
हिरण्यकशिपुजन्म-तपः-वरप्रभावः (Birth, Austerity, and Boon-Power of Hiraṇyakaśipu)
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ရှင်တော်များက သတ္တဝါအမျိုးအစားများစွာ—ဒೈတျ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဥရဂ၊ ရက္ခသ၊ မြွေမျိုး၊ ဘူတ၊ ပိသာစ၊ ဝသု၊ ငှက်များနှင့် အပင်အသက်—တို့၏ utpatti (မွေးဖွားရင်းမြစ်)၊ nidhana (အဆုံးသတ်)၊ vistāra (အသေးစိတ်ပြည့်စုံမှု) ကို တရားဝင်မေးမြန်းကာ မျိုးရိုး-ကမ္ဘာဗေဒ စာရင်းပြုရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ စူတက ကာရှျယပ၏ မျိုးဆက်အတွင်း ဒိတီ၏ သားသမီးဖြစ်သော အဆုရမျိုးရိုးကို ဥပမာအဖြစ်ရွေး၍ ဟိရဏ္ယကသိပုနှင့် ညီ ဟိရဏ္ယာက္ခ၏ မွေးဖွားမှုကို ပုရှ္ကရ၌ ကာရှျယပ၏ အရှွမေဓ ယဇ్ఞအတွင်း ထားပြောသည်။ အမည်အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြမှုဖြင့် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ အမည်ကို ကမ္မနှင့် ဆက်စပ်၍ ရှင်းလင်းကာ၊ အစာရှောင်ကြာရှည်ခြင်း၊ ခေါင်းအောက်ခြေထောက်အပေါ် တပသ်ကျင့်ခြင်းတို့ကြောင့် ဘြဟ္မာ ပျော်ရွှင်၍ အံ့ဖွယ်ပုဏ္ဏားများ ပေးအပ်သည့် အာဏာပရိုဖိုင်ကို တိုးချဲ့ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဒೈတျ၏ အာဏာက ဒေဝများအပေါ် လွှမ်းမိုးလာခြင်းကို အရိပ်အမြွက်ပြကာ၊ ပုရာဏတရားတွင် ပုဏ္ဏားကြောင့် စနစ်တကျကမ္ဘာအမိန့် ပျက်ယွင်းပြီး နောက်တစ်ခါ အဝတာရ သို့မဟုတ် ပြန်လည်ထူထောင်မှု ဇာတ်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ယန္တရားကို ဖော်ထုတ်သည်။
Verse 1
इति ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यामभागे तृतीय उपोद्धातपादे जयाभिव्याहारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः ऋषिरुवाच दैत्यानां दानवानां च गन्धर्वोरगरक्षसाम् / सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्
ဤသို့ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော မဓျာမဘာဂ၏ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပာဒတွင် “ဇယာဘိဗျာဟာရ” ဟူသော စတုတ္ထ အခန်း။ ရှိက ပြောသည်—ဒೈတျ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဥရဂ၊ ရက္ခသ၊ မြွေ၊ ဘူတ၊ ပိသာချ၊ ဝသု နှင့် ငှက်များ၊ အပင်လတ်တောများအကြောင်း။
Verse 2
उत्पत्तिं निधनं चैव विस्तारात्कथयस्व नः / एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्
သူတို့၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပျောက်ကွယ်ခြင်းကိုလည်း အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ ဤသို့ မေးမြန်းသဖြင့် စူတသည် ထိုအခါ ရှိကအမြတ်ထံ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။
Verse 3
सूत उवाच दितेः पुत्रद्वयं जज्ञे कन्या चैका महाबला / कश्यपस्यात्मजौ तौ तु सर्वेभ्यः पूर्वजौ स्मृतौ
သုတက ပြောသည်—ဒိတီမှ သားနှစ်ယောက်နှင့် အလွန်အားကြီးသော သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုနှစ်ယောက်သည် ကശ്യပ၏ သားများဖြစ်ပြီး အားလုံးထဲတွင် ရှေးဦးသူများဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 4
सौत्ये ऽहन्यतिरा त्रस्य कश्यपस्याश्वमेधिकाः / हिरण्यकशिपुर्नाम प्रथितं पृथगासनम्
သုတ၏ ပွဲနေ့၌ ကശ്യပ၏ အရှွမေဓ မဟာယဇ် အစီအစဉ်များ ဆောင်ရွက်နေစဉ် ‘ဟိရဏ္ယကသိပု’ ဟု အမည်ကြီးသော သီးခြားအာသနတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 5
दित्या गर्भाद्विनिः सृत्य तत्रासीनः समन्ततः / हिरण्य कशिपुस्तस्मात् कर्मणा तेन स समृतः
ဒိတီ၏ ဝမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ မျက်နှာမူကာ ထိုင်နေ하였다။ ထိုကမ္မကြောင့်ပင် သူကို ‘ဟိရဏ္ယကသိပု’ ဟု မှတ်မိကြသည်။
Verse 6
ऋषय ऊचुः हिरण्यकशिपोर्जन्म नाम चैव महात्मनः / प्रभावं चैव दैत्यस्य विस्ताराद्ब्रूहि नः प्रभो
ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—အရှင်ဘုရား၊ မဟာအတ္မာ ဟိရဏ္ယကသိပု၏ မွေးဖွားခြင်း၊ အမည်နှင့် ထိုဒೈတျ၏ အာနုဘော်ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။
Verse 7
सूत उवाच कश्यपस्याश्वमेधो ऽभूत्पुण्ये वै पुष्करे तदा / ऋषिभिदेंवताभिश्च गन्धर्वैरुपशोभितः
သုတက ပြောသည်—ထိုအခါ ပုဏ္ဏမြတ်သော ပုရှ္ကရ တီရ္ထ၌ ကശ്യပ၏ အရှွမေဓ ယဇ်ပွဲ ကျင်းပခဲ့ပြီး ရိရှီများ၊ ဒေဝတားများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက အလှဆင်တင့်တယ်စေ하였다။
Verse 8
उत्सृष्टे स्वे च विधिना आख्यानादौ यथाविधि / आसनान्युपकॢप्तानि सौवर्णानि तु पञ्च वै
