
Agastya’s Instruction on Bhakti and Mantra-Siddhi; Descent to Pātāla and the Hearing of Vaiṣṇavī Kathā
ဤအধ্যာယသည် ဘာရ္ဂဝ ရာမ (ပရရှုရာမ) စက်ဝန်းအတွင်း ဂုရု–ရှိෂျ သင်ကြားပေးပို့မှုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဝသိဋ္ဌက အခင်းအကျင်းကို ချပြပြီး၊ အဂஸ္တျ (ကುಂಬ္ဟသမ္ဘဝ) သည် အကြောင်းအရာအပြည့်အစုံကို နားလည်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်ကာ ဘာရ္ဂဝ ရာမအား မန္တရ-စိဒ္ဓိသို့ ရောက်ရန် လက်တွေ့လမ်းကို သင်ပြသည်။ အမြန်ရရှိခြင်းကို ဘက္တိ (bhakti) သုံးမျိုး၏ သဘောတရားကို သိမြင်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့နောက် အနန္တ-ဒർശန ကို လိုလားသဖြင့် တစ်ခါတုန်းက ပာတာလာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့ကြောင်း၊ နာဂ မင်းမျိုးတို့၏ အလှအပဖြင့် တင့်တယ်နေကြောင်းကို ဥပမာအဖြစ် ပြောပြသည်။ ထိုနေရာတွင် သနက စသည့် စိဒ္ဓများ၊ ရှင်တော်များ (နာရဒ၊ ဂေါတမ၊ ဇာဇလိ၊ ကရတု နှင့် အခြား မဟာစိဒ္ဓများ) စုဝေးကာ ဉာဏ်အတွက် မြွေမင်း (ဖဏိနာယက/ရှေရှ) ကို ပူဇော်နေကြသည်။ အဂஸ္တျသည် ထိုင်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ကထာကို ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်သည်။ ဘူမိ (သတ္တဝါတို့၏ ထမ်းပိုးသူ) သည် ရှေရှရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အမြဲမေးမြန်းနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ရှေရှ၏ ကရုဏာကြောင့် ရှိများသည် “ကృష్ణ-ပရေမ-အမృత” ဟု ခေါ်သော ကృష్ణကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်း၏ မင်္ဂလာရည်ကို နားထောင်ရသည်။ ထို့နောက် အဂஸ္တျက ပာပဖျက်စီး၍ သုခနှင့် မောက္ခပေးကာ ဉာဏ်နှင့် မြင့်မားသော विवेक ကို ဖြစ်စေသည့် စတုတ္တရနှင့် အဝတာရ-ചരിത (ဝရာဟမှ စ) ကို ပို့ဆောင်သင်ကြားမည်ဟု ကတိပြုသည်။ အဆုံးတွင် ဘူမိက ကృష్ణ၏ လီလာနှင့် နာမများကို ရိုသေစွာ မေးမြန်းပြီး၊ သာသနာတော်အမည်တော်များနှင့် ကစားသဘောအဝတာရသည် သိမြင်ခြင်းသို့ သယ်ဆောင်သော ယာဉ်ဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवच रिते पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३५// वसिष्ठ उवाच अवगत्य स वै सर्वं कारणं प्रीतमानसः / उवाच भार्गवं राममगस्त्यः कुंभसंभवः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ ဘာရ္ဂဝചരိတ အခန်း ၃၅ ပြီးဆုံး၏။ ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—အကြောင်းရင်းအားလုံးကို သိမြင်၍ စိတ်ပျော်ရွှင်သဖြင့် ကုಂಭမှ မွေးဖွားသော အဂஸ္တျက ဘာရ္ဂဝ ရာမအား ပြော하였다။
Verse 2
अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कथयामि हितं तव / मन्त्रस्य सिद्धिं येन त्वं शीघ्रमेव समाप्नुयाः
အဂஸ္တျက ပြောသည်—မဟာဘဂ ရာမ၊ နားထောင်လော့။ သင်၏ အကျိုးအတွက် ငါ ပြောမည်; ထိုနည်းဖြင့် သင်သည် မန္တရ siddhi ကို မြန်မြန် ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 3
