Adhyaya 72
Vṛṣṇivaṃśa–Anukīrtana (Enumeration of the Vṛṣṇi Lineage) — Questions on Viṣṇu’s Human Descent
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဝೃṣṇိဝంశ၏ လူသဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားသော သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဗီရများ—သံကර්ṣဏ၊ ဝါသုဒေဝ၊ ပရဒျုမန၊ စာမ္ဗ၊ အနိရုဒ္ဓ—ကို vaṃśa-vīras ဟူ၍ စာရင်းပြုဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ထို့နောက် စပ္တရ္ṣi များ၊ ကုဗေရ၊ နာရဒ၊ ဓနွန္တရိ၊ မဟာဒေဝနှင့် ဗိṣṇုကို အခြားဒေဝတများနှင့်တကွ ဖော်ပြကာ မျိုးရိုးကထာအတွက် သန့်ရှင်းသော အစည်းအဝေးတစ်ရပ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ပြင် ရ္ṣi များက ဗိṣṇုသည် အဘယ်ကြောင့် လူလောကတွင် မကြာခဏ အဝတားဖြစ်ပေါ်သနည်း၊ ဘရဟ္မဏ-ခတ္တရိယ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်သနည်း၊ ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးသူသည် နွားထိန်း (gopatva) ဖြစ်နိုင်ခြင်း၊ မိခင်ဝမ်းထဲ ဝင်နိုင်ခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက် လောကစည်းကမ်းကို တည်ထောင်သူ (Trivikrama/Vāmana) ဖြစ်နေခြင်းကို မည်သို့ နားလည်ရမည်နည်းဟု မေးမြန်းသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် မျိုးရိုးစာရင်းနှင့် အဝတားသဘောတရားဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို ပေါင်းစည်းကာ အမြင့်ဆုံးဒေဝ၏ လူနီးစပ်သော ပေါ်ထွန်းမှုကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်သည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपदे वृष्णिवंशानुकीर्त्तनं नामैकसप्ततितमो ऽध्यायः // ७१// सूत उवाच मनुष्यप्रकृतीन्देवान्कीर्त्यमानान्निबोधत / संकर्षणो वासुदेवः प्रद्युम्नः सांब एव च
ဤသို့ သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်းတွင် ‘ဝೃෂ္ဏီဝంశ အနုကီර්တန’ ဟူသော ၇၁ မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ စူတက ဆိုသည်—လူသဘောသဘာဝရှိသော နတ်တို့၏ ချီးမွမ်းသံကို နားထောင်ကြလော့: သင်္ကර්ရှဏ၊ ဝါစုဒေဝ၊ ပရဒျုမန နှင့် စాంబ။
Verse 2
अनिरुद्धश्च पञ्चैते वंशवीराः प्रकीर्त्तिताः / सप्तर्ष्यः कुबेरश्च यज्ञे मणिवरस्तथा
အနိရုဒ္ဓနှင့်အတူ ဤငါးဦးကို မျိုးရိုးဗီရသူရဲများဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့ပြင် စပ္တရ္ဩီများ၊ ကုဗေရနှင့် ယဇ္ဉတွင် မဏိဝရလည်း ပါသည်။
Verse 3
शालूकिर्नारदश्चैव विद्वान्धन्वन्तरिश्तथा / नन्दिनश्च महादेवः सालकायन एव च / आदिदेव स्तदा विष्णुरेभिश्च सह दैवतैः
ရှာလူကိ၊ နာရဒ၊ ပညာရှိ ဒဏ္ဝန္တရီ; နန္ဒင်၊ မဟာဒေဝ၊ စာလကာယန—ထို့ပြင် အာဒိဒေဝ ဗိဿဏုသည်လည်း ထိုဒေဝတော်များနှင့်အတူရှိသည်။
Verse 4
ऋषय ऊचुः विष्णुः किमर्थं संभूतः स्मृताः संभूतयः कति / भविष्याः कति चान्ये च प्रादुर्भावा महात्मनः
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“ဗိဿဏုသည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် အဝတားဖြစ်ပေါ်သနည်း။ စမရိတိများတွင် မှတ်သားထားသော အဝတားများ မည်မျှရှိသနည်း။ အနာဂတ်တွင် မည်မျှရှိမည်နည်း၊ ထို့ပြင် မဟာတ္မာ၏ အခြားသော ပရဒုರ್ಭာဝများသည် မည်သည်တို့နည်း?”
Verse 5
ब्रह्मक्षत्रेषु शस्तेषु किमर्थमिह जायते / पुनः पुनर्मनुष्येषु तन्नः प्रब्रूहि पृच्छताम्
မြတ်သော ဗြာဟ္မဏနှင့် က္ଷတ္တရိယတို့အတွင်း၌ သူသည် ဤလောက၌ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မွေးဖွားသနည်း။ လူသားတို့အတွင်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် အဝတားလာရခြင်းအကြောင်းကို မေးမြန်းသူတို့အား ပြောပြပါ။
Verse 6
विस्तरेणैव सर्वाणि कर्माणि रिपुघातिनः
ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းသူ၏ ကုသိုလ်ကမ္မများအားလုံးကို အသေးစိတ်ဖော်ပြပါ။
Verse 7
श्रोतुमिच्छामहे सम्यग्वद कृष्णस्य धीमतः / कर्मणामानुपूर्वीं च प्रादुर्भावाश्च ये प्रभो
အို အရှင်ဘုရား၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သီရိကృష్ణ၏ ကర్మများ၏ အစဉ်အလာနှင့် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှုများကို တိတိကျကျ နားထောင်လိုပါသည်၊ ကျေးဇူးပြု၍ မိန့်ကြားပါ။
Verse 8
या वास्य प्रकृतिस्तात तां चास्मान्वक्तुमर्हसि / कथं स भगवान्विष्णुः सुरेष्वरिनिषूदनः
အို တာတ၊ သူ၏ ပရကృతి (အရင်းအမြစ်သဘော) ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပေးပါ; ထို့ပြင် ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို သုတ်သင်သော ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် မည်သို့ (အဝတား) ဖြစ်လာသနည်း။
Verse 9
वसुदेवकुले धीमान्वासुदेवत्वमागतः / अमरैरावृतं पुण्यं पुण्यकृद्भिरलङ्कृतम्
ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသူသည် ဝစုဒေဝ မျိုးရိုး၌ ဝါစုဒေဝအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်; ထိုပုဏ္ဏိယသန့်ရှင်းရာဌာနသည် အမရဒေဝတို့က ဝန်းရံ၍ ကုသိုလ်ပြုသူတို့က အလှဆင်ထားသည်။
Verse 10
देवलोकं किमुत्सृज्य मर्त्यलोकमिहागतः / देवमानुषयोर्नेता धातुर्यः प्रसवो हरिः
ဒေဝလောကကို စွန့်၍ အဘယ်ကြောင့် ဤမရ္တလောကသို့ ကြွလာသနည်း။ ဒေဝနှင့် လူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ ဓာတာ (ဖန်ဆင်းရှင်) အတွက်တောင် အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဟရိ မဟုတ်ပါလော။
Verse 11
किमर्थं दिव्यमात्मानं मानुष्ये समवेशयत् / यश्चक्रं वर्त्तयत्येको मनुष्याणां मनोमयम्
အဘယ်ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ ဒိဗ္ဗအတ္တမကို လူသားအဖြစ်၌ ထည့်သွင်းစေသနည်း။ လူတို့၏ စိတ်မယ စက်ဝိုင်းကို လှည့်ပတ်စေသူမှာ တစ်ဦးတည်း သူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 12
मानुष्ये स कथं बुद्धिं चक्रे चक्रभृतां वरः / गोपायन यः कुरुते जगतः सर्वकालिकम्
လူ့ရုပ်ဖြင့် ဆက်ကရကိုင်ရှင် အမြတ်ဆုံးသခင်သည် မည်သို့ ဉာဏ်ပညာကို စီမံတော်မူသနည်း၊ ကမ္ဘာလောကကို အစဉ်ကာလ ကာကွယ်တော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 13
स कथं गां गतो विष्णुर्गोपत्वमकरोत्प्रभुः / महाभूतानि भूतात्मा यो दधार चकार ह
ဗိဿနုသခင်သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းလာ၍ နွားထိန်းအဖြစ်ကို မည်သို့ ခံယူတော်မူသနည်း။ သတ္တဝါတို့၏ အတ္တမဖြစ်၍ မဟာဓာတ်တို့ကို ထမ်းဆောင်တော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 14
श्रीगर्भः स कथं गर्भे स्त्रिया भूचरया वृतः / येन लोकान्क्रमैर्जित्वा सश्रीकास्त्रिदशाः कृताः
သီရိဂರ್ಭသခင်သည် မြေပြင်ပေါ် လှုပ်ရှားသည့် မိန်းမ၏ ကိုယ်ဝန်အတွင်း မည်သို့ အဝိုင်းခံတော်မူသနည်း။ အဆင့်ဆင့် လောကတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ဒေဝတို့ကို သီရိပြည့်စုံစေတော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 15
स्थापिता जगतो मार्गास्त्रिक्रमं वपुराहृतम् / ददौ जितां वसुमतीं सुराणां सुरसत्तमः
လောက၏ လမ်းကြောင်းများကို တည်ထောင်ပြီး၊ တြိက్రమ၏ သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ရုပ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသည် အနိုင်ရခဲ့သော မြေပြင်ကို ဒေဝတို့အား ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 16
येन सैंहं वपुः कृत्वा द्विधाकृत्वा च तत्पुनः / पूर्वदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुर्हतः
စင်္ဟရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ ထိုကိုယ်ကို ထပ်မံ နှစ်ပိုင်း ခွဲတော်မူသူကြောင့်၊ အတိတ်ကာလ၏ မဟာဗီရ ဒೈత్య ဟိရဏ္ယကသိပု သတ်ဖြတ်ခံရ၏။
Verse 17
यः पुरा ह्यनलो भूत्वा त्वौर्वः संवर्त्तको विभुः / पातालस्थोर्ऽणवगतः पपौ तोयमयं हविः
ရှေးက မီးအဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၍ အာဏာကြီးသော အော်ဝ (Aurva) သံဝတ္တက ဖြစ်တော်မူသူသည်၊ ပာတာလာရှိ သမုဒ္ဒရာသို့ ဆင်း၍ ရေဖြစ်သော ဟဝိကို သောက်သုံးတော်မူ၏။
Verse 18
सहस्रचरणं देवं सहस्रांशुं सहस्रशः / सहस्रशिरसं देवं यमाहुर्वै युगे युगे
ခြေတစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝ၊ ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ရှိသော၊ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝ—ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း၌ ထိုသို့ပင် ခေါ်ကြ၏။
Verse 19
नाभ्यरण्यां समुद्भूतं यस्य पैतामहं गृहम् / एकार्णवगते लोके तत्पङ्कजमपङ्कजम्
ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အိမ်တော်သည် နာဘီ-တောမှ ပေါ်ထွန်းသော သူ; ကမ္ဘာသည် တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာ၌ လီနသော်လည်း ထိုကြာပန်းသည် အညစ်မရှိ ကြာပန်းဖြစ်၏။
Verse 20
येन ते निहता दैत्याः संग्रामे तारकामये / सर्वदेवमयं कृत्वा सर्वायुधधरं वपुः
