Adhyaya 27

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डपुत्रवधो नाम षड्विंशो ऽध्यायः अथ नष्टेषु पुत्रेषु शोकानलपरिप्लुतः / विललाप स दैत्येन्द्रो मत्वा जातं कुलक्षयम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၏ အုတ္တရဘဂၤ၌ ဟယဂ္ရီဝ–အဂသ္တျ သံဝါဒ၊ လလိတောပాఖ్యာန အတွင်း “ဘဏ္ဍ၏ သားတော်များကို သတ်ခြင်း” ဟူသော အခန်း (၂၆) ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သားတို့ ပျက်စီးသွားသောအခါ ဒေတ္တျမင်းသည် ဝမ်းနည်းမီးလောင်လျက် ငိုကြွေးကာ မိမိမျိုးရိုးပျက်သုဉ်းပြီဟု ထင်မြင်၏။

Verse 2

हा पुत्रा हा गुणोदारा हा मदेकपरायणाः / हा मन्नेत्रसुधापूरा हा मत्कुलविवर्धनाः

အို သားတို့ရေ၊ အို ဂုဏ်သတ္တိကျယ်ဝန်းသူတို့ရေ၊ အို ငါ့ကိုသာ အားကိုးရာထားသူတို့ရေ။ အို ငါ့မျက်စိအတွင်း အမృతရည်ပြည့်ဝသူတို့ရေ၊ အို ငါ့မျိုးရိုးကို တိုးပွားစေသူတို့ရေ။

Verse 3

हा समस्तसुरश्रेष्ठमदभञ्जनतत्पराः / हा समस्तसुरस्त्रीणामन्तर्मोहनमन्मथाः

အို သုရအထက်မြတ်တို့၏ မာနကို ချိုးဖျက်ရန် အားထုတ်သူတို့ရေ။ အို သုရမိန်းမတို့၏ အတွင်းစိတ်ကို မောဟစေသော ကာမဒေဝ (မန်မထ) ကဲ့သို့သူတို့ရေ။

Verse 4

दिशत प्रीतिवाचं मे ममाङ्के वल्गताधुना / किमिदानीमिमं तातमवमुच्य सुखं गताः

ငါ့အား ချစ်ခင်သောစကားတစ်ခွန်း ပေးကြပါ; ယခု ငါ့ရင်ခွင်ပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကစားကြပါ။ အဘဒီကို စွန့်ပစ်၍ ယခု ဘာကြောင့် သက်သာရာသို့ သွားကြသနည်း။

Verse 5

युष्मान्विना न शोभन्ते मम राज्यानि पुत्रकाः / रिक्तानि मम गेहानि रिक्ता राजसभापि मे

သားတို့ရေ၊ သင်တို့မရှိလျှင် ငါ့နိုင်ငံတို့ မလှပတော့။ ငါ့အိမ်များလည်း လွတ်လပ်ဗလာ၊ ငါ့နန်းတော်အစည်းအဝေးခန်းလည်း ဗလာဖြစ်၏။

Verse 6

कथमेवं विनिःशेषं हतायूयं दुराशयाः / अप्रधृष्यभुजासत्त्वान्भवतो मत्कुलाङ्कुरान् / कथमेकपदे दुष्टा वनिता संगरे ऽवधीत्

အဘယ်ကြောင့် မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် မိန်းမဆိုးတစ်ယောက်ကြောင့် သင်တို့အားလုံး အဆုံးတိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခံရသနည်း။ မလွယ်ကူစွာ မနှိမ်နင်းနိုင်သော လက်မောင်းခွန်အားရှိသူများ၊ ငါ့မျိုးရိုး၏ အညွန့်များကို စစ်မြေပြင်တွင် အဘယ်ကြောင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

Verse 7

मम नष्टानि सौख्यानि मम नष्टाः कुलस्त्रियः / इतः परं कुले क्षीणे साहसानि सुखानि च

ငါ၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုတို့ ပျက်စီးသွားပြီ၊ ငါ၏ မျိုးရိုးအတွင်းရှိ မိန်းမတို့လည်း ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ ယခုမှစ၍ မျိုးရိုးကျန်ရစ်မှု လျော့နည်းသော် အန္တရာယ်ကင်းသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရသော အပျော်တို့ပါ ပျောက်ကွယ်မည်။

Verse 8

भवतः सुकृतैर्लब्ध्वा मम पूर्वजनुःकृतैः / नाशो ऽयं भवतामद्य जातो नष्टस्ततो ऽस्म्यहम्

သင်တို့၏ ကုသိုလ်ကောင်းကြောင့်လည်း၊ ငါ၏ အတိတ်ဘဝက ကုသိုလ်ကြောင့်လည်း ငါသည် ဤအရာတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့ သင်တို့ကြောင့် ဤပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ငါသည် ပျက်စီးသွားရပြီ။

Verse 9

हा हतो ऽस्मि विपन्नो ऽस्मि मन्दभाग्यो ऽस्मि पुत्रकाः / इति शोकात्स पर्यस्यन्प्रलपन्मुक्तमूर्धजः / मूर्च्छया लुप्तहृदयो निष्पपात नुपासनात्

«ဟာ… ငါ သတ်ခံရပြီ၊ ငါ ပျက်စီးပြီ၊ ငါ ကံမကောင်းလှပြီ သားတို့ရေ!» ဟူ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် လှန်လှောကာ ငိုကြွေးပြောဆို၍ ဆံပင်လွတ်ကျနေသည်။ မူးလဲသွားကာ စိတ်နှလုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ထိုင်ခုံမှ လဲကျသွား၏။

Verse 10

विशुक्रश्च विषङ्गश्च कुटिलाक्षश्च संसदि / भण्डमाश्वासयामासुर्दैवस्य कुटिलक्रमैः

အစည်းအဝေးတွင် ဝိသုက္ရ၊ ဝိသင်္ဂ နှင့် ကုတီလာက္ခ တို့သည် ဒိုင်ဝ၏ ကောက်ကွေ့သော လမ်းစဉ်များကို ပြောကာ ဘဏ္ဍကို နှစ်သိမ့်ပေးကြ၏။

Verse 11

विशुक्र उवाच देवकि प्राकृत इव प्राप्तः शोकस्य वश्यताम् / लपसि त्वे प्रति सुतान्प्राप्तमृत्यून्महाहवे