မိမိတို့၏ ဝိဓိအတိုင်း အကြောင်းအရာအစတွင် သတ်မှတ်ပုံစံအတိုင်း ပြီးစီးသဖြင့် ရွှေအာသနာ ငါးခုကို ပြင်ဆင်ထား하였다။
Verse 9
कुलस्पदापि? त्रीण्यत्र कूर्चः फलकमेव च / मुख्यर्त्विजस्तु चत्वारस्तेषां तान्युपकल्पयन्
ဤနေရာတွင် ကုလနေရာ သုံးခု၊ ကူးရ္စနှင့် ဖလက တစ်ခုစီလည်း ရှိ၍၊ အဓိက ရ္တဝိဇ် လေးဦးအတွက် ထိုအရာများကို ပြင်ဆင်하였다။
Verse 10
कॢप्त तत्रासनं चैकं होतुरर्थे हिरण्यम् / निषसाद सगर्भो ऽत्र तत्रासीनः शशंस च
ထိုနေရာတွင် ဟိုးတೃ အတွက် ရွှေအာသနာ တစ်ခုကို စီစဉ်ထားပြီး၊ စဂರ್ಭသည် ထိုတွင် ထိုင်ကာ အာသနာပေါ်မှ ချီးမွမ်းသံပြု하였다။
Verse 11
आख्यानमानुपूर्व्येण महर्षिः कश्यपो यथा / तं दृष्ट्वा ऋषयस्तस्य नाम कुर्वन्ति वर्द्धितम्
မဟာရ္ရှီ ကശ്യပသည် အစဉ်လိုက် အကြောင်းအရာကို ပြောသကဲ့သို့၊ ထိုကိုမြင်သော ရ္ရှီတို့သည် သူ၏ အမည်ကို ပိုမိုမြင့်မားအောင် ပြု၍ ကျော်ကြားစေ하였다။
Verse 12
हिरण्यकशिपुस्तस्मात्कर्मणा तेन स स्मृतः / हिरण्यक्षो ऽनुजस्तस्य सिंहिका तस्य चानुजा
ထိုကမ္မကြောင့် သူကို ‘ဟိရဏ္ယကသိပု’ ဟု မှတ်သားကြသည်။ သူ၏ အငယ်ညီမှာ ‘ဟိရဏ္ယာက္ရှ’ ဖြစ်ပြီး၊ အငယ်နှမမှာ ‘စിംဟိကာ’ ဖြစ်သည်။
Verse 13
राहोः सा जननी देवी विप्र चित्तेः परिग्रहः / हिरण्यकशिपुर्दैत्यश्चचार परमं तपः
ရာဟု၏ မိခင်ဖြစ်သော ဒေဝီသည် ဝိပရစိတ္တ၏ ဇနီးဖြစ်၏။ ဒိုင်တျ ဟိရဏ္ယကသိပုသည် အမြင့်ဆုံး တပဿာကို ကျင့်၏။
Verse 14
शतं वर्षसहस्राणां निराहारो ह्यधःशिराः / वरयामास ब्रह्माणं तुष्टं दैत्यो वरेण तु
ဒိုင်တျသည် အစာမစားဘဲ နှစ်တစ်သိန်းတိုင်အောင် ခေါင်းအောက်ချ၍ နေ၏။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဘြဟ္မာထံမှ ဝရကို တောင်းခံ၏။
Verse 15
सर्वामरत्वमवधं सर्वभूतेभ्य एव हि / योगद्देवान् विनिर्जित्य सर्वदेवत्वमास्थितः
သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ လက်မှ မသတ်နိုင်သော အပြည့်အဝ အမရత్వကို တောင်း၏။ ယောဂအင်အားဖြင့် ဒေဝများကို အနိုင်ယူကာ ဒေဝတော်အပေါင်း၏ အာဏာကို ရရှိ၏။
Verse 16
कारये ऽहमिहैश्वर्यं बलवीर्यसमन्वितः / दानवास्त्वसुराश्चैव देवाश्च सह चारणैः
ငါသည် ဤနေရာ၌ အင်အားနှင့် သတ္တိပြည့်စုံ၍ အိုင်ශ්ဝရယကို တည်ထောင်မည်။ ဒာနဝ၊ အသူရ နှင့် ချာရဏတို့အပါအဝင် ဒေဝများပင် (ငါ့အောက်၌) ရှိမည်။
Verse 17
भवन्तु वशगाः सर्वे मत्समीपानुभोजनाः / आर्द्रशुष्कैरवध्यश्च दिवा रात्रौ तथैव च / एवमुक्तस्तदा ब्रह्मानुजज्ञे सांतरं वरम्
အားလုံးသည် ငါ့အောက်၌ ရှိ၍ ငါ့အနီး၌ နေထိုင်ကာ ခံစားကြပါစေ။ စိုသောအရာဖြင့်လည်း မခြောက်သောအရာဖြင့်လည်း၊ နေ့၌လည်း ည၌လည်း ငါ မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ—ဟုဆိုသော် ဘြဟ္မာသည် ကန့်သတ်ချက်ပါသော ဝရကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
Verse 18
ब्रह्मोवाच / महानयं वरस्तात वृतो दितिसुत त्वया / एही दानीं प्रतिज्ञानं भविष्यत्येवमेव तु
ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“ဒိတိ၏သားရေ၊ သင်သည် မဟာကောင်းချီးကို ရွေးယူခဲ့ပြီ။ ယခုလာပါ; သင်၏ ကတိသစ္စာသည် ဤအတိုင်းပင် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။”
Verse 19
दत्त्वा चाभिमतं तस्मै तत्रेवान्तरधादथ / सो ऽपि दैत्यस्तदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
လိုအင်တော်မူသည့် ကောင်းချီးကို ပေးပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအခါ ဒೈత్యသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ကြည့်ရှု하였다။
Verse 20
महिम्ना व्याप्य संतस्थे बहुमूर्त्तिरमित्रजित् / स एव तपति व्योम्नि चन्द्रसूर्यत्वमास्थितः
ရန်သူကို အနိုင်ယူသူ ထိုဘဟုရုပ်သည် မဟိမားဖြင့် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ တည်နေ하였다။ ထိုသူပင် ကောင်းကင်၌ လနှင့် နေ၏ အဖြစ်ကို ခံယူ၍ တောက်ပလျက် တပင်တပင် ဖြစ်နေ하였다။
Verse 21
स एव वायुर्भूत्वा च ववौ जगति सर्वदा / स गोपालो ऽविपालश्च कर्षकश्च स एव ह
ထိုသူပင် လေဖြစ်ကာ လောက၌ အမြဲတမ်း လှုပ်ရှား၍ လေတိုက်နေ하였다။ ထိုသူပင် ဂိုပါလ (နွားထိန်း) ဖြစ်ပြီး၊ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသူလည်း ဖြစ်ကာ၊ လယ်သမားလည်း ထိုသူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 22
स ज्ञाता सर्वलोकेषु मन्त्रव्याख्याकरस्तथा / नेता गोप्ता गोपयिता दीक्षितो याजकः स तु
သူသည် လောကအားလုံးတွင် ဉာဏ်ရှိသူဖြစ်ပြီး မန္တရားများကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူပင် ခေါင်းဆောင်၊ ကာကွယ်သူ၊ လျှို့ဝှက်ကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ ဒīkṣā ခံယူသူ၊ ယဇက (ယဇ္ဈပူဇာ ဆောင်ရွက်သူ) ဖြစ်သည်။
