Adhyaya 69
Anushanga PadaAdhyaya 6957 Verses

Adhyaya 69

Yadu-vaṃśa and the Haihaya Line: From Yadu to Kārtavīrya Arjuna

ဤအခန်းသည် စူတာပုံစံဖြင့် ပြောကြားထားပြီး စူတာက ယဒုဝంశ (Yadu-vaṃśa) ကို အစဉ်လိုက် (anupūrvī) တိတိကျကျ ချဲ့ထွင်ဖော်ပြမည်ဟု ကြေညာသည်။ ယဒု၏ သားများမှ စတင်ကာ ဟိုင်းဟယ (Haihaya) မျိုးဆက်ခွဲသို့ ဆက်လက်သွားပြီး နာမည်ကြီး ကာတ်တဝီရျ အာర్జုန (Kārtavīrya Arjuna) ထိ ရောက်သည်။ ထို့နောက် မင်းတရားသဘောတရားကို ဥပမာပြကာ ကာတ်တဝီရျက တပစ် (tapas) ပြင်းထန်စွာ ကျင့်၍ အတြိ၏ မျိုးဆက် ဒတ္တာတြေယ (Dattātreya) ကို ပူဇော်ကာ ကောင်းချီးများ ရရှိပြီး အထူးသဖြင့် “လက်တစ်ထောင်” မိုတစ်ဖ်၊ ဓမ္မဖြင့် အုပ်ချုပ်ခြင်း၊ ခုနှစ်ဒွီပ ကမ္ဘာကို အနိုင်ယူခြင်းနှင့် စစ်မြေ၌ သေဆုံးမည့် ကံကြမ္မာတို့ကို ဖော်ပြသည်။

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे अष्टषष्टितमो ऽध्यायः // ६८// सूत उवाच यदोर्वंशं प्रवक्ष्यामि ज्येष्ठस्योत्तमतेजसः / विस्तरेणानुपूर्व्या च गदतो मे निबोधत

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမဟာဒေဝက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ အဖွင့်အပိုဒ္ဓာတပဒ၌ အဋ္ဌဆဋ္ဌိမ အধ্যာယ် (၆၈) ဖြစ်သည်။ စူတက ပြောသည်— အမြင့်မြတ်သော တေဇရှိသည့် အကြီးဆုံး ယဒု၏ မျိုးဆက်ကို အစဉ်လိုက် အသေးစိတ် ငါပြောမည်; ငါ၏စကားကို သေချာနားထောင်ကြလော့။

Verse 2

यदोः पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च देवसुतोपमाः / सहस्रजिदथ श्रेष्ठः क्रोष्टुर्नीलोञ्जिको लघुः

ယဒုတွင် နတ်သားတော်များကဲ့သို့သော သားငါးယောက် ရှိ၏— သဟသ္ရဇိတ်၊ ထို့နောက် အထူးမြတ်သော က္ရိုးෂ္ဋု၊ နီလ၊ အောဉ္ဇိက၊ နှင့် လဃု။

Verse 3

सहस्रजित्सुतः श्रीमाञ्छतजिन्नाम पार्थिवः / शतजित्तनयाः ख्यातस्त्रयः परमधार्मिकाः

သဟသ္ရဇိတ်၏ သားမှာ သီရိမန် ‘သတဇိတ်’ ဟူသော မင်းဖြစ်၏။ သတဇိတ်၏ သားသုံးယောက်သည် ထင်ရှား၍ အလွန်ဓမ္မနಿಷ್ಠသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 4

हैहयश्च हयस्छैव राजा वेणु हयस्तथा / हैहयस्य तु दायादो धर्मनेत्र इति श्रुतः

ဟိုင်းဟယ၊ ဟယ၊ မင်း ဝေဏု၊ ထို့ပြင် ဟယ— ဤသို့ရှိ၏။ ဟိုင်းဟယ၏ အမွေဆက်ခံသူကို ‘ဓမ္မနေတရ’ ဟု ကြားသိရသည်။

Verse 5

धर्मनेत्रस्य कुन्तिस्तु संक्षेयस्तस्य चात्मजः / संज्ञेयस्य तु दायादो महिष्मान्नाम पार्थिवः