ဝိသုက္ရ ပြောသည်— «ဒေဝကိ၊ သင်သည် သာမန်လူကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းမှု၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်နေပြီ။ မဟာစစ်ပွဲ၌ သေဆုံးသွားသော သားတို့အတွက် သင် ငိုကြွေးပြောဆိုနေသည်။»

Verse 12

धर्मवान्विहितः पन्था वीराणामेष शाश्वतः / अशोच्यमाहवे मृत्युं प्राप्नुवन्ति यदर्हितम्

ဤသည်ကား သူရဲကောင်းတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော တရားသောလမ်းစဉ်ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ဝမ်းနည်းဖွယ်မရှိသော ထိုက်တန်သည့် သေခြင်းတရားကို ရရှိကြသည်။

Verse 13

एतदेव विनाशाय शल्यवद्बाधते मनः / यत्स्त्री समागत्य हठान्नि हन्ति सुभटान्रणे

အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူရဲကောင်းများကို အကြမ်းပတမ်း သတ်ဖြတ်နေခြင်းသည်သာ ငါ၏စိတ်ကို ဆူးကဲ့သို့ နှိပ်စက်၍ ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်နေသည်။

Verse 14

इत्युक्ते तेन दैत्येन पुत्रशोको व्यमुच्यत / भण्डेन चण्डकालाग्निसदृशः क्रोध आदधे

ထိုဒေတျာ (နတ်ဆိုး) သည် ဤစကားကို ဆိုပြီးသောအခါ သားတို့အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။ ဘဏ္ဍာသည် ကမ္ဘာကုန်သောအခါ လောင်ကျွမ်းသော မီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

Verse 15

स कोशात्क्षिप्रमुद्धृत्य खड्गमुग्रं यमोपमम् / विस्फारिताक्षियुगलो भृशं जज्वाल तेजसा

ယမမင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားကို ဓားအိမ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

Verse 16

इदानीमेव तां दुष्टां खड्गेनानेन खण्डशः / शकलीकृत्य समरे श्रमं प्राप्स्यामि बन्धुभिः

ယခုပင်လျှင် ဤဓားဖြင့် ထိုမိန်းမယုတ်ကို စစ်မြေပြင်၌ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ငါသည် ငါ၏ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ စိတ်သက်သာရာ ရပေအံ့။

Verse 17

इति रोषस्खलद्वर्णः श्वसन्निव भुजङ्गमः / खड्गं विधुन्वन्नुत्थाय प्रचचाला तिमत्तवत्

ထို့နောက် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာအရောင်ပြောင်းလဲ၍ မြွေကဲ့သို့ ဟစ်ဟစ်ရှူကာ၊ ဓားကို လှုပ်ခါလျက် ထရပ်ပြီး မူးယစ်သူကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွား၏။

Verse 18

तं निरुध्य च संभ्रान्ताः सर्वे दानवपुङ्गवाः / वाचमूचुरतिक्रोधाज्ज्वलन्तो ललितां प्रति

သူ့ကို တားဆီးလိုက်ကြပြီး အားလုံးသော ဒာနဝခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့ကာ၊ အလွန်ဒေါသတောက်လောင်လျက် လလိတာကို ရည်ညွှန်း၍ စကားဆိုကြ၏။

Verse 19

न तदर्थे त्वया कार्यः स्वामिन्संभ्रम ईदृशः / अस्माभिः स्वबलैर्युक्तै रणोत्साहो विधीयते

အရှင်၊ ထိုကိစ္စကြောင့် ဤသို့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှု မပြုပါနှင့်။ မိမိတို့၏ အင်အားနှင့် ပြည့်စုံသော ကျွန်ုပ်တို့က စစ်ပွဲအတွက် ရဲရင့်စိတ်ကို ထူထောင်မည်။

Verse 20

भवदाज्ञालवं प्राप्य समस्तभुवनं हठात् / विमर्द्दयितुमीशाः स्मः किमु तां मुग्धभामिनीम्

အရှင်၏ အမိန့်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ရရှိလျှင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာလောကအပေါင်းကို အတင်းအကျပ် ချေမှုန်းနိုင်ပါသည်။ ထိုမိုက်မဲသနားဖွယ် မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတော့ ဘာသာနည်း?

Verse 21

किं चूषयामः सप्ताब्धीन्क्षोदयामो ऽथ वा गिरीन् / अधरोत्तरमेवैतत्त्रैलोक्यं करवाम वा

ကျွန်ုပ်တို့သည် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကို စုပ်ခြောက်စေမလား၊ သို့မဟုတ် တောင်တန်းများကို ကြိတ်ချေမလား။ သို့တည်းမဟုတ် တြိလောကကို အောက်အပေါ် ပြောင်းလဲ၍ လှန်လှောမလား။

Verse 22

छिनदाम सुरान्सर्वान्भिनदाम तदालयान् / पिन्षाम हरित्पालानाज्ञां देहि महामते

“နတ်တို့အားလုံးကို ဖြတ်တောက်မည်၊ သူတို့၏ နေရာအိမ်ရာများကို ခွဲဖျက်မည်၊ ဟရိတ်ပာလ (အစိမ်းရောင်ကာကွယ်သူ) တို့ကိုလည်း ကြိတ်ချေမည်—အို မဟာမတိ၊ အမိန့်တော် ပေးပါ။”

Verse 23

इत्युदीरित माकर्ण्य महाहङ्कारगर्वितम् / उवाच वचनं क्रुद्धः प्रतिघारुणलोचनः

ထိုသို့ အဟင်္ကာရကြီးမား၍ မာနထောင်လွှားသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ သူသည် ဒေါသထွက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးဖြင့် စကားဆို하였다။

Verse 24

विशुक्र भवता गत्वा मायान्तार्हितवर्ष्मणा / जयविघ्नं महायन्त्रं कर्त्तव्यं कटके द्विषाम्

အို ဝိသုကရ၊ မာယာဖြင့် ကိုယ်ရုပ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ သွားလော့။ ရန်သူတို့၏ တပ်စခန်းအတွင်း၌ “ဇယဝိဃ္န” ဟူသော အောင်မြင်မှုကို တားဆီးသော မဟာယန္တရကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 25

इति तस्य वचः श्रुत्वा विशुक्रो रोषरूषितः / मायातिरोहितवपुर्जगाम ललिताबलम्

ထိုသူ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဝိသုကရသည် ဒေါသပြင်းထန်ကာ မာယာဖြင့် ကိုယ်ရုပ်ကို ဖျောက်ကွယ်၍ လလိတာ၏ တပ်ဖွဲ့သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 26

