Adhyaya 28

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने सप्तविंशतितमो ऽध्यायः // २७// वसिष्ठ उवाच स्वपन्तमेत्य राजानं सूतमागधवन्दिनः / प्रवोधयितुमव्यग्रा जगुरुच्चैर्निशात्यये

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ အစပျိုးပိုဒ်၊ အర్జုနဥပాఖ్యာန်တွင် အခန်း ၂၇ ဖြစ်၏။ ဝသಿಷ್ಠ မိန့်သည်—ညအဆုံး၌ စူတ၊ မာဂဓ နှင့် ချီးမွမ်းသူတို့သည် အိပ်ပျော်နေသော မင်းထံသို့ လာ၍ မစိုးရိမ်ဘဲ အသံမြင့်စွာ သီဆိုကာ မင်းကို နိုးစေကြ၏။

Verse 2

वीणावेणुरवोन्मिश्रकलतालततानुगम् / समस्तश्रुतिसुश्राव्यप्रशस्तमधुरस्वरम्

ဗီဏာနှင့် ဝေဏု၏ အသံနာဒများ ပေါင်းစပ်ကာ ကလ-တားလ လယကို လိုက်နာသည့်; နားထောင်သူအားလုံးအတွက် နားဝင်ချိုမြိန်၍ ချီးမွမ်းထိုက်ကာ မధုရသံရှိသည်။

Verse 3

स्निग्धकण्ठाः सुविस्पष्टमूर्च्छनाग्रामसूचितम् / जगुर्गेयं मनोहारि तारमन्द्रलयान्वितम्

နူးညံ့သော လည်ချောင်းသံရှိသူတို့သည် မူර්ချ္ဌနာနှင့် ဂြာမကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြကာ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သော သီချင်းကို သီဆိုကြ၏။ ထိုသီချင်းသည် အမြင့်သံနှင့် အနိမ့်သံ လယနှစ်မျိုး ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 4

ऊचुश्च तं महात्मानं राजानं सूतमागधाः / स्वपन्तं विविधा वाचो बुबोधयिषवः शनेः

ထိုအခါ စူတနှင့် မာဂဓတို့သည် အိပ်ပျော်နေသော မဟာတ్మာ မင်းကို မျိုးစုံသော စကားများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း နိုးထစေလို၍ ပြောကြသည်။

Verse 5

पस्यायमस्तमभ्