Verse 23
तस्य देवाः सुराः सर्वे तदासन्सोमपायिनः / एवंप्रभावो दैत्यो ऽसावतो भूयो निबोधत
ထိုအခါ နတ်တို့နှင့် စုရတို့အားလုံးသည် ဆိုမကို သောက်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုဒေတ္တ၏ အာနုဘော်သည် ထိုသို့ပင်; ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်လည်း နားထောင်လော့။
Verse 24
तस्मै सर्वे नमस्कारं कुर्वन्तीज्यः स एव च / हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोको गीतः पुरा त्विह
အားလုံးက သူ့ကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရ ပြုကြပြီး၊ သူပင် ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ဒေတ္တများက ရှေးက သီဆိုခဲ့သော ရှလိုကကို ဖော်ပြသည်။
Verse 25
हिरण्यकशिपू राजा यां यामाशां निरैक्षत / तस्यै तस्यै तदा देवा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः
ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပု သည် မည်သည့်ဦးတည်ရာကိုမဆို ကြည့်လျှင်၊ ထိုဦးတည်ရာတိုင်းတွင် နတ်တို့သည် မဟာရ္ရှီများနှင့်အတူ သူ့ကို နမස්ကာရ ပြုကြသည်။
Verse 26
तस्यासीन्नरसिंहस्तु मृत्युर्विष्णुः पुरा किल / नरात्तु यस्माज्जन्मास्य नरमूर्त्तिश्च यत्प्रभुः
ရှေးကတည်းက ပြောကြသည်မှာ၊ သူ့အတွက် မရဏဖြစ်လာသူမှာ ဗိဿဏုတော်ပင် နရစിംဟ အဝတားဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် “နရ” မှ ဖြစ်၍၊ प्रभု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း လူရုပ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 27
तस्मात्स नरसिंहो वै गीयते वेदवादिभिः / सागरस्य च वेलायामुच्छ्रित स्तपसो विभुः
ထို့ကြောင့် ဝေဒကို ဆိုကြသူများက နရစിംဟကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။ ထိုအာနုဘော်ကြီးသော प्रभုသည် တပဿဖြင့် မြင့်တက်ကာ သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌ ထင်ရှားတောက်ပခဲ့သည်။
Verse 28
शरीरं तस्य देवस्य ह्यासीद्देवमयं प्रभो / नाम्ना सुदर्शनं चैव विश्रुतश्च महाबलः
အို အရှင်၊ ထိုနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်လှပါသည်၊ သူသည် သုဒဿန အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားပြီး အလွန်အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။
Verse 29
ततः स बाहुयुद्धेन दैत्येन्द्रं तं महाबलम् / नखैर्बिभद संक्रुद्धो नार्द्राः शुष्का नखा इति
ထို့နောက် အမျက်ဒေါသထွက်ကာ လက်ချင်းယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိုအင်အားကြီးမားသော ဒိုင်းတီးယားဘုရင်ကို လက်သည်းများဖြင့် ဆွဲဆုတ်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ လက်သည်းများသည် အစိုမဟုတ် အခြောက်မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
Verse 30
हिरण्याक्षसुताः पञ्च विक्रान्ताः सुमहाबलाः / शंबरः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च
ဟိရညက္ခ တွင် ရဲရင့်ပြီး အလွန်အင်အားကြီးမားသော သားငါးယောက်ရှိသည် - သမ္ဗရ၊ သကုနိ နှင့် ကာလနာဘ။
Verse 31
महानाभः सुविक्रान्तो सुत संतापनस्तथा / हिरण्यक्षसुता ह्येते देवैरपि दुरासदाः
အလွန်ရဲရင့်သော မဟာနာဘ နှင့် သန္တာပန။ ဟိရညက္ခ ၏ ဤသားများသည် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသည်။
Verse 32
तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च दैतेयाः सगणाः स्मृताः / स शतानि सहस्राणि निहतास्तारकामये
၎င်းတို့၏ သားများနှင့် မြေးများ၊ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ရာပေါင်းများစွာနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဒိုင်းတီးယားများသည် တာရကာမယ စစ်ပွဲတွင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။
Verse 33
हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः सुमहाबलाः / प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्ना दस्तथापरः
ဟိရဏ္ယကသိပုတွင် အလွန်အားကြီးသော သားလေးယောက်ရှိ၍ ထိုတို့အနက် ပရဟ္လာဒသည် အကြီးဆုံး၊ ထို့နောက် အနုဟ္လာဒနှင့် ဒ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 34
संह्रादश्चैव ह्रादश्च ह्रादपुत्रौ निबोधत / सुंदो निसुन्दश्च तथा ह्रादपुतौ बभूवतुः
သံဟ္ရာဒနှင့် ဟ္ရာဒ—သိထားလော့၊ ဟ္ရာဒတွင် သားနှစ်ယောက်ရှိ၍ စုန္ဒနှင့် နိစုန္ဒ ဟုခေါ်သည်။
Verse 35
ब्रह्यघ्नौ तौ महावीरौ मूकस्तु ह्राददायकः / मारीचः सुन्दपुत्रस्तु ताडकायामजायत