ဓမ္မနေတရ၏ သားမှာ ကုန္တိ ဖြစ်၍၊ သူ၏ သားမှာ သံက္ခေယ ဖြစ်၏။ သံဇ္ဉေယ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ‘မဟိષ္မာန်’ ဟူသော မင်းဖြစ်၏။

Verse 6

आसीन्महिष्मतः पुत्रो भद्रमेनः प्रतापवान् / वाराणस्यधिपो राजा कथितः पूर्व एव हि

မဟိဿမတ၏ သားတော် အင်အားကြီးသော ဘဒ္ဒမေန ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ဝါရာဏသီ၏ အုပ်စိုးရှင် မင်းတော်ဟု ယခင်ကပင် ဆိုထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 7

भद्र सेनस्य दायादो दुर्मदो नाम पार्थिवः / दुर्मदस्यसुतो धीमान्कनको नाम विश्रुतः

ဘဒ္ဒရစေန၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ဒုရ္မဒ အမည်ရှိ မင်းတော်ဖြစ်၏။ ဒုရ္မဒ၏ ဉာဏ်ပညာရှိ သားတော်သည် ကနက ဟု ထင်ရှားလေ၏။

Verse 8

कनकस्य तु दायादाश्चत्वारो लोकविश्रुताः / कृतवीर्यः कृताग्निश्च कृतवर्मा तथैव च

ကနက၏ အမွေဆက်ခံသူ လေးဦးသည် လောကတွင် ထင်ရှားကြ၏—ကృతဝီရျ၊ ကృతအဂ္နိ၊ ထို့အပြင် ကృతဝර්မ လည်းဖြစ်သည်။

Verse 9

कृतौजाश्च चतुर्थो ऽभूत्कृतवीर्यात्मजोर्ऽजुनः / जज्ञे बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरो नृपः

စတုတ္ထမှာ ကృతောဇ ဖြစ်၏။ ကృతဝီရျ၏ သား အర్జုန (ကာတ္တဝီရျ) မွေးဖွားလာပြီး၊ လက်တစ်ထောင်ပါသော စပ္တဒွီပ အရှင် မင်းတော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 10

स हि वर्षायुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम् / दत्तमाराधयामास कार्त्तवीर्यो ऽत्रिसंभवम्

ကာတ္တဝီရျသည် နှစ်တစ်သောင်းကြာ အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို ကျင့်ပြီး၊ အတြိဝంశမှ ပေါ်ထွန်းသော ဒတ္တಾತ್ರေယ ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 11

तस्मै दत्तो वरान्प्रादाच्च तुरो भूरितेजसः / पूर्वं बाहुसहस्रं तु स वव्रे प्रथमं वरम्

သူ့အား ကောင်းချီးများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ တန်ခိုးတောက်ပသူသည် ချက်ချင်း ကောင်းချီးပေး၍ ပထမကောင်းချီးအဖြစ် လက်တစ်ထောင်ကို တောင်းခံ하였다။

Verse 12

अधर्मं ध्यायमानस्य सहसास्मान्निवारणम् / धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैवानुपालनम्

အဓမ္မကို စဉ်းစားသူကို ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်း တားဆီးရမည်။ ဓမ္မဖြင့် မြေကြီးကို အောင်မြင်ပြီး ဓမ္မဖြင့်ပင် ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 13

संग्रामांस्तु बहुञ्जित्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः / संग्रामे युध्यमानस्य वधः स्यात्प्रधने मम

စစ်ပွဲများစွာကို အောင်မြင်ပြီး ရန်သူထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း မဟာစစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် ကျွန်ုပ်၏ သေဆုံးခြင်း ဖြစ်ပါစေ။

Verse 14

तेनेयं पृथिवी कृत्स्ना सप्तद्वीपा सपत्तना / सप्तोदधिपरिक्षिप्ता क्षत्रेण विधिना जिता

သူ့ကြောင့် ဤမြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည်—ကျွန်းကြီးခုနစ်ခုနှင့် ရန်သူများပါဝင်၍—သမုဒ္ဒရာခုနစ်စင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း က్షတ္တရနည်းလမ်းအတိုင်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။

