Adhyaya 4
Jayā-devāḥ Mantraśarīratvaṃ, Vairāgya, and Brahmā’s Śāpa (The Jayas’ Refusal of Progeny)
ဤအခန်းကို စူတာက ဇာတ်ကြောင်းဘောင်ဖြင့် ပြောကြားပြီး၊ ဘြဟ္မာသည် ပရာဇာ (မျိုးဆက်/ဖန်ဆင်းမှုဆက်လက်မှု) အတွက် «မန္တရ-ကိုယ်ထည်» (mantraśarīra) ဟု သတ်မှတ်ထားသော ဒေဝတအုပ်စု «ဇယာ» များကို ဖန်ဆင်းကြောင်း ဖော်ပြသည်။ Darśa, Paurṇamāsa, Bṛhatsāman, Rathantara၊ Citi/Suciti၊ Ākūti/Kūti၊ Vijñāta/Vijñātā၊ Manā နှင့် ၁၂ မြောက်အဖြစ် Yajña စသည့် ယဇ်ပူဇော်ရေး/ဝေဒဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အမည်များကို စာရင်းသဘောဖြင့် ထည့်သွင်းကာ၊ သူတို့သည် လူပုံသဏ္ဌာန်သာမက ယဇ်စနစ်၏ ကိုယ်ထည်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သို့ရာတွင် ဇယာများသည် ကမ္မ၏ ပျက်ယွင်းသွားမည့် အကျိုးရလဒ်နှင့် မွေးဖွားမှု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တွေးတောကာ အာဓာ၊ ဓမ္မ၊ ကာမ ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ajanmā (မမွေးဖွားခြင်း) ကို ရှာဖွေကာ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာသို့ ဦးတည်သည်။ ဘြဟ္မာသည် ထိုသဘောထားကို ဖန်ဆင်းရေးတာဝန် ငြင်းပယ်ခြင်းဟု မြင်၍ ပြစ်တင်ကာ āvṛtti (ပြန်လည်ပြန်လာခြင်း) ကို ၇ ကြိမ် ခံရမည်ဟု သာပတိတော်မူသည်။ ဇယာများက နာခံ၍ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်သော်လည်း ဘြဟ္မာက စကြဝဠာစည်းကမ်းအောက်တွင် သတ္တဝါတို့သည် မိမိအုပ်ချုပ်မှုအတိုင်း ကောင်းမကောင်း အကျိုးများကို ခံစားရကြောင်း ပြန်လည်သတ်မှတ်ကာ nivṛtti နှင့် pravṛtti တို့၏ တင်းမာမှုကို ဖော်ထုတ်သည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्वयंभूत्रैगुण्यस्वरूपवर्णनं नाम तृतीयो ऽध्यायः सूत उवाच ब्रह्मणा वै मुखात्सृष्टा जया देवाः प्रजेप्सया / सर्वे मन्त्रशरीरास्ते स्मृता मन्वन्तरेष्विह
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၌ ‘စွယံဘူ၏ တြိဂုဏသရုပ် ဖော်ပြခြင်း’ ဟူသော တတိယ အধ্যာယ။ စူတက ပြော၏— ပရဇာကို လိုလားသဖြင့် ဘြဟ္မာ၏ မျက်နှာမှ ‘ဇယာ’ ဟူသော ဒေဝတို့ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။ ထိုသူတို့အားလုံးကို မန္တရ-ကိုယ်တော်ရှိသူများဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ဤနေရာ၌ မနွန္တရများတွင် စာရင်းတင်ထားသည်။
Verse 2
दर्शश्च पौर्णमासश्च बृहत्साम रथन्तरम् / चितिश्च सुचितिश्चैव ह्याकूतिः कूतिरेव च
ဒါရှနှင့် ပေါုဏ္ဏမာသ၊ ဘြဟတ်သာမနှင့် ရထန္တရ; စိတိနှင့် စုစိတိ၊ ထို့ပြင် အာကူတိနှင့် ကူတိလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 3
विज्ञातश्चैव विज्ञाता मना यज्ञश्च द्वादशः / दाराग्निहोत्रसंबन्धं वितत्य यजतेति च
ဝိဇ္ဉာတနှင့် ဝိဇ္ဉာတာ၊ မနာနှင့် ဒွါဒသ ‘ယဇ္ဉ’; ထို့ပြင် ဒါရာ (ဇနီး) နှင့် အဂ္နိဟောတြ၏ ဆက်နွယ်မှုကို ဖြန့်ကျက်ကာ ယဇ္ဉပြုသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။
Verse 4
एवमुक्त्वा तु तान्ब्रह्मा तत्रैवान्तरधात्प्रभुः / ततस्ते नाभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं परमेष्ठिनः
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အရှင်ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ပရမေဋ္ဌိ၏ ထိုစကားကို ဝမ်းမြောက်စွာ မလက်ခံကြ။