သူတို့နှစ်ဦး (စုန္ဒ–နိစုန္ဒ) သည် ဘြဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တ) ပြုသော မဟာသူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဟ္ရာဒ၏ အမှုထမ်းမှာ မူက ဖြစ်သည်။ စုန္ဒ၏သား မာရီချ သည် တာဍကာမှ မွေးဖွား하였다။
Verse 36
दण्डके निहतः सो ऽथ राघवेण बलीयसा / मूको विनिहतश्चापि कैराते सव्यसाचिना
သူ (မာရီချ) သည် ဒဏ္ဍကတော၌ အင်အားကြီးသော ရာဃဝ (သီရိရာမ)၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရပြီး၊ မူကလည်း ကိရာတဒေသ၌ စဗ္ယစာချီ (အာర్జုန)၏ လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရသည်။
Verse 37
संह्रादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले / उत्पन्ना महता चैव तपसा भाविताः स्वयम्
ဒೈတျ စံဟ္ရာဒ၏ မျိုးရိုးတွင် ‘နိဝါတကဝချ’ များ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ မဟာတပဿာဖြင့် ကိုယ်တိုင်ပင် ပိုမိုပြည့်စုံ၍ အင်အားရရှိခဲ့ကြသည်။
Verse 38
अरयो देवतानां ते जंभस्य शतदुन्दुभिः / तथा दक्षो सुरश्चण्डश्चत्वारो देत्यनायकाः
သူတို့သည် ဒေဝတားတို့၏ ရန်သူများ—ဇမ္ဘ၏ သတဒုန္ဒုဘိ; ထို့ပြင် ဒက္ခနှင့် စုရချဏ္ဍ—ဤလေးဦးသည် ဒೈတျယခေါင်းဆောင်များ။
Verse 39
बाष्कलस्य सुता ह्येते काल नेमेः सुताञ्छृणु / ब्रह्मजित्क्रतुजिच्चैव देवान्तकनरान्तकौ
ဤသူတို့သည် ဘာရှ္ကလ၏ သားများ; ယခု ကာလနေမိ၏ သားများကို နားထောင်ပါ—ဗြဟ္မဇိတ်၊ ကရတုဇိတ်၊ ထို့ပြင် ဒေဝါန္တက နှင့် နရာန္တက။
Verse 40
कालनेमिसुता ह्येते शभोस्तु शृणुत प्रजाः / राजाजश्चैव गोमश्च शंभोः पुत्रौ प्रकीर्त्तितौ
ဤသူတို့သည် ကာလနေမိ၏ သားများ; အို ပြည်သူတို့၊ ယခု ရှဘ၏ သားများကို နားထောင်ပါ—ရာဇာဇ နှင့် ဂိုမ—ရှမ္ဘု၏ သားများဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 41
विरोजनस्य पुत्रश्च बलिरेकः प्रतापवान् / बलेः पुत्रशतं जज्ञे राजानः सर्व एव ते
ဗိရောစန၏ သား ဘလိသည် ထက်မြက်သြဇာရှိသူတစ်ဦး; ဘလိထံမှ သားတစ်ရာ မွေးဖွား၍—အားလုံးသည် မင်းများဖြစ်ကြသည်။
Verse 42
तेषां प्रधानाश्चत्वारो विक्रान्ताः सुमहाबलाः / सहस्रबाहुः श्रेष्ठो ऽभूद्बाणो राजा प्रतापवान्
သူတို့အနက် အဓိကလေးဦးသည် ရဲရင့်၍ အလွန်အားကြီးသူများ; စဟသ္ရဗာဟုသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်လာပြီး၊ ထက်မြက်သြဇာရှိသော မင်း ဘာဏလည်း ရှိသည်။
Verse 43
कुंभगर्त्तो दयो भोजः कुञ्चिरित्येवमा दयः / शकुनी पूतना चैव कन्ये द्वे तु बलेः स्मृते
ကుంభဂတ်တ၊ ဒယ၊ ဘောဇ၊ ကုဉ္စိရ—ဤသူတို့ကို ‘ဒယ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ရှကునီနှင့် ပူတနာလည်း ပါဝင်ပြီး၊ ဘလိ၏ သမီးနှစ်ဦးကိုလည်း မှတ်သားထားသည်။
Verse 44
बलेः पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः / बालेया नाम विख्याता गणा विक्रान्तपौरुषाः
ဘလိ၏ သားများနှင့် မြေးများသည် ရာချီ၊ ထို့နောက် ထောင်ချီ ရှိ하였다။ ‘ဘလေးယာ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး သတ္တိပေါင်းစုံသော အဖွဲ့များ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 45
बाणस्य चैन्द्रधन्वा तु लोहिन्यामुदपद्यत / दितिर्विहितपुत्रा वै तोषयामास कश्यपम्
ဘాణ၏ သား ‘အိုင်န္ဒြဓန်ဝါ’ သည် လိုဟိနီမှ မွေးဖွား하였다။ သားရရှိသော ဒိတိသည် ကရှျပကို စိတ်ချမ်းသာစေ하였다။
Verse 46
तां कश्यपः प्रसन्नात्मा सम्यगाराधितस्त्वथ / वरेण छन्दयामास सा च वव्रे वरं तत
ထို့နောက် သေချာစွာ ပူဇော်ခံရ၍ စိတ်ကြည်နူးသော ကရှျပက သူမကို ဆုတောင်းတောင်းရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး၊ သူမလည်း ဆုတစ်ပါးကို ရွေးချယ်하였다။
Verse 47
अथ तस्यै वरं प्रादात्प्रार्थितो भगवान्पुनः / उक्ते वरे तु मा तुष्टा दितिस्तं समभाषत
ထို့နောက် တောင်းပန်သဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူမအား ဆုတစ်ပါး ပေးတော်မူ하였다။ သို့သော် ဆုကို ပြောပြီးနောက်တွင်ပင် ဒိတိ မကျေနပ်သေး၍ သူ့အား ပြောဆို하였다။
Verse 48
मारीचं कण्यपं देवी भर्त्तारं प्राञ्जलिस्तदा / हतपुत्रास्मि भगवन्नादित्यैस्तव सूनुभिः
ထိုအခါ ဒေဝီ ဒိတီ သည် လက်အုပ်ချီ၍ မိမိခင်ပွန်း မာရီချိ ကရှျပထံသို့ “ဘဂဝန်၊ သင်၏သား အာဒိတျများက ကျွန်မ၏သားများကို သတ်ခဲ့သည်၊ ကျွန်မသည် သားဆုံးရှုံးသူ ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်တင်하였다။
Verse 49
शक्रहन्तारमिच्छमि पुत्रं दीर्घतपो ऽर्जितम् / साहं तपश्चरिष्यामि गर्भमाधातुमर्हसि
“ကျွန်မသည် သက္ကရ (အင်ဒြာ) ကို သတ်နိုင်သော၊ ရှည်လျားသော တပဿာဖြင့် ရရှိမည့် သားကို လိုချင်ပါသည်။ ကျွန်မ တပဿာကျင့်မည်၊ ကျွန်မကို ကိုယ်ဝန်တင်စေပါရန် အနုဂ्रहပြုပါ။”
