Adhyaya 2

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे प्रथमे प्रक्रियापादे कृत्यसमुद्देशो नाम प्रथमो ऽध्यायः प्रत्यवोचन्पुनः सूतमृषयस्ते तपोधनाः / कुत्र सत्रं समभत्तेवषामद्भुतकर्मणाम्

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏတွင်၊ ဝါယုဟောကြားသော ပူရဗ္ဘာဂ၏ ပထမ ပရက్రိယာပာဒ၌ ‘ကෘတျယ-သမုဒ္ဒေသ’ အမည်ရှိ ပထမအခန်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် တပဓန ရှိသူ ရှင်ရသီတို့က စူတကို ထပ်မံမေးကြသည်—“အံ့ဖွယ်ကမ္မရှိသော သင်တို့ ရှင်ရသီတို့၏ စတြာ (satra) သည် မည်သည့်နေရာ၌ ကျင်းပခဲ့သနည်း?”

Verse 2

कियन्तं चैव तत्कालं कथं च समवर्त्तत / आचचक्षे पुराणं च कथं तत्सप्रभञ्जनः

ထိုကာလသည် မည်မျှကြာမြင့်သနည်း၊ အရာအားလုံး မည်သို့ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ထို့ပြင် စပရဘဉ္ဇနသည် ထိုပုရာဏကို မည်သို့ ဟောကြားသနည်း—ပြောပြပါ။

Verse 3

आचख्यौ विस्तरेणैव पर कौतूहलं हि नः / इति संचोदितः सूतः प्रत्युवाच शुभं वचः

အို မဟာတမ၊ အသေးစိတ်ပြောပါ; ကျွန်ုပ်တို့တွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားမှုရှိသည်။ ထိုသို့ တိုက်တွန်းခံရသဖြင့် စူတသည် မင်္ဂလာစကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 4

शृणुध्वं यत्र ते धीरा मेनिरे मन्त्रमुत्तमम् / यावन्तं चाभवत्कालं यथा च समवर्तत

နားထောင်ကြပါ—ထိုနေရာ၌ သတ္တိရှိသော ပညာရှိတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရကို ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ ထိုကာလ မည်မျှကြာပြီး မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။

Verse 5

सिसृक्षमाणो विश्वं हि यजते विसृजत्पुरा / सत्रं हि ते ऽतिपुण्यं च सहस्रपरिवत्सरान्

ကမ္ဘာလောကကို ဖန်ဆင်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်하였다။ သူတို့၏ အလွန်ပုဏ္ဏ စတြာသည် နှစ်တစ်ထောင်ကြာမြင့်하였다။

Verse 6

तपोगृहपतेर्यत्र ब्रह्मा चैवाभवत्स्वयम् / इडाया यत्र पत्नीत्वं शामित्रं यत्र बुद्धिमान्

တပေါဂြဟ၏ အရှင်အဖြစ် ကိုယ်တိုင် ဘြဟ္မာ ဖြစ်နေသောနေရာ; အဲဒီနေရာ၌ အိဍာသည် ဇနီးအဖြစ် အခွင့်အရေးရပြီး၊ ပညာရှိ ရှာမိတ္ရလည်း ရှိနေသည်။

Verse 7

मृत्युश्चके महातेजास्तस्मिन्सत्रे महात्मनाम् / विबुधाश्चोषिरे तत्र सहस्रपरिवत्सरान्

မဟာအတ္မာတို့၏ စတြာပူဇာ၌ တေဇာကြီးသော မృత్యုလည်း ပေါ်လာ၍၊ ဒေဝတို့သည် ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ထောင်တိုင် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 8

भ्रमतो धर्मचक्रस्य यत्र नेमिरशीर्यत / कर्मणा तेन विख्यातं नैमिषं मुनिपूजितम्

လှည့်ပတ်နေသော ဓမ္မစက်၏ နေမိ ပျက်စီးသွားရာနေရာ၌၊ ထိုကမ္မကြောင့်ပင် ‘နೈမိષ’ ဟု နာမည်ကြီး၍ မုနိတို့က ပူဇော်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 9