Verse 15

तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किलयोगतः / योगो योगेश्वरस्येव प्रादुर्भवति मायया

သူ တိုက်ခိုက်နေစဉ် လက်တစ်ထောင်သည် ယောဂအင်အားကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယောဂေရှ್ವರ၏ မာယာကြောင့် ယောဂ ပေါ်ထွန်းသကဲ့သို့ပင်။

Verse 16

तेन सप्तसु द्वीपेषु सप्तयज्ञशतानि वै / कृतानि विधिना राज्ञा श्रूयते मुनिसत्तमाः

အို မုနိမြတ်တို့၊ ထိုမင်းသည် ကျမ်းဝေဒ်၏ နည်းလမ်းအတိုင်း ကျွန်းကြီး ခုနစ်ခုတွင် ယဇ္ဍန ၇၀၀ ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ကြားရသည်။

Verse 17

सर्वे यज्ञा महाबाहोस्तस्यामन्भूरितेजसः / सर्वे काञ्चनवेदीकाः सर्वे यूपैश्च काञ्चनैः

လက်မောင်းကြီး၍ တောက်ပအလွန်ရှိသော ထိုမင်း၏ ယဇ္ဍနအားလုံးမှာ ရွှေဗေဒီများဖြစ်ပြီး ရွှေယူးပတိုင်များလည်း အားလုံးတွင် တပ်ဆင်ထားသည်။

Verse 18

सर्वैर्देवैर्महाभागै र्विमानस्थैरलङ्कृताः / गन्धर्वैरप्सरोभिश्च नित्यमेवोपशोभिताः

ထိုယဇ္ဍနများကို ဗိမာန်ပေါ်တွင် တည်ရှိသော မဟာဘုန်းတော်ရှိ ဒေဝတော်များက အလှဆင်ကြပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့ကလည်း အမြဲတမ်း ပိုမိုတင့်တယ်စေ하였다။

Verse 19

तस्य राज्ञो जगौ गाथां गन्धर्वो नारदस्तदा / चरितं तस्य राजर्षेर्महिमानं निरीक्ष्य च

ထိုအခါ ဂန္ဓဗ္ဗ နာရဒသည် ထိုမင်း၏ ဂါထာကို သီဆိုခဲ့ပြီး၊ ရာဇဋ္ဌိ၏ အကျင့်သမိုင်းနှင့် မဟာဂုဏ်ကို မြင်တွေ့၍ ဖြစ်သည်။

Verse 20

न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति मानवाः / यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च विक्रमेण श्रुतेन च

ယဇ္ဍန၊ ဒါန၊ တပဿ၊ သတ္တိဗလ (ဗီရယ) နှင့် ဝေဒသြရုတိကို သိမြင်ခြင်းတို့ဖြင့်ပင် လူသားတို့သည် ကာတ္တဝီရျ၏ အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

Verse 21

द्वीपेषु सप्तसु स वै धन्वी खड्गी शारासनी / रथी राजा सानुचरो योगाच्चैवानुदृश्यते

ထိုမင်းသည် ကျွန်းခုနစ်ကျွန်းတွင် လေးကိုင်၊ ဓားကိုင်၊ မြားလေးစုံလင်သော ရထားစီးမင်းအဖြစ် အမှုထမ်းများနှင့်တကွ ယောဂအာနုဘော်ကြောင့်လည်း မြင်ရသည်။

Verse 22

अनष्टद्रव्यता चासीन्न क्लेशो न च विभ्रमः / प्रभावेण महाराज्ञः प्रजा धर्मेण रक्षितः

ဥစ္စာပစ္စည်း မပျက်စီး၊ ဒုက္ခမရှိ၊ မ भ्रमမရှိ။ မဟာမင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပြည်သူတို့သည် ဓမ္မဖြင့် ကာကွယ်ခံရသည်။

Verse 23

पञ्चाशीतिसहस्राणि वर्षाणां स नराधिपः / स सर्वरत्नभाक्स म्राट् चक्रवर्ती बभूव ह

သူသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းငါးထောင် တိုင်အောင် လူမင်းအဖြစ် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ရတနာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်သော စမရတ်၊ စက်ကရဝတီ ဖြစ်လာသည်။