တာရကာမယ စစ်ပွဲတွင် ဒေဝအားလုံးပါဝင်သည့် ရုပ်ကာယကို ပြု၍ လက်နက်အားလုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုဒೈత్యတို့ကို သတ်နှိမ်ခဲ့သူ။
Verse 21
महाबलेन वोत्सिक्तः कालनेमिर्निपातितः / उत्तरांशे समुद्रस्य क्षीरोदस्यामृतोदधेः / यः शेतेशश्वतं योगमाच्छाद्य तिमिरं महत्
မဟာအားကြီးမှုကြောင့် မာန်တက်သော ကာလနေမိသည် လဲကျသွား၏; အမృతသမုဒ္ဒရာ က్షီရောဒ၏ မြောက်ဘက်၌၊ မဟာအမှောင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ အနန္တယောဂ၌ အစဉ်အမြဲ အိပ်စက်တော်မူ၏။
Verse 22
सुरारणीगर्भमधत्त दिव्यं तपःप्रकर्षाददितिः पुरायम् / शक्रं च यो दैत्यगणं च रूद्धं गर्भावमानेन भृशं चकार ह
ရှေးကာလ၌ အဒိတီသည် တပဿ၏ အားတော်ကြောင့် သုရာရဏီ၏ ဒိဗ္ဗဂರ್ಭကို ဆောင်ခဲ့သည်။ ဂರ್ಭကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကြောင့် သူသည် သက္က (အိန္ဒြာ) နှင့် ဒೈတျအုပ်စုကို ပြင်းထန်စွာ တားဆီးခဲ့သည်။
Verse 23
पदानि यो लोकपदानि कृत्वा चकार दैत्यान्सलिलेशयांस्तान् / कृत्वा च देवांस्त्रिदिवस्य देवांश्चक्रे सुरेशं पुरुहूतमेव
လောကစနစ်၏ ခြေလှမ်းများကို တည်ထောင်ပြီး ထိုဒೈတျများကို ရေထဲ၌ အိပ်စေခဲ့သူ၊ ထို့ပြင် ဒေဝများကို တြိဒိဝ၏ ဒေဝများအဖြစ် ပြု၍ ပုရုဟူတ အိန္ဒြာကိုပင် သုရတို့၏ အရှင်အဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့သည်။
Verse 24
गार्हपत्येन विधिना अन्वाहार्येण कर्मणा
ဂါर्हပတျယ မီးပူဇော်နည်းအတိုင်း၊ အန్వာဟာရျ ကမ္မအတိုင်း ဆောင်ရွက်သည်။
Verse 25
अग्निमाहवनीयं च वेदीं चैव कुशं स्रुवम् / प्रोक्षणीयं श्रुतं चैव आवभृथ्यं तथैव च
အာဟဝနီယ မီး၊ ဝေဒီ၊ ကုရှမြက်၊ စရုဝဇွန်း; ပရောက္ခဏီယ ရေဖျန်းရန်ရေ၊ ရှရုတ (မန္တရဖတ်ခြင်း) နှင့် အာဝဘෘထျယ အဆုံးသတ်ရေချိုးပူဇော်ပွဲတို့ကိုလည်း ပြင်ဆင်하였다။
Verse 26
अथर्षींश्चैव यश्चक्रे हव्यभागप्रदान्मखे / हव्यादांश्च सुरांश्चक्रे कव्यादांश्च पितॄनपि / भोगार्थं यज्ञविधिना यो यज्ञो यज्ञकर्मणि
ယဇ်ပွဲ၌ ဟဗျအပိုင်းကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် ရှိများကို စီမံထားသူ၊ ဟဗျကို လက်ခံစားသုံးသူများအဖြစ် သုရဒေဝများကိုလည်း၊ ကဗျကို လက်ခံစားသုံးသူများအဖြစ် ပိတೃများကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသူ၊ ယဇ်ကမ္မ၌ ယဇ်နည်းအတိုင်း ဘောဂအတွက် ဆောင်ရွက်သော ယဇ်သည် သူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 27
यूपान्समित्स्रुवं सोमं पवित्रं परिधीनपि / यज्ञियानि च द्रव्याणि यज्ञियांश्च तथानलान्
ယုပတိုင်၊ မီးဖိုအတွက် သစ်တုံးသန့်၊ ပူဇော်ဇွန်း၊ ဆိုမရည်၊ သန့်စင်ကိရိယာနှင့် ဝေဒိကာပတ်လည်တိုင်များ—ယဇ్ఞအတွက် သင့်လျော်သော ပစ္စည်းများနှင့် ယဇ్ఞမီးများလည်း ပါ၏။
Verse 28
सदस्यान्यजमानांश्च ह्यश्वमेधान्क्रतुत्तमान् / विचित्रान्राजसूयदीन्पारमेष्ठ्येन कर्मणा
ယဇ్ఞစည်းဝေးအဖွဲ့ဝင်များ၊ ယဇမာနများ၊ အထွတ်အမြတ် အရှွမေဓ ကရတုများနှင့် မျိုးစုံသော ရာဇဆူယ စသည်တို့ကို—ပါရမေဋ္ဌျ ကမ္မဖြင့် ဆောင်ရွက်၏။
Verse 29
उद्गात्रादींश्च यः कृत्वा यज्ञांल्लोकाननुक्रमम् / क्षणा निमेषाः काष्ठाश्च कलास्त्रैकाल्यमेव च
ဥဒ္ဂာတာ စသည့် ရိတွိဇ်များကို ခန့်အပ်၍ ယဇ్ఞများနှင့် လောကများ၏ အစဉ်အလာကို စီမံတော်မူပြီး၊ က్షဏ၊ နိမေෂ၊ ကာဋ္ဌာ၊ ကလာ နှင့် သုံးကာလကိုလည်း သတ်မှတ်တော်မူ၏။
Verse 30
मुहूर्त्तास्तिथयो मासा दिनं संवत्सरं तथा / ऋतवः कालयोगाश्च प्रमाणं त्रिविधं त्रिषु
မုဟူရ္တ၊ တိထိ၊ လ၊ နေ့၊ နှစ်; ထို့ပြင် ရာသီများနှင့် ကာလပေါင်းစည်းမှု—လောကသုံးပါး၌ တိုင်းတာချက် သုံးမျိုးရှိ၏။
Verse 31
आयुः क्षेत्राण्यथ बलं क्षणं यद्रूपसौष्ठवम् / मेधावित्वं च शौर्यं च शास्त्रस्येव च पारणम्
အသက်တာ၊ နယ်မြေများ၊ အင်အား၊ ရုပ်ရည်လှပမှု ထင်ရှားသော အခိုက်အတန့်; ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိ၊ ထို့ပြင် သာස්တရ ပာရာယဏ (သဒ္ဓာဖြင့် ဖတ်ရွတ်ခြင်း) လည်း။
Verse 32
त्रयो वर्णास्त्रयो लोकास्त्रैविद्यं पावकास्त्रयः / त्रैकाल्यं त्रीणि कर्माणि तिस्रो मात्रा गुणास्त्रयः
ဝဏ္ဏသုံးပါး၊ လောကသုံးပါး၊ တြိဝိဒ္ယာနှင့် မီးသန့်သုံးပါး; တြိကာလ၊ ကမ္မသုံးပါး၊ မာတြာသုံးပါး၊ ဂုဏသုံးပါး။
Verse 33
सृष्टा लोकेश्वराश्चैव येन येन च कर्मणा / सर्वभूतगणाः सृष्टाः सर्वभूतगणात्मना
ဘယ်ဘယ်ကမ္မကြောင့် လောကအရှင်တို့ကို ဖန်ဆင်းသနည်း၊ ထို စကြဝဠာရှိ သတ္တဝါအစု၏ အတ္တမူလတော်က သတ္တဝါအစုအားလုံးကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။
Verse 34
क्षणं संधाय पूर्वेण योगेन रमते च यः / गतागतानां यो नेता सर्वत्र विविधेश्वरः
ပူရ்வကဆိုခဲ့သော ယောဂဖြင့် ခဏမျှ ဆက်စပ်ကာ ပျော်မြူးနေသူ; သွားလာခြင်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍ နေရာတိုင်း၌ မျိုးမျိုးသော အရှင်တော်ဖြစ်သည်။
Verse 35
यो गतिर्द्धर्मयुक्तानामगतिः पापकर्मणाम् / चातुर्वर्ण्यस्य प्रभवश्चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता
ဓမ္မနှင့် ယှဉ်သောသူတို့၏ လမ်းကြောင်းသည် သူတော်မူ၍၊ ပাপকမ္မပြုသူတို့၏ လမ်းမရှိခြင်းလည်း သူတော်မူ၏။ သူတော်မူသည် စတုဝဏ္ဏ၏ မူလနှင့် စတုဝဏ္ဏ၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်သည်။
Verse 36
चातुर्विद्यस्य यो वेत्ता चातुराशम्यसंश्रयः / दिगन्तरं नभो भूमिरापो वायुर्विभावसुः
စတုဝိဒ္ယာကို သိမြင်သူ၊ အာရှ్రమလေးပါး၏ အားကိုးရာဖြစ်သူ; သူတော်မူသည် ဒిశအဆုံးအထိ ကျယ်ပြန့်မှု၊ ကောင်းကင်၊ မြေ၊ ရေ၊ လေ နှင့် ဝိဘာဝသု—တောက်ပသော မီးဖြစ်သည်။
Verse 37
चन्द्रसूर्यद्वयं ज्योतिर्युगेशाः क्षणदाचराः / यः परं श्रुयते देवो यः परं श्रूयते तपः
လနှင့်နေ၏ နှစ်ပါးတောက်ပမှု၊ ယုဂတို့၏ အရှင်၊ ခဏအတွင်း လှုပ်ရှားနိုင်သူ။ သြတ္တိ၌ အမြင့်ဆုံး ဒေဝဟု ကြားရသူသည်၊ အမြင့်ဆုံး တပဿဟုလည်း ကြားရသူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 38
यः परं तमसः प्राहुर्यः परं परमात्मवान् / आदित्यादिस्तु यो देवो यश्च दैत्यान्तको विभुः
အမှောင် (တမစ်) ကို ကျော်လွန်သည်ဟု ဆိုကြသူ၊ ပရမాత္မာသဘောရှိသော အမြင့်ဆုံးသူ။ အာဒိတျယတို့၏ အစဒေဝ၊ ဒೈတျယတို့ကို ဖျက်ဆီးသော မဟာဗိဘုလည်း သူပင်။
Verse 39
युगान्तेष्वन्तको यश्च यश्च लोकान्तकान्तकः / सेतुर्यो लोकसेतूनां मेधो यो मध्यकर्मणाम्
ယုဂအဆုံး၌ အန္တက ဖြစ်သူ၊ လောကဖျက်သူ၏ အန္တကလည်း ဖြစ်သူ။ လောက၏ တံတားတို့အတွက် တံတားဖြစ်သူ၊ အလယ်အလတ် ကర్మတို့၏ မေဓာ (ဉာဏ်) ဖြစ်သူ။
Verse 40
वेद्यो यो वेदविदुषां प्रभुर्यः प्रभवात्मनाम् / सोमभूतस्तु भूतानामग्निभूतो ऽग्निवर्चसाम्
ဝေဒကို သိသူတို့အတွက် သိမြင်နိုင်သူ၊ အာနုဘော်ရှိသော အတ္တများ၏ အရှင်။ သတ္တဝါတို့အတွက် ဆိုမ (Soma) ဖြစ်ပြီး၊ မီးရောင်တောက်သူတို့အတွက် အဂ္နိ (Agni) ဖြစ်သည်။
Verse 41
मनुष्याणां मनुर्भूतस्तपोभूतस्तपस्विनाम् / विनयो नयतृप्तानां तेजस्तेजस्विनामपि
လူသားတို့အတွက် သူသည် မနု ဖြစ်လာပြီး၊ တပဿကျင့်သူတို့အတွက် တပဿ ဖြစ်လာသည်။ နယ (နည်းလမ်း/ဓမ္မနীতি) ဖြင့် တೃप्तသူတို့အတွက် ဝိနယ (နှိမ့်ချမှု) ဖြစ်ပြီး၊ တေဇရှိသူတို့အတွက် တေဇလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 42
विग्रहो विग्रहाणां यो गतिर्गतिमतामपि / आकाशप्रभवो वायुर्वायुप्राणो हुताशनः
အရာအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ လှုပ်ရှားသူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဂတိလည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ အာကာသမှ ဝါယု ဖြစ်ပေါ်၍ ဝါယုမှ ပရာဏ ဖြစ်ပေါ်ကာ ပရာဏမှ ဟုတာသန (အဂ္ဂနိ) ပေါ်ထွန်းသည်။
Verse 43
देवा हुताशनप्राणाः प्राणो ऽग्नेर्मधुसूदनः / रसाच्छोणितसंभूतिः शोणितान्मासमुच्यते
ဒေဝတားတို့သည် ဟုတာသန (အဂ္ဂနိ) ၏ ပရာဏဖြစ်ကြပြီး၊ အဂ္ဂနိ၏ ပရာဏမှာ မဓုဆူဒန (ဝိෂ္ဏု) ဖြစ်တော်မူသည်။ ရသမှ သွေး (śoṇita) ဖြစ်ပေါ်၍ သွေးမှ အသား (māṃsa) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 44
मांसात्त मेदसो जन्म मेदसो ऽस्थि निरुच्यते / अस्य्नो मज्जा समभवन्मज्जातः शुक्रसंभवः
အသား (māṃsa) မှ အဆီ (medas) ဖြစ်ပေါ်၍၊ အဆီမှ အရိုး (asthi) ဟု ဆိုသည်။ အရိုးမှ အရိုးခွံ (majjā) ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ အရိုးခွံမှ သုက္ကရ (śukra) ပေါ်ထွန်းသည်။
Verse 45
शुक्राद्गर्भः समाभव द्रसमूलेन कर्मणा / तत्रापां प्रथमावापः स सौम्यो राशिरुच्यते
သုက္ကရမှ ရသကို အမြစ်ထားသော ကမ္မကြောင့် ဂರ್ಭ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေဓာတ်၏ ပထမဆုံး ပေါင်းစည်းမှု ဖြစ်၍၊ ထိုအစုကို စောမ്യ ရာသီ (လ-သဘော) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 46
गर्भो ऽश्मसंभवो ज्ञेयो द्वितीयो राशिरुच्यते / शुक्रं सोमात्मकं विद्यादार्त्तवं पावकात्मकम्
ဂರ್ಭသည် အရှ္မ (ကျောက်ကဲ့သို့ ထူထဲမှု) မှ ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု သိရမည်၊ ထိုအစုကို ဒုတိယ ရာသီ ဟု ခေါ်သည်။ သုက္ကရသည် ဆိုမသဘော ဖြစ်ပြီး၊ အာရ္တဝ (ရဇ) သည် ပာဝက (အဂ္ဂနိ) သဘော ဖြစ်သည်ဟု သိရမည်။