यत्र सा गोमती पुण्या सिद्धचारणसेविता / रोहिणी स सुता तत्र गोमती साभवत् क्षणात्

စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က ဆည်းကပ်ရာ ပုဏ္ဏမြစ် ဂိုမတီ ရှိသည့်နေရာ၌၊ ရိုဟိဏီ၏ သမီးသည် ခဏချင်း ဂိုမတီ ဖြစ်လာ၏။

Verse 10

शक्तिर्ज्येष्ठा समभवद्वसिष्ठस्य महात्मनः / रुन्धत्याः सुतायात्रादानमुत्तमतेजसः

မဟာအတ္မာ ဝသိဋ္ဌ၏ အကြီးဆုံးသားမှာ သက္တိ ဖြစ်၏။ သူသည် ရုန္ဓတီ၏ သား၊ တေဇာမြင့်မား၍ ကာကွယ်သူနှင့် ပေးကမ်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 11

कल्माषपादो नृपतिर्यत्र शक्रश्च शक्तिना / यत्र वैरं समभवद्विश्वामित्रवसिष्ठयोः

ကလ္မာෂပာဒ မင်းကြီးရှိရာနေရာ၌၊ သက္တိကြောင့်ပင် သက္ကရ (အိန္ဒြ) လည်း ထိုသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ဝိශ්ဝာမိတ္တရနှင့် ဝသိဋ္ဌတို့၏ ရန်ငြိုး ပေါ်ပေါက်ခဲ့၏။

Verse 12

अदृश्यन्त्यां समभवन्मुनिर्यत्र पराशरः / पराभवो वसिष्ठस्य यस्य ज्ञाने ह्यवर्त्तयत्

အဒೃশ্যန္တီ အဖြစ်အပျက်ရှိရာ၌ ရှင်မုနိ ပရာရှရ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူ၏ ဉာဏ်အာနုဘော်ကြောင့် ဝသိဋ္ဌ၏ ရှုံးနိမ့်မှုတောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

Verse 13

तत्र ते मेनिरे शैलं नैमिषे ब्रह्मवादिनः / नैमिषं जज्ञिरे यस्मान्नैमिषीयास्ततः स्मृताः

အဲဒီနေရာ နိုင်မိဿ၌ ဘြဟ္မဝါဒင်တို့သည် ထိုတောင်ကို မြတ်နိုးတင်မြှောက်ကြ၏။ နိုင်မိဿ၌ပင် မွေးဖွားသဖြင့် ‘နိုင်မိဿီယ’ ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 14

तत्सत्रमभवत्तेषां समा द्वादश धीमताम् / पुरूरवसि विक्रान्ते प्रशासति वसुंधराम्

ထိုဓီမန်တို့၏ စတြယဇ္ဉ သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်တွင် သတ္တိရှင် ပုရူရဝ သည် မြေကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်နေ하였다။

Verse 15

अष्टादश समुद्रस्य द्वीपानश्रन् पुरूरवाः / तुतोष नैव रत्नानां लोभादिति हि नः श्रुतम्

ပုရူရဝ သည် သမုဒ္ဒရာရှိ ကျွန်း ဆယ့်ရှစ်ကျွန်းကို ခံစားပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရတနာလောဘကြောင့် မတೃप्तခဲ့ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားရသည်။

Verse 16

उर्वशी चकमे तं च देवदूतप्रचोदिता / आजहार च तत्सत्रमुर्वश्या सह संगतः

ဒေဝတမန်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဥရဝသီသည် သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုး하였다။ ဥရဝသီနှင့် ပေါင်းစည်းကာ သူသည် ထိုစတြယဇ္ဉသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 17

तस्मिन्नरपतौ सत्रे नैमिषीयाः प्रचक्रिरे / यं गर्भं सुषुवे गङ्गा पावकाद्दीप्ततेजसम्