Verse 24

स एष पशुपालो ऽभूत्क्षेत्रपालस्तथै व च / स एव वृष्ट्या पर्जन्यो योगित्वादर्जुनो ऽभवत्

သူသည် တိရစ္ဆာန်ထိန်းသူလည်း ဖြစ်၍ လယ်ကွင်းကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ မိုးအဖြစ် ပర్జညာ ဖြစ်လာပြီး ယောဂီဖြစ်သဖြင့် အာర్జုန ဟု ခေါ်သည်။

Verse 25

स वे बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनेन च / भाति रश्मिसहस्रेण शारदेनैव भास्करः

သူသည် လက်တစ်ထောင်နှင့် လေးကြိုး၏ ထိုးနှက်သံကဲ့သို့ ခိုင်မာတင်းကျပ်မှုဖြင့်၊ ဆောင်းဦးကာလ နေမင်းကဲ့သို့ အလင်းရောင်တစ်ထောင်ဖြင့် တောက်ပသည်။

Verse 26

स हि नागसहक्रेण माहिष्मत्यां नराधिपः / कर्कोटकसभां जित्वा पुरीं तत्र न्यवेशयत्

ထိုမင်းသည် နဂါးအထောင်များ၏ အကူအညီဖြင့် မာဟိရှ္မတီသို့ သွား၍ ကရ္ကောတက၏ စဘားကို အနိုင်ယူကာ ထိုနေရာ၌ မြို့တော်ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 27

स वै वेगं समुद्रस्य प्रावृट्कालेंबुजेक्षणः / क्रीडन्नेव सुखोद्विग्नः प्रावृट्कालं चकार ह

ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူသည် ကစားရင်းပင် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ သမုဒ္ဒရာ၏ အရှိန်ကဲ့သို့ မိုးရာသီ၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 28

लुलिता क्रीडता तेन हेमस्रग्दाममालिनी / ऊर्मिमुक्तार्त्तसन्नादा शङ्किताभ्येति नर्मदा

သူကစားသည့်အခါ နရ္မဒါမြစ်သည် လှုပ်ယမ်းလျက်—ရွှေမော်လီများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ လှိုင်းမုတျာသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းကာ ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ နီးကပ်လာသည်။

Verse 29

पुरा भुज सहस्रेण स जगाहे महार्मवम् / चकारोद्वृत्तवेलं तमकाले मारुतोद्धतम्

ယခင်က သူသည် လက်တစ်ထောင်ဖြင့် မဟာသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး၊ လေကြောင့် ထကြွသည့် သမုဒ္ဒရာ၏ ကမ်းနားကန့်သတ်ကို အချိန်မတော်ဘဲ လွန်ကျူးစေ하였다။

Verse 30

तस्य बाहुसहस्रेण क्षोभ्यमाणे महोदधौ / भवन्ति लीना निश्चेष्टाः पातालस्था महासुराः

သူ၏ လက်တစ်ထောင်ကြောင့် မဟာသမုဒ္ဒရာ လှုပ်ရှားကာ ကုန်ကြမ်းသွားသည့်အခါ ပာတာလ၌ နေထိုင်သော မဟာအဆုရာများသည် လျှိုဝှက်လျက် မလှုပ်မရှား ဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 31

चूर्णीकृतमहावीचिलीनमीनमहाविषम् / पतिताविद्धफेनौघमावर्त्तक्षिप्तदुस्सहम्

ပင်လယ်သည် မဟာလှိုင်းကြီးများကြောင့် ကြေမွသွားပြီး ငါးတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆိပ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ဖုံးအုပ်သည့် ဖျော်ဖျားရေမြှုပ်များနှင့် လှည့်ဝိုင်းများက ပစ်လွှတ်သဖြင့် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 32

चकार क्षोभयन्राजा दोःसहस्रेण सागरम् / देवासुरपरिक्षिप्तं क्षीरोदमिव सागरम्

ဘုရင်သည် လက်တစ်ထောင်ဖြင့် ပင်လယ်ကို မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ မသန့်မရှင်းကာ