Verse 47
भावौ रसानुगावेतौ वीर्ये च शशिपावकौ / कफवर्गे भवेच्छुक्रं पित्तवर्गे च शोणितम्
ဘာဝနှင့် ရသသည် အချင်းချင်းလိုက်ဖက်ကြသည်ဟု ဆို၏။ ဝီရျ၌ လနှင့် မီး၏ သဘောရှိသည်။ ကဖအုပ်စု၌ သုက္ကရ ဖြစ်၍ ပိတ္တအုပ်စု၌ သောဏိတ (သွေး) ဖြစ်သည်။
Verse 48
कफस्य त्दृदयं स्थानं नाभ्यां पित्तं प्रतिष्ठितम् / देहस्य मध्ये त्दृदयं स्थानं तु मनसः स्मृतम्
ကဖ၏ နေရာမှာ နှလုံးဖြစ်၍ နာဗီ(ဗိုက်ခေါင်း)၌ ပိတ္တ တည်ရှိသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအလယ်ရှိ နှလုံးကို မနတ်(စိတ်)၏ နေရာဟုလည်း မှတ်ယူကြသည်။
Verse 49
नाभिश्चोदर संस्था तु तत्र देवो हुताशनः / मनः प्रजापतिर्ज्ञेयः कफः सोमो विभाव्यते
နာဗီသည် ဝမ်းဗိုက်အတွင်း တည်ရှိ၍ ထိုနေရာ၌ ဟုတားရှန (အဂ္နိ) သည် နတ်အဖြစ် စံနေသည်။ မနတ်ကို ပ္ရဇာပတိဟု သိရမည်၊ ကဖကို ဆိုမအဖြစ် စဉ်းစားရမည်။
Verse 50
पित्तमग्निः स्मृतो ह्येतदग्नीषोमात्मकं जगत् / एवं प्रवर्त्तिते गर्भे वृत्ते कर्कन्धुसंनिभे
ပိတ္တကို မီးဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤလောကသည် အဂ္နိနှင့် ဆိုမ၏ သဘောတရားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂರ್ಭသည် တိုးတက်လာ၍ ကရ္ကန္ဓု (ဇီးသီး) ကဲ့သို့ လုံးဝိုင်းလာသည်။
Verse 51
वायुः प्रवेशनं चक्रे संगतः परमात्मना / स पञ्चधा शरीरस्थो विद्यते वर्द्धयेत्पुनः
ပရမာတ္မန်နှင့် ပေါင်းစည်း၍ ဝါယုသည် (ဂರ್ಭတွင်းသို့) ဝင်ရောက်하였다။ ထိုဝါယုသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ငါးမျိုးအဖြစ် တည်ရှိကာ ထပ်မံ ကြီးထွားစေသည်။
Verse 52
प्राणापानौ समानश्च ह्युदानो व्यान एव च / प्राणो ऽस्य परमात्मानं वर्द्धयन्परिवर्त्तते
ပရာဏ၊ အပါန၊ သမာန၊ ဥဒါန၊ ဗျာန—အားလုံးအနက် ပရာဏသည် ထိုအတွင်းရှိ ပရမာတ္မတတ္တဝကို တိုးပွားစေကာ မပြတ်လည်ပတ်စီးဆင်းသည်။
Verse 53
अपानः पश्चिमं कायमु दानो ऽर्द्धं शरीरिणः / व्यानो व्यानीयते येन समानः सर्वसंधिषु
အပါနသည် ကိုယ်၏ အနောက်/နောက်ဘက်ပိုင်း၌ တည်၏; ဥဒါနသည် ကိုယ်ရှိသူ၏ တစ်ဝက်ပိုင်း၌; ဗျာနသည် ထိုအားဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့လှုပ်ရှားစေ၏; သမာနသည် အဆစ်အဆက် အားလုံး၌ တည်၏။
Verse 54
भूतावाप्तिस्ततस्तस्य जायतेन्द्रियगोचरा / पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्
ထို့နောက် အင်္ဒြိယတို့ဖြင့် သိမြင်နိုင်သော ဓာတ်များကို ရရှိလာသည်—မြေ၊ လေ၊ အာကာသ၊ ရေ၊ နှင့် ပဉ္စမဖြစ်သော တေဇ (အလင်း/မီး)။
Verse 55
सर्वेद्रियनिविष्टास्ते स्वस्वयोगं प्रचक्रिरे / पार्थिवं देहमाहुस्तु प्राणात्मानं च मारुतम्
ထိုတို့သည် အင်္ဒြိယအားလုံး၌ ဝင်ရောက်တည်ကာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ လုပ်ငန်း(ယောဂ)ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို မြေဓာတ်ဆန်သောဟု ခေါ်ပြီး၊ ပရာဏ-အတ္မာကို မာရုတ—လေဓာတ်ဆန်သောဟု ခေါ်သည်။
Verse 56
छिद्राण्याकाशयोनीनि जलात्स्रावः प्रवर्त्तते / ज्योतिश्चक्षुषि कोष्ठो ऽस्मात्तेषां यन्नामतः स्मृतम्
အပေါက်အပေါင်းတို့သည် အာကာသမှ ပေါက်ဖွားသည်။ ရေဓာတ်မှ စိမ့်ထွက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်စီးဆင်းသည်။ မျက်စိ၌ တေဇ (အလင်း) ရှိသည်—ထို့ကြောင့် ထိုတို့၏ အမည်များကို ဤသို့ စ్మৃতি၌ မှတ်သားထားသည်။
Verse 57
संग्राह्य विषयांश्चैव यस्य वीर्यात्प्रवर्तिताः / इत्येतान्पुरुषः सर्वान्सृजत्येकः सनातनः
သူ၏ အာနုဘော်မှ အာရုံခံယူနိုင်သော အရာများပင် လှုပ်ရှားစတင်လာသည်။ ထို အနန္တတစ်ပါးတည်းသော ပုရုရှသည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။
Verse 58
नैधने ऽस्मिन्कथं लोके नरत्वं विष्णुरागतः / एष नः संशयो धीमन्नेष वै विस्मयो महान्
အို ဉာဏ်ရှိသူ၊ ဤ မတည်မြဲသော လောက၌ ဝိෂ္ဏုသည် မည်သို့ လူ့သဘောသို့ ရောက်လာသနည်း။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ သံသယဖြစ်၍ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကြီးတည်း။
Verse 59
कथं गतिर्गतिमतामापन्नो मानुषीं तनुम् / श्रोतुमिच्छामहे विष्णोः कर्माणि च यथाक्रमम्
သွားလာသူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဂတိဖြစ်သော ဝိෂ္ဏုသည် မည်သို့ လူ့ကိုယ်ကို ခံယူသနည်း။ ဝိෂ္ဏု၏ ကర్మများကို အစဉ်လိုက် ကြားလိုပါသည်။
Verse 60
आश्चर्यं परमं विष्णुर्वेदैर्देवश्चै कथ्यते / विष्णोरुत्पत्तिमाश्चय कथयस्व महामते
ဝေဒများတွင် ဝိෂ္ဏုကို အမြင့်ဆုံး အံ့ဩဖွယ်နှင့် ဒေဝတော်ဟု ဆိုထားသည်။ အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ ဝိෂ္ဏု၏ အံ့ဩဖွယ် ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ပြောကြားပါ။
Verse 61
एतदाश्चर्यमाख्यातं कथ्यतां वै सुखावहम् / प्रख्यातबलवीर्यस्य प्रादुर्भावन्महात्मनः / कर्मणाश्चर्यभूतस्य विष्णोः सत्त्वमिहोच्यते
ဤ အံ့ဩဖွယ် ကഥာကို ပြောကြားပါစေ၊ အမှန်တကယ် စိတ်ချမ်းသာစေသည်။ ဤနေရာတွင် အင်အားနှင့် သတ္တိကြောင့် နာမည်ကြီးသော မဟာတ္မာ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့်၊ ကర్మများကြောင့် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သော ဝိෂ္ဏု၏ သတ္တဝကို ဆိုထားသည်။
Verse 62
सूत उवाच अहं वः कीर्त्तयिष्यामि प्रादुर्भावं महात्मनः
သုတက ပြောသည်—ထို မဟာအတ္တမ၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို သင်တို့အား ငါ ရွတ်ဆိုဖော်ပြမည်။
Verse 63
यथा बभूव भगवान्मानुषेषु महातपाः / भृगुस्त्रीवधदोषेण भृगुशापेन मानुषे
ဘယ်သို့ ထို ဘဂဝန် မဟာတပသီသည် လူတို့အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာသနည်း—ဘൃဂု၏ မိန်းမသတ်မှုအပြစ်ကြောင့်၊ ဘೃဂု၏ ကျိန်စာကြောင့်၊ လူ့ရုပ်ဖြင့် ဖြစ်၏။
Verse 64
जायते च युगान्तेषु देवकार्यार्थसिद्धये / तस्य दिव्यां तनुं विष्णोर्गदतो मे निबोधत
ယုဂအဆုံးများတွင် ဒေဝကိစ္စအောင်မြင်စေရန် သူသည် မွေးဖွားလာသည်။ ဗိဿဏု၏ ထို ဒိဗ္ဗတန်ကို ငါပြောသမျှ နားထောင်ကြလော့။
Verse 65
युगधर्मे परावृत्ते काले च शिथिले प्रभुः / कर्त्तुं धर्मव्यवस्थानं जायते मानुषेष्विह / भृगोः शापनिमित्तेन देवासुरकृतेन च
ယုဂဓမ္မ ပြောင်းပြန်ဖြစ်၍ ကာလလည်း အားနည်းသည့်အခါ၊ ပရဘုသည် ဓမ္မစည်းကမ်းကို တည်ထောင်ရန် လူတို့အတွင်း မွေးဖွားလာသည်—ဘೃဂု၏ ကျိန်စာအကြောင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အကြောင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
Verse 66
ऋषय ऊचुः कथं देवासुरकृते तद्व्याहारमवाप्तवान् / एतद्वेदितुमिच्छामो वृत्तं देवासुरं कथम्
ရိရှီတို့က ပြောသည်—ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ထိုဖြစ်ရပ်သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ ဒေဝ-အသူရတို့၏ အကြောင်းအရာကို မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိလိုပါသည်။
Verse 67
सूत उवाच देवासुरं यथावृत्तं ब्रुवतस्तन्निबोधत
သုတက ပြောသည်—ဒေဝနှင့် အဆုရတို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကို ငါ့စကားမှ နားထောင်၍ သိကြလော့။
Verse 68
हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्त्रैलोक्यं प्राक्प्रशासति / बलिनाधिष्ठितं राज्यं पुनर्लोकत्रये क्रमात्
အရင်က ဒိုင်တျ ဟိရဏ္ယကသိပုသည် သုံးလောကကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဖန် အစဉ်လိုက် သုံးလောကတွင် ဘလီ၏ အုပ်စိုးရာဇ်တည်ခဲ့သည်။
Verse 69
सख्यमासीत्परं तेषां देवानामसुरैः सह / युगाख्या दश संपूर्णा ह्यासीदव्याहतं जगत्
ထိုအခါ ဒေဝတို့နှင့် အဆုရတို့အကြား အလွန်မြင့်မြတ်သော မိတ်သဟာယရှိခဲ့သည်။ ‘ယုဂ’ ဟုခေါ်သော ကာလဆယ်ခု ပြည့်စုံပြီး လောကသည် အနှောင့်အယှက်မရှိ တည်ရှိ하였다။
Verse 70
निदेशस्थायिनश्चैव तयोर्देवासुराभवन् / बद्धे बलौ विवादो ऽथ संप्रवृत्तः सुदारुणः
သူတို့သည် နှစ်ဖက်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသော ဒေဝနှင့် အဆုရများဖြစ်ကြသည်။ ဘလီကို ချည်နှောင်လိုက်သောအခါ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
Verse 71
देवासुराणां च तदा घोरः क्षयकरो महान् / तेषां द्वीपनिमित्तं वै संग्रामा बहवो ऽभवेन्
ထိုအခါ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့အကြား ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ကြီးမား၍ ပျက်စီးစေသော တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွား하였다။ ကျွန်းများကြောင့် သူတို့တွင် စစ်ပွဲများစွာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
Verse 72
वराहे ऽस्मिन्दश द्वौ च षण्डामर्कान्तगाः स्मृताः / नामतस्तु समासेन शृणुध्वं तान्विवक्षतः
ဤဝရာဟကల్ప၌ “ရှဏ္ဍာမရ္ကာန္တ” ဟု ခေါ်သော တစ်ဆယ့်နှစ် ပါရှိသည်ဟု စမృత၌ ဆိုထားသည်။ ငါပြောမည့်အတိုင်း အမည်များကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်ကြလော့။
Verse 73
प्रथमो नारसिंहस्तु द्वितीयश्चापि वामनः / तृतीयः स तु वाराहश्चतुर्थो ऽमृतमन्थनः
ပထမမှာ နရသိင်္ဟ၊ ဒုတိယမှာ ဝါမန၊ တတိယမှာ ဝရာဟ၊ စတုတ္ထမှာ “အမృతမန်သန” (အမృతကို မွှေခြင်း) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 74
संग्रामः पञ्चमश्चैव सुघोरस्तारकामयः / षष्ठो ह्याडीबकस्तेषां सप्तमस्त्रैपुरः स्मृतः
ပဉ္စမမှာ “သင်္ဂြာမ” — အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ တာရကာနှင့် ဆက်နွယ်သောအရာ; ဆဋ္ဌမမှာ “အာဍီဘက” နှင့် သတ္တမမှာ “ထရိုင်ပုရ” ဟု မှတ်သားထားသည်။
Verse 75
अन्धकारो ऽष्टमस्तेषां ध्वजश्च नवमः स्मृतः / वार्त्रश्च दशमो घोरस्ततो हालाहलः स्मृतः
အဋ္ဌမမှာ “အန္ဓကာရ”၊ နဝမမှာ “ဓွဇ” ဟု ခေါ်သည်။ ဒသမမှာ “ဝါရ္တြ” အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်; ထို့နောက် “ဟာလာဟလ” ဟု မှတ်သားထားသည်။
Verse 76
स्मृतो द्वादशकस्तेषां घोरः कोलाहलो ऽपरः / हिरण्यकशिपुर्दैत्यो नरसिंहेन सूदितः
ဤသည်တို့သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး၏ အစုဟု မှတ်သားထားသည်; ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် “ကိုလာဟလ” တစ်မျိုးလည်း ရှိသည်။ ဟိရဏ္ယကသိပု ဒေဝတုန်ကို နရသိင်္ဟက သုတ်သင်ခဲ့သည်။
Verse 77
वामनेन बलिर्बद्धस्त्रैलोक्याक्रमणे कृते / हिरण्याक्षो हतो द्वन्द्वे प्रतिवादे च दैवते
ဝါမနသည် သုံးလောကကို ခြေလှမ်းဖြင့် အုပ်စိုးပြီး ဘလီကို ချည်နှောင်하였다။ ဒေဝတားတို့ကို ဆန့်ကျင်သည့် နှစ်ဦးတည်း တိုက်ပွဲတွင် ဟိရဏ္ယာක්ෂ သေဆုံး하였다။
Verse 78
महाबलो महासत्त्वः संग्रामेष्वपराजितः / दंष्ट्रया तु वराहेण स दैत्यस्तु द्विधाकृतः
အင်အားကြီး၍ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားကာ စစ်ပွဲများတွင် မရှုံးနိမ့်သော ဒိုင်တျကို ဝရာဟာသည် မိမိ၏ အံသွားကြီးဖြင့် ခွဲ၍ နှစ်ပိုင်းပြု하였다။
Verse 79
प्रह्लादो निर्जितो युद्धे इन्द्रेणामृतमन्थने / विरोचनस्तु प्राह्लादिर्नित्यमिन्द्रवधोद्यतः
အမృతမန်ထနကာလ စစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြာသည် ပရဟ္လာဒကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ပရဟ္လာဒ၏သား ဝိရောစနသည် အမြဲ အိန္ဒြာကို သတ်ရန် စိတ်ထက်သန်နေ하였다။
Verse 80
इन्द्रेणैव स विक्रम्य निहतस्तारकामये / भवादवध्यतां प्राप्य विशेषास्त्रादिभिस्तु यः
တာရကာမယ စစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြာသည် ကိုယ်တိုင် သတ္တိပြ၍ သူ့ကို သတ်ခဲ့သည်။ ဘဝ (ရှီဝ) ထံမှ မသတ်နိုင်သော အာနုဘော်ရခဲ့သော်လည်း အထူးလက်နက်များကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆုံး하였다။
Verse 81
स जंभो निहतः षष्ठे शक्राविष्टेन विष्णुना / अशक्नुवत्सु देवेषु परं सोढुमदैवतम्
ခြောက်ကြိမ်မြောက် တိုက်ပွဲတွင် ဇမ္ဘသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသော ဝိෂ္ဏု၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရ하였다။ ဒေဝတားတို့သည် ထိုအလွန်ပြင်းထန်သော ဒိုင်တျအင်အားကို မခံနိုင်ကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။
Verse 82
निहता दानवाः सर्वे त्रिपुरे त्र्यंबकेण तु / अथ दैत्याः सुराश्चैव राक्षसास्त्वन्धकारिके
တိရိပုရ၌ တြိယမ္ဗက (ရှီဝ) သည် ဒာနဝအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်း하였다။ ထို့နောက် အမှောင်စစ်ပွဲတွင် ဒೈတျ၊ ဒေဝနှင့် ရာက္ခသတို့လည်း ပါဝင်လာကြသည်။
Verse 83
जिता देवमनुष्येस्ते पितृभिश्चैव संगताः / सवृत्रान्दानवांश्चैव संगतान्कृत्स्नशश्च तान्
ဒေဝတို့နှင့် လူတို့သည် ပိတೃတို့နှင့် ပေါင်းစည်း၍ သူတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဝෘတြပါဝင်သည့် စုဝေးလာသော ဒာနဝအားလုံးကိုလည်း အပြည့်အဝ ချေမှုန်းခဲ့သည်။
Verse 84
जघ्ने विष्णुसहायेन महेन्द्रस्तेन वर्द्धितः / हतो ध्वजे महेन्द्रेण मयाछत्रश्च योगवित्
ဗိဿနု၏ အကူအညီဖြင့် အားတိုးလာသော မဟိန္ဒြသည် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်하였다။ မဟိန္ဒြ၏ အလံတော်ထိုးနှက်မှုကြောင့် ယောဂပညာရှင် မယာချတ်ရလည်း သေဆုံး하였다။
Verse 85
ध्वजलक्षं समाविश्य विप्रचित्तिः महानुजः / दैत्यांश्च दानवांश्चैव संहतान्कृत्स्नशश्च तान्
အလံတော်၏ ပစ်မှတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မဟာဗလ ဝိပရချိတ္တိသည် စုဝေးနေသော ဒိုင်တျနှင့် ဒာနဝအားလုံးကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူ하였다။
Verse 86
जयद्धालाहले सर्वैर्देवैः परिवृतो वृषा / रजिः कोलाहले सर्वान्दैत्यान्परिवृतो ऽजयत्
အောင်ပွဲအော်ဟစ်သံနှင့် ဟာလာဟလ၏ ဆူညံသံကြားတွင် ဒေဝအားလုံး ဝိုင်းရံထားသော ဝೃષ သည် အနိုင်ရ하였다။ ထိုဆူညံမှုအတွင်း ဒိုင်တျတို့ ဝိုင်းရံထားသော ရဇိလည်း အားလုံးကို အနိုင်ယူ하였다။
Verse 87
यज्ञस्यावभृथे जित्वा षण्डामकारै तु दैवतैः / एते देवासुरा वृत्ताः संग्रामा द्वादशैव तु
ယဇ္ဉ၏ အဝဘෘထသန့်စင်ပွဲ၌ “ရှဏ္ဍာမာကာရ” ဟူသော ဒေဝတားတို့က အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ စစ်ပွဲ တစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
Verse 88
सुरासुरक्षयकराः प्रजाना मशिवश्च ह / हिरण्यकशिपू राजा वर्षाणामर्बुदं बभौ
ထိုစစ်ပွဲများသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကို ပျက်စီးစေပြီး ပြည်သူများအတွက် မင်္ဂလာမကောင်း ဖြစ်စေ하였다။ ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပု သည် အရ္ဗုဒနှစ် တစ်ခုလုံး ထင်ရှားစွာ အုပ်စိုး하였다။
Verse 89
तथा शतसहस्राणि ह्यधिकानि द्विसफतिः / अशीतिश्च सहस्राणि त्रैलोक्यस्येश्वरो ऽभवत्
ထို့အပြင် နောက်ထပ် ခုနှစ်ဆယ်နှစ်နှင့် ရှစ်သောင်းနှစ် တိုင်အောင် သူသည် သုံးလောက၏ အရှင် ဖြစ်လာ하였다။
Verse 90
पारंपर्येण राजा तु बलिर्वर्षार्बुधं पुनः / षष्टिश्चैव सहस्राणि त्रिंशच्च नियुतानि च
အစဉ်အဆက်အရ ဘုရင် ဘလိ သည်လည်း ထပ်မံ အရ္ဗုဒနှစ် တစ်ခု၊ ထို့ပြင် ခြောက်သောင်းနှစ်နှင့် နိယုတ သုံးဆယ် (လက္ခ) ကာလ အုပ်စိုး하였다။
Verse 91
बले राज्याधिकारस्तु यावत्कालं बभूव ह / प्रह्लादो निर्जितो ऽभूच्च तावत्कालं सहासुरैः
ဘလိ၏ နိုင်ငံအာဏာ ရှိနေသမျှကာလအတွင်း ပရဟ္လာဒ သည်လည်း အသူရတို့နှင့်အတူ အနိုင်ယူခံထားရ하였다။
Verse 92
इन्द्रास्त्रयस्ते विख्याता ह्यसुराणां महौ जसः / दैत्यसंस्थमिदं सर्वमासीद्दशयुगं किल
သင်၏ အိန္ဒြာအာஸ္တရများသည် ထင်ရှားကျော်ကြား၍ အင်အားကြီး အဆုရများကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ ဆိုကြသည်မှာ ဤလောကတစ်လုံးလုံးသည် ယုဂဆယ်ခေတ်တိုင် ဒೈတျတို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။
Verse 93
अशपत्तु ततः शुक्रो राष्ट्रं दशयुगं पुनः / त्रैलोक्यमिदमव्यग्रं महेन्द्रो ह्यभ्ययाद्बलेः
ထို့နောက် သုက္ကရာချာရျက နိုင်ငံကို ယုဂဆယ်ခေတ်အတွက် ထပ်မံကျိန်စာတင်하였다။ မဟာအိန္ဒြာသည် အင်အားဖြင့် ဘလိကို တိုက်ခိုက်လာ၍ ထိုကာလ၌ သုံးလောကသည် စိတ်မပူဘဲ တည်ငြိမ်နေ하였다။
Verse 94
प्रह्लादस्य हृते तस्मिंस्त्रैलोक्ये कालपर्ययात् / पर्यायेणैव संप्राप्तं त्रैलोक्यं पाकशासनम्
ပရာဟ္လာဒ၏ အကျိုးအတွက် ကာလ၏ လှည့်ပြောင်းမှုကြောင့် ထိုသုံးလောက၏ အုပ်စိုးမှုသည် အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲကာ နောက်ဆုံးတွင် ပါကရှာသန (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 95
ततो ऽसुरान्परित्यज्य यज्ञो देवानुपागमत् / यज्ञे देवानथ गते काव्यं ते ह्यसुरां ब्रुवन्
ထို့နောက် ယဇ్ఞသည် အဆုရများကို စွန့်၍ ဒေဝများထံသို့ သွား하였다။ ယဇ్ఞသည် ဒေဝများဘက်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ကာဝျ (သုက္ကရာ) သည် အဆုရများကို ပြော하였다။
Verse 96
किं तन्नो मिषतां राष्ट्रं त्यक्त्वा यज्ञः सुरान्गतः / स्थातुं न शक्रुमो ह्यद्य प्रविशाम रसातलम्
ကျွန်ုပ်တို့ မျက်စိရှေ့တင် ယဇ్ఞသည် ဤနိုင်ငံကို စွန့်၍ ဒေဝများထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ မတည်မြဲနိုင်တော့; ရသာတလသို့ ဝင်ကြစို့။
Verse 97
एवमुक्तो ऽब्रवीदेतान्विषण्णः सांत्वयन्गिरा / माभैष्ट धारयिष्यामि तेजसा स्वेन वः सुराः
ဤသို့လျှောက်ထားခံရသောအခါ သူသည် စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းသော်လည်း စကားဖြင့် နှစ်သိမ့်လျက် မိန့်တော်မူသည်မှာ - 'အို နတ်တို့၊ မကြောက်ကြလင့်၊ ငါ၏ တန်ခိုးတေဇော်ဖြင့် သင်တို့ကို ငါစောင့်ရှောက်မည်။'
Verse 98
वृष्टिरोषधयश्चैव रसा वस्तु च यत्परम् / कृत्स्नानि ह्यपि तिष्ठन्तु पापस्तेषां सुरेषु वै
မိုး၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ အရသာများနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရာဝတ္ထုများ အားလုံး တည်ရှိပါစေ၊ ၎င်းတို့၏ အပြစ်သည် နတ်တို့၌ ကျရောက်ပါစေ။
Verse 99
युष्मदर्थं प्रदास्यामि तत्सर्व धार्यते मया / ततो देवासुरान्दृष्ट्वा धृतान्काव्येन धीमता
သင်တို့အတွက် ငါထိန်းသိမ်းထားသမျှကို ငါပေးမည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသော ကာဗျ (သောကြာဂြိုဟ်နတ်မင်း) စောင့်ရှောက်ထားသော နတ်နှင့် အသူရာတို့ကို မြင်လျှင်...
Verse 100
अमन्त्रयंस्तदा ते वै संविघ्ना विजिगीषया / एष काव्य इदं सर्वं व्यावर्त्तयति नो बलात्
ထိုအခါ ၎င်းတို့ (နတ်များ) သည် အနှောင့်အယှက်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း အောင်နိုင်လိုစိတ်ဖြင့် တိုင်ပင်ကြသည်မှာ - 'ဤ ကာဗျ သည် ငါတို့၏ ကြိုးပမ်းမှု အားလုံးကို အင်အားသုံး၍ တားဆီးနေသည်။'
Verse 101
साधु गच्छामहे तूर्णं यावन्नाप्याययेत्तु तान् / प्रसह्य हत्वा शिष्टांस्तु पातालं प्रापयामहे
ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကို အားမဖြည့်ပေးမီ ငါတို့ အမြန်သွားကြစို့။ ကျန်ရှိနေသူများကို အင်အားသုံး သတ်ဖြတ်ပြီး ပါတာလ (မြေအောက်ကမ္ဘာ) သို့ ပို့လိုက်ကြစို့။
Verse 102
ततो देवास्तु संरब्धा दानवानभिसृत्य वै / जघ्नुस्तैर्वध्यमानास्ते काव्यमेवाभिदुद्रुवुः
ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ဒေါသထန်၍ ဒါနဝတို့ထံသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ကာ သတ်ဖြတ်ကြ၏။ သတ်ဖြတ်ခံနေရသော ဒါနဝတို့သည် ကာဝျ (ရှုကရာချာရ്യ) ထံသို့ ပြေးလွှားသွားကြ၏။
Verse 103
ततः काव्यस्तु तान्दृष्ट्वा तूर्णं देवैरभिद्रुतान् / समारक्षत संत्रस्तान्देवेभ्यस्तान्दितेः सुतान्
ထို့နောက် ကာဝျသည် ဒေဝတားတို့က လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်၍ ကြောက်လန့်နေသော ဒိတိ၏ သားများကို ဒေဝတားတို့ထံမှ ချက်ချင်းကာကွယ်ပေး하였다။
Verse 104
काव्यो दृष्ट्वा स्थितान्देवांस्तत्र दैवमचिन्तयत् / तानुवाच ततो ध्यात्वा पूर्ववृत्तमनुस्मरन्
ကာဝျသည် အဲဒီနေရာ၌ ရပ်နေသော ဒေဝတားတို့ကို မြင်ပြီး ကံတရားကို စဉ်းစား၏။ ထို့နောက် သမาธိဝင်၍ အတိတ်ဖြစ်ရပ်ကို သတိရကာ သူတို့အား ပြောဆို하였다။
Verse 105
त्रैलोक्यं विजितं सर्वं वामनेन त्रिभिःक्रमैः / बलिर्बद्धो हतो जंभो निहतश्च विरोचनः
ဝာမနသည် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် တ్రိလෝက အားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဘလိကို ချည်နှောင်ခဲ့ပြီး၊ ဂျမ္ဘကို သတ်ခဲ့ကာ၊ ဝိရောချနလည်း နိဟတဖြစ်하였다။
Verse 106
महासुरा द्वादशसु संग्रामेषु सुरैर्हताः / तैस्तैरुपायैर्भूयिष्ठा निहता ये प्रधानतः
စစ်ပွဲ ၁၂ ကြိမ်တွင် မဟာအဆုရများကို ဒေဝတားတို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ခေါင်းဆောင်များကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အများစု နိဟတပြုခဲ့သည်။
Verse 107
किञ्चिच्छिष्टास्तु वै यूयं युद्धे स्वल्पे तु वै स्वयम् / नीतिं वो हि विधास्यामि कालः कश्चित्प्रतीक्ष्यताम्
သင်တို့သည် သေးငယ်သော စစ်ပွဲတွင် ကိုယ်တိုင် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်နေကြသည်။ ငါသည် သင်တို့အတွက် နီတိ (လမ်းညွှန်သဘောတရား) ကို စီမံပေးမည်၊ အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ကြ။
Verse 108
यास्याम्यहं महादेवं मन्त्रार्थे विजयाय च / अग्निमाप्याययेद्धोता मेत्रैरेष दहिष्यति
မန်တရ၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် အောင်မြင်မှုအတွက် ငါသည် မဟာဒေဝထံ သွားမည်။ ဟိုတာသည် မီးကို ပိုမိုတောက်ပအောင် ပံ့ပိုးစေ; ဤမီးသည် ငါ၏ မန်တရများဖြင့် လောင်ကျွမ်းမည်။
Verse 109
ततो यास्याम्यहं देवं मन्त्रार्थे नीललोहितम् / युष्माननुग्रहीष्यामि पुनः पश्चादिहागतः
ထို့နောက် မန်တရ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် နီလလိုဟိတ ဒေဝထံ ငါသွားမည်။ နောက်တစ်ဖန် ဤနေရာသို့ ပြန်လာသောအခါ သင်တို့ကို ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးမည်။
Verse 110
यूयं तपश्चरध्वं वै संवृता वल्कलैर्वने / न वै देवा वाधिष्यन्ति यावदागमनं मम
သင်တို့သည် တောထဲတွင် သစ်ခွံအဝတ် ဝတ်ဆင်၍ တပဿာ ကျင့်ကြ။ ငါပြန်လာသည့်အထိ ဒေဝများက သင်တို့ကို မနှောင့်ယှက်ကြလိမ့်မည်။
Verse 111
अप्रतीपांस्ततो मन्त्रान्देवात्प्राप्य महेश्वरात् / योत्स्यामहे पुनर्देवांस्ततः प्राप्स्यथ वै जयम्
ထို့နောက် မဟေရှွရ ဒေဝထံမှ တားဆီးမရသော မန်တရများကို ရရှိပြီးလျှင်၊ ငါတို့သည် ဒေဝများနှင့် ထပ်မံ စစ်တိုက်မည်။ ထိုအခါ သင်တို့သည် အမှန်တကယ် အောင်ပွဲကို ရရှိမည်။
Verse 112
ततस्ते कृतसंवादा देवानूचुस्ततो ऽसुराः / न्यस्तशस्त्रा वयं सर्वे लोकान्यूयं क्रमन्तु वै
ထို့နောက် ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသဖြင့် အသူရတို့က ဒေဝတို့အား ဆိုသည်—“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လက်နက်များကို ချထားပြီးပြီ; သင်တို့သည် လောကများအနှံ့ သွားလာကြပါစေ”။
Verse 113
वयं तपश्चरिष्यामः संवृत्ता वल्कलैर्वने / प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा सत्यानुव्यात्दृतं तु तत्
ကျွန်ုပ်တို့သည် တောတွင် သစ်ခွံအဝတ် ဝတ်ဆင်ကာ တပဿာ ကျင့်မည်; ပရဟ္လာဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အမှန်တရားကို လိုက်နာရန် दृঢ়စွာ ဆုံးဖြတ်하였다။
Verse 114
ततो देवा न्यवर्त्तन्त विज्वरा मुदिताश्च ह / न्यस्तशस्त्रेषु दैत्येषु स्वान्वै जग्मुर्यथागतान्
ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လှည့်သွားကြသည်; ဒೈత్యတို့ လက်နက်ချထားသဖြင့်၊ သူတို့သည် လာသကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ကိုယ်၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။
Verse 115
ततस्तानब्रवीत्काव्यः कञ्चित्कालं प्रतीक्ष्यताम् / निरुत्सुकास्तपोयुक्ताः कालः कार्यार्थसाधकः
ထို့နောက် ကာဗျ (ရှုကရာချာရျ) က သူတို့အား ပြောသည်—“အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ကြပါ; စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တပဿာ၌ တည်ကြပါ၊ အချိန်ကပင် ကိစ္စကို အောင်မြင်စေသည်”။
Verse 116
पितुर्ममाश्रमस्था वै संप्रतीक्षत दानवाः / स संदिश्यसुरान्काव्यो महोदेवं प्रपद्य च
ဟေ ဒာနဝတို့၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်၏ အာရှရမ်၌ နေထိုင်ကာ စောင့်ကြပါ; ကာဗျသည် ဒေဝတို့ထံ သတင်းပို့ပြီး မဟာဒေဝကို အားကိုး၍ ရှरणဝင်하였다။
Verse 117
प्रणम्यैवमुवाचायं जगत्प्रभवमीश्वरम् / मन्त्रानिच्छामि हे देव ये न संति बृहस्पतौ
သူသည် ဂါရဝပြု၍ ကမ္ဘာ၏ မူလဖြစ်သော ဣဿဝရကို ပြောသည်— “အို ဒေဝ၊ ဗြဟස්ပတိ၌ မရှိသော မန္တရများကို ကျွန်ုပ် လိုချင်ပါသည်”။
Verse 118
पराभवाय देवानामसुरेष्वभयावहान् / एवमुक्तो ऽब्रवीद्देवो मन्त्रानिच्छसि वै द्विज
ဒေဝတို့အောင်မြင်ရေးနှင့် အဆုရတို့၌ ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်စေမည့်အရာ— ထိုသို့ ပြောကြားသော် ဒေဝက ဆိုသည်— “အို ဒွိဇ၊ မန္တရများကို မင်းလိုချင်သလော”။
Verse 119
व्रतं चर मयोद्दिष्टं ब्रह्मचारी समाहितः / पूर्मं वर्षसहस्रं वै कुण्डधूममवाक्शिराः
ငါညွှန်ပြသော ဝရတကို ကျင့်လော့၊ ဗြဟ္မစာရီဖြစ်၍ စိတ်တည်ငြိမ်စေ။ အရင်ဆုံး နှစ်တစ်ထောင်တိုင် ကုဏ္ဍမီးခုံ၏ မီးခိုးထဲတွင် ခေါင်းငုံ့၍ နေထိုင်လော့။
Verse 120
यदि पास्यति भद्रं ते मत्तो मन्त्रमवाप्स्यसि / तथोक्तो देवदेवेन स शुक्रस्तु महातपाः
မင်းက ဒီကို ပြည့်စုံအောင် ကျင့်နိုင်လျှင်— မင်းအတွက် မင်္ဂလာရှိစေ— ထိုအခါ ငါထံမှ မန္တရကို ရမည်။ ဒေဝဒေဝက ထိုသို့ဆိုသော် မဟာတပသီ သုက္ရ…
Verse 121
पादौ संस्पृश्य देवस्य बाढमित्यभाषत / व्रतं चराम्यहं देव यथोद्दिष्टो ऽस्मि वैप्रभो
ဒေဝ၏ ခြေတော်ကို ထိကာ သူက ပြောသည်— “အမှန်ပင်။ အို ဒေဝ၊ အို प्रभု၊ သင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ငါ ဝရတကို ကျင့်မည်”။
Verse 122
ततो नियुक्तो देवेन कुण्डधारो ऽस्य धूमकृत् / असुराणां हितार्थाय तस्मिञ्छुक्रे गते तदा
ထို့နောက် နတ်ဘုရား၏ အမိန့်ဖြင့် မီးခိုးဖန်တီးသူ ကုဏ္ဍဓာရ သည် အဆုရတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ ထိုအခါ သုကြာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုပ်ဆောင်하였다။
Verse 123
मन्त्रार्थं तत्र वसति ब्रह्म चर्यं महेश्वरे / तद्बुद्ध्वा नीतिपूर्वं तु राष्ट्रं न्यस्तं तदासुरैः
မန္တရ၏ အဓိပ္ပါယ်အတွက် သူသည် မဟေရှဝရရှေ့၌ ဗြဟ္မစရိယ ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သည်။ ထိုအရာကို သိပြီး အဆုရတို့သည် နীতিအတိုင်း နိုင်ငံကို အပ်နှံ하였다။
Verse 124
तस्मिञ्छिद्रे तदामर्षाद्देवास्तान्समभिद्रवन् / प्रगृहीतायुधाः सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः
အဲဒီ အခွင့်အရေးကို တွေ့သဖြင့် ဒေါသဖြင့် နတ်များသည် သူတို့ကို တပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ အားလုံး လက်နက်ကိုင်ပြီး ဗြဟස්ပတိက ဦးဆောင်하였다။
Verse 125
दृष्ट्वासुरगणा देवान्प्रगृहीतायुधान्पुनः / उत्पेतुः सहसा सर्वे संत्रस्तास्ते ततो ऽभवन्
နတ်များကို ထပ်မံ လက်နက်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သော် အဆုရတပ်စုများသည် ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။
Verse 126
न्यस्ते शस्त्रे ऽभये दत्ते ह्याचार्ये व्रतमास्थिते / संत्यज्य समयं देवास्ते सपत्नजिघांसवः
လက်နက်များကို ချထားပြီး အဘယ (အာမခံ) ပေးထားကာ အာချာရျာသည် ဝတ်တရား၌ တည်နေသော်လည်း၊ ရန်သူကို သတ်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် နတ်များသည် သဘောတူညီချက်ကို စွန့်ပစ်하였다။
Verse 127
अनाचार्यास्तु भद्रं वो विश्वस्तास्तपसे स्थिताः / चीरवल्काजिनधरा निष्क्रिया निष्परिग्रहाः
မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆရာမရှိသော်လည်း ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တပသ (တပస్స) တွင် တည်ကြည်နေကြသည်။ အဝတ်ကြမ်း၊ သစ်ခွံနှင့် တိရစ္ဆာန်အရေကို ဝတ်ဆင်၍ လောကရေးရာကင်းပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိကြ။
Verse 128
रणे विजेतुं देवान्वै न शक्ष्यामः कथञ्चन / अयुद्धेन प्रपद्यामः शरणं काव्यमातरम्
စစ်မြေပြင်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒေဝများကို မည်သို့မျှ အနိုင်မယူနိုင်။ ထို့ကြောင့် စစ်မတိုက်ဘဲ ကဗျာမိခင် (ဆရஸဝတီ) ထံသို့ အကာအကွယ်တောင်း၍ ခိုလှုံကြမည်။
Verse 129
प्रापद्यन्त ततो भीतास्तया चैव तदाभयम् / दत्तं तेषां तु भीतानां दैत्यानामभयार्थिनाम्
ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့နေသူတို့သည် သူမထံသို့ ခိုလှုံကြပြီး၊ ထိုအချိန်တည်းကပင် ကြောက်မက်မှုမှ လွတ်မြောက်လိုသော ဒೈတျများအား အဘယ (မကြောက်ရ) ကို ပေးတော်မူ하였다။
Verse 130
तया चाभ्युपपन्नांस्तान्दृष्ट्वा देवास्तदासुरान् / अभिजघ्नुः प्रसह्यैतान्विचार्य च बलाबलम्
သူမ၏ အကာအကွယ်အောက်သို့ ရောက်လာသော အဆုရများကို ဒေဝများမြင်သော်၊ အင်အားနှင့် အားနည်းချက်ကို စဉ်းစားပြီး အင်အားသုံးကာ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်하였다။
Verse 131
तत स्तान्वध्यमानांस्तु देवैर्दृष्ट्वासुरांस्तदा / देवी क्रुद्धाब्रवीदेनाननिन्द्रत्वं करोम्यहम्
ဒေဝများက အဆုရများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်သော် ဒေဝီသည် ဒေါသထွက်၍ “ငါသည် သူတို့ကို အိန္ဒြတဝ (အိန္ဒြအဖြစ်) မရှိအောင် လုပ်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 132
संस्तभ्य शीघ्रं संरंभादिन्द्रं साभ्यचरत्ततः / ततः संस्तंभितं दृष्ट्वा शक्रं देवास्तु मूढवत्
ထို့နောက် ဒေါသအရှိန်ဖြင့် အင်ဒြာကို အလျင်အမြန် တိုက်ခိုက်လာသည်။ သက္ကရာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ ဒေဝတို့သည် မောဟသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
Verse 133
व्यद्रवन्त ततो भीता दृष्ट्वा शक्रं वशीकृतम् / गतेषु सुरसंघेषु विष्मुरिन्द्रमभाषत
သက္ကရာကို ထိန်းချုပ်ခံရသည်ကို မြင်၍ သူတို့သည် ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ ဒေဝအုပ်စုများ ထွက်သွားပြီးနောက် ဗိသ္မုက အင်ဒြာအား ပြော하였다။
Verse 134
मां त्वं प्रविश भद्रं ते नेष्यामि त्वां सुरेश्वर / एवमुक्तस्ततो विष्णुः प्रविवेश पुरन्दरः
သူက “သင့်အတွက် မင်္ဂလာရှိပါစေ၊ ကျွန်ုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ပါ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်ရေ၊ ကျွန်ုပ်က သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်” ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ပုရန္ဒရသည် ဗိෂ္ဏုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 135
विष्मुना रक्षितं दृष्ट्वा देवी क्रुद्धा वचो ऽवदत् / एषा त्वां विष्णुना सार्द्ध दहामि मघवन्बलात्
ဗိသ္မုက ကာကွယ်ထားသည်ကို မြင်၍ ဒေဝီသည် ဒေါသထွက်ကာ “မဃဝန်ရေ၊ ငါသည် ဗိෂ္ဏုနှင့်အတူ သင့်ကို အင်အားဖြင့် မီးရှို့မည်” ဟု ပြော하였다။
Verse 136
मिषता सर्वभूतानां दृश्यतां मे तपोबलम् / तयाभिभूतौ तौ देवाविन्द्राविष्णू जजल्पतुः
သတ္တဝါအားလုံး မြင်နေစဉ် “ငါ၏ တပသ်အင်အားကို ကြည့်ကြ” ဟု ဆိုကာ သူမသည် နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အင်ဒြာနှင့် ဗိෂ္ဏု ဒေဝနှစ်ပါးသည် အပြန်အလှန် ပြောဆိုကြသည်။
Verse 137
कथं मुच्येव सहितौ विष्णुरिन्द्रमभाषत / इन्द्रो ऽब्रवीज्जहि ह्येनां यावन्नो न दहे द्विभो
ဗိဿနိုးက သိကြားမင်းအား 'ငါတို့နှစ်ဦး ဘယ်လိုလွတ်မြောက်နိုင်မလဲ' ဟု မေးလေ၏။ သိကြားမင်းက 'အရှင်ဘုရား၊ သူမ ကျွန်ုပ်တို့ကို မလောင်ကျွမ်းမီ သူမကို သတ်ပါလော့' ဟု လျှောက်ထား၏။
Verse 138
विशेषेणाभिभूतो ऽहमिमां तज्जहि माचिरम् / ततः समीक्ष्य तां विष्णुः स्त्रीवधं कर्त्तुमास्थितः
'ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရပါသည်၊ ထို့ကြောင့် မဆိုင်းမတွ သူမကို သတ်ပါလော့။' ထို့နောက် သူမကို ကြည့်ပြီး ဗိဿနိုးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
Verse 139
अभिध्याय ततश्शक्रमापन्नं सत्वरं प्रभुः / तस्याः संत्वरमाणायाः शीघ्रङ्कारी मुरारिहा
အန္တရာယ်ကျရောက်နေသော သိကြားမင်းကို တွေးတောလျက် အရှင်မြတ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ သူမ အလျင်အမြန် ပြုမူနေစဉ် မုရကိုသတ်သူ (ဗိဿနိုး) သည် ပို၍ လျင်မြန်စွာ ပြုမူလေသည်။
Verse 140
त्रिधा विष्णुस्ततो देवः क्रूरं बुद्ध्वा चिकीर्षितम् / क्रुद्धस्तदस्त्रमाविध्य शिरश्चिच्छेद माधवः
ထို့နောက် ဗိဿနိုးဘုရားသည် သူမ၏ ရက်စက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသဖြင့် အမျက်ထွက်တော်မူ၏။ မာဓဝသည် လက်နက်တော်ကို ပစ်လွှတ်၍ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်လေသည်။
Verse 141
तं दृष्ट्वा स्त्रीवधं घोरं चुकोप भृगुरीश्वरः / ततो ऽभिशप्तो भृगुणा विष्णुर्भार्यावधे तदा
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးအသတ်ခံရမှုကို မြင်လျှင် တန်ခိုးကြီးသော ဘရိဂု ရသေ့သည် အမျက်ထွက်လေ၏။ ထိုအခါ ဇနီးသည်ကို သတ်မှုဖြင့် ဗိဿနိုးအား ဘရိဂုက ကျိန်စာတိုက်လေသည်။
Verse 142
यस्मात्ते जानता धर्ममवध्या स्त्री निषूदिता / तस्मात्त्वं सप्तकृत्वो वै मनुष्येषु प्रपद्यसे
သင်သည် ဓမ္မကို သိလျက်နှင့် သတ်မသင့်သော မိန်းမကို သတ်ခဲ့သဖြင့် လူလောက၌ ခုနစ်ကြိမ် မွေးဖွားရမည်။
Verse 143
ततस्तेनाभिशापेन नष्टे धर्मे पुनः पुनः / सर्वलोक हितार्थाय जायते मानुषेष्विह
ထိုအပစ်တင်ကျိန်စာကြောင့် ဓမ္မသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပျောက်ကွယ်သော်လည်း၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဤနေရာတွင် လူအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 144
अनुव्याहृत्य विष्मुं स तदादाय शिरः स्वयम् / समानीय ततः काये समायोज्येदमब्रवीत्
ဗိဿနု၏ နာမကို ထပ်မံရွတ်ဆိုကာ သူသည် ထိုခေါင်းကို ကိုယ်တိုင် ယူလိုက်သည်; ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာသို့ ယူလာ၍ ချိတ်ဆက်ကာ ဤသို့ ပြော하였다။
Verse 145
एतां त्वां विष्णुना सत्यं हतां संजीवयाम्यहम् / यदि कृत्स्नो मया धर्मश्चरितो ज्ञायते ऽपि वा
အို ဒေဝီ၊ ဗိဿနုကို သက်သေထား၍ ငါသည် သစ္စာဖြင့် သတ်ခံရသော သင်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းမည်; ငါက ဓမ္မကို အပြည့်အဝ ကျင့်ခဲ့သည်ဟု သိရှိနိုင်ပါက။
Verse 146
तेन सत्येन जीवस्व यदि सत्यं ब्रवीम्यहम् / सत्याभिव्यहृतात्तस्य देवी संजीविता तदा
ငါသည် အမှန်ကို ပြောနေသည်ဆိုလျှင် ထိုသစ္စာ၏ အင်အားဖြင့် အသက်ရှင်လော့; သူ၏ သစ္စာစကားကို ထုတ်ဖော်ဆိုသည့်ခဏတွင် ဒေဝီသည် ထိုအချိန်တင် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသည်။
Verse 147
तदा तां प्रोक्ष्य शीताभिरद्भिर्जीवेति सो ऽब्रवीत् / ततस्तां सर्वभूतानां दृष्ट्वा सुप्तोत्थितामिव
ထို့နောက် သူသည် အေးမြသောရေကို ပက်ဖျန်း၍ “အသက်ရှင်ထပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သတ္တဝါအားလုံးက သူမကို အိပ်ရာမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ မြင်၍ အံ့ဩကြ၏။