भक्तेस्तु लक्षणं ज्ञात्वा त्रिविधाया महामते / यो यतेत नरस्तस्य सिद्धिर्भवति सत्वरम्
အို မဟာမတိ၊ သုံးမျိုးသော ဘက္တိ၏ လက္ခဏာကို သိပြီး ထိုလမ်း၌ ကြိုးစားသူသည် စိဒ္ဓိကို လျင်မြန်စွာ ရရှိမည်။
Verse 4
एकदाहमनुप्राप्तो ऽनन्तदर्शनकाङ्क्षया / पातालं नागराचैन्द्रैः शोभितं परया मुदा
တစ်နေ့တွင် အနန္တကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ပာတာလာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် နာဂရာဇာများနှင့် အိန္ဒြာတူသူများကြောင့် တင့်တယ်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။
Verse 5
तत्र दृष्टा महाभाग मया सिद्धाः समन्ततः / सनकाद्या नारदश्च गौतमो जाजलिःक्रतुः
အို မဟာဘဂါ၊ ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်သည် အရပ်ရပ်၌ စိဒ္ဓများကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်—သနကာဒီများ၊ နာရဒ၊ ဂေါတမ၊ ဂျာဇလိ နှင့် ကရတု။
Verse 6
ऋभुर्हंसो ऽरुणिश्चैव वाल्मीकिः शक्तिरासुरिः / एते ऽन्ये च महासिद्धा वात्स्यायनमुखा द्विज
ရ္ဘု၊ ဟံသ၊ အရုဏိ၊ ဝါလ္မီကိ၊ ရှက္တိ၊ အာဆုရိ—အို ဒွိဇ၊ ဗာတ္စျာယနကို ဦးဆောင်သော အခြား မဟာစိဒ္ဓများလည်း ရှိ하였다။
Verse 7
उपासत ह्युपा सीना ज्ञानार्थं फणिनायकम् / तं नमस्कृत्य नागैन्द्रैः सह सिद्धैर्महात्मभिः
သူတို့သည် ဉာဏ်ရရှိရန် ဖဏိနာယက (နာဂခေါင်းဆောင်) ကို ဥပာသနာပြု၍ ထိုင်နေကြသည်။ နာဂအင်္ဒြာများနှင့် မဟာတ္မာ စိဒ္ဓများနှင့်အတူ သူ့ကို ဦးချကန်တော့၍။
Verse 8
उपविष्टः कथात्तत्र शृण्वानो वैष्णवीर्मुदा / येयं भूमिर्महाभाग भूतधात्री स्वरूपिणी
သူသည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ သာသနာတော်ကഥာကို ပီတိဖြင့် နားထောင်နေသည်။ အို မဟာဘဂါ၊ ဤမြေသည် သတ္တဝါတို့၏ မိခင် «ဘူတဓာတရီ» အဖြစ်တည်း။
Verse 9
निविष्टा पुरतस्तस्य शृण्वन्ती ताः कथाः सदा / यद्यत्पृच्छति सा भूमिः शेषं साक्षान्महीधरम्
မြေမယ်တော်သည် သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ထိုကഥာများကို အမြဲနားထောင်နေသည်။ မေးမြန်းသမျှကိုလည်း တကယ်တမ်း မဟီဓရဖြစ်သော ရှေရှ်ထံ မေးမြန်းသည်။
Verse 10
शृण्वन्ति ऋषयः सर्वे तत्रस्था तदनुग्रहात् / मया तत्र श्रुतं वत्स कृष्णप्रेमामृतं शुभम्
သူ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ထိုနေရာရှိ ရှိသမျှ ရှိသီများအားလုံး နားထောင်ကြသည်။ အို သားငယ်၊ ငါသည် ထိုနေရာတွင် မင်္ဂလာရှိသော ကృష్ణပရೇမ အမృతကို ကြားနာခဲ့သည်။
Verse 11
स्तोत्रं तत्ते प्रवक्ष्यामि यस्यार्थं त्वमिहागतः / वाराहाद्यवताराणां चरितं पापनाशनम्
သင် ဤနေရာသို့ လာရသည့် အကြောင်းအရာအတွက် ထိုစတုတ္တရကို ငါ ပြောမည်။ ဝရာဟ အစရှိသော အဝတာရတို့၏ ဇာတ်ကြောင်းသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 12
सुखदं मोक्षदं चैव ज्ञानविज्ञान कारणम् / श्रुत्वा सर्वं धरा वत्स प्रत्दृष्टा तं धराधरम्
ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေး၍ မောက္ခကို ပေးကာ ဉာဏ်နှင့် ဝိညာဏ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ အို သားငယ်၊ အားလုံးကို ကြားနာပြီးနောက် ဓရာသည် ထို ဓရာဓရကို မျက်မြင်တွေ့မြင်하였다။
Verse 13
उवाच प्रणता भूयो ज्ञातुं कृष्णविचेष्टितम् / धरण्युवाच अलङ्कृतं जन्म पुंसामपि नन्दव्रजौकसाम्
သူမသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ထပ်မံဆိုသည်—“သီရိကృష్ణ၏ လီလာအပြုအမူများကို သိလိုပါသည်”။ မြေမိခင်က ဆိုသည်—“နန္ဒ၏ ဗြဇ၌ နေထိုင်သူ လူသားတို့၏ မွေးဖွားခြင်းပင် အလှဆင်သကဲ့သို့ သာယာသုခဖြစ်၏”။
Verse 14
तस्य देवस्य कृष्णस्य लीलाविग्रहधारिणः / जयोपाधिनियुक्तानि संति नामान्यनेकशः
လီလာဝိဂ္ဂဟကို ဆောင်ထားသော ဒေဝတား သီရိကృష్ణ၌ အောင်မြင်ခြင်း၏ ဂုဏ်ပုဒ်များနှင့် ဆက်စပ်သော နာမတော်များ များစွာ ရှိသည်။
Verse 15
तेषु नामानि मुख्यानि श्रोतुकामा चिरादहम् / तत्तानि ब्रूहि नामानि वासुदेवस्य वासुके
အဲဒီနာမတော်များထဲမှ အဓိကနာမတော်များကို ကျွန်မ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြားလိုပါသည်။ အို ဝါစုကီ၊ ဝါစုဒေဝ၏ နာမတော်များကို ပြောပြပါ။
Verse 16
नातः परतरं पुण्यं त्रिषु लोकेषु विद्यते / शेष उवाच वसुंधरे वरारोहे जनानामस्ति मुक्तिदम्
ဤအရာထက် မြင့်မားသော ပုဏ္ဏိယသည် သုံးလောက၌ မရှိ။ ရှေသက ဆိုသည်—“အို ဝဆုန္ဓရာ၊ အို လှပသောသူ၊ ဤသည် လူတို့အား မောက္ခကို ပေးသောအရာ ဖြစ်သည်”။
Verse 17
सर्वमङ्गलमूर्द्धन्यमणिमाद्यष्टसिद्धिदम् / महापातककोटिघ्न सर्वतीर्थफलप्रदम्
ဤသည် မင်္ဂလာအားလုံး၏ ထိပ်တန်းဖြစ်၍ အဏိမာ စသည့် အဋ္ဌစိဒ္ဓိများကို ပေးတော်မူသည်။ မဟာအပြစ်များကို ကုဋိကုဋိ ဖျက်ဆီးပြီး တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 18
समस्तजपयज्ञानां फलदं पापनाशनम् / शृणु देवि प्रवक्ष्यामि नाम्नामष्टोतरं शतम्
ဤသည်မှာ ဇပနှင့် ယဇ္ဉာ အားလုံး၏ အကျိုးကို ပေး၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော တရားဖြစ်သည်။ ဒေဝီ၊ နားထောင်ပါ—နာမ ၁၀၈ ပါးကို ငါဟောမည်။
Verse 19
महस्रनाम्नां पुण्यानां त्रिरावृत्त्या तु यत्फलम् / एकावृत्त्या तु कृष्णस्य नामैकं तत्प्रयच्छति
ပုဏ္ဏသဟသ္ရနာမကို သုံးကြိမ် ပြန်ဆို၍ ရသော အကျိုးကို၊ ကృష్ణ၏ နာမတစ်ပါးကို တစ်ကြိမ်သာ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် ပေးတော်မူသည်။
Verse 20
तस्मात्पुण्यतरं चैतत्स्तोत्रं पातकनाशनम् / नाम्नामष्टोत्तरशतस्याहमेव ऋषिः प्रिये
ထို့ကြောင့် ဤစတိုးတရသည် ပိုမိုပုဏ္ဏသက်ရောက်၍ အပြစ်ဖျက်ဆီးသောတရားဖြစ်သည်။ ချစ်သူမ၊ ဤ အဋ္ဌိုတ္တရ-သတနာမ၏ ရှိသည် ငါပင်ဖြစ်သည်။
Verse 21
छन्दो ऽनुष्टुब्देवता तु योगः कृष्णप्रियावहः / श्रीकृष्णः कमलानाथो वासुदेवः सनातनः
ဤ၏ ချန်ဒ်သည် အနုဋ္ဌုဗ် ဖြစ်၍၊ ဒေဝတာ-ယောဂသည် ကృష్ణ၏ ချစ်ခင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသည်။ သရီကృష్ణ၊ ကမလနာထ၊ ဝါစုဒေဝ—အနန္တသနာတန။
Verse 22