Verse 33

मन्दरक्षोभणभ्रान्तममृतोत्पत्ति हेतवे / सहसा विद्रुता भीता भीमं दृष्ट्वा नृपोत्तमम्

မန္ဒရတောင်ကို မသန့်မရှင်းကာ အမృత ပေါ်ပေါက်စေရန် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မင်းမြတ်ကို မြင်သဖြင့် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

Verse 34

निश्चितं नतमूर्द्धानो बभूवुश्च महोरगाः / सायाह्ने कदलीखञ्च निवातेस्तमिता इव

မြွေကြီးများသည် သေချာစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ညနေခင်းတွင် လေမရှိသော် ငှက်ပျောတောအုပ် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သကဲ့သို့။

Verse 35

ज्यामारोप्य दृढे चापे सायकैः पञ्चभिः शतैः / लङ्केशं मोहयित्वा तु सबलं रावणं बलात्

ခိုင်မာသော လေးပေါ်တွင် ကြိုးတင်ကာ မြားငါးရာဖြင့် ပစ်လွှတ်၍၊ လင်္ကာ၏ အရှင်ကို မောဟဖြစ်စေပြီး စစ်တပ်နှင့်တကွ ရာဝဏကို အင်အားဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဖိနှိပ်하였다။

Verse 36

निर्जित्य वशमानीय माहिष्मत्यां बबन्ध तम् / ततो गत्वा पुलस्त्यस्तमर्जुनं च प्रसाधयत्

အနိုင်ယူ၍ အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ကာ မဟိෂ္မတီ၌ အర్జုနကို ချည်နှောင်하였다; ထို့နောက် ပုလස්တျသည် သွားရောက်၍ သူ့ကို ငြိမ်းချမ်းစေကာ စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 37

मुमोच राजा पौलस्त्यं पुलस्त्येना नुयाचितः / तस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः

ပုလස්တျ၏ တောင်းပန်ချက်ကြောင့် မင်းကြီးသည် ပေါလස්တျကို လွှတ်ပေး하였다; သူ၏ လက်တစ်ထောင်မှ မြားတံကြိုး၏ ဂုဏ်သံမြည်သံ ထွက်ပေါ်하였다။

Verse 38

युगान्तेंबुदवृन्दस्य स्फुटितस्याशनेरिव / अहो मृधे महावीर्यो भार्गवस्तस्य यो ऽच्छिनत्

ယုဂအဆုံး၌ မိုးတိမ်အစု ပေါက်ကွဲ၍ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့—အဟို! စစ်မြေပြင်တွင် မဟာဗီရ ဘာရ္ဂဝသည် သူ၏ (လက်များ) ကို ဖြတ်တောက်하였다။

Verse 39

मृधे सहस्रं बाहुनां हेमतालवनं यथा / तृषितेन कदाचित्स भिक्षितश्चित्रभानुना

စစ်ပွဲတွင် သူ၏ လက်တစ်ထောင်သည် ရွှေတံပင်တောကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်; တစ်ခါတစ်ရံ ရေငတ်သော စိတ္ရဘานุက သူ့ထံမှ ဆွမ်းတောင်း하였다။

Verse 40

सप्तद्वीपांश्चित्रभानोः प्रादद्भिक्षां विशांपतिः / पुराणि घोषान्ग्रामांश्च पत्तनानि च सर्वशः

ပြည်သူတို့၏ အရှင်သည် စိတ္ရဘานุအား ဆွမ်းတောင်းအလှူအဖြစ် ကျွန်းကြီးခုနစ်ခုကို ပေးအပ်하였다; ထို့ပြင် မြို့များ၊ နွားကျောင်းရွာများ၊ ကျေးရွာများနှင့် ဆိပ်ကမ်းမြို့များကိုလည်း အနှံ့အပြား လှူဒါန်း하였다။

Verse 41

जज्वाल तस्य बाणेषु चित्राभानुर्दिधक्षया / स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रतापेन महायशाः

သူ၏မြားများပေါ်တွင် စိတ္ရဘานุသည် မီးရှို့လိုသောဆန္ဒဖြင့် တောက်လောင်လာ၏။ ထိုမဟာဂုဏ်ရှိသူသည် လူမင်း၏တန်ခိုးကြောင့် ပူလောင်တောက်ပ၏။