Verse 50
पुत्रमिन्द्रवधे युक्तं त्वं मै वै दातुमर्हसि / तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा
“အင်ဒြာကို သတ်ရန် သင့်တော်သော သားကို ကျွန်မအား ပေးသနားသင့်ပါသည်” ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် မာရီချိ ကရှျပသည်…
Verse 51
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुः खितः / एवं भवतु गर्भे तु शुचिर्भव तपोधने
ထိုအခါ တေဇာကြီးသော မာရီချိ ကရှျပသည် အလွန်ဝမ်းနည်း၍ ဒိတီအား “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ။ သို့သော် တပဿာဓနရှိသူမ၊ ကိုယ်ဝန်ကာလတွင် သန့်ရှင်းစွာ နေပါ” ဟု ပြန်လည်ဆို하였다။
Verse 52
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे / पूर्णं वर्षसहस्रं तु शुचिर्यदि भविष्यसि
“သင်သည် တစ်ထောင်နှစ် ပြည့်အောင် သန့်ရှင်းစွာ နေနိုင်လျှင်၊ စစ်မြေပြင်၌ သက္ကရ (အင်ဒြာ) ကို သတ်မည့် သားကို မွေးဖွားမည်” ဟု ဆို၏။
Verse 53
पुत्रं त्रिलोकप्रवरं मन्मथं जनयिष्यसि / एवमुक्त्वा महातेजास्तथा समभावत्तदा
သင်သည် သုံးလောက၌ အမြတ်ဆုံးသော သား မန္မထကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် တေဇာကြီးသော ရှိန်ရဟန်းသည် ထိုခဏ၌ တည်ငြိမ်သွား၏။
Verse 54
तामालभ्य स्वभवनं जगाम भगवानृषिः / गते भर्त्तरि सा देवी दितिः परमहर्षिता
သူမကို ကောင်းချီးပေးသကဲ့သို့ ထိတွေ့ပြီးနောက် ဘုရားရှိန်ရဟန်းသည် မိမိနေရာသို့ ပြန်သွား၏။ ခင်ပွန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဒေဝီ ဒိတီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်လေ၏။
Verse 55
कुशप्लवनमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् / शक्रस्तु समुपश्रुत्य संवादं तं तयोः प्रभुः
ကူရှပလဝန တောသို့ ရောက်ပြီး သူမသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်၏။ ထိုအချိန်တွင် အရှင်ရှကရသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသိလေ၏။
Verse 56
कुशप्लवनमागम्य दितिं वाक्यमभाषत / शुश्रूषां ते करिष्यामि मानुज्ञां दातुमर्हसि
ကူရှပလဝနသို့ ရောက်လာပြီး သူသည် ဒိတီအား “ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်မည်၊ ခွင့်ပြုပါ” ဟု ပြော၏။
Verse 57
समिधश्चाहरिष्यामि पुष्पाणि च फलानि च / यथा त्वं मन्यसे वत्स सुश्रूषाभिरतो भव
ကျွန်ုပ်သည် မီးထိုးသစ် (samidh)၊ ပန်းများနှင့် သစ်သီးများကိုလည်း ယူလာမည်။ သင်ထင်သလိုပင်၊ အို ဝတ္စာ၊ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်မှု၌ တက်ကြွနေပါ။
Verse 58
सर्वकर्मसु निष्णात आत्मनो हितमाचर / वरं श्रुत्वा तु त द्वाक्यं मातुः शक्रः प्रहर्षितः
အလုပ်အကိုင်အားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်၍ မိမိအကျိုးအတွက် ကျင့်ကြံလော့။ မိခင်၏ မြတ်သောစကားကို ကြားသော် သက္ကရာသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်하였다။
Verse 59
शुश्रूषाभिरतो भूत्वा कलुषेणान्तरात्मना / शुश्रूषते तु तां शक्रः सर्वकालमनुव्रतः
ဝန်ဆောင်မှု၌ မျှော်မှန်းတက်ကြွနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌ မလင်းမသန့်ရှိခဲ့ရာ၊ သက္ကရာသည် အမြဲတမ်း သစ္စာရှိစွာ သူမကို ဝန်ဆောင်하였다။
Verse 60
फलपुष्पाण्युपादाय समिधश्च दृढव्रतः / गात्रसंवाहनं काले श्रमापनयने तथा
တည်ကြည်သောဝတ်ဖြင့် သစ်သီးပန်းနှင့် သမိဓာမီးဖိုသစ်ကို ယူလာပြီး၊ အချိန်တော်တော်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာနှိပ်နယ်ကာ ပင်ပန်းမှုကို ဖယ်ရှားပေး하였다။
Verse 61
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह / किञ्चिच्छिष्टे व्रते देवी तुष्टा शक्रमुवाच ह
သက္ကရာသည် အချိန်တိုင်း ဒိတီကို ပြုစုဝန်ဆောင်하였다။ ဝတ်ကျင့်မှု အနည်းငယ်သာ ကျန်သော် ဒေဝီသည် စိတ်ကျေနပ်၍ သက္ကရာကို ပြော하였다။
Verse 62
प्रतीताहं ते सुरश्रेष्ठ दशवर्षाणि पुत्रक / अवशिष्ठानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः
အို နတ်တို့အတွင်း အမြတ်ဆုံးသားရေ! ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ငါသည် သင်အပေါ် စိတ်ကျေနပ်နေပြီ။ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ; ကျန်သောကာလ ပြည့်စုံသော် ထို့နောက် သင်၏ညီအစ်ကိုကို တွေ့မြင်ရမည်။
Verse 63
तमहं त्वत्कृते पुत्र सह धास्ये जयैषिणम् / त्रैलोक्यविजयं पुत्र भोक्ष्यसे सह तेन वै
အို သားရေ၊ သင့်အတွက် ငါသည် အောင်မြင်လိုသူကို အတူတကွ ထမ်းဆောင်မည်; အို သားရေ၊ သင်သည် သူနှင့်အတူ တိလောကအောင်မြင်ခြင်း၏ အကျိုးကို မုချ ခံစားရမည်။