वसुदेवात्मजः पुण्यो लीलामानुषविग्रहः / श्रीवत्सकौस्तभधरो यशोदावत्सलो हरिः
သူသည် ဝါစုဒေဝ၏ သားတော်၊ သန့်ရှင်းပုဏ္ဏသက်ရောက်သူ၊ လီလာအတွက် လူ့ရုပ်ကို ခံယူသူဖြစ်သည်။ သရီဝတ္ဆနှင့် ကೌஸ್ತುဘကို ဆောင်၍ ယရှိုးဒါအပေါ် မိခင်မေတ္တာပြည့်ဝသော ဟရီဖြစ်သည်။
Verse 23
चतुर्भुजात्तचक्रासिगदाशङ्खाद्युदायुधः / देवकीनन्दनः श्रीशो नन्दगोपप्रियात्मजः
ဘုရားသည် လက်လေးဖက်ရှိ၍ စက်ရ၊ ဓား၊ ဂဒါ၊ သင်္ခါ စသည့် ဒိဗ္ဗလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။ ဒေဝကီ၏ သားတော်၊ သရီပတိ သရီရှ၊ နန္ဒဂోပ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော သားတော်ဖြစ်၏။
Verse 24
यमुनावेगसंहारी बलभद्रप्रियानुजः / पूतनाजीवितहरः शकटासुरभञ्जनः
ဘုရားသည် ယမုနာမြစ်၏ ပြင်းထန်သော စီးဆင်းမှုကို တားဆီးသိမ်းပိုက်တော်မူသူ၊ ဘလဘဒြ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ညီတော်; ပူတနာ၏ အသက်ကို ယူတော်မူသူ၊ သကဋာသူရကို ချေမှုန်းတော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 25
नन्दप्रजजनानन्दी सच्चिदानन्दविग्रहः / नवनीतविलिप्ताङ्गो नवनीतनटो ऽनघः
ဘုရားသည် နန္ဒ၏ ဗြဇလူမျိုးတို့အား ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှု ပေးတော်မူသူ၊ စတ်-ချစ်-အာနန္ဒ ရုပ်သဘောတော်; ကိုယ်အင်္ဂါများ မکھန် (နဝနီတ) ဖြင့် လိမ်းကျံထားသော၊ အပြစ်ကင်းသော “မکھန်ကပြ” ဖြစ်၏။
Verse 26
नवनीतलवाहारी मुचुकुन्दप्रसादकृत् / षोडशस्त्रीसहस्रेशस्त्रिभङ्गी मधुराकृतिः
ဘုရားသည် မکھန်အနည်းငယ်ကို ခိုးယူတော်မူသူ၊ မုချုကွန်ဒအား ကရုဏာတော် ပေးတော်မူသူ; မိဖုရား တစ်သောင်းခြောက်ထောင်၏ အရှင်၊ တြိဘင်္ဂီ အနေအထားဖြင့် ချိုမြိန်လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိတော်မူ၏။
Verse 27
शुकवागमृताब्धीन्दुर्गोविन्दो गोविदांपतिः / वत्सपालनसंचारी धेनुकासुरमर्द्दनः
ဘုရားသည် ရှုကဒေဝ၏ ဝါဏီဟူသော အမృతသမုဒ္ဒရာထဲက လမင်းတော်ကဲ့သို့၊ ဂోవിന്ദ—ဂိုပတို့၏ အရှင်; နွားကလေးများကို ထိန်းကျောင်း၍ လှည့်လည်တော်မူသူ၊ ဓೇနုကာသူရကို မർဒန ပြုတော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 28
तृणीकृततृणावर्त्तो यमलार्जुनभञ्जनः / उत्तालतालभेत्ता च तमालश्यामला कृतिः
တൃဏာဝර්တကို မြက်တစ်စကဲ့သို့ အရေးမထားဘဲ နှိမ်နင်းသောသူ၊ ယမလာအర్జုန်ကို ချိုးဖျက်သောသူ၊ မြင့်မားသော တာလပင်များကို ခွဲဖောက်သောသူ၊ တမားလပင်ကဲ့သို့ မည်းညိုသည့် ရုပ်ကာယရှိသောသူ။
Verse 29
गोपगोपीश्वरो योगी सूर्यकोटिसमप्रभः / इलापतिः परञ्ज्योतिर्यादवेन्द्रो यदूद्वहः
ဂိုပာနှင့် ဂိုပီတို့၏ အရှင်၊ ယောဂီ၊ နေတစ်ကုဋိနှင့်တူသော တောက်ပမှုရှိသူ၊ အီလာပတိ၊ အမြင့်ဆုံး အလင်းတော်၊ ယာဒဝတို့၏ အင်ဒြ၊ ယဒုဝంశ၏ အထွဋ်အမြတ်။
Verse 30
वनमाली पीतवासाः पारिजातापहरकः / गोवर्द्धनाचलोद्धर्त्ता गोपालः सर्वपालकः
တောပန်းမော်လီကို ဆင်မြန်းသူ၊ အဝါရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်သူ၊ ပါရိဇာတပန်းကို ယူဆောင်သူ၊ ဂోవර්ဓနတောင်ကို မြှောက်တင်သူ၊ ဂိုပါလ၊ အားလုံးကို စောင့်ရှောက်သူ။
