင်၏။ ထို “မဟာပုဉ္ဇ” ကို ဓ్యာနပြုသူတို့သည် ပြည့်စုံစွာ အောင်မြင်သော စိဒ္ဓိများကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 71

एवं बहुप्रकारेण ध्यानभेदेन कुम्भज / निभालयन्तः श्रीदेवीं भजन्ति महतीं श्रियम् / प्राप्यते सद्भिरेवैषा नासद्भिस्तु कदाचन

အို ကုမ္ဘဇ၊ ဓ్యာန၏အမျိုးမျိုးသော ခွဲခြားနည်းလမ်းများဖြင့် သရီးဒေဝီကို ကြည့်ရှု၍ ဘဂျနာပြုသူတို့သည် မဟာသရီးကို ခံစားရ၏။ ဤသရီးသည် သဒ္ဓါရှိသူကောင်းတို့သာ ရနိုင်ပြီး မကောင်းသူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ မရနိုင်။

Verse 72

यैस्तु तप्तं तपस्तीव्रं तैरेवात्मनि ध्यायते / तस्य नो पश्चिमं जन्म स्वयं यो वा न शङ्करः / न तेन लभ्यते विद्या ललिता परमेश्वरी

တပသ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်သူတို့သာ မိမိအတွင်း၌ ထိုမိခင်ကို ဓ్యာနပြုနိုင်၏။ မိမိကိုယ်တိုင် ရှင်ကရ (ရှီဝ) မဟုတ်သူအတွက် “နောက်ဆုံးမွေးဖွားခြင်း” ဟူသည် မရှိသေး။ ထိုသူအားဖြင့် လလိတာ ပရမေရှွရီဟူသော ဝိဒ္ယာကို မရနိုင်။

Verse 73

वंशे तु यस्य कस्यापि भवेदेष मनुर्यदि / तद्वंश्याः सर्व एव स्युर्मुक्तास्तृप्ता न संशयः

မည်သူမဆို၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ ဤမနု (မနုရာဇ) ပေါ်ထွန်းလာပါက ထိုမျိုးဆက်သားအားလုံးသည် မုက္ခတိကို ရ၍ စိတ်ပြည့်ဝကြမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 74

गुप्ताद्गुप्ततरैवैषा सर्वशास्त्रेषु निश्चिता / वेदाः समस्तशास्त्राणि स्तुवन्ति ललितेश्वरीम्

ဤသို့သော သင်္ခါရသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော အရာဖြစ်၍ သာသနာကျမ်းအပေါင်း၌ အတည်ပြုထားသည်။ ဝေဒနှင့် ကျမ်းစာအပေါင်းတို့သည် လလိတေဣශ්ဝရီကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 75

परमात्मेयमेव स्यादियमेव परा गतिः / इयमेव महत्तीर्थमियमेव महत्फलम्

ဤပင် ပရမాత್ಮာ ဖြစ်၏; ဤပင် အမြင့်ဆုံး သွားရာလမ်း (ပရာဂတိ) ဖြစ်၏။ ဤပင် မဟာတီရ္ထ ဖြစ်၍ ဤပင် မဟာဖလ ဖြစ်၏။

Verse 76

इमां गायन्ति मुनयो ध्यायन्ति सनकादयः / अर्चन्तीमां सुरश्रेष्ठा ब्रह्माद्याः पञ्चसिद्धिदाम्

မုနိတို့သည် ဤနာမကို သီဆိုကြ၏; သနကာဒိတို့သည် ဤကို ဓ్యာနပြုကြ၏။ ဘြဟ္မာတို့အစရှိသော သုရရှေဋ္ဌာတို့သည် ဤကို ပူဇော်ကြပြီး စိဒ္ဓိငါးပါး ပေးသနားသူမ ဖြစ်၏။

Verse 77

न प्राप्यते कुचारित्रैः कुत्सितैः कुटिलाशयैः / दैवबाह्यैर्वृथातर्कैर्वृथा विभ्रान्त बुद्धिभिः

အကျင့်ဆိုးသောသူ၊ အညစ်အကြေးသောသူ၊ စိတ်ကောက်ကွေ့သောသူတို့ဖြင့် မရောက်နိုင်။ ဒေဝတရားကို ပယ်သော အကျိုးမဲ့ အငြင်းပွားမှုများနှင့် အလဟသ လွဲမှားသော ဉာဏ်တို့ဖြင့်လည်း မရောက်နိုင်။