Verse 42

ददाह कार्त्तवीर्यस्य शैलांश्चापि वनानि च / स शून्यमाश्रमं सर्वं वरुणस्यात्मजस्य वै

သူသည် ကာတ္တဝီရျ၏ တောင်တန်းအစိတ်အပိုင်းများနှင့် တောများကို မီးရှို့လေ၏။ ထို့ပြင် ဝရုဏ၏သား၏ အာရှရမ်ကိုလည်း အလုံးစုံ ဗလာဖြစ်စေ하였다။

Verse 43

ददाह सवनाटोपं चित्रभानुः स हैहयः / यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भास्वन्तमुत्तमम्

ဟဲဟယ စိတ္ရဘานุသည် ယဇ్ఞပွဲ၏ အလှအပအာနုភាពအားလုံးကို မီးရှို့လေ၏။ သူသည် ဝရုဏက ပူရဏကာလ၌ တောက်ပသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် သားအဖြစ် ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။

Verse 44

वसिष्ठनामा स मुनिः ख्यात आपव इत्युत / तत्रापवस्तदा क्रोधादर्जुनं शप्तवान्विभुः

ထိုမုနိသည် ဝသိဋ္ဌဟု အမည်ရှိပြီး ‘အာပဝ’ ဟုလည်း ကျော်ကြား၏။ ထိုနေရာ၌ အာပဝ မဟာတန်ခိုးရှင်သည် ဒေါသဖြင့် အర్జုနကို ကျိန်စာပေးလေ၏။

Verse 45

यस्मान्नवर्जितमिदं वनं ते मम हैहय / तस्मात्ते दुष्करं कर्म कृतमन्यो हनिष्यति

ဟဲဟယာ! သင်သည် ငါ၏ ဤတောကို မစွန့်ခွာခဲ့သဖြင့်၊ သင်ပြုသော ဤခက်ခဲသော ကర్మ၏ အကျိုးအဖြစ်—သင့်ကို အခြားသူက သတ်မည်။

Verse 46

अर्जुनो नाम कैन्तेयः स च राजा भविष्यति / अर्जुनं च महावीर्यो रामः प्रहरतां वरः

ကွန်တီ၏သား အာဂျုန်ဟု အမည်ရသူသည် မင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် မဟာဗီရ ရာမသည် တိုက်ခိုက်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အာဂျုန်ကို ထိုးနှက်မည်။

Verse 47

छित्त्वा बाहुसहस्रं वै प्रमथ्य तरसा बली / तपस्वी ब्राह्मणश्चैव वधिष्यति महाबलः

အားကြီးသူသည် အရှိန်ဖြင့် လက်တစ်ထောင်ကို ဖြတ်တောက်၍ ချေမှုန်းမည်။ ထို့ပြင် မဟာဗလရှိသော ထိုတပသီ ဘရဟ္မဏကိုလည်း သတ်မည်။

Verse 48

तस्य रामस्तदा ह्यासीन्मृत्युः शापेन धीमतः / राज्ञा तेन वरश्चैव स्वयमेव वृतः पुरा

ထိုအခါ ဉာဏ်ရှိသူ၏ ကျိန်စာကြောင့် ရာမသည် သူ့အတွက် သေမင်းဖြစ်လာသည်။ ထိုဘုရင်သည် ယခင်ကပင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် အမြတ်ဆုံးသော ပရဟိတအဖြစ် ရွေးခဲ့ဖူးသည်။

Verse 49

तस्य पुत्रशतं त्वासीत्पञ्च तत्र महारथाः / कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो यशस्विनः

သူ့တွင် သားတစ်ရာရှိ၍ ထိုအထဲမှ မဟာရထီ ငါးဦးရှိသည်။ သူတို့သည် လက်နက်ပညာကျွမ်းကျင်၊ အားကောင်း၊ ရဲရင့်၊ ဓမ္မစိတ်ရှိ၊ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသူများဖြစ်သည်။