Verse 31
अजो निरञ्जनः कामजनकः कञ्जलोचनः / मधुहा मथुरानाथो द्वारकानाथको बली
မမွေးဖွားသူ၊ အညစ်အကြေးကင်းသူ၊ ကာမကို ဖြစ်ပေါ်စေသူ၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ၊ မဓုကို သတ်သောသူ၊ မထုရာ၏ အရှင်၊ ဒွာရကာ၏ အရှင်၊ အင်အားကြီးသူ။
Verse 32
वृन्दावनान्तसंचारी तुलसीदामभूषणः / स्यमन्तकमणेर्हर्त्ता नरनारायणात्मकः
ဗೃန္ဒာဝန်အတွင်း လှည့်လည်သူ၊ တုလစီမော်လီဖြင့် အလှဆင်ထားသူ၊ စျမန်တက မဏိကို ယူဆောင်သူ၊ နရ-နာရာယဏ အတ္တမက ဖြစ်သူ။
Verse 33
कुब्जाकृष्टांबरधरो मायी परमपूरुषः / मुष्टिकासुरचाणूरमल्लयुद्धविशारदः
ကုပ္ဇာ ဆွဲယူသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော မာယာပြည့်ဝသည့် ပရမပုရုရှ; မုဋ္ဌိကာသူရနှင့် ချာဏူရတို့၏ မল্লယုဒ္ဓ၌ ကျွမ်းကျင်တော်မူ၏။
Verse 34
संसारवैरी कंसारिर्मुरारिर्नरकान्तकः / अनादि ब्रह्मचारी च कृष्णाव्यसनकर्षकः
သံသရာ၏ ရန်သူ၊ ကံဆ၏ ရန်သူ၊ မုရာကို သတ်သိမ်းသူ၊ နရကကို အဆုံးသတ်သူ; အနာဒီ ဘြဟ္မစာရီဖြစ်၍ ကృష్ణဘက္တတို့၏ မကောင်းသော အလေ့အထများကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။
Verse 35
शिशुपालशिरस्छेत्ता दुर्योधनकुलान्तकृत / विदुराक्रूरवरदो विश्वरूपप्रदर्शकः
ရှိရှုပာလ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တော်မူသူ၊ ဒုရ္ယောဓန မျိုးရိုးကို အဆုံးသတ်သူ; ဝိဒုရနှင့် အကြူးရတို့အား အရှင်မင်္ဂလာပေးသူ၊ ဝိශ්ဝရူပကို ပြသတော်မူသူ။
Verse 36
सत्यवाक्सत्यसंकल्पः सत्यभामारतो जयी / सुभद्रापूर्वजो विष्णुर्भीष्ममुक्तिप्रदायकः
သစ္စာဝါကျနှင့် သစ္စာသံကల్పရှိသူ၊ စတျဘားမာနှင့် ရမဏပြုသော အောင်မြင်ရှင်; သုဘဒ్రာ၏ အကိုဖြစ်သော ဝိષ્ણု၊ ဘီష္မအား မုတ္တိပေးတော်မူသူ။
Verse 37
जगद्गुरुर्जगन्नाथो वेणुवाद्य विशारदः / वृषभासुरविध्वंसी बकारिर्बाणबाहुकृत्
လောက၏ ဆရာတော်၊ ဇဂန္နာထ၊ ဝေဏု (ပုလွေ) တီးခတ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ; ဝೃಷഭာသူရကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဘကာသူရ၏ ရန်သူ၊ ဘာဏာသူရ၏ လက်မောင်းများကို ဖြတ်တော်မူသူ။
Verse 38
युधिष्टिरप्रतिष्ठाता बर्हिबर्हावतंसकः / पार्थसारथिरव्यक्तो गीतामृतमहोदधिः
ယုဓိဋ္ဌိရကို တည်မြဲစေသူ၊ မော်ရပင်အမွှေးသရဖူဖြင့် တန်ဆာဆင်သူ; ပါර්ഥ၏ ရထားမောင်း၊ အဗျက္တ ဘုရား—ဂီတာအမృత၏ မဟာသမုဒ္ဒရာ။
Verse 39
कालीयफणिमाणिक्यरञ्जितः श्रीपदांबुजः / दामोदरो यज्ञभोक्ता दानवैद्रविनाशनः
ကာလီယ နဂါး၏ ဖျံပေါ် မဏိရတနာအလင်းဖြင့် တောက်ပသော သီရိခြေဖဝါးကြာပန်း; ဒာမောဒရ၊ ယဇ్ఞကို ခံယူသူ၊ ဒါနဝအုပ်စုကို ဖျက်ဆီးသူ။
Verse 40
नारायणः परं ब्रह्म पन्नगाशनवाहनः / जलक्रीडासमासक्तगोपीवस्त्रापहारकः
နာရာယဏ၊ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်; မြွေစား ဂရုဍကို ယာဉ်တင်သူ; ရေကစားတွင် စိတ်ဝင်စား၍ ဂိုပီတို့၏ အဝတ်ကို ယူဆောင်သူ။
Verse 41