Verse 5
संन्यस्येह च कर्माणि वासनाः कर्मजाश्च वै / यमेष्वंवावन्तिष्ठन्ते दोषं दृष्ट्वा तु कर्मसु
ဤနေရာ၌ သူတို့သည် ကမ္မများကို စွန့်လွှတ်၍ ကမ္မမှ ဖြစ်သော အလိုဆန္ဒများကိုလည်း ပယ်ချကြသည်; ကမ္မ၏ အပြစ်ကို မြင်သဖြင့် ယမနှင့် နိယမ၌ တည်ကြသည်။
Verse 6
क्षयाति शययुक्तं च ते दृष्ट्वा कर्मणां फलम् / जुगुप्संतः प्रसूतिं च निःसत्त्वा निर्ममाभवन्
ကမ္မ၏ အကျိုးသည် လျော့နည်းခြင်းနှင့် အလွန်အကျွံခြင်းတို့နှင့် ယှဉ်တွဲနေသည်ကို မြင်၍၊ မွေးဖွားခြင်းကို မုန်းတီးကာ မကပ်လှမ်းသူ၊ ‘ငါ့ဟာ’ မရှိသူ ဖြစ်လာကြသည်။
Verse 7
अजन्म काङ्क्षमाणास्ते निर्मुक्ता दोषदर्शिनः / अर्थं धर्मं च कामं च हित्वा ते वै व्यवस्थिताः
မမွေးဖွားခြင်းကို မျှော်လင့်၍ အပြစ်ကိုမြင်တတ်ပြီး လွတ်မြောက်သူတို့သည်၊ အರ್ಥ၊ ဓမ္မ၊ ကာမတို့ကိုပါ စွန့်လွှတ်ကာ တည်ငြိမ်ကြသည်။
Verse 8
परमं ज्ञानमास्थाय तत्संक्षिप्य सुसंस्थिताः / तेषां तु तमभिप्रायं ज्ञात्वा ब्रह्मा तु कोपितः
အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ကို အားထား၍ ထိုဉာဏ်ကို အကျဉ်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်ကြသည်; သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသော် ဘြဟ္မာသည် ဒေါသထွက်သည်။
Verse 9
तानब्रवीत्ततो ब्रह्मा निरुत्साहान्सुरानथ / प्रजार्थमिह यूयं वै मया सृष्टाः स्थ नान्यथा
ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် စိတ်အားလျော့နေသော ဒေဝတို့အား မိန့်တော်မူသည်—“ဤလောက၌ သတ္တဝါပေါက်ဖွားရေးအတွက်သာ သင်တို့ကို ငါ ဖန်ဆင်းထားသည်; အခြားမဟုတ်။”
Verse 10
प्रसूयध्वं यजध्वं चेत्युक्तवानस्मि वः पुरा / यस्माद्वाक्यमनादृत्य मम वैराग्यमास्थिताः
အရင်က သင်တို့အား “သားသမီးပွားပါ၊ ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု ငါဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ငါ့စကားကို မလေးစားဘဲ သင်တို့သည် ဝိုင်ရာဂျျ (မကပ်မငြိ) ကို ခံယူခဲ့ကြသည်။
Verse 11
जुगुप्समानाः स्वं जन्म संततिं नाभ्यनन्दत / कर्मणां न कृतो ऽभ्यासो ह्यमृतत्वाभिकाङ्क्षया
သူတို့သည် မိမိတို့၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် မျိုးဆက်ကို ရွံရှာ၍ မနှစ်သက်ကြ။ အမရဖြစ်လိုစိတ်ရှိသော်လည်း ကမ္မ (ကර්မ) အလေ့အကျင့်ကို မလုပ်ဆောင်ကြ။
Verse 12
तस्माद्यूयमिहावृत्तिं सप्तकृत्वो ह्यवाप्स्यथ / ते शप्ता ब्रह्मणा देवा जयास्तं वै प्रसादयन्
ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ဤနေရာ၌ အဝတ္တိ (āvṛtti) ကို ခုနစ်ကြိမ်၊ အနက်အားဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ခံရမည်။ ဘြဟ္မာ၏ ကျိန်စာခံ ‘ဇယ’ ဒေဝတို့သည် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေရန် ကြိုးစားကြသည်။
Verse 13
क्षमास्माकं महादेव यदज्ञानात्मकं प्रभो / प्रणतान्वै सानुनयं ब्रह्मा तानब्रवीत्पुनः
အို မဟာဒေဝ၊ အရှင်ဘုရား၊ မသိမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သမျှကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဦးညွှတ်၍ တောင်းပန်နေသူတို့အား ဘြဟ္မာက ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။
Verse 14