Verse 64
नाहं पुत्राभिजानामि मद्भक्तिगतमानसम् / एवमुक्त्वा दितिः शक्रं मध्यं प्राप्ते दिवाकरे
ငါ၏ ဘက္တိ၌ စိတ်တည်နေသော သားကို ငါ မသိမမြင်နိုင်။ ထိုသို့ဆိုပြီး နေမင်းသည် မွန်းတည့်သို့ ရောက်သောအခါ ဒိတိသည် သက္ကရကို ပြော하였다။
Verse 65
निद्रयापहृता दवी शिरः कृत्वा तु जानुनि / केशान्कृत्वा तु पादस्थान्सा सुष्वाप च देवता
အိပ်ငိုက်ခြင်းက လွှမ်းမိုးသဖြင့် ထိုဒေဝီသည် ခေါင်းကို ဒူးပေါ်တင်၍ ဆံပင်ကို ခြေဖက်သို့ ချပြီး ဒေဝတားသဘောရှိသူမ အိပ်ပျော်သွားသည်။
Verse 66
अधस्ताद्यत्तु नाभेर्वै सर्वं तदशुचि स्मृतम् / ततस्तामशुचिं ज्ञात्वा सोंतरं तदमन्यत
နာဗီအောက်ရှိ အရာအားလုံးကို မသန့်ရှင်းဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမသန့်ရှင်းမှုကို သိပြီးနောက် သူသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရန် အခြားလမ်းကို စဉ်းစား하였다။
Verse 67
दृष्ट्वा तु कारणं सर्वं तस्य बुद्धिरजायत / गर्भं निहन्तु वै देव्या स हि दोषो ऽत्र दृश्यते
အကြောင်းရင်းအားလုံးကို မြင်ပြီးနောက် သူ၏ ဉာဏ်ထင်မြင်မှု ပေါ်လာသည်—“ဒေဝီ၏ ကိုယ်ဝန်ကို ဖျက်ဆီးရမည်၊ အကြောင်းမှာ ဒီနေရာတွင်ပင် အပြစ်အနာတရသည် ထင်ရှားနေသည်။”
Verse 68
ततो विवेश दित्या वै ह्युपस्थेनोदरं वृषा / प्रविश्य चापि तं दृष्ट्वा गभमिन्द्रो महौजसम्
ထို့နောက် သိကြားမင်းသည် ဒိတိ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တန်ခိုးကြီးမားသော သန္ဓေသားကို မြင်တွေ့လေ၏။
Verse 69
भीतस्तं सप्तधा गभ बिभेद रिपुमात्मनः / म गर्भो भिद्यमानस्तु वज्रणशतपर्वणा
ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သိကြားမင်းသည် မိမိ၏ရန်သူဖြစ်သော ထိုသန္ဓေသားကို ခုနစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လေ၏။ အဆစ်တစ်ရာပါသော ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ထိုသန္ဓေသားကို ခွဲစိတ်လေသည်။
Verse 70
रुरोद सुस्वरं भीमं वेपमानः पुनः पुनः / मारोद मारोद इति गर्भं शक्रो ऽभ्यभाषत
ထိုသန္ဓေသားသည် တုန်လှုပ်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ငိုကြွေးလေ၏။ သိကြားမင်းက 'မငိုနှင့်' (Ma roda)၊ 'မငိုနှင့်' ဟု သန္ဓေသားအား ပြောဆိုလေသည်။
Verse 71
तं गर्भं सप्तधा कृत्वा ह्येकैकं सप्तधा पुनः / कुलिशेन बिभेदेन्द्रस्ततो दितिरबुध्यता
ထိုသန္ဓေသားကို ခုနစ်ပိုင်းပြုလုပ်ပြီး တစ်ပိုင်းစီကို ခုနစ်ပိုင်းစီ ထပ်မံခွဲစိတ်ကာ သိကြားမင်းသည် ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်လေ၏။ ထိုအခါ ဒိတိသည် နိုးလာလေသည်။
Verse 72
न हन्तव्यो न हन्तव्य इत्येवं दितिरब्रवीत् / निष्पपात ततो वज्री मातुर्वचनगौरवात्
'မသတ်ပါနှင့်၊ မသတ်ပါနှင့်' ဟု ဒိတိက ဆိုလေ၏။ ထိုအခါ မိခင်၏စကားကို လေးစားသောအားဖြင့် ဝရဇိန်ကိုကိုင်ဆောင်သူ (သိကြားမင်း) သည် ထွက်လာလေသည်။
Verse 73
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रो ऽभ्यभाषत / अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोर्गतमूर्द्धजा
ဝဇ္ဇရကို ကိုင်၍ လက်အုပ်ချီကာ သက္ကရာသည် ဒိတိအား ပြော၏— “ဒေဝီ၊ သင်သည် မသန့်ရှင်းသောအခြေအနေ၌ရှိ၏; သင်အိပ်နေပြီး ဆံပင်သည် ခြေဖျားဘက်သို့ကျနေသည်။”
Verse 74
तदं तरमनुप्राप्य गर्भं हेतारमाहवे / भिन्नवानहमेतं ते बहुधा क्षन्तुमर्हसि
ထိုအခိုက်အတန့်ကို ရယူ၍ စစ်ပွဲ၏အကြောင်းရင်းဖြစ်သော သင်၏ကိုယ်ဝန်သို့ ကျွန်ုပ်ရောက်ကာ ၎င်းကို အပိုင်းများစွာ ခွဲဖြတ်ခဲ့သည်; သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်သင့်သည်။
Verse 75
तस्मिंस्तु विफले गर्भे दितिः परमदुःखिता / सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत्
ကိုယ်ဝန်သည် အကျိုးမရှိသွားသောအခါ ဒိတိသည် အလွန်ဝမ်းနည်းခဲ့သည်; ထို့နောက် မတားဆီးနိုင်သော သဟသ္ရာက္ရှအား တောင်းပန်သံဖြင့် ပြော하였다။
Verse 76
ममापराधाद्गर्भो ऽयं यदि ते विफलीकृतः / नापराधो ऽस्ति देवेश तव पुत्र महाबल
ကျွန်ုပ်၏အပြစ်ကြောင့် သင်၏ဤကိုယ်ဝန် ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်ပင်၊ ဒေဝေရှာ၊ အလွန်အားကြီးသော သားတော်၊ သင်၌ အပြစ်မရှိပါ။
Verse 77
शत्रोर्वधे न दोषो ऽस्ति भेतव्यं न च ते विभो / प्रियं तु कृतमिच्छामि श्रेयो गर्भस्य मे कुतः
ရန်သူကို သတ်ခြင်း၌ အပြစ်မရှိ၊ အာဏာရှင်ကြီး၊ သင်လည်း ကြောက်ရန်မလို; သို့သော် သင်ပြုခဲ့သည်မှာ ကျွန်ုပ်အတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်စေချင်သည်— ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ဝန်အကျိုးကောင်းသည် ဘယ်မှာနည်း?