तस्मिन्प्रयातुमुद्युक्ते सुर्यो ऽस्तं समुपागतः / पर्यस्तकिरणस्तोमपाटलीकृतदिङ्मुखः

သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နေမင်းသည် အနောက်သို့ ဝင်လေ၏။ ရောင်ခြည်အစုအဝေးများ ပြန့်ကျဲကျသွားကာ အရပ်မျက်နှာတို့သည် ပာဋလီပန်းရောင်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 27

अनुरागवती संध्या प्रयान्तं भानुमालिनम् / अनुवव्राज पातालकुञ्जे रन्तुमिवोत्सुका

ချစ်မြတ်နိုးမှုဖြင့်ပြည့်ဝသော ဆန္ဓျာသည် ထွက်ခွာသွားသော ရောင်ခြည်မော်လိန် သုရိယကို လိုက်ပါသွား၍ ပာတාලဂူတော၌ ကစားပျော်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 28

वेगात्प्रपततो भानोर्देहसंगात्समुत्थिताः / चरमाब्धेरिव पयःकणास्तारा विरेजिरे

အရှိန်ဖြင့်ကျဆင်းသွားသော သုရိယ၏ ကိုယ်ရောင်ခြည်ထိတွေ့မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းမှုန်များသည် နောက်ဆုံးသမုဒ္ဒရာမှ ရေမှုန်ကဏ္ဍများကဲ့သို့ ကြယ်များအဖြစ် တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သည်။

Verse 29

अथाससाद बहुलं तमः कज्जलमेचकम् / सार्थं कर्त्तुमिवोद्युक्तं सवर्णस्यासिदुर्धिया

ထို့နောက် ကာဇ္ဇလကဲ့သို့ အမဲနက်ထူထဲသော အမှောင်သည် ရောက်လာ၍၊ အရောင်တူသူတို့နှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် ကြံစည်သကဲ့သို့ မကောင်းသောဉာဏ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 30

मायारथं समारूढो गूढशर्वरसंवृतः / अदृश्यवपुरापेदे ललिताकटकं खलः

ထိုလူဆိုးသည် မာယာရထားကို စီးနင်း၍ ည၏အမှောင်အရသာဖြင့် ဖုံးကွယ်နေကာ၊ မမြင်ရသောကိုယ်ပုံဖြင့် လလိတာကဋက မြို့သို့ ရောက်သွား၏။

Verse 31

तत्र गत्वा ज्वलज्ज्वालं वह्निप्राकारमण्डलम् / शतयोजनविस्तारामालोकयत् दुर्मतिः

ထိုနေရာသို့ရောက်သော် မကောင်းသောစိတ်ရှိသူသည် မီးလျှံတောက်လောင်နေသော မီးကာရံဝိုင်းကို ကြည့်မြင်၏၊ ၎င်း၏အကျယ်သည် ယောဇန တစ်ရာတိုင်အောင် ပြန့်ကျယ်နေ၏။

Verse 32

परितो विभ्रमञ्शालमवकाशमवाप्नुवन् / दक्षिणं द्वारमासाद्य निदध्यौ क्षणमुद्धतः

သူသည် ခန်းမပတ်လည် လှည့်လည်ရှာဖွေကာ လွတ်လပ်ရာနေရာကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် တောင်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်လျှင် ခဏတစ်ခါ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ တွေးတော၍ ရပ်နေ၏။

Verse 33

तत्रापश्यन्महासत्त्वास्सावधाना धृतायुधाः / आरूढयानाः सनद्धवर्माणो द्वारदेशतः

ထိုနေရာ၌ မဟာသတ္တဝါ စစ်သူရဲများသည် သတိပြုကာ လက်နက်ကိုင်ထားကြ၏။ ယာဉ်ပေါ်တက်စီး၍ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ကာ တံခါးအနီးတွင် တန်းစီနေကြ၏။

Verse 34

स्तंभिनीप्रमुखाः शक्तीर्विशत्यक्षौहिणीयुताः / सर्वदा द्वाररक्षार्थं निर्दिष्टा दण्डनाथया

“စတမ္ဘိနီ” စသည့် သက္တိတော်များသည် အက္ရှောဟိဏီ နှစ်ဆယ်နှင့်တကွ အင်အားကြီးလှ၏။ တံခါးကာကွယ်ရန်အတွက် ဒဏ္ဍနာထာက အမြဲတမ်း ခန့်အပ်ထား၏။

Verse 35

विलोक्य विस्मयाविष्टो विचार्य च चिरं तदा / शालस्य बहिरेवासौ स्थित्वा यन्त्रं समातनोत्

မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားကာ အချိန်ကြာကြာ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ယန္တရားကို စီမံတပ်ဆင်လေ၏။

Verse 36

गव्यूतिमात्रकायामे तत्समानप्रविस्तरे / शिलापट्टे सुमहति प्रालिखद्यन्त्रमुत्तमम्

အလျား ဂဗျူတိ တစ်ခုနှင့် အကျယ်လည်း ထိုမျှတူသော ကျောက်ပြားကြီးပေါ်တွင် အထူးမြတ်သော ယန္တရားကို သူက ရေးဆွဲလေ၏။

Verse 37

अष्टदिक्ष्वष्टशूलेन संहाराक्षरमौलिना / अष्टभिर्दैवतैश्चैव युक्तं यन्त्रं समालिखत्

အရှေ့အနောက် စသည့် ဒစ်ရှ်ရှစ်ပါး၌ သုံးလှံရှစ်စင်းနှင့်၊ သံဟာရ အက္ခရာကို မောက်လီကဲ့သို့ ထိပ်တင်ထားကာ၊ ဒေဝတာရှစ်ပါးနှင့် ယှဉ်တွဲသော ယန္တရကို ရေးဆွဲ하였다။

Verse 38

अलसा कृपणा दीना नितन्द्राच प्रमीलिका / क्लीबा च निरहङ्कारा चेत्यष्टौ देवताः स्मृताः

အလသာ၊ ကೃပဏာ၊ ဒီနာ၊ နိတန္ဒ్రာ၊ ပရမီလိကာ၊ ကလီဘာ၊ နိရဟင်ကာရာ စသည်တို့ကို ဒေဝတာရှစ်ပါးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 39