लोके ऽप्यथानुभुञ्जीत कः स्वातन्त्र्यमिहार्हति / मयागतं तु सर्वं हि कथमच्छन्दतो मम
လောက၌ပင် အတွေ့အကြုံသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ လွတ်လပ်ခွင့်ကို မည်သူ အရဟံ့နည်း? အရာအားလုံးသည် ငါ့ထံမှပင် လာသည်; ငါ့အလိုမရှိဘဲ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
Verse 15
प्रतिपत्स्यन्ति भूतानि शुभं वा यदि वोत्तरम् / लोके यदपि किञ्चिद्वैशं वा शं वा व्यवस्थितम्
သတ္တဝါတို့သည် ကောင်းခြင်းဖြစ်စေ ဆိုးခြင်းဖြစ်စေ သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးကိုသာ ရရှိမည်; လောက၌ မင်္ဂလာ သို့မဟုတ် အမင်္ဂလာဟူ၍ တည်ထားသမျှသည် ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 16
बुद्ध्यात्मना मया व्याप्तं को मां लोके ऽतिवर्त्तयेत् / भूताना मीहितं यच्च यच्चाप्येषां विचिन्तितम्
ငါသည် ဉာဏ်ပညာအတ္တမန်အဖြစ် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနေသည်; လောက၌ ငါ့ကို မည်သူ ကျော်လွန်နိုင်မည်နည်း? သတ္တဝါတို့၏ ဆန္ဒနှင့် စိတ်တွင် တွေးတောသမျှ—အားလုံး။
Verse 17
तथोपचरितं यच्च तत्सर्वं विदितं मम / मया बद्धमिदं सर्वं चजगत्स्थावरजङ्गमम्
ထို့အပြင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးသမျှ အရာအားလုံးကို ငါ သိမြင်သည်; တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ငါပင် ချည်နှောင်ထားသည်။
Verse 18
आशामयेन बन्धेन कस्तं छेत्तुमिहोत्सहेत् / यस्माद्वहति दृप्तो वै सर्वार्थमिह नान्यथा
မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်ဖွဲ့သော ချည်နှောင်မှုကို ဤနေရာ၌ မည်သူ ဖြတ်တောက်ရန် သတ္တိရှိမည်နည်း? အကြောင်းမှာ ထိုအရာပင် မာန်တက်စွာ ဤလောက၌ ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို သယ်ဆောင်စေသည်—အခြားမဟုတ်။
Verse 19
इति कर्माण्यनारभ्य कामं छन्दाद्विमोक्षते / एवं संभाष्य तान्देवान् जयानध्यात्मचेतसः
“ဤသို့ ကမ္မကို မစတင်ဘဲ၊ သူသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ကာမဆန္ဒကို လွတ်မြောက်စေသည်” ဟုဆိုပြီး၊ အဓျာတ္မစိတ်ဓာတ်၌ တည်မြဲသော ဂျေယာသည် ထိုဒေဝတို့နှင့် စကားပြော하였다။
Verse 20
अथ वीक्ष्य पुनश्चाह ध्रुवं दड्यान्प्रजापतिः / यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः
ထို့နောက် ကြည့်ရှုပြီး ပရဇာပတိသည် ဓြုဝအား ထပ်မံဆို၏—မာနအဟင်္ကာရကို ရည်ရွယ်၍ ဒေဝတို့သည် သန്യാസနှင့် အခြားဝတ္တရားများကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
Verse 21
तस्मात्स विपुलायत्तो व्यापारस्त्वथ मत्कृतः / भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्
ထို့ကြောင့် ဤကျယ်ပြန့်သောကိစ္စကို ငါက သတ်မှတ်ထားသည်။ အဆုံးသတ်မှာ သုခဖြစ်လိမ့်မည်—ဒိဗ္ဗဘဝဖြင့် မွေးဖွားကြလော့။
Verse 22
आत्मच्छन्देन वो जन्म भविष्यति सुरोत्तमाः / मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ
အို အမြင့်မြတ်သော ဒေဝတို့၊ သင်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ မနွန္တရများတွင် ပြည့်စုံစွာ စိဒ္ဓဖြစ်ပြီး သင်တို့သည် ခုနှစ်ကြိမ် ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 23
वैवस्वतान्तेषु सुरास्तथा स्वायंभुवादिषु / एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः
ဝိုင်ဝස්ဝတ မနွန္တရ၏ အဆုံးတွင်လည်း၊ စွာယံဘုဝ စသည့် မနွန္တရများတွင်လည်း ဒေဝတို့သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာသည် ဤရှေးဟောင်း ရှ్లోကကို သီဆိုခဲ့သည်။
Verse 24
त्रयी विद्या ब्रह्ममयप्रसूतिः श्राद्धं तपो यज्ञमनुप्रदानम् / एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्
သုံးဝေဒဗိဒ္ယာသည် ဘြဟ္မမယ အရင်းအမြစ်ဖြစ်၏။ ရှရဒ္ဓ၊ တပ၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါန—ဤအမြဲတမ်း တောက်ပသော အာနုဘော်များအဖြစ် ဖြစ်တည်ကာ ဝိဘူသည် တည်နေ၏။ ဤအပြင် အခြားတစ်ပါးသည် ပိုမိုချီးမွမ်းထိုက်သည်။
Verse 25
एवं श्लोकार्थमुक्त्वा तु जयान्देवानथाब्रवीत् / वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ
ဤသို့ ရှ్లోက၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ပြောပြီးနောက် ‘ဇယာ’ ဟု ခေါ်သော ဒေဝတော်များအား— ဝိုင်ဝස්ဝတ မန်ဝန္တရ ကုန်လွန်သွားသော် ဤနေရာ၌ ငါ့အနီးသို့ လာကြလော့ ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 26
ततो देवस्तिरोभूत ईश्वरो ङ्यकुतोभयः / प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्
ထို့နောက် ထိုဒေဝတော်—အရှင်ဣශ්ဝရ၊ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိသူ— မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ယောဂအားတော်နှင့်ပြည့်စုံကာ အားကိုးဝင်ရောက်သူတို့၏ အခြေခံ ‘ဓာရဏာ’ (သမာဓိ) ကို ခံယူတော်မူ၏။
Verse 27
ततस्तेन रुषा शप्तास्ते ऽभवन्द्वादशाजिताः / जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः
ထို့နောက် သူ၏ ဒေါသကြောင့် ချမှတ်သော အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် သူတို့သည် ‘အဇိတ’ ဒွါဒသပါး ဖြစ်လာကြပြီး၊ ‘ဇယာ’ ဟု အမည်ကျော်ကြားကာ ဤသို့ပင် အခြေအနေ သတ်မှတ်ခံရ၏။
Verse 28
ततः स्वायंभुवे तस्मिन्सर्गे ऽतीते तु वै सुराः / पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे
ထို့နောက် စွာယံဘုဝ မန်ဝန္တရ၏ စೃષ્ટိကာလ ကုန်လွန်သွားသော် ထိုသုရတို့သည် စွာရောချိသ မန်ဝန္တရတွင် ‘တုရှိတ’ ဒေဝတော်များအဖြစ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာကြ၏။
Verse 29
उत्तमस्य मनोः पुत्राः सत्यायां जज्ञिरे तदा / ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः
ထိုအခါ ဥတ္တမ မနု၏ သားတော်များသည် စတျာမှ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဥတ္တမ မန်ဝန္တရတွင် ထိုဒေဝတော်များကို ‘စတျ’ ဟု မှတ်မိကြသည်။
Verse 30
हरिण्यां नाम तुषिता जज्ञिरे द्वादशेव तु / हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्
“ဟရိဏ္ယာ” ဟုခေါ်သော မန္ဝန္တရ၌ တုသိတ ဒေဝတားတို့သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး မွေးဖွားလာကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့ကို “ဟရယ” ဟုခေါ်၍ ယဇ္ဉာ၏ အပိုင်းအခွဲကို ခံယူသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 31
ततस्ते हरयो देवाः प्राप्ते चारिष्ठवेन्तरे?// विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः
ထို့နောက် “ချာရိဋ္ဌ” မန္ဝန္တရ ရောက်လာသောအခါ၊ ထို “ဟရယ” ဒေဝတားတို့သည် “ဝိကုဏ္ဌာ” တွင် ထပ်မံ၍ အမြတ်ဆုံး သုရများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသည်။