Verse 78

नष्टैरशीलैरुच्छिष्टैः कुलभ्रष्टैश्च निष्ठुरैः / दर्शनद्वेषिभिः पापशीलैराचारनिन्दकैः

စည်းကမ်းပျက်သူ၊ အကျင့်မရှိသူ၊ မသန့်ရှင်းသူတို့ဖြင့် မရောက်နိုင်။ မျိုးရိုးပျက်သူ၊ ကြမ်းတမ်းသူတို့ဖြင့်လည်း မရောက်နိုင်။ ဒർശနကို မုန်းသူ၊ ပာပအကျင့်ရှိသူ၊ အာစာရကို အပြစ်တင်သူတို့ဖြင့် မရောက်နိုင်။

Verse 79

उद्धतैरुद्धतालापैर्दांभिकैरतिमानिभिः / एतादृशानां मर्त्यानां देवानां चातिदुर्लभा

မာနကြီး၍ အော်ဟစ်ပြောဆိုကာ ဟန်ဆောင်လှည့်ဖြားပြီး အလွန်အမင်းအထင်ကြီးသူတို့ကဲ့သို့သော လူသားတို့အတွက်၊ ဒေဝတားတို့၏ ကရုဏာနှင့် အကျိုးတရားသည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 80

देवतानां च पूज्यत्वमस्याः प्रोक्तं घटोद्भव / भण्डासुर वधायैषा प्रादुर्भूता चिदग्नितः

အိုးမှပေါ်ထွန်းသူ (ဃဋောဒ္ဘဝ) ရေ၊ ဤသမီးတော်ကို ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ထိုက်ကြောင်းကို ဆိုထားပြီးပြီ။ ဗဏ္ဍာသူရကို သတ်ရန်အတွက်လည်း သူမသည် စိတ်အဂ္နိ (cid-agni) မှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 81

महात्रिपुरसुन्दर्या सूर्तिस्तेजोविजृंभिता / कामाक्षीति विधात्रा तु प्रस्तुता ललितेश्वरी

မဟာတိရိပုရသုန္ဒရီ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်သည် တေဇောအလင်းရောင်ဖြင့် ပြန့်ပွားတောက်ပ၏။ ဗိဓာတာ (ဖန်ဆင်းရှင်) က သူမကို “ကာမာက္ရှီ” ဟု ခေါ်ကာ “လလိတေရှွရီ” ဟူ၍ ချီးမွမ်းတင်ပြ၏။

Verse 82

ध्यायतः परया भक्त्या तां परां ललितांबिकाम् / सदाशिवस्य मनसो लालनाल्ललिताभिधा

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် အထက်မြတ် လလိတာအမ္ဗိကာကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုသူအတွက်—စဒါရှီဝ၏ စိတ်၌ သူမကို ချစ်ခင်ပျိုးထောင်လျက်ရှိသဖြင့် “လလိတာ” ဟူသော အမည်ကို ရရှိ၏။

Verse 83

यद्यत्कृतवती कृत्यं तत्सर्वं विनिवेदितम् / पूजाविधानमखिलं शास्त्रोक्तेनैव वर्त्मना / खण्डान्तरे वदिष्यामि तद्विलासं महाद्भुतम्

သူမ ပြုလုပ်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်အားလုံးကို အကုန်လုံး တင်ပြပြီးပြီ။ ပူဇော်ပွဲ၏ နည်းလမ်းအလုံးစုံကိုလည်း သာස්တရတွင် ဆိုထားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ နောက်ပိုင်း အခန်းတွင် သူမ၏ အလွန်အံ့ဩဖွယ် လီလာကို ငါ ပြောကြားမည်။

Frequently Asked Questions

No dynastic vamśa-catalog appears in the sampled portion; the chapter’s ‘metadata’ is primarily mantra-taxonomy rather than royal or sage genealogy, functioning as a doctrinal index of sacred sound traditions within Lalitopākhyāna.

None in the sampled verses; the content is classificatory and phonological (mantra hierarchy, bīja/varṇa distinctions) rather than bhuvana-kośa geography or planetary distances.

The significance lies in mantra-tāratamya culminating in Lalitā-mantras: Kāmarāja and Lopāmudrā are presented as supreme mantra-sovereigns, with hādikādi/kādikādi phonemic differences marking distinct vidyā-forms that are said to confer siddhi for bhakti-oriented sādhakas.