देवताष्टकमेतश्च शूलाष्टकपुटोपरि / नियोज्य लिखितं यन्त्रं मायावी सममन्त्रयत्

မాయာဝီသည် ဒေဝတာရှစ်ပါးကို သုံးလှံရှစ်စင်း၏ အပေါ်အလွှာ၌ တင်စီကာ၊ ရေးပြီးသော ယန္တရကို မန္တရဖြင့် တညီတညွတ် မန္တရသွင်း하였다။

Verse 40

पूजां विधाय मन्त्रस्य बलिभिश्छागलादिभिः / तद्यन्त्रं चारिकटके प्राक्षिपत्समरे ऽसुरः

မန္တရကို ပူဇော်ကာ၊ ဆိတ်စသည်တို့ဖြင့် ဘလိပူဇာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အဆုရသည် စစ်ပွဲအတွင်း ကတကအလယ်သို့ ထိုယန္တရကို ပစ်ချ하였다။

Verse 41

पाकारस्य बहिर्भागे वर्तिना तेन दुर्धिया / क्षिप्तमुल्लङ्घ्य च रणे पपात कटकान्तरे

အကြံမကောင်းသော ထိုသူ၏ လက်ဖြင့် ကာရံတံတိုင်း၏ အပြင်ဘက်မှ ပစ်ချထားသော ယန္တရသည် စစ်မြေပြင်၌ ခုန်လွှားကာ တပ်စခန်းအလယ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 42

तद्यन्त्रस्य विकारेण कटकस्थास्तुशक्तयः / विमुक्तशस्त्रसंन्यासमास्थिता दीनमानसाः

ထိုယန္တရား၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဝိုင်းရံနေသော အင်အားတို့သည် လက်နက်ကိုချ၍ စစ်ပွဲကို စွန့်ကာ စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းလျက် နေကြ၏။

Verse 43

किं हतैरसुरैः कार्यं शस्त्राशस्त्रिक्रमैरलम् / जयसिद्धफलं किं वा प्राणिहिंसा च पापदा

သတ်ပြီးသော အသူရတို့နှင့် ဘာလုပ်စရာရှိသနည်း။ လက်နက်ရှိလက်နက်မရှိ အကွက်အကွင်းတို့လည်း လုံလောက်ပြီ။ အောင်မြင်ခြင်း၏ အကျိုးက ဘာနည်း၊ သတ္တဝါသတ်ခြင်းက ပ罪ကိုပေး၏။

Verse 44

अमराणां कृते को ऽयं किमस्माकं भविष्यति / वृथा कलकलं कृत्वा न फलं युद्धकर्मणा

ဤစစ်ပွဲသည် အမရဒေဝတို့အတွက်ပင် ဖြစ်သလား၊ သို့သော် ငါတို့အတွက် အဘယ်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ အလကား ဆူညံသံထွက်စေပြီး စစ်လုပ်ငန်း၌ အကျိုးမရှိ။

Verse 45

का स्वामिनी महाराज्ञी का वासौ दण्डनायिका / का वा सा मन्त्रिणी श्यामा भृत्यत्वं नो ऽथ कीदृशम्

အရှင်မဟာမိဖုရားသည် မည်သူနည်း။ ဒဏ္ဍနာယိကာ ဝါဆိုသည် မည်သူနည်း။ မန္တရိဏီ ရှျာမာသည် မည်သူနည်း။ ထို့ပြင် ငါတို့၏ ကျွန်ခံမှုသည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 46

इह सर्वाभिरस्माभिर्भृत्यभूताभिरेकिका / वनिता स्वामिनीकृत्ये किं फलं मोक्ष्यते परम्

ဤနေရာ၌ ငါတို့အားလုံးသည် ကျွန်ဖြစ်နေကြပြီး၊ မိန်းမတစ်ဦးကို အရှင်မအဖြစ် ထားရမည်ဆိုလျှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အကျိုး—မောက္ခပင်—ဘယ်လို စွန့်လွှတ်ရမည်နည်း။

Verse 47

परेषां मर्मभिदुरैरायुधैर्न प्रयोजनम् / युद्धं शाम्यतु चास्माकं देहशस्त्रक्षतिप्रदम्

သူတစ်ပါးတို့၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော လက်နက်များကို သုံးရန် မလိုပါ။ ငါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်နက်ဒဏ်ရာပေးသော စစ်ပွဲသည် ငြိမ်းချမ်းပါစေ။

Verse 48

युद्धे च मरणं भावि वृथा स्युर्जीवितानि नः / युद्धे मृत्युर्भवेदेव इति तत्र प्रमैव का

စစ်ပွဲတွင် သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်၊ ထို့ကြောင့် ငါတို့၏ အသက်ရှင်မှုတို့သည် အလဟသ ဖြစ်မည်။ စစ်ပွဲတွင် သေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာ၌ သံသယ ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 49

उत्साहेन फलं नास्ति निद्रैवैका सुखावहा / आलस्यसदृशं नास्ति चित्तविश्रान्तिदायकम्

အားထုတ်မှုဖြင့် အကျိုးမရှိ၊ အိပ်ခြင်းတစ်ခုတည်းသာ သက်သာမှုကို ဆောင်ကြဉ်းသည်။ ပျင်းရိခြင်းကဲ့သို့ စိတ်ကို အနားပေးနိုင်သော အရာမရှိ။

Verse 50

एतादृशीश्च नो ज्ञात्वा सा राज्ञी किं करिष्यति / तस्या राज्ञीत्वमपि नः समवायेन कल्पितम्

ငါတို့၏ အခြေအနေသည် ဤသို့ဖြစ်ကြောင်း သိပြီးနောက် ထိုမိဖုရားသည် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုမိဖုရားဖြစ်ခြင်းတောင် ငါတို့၏ အစုအဖွဲ့သဘောတူညီမှုဖြင့်သာ ခန့်ထားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 51

एवं चोपेक्षितास्माभिः सा विनष्टबला भवेत् / नष्ट सत्त्वा च सा राज्ञी कान्नः शिक्षां करिष्यति

ဤသို့ ငါတို့က လျစ်လျူရှုထားလျှင် သူမ၏ အင်အားသည် ပျက်စီးသွားမည်။ သတ္တိလည်း ဆုံးရှုံးသွားသော ထိုမိဖုရားသည် ငါတို့ကို ဘာဖြင့် သင်ကြားနိုင်မည်နည်း။