ထိုမင်း၏ စတြပူဇာတွင် နိုင်မိရှ ဗြဟ္မဏရသီများက ယဇ္ဈကို စတင်ကျင်းပကြသည်။ ဂင်္ဂါဒေဝီသည် ပာဝက (အဂ္နိ) မှ ပေါ်ထွန်းသော တောက်ပသည့် တေဇရှိသော ဂರ್ಭကို မွေးဖွား하였다။

Verse 18

तत्तुल्यं पर्वते न्यस्तं हिरण्यं समपद्यत / हिरण्मयं ततश्चके यज्ञवाटं महात्मनाम्

တူညီသည့် ရွှေကို တောင်ပေါ်တွင် ထားရှိထားရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့နောက် မဟာတ္မများအတွက် ရွှေရောင်ယဇ္ဈဝတ်ကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 19

विश्वकर्मा स्वयन्देवो भावनो लोकभावनः / स प्रविश्य ततः सत्रे तेषाममिततेजसाम्

ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဒေဝတား ဝိශ්ဝကರ್ಮာ—လောကကို ဖန်ဆင်း၍ ပြုစုပျိုးထောင်သူ—တေဇအလွန်ကြီးသော ရသီများ၏ စတြသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 20

ऐडः पुरूरवा भेजे तं देशं मृगयां चरन् / तं दृष्ट्वा महादाश्वर्यं यज्ञवाटं हिरण्मयम्

အိုင်ဍ ပုရူးရဝါသည် မုဆိုးလိုက်ရင်း ထိုဒေသသို့ ရောက်လာ하였다။ ထိုနေရာတွင် မဟာအိုင်ශ්ဝရယဖြင့် ပြည့်ဝသော ရွှေရောင်ယဇ္ဈဝတ်ကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 21

लोभेन हतविज्ञानस्तदादातुमुपाक्रमत् / नैमिषेयास्ततस्तस्य चुक्रुधुर्नृपतिं भृशम्

လောဘကြောင့် သူ၏ विवेक ပျက်စီး၍ ထိုအရာကို ယူရန် ကြိုးစား하였다။ ထို့ကြောင့် နိုင်မိရှ ရသီများက ထိုမင်းကို အလွန်ဒေါသထွက်ကြသည်။

Verse 22

निजघ्नुश्चापि तं क्रुद्धाः कुशवज्रैर्मनीषिणः / तपोनिष्ठाश्च राजानं मुनयो देवचोदिताः

ဒေါသထွက်သော ပညာရှိမုနိတို့သည် ကုရှမြက်ဝဇ္ဇရဖြင့် သူ့ကို သတ်ခဲ့ကြသည်။ နတ်တို့၏ အမိန့်ကြောင့် တပဿာ၌ တည်ကြည်သော မုနိတို့က မင်းကိုပါ အပြစ်ပေး하였다။

Verse 23

कुशवज्रौर्विनिष्पिष्टः स राजा व्यजहात्तनुम् / और्वशेयैस्ततस्तस्य युद्धं चक्रे नृपो भुवि

ကုရှဝဇ္ဇရဖြင့် ကြေမွသွားသော မင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အော်ဝရှေယတို့က သူ့အတွက် မြေပြင်ပေါ်တွင် စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲ하였다။

Verse 24

नहुषस्य महात्मानं पितरं यं प्रचक्षते / स तेष्ववभृथेष्वेव धर्म्मशीलो महीपतिः

နဟုရှ၏ မဟာတ္မာဖခင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော ဓမ္မကိုလိုက်နာသည့် မဟီပတိသည် ထိုအဝဘෘထသန့်စင်ပွဲများတွင်ပင် ရှိနေ하였다။

Verse 25

आयुरायभवायाग्र्यमस्मिन् सत्रे नरोत्तमः / शान्तयित्वा तु राजानं तदा ब्रह्मविदस्तथा