पुण्यश्लोकस्तीर्थपादो वेदवेद्यो दयानिधिः / सर्वतीर्थान्मकः सर्वग्रहरूपी परात्परः
ပုဏ္ဏယရှ္လောက၊ ခြေဖဝါးသည် တီရ္ထဖြစ်သူ; ဝေဒများဖြင့် သိမြင်နိုင်သူ၊ ကရုဏာ၏ နိဓိ; တီရ္ထအားလုံး၏ သဘောတရား၊ ဂြဟအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ အလွန်အထက်တော်မူသူ။
Verse 42
इत्येवं कृष्णदेवस्य नाम्नामष्टोत्तरं शतम् / कृष्णोन कृष्णभक्तेन श्रुत्वा गीतामृतं पुरा
ဤသို့ဖြင့် သီရိကృష్ణဒေဝ၏ နာမအရှ္ဌောတ္တရ-ရှတ (၁၀၈) ပြည့်စုံလေ၏; ရှေးကာလ၌ ကృష్ణဘက္တသည် ကృష్ణထံမှ ဂီတာအမృతကို ကြားနာပြီး (ဤသို့ ဆိုခဲ့သည်)။
Verse 43
स्तोत्रं कृष्णप्रियकरं कृतं तस्मान्मया श्रुतम् / कृष्णप्रेमामृतं नाम परमानन्ददायकम्
ဤစတုတ္တရသည် သီရိကృష్ణအား အလွန်နှစ်သက်စေသော ဆုတောင်းဂါထာဖြစ်၍၊ ထိုနေရာမှ ကြားနာကာ ကျွန်ုပ်ရေးဖွဲ့하였다။ အမည်မှာ ‘ကృష్ణပရေမအမృత’ ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအာနန္ဒကို ပေးသည်။
Verse 44
अत्युपद्रवदुः खघ्नं परमायुष्य वर्द्धनम् / दानं व्रतं तपस्तीर्थं यत्कृतं त्विह जन्मनि
ဤအရာသည် အလွန်ကြီးမားသော အနှောင့်အယှက်နှင့် ဒုက္ခတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး မြင့်မြတ်သော အသက်တာကို တိုးပွားစေသည်။ ဤဘဝ၌ ပြုသော ဒါန၊ ဝရတ၊ တပဿ၊ တီရ္ထသေဝာတို့၏ အကျိုးလည်း ထဲတွင် ပါဝင်သည်။
Verse 45
पठतां शृण्वतां चैव कोटिकोटिगुणं भवेत् / पुत्रप्रदमपुत्राणामगती नां गतिप्रदम्
ဖတ်ရွတ်သူနှင့် နားထောင်သူတို့အတွက် အကျိုးသည် ကုဋိကုဋိ ဆတိုးတက်သည်။ သားမရှိသူတို့အား သားပေးပြီး၊ အားကိုးရာမရှိသူတို့အား လမ်းညွှန်ဂတိ ပေးသည်။
Verse 46
धनवाहं दरिद्राणां जयेच्छूनां जयावहम् / शिशूनां गोकुलानां च पुष्टिदं पुण्यवर्द्धनम्
ဤအရာသည် ဆင်းရဲသူတို့အတွက် ငွေကြေးကို ဆောင်လာပြီး၊ အောင်ပွဲလိုသူတို့အတွက် အောင်ပွဲကို ဆောင်လာသည်။ ကလေးငယ်များနှင့် ဂိုကူလလူထုအတွက် ပုဿတိပေးကာ ကုသိုလ်ကို တိုးပွားစေသည်။
Verse 47
बालरोगग्रहादीनां शमनं शान्तिकारकम् / अन्ते कृष्णस्मरणदं भवतापत्रयापहम्
ဤအရာသည် ကလေးရောဂါများနှင့် ဂြဟာတို့၏ အနှောင့်အယှက်များကို သက်သာစေ၍ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖြစ်စေသည်။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကృష్ణကို သတိရစေပြီး လောက၏ သုံးပါးသော ပူပန်မှုကို ဖယ်ရှားသည်။
Verse 48
असिद्धसाधकं भद्रे जपादिकरमात्मनाम् / कृष्णाय यादवेन्द्राय ज्ञानमुद्राय योगिने
အို ဘဒ္ဒရေ၊ ဤမန္တရဇပနှင့် သာသနာကျင့်စဉ်တို့သည် မအောင်မြင်သေးသူကိုပါ အောင်မြင်စေသည်—ယာဒဝတို့၏အရှင်၊ ဉာဏမုဒြာကိုင်သော ယောဂီ သရီကృష్ణအား ပူဇော်ပါ၏။
Verse 49
नाथाय रुक्मिणीशाय नमो वेदान्तवेदिने / इमं मन्त्रं महादेवि जपन्नेव दिवा निशम्
ရုက္မိဏီ၏အရှင်၊ ဝေဒാന്തကိုသိမြင်သော နာထာအား နမസ്കာရ။ အို မဟာဒေဝီ၊ ဤမန္တရကို နေ့ညမပြတ် ဇပပါ။
Verse 50
सर्वग्रहानुग्रहभाक्सर्वप्रियतमो भवेत् / पुत्रपौत्रैः परिवृतः सर्वसिद्धिसमृद्धिमान्