Verse 52

एवमेव रणारंभं विमुच्य विधुतायुधाः / शक्तयो निद्रया द्वारे घूर्णमाना इवाभवन्

ဤသို့ပင် စစ်ပွဲအစကို လွှတ်ချ၍ လက်နက်များ ပြုတ်ကျသွားသော သက္တိများသည် အိပ်ငိုက်ခြင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် တံခါးဝ၌ လည်ဝဲလှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 53

सर्वत्र मान्द्यं कार्येषु महदालस्यमागतम् / शिथिलं चाभवत्सर्वं शक्तीनां कटकं महत्

နေရာတိုင်းတွင် လုပ်ငန်းများ၌ ပျင်းရိမောပန်းမှု ပေါ်လာ၍ အလွန်ကြီးသော အလေးအနက်မရှိခြင်း ရောက်လာသည်; သက္တိတို့၏ ကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့လည်း အားလျော့ပျော့ပြောင်းသွား၏။

Verse 54

जयविघ्नं महायन्त्रमिति कृत्वा स दानवः

ထို ဒာနဝသည် «ဇယဝိဃ္န မဟာယန္တရ» ဟူ၍ သဘောတူကာ ထိုသို့ ပြုလုပ်၏။

Verse 55

निर्विद्य तत्प्रभावेण कटकं प्रमिमन्थिषुः / द्वितीययुद्धदिवसस्यार्धरात्रे गते सति

ထိုအာနုဘော်ကြောင့် သူတို့သည် စိတ်ပင်ပန်းငြီးငွေ့လာကာ တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပျက်စီးစေကြ၏၊ ဒုတိယ စစ်နေ့၏ အလယ်ည ကျော်လွန်သွားသောအခါ။

Verse 56

निस्मृत्य नगराद्भूयस्त्रिंशदक्षौहिणीवृतः / आजगाम पुनर्दैत्यो विशुक्रः कटकं द्विषाम्

မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်ကို မေ့လျော့သကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ ဒೈတျ ဝိသုကရသည် သုံးဆယ် အက္ခေါဟိဏီဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရန်သူတို့၏ တပ်စခန်းသို့ ပြန်လည် ရောက်လာ၏။

Verse 57

अश्रूयन्त ततस्तस्य रणनिःसाणनिस्वनाः / तथापि ता निरुद्योगाः शक्तयः कटके ऽभवन्

ထို့နောက် သူ၏ စစ်မြေပြင်၌ လက်နက်ထိခတ်သံများ ကြားရ၏။ သို့သော် တပ်တန်းအတွင်းရှိ သက္တိတော်များသည် လှုပ်ရှားမထွက်ဘဲ အလုပ်မစတင်ကြ။

Verse 58

तदा महानुभावत्वाद्विकारैर्विघ्नयन्त्रजैः / अस्पृष्टे मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तामवा पतुः

ထိုအခါ မဟာအာနုဘော်ကြောင့် အနှောင့်အယှက်ယန္တရားမှ ဖြစ်သော ပြောင်းလဲမှုများသည် မန္တရိဏီနှင့် ဒဏ္ဍနာထကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 59

अहो बत महत्कष्टमिदमापतितं भयम् / कस्य वाथ विकारेण सैनिका निर्गतोद्यमाः

အိုဟယ်၊ ဤသည်မှာ ကြီးမားသောဒုက္ခနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပြီ။ မည်သူ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် စစ်သည်တို့သည် အားထုတ်မှုကင်း၍ စိတ်ဓာတ်ကျသနည်း။

Verse 60

निरस्तायुधसंरंभा निद्रातन्द्राविघूर्णिताः / न मानयन्ति वाक्यानि रार्चयन्ति महेश्वरीम् / औदासीन्यं वितन्वन्ति शक्तयो निस्पृहा इमाः

သူတို့သည် လက်နက်ကိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပယ်ဖျက်ကာ အိပ်ငိုက်မောပန်းခြင်းကြောင့် လှုပ်ရှားမရ။ စကားအမိန့်များကို မလေးစားကြဘဲ မဟေရှဝရီကိုသာ ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။ ဆန္ဒကင်းသော ထိုသက္တိတော်များသည် မနာလိုမနာကျင်သော အလျှော့အတင်းမရှိသည့် ဥပေက္ခာကို ဖြန့်ကျက်နေကြ၏။

Verse 61

इति ते मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तापरायणे / चक्रस्यन्दनमारूढे महाराज्ञीं समूचतुः

ထို့ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် မျက်နှာမူနေသော မန္တရိဏီနှင့် ဒဏ္ဍနာထတို့သည် စက်ရသျန္ဒန (ရထား) ပေါ်တက်ကာ မဟာရာဇ္ဍနီကို လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 62

मन्त्रिण्युवाच देवि सक्य विकारो ऽयं शक्तयो विगतोद्यमाः / न शृण्वन्ति महाराज्ञि तवाज्ञां विश्वपालिताम्

ဝန်ကြီးမက ပြော၏— «ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤအပြောင်းအလဲသည် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အင်အားတပ်များသည် ကြိုးပမ်းမှု ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ မဟာရာဇ္ဍနီမယ်တော်၊ ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းသော မယ်တော်၏ အမိန့်ကို မနာခံကြပါ»။

Verse 63

अन्योन्यं च विरक्तास्ताः पराच्यः सर्वकर्मसु / निद्रातन्द्रामुकुलिता दुर्वाक्यानि वितन्वते

သူတို့သည် အချင်းချင်း စိတ်ကွာ၍ အလုပ်အကိုင် အားလုံးတွင် မစိုက်ထုတ်ကြ။ အိပ်ငိုက်မူးဝေ၍ မျက်လုံးပိတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဆိုးစကားများကို ပျံ့နှံ့စေကြ၏။

Verse 64

का दण्डिनी मन्त्रिणी का महाराज्ञीति का पुनः / युद्धं च कीदृशमिति क्षेपं भूरि वितन्वते

«ဒဏ္ဍင်နီက ဘယ်သူလဲ၊ ဝန်ကြီးမက ဘယ်သူလဲ၊ မဟာရာဇ္ဍနီက ဘယ်သူလဲ» ဟုလည်း၊ «စစ်ပွဲက ဘယ်လိုမျိုးလဲ» ဟုလည်း များစွာသော လှောင်ပြောင်စကားများကို ဖြန့်ကြ၏။