Verse 32
वैकुण्ठा नाम ते देवाः पञ्चमस्यान्तरे मानोः / ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्
မနု အဆင့် (၅) ၏ မန္ဝန္တရ၌ ထိုဒေဝတားတို့ကို “ဝိုင်ကုဏ္ဌ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့နောက် “ဝိုင်ကုဏ္ဌ” ဒေဝတားတို့သည် “ချာක්ෂုသ” မန္ဝန္တရသို့ ရောက်ရှိကြသည်။
Verse 33
ततस्ते वै पुनः साध्याः संक्षीणे चाक्षुषेन्तरे / उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह
ထို့နောက် “ချာක්ෂုသ” မန္ဝန္တရ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ သူတို့ကို ထပ်မံ၍ “သာဓျ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ “ဝိုင်ဝသွဝတ” မနု၏ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းမှု ပေါ်ထွန်းလာချိန်တွင် သူတို့သည် ထင်ရှားလာကြသည်။
Verse 34
अंशेन साध्यास्ते ऽदित्यां मारीचात्कश्यपात्पुनः / जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः
ထို “သာဓျ” ဒေဝတားတို့သည် အံရှ (အပိုင်း) အဖြစ် မရီချိ မျိုးဆက် ကရှျပမှတဆင့် အဒိတိ၏ ဝမ်း၌ ထပ်မံ မွေးဖွားလာကြသည်။ လက်ရှိ မန္ဝန္တရ၌ သူတို့သည် အာဒိတျ ဒေဝတား တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ဖြစ်လာကြသည်။
Verse 35
यदा चैते समुत्पन्नाश्चाक्षुषस्यान्तरे मनोः / शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः
စက္ခုသ မန္ဝန္တရ၌ မနု၏ ကာလတွင် ဤတို့ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ၊ စွယံဘူ၏ ကျိန်စာကြောင့် သာဓျာတို့သည် မသေမနာ တေဝတား ဆယ့်နှစ်ပါးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 36
एवं शृणोति यो मर्त्योजयस्तस्य भवेत्सदा / जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति
ဤသို့ နားထောင်သော လူသားအတွက် အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှု ရှိမည်; “ဇယ” ဟူသော ဝါကျများကို ယုံကြည် श्रद्धာ ဖြင့် ကိုင်စွဲကာ အခန်းတိုင်းသို့ ရောက်ရှိသည်။
Verse 37
इत्येता वृत्तयः सप्त देवानां जन्मलक्षणाः / परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
ဤသို့ နတ်တို့၏ မွေးဖွားခြင်း လက္ခဏာများဖြစ်သော အကြောင်းအရာ ခုနစ်ပါးကို ယနေ့ သင်တို့အား ငါ ရှင်းပြပြီးပြီ; ထပ်မံ၍ ဘာကို နားထောင်လိုသနည်း။
Frequently Asked Questions
No royal or rishi Vamsha is formally cataloged in the sampled passage; the focus is Srishti-administration: Brahmā’s creation of the Jayas as functional/mantra-bodied beings and the enforcement of their role in cosmic continuity.
These names point to Vedic-sacrificial and Sāman structures, implying the Jayas embody ritual/cosmic functions (mantraśarīra) rather than acting only as individual personalities—linking creation directly to yajña as a sustaining mechanism.
It encodes compulsory participation in cyclical existence: renunciation that rejects the procreative mandate is checked by a cosmological rule of return, aligning individual aspiration for ajanmā with the larger Srishti requirement of continuity across cycles.