သူသည် ဂြဟအားလုံး၏ အနုဂ्रहကို ရရှိ၍ လူတိုင်းအလွန်ချစ်ခင်သူ ဖြစ်လာသည်; သားမြေးများဝန်းရံကာ စိဒ္ဓိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံချမ်းသာသည်။
Verse 51
निषेव्य भोगानन्ते ऽपिकृष्णासायुज्यमाप्नुयात् / अगस्त्य उवाच एतावदुक्तो भागवाननन्तो मूर्त्तिस्तु संकर्षणसंज्ञिता विभो
လောကီအာရုံခံစားမှုများကို ခံစားပြီးနောက်တောင် နောက်ဆုံးတွင် ကృష్ణနှင့် စာယုဇ္ယကို ရရှိသည်။ အဂஸ္တျက ဆိုသည်—ဤမျှပြောပြီးနောက် ‘သင်္ကර්ရှဏ’ ဟူသော မూర్తိဖြင့် ထင်ရှားသော ဘဂဝန် အနန္တ၊ အို ဝိဘု! ရပ်နားလေ၏။
Verse 52
धराधरो ऽलं जगतां धरायै निर्दिश्य भूयो विरराम मानदः / ततस्तु सर्वे सनकादयो ये समास्थितास्तत्परितः कथादृताः / आनन्द पूर्ण्णंबुनिधौ निमग्नाः सभाजयामासुरहीश्वरं तम्
ကမ္ဘာလောကကို ထမ်းဆောင်သော မြေမိခင်အား “ဤမျှလောက်ပင် လုံလောက်သည်” ဟု ညွှန်ပြပြီး၊ ဂုဏ်ပေးသူ ဓရာဓရသည် ထပ်မံ ရပ်နားလေ၏။ ထို့နောက် ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေသော သနကာဒီတို့အားလုံးသည် ကထာ၌ တန်မယ့်ကာ အာနန္ဒပြည့်ဝသော သမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ထို အဟိဣရှ್ವರကို ဂုဏ်ပြုချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 53
ऋषय ऊचुः नमो नमस्ते ऽखिलविश्वाभावन प्रपन्नभक्तार्त्तिहराव्ययात्मन् / धराधरायापि कृपार्णवाय शेषाय विश्वप्रभवे नमस्ते
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—ကမ္ဘာလောကအားလုံးကို ပျိုးထောင်တော်မူသော အရှင်၊ သင့်အား ထပ်ထပ်နမස්ကာရ။ အားကိုးဝင်ရောက်သော ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသော မပျက်မယွင်း အာတ်မန်၊ မြေကို ထမ်းဆောင်သော ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ ရှေရှာ၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်—နမස්ကာရ။
Verse 54
कृष्णामृतं नः परिपायितं विभो विधूतपापा भवता कृता वयम् / भवादृशा दीनदयालवो विभो समुद्धरन्त्येव निजान्हि संनतान्
အို ဗိဘု! သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ကృష్ణအမృతကို သောက်စေတော်မူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များ ပျောက်ကင်းသွားသည်။ အို ဗိဘု! သင်ကဲ့သို့ ဆင်းရဲသူများကို ကရုဏာထားသော အရှင်သည် မိမိထံ ခိုလှုံသူတို့ကို မလွဲမသွေ ကယ်တင်မြှောက်တင်တော်မူသည်။
Verse 55
एवं नमस्कृत्य फणीश पादयोर्मनो विधायाखिलकामपूरयोः / प्रदक्षिणीकृत्य धराधराधरं सर्वे वयं स्वावसथानुपागताः
ဤသို့ ဖဏီရှာ၏ ခြေတော်တို့ကို နမස්ကာရပြု၍ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ခြေတော်တို့၌ စိတ်ကို တည်စေပြီး၊ မြေတောင်ကို ထမ်းဆောင်သော (ရှေရှာ) ကို ပရဒက္ခိဏာပြုကာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မိမိတို့ နေရာအိမ်ရာသို့ ပြန်ရောက်ကြသည်။
Verse 56
इति ते ऽभिहितं राम स्तोत्रं प्रेमामृताभिधम् / कृष्णस्य राधाकान्तस्य सिद्धिदम्