Verse 65

अस्मिन्नेवान्तरे शत्रुरागच्छति महाबलः / उद्दण्डभेरीनिस्वानैर्विभिन्दन्निव रोदसी

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အင်အားကြီးသော ရန်သူသည် ချဉ်းကပ်လာ၏။ အလွန်ကျယ်လောင်သော စစ်ဗေရီသံများဖြင့် မိုးမြေကို ခွဲဖောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 66

अत्र यत्प्राप्तरूपं तन्महाराज्ञि प्रपद्यताम् / इत्युक्त्वा सह दण्डिन्या मन्त्रिणी प्रणतिं व्यधात्

«မဟာရာဇ္ဍနီမယ်တော်၊ ဤနေရာ၌ ဖြစ်လာသမျှ အခြေအနေကို လက်ခံ၍ ဆောင်ရွက်ပါ» ဟုဆိုပြီး၊ ဝန်ကြီးမက ဒဏ္ဍင်နီနှင့်အတူ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကန်တော့၏။

Verse 67

ततः सा ललिता देवी कामेश्वरमुखं प्रति / दत्तदृष्टडिः समहसदतिरक्तरदावलिः

ထို့နောက် လလိတာ ဒေဝီသည် ကာမေရှွရ၏ မျက်နှာသို့ မျက်စိတင်၍ ကြည့်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးကာ နီရဲတောက်ပသော သွားတန်းဖြင့် လင်းလက်နေ하였다။

Verse 68

तस्याः स्मितप्रभापुञ्जे कुञ्जराकृतिमान्मुखे / कटक्रोडगलद्दानः कश्चिदेव व्यजृंभत

သူမ၏ အပြုံးရောင်ခြည်စုတစ်စုကဲ့သို့ တောက်ပသော၊ ဆင်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မျက်နှာ၌၊ လည်ပင်းအောက်မှ ဒါနရည်ယိုကျနေသကဲ့သို့ ဆင်တစ်ကောင်တည်းကဲ့သို့ တစ်ဦးတစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 69

जपापटलपाटल्यो बालचन्द्रवपुर्धरः / बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम्

ဂျပါပန်းရောင်နီနုကဲ့သို့ အလှတရားရှိ၍၊ လငယ်၏ အလင်းရောင်ကို ကိုယ်တော်ပေါ်တွင် ဆောင်ထားကာ၊ ဘီဇပူရ फल၊ ဂဒါ၊ အမိක්ෂုချာပ (ကြံလေး)၊ ရှူးလ၊ နှင့် စုဒර්ရှန စက်ရကို ကိုင်ဆောင်하였다။

Verse 70

अब्जपाशोत्पलव्रीहिमञ्जरीवरदां कुशान् / रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन्

ကိုယ်တော်၏ လက်ဆယ်ဖက်ဖြင့် ကြာပန်း၊ ပာရှ (ကြိုးချည်)၊ ဥတ္ပလ (ကြာပြာ)၊ စပါးမဉ္ဇရီ၊ वरदာ (ကောင်းချီးပေးသော လက်ဟန်)၊ ကုရှမြက်၊ နှင့် ရတနာကုံဘကို ဆောင်ယူ၍ မြှောက်တင်ထား하였다။

Verse 71

तुन्दिलश्चन्द्रचूडालो मन्द्रबृंहितनिस्वनः / सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम्

ဗိုက်ဝဝဖြစ်၍ ခေါင်းပေါ်တွင် လငယ်ကို ဆင်မြန်းထားကာ၊ နိမ့်နက်ထူထဲသော အသံဖြင့် မြည်ဟည်းလျက်၊ စിദ്ധိလက္ခမီနှင့် ပေါင်းဖက်နေသော သူသည် မဟေရှွရီကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 72

तया कृताशीः स महान्गणनाथो गजाननः / जयविघ्नमहायन्त्रंभेत्तुं वेगाद्विनिर्ययौ

ထိုမိဖုရား၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံယူပြီး မဟာဂဏနာထ၊ ဆင်မျက်နှာတော် ဂဇာနနသည် “ဇယဝိဃ္န” မဟာယန္တရကို ချိုးဖျက်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 73

अन्तरेवहि शालस्य भ्रमद्दन्तावलाननः / निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत्

အဆောင်အတွင်း၌ပင်၊ သွားတံများ လှုပ်ရှားဝဲလည်နေသော ဆင်မျက်နှာတော်သည် တိတ်တဆိတ် တစ်နေရာရာတွင် ကပ်လျက်လျှို့ဝှက်နေသော “ဇယဝိဃ္န” ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 74

स देवो घोरनिर्घातैर्दुःसहैर्दन्तपातनैः / क्षणाच्चूर्मीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम्

ထိုဒေဝသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ထိခိုက်သံကြီးများနှင့် မခံနိုင်လောက်သော သွားတံဖြင့် ထိုးချခြင်းတို့ကြောင့် “ဇယဝိဃ္န” မဟာကျောက်တုံးကို ခဏချင်းပင် အမှုန့်အဖြစ် ချေမွသွား၏။

Verse 75

तत्र स्थिताभिर्दुष्टाभिर्देवताभिः सहैव सः / परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि

ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသော မကောင်းသော ဒေဝတားများနှင့်အတူ သူသည် ထိုယန္တရကို ဖုန်မှုန့်အကျန်သာ ကျန်အောင် ပြုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်လိုက်၏။

Verse 76

ततः किलकिलारावं कृत्वाऽलस्यविवर्जिताः / उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः

ထို့နောက် ပျင်းရိမှုကင်းသော လက်နက်ကိုင် “သက္တိ” များသည် ကိလကိလာ ဟု အော်ဟစ်သံပြုကာ စစ်ပွဲပြုရန် တက်ကြွစွာ ထွက်လာကြ၏။

Verse 77

स देतिवदनः कण्ठकलिताकुण्ठनिस्वनः / जययन्त्रं हि तत्सृष्टं तथा रात्रौ व्यनाशयत्

ဒေတိဝမျက်နှာရှိသော အသူရသည် လည်ချောင်းမှ မပြတ်မတောက် မြည်သံထွက်၍၊ ဖန်တီးထားသော အောင်မြင်ယန္တရားကို ညအခါ၌ပင် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

Verse 78

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भण्डः स क्षोभमाययौ / ससर्जय बहूनात्मरूपान्दन्तावलाननान्