Verse 78
भवन्तु मम पुत्राणां सप्त स्थानानि वै दिवि / वातस्कन्धानिमान्सप्त चरन्तु मम पुत्रकाः
ငါ၏သားတို့အတွက် ကောင်းကင်၌ အမှန်တကယ် နေရာခုနစ်ခု ရှိပါစေ။ ဤလေတန်းခုနစ်ခုအတွင်း ငါ၏သားတို့ လှည့်လည်ပါစေ။
Verse 79
मरुतस्ते तु विख्याता गतास्ते सप्तसप्तकाः / पृथिव्यां प्रथमस्कन्धो द्वितीयश्चापि भास्करे
သူတို့သည် ‘မရုတ်’ ဟု ထင်ရှားကြပြီး၊ ခုနစ်ခုနစ်အုပ်စုများအဖြစ် သွားကြသည်။ ပထမလေတန်းသည် မြေပြင်၌၊ ဒုတိယသည် ဘာස්ကရ (နေ) ၌ ဖြစ်သည်။
Verse 80
सोमे तृतीयो विज्ञेयश्चतुर्थो ज्योतिषां गणे / ग्रहेषु पञ्चमस्चैव षष्ठः सप्तर्षिमण्डले
တတိယသည် ဆိုမ (လ) တွင်ဟု သိရမည်၊ စတုတ္ထသည် ကြယ်တန်းအစု၌ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမသည် ဂြိုဟ်များအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမသည် စပ္တဋ္ဌိ မဏ္ဍလ၌ ဖြစ်သည်။
Verse 81
ध्रुवे तु सप्तमश्चैव वातस्कन्धाश्चसप्त ये / तानेते विचरन्त्वद्य कालेकाले ममात्मजाः
ခုနစ်မြောက်သည် ဒြုဝ (မြောက်ကြယ်) တွင်ရှိသည်။ ဤလေတန်းခုနစ်ခုအတွင်း ငါ၏သားတို့သည် ယနေ့မှစ၍ ကာလကာလ လှည့်လည်ပါစေ။
Verse 82
वातस्कन्धाधिपा भूत्वा चरन्तु मम पुत्रकाः / पृथिव्यां प्रथमस्कन्ध आ मेघेब्यो य आवहः
လေတန်းတို့၏ အုပ်စိုးသူများဖြစ်၍ ငါ၏သားတို့ လှည့်လည်ပါစေ။ မြေပြင်၌ ပထမလေတန်းရှိပြီး၊ မိုးတိမ်များမှ (ရေစသည်) ကို ဆောင်ယူလာသူ ဖြစ်သည်။
Verse 83
चरन्तु मम पुत्रास्ते सप्त ये प्रथमे गणे / द्वितीयश्चापि मेघेभ्य आसूर्यात्प्रवहस्ततः
ပထမဂဏ၌ရှိသော ငါ၏သား ခုနစ်ယောက်တို့ လှည့်လည်ကြပါစေ; မိုးတိမ်တို့မှ နေမင်းအောက်တိုင်အောင်ရှိသော ဒုတိယဂဏကို ‘ပရဝဟ’ ဟု ခေါ်သည်။
Verse 84
वातस्कन्धो हि विज्ञेयो द्वितीयश्चरतां गणः / सूर्यादूर्ध्वमधः सोमादुद्वहो ऽथ स वै स्मृतः
ဒုတိယ လှည့်လည်သော ဂဏကို ‘ဝါတစ్కန္ဓ’ ဟု သိမှတ်ရမည်; နေမင်းအထက်၊ စန္ဒြာအောက်၌ရှိသဖြင့် ‘ဥဒ္ဝဟ’ ဟု မှတ်သားကြသည်။
Verse 85
वातस्कन्धस्तृतीयश्च पुत्राणां चरता गणः / सोमादूर्द्ध्वमधर्क्षेभ्यश्चतुर्थ संवहस्तु सः
သားတို့၏ တတိယ လှည့်လည်သော ဂဏလည်း ‘ဝါတစ్కန္ဓ’ ဟု ခေါ်သည်; စန္ဒြာအထက်၊ ကြယ်စုများအောက်၌ရှိသဖြင့် စတုတ္ထ ‘သံဝဟ’ ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 86
चतुर्थो मम पुत्राणां गणस्तु चरतां विभो / ऋक्षेभ्यश्च तथैवोर्द्ध्वमा ग्रहाद्विवहस्तु यः
အို အရှင်ကြီး၊ ငါ၏သားတို့၏ စတုတ္ထ လှည့်လည်သော ဂဏသည် ကြယ်စုများအထက်မှ စ၍ ဂြိုဟ်များ၏ နယ်ပယ်တိုင်အောင် (အောက်ဘက်) ပျံ့နှံ့နေသည်; ထိုဂဏကို ‘ဝိဝဟ’ ဟု ခေါ်သည်။
Verse 87
वातस्कन्धः पञ्चमस्तु पुत्राणां चरतां गणः / ग्रहेभ्य ऊर्द्ध्वमार्षिभ्यः षष्ठो ह्यनुवहश्च यः
သားတို့၏ ပဉ္စမ လှည့်လည်သော ဂဏကို ‘ဝါတစ్కန္ဓ’ ဟု ခေါ်သည်; ဂြိုဟ်များအထက်မှ စ၍ ရှင်ရသီများ (သပ္တရသီ) ထိရှိသော ဆဋ္ဌမကို ‘အနုဝဟ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 88
वातस्कन्धस्तत्र मम पुराणां चरता गणः / ऋषिभ्य ऊर्द्ध्वमाध्रौवं सप्तमो यः प्रकीर्त्तितः
အဲဒီနေရာမှာ ငါ၏ ပုရာဏများကို လှည့်လည်သယ်ဆောင်သော “ဝါတစ్కန္ဓ” ဟူသော အဖွဲ့ရှိသည်။ ရှိသီတို့ထက် အထက် သြရုဝလောကအထိ ရောက်သော ခုနစ်မြောက်ဟု ချီးကျူးထားသည်။
Verse 89
वातस्कन्धः परिवहस्तत्र तिष्ठन्तु मे सुताः / एतान्सर्वाश्चरन्त्वन्ते कालेकाले ममात्मजाः
ဝါတစ్కန္ဓသည် အဲဒီမှာ လှည့်လည်ပျံ့နှံ့နေပါစေ။ ငါ၏ သားတို့သည် အဲဒီမှာ တည်နေပါစေ။ ကာလကာလအဆုံးတွင် ငါ၏ သားသမီးတို့သည် ဤအရာအားလုံးကို လှည့်လည်ကြပါစေ။
Verse 90
त्वत्कृतेन च नाम्ना वै भवतु मरुतस्त्विमे / ततस्तेषां तु नामानि मत्पुत्राणां शतक्रतो
သင်ပေးသော နာမည်ကြောင့်ပင် ဤသူတို့ကို “မရုတ်” ဟု ခေါ်ကြပါစေ။ ထို့နောက်၊ အို သတကရတု၊ ငါ၏ သားတို့၏ အမည်များကို နားထောင်ပါ။
Verse 91
तद्विधैः कर्मभिश्चैव समवेहि पृथक्पृथक् / शक्रज्योतिस्तथा सत्यः सत्यज्योतिस्तथापरः
ထိုသို့သော ကర్మများနှင့်အတူ သူတို့ကို တစ်ဦးချင်း ခွဲခြားသိမှတ်ပါ— “သက္ကရ္ဂျိုးတိ”, “သတ္တယ”, နှင့် အခြား “သတ္တယဂျိုးတိ”။
Verse 92
चित्रज्योतिश्च ज्योतिष्मान् सुतपश्चैत्य एव च / प्रथमो ऽयं गणः प्रोक्तो द्वितीयं तु निबोधत
“ချိတရ္ဂျိုးတိ”, “ဂျိုးတိရှ်မာန်”, “သုတပ”, နှင့် “ချိုင်တျ” — ဤသည်ကို ပထမအဖွဲ့ဟု ဆိုထားသည်။ ယခု ဒုတိယအဖွဲ့ကိုလည်း သိမှတ်ပါ။
Verse 93
ऋतजित्सत्यजिश्चैव सुषेणः सेनजित्तथा / सुतमित्रो ह्यमित्रश्च सुरमित्रस्तथापरः
ရတဇစ်၊ သတ္တျဇစ်၊ စုရှေဏ၊ စေနဇစ်၊ ထို့ပြင် စုတမိတ္တ၊ အမိတ္တ နှင့် စုရမိတ္တ—ဤတို့လည်း (ဂဏ) ဖြစ်သည်။
Verse 94
गण एष द्वितीयस्तु तृतीयं च निबोधत / धातुश्च धनदश्चैव ह्युग्रो भीमस्तथैव च