ဤစတြာတွင် နရောတ္တမ အာယုရာယဘဝါယ သည် အထူးထင်ရှားသူဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဘြဟ္မဗိဒ်တို့က မင်းကို ငြိမ်းချမ်းစေ하였다။

Verse 26

सत्रमारेभिरे कर्त्तुं पृथ्वीवत्सा त्ममूर्तयः / बभूव सत्रे तेषां तु ब्रह्मचर्यं महात्मनाम्

မြေကြီးကို နွားကလေးကဲ့သို့ သဘောထား၍ အာတ္မရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော မဟာတ္မာတို့သည် စတြာကို စတင်하였다။ သူတို့၏ စတြာတွင် မဟာတ္မာတို့၏ ဘြဟ္မചര്യ သည် တည်မြဲ하였다။

Verse 27

विश्वं सिसृक्षमाणानां पुरा विस्वसृजामिव / वैखानसैः प्रियसखैर्वाल खिल्यैर्मरीचिभिः

ကမ္ဘာလောကကို ဖန်ဆင်းလိုသော ရှေးကာလ၏ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်တို့ကဲ့သို့၊ ဝိုင်ခာနသ မိတ်ဆွေချစ်သူများနှင့် ဝါလခိလျ မရီချိတို့နှင့်အတူ။

Verse 28

अजैश्च मुनिभिर्जातं सूर्यवैश्वानरप्रभः / वितृदेवाप्सरःसिद्धैर्गन्धर्वोरगचारणैः

အဇ မုနိများမှ မွေးဖွား၍ နေမင်းနှင့် ဝိုင်ရှ္ဝာနရကဲ့သို့ တောက်ပသူ၊ ထို့ပြင် ဝိတ္တృဒေဝ၊ အပ်ဆရာ၊ စိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ချာရဏတို့နှင့်အတူ။

Verse 29

भारतैः शुशुभे राजा देवैरिन्द्रसमो यथा / स्तोत्रशस्त्रैर्गृहैर्देवान्पितॄन्पित्र्यैश्च कर्मभिः

ဘာရတတို့အလယ်၌ ရာဇာသည် ဒေဝတို့အလယ်၌ အင်္ဒြကဲ့သို့ တင့်တယ်လှပ၏။ စတုတ္တရ၊ သာස්တရနှင့် အိမ်တွင်းကర్మများဖြင့် ဒေဝနှင့် ပိတೃတို့ကို ပိတೃကర్మဖြင့် ပူဇော်၏။

Verse 30

आनर्चुःस्म यथाजाति गन्धर्वादीन् यथाविधि / आराधने स सस्मार ततः कर्मान्तरेषु च

သူတို့သည် မိမိတို့အမျိုးအစားအလိုက် ဂန္ဓဗ္ဗတို့စသည်ကို နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ကြ၏။ အာရာဓနာ၌ သူသည် နောက်တစ်ဖန် အခြားကర్మများအကြား၌လည်း သတိရနေ၏။

Verse 31

जगुः सामानि गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः / व्याजह्रुर्मुनयो वाचं चित्राक्षरपदां शुभाम्

ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် သာမဂီတများကို သီဆိုကြပြီး အပ်ဆရာအဖွဲ့များက ကပြကြ၏။ မုနိတို့သည် အက္ခရာနှင့် စကားပဒများ လှပသည့် မင်္ဂလာဝါဏီကို ထုတ်ဖော်ကြ၏။

Verse 32

मन्त्रादि तत्र विद्वांसो जजपुश्च परस्परम् / वितण्डावचनैश्चैव निजघ्नुः प्रतिवादिनः

အဲဒီမှာ ပညာရှိတို့က အပြန်အလှန် မန္တရများကို ရွတ်ဆိုကြပြီး၊ အငြင်းပွားစကားများဖြင့် ဆန့်ကျင်သူ들을 အနိုင်ယူကြသည်။