ဤအကြောင်းအရာကို ကြားသိသော် ဘဏ္ဍသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဒေါသထန်လာကာ၊ မိမိအတ္တရုပ်ပုံများစွာကို ဖန်တီးပြီး ဆင်မျက်နှာ၊ ဆင်စွယ်တန်းရှိသူများကို ထုတ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 79

ते कटक्रोडविगलन्मदसौरभचञ्चलैः / चञ्चरीककुलैरग्रे गीयमानमहोदयाः

သူတို့၏ ခါးဘက်မှ စီးကျလာသော မဒရနံ့ကြောင့် လှုပ်ရှားသွားသော ပျားအုပ်များသည် အရှေ့တွင် ပျံဝဲကာ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော အောင်မြင်မှုကို သီဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ하였다။

Verse 80

स्फुरद्दाडिमकिञ्जल्कविक्षेपकररोचिषः / सदा रत्नाकरानेकहेलया पातुमुद्यताः

သူတို့၏ လက်ရောင်ခြည်သည် တောက်ပသော ဒါဍိမပန်းမှုန်များကို ပက်ဖြန့်သကဲ့သို့ လင်းလက်၍၊ ရတနာသမုဒ္ဒရာများကိုပင် အလွယ်တကူ သောက်ယူမည်ဟု အမြဲတမ်း ထိုးထွင်းတက်ကြွနေ하였다။

Verse 81

आमोदप्रमुखा ऋद्धिमुख्यशक्तिनिषेविताः / आमोदश्च प्रमोदश्च मुमुखो दुर्मुखस्तथा

အာမောဒကို ဦးဆောင်၍၊ ဣဒ္ဓိနှင့် အဓိကသော သက္တိတို့က ဝန်းရံအမှုထမ်းကြသည်။ အာမောဒ၊ ပရမောဒ၊ မုမုခ၊ ဒုರ್ಮုခတို့လည်း ပါဝင်하였다။

Verse 82

अरिघ्नो विघ्नकर्त्ता च षडेते विघ्ननायकाः / ते सप्तकोटिसंख्यानां हेरंबाणामधीश्वराः

အရိဃ္နနှင့် ဝိဃ္နကရ္တ္တာတို့အပါအဝင် ဤခြောက်ပါးသည် အတားအဆီးတို့၏ နာယကများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ဟေရမ္ဗဂဏများ ခုနှစ်ကုဋိအရေအတွက်၏ အဓိဣශ්ဝရများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 83

ते पुरश्चलितास्तस्य महागणपते रणे / अग्निप्राकारवलयाद्विनिर्गत्य गजाननाः

မဟာဂဏပတိ၏ စစ်ပွဲ၌ သူတို့သည် ရှေ့တန်းသို့ ချီတက်ကြ၏။ ဂဇာနနတို့သည် မီးကာရံဝိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 84

क्रोधहुङ्कारतुमुलाः प्रत्य पद्यन्त दानवान् / पुनः प्रचण्डफूत्कारबधिरीकृतविष्टपाः

ဒေါသဟုṅကာရ၏ ဆူညံလှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့သည် ဒာနဝတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ဖူးတ်ကာရကြောင့် လောကသုံးပါးသည် နားမကြားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 85

पपात दैत्यसैन्येषु गणचक्रचमूगणः / अच्छिदन्निशितैर्बाणैर्गणनाथः स दानवान्

ဂဏစက်ကရစစ်တပ်စုသည် ဒೈတျစစ်တပ်အတွင်းသို့ ကျရောက်ဝင်ရောက်၏။ ဂဏနာထသည် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ဒာနဝတို့ကို ဖြတ်တောက်လေ၏။

Verse 86

गणनाथेन तस्याभूद्विशुक्रस्य महौजसः / युद्धमुद्धतहुङ्कारभिन्नकार्मुकनिःस्वनम्

ထို့နောက် ဂဏနာထနှင့် အင်အားကြီးသော ဝိရှုကရတို့၏ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်၏။ ထိုစစ်ပွဲသည် မာန်တက်ဟုṅကာရကြောင့် လေးကြိုးသံပင် ကွဲပြားသကဲ့သို့ ဆူညံလေ၏။

Verse 87

भ्रुकुटी कुटिले चक्रे दष्टोष्ठमतिपाटलम् / विशुक्रो युधि बिभ्राणः समयुध्यत तेन सः

ဝိသုက္ရသည် မျက်ခုံးကိုကွေးကောက်စေ၍ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ နီရဲတောက်ပလျက် စစ်မြေပြင်၌ လက်နက်ကိုင်ဆောင်၍ သူနှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 88

शस्त्राघट्टननिस्वानैर् हुंकारैश्च सुरद्विषाम् / दैत्यसप्तिखुरक्रीडत्कुद्दालीकूटनिस्वनैः

လက်နက်ချင်းထိခတ်သံများ၊ နတ်တို့၏ရန်သူများ၏ “ဟုမ်” ဟု အော်သံများနှင့်၊ ဒေတ္တများ၏ မြင်းခွာကစားသံ၊ ကုဒ္ဒာလီတူတူထုသံကဲ့သို့သော ဆူညံသံများဖြင့်။

Verse 89

फेत्कारैश्च गचेन्द्राणां भयेनाक्रन्दनैरपि / हेषया च हयश्रेण्या रथचक्रस्वनैरपि

ဆင်ကြီးများ၏ ဖက်တ်ကာအော်သံများ၊ ကြောက်ရွံ့၍ ငိုကြွေးသံများနှင့်၊ မြင်းတန်း၏ ဟိန်းသံများ၊ ရထားဘီးလှည့်သံများဖြင့်လည်း။

Verse 90

धनुषां गुणनिस्स्वानैश्चक्रचीत्करणैरपि

လေးကြိုးတင်းသံများနှင့် စက်ရိုက်သံကဲ့သို့သော စက်ဝိုင်းလက်နက်၏ “စိတ်စိတ်” သံများဖြင့်လည်း။

Verse 91

शरसात्कारघोषैश्च वीरभाषाकदंबकैः / अट्टहासैर्महेन्द्राणां सिंहनादैश्चभूरिशः

မြားထိခတ်သံများနှင့် သူရဲကောင်းတို့၏ စကားသံအစုအဝေးများ၊ မဟိန္ဒြများ၏ အက်တဟာသ (ဟားဟားကြီး) သံများနှင့် ခြင်္သေ့ဟိန်းသံများ အလွန်များစွာဖြင့်။