ဤသည် ဒုတိယ ဂဏ ဖြစ်၏; ယခု တတိယကို သိလော့—ဓာတု၊ ဓနဒ၊ ဥဂ္ဂရ နှင့် ဘီမ။
Verse 95
वरुणश्च तृतीयं च मया प्रोक्तं निबोधत / अभियुक्ताक्षिकश्चैव साह्वायश्च गणः स्मृतः
တတိယ (ဂဏ) သည် ဝရုဏ ဖြစ်၏—ငါပြောသကဲ့သို့ သိလော့; ထို့ပြင် အဘိယုက္တာက္ဆိက နှင့် စာဟ္ဝာယ ကိုလည်း ဂဏ ဟု မှတ်သားကြသည်။
Verse 96
ईदृक् चैव तथान्यादृक् समरिद्द्रुमवृचक्षकाः / मितश्च समितश्चैव पञ्चमश्च तथा गणः
ဣဒြိက် နှင့် အညဒြိက်၊ သမရိဒ္ဒြုမဝೃချက္က; ထို့ပြင် မိတ နှင့် သမိတ—ဤသို့ ပဉ္စမ ဂဏ ဖြစ်သည်။
Verse 97
ईदृक् च पुरुषश्चैव नान्यादृक् समचेतनः / संमितः समवृत्तिश्च प्रतिहर्ता च षड् गणाः
ဣဒြိက် နှင့် ပုရုෂ၊ ထို့ပြင် အညဒြိက် နှင့် သမချေတန; သံမိတ၊ သမဝြတ္တိ နှင့် ပရတိဟရ္တာ—ဤတို့သည် ဂဏ ခြောက်ပါး ဖြစ်သည်။
Verse 98
यज्ञैश्चित्वास्तुवन्सर्वे तथान्ये मानुषा विशः / दैत्यदेवाः समाख्याताः सप्तैते सप्तसप्तकाः
ယဇ္ဉပူဇာများဖြင့် အားလုံးက ချီးမွမ်းပူဇော်ကြပြီး အခြား လူမျိုးအစုအဖွဲ့များလည်း ထိုနည်းတူ။ သူတို့ကို “ဒೈတျယဒေဝ” ဟု ခေါ်ကြ며၊ ခုနှစ်ခုစီပါသော ခုနှစ်အုပ်စု ဖြစ်သည်။
Verse 99
एते ह्येकोनपञ्चाशन्मरुतो नामतः स्मृताः / प्रसंख्यातास्तदा ताभ्यां दित्या शक्रेण चैव वै
ဤသူတို့ကို အမည်အရ မရုတ် ၄၉ ပါးဟု မှတ်သားကြသည်။ ထိုအခါ ဒိတီနှင့် ရှက္ရ (အိန္ဒြ) တို့က အတူတကွ ရေတွက်ခဲ့သည်။
Verse 100
कृत्वा चैतानि नामानि दितिरिन्द्रमुवाच ह / वातस्कन्धांश्चरन्त्वेते भ्रतरो मम पुत्रकाः
ဤအမည်များကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဒိတီက အိန္ဒြအား ပြောသည်—“ငါ့သားများ၊ အချင်းချင်း ညီအစ်ကိုများ၊ လေတန်းစုများအဖြစ် လှည့်လည်ကြပါစေ။”
Verse 101
विचरन्तु च भद्रं ते देवैः सह ममात्मजाः / तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा महस्राक्षः पुरन्दरः
“ငါ့သားများသည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာဖြင့် လှည့်လည်ကြပါစေ။” ဟုဆိုသည့် စကားကို ကြားသော် သဟသ္ရာက္ခ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) …
Verse 102
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा मातर्भवतु तत्तथा / सर्व मेतद्यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः
လက်အုပ်ချီ၍ သူက ပြောသည်—“အမေ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ။ သင်ပြောသမျှ အားလုံးသည် သံသယမရှိဘဲ ဖြစ်လာမည်။”
Verse 103
एवंभूता महात्मानः कुमारा लोकसंमताः / देवैः सह भविष्यन्ति यज्ञभाजस्तवात्म जाः
ဤသို့သော မဟာတ္မာ ကုမာရတို့သည် လောက၌ ချီးမြှောက်ခံရ၍ ဒေဝတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြမည်၊ သင်၏ သားတော်များအဖြစ် ယဇ္ဉပူဇာ၏ အပိုင်းကို ခံယူခွင့်ရှိကြမည်။
Verse 104
तस्मात्ते मरुतो देवाः सर्वे चेन्द्रानुजा वराः / विज्ञेयाश्चामराः सर्वे दितिपुत्रास्तरस्विनः
ထို့ကြောင့် မရုတ်ဒေဝတို့အားလုံးသည် အင်ဒြ၏ အငယ်ညီတော် မြတ်သော ဒေဝများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး အမရ၊ ဒိတိ၏ သားတော်များ၊ အလွန်တန်ခိုးကြီးသူများဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 105
एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने / जग्मतुस्त्रिदिवं त्दृष्टौ शक्रमाभूद्गतज्वरः
ဤသို့ မိခင်နှင့် သားတော်သည် တပောဝန၌ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး တ్రိဒိဝသို့ ထွက်ခွာကြသည်။ သူတို့ကို မြင်သော် ရှကရ (အင်ဒြ) ၏ ဖျားနာမှု ပျောက်ကင်းသွားသည်။
Verse 106
मरुतां च शुभं जन्म शृणुयाद्यः पठेच्च वा / वादे विजयमाप्नोति लब्धात्मा च भवत्युत
မရုတ်တို့၏ မင်္ဂလာရှိသော မွေးဖွားခြင်းကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူသည် အငြင်းပွားရာတွင် အောင်မြင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်လည်း တည်ငြိမ်ပြည့်စုံလာသည်။
The Kaśyapa–Diti line within the broader progenitor network: Hiraṇyakaśipu and Hiraṇyākṣa are presented as key daitya nodes, alongside Siṃhikā (linked to Rāhu through maternity) and the marital connection to Vipracitti.
A tapas → Brahmā-prasāda → vara (boon) sequence: prolonged, severe austerity is narrated as the legitimating cause for exceptional boons, which then enable the daitya’s supremacy over devas and beings.
It anchors genealogy to a ritual-historical coordinate: the births and naming-etiologies are situated during Kaśyapa’s Aśvamedha at Puṣkara, turning the yajña into a contextual tag that organizes persons, events, and authority.