Verse 33

ऋषयश्चैव विद्वांसः शब्दार्थन्यायकोविदाः / न तत्र हारितं किञ्चिद्विविशुर्ब्रह्मराक्षसाः

အဲဒီမှာ ရှိသူ ရှင်တော်များနှင့် ပညာရှိများသည် စကားလုံး၊ အဓိပ္ပါယ်၊ တရားနည်းလမ်းတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ဘာမှ မလုယူရသော်လည်း ဘြဟ္မရာက္ခသများ ဝင်ရောက်လာသည်။

Verse 34

नैव यज्ञहरा दैत्या नैव वाजमुखास्त्रिणः / प्रायश्चित्तं दरिद्रं च न तत्र समजायत

အဲဒီမှာ ယဇ္ဉကို လုယူသော ဒೈတျများမရှိ၊ ဝါဇမုခ လက်နက်ကိုင်များလည်းမရှိ။ အဲဒီမှာ အပြစ်ပြန်လည်ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲမှု မပေါ်ပေါက်ခဲ့။

Verse 35

शक्तिप्रज्ञाक्रियायेगैर्विधिराशीष्वनुष्टितः / एवं च ववृधे सत्रं द्वादशाब्दं मनीषिणाम्

အားတန်ခိုး၊ ပညာဉာဏ်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုယောဂဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ကောင်းချီးမင်္ဂလာအခမ်းအနားများကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မနီရှီတို့၏ စတြာသည် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် တိုးတက်ကြီးပွား하였다။

Verse 36

ऋषीणां नैमिषीयाणां तदभूदिव वज्रिणः / वृद्धाद्या ऋत्विजो वीरा ज्योतिष्टोमान् पृथक्पृथक्

နൈမိષ တောရှိ ရှင်တော်များအတွက် အဲဒါဟာ ဝဇ္ရကိုင် အိန္ဒြာလို ထင်မြင်ရသည်။ အသက်ကြီးသူတို့မှစ၍ သတ္တိရှိသော ရ္တဝိဇ်များက ဂျျိုတိရှ္ဌိုမ ယဇ္ဉကို သီးသန့်သီးသန့် ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 37

चक्रिरे पृष्ठगमनाः सर्वानयुतदक्षिणान् / समाप्तयज्ञो यत्रास्ते वासुदेवं महाधिपम्

သူတို့သည် နောက်မှလိုက်၍ ဒက္ခိဏာ တစ်သောင်းနှင့်အတူ အလှူအားလုံးကို ပြုလုပ်ကြ၏။ ယဇ္ဈပွဲပြီးဆုံးရာနေရာ၌ မဟာဓိပတိ ဝါစုဒေဝ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။

Verse 38

पप्रच्छुरमितात्मानं भवद्भिर्यदहं द्विजः / प्रचोदितः स्ववंशार्थं स च तानब्रवीत्प्रभुः

သင်တို့၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ငါ ဒွိဇသည် မိမိမျိုးရိုးအတွက် အဆုံးမရှိသော အတ္တရှိ မဟာပုရုရှကို မေးမြန်းခဲ့၏။ ထို့နောက် ပရဘုက သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

शिष्यःस्वयंभुवो देवः सर्वं प्रत्यक्षदृग्वशी / अणिमादिभिरष्टाभिः सूक्ष्मैरङ्गैः समन्वितः

သူသည် စွယံဘူ ဒေဝ၏ တပည့်ဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက်မြင်နိုင်သူ၊ အင်္ဒြိယများကို အုပ်ချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ အဏိမာ စသည့် နူးညံ့သော စိဒ္ဓိ ၈ ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 40

तिर्यग्वातादिभिर्वर्षैः सर्वां ल्लोकान्बिभर्ति यः / सप्तस्कन्धा भृताः शाखाः सर्वतोयाजराजरान्

လေတိုက်ကွေ့ခြင်းနှင့် မိုးရွာခြင်းတို့ဖြင့် လောကအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးသူ၊ စကန္ဓ ၇ ခုနှင့် ထမ်းဆောင်ထားသော ခက်ခွဲများရှိသူ၊ အရပ်ရပ်တွင် ရေဓာတ်ပြည့်ဝ၍ အိုမင်းခြင်းမရှိ အမရဖြစ်သူ။

Verse 41

विषयैर् मरुतो यस्य संस्थिताः सप्तसप्तकाः / व्यूहत्रयाणां सूतानां कुर्वन् सत्रं महाबलः

သူ၏ အာဏာအောက်တွင် အကြောင်းအရာနယ်ပယ်များ၌ တည်ရှိသော မရုတ်တို့သည် ခုနှစ်ခုစီ အုပ်စုများအဖြစ် စီစဉ်တည်နေကြ၏။ ထိုမဟာဗလသည် ဗျူဟ သုံးမျိုး၏ စူတများအတွက် စတြယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်၏။

Verse 42

तेजसश्वाप्युपायानां दधातीह शरीरिणः / प्राणाद्या वृत्तयः पञ्च धारणानां स्ववृत्तिभिः

ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့အတွင်း တေဇတ်၏ နည်းလမ်းများကိုလည်း ထူထောင်ပေးတော်မူသည်။ ပရာဏာစသည့် လှုပ်ရှားမှုငါးပါးသည် မိမိမိမိ တာဝန်ဖြင့် ထိန်းထားသည်။

Verse 43

पूर्यमामः शरीराणां धारणं यस्य कुर्वते / आकाशयोनिर्द्विगुणः शाब्दस्पर्शसमन्वितः

ပြည့်ဝလာသော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ထိန်းတည်ပေးသူသည် အာကာသမှ ပေါ်ထွန်းသော သဘောတရားဖြစ်၍ အရည်အသွေးနှစ်ဆနှင့် အသံ၊ ထိတွေ့မှုတို့ပါဝင်သည်။

Verse 44

वाचोरणिः समाख्याता शब्दशास्त्रविचक्षणैः / भारत्यार्ः श्लक्ष्णया सर्वान्मुनीन्प्रह्लादयन्निव

အသံ-ဝေါဟာရသိပ္ပံကို ကျွမ်းကျင်သူတို့က ၎င်းကို ‘ဝါချိုရဏိ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဘာရတီ (ဆရஸဝတီ)၏ နူးညံ့သော ဝါစကားဖြင့် မုနိအားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေသကဲ့သို့။

Verse 45

पुराणज्ञाः सुमनसः पुराणाश्रययुक्तया / पुराम नियता विप्राः कथामकथयद्विभुः

ထိုစည်းကမ်းတကျရှိသော ဗြာဟ္မဏများသည် ပုရာဏကို သိမြင်သူ၊ စိတ်ကြည်လင်သူ၊ ပုရာဏကို အားကိုးသူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဗိဘူသည် ရှေးဟောင်းကഥာကို ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 46

एतत्सर्वं यथावृत्तमाख्यानं द्विजसत्तमाः / ऋषीणां च परं चैतल्लोकतत्त्वमनुत्तमम्

အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့၊ ဤအကြောင်းအရာအားလုံးသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရှိသီတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာဖြစ်ပြီး လောကတတ္တဝ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အတုမရှိသော သဘောတရားဖြစ်သည်။

Verse 47

ब्रह्मणा यत्पुरा प्रोक्तं पुराणं ज्ञानमुत्तमम् / देवतानामृषीणां च सर्वपापप्रमोचनम्

ဗြဟ္မာက ရှေးကာလ၌ ဟောကြားခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ပညာရပ် ပုရာဏသည် ဒေဝတားနှင့် ရှိသီတို့၏ အရာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးသည်။

Verse 48

विस्तरेणानुपूर्व्या च तस्य वक्ष्याम्यनुक्रमम्

ယခု ထိုအကြောင်းအရာ၏ အစဉ်အလာကို အသေးစိတ်နှင့် အဆင့်လိုက် ငါပြောမည်။