အို ရာမ! ဤသို့ ‘ပရေမာမృత’ ဟု အမည်ရသော စတုတ္တရကို သင်အား ပြောပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရာဓာကာန္တ သီရိကృష్ణ၏ စတုတ္တရဖြစ်၍ စိဒ္ဓိကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 57
इदं राम महाभाग स्तोत्रं परमदुर्लभम् / श्रुतं साक्षाद्भगवतः शेषात्कथयतः कथाः
အို မဟာဘဂ် ရာမ! ဤစတုတ္တရသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ ပုံပြင်ကထာများကို ပြောကြားနေစဉ် စာက்ရှာတ် ဘဂဝန် ရှေရှာထံမှ ကျွန်ုပ် တိုက်ရိုက် ကြားနာခဲ့သည်။
Verse 58
यावन्ति मन्त्रजालानि स्तोत्राणि कवचानि च
မန္တရဇာလ၊ စတုတ္ထရ (stotra) နှင့် ကဝချ (kavaca) အားလုံး။
Verse 59
त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि सिद्ध्यन्त्येवास्य शीलनात् / वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा महाराज कृष्णप्रेमामृतं स्तवम् / यावद्व्यरसींत्स मुनिस्तावत्स्वर्यानमागतम्
သုံးလောက၌ ထိုအရာအားလုံးသည် ဤအကျင့်အလေ့အထဖြင့်ပင် စိဒ္ဓိရသည်။ ဝသိဋ္ဌက မိန့်သည်—မဟာရာဇာ၊ ထိုသို့ဆိုပြီး ‘ကృష్ణပရေမာမృత’ စတဝကို ရွတ်ဆိုလေ၏; ထိုခဏတွင်ပင် ကောင်းကင်ဗိမာန် ရောက်လာသည်။
Verse 60
चतुर्भिरद्भुतैः सिद्धैः कामरूपैर्मनोजवैः / अनुयातमथोत्प्लुत्य स्त्रीपुंसौ हरिणौ तदा / अगस्त्यचरणौ नत्वा समारुरुहतुर्मुदा
ဆန္ဒအတိုင်းရုပ်ပြောင်းနိုင်၍ စိတ်ကဲ့သို့လျင်မြန်သော အံ့ဖွယ် စိဒ္ဓ ၄ ဦးက လိုက်ပါလာသည်။ ထို့နောက် မိန်းမ-ယောက်ျား သမင်နှစ်ကောင်သည် ခုန်၍ အဂஸ္တျ၏ ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ (ဗိမာန်ပေါ်) တက်ကြသည်။
Verse 61
दिव्यदेहधरौ भूत्वा संखचक्रादिचिह्नितौ / गतौ च वैष्णवं लोकं सर्व देवन मस्कृतम् / पश्यतां सर्वभूतानां भार्गवागस्त्ययोस्तथा
သူတို့သည် ဒိဗ္ဗကိုယ်တော်ကို ဆောင်ယူ၍ သင်္ခ၊ စက်ရ စသည့် အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် အလှဆင်ကာ ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဒေဝတားအားလုံးက ဦးညွှတ်ကြပြီး—သတ္တဝါအားလုံးနှင့် ဘာရ္ဂဝ၊ အဂஸ္တျတို့ မျက်မြင်ဖြစ်သည်။
Agastya states that swift mantra-siddhi depends on recognizing the threefold character of bhakti and applying disciplined effort; spiritual qualification (bhakti-lakṣaṇa) is treated as the enabling condition for rapid attainment.
Pātāla is presented as a locus of esoteric learning where siddhas and nāga-kings venerate Śeṣa for jñāna; Bhūmi herself is depicted as repeatedly questioning Śeṣa, making Śeṣa a cosmological ‘knowledge-bearer’ (mahīdharā) and a hub for Vaiṣṇavī teaching.
The text pivots to Kṛṣṇa-centered devotion: teachings are called ‘kṛṣṇa-prema-amṛta,’ and Bhūmi requests Kṛṣṇa’s chief names and līlā—implying nāma (divine epithets) and avatāra-carita (e.g., Varāha onward) as purifying, liberating vehicles of knowledge.