Verse 92

क्षुभ्यद्दिगन्तरं तत्र ववृधे युद्धमुद्धतम् / त्रिंशदक्षौहिणी सेना विशुक्रस्य दुरात्मनः

ထိုအခါ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တုန်လှုပ်ကာ ရန်ပွဲကြမ်းတမ်းသည် ပိုမိုကြီးထွားလာ၏။ မကောင်းစိတ်ရှိသော ဝိသုကရ၏ စစ်တပ် သုံးဆယ် အက္ရှောဟိဏီ ဖြစ်၏။

Verse 93

प्रत्येकं योधया मासुर्गणनाथा महारथाः / दन्तैर्मर्म विभिन्दन्तो विष्टंयतश्च शुण्डया

ဂဏနာထ မဟာရထတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ သွားများဖြင့် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ထိုးဖောက်ကာ၊ နှာခေါင်းတံ (ဆုဏ္ဍာ) ဖြင့်လည်း ဆွဲနှုတ်၍ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 94

क्रोधयन्तः कर्णतालैः पुष्कलावर्त्तकोपमैः / नासाश्वासैश्च परुषैर्विक्षिपन्तः पताकिनीम्

သူတို့သည် နားရွက်ခတ်သံဖြင့် ဒေါသကို ထိုးထွင်းကာ၊ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ က怒ပြင်းထန်၏။ နှာခေါင်းအသက်ရှူသံကြမ်းတမ်းဖြင့်လည်း အလံတန်းများကို လှန်လှောင့်ကာ ပျံ့နှံ့စေ၏။

Verse 95

उरोभिर्मर्दयन्तश्च शैलवप्रसमप्रभैः / पिंषन्तश्च पदाघातैः पीनैर्घ्नन्तस्तथोदरैः

သူတို့သည် တောင်တန်းကမ်းပါးကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ရင်ဘတ်များဖြင့် ဖိနှိပ်ကြ၏။ ခြေထောက်ထိုးနှက်ခြင်းဖြင့်လည်း ကြိတ်ချေကာ၊ ထူထဲသော ဝမ်းဗိုက်များဖြင့် ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 96

विभिन्दन्तश्च शूलेन कृत्तन्तश्चक्रपातनैः / शङ्खस्वनेन महता त्रासयन्तो वरूथिनीम्

သူတို့သည် လှံဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ၊ စက်ရ (chakra) ကျရောက်ခြင်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် သင်္ခ (śaṅkha) သံကြီးဖြင့် တပ်တန်း (varūthinī) ကို ကြောက်လန့်စေ၏။

Verse 97

गणनाथमुखोद्भूता गजवक्राः सहस्रशः / धूलीशेषं समस्तं तत्सैन्यं चक्रुर्महोद्यताः

ဂဏနာထ (ဂဏေရှ) ၏ မျက်နှာမှ ဒံပေါက်မျက်နှာရှိသူများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ အလွန်တက်ကြွသန်မာစွာ ထိုစစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုန်မှုန့်အကျန်အဖြစ် ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 98

अथ क्रोधसमाविष्टो निजसैन्यपुरोगमः / प्रेषयामास देवस्य गजासुर मसौ पुनः

ထို့နောက် ဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသော ဂဇာသူရသည် မိမိစစ်တပ်ကို ရှေ့တန်းတင်ကာ၊ ထိုဒေဝ (ဘုရား) ထံသို့ ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်၏။

Verse 99

प्रचण्डसिंहनादेन गजदैत्येन दुर्धिया / सप्ताक्षौहिणियुक्तेन युयुधे स गणेश्वरः

ကြမ်းတမ်းသော ခြင်္သေ့ဟောက်သံဖြင့်၊ ဉာဏ်မကောင်းသော ဂဇဒೈတျသည် အက္ခေါဟိဏီ ခုနှစ်တပ်နှင့်အတူ လာရောက်၍၊ ဂဏေရှဝရသည် ထိုသူနှင့် စစ်တိုက်လေ၏။

Verse 100

हीयमानं समालोक्य गजासुरभुजाबलम् / वर्धमानं च तद्वीर्यं विशुक्रः प्रपलायितः

ဂဇာသူရ၏ လက်မောင်းအင်အား လျော့နည်းလာသည်ကို မြင်၍၊ ထို (ဂဏေရှ၏) ဗီရိယ အာနုဘော် တိုးပွားလာသည်ကိုလည်း တွေ့သဖြင့်၊ ဝိရှုကရသည် ထွက်ပြေးလေ၏။

Verse 101

स एक एव वीरेद्रः प्रचलन्नाखुवाहनः / सप्ताक्षौहिणिकायुक्तं गजासुरममर्दयत्

ထိုသူတစ်ဦးတည်းသော သူရဲကောင်းအရှင်သည်၊ အခူ (ကြွက်) စီးနင်း၍ ရွေ့လျားကာ၊ အက္ခေါဟိဏီ ခုနှစ်တပ်နှင့်ပါသော ဂဇာသူရကို ချေမှုန်းလေ၏။

Verse 102

गजासुरे च निहते विशुक्रे प्रपलायिते / ललितान्तिकमापेदे महागमपतिर्मृधात्

ဂဇာသူရကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝိရှုကရ်သည် ထွက်ပြေးသွားရာ၊ မဟာဂဏပတိသည် စစ်မြေမှ ထွက်ကာ လလိတာဒေဝီ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာ하였다။

Verse 103

कालरात्रिश्च दैत्यानां सा रात्रिर्विरतिं गता / ललिता चाति मुदिता बभूवास्य पराक्रमैः

ဒೈတျာတို့အတွက် ကာလရာත්ရီဟူသော အမှောင်ညသည် အဆုံးသို့ ရောက်လာ၏။ လလိတာဒေဝီသည် သူ၏ သတ္တိဗလကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 104

विततार महाराज्ञीप्रीयमाणा गणेशितुः / सर्वदैवतपूजायाः पूर्वपूज्यत्वमुत्तमम्

မဟာရာဇ္ဉီ လလိတာသည် ဂဏေရှိတု (ဂဏတို့၏ အရှင်) ကို နှစ်သက်၍၊ ဒေဝတားအားလုံးကို ပူဇော်ရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ‘အရင်ပူဇော်ခံရသူ’ ဟူသော အခွင့်အာဏာကို ပေးအပ်တော်မူ၏။