Verse 148
साधुसाध्वित्यदृश्यानां वाचस्ताः सस्वनुर्दिशः / दृष्ट्वा संजीवितामेवं देवीं तां भृगुणा तदा
မမြင်ရသူတို့၏ “သာဓု၊ သာဓု” ဟူသောအသံသည် အရပ်ရပ်သို့ ပဲ့တင်ထပ်လေ၏။ ထိုအခါ ဘൃဂုသည် ထိုဒေဝီကို ဤသို့ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်ကို မြင်၏။
Verse 149
मिषतां सर्वभूतानां तदद्भुतमिवाभवत् / असंभ्रान्तेन भृगुणा पत्नी संजीवितां ततः
သတ္တဝါအားလုံး မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ထိုအရာသည် အံ့ဖွယ်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ဘൃဂုသည် မတုန်လှုပ်ဘဲ မိမိဇနီးကို ပြန်လည်အသက်သွင်း၏။
Verse 150
दृष्ट्वा शक्रो न लेभे ऽथ शर्म काव्यभयात्ततः / प्रजागरे ततश्चेन्द्रो जयन्तीमात्मनः सुताम्
ထိုအရာကိုမြင်၍ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ကာဗျ၏ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်ငြိမ်သက်မှု မရခဲ့။ ထို့နောက် အိန္ဒြာသည် မိမိသမီး ဇယန္တီအကြောင်း စိုးရိမ်ကာ နိုးကြားနေ၏။
Verse 151
प्रोवाच मतिमान्वाक्यं स्वां कन्यां पाकशासनः / एष काव्यो ह्यनिन्द्राय चरते दारुणं तपः
ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် ဉာဏ်ပညာဖြင့် မိမိသမီးအား “ဤကာဗျသည် အိန္ဒြာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြမ်းတမ်းသော တပဿကို ကျင့်နေသည်” ဟု ပြော၏။
Verse 152
तेनाहं व्याकुलः पुत्रि कृतो धृतिमना दृढम् / गच्छ संभावयस्वैनं श्रमापनयनैः शुभे
သမီးရေ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက်ဖြစ်သော်လည်း သတ္တိကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းထား၏။ မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သွား၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများဖြင့် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုလော့။
Verse 153
तैस्तैर्मनो ऽनुकूलैश्च ह्युपचारैरतद्रिता / देवी सारीन्द्रदुहिता जयन्ती शुभचारिणी
စိတ်နှလုံးနှစ်သက်စေသော အမျိုးမျိုးသော ပြုစုမှုများဖြင့် ပျင်းရိမှုမရှိဘဲ၊ သာရိန္ဒြ၏ သမီး တော်ဝင်ဒေဝီ ဂျယန္တီသည် ကောင်းမြတ်သောအကျင့်ရှိသူအဖြစ် စေတနာဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
Verse 154
सुस्वरूपधरागात्तं दुर्वहं व्रतमास्थितम् / पित्रा यथोक्तं वाक्यं सा काव्ये कृतवती तदा
လှပသောရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူ၍ သူမသည် ခက်ခဲလှသော ဝရတကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ဖခင်၏ မိန့်ခွန်းကိုလည်း ထိုအခါ ကဗျာသီချင်းသဘောဖြင့်ပင် ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်하였다။
Verse 155
गीर्भिश्चैवानुकूलाभिः स्तुवन्ती वल्गुभाषिणी / गात्रसंवाहनैः काले सेवमाना त्वचासुखैः
လိုက်ဖက်သောစကားများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ သာယာနူးညံ့စွာ ပြောဆိုသူမသည် အချိန်တော်တော်တွင် ကိုယ်အင်္ဂါများကို နှိပ်နယ်ပေး၍ အသားအရေကို သက်သာစေသော ထိတွေ့မှုဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
Verse 156
शुश्रूषन्त्यनुकूला च उवास बहुलाः समाः / पूर्णं धूमव्रते चापि घोरे वर्षसहस्रके
အဆင်ပြေစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း သူမသည် နှစ်များစွာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ဓူမဝရတတွင်ပင် နှစ်တစ်ထောင်ကာလကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
Verse 157
वरेण च्छन्दयामास काव्यं प्रीतो ऽभवस्तदा / एवं व्रतं त्वयैकेन चीर्णं नान्येन केन चित्
ကောင်းချီးပေး၍ သူသည် ကာဗျကို စိတ်ကျေနပ်စေကာ ထိုအခါ အလွန်နှစ်သက်လေ၏။ ဤသို့သော ဝရတကို သင်တစ်ဦးတည်းသာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်။
Verse 158
तस्मात्त्वं तपसा बुद्ध्या श्रुतेन च बलेन च / तेजसा वापि विबुधान्सर्वानभिभविष्यसि
ထို့ကြောင့် သင်သည် တပဿ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ သရုတိဗေဒသိမြင်မှု၊ အင်အားနှင့် တေဇာတို့ဖြင့် ဒေဝတားအားလုံးကိုပင် အနိုင်ယူလိမ့်မည်။
Verse 159
यच्च किञ्चिन्ममब्रह्म विद्यते भृगुनन्दन / सांग च सरहस्यं च यज्ञोपनिषदस्तथा
အို ဘೃဂု၏ ချစ်သားရေ၊ ငါ၌ရှိသမျှ ဗြဟ္မဗိဒ္ယာသည် အင်္ဂများနှင့်တကွ၊ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်များနှင့်တကွ၊ ယဇ్ఞအုပနိသဒ်၏ သင်ကြားမှုလည်း ပါဝင်သည်—
Verse 160
प्रतिभाति ते सर्वं तद्वाच्यं तु न कस्यचित् / सर्वाभिभावी तेन त्वं द्विजश्रेष्ठो भविष्यसि
အရာအားလုံးသည် သင့်ထံတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မပြောသင့်။ ထိုကြောင့် သင်သည် အားလုံးကို အနိုင်ယူကာ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 161
एवं दत्त्वा वरं तस्यै भार्गवाय भवः पुनः / प्रजेशत्वं धनेशत्वमवध्यत्वं च वै ददौ
ဤသို့ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက်၊ ဘဝ (ရှီဝ) သည် ဘာရ္ဂဝအား ပြန်လည်၍ ပရဇေရှတ്വ၊ ဓနေရှတ്വနှင့် မသတ်နိုင်ခြင်း (အဝဓ్యత) ကိုပါ ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 162
एतांल्लब्ध्वा वरान्काव्यः संप्रहृष्टतनूरुहः / हर्षात्प्रादुर्बभौ तस्य दिव्यं स्तोत्रं महेशितुः
ထိုကောင်းချီးများကို ရရှိသဖြင့် ကာဗျသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ ကိုယ်အမွှေးထောင်လာသည်။ ပီတိကြောင့် မဟေရှဝရအား ချီးမွမ်းသည့် သန့်ရှင်းသော စတုတ္တရ် ပေါ်ထွက်လာ하였다။
Verse 163
तदा तिर्यक्स्थितस्त्वेवं तुष्टुवे नीललोहितम् / नमो ऽस्तु शितिकण्ठाय सुराद्याय सुवर्चसे
ထိုအခါ သူသည် ဘေးဘက်သို့ လှည့်ရပ်ကာ နီလလိုဟိတကို ချီးမွမ်း하였다—“ရှီတိကဏ္ဌ၊ ဒေဝတို့၏ အာဒိ၊ တောက်ပသော တေဇောရှိသူအား နမസ്കာရပါ၏။”
Verse 164
लेलिहानाय लेह्याय वत्सराय जगत्पते / कपर्दिने ह्यूर्द्ध्वरोम्णे हर्यक्षवरदाय च
လျှာဖြင့် လျက်သူ၊ လျက်ခံထိုက်သူ၊ နှစ်ကာလ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ လောကပတိအား နမಸ್ಕာရ။ ကပර්ဒင်၊ အမွှေးတက်ထောင်သူ၊ ဟရ്യက்ஷအား ကောင်းချီးပေးသူအားလည်း နမಸ್ಕာရ။
Verse 165
संस्तुताय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे / उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे
ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ လျင်မြန်သော သဘောရှိသူအား နမಸ್ಕာရ။ ဥရှ္ဏီෂဆောင်းသူ၊ မျက်နှာလှသူ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ၊ မိုးပေးသူအားလည်း နမಸ್ಕာရ။
Verse 166
वसुरेताय रुद्राय तपसे चीरवाससे / निस्वाय मुक्तकेशाय सेनान्ये रोहिताय च
ဝဆု၏ တေဇောကို သယ်ဆောင်သော ရုဒ္ဒရအား၊ တပစ်အား၊ သစ်ခွံအဝတ်ဝတ်ဆင်သူအား နမಸ್ಕာရ။ နစ္စဝ၊ ဆံပင်လွတ်ထားသူ၊ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်၊ ရိုဟိတအားလည်း နမಸ್ಕာရ။
Verse 167
कवये राजवृद्धाय तक्षकक्रीडनाय च / गिरिशायार्कनेत्राय यतये चाज्यपाय च
ကဗျာဉာဏ်တော်ရှိသူ၊ ရာဇဝృద్ధဖြစ်သူ၊ တက္ဆကနှင့် ကစားပျော်သူ၊ တောင်ရှင်ဂိရိရှ၊ နေမျက်စိရှိသူ၊ ယတိတော်၊ ဂီဆီ(အဇ္ယ)သောက်သူအား နမස්ကာရ။
Verse 168
सुवृत्ताय सुहस्ताय धन्विने भार्गवाय च / सहस्रबाहवे चैव सहस्रामलचक्षुषे
အကျင့်သီလကောင်းသူ၊ လက်တော်မြတ်သူ၊ မြားပစ်သမား ဘာရ္ဂဝ၊ လက်တော်တစ်ထောင်ရှိသူနှင့် သန့်ရှင်းသော မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူအား နမස්ကာရ။
Verse 169
सहस्रकुक्षये चैव सहस्रचरणाय च / सहस्रशिरसे चैव बहुरूपाय वेधसे
ဝမ်းတော်တစ်ထောင်ရှိသူ၊ ခြေတော်တစ်ထောင်ရှိသူ၊ ခေါင်းတော်တစ်ထောင်ရှိသူ၊ အရုပ်အဆင်းများစွာရှိသော ဝေဓသအား နမස්ကာရ။
Verse 170
भवाय विश्वरूपाय श्वेताय पुरुषाय च / निषङ्गिणे कवचिने सूक्ष्माय क्षपणाय च
ဘဝ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူ၊ ဖြူစင်သော ပုရုෂ၊ လက်နက်ဆောင်သူ၊ ကာဝချ(ကာကွယ်အဝတ်)ဆောင်သူ၊ အလွန်သိမ်မွေ့သူ၊ အမှောင်ဖျက်သူအား နမස්ကာရ။
Verse 171
ताम्राय चैव भीमाय उग्राय च शिवाय च / महादेवाय सर्वाय विश्वरूपशिवाय च
ကြေးနီရောင်တော်ရှိသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကြီးမားသူ၊ ပြင်းထန်သူ၊ မင်္ဂလာရှင် ရှိဝ၊ မဟာဒေဝ၊ အရာအားလုံးဖြစ်သူ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ရှိဝအား နမස්ကာရ။
Verse 172