Verse 50

शूरश्च शूरसेनश्च वृषास्यो वृष एव च / जयध्वजो वंशकर्त्ता अवन्तिषु विशांपतिः

ရှူရ၊ ရှူရစေန၊ ဗြုသာသျ၊ ဗြုသ နှင့် ဂျယဓွဇ—ဤတို့သည် မျိုးဆက်တည်ထောင်သူများဖြစ်၍ အဝန္တီပြည်၌ ပြည်သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်များဖြစ်ကြသည်။

Verse 51

जयध्वजस्य पुत्रस्तु तालजङ्घः प्रतापवान् / तस्य पुत्रशतं त्वेवं तालजङ्घा इतिश्रुतम्

ဇယဓွဇ၏ သားတော်မှာ တန်ခိုးကြီးသော တာလဇင်္ဃ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သားတော် တစ်ရာပါးကိုလည်း ‘တာလဇင်္ဃ’ များဟု ကျော်ကြားကြသည်။

Verse 52

तेषां पञ्च गणाः ख्याता हैहयानां महात्मनाम् / वीतिहोत्राश्च संजाता भोजाश्चावन्तयस्तथा

မဟာတမ ဟိုင်းဟယာတို့တွင် နာမည်ကျော် အုပ်စုငါးစုရှိသည်—ဝီတိဟိုထရ၊ ဘောဇ နှင့် အဝန္တယ စသည်တို့။

Verse 53

तुण्डिकेराश्च विक्रान्तास्तालजङ्घास्तथैव च / वीतिहोत्रसुतश्चापि अनन्तो नाम पार्थिवः

တုဏ္ဍိကေရ များနှင့် သတ္တိပြင်းသော တာလဇင်္ဃ များလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဝီတိဟိုထရ၏ သားတော်မှာ ‘အနန္တ’ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 54

दुर्जयस्तस्य पुत्रस्तु बभूवामित्रकर्शनः / अनष्ट द्रव्यता चैव तस्य राज्ञो बभूव ह

သူ၏ သားတော်မှာ ရန်သူကို ဖိနှိပ်နိုင်သော ဒုရ္ဇယ ဖြစ်သည်။ ထိုမင်းတွင် ဥစ္စာမပျက်စီးသော ကံကောင်းခြင်းလည်း ရှိခဲ့သည်။

Verse 55

प्रभावेण महाराजः प्रजास्ताः पर्यपालयत् / न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं प्रतिलभेच्च सः

မိမိ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မဟာရာဇာသည် ပြည်သူတို့ကို စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်하였다။ သူ၏ ဥစ္စာမပျက်စီးဘဲ ပျောက်ဆုံးသည့်အရာကိုလည်း ပြန်လည်ရရှိနိုင်하였다။

Verse 56

कार्त्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेदिह धीमतः / वर्द्धन्ते विभवाश्शश्वद्धर्मश्चास्य विवर्द्धते

ဤနေရာ၌ ကာတ္တဝီရျ၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို ဉာဏ်ရှိသူက ရွတ်ဆိုပြောကြားလျှင်၊ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စည်းစိမ်သည် အမြဲတမ်း တိုးပွားကာ၊ သူ၏ ဓမ္မလည်း ပိုမိုကြီးပွားသည်။

Verse 57

यथा यष्टा यथा दाता तथा स्वर्गे महीपते

အို မဟီပတိ၊ ယဇ္ဉ ပြုသူကဲ့သို့၊ ဒါန ပေးသူကဲ့သို့ပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း ထိုသို့သော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Frequently Asked Questions

It catalogs the Yadu-vaṃśa and a Haihaya-associated branch, moving through named successors (e.g., Sahasrajit → Śatajit → Haihaya line) and culminating in Kārtavīrya Arjuna as a paradigmatic ruler.

Dattātreya functions as the boon-granting ascetic authority: Kārtavīrya’s tapas legitimizes extraordinary sovereignty (notably the ‘thousand arms’) and frames royal power as morally conditioned by dharma and ascetic merit.

It is a Purāṇic sovereignty formula indicating universalized rule over the classical seven-dvīpa world-system; the chapter uses it to elevate the king’s status beyond a local realm into cosmographic, ideal-king territory.