हिरण्याय वसिष्ठाय वर्षाय मध्यमाय च / धाम्ने चैव पिशङ्गाय पिङ्गलायारुणाय च
ရွှေရောင်သဏ္ဍာန်ရှိသူ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဝရ္ဿ၊ မဓျမ၊ ထို့ပြင် ဓာမ၊ ပိသင်္ဂ၊ ပင်္ဂလ၊ အရုဏ—အားလုံးကို နမസ്കာရ။
Verse 173
पिनाकिने चेषुमते चित्राय रोहिताय च / दुन्दुभ्यायैकपादाय अर्हाय बुद्धये तथा / मृगव्याधाय सर्वाय स्थाणवे भीषणाय च
ပိနာကကိုင်သူ၊ မြားပိုင်ရှင်၊ အလှဆန်းသူ၊ ရိုဟိတ; ဒုန္ဒုဘီ၊ တစ်ခြေတည်းရှိသူ၊ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ ဉာဏ်တရား; မೃဂဗျာဓ၊ အလုံးစုံဖြစ်သူ၊ စ္ထာဏု၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သူ—အားလုံးကို နမസ്കာရ။
Verse 174
बहुरूपाय चोग्राय त्रिनेत्रायेश्वराय च / कपिलोयैकवीराय मृत्यवे त्र्यंबकाय च
ပုံသဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးရှိသူ၊ ကြမ်းတမ်းသူ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ၊ အီရှဝရ; ကပိလ၊ တစ်ဦးတည်းသောသူရဲကောင်း၊ မృత్యု၊ တြျံဘက—အားလုံးကို နမസ്കာရ။
Verse 175
वास्तोष्पते पिनाकाय शङ्कराय शिवाय च / आरण्याय गृहस्थाय यतिने बह्मचारिणे
ဝါစတိုෂ္ပတိ၊ ပိနာကကိုင်သူ၊ ရှင်ကရ၊ ရှိဝ; တောဝနတွင်နေသူ၊ ဂೃಹಸ್ಥ၊ ယတိ၊ ဗြဟ္မစာရီ—အားလုံးကို နမസ്കာရ။
Verse 176
सांख्याय चैव योगाय ध्यानिने दीक्षिताय च / अन्तर्हिताय सर्वाय तप्याय व्यापिने तथा
စಾಂಖ್ಯနှင့် ယောဂဖြစ်သူ၊ သမาธိရှိသူ၊ ဒိက္ခာခံယူသူ; အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်နေသူ၊ အလုံးစုံဖြစ်သူ၊ တပျာ၊ အနှံ့ပျံ့သူ—အားလုံးကို နမസ്കာရ။
Verse 177
बुद्धाय चैव शुद्धाय मुक्ताय केवलाय च / रोधसे चैकितानाय ब्रह्मिष्ठाय महार्षये
ပညာသဘော၊ သန့်ရှင်းသူ၊ လွတ်မြောက်သူ၊ တစ်ပါးတည်းသောသူအား နမস্কာရ; ထို့ပြင် ရောဓသ၊ စိတ်တစ်ခုတည်းရှိ၍ ဘြဟ္မန်၌ မတည်မြဲသော မဟာရိရှိအားလည်း နမস্কာရ။
Verse 178
चतुष्पादाय मेध्याय वर्मिणे शीघ्रगाय च / शिखण्डिने कपालाय दण्डिने विश्वमेधसे
ခြေလေးချောင်းရှိသူ၊ သန့်ရှင်းသူ၊ ကာကွယ်ကဝတ်ဝတ်ဆင်သူ၊ လျင်မြန်စွာသွားသူအား နမস্কာရ; ဆံတောင်တင်သူ၊ ခေါင်းခွံကိုင်သူ၊ တောင်ဝှက်ကိုင်သူ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဉာဏ်ရှိသူအားလည်း နမস্কာရ။
Verse 179
अप्रतीताय दीप्ताय भास्कराय सुमेधसे / क्रूराय विकृतायैव बीभत्साय शिवाय च
မသိမမြင်နိုင်သူ၊ တောက်ပသူ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသူ၊ ဉာဏ်ကောင်းသူအား နမസ്കာရ; ထို့ပြင် ကြမ်းတမ်းသူ၊ အလွန်ထူးခြားသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သူ၊ သို့သော် မင်္ဂလာရှင် သီဝ-သဘောရှိသူအားလည်း နမস্কာရ။
Verse 180
शुचये परिधानाय सद्योजाताय मृत्यवे / पिशिताशाय शर्वाय मेघाय वैद्युताय च
သန့်ရှင်းသူ၊ ဝတ်ဆင်သူ၊ ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းသူ၊ မရဏ-သဘောရှိသူအား နမস্কာရ; ပိသိတာရှ၊ ရှರ್ವ၊ မိုးတိမ်ကဲ့သို့၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့သောသူအားလည်း နမস্কာရ။
Verse 181
दक्षाय च जघन्याय लोकानामीश्वराय च / अनामयाय चेध्माय हिरण्यायैकचक्षुषे
ကျွမ်းကျင်သူ၊ အနိမ့်ဆုံး၌တည်သူ၊ လောကတို့၏ အရှင်အား နမস্কာရ; ရောဂါမရှိသူ၊ ယဇ်ပူဇော်သစ်တုံး(အိဓ္မ)သဘောရှိသူ၊ ရွှေရောင်သူ၊ မျက်စိတစ်လုံးရှိသူအားလည်း နမস্কာရ။
Verse 182
श्रेष्ठाय वामदेवाय ईशानाय च धीमते / महाकल्पाय दीप्ताय रोदनाय हसाय च
အမြတ်ဆုံးသော ဝာမဒေဝ၊ ဣရှာန၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော အရှင်အား; မဟာကల్పအဖြစ် တောက်ပ၍ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် ရယ်မောခြင်းအဖြစ်ရှိတော်မူသူအား နမස්ကာရ။
Verse 183
दृढधन्विने कवचिने रथिने च वरूथिने / भृगुनाथाय शुक्राय गह्वरिष्ठाय धीमते
ခိုင်မာသော လေးကိုင်ရှင်၊ ကာဝချဝတ်ဆင်သူ၊ ရထားစီးသူ၊ တပ်ဖွဲ့ကာကွယ်ရှင်အား; ဘൃဂုနာထ သုကြ၊ နက်ရှိုင်းရာ၌ တည်သော ဉာဏ်ပြည့်ဝသူအား နမස්ကာရ။
Verse 184
अमोघाय प्रशान्ताय सदा विप्रप्रियाय च / दिग्वासः कृत्तिवासाय भगघ्नाय नमो ऽस्तु ते
မအောင်မြင်မပျက်သော အမိုဃ၊ ငြိမ်းချမ်းသော၊ ဗိပရများချစ်ခင်သော အရှင်အား; ဒိဂ္ဝါသ၊ ကೃတ္တိဝါသ၊ ဘဂဂ္ဃန အရှင်အား နမස්ကာရ။
Verse 185
पशूनां पतये चैव भूतानां पतये नमः / प्रभवे ऋग्यजुःसाम्ने स्वाहायै च सुधाय च
တိရစ္ဆာန်တို့၏ ပတိနှင့် ဘူတတို့၏ ပတိအား နမස්ကာရ; ရိဂ်-ယဇု-သာမ၏ အရင်းမြစ်၊ စွာဟာနှင့် စုဓာရূপ အရှင်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။
Verse 186
वषट्कारतमायैव तुभ्यं मन्त्रात्मने नमः / स्रष्ट्रे धात्रे तथा कर्त्रे हर्त्रे च क्षपणाय च
ဝෂတ်ကာရအဖြစ်ရှိသော မန္တရအာတ္မန် အရှင်အား နမස්ကာရ; ဖန်ဆင်းရှင်၊ ထိန်းသိမ်းရှင်၊ ပြုလုပ်ရှင်၊ ယူဆောင်ရှင်နှင့် ဖျက်သိမ်းရှင်အားလည်း ဦးညွှတ်ပါ၏။
Verse 187
भूतभव्यभवेशाय तुभ्यं कर्मात्मने नमः / वसवे चैव साध्याय रुद्रादित्याश्विनाय च
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်တို့၏ အရှင်၊ ကမ္မသဘောတရားဖြစ်သော သင့်အား နမസ്കာရ။ ဝသု၊ သာဓျ၊ ရုဒြ၊ အာဒಿತ್ಯ၊ အရှွင်တို့အားလည်း နမ။
Verse 188
विश्वाय मरुते चैव तुभ्यं देवात्मने नमः / अग्नीषोमविधिज्ञाय पशुमन्त्रौ षधाय च
ဝိශ්ဝဒေဝနှင့် မရုတ်တို့အပါအဝင်၊ ဒေဝသဘောတရားဖြစ်သော သင့်အား နမস্কာရ။ အဂ္နိ-ဆိုမ ပူဇော်နည်းကို သိသူ၊ ပశုမန်တရနှင့် ဆေးပင်ဩသဓိ၏ သဘောဖြစ်သူအားလည်း နမ။
Verse 189
दक्षिणावभृथायैव तुभ्यं यज्ञात्मने नमः / तपसे चैव सत्याय त्यागाय च शमाय च
ဒက္ခိဏာနှင့် အဝဘൃထ သန့်စင်ရေချိုးပွဲတို့ပါဝင်သော ယဇ္ဉသဘောဖြစ်သော သင့်အား နမস্কာရ။ တပဿ၊ သစ္စာ၊ တ്യာဂ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) နှင့် သမ (ငြိမ်းချမ်းခြင်း) ကိုလည်း နမ။
Verse 190
अहिंसायाथ लोभाय सुवेषायानिशाय च / सर्वभूतात्प्रभूताय तुभ्यं योगात्मने नमः
အဟിംသာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လောဘအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လှပသောဝတ်စုံအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ညအဖြစ်လည်းကောင်း ထင်ရှားသော သင့်အား နမস্কာရ။ သတ္တဝါအားလုံးထက် အထက်မြတ်သော ယောဂသဘောဖြစ်သော သင့်အား နမ။
Verse 191
पृथिव्यै चान्तरिक्षाय महासे त्रिदिवाय च / जनस्तपाय सत्याय तुभ्यं लोकात्मने नमः
ပৃথဝီ၊ အန္တရိက္ခ၊ မဟස්၊ တြိဒိဝတို့အား နမ။ ဇန၊ တပ၊ သတ္ယ လောကများအဖြစ် တည်ရှိသော လောကအာတ္မာ သင့်အား နမস্কာရ။
Verse 192
अव्यक्तायाथ महते भूतायैवेन्द्रियाय च / तन्मात्रायाथ महते तुभ्यं तत्त्वात्मने नमः
အဝျက်တ၊ မဟတ်၊ ဘူတ၊ အင်ဒြိယ၊ တန်မာတ်ရ အဖြစ်တော်မူသော တတ္တဝါတ္မာကြီးတော်ထံ နမസ്കာရပါ၏။
Verse 193
नित्याय चाप्यलिङ्गाय सूक्ष्माय चेतराय च / शुद्धाय विभवे चैव तुभ्यं नित्यात्मने नमः
နိစ္စ၊ လက္ခဏာမဲ့၊ သေးငယ်သိမ်မွေ့၍ အထက်မြတ်၊ သန့်ရှင်း၍ ဂုဏ်တန်ခိုးပြည့်သော နိစ္စအတ္မာတော်ထံ နမസ്കာရပါ၏။
Verse 194
नमस्ते त्रिषु लोकेषु स्वरन्तेषु भुवादिषु / सत्यान्तमहराद्येषु चतुर्षु च नमो ऽस्तु ते
လောကသုံးပါး၌၊ ဆွာဂ္ဂစသော ဘုဝနများ၌၊ စတျလောကမှ မဟာလောကအထိ အဆင့်လေးရပ်၌—အရှင်၊ နမസ്കာရပါ၏။
Verse 195
नामस्तोत्रे मया ह्यस्मिन्यदसद्व्याहृतं प्रभो / मद्भक्त इतिब्रह्मण्य सर्वं तत्क्षन्तुमर्हसि
အရှင်ဘုရား၊ ဤနာမစတိုးတြာ၌ ကျွန်ုပ်မှ မသင့်လျော်သည့် စကားတစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ခဲ့လျှင်၊ ဘြာဟ္မဏျာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ဘက္တဟုယူဆ၍ အားလုံး ခွင့်လွှတ်ပါ။
Frequently Asked Questions
The Vṛṣṇi/Yādava-associated lineage is foregrounded through the named vaṃśa-vīras—Saṃkarṣaṇa, Vāsudeva, Pradyumna, Sāṃba, and Aniruddha—serving as a structured entry into the Kṛṣṇa-centered clan register.
The ṛṣis ask why the supreme Viṣṇu repeatedly assumes human birth—entering a womb, adopting social roles (including cowherd life), and appearing among praised brahmin-kṣatriya contexts—despite being the cosmic regulator.
It supplies a doctrinal contrast: the same deity who establishes cosmic pathways as Trivikrama is also capable of intimate human embodiment, thereby legitimizing Kṛṣṇa’s historical-līlā as continuous with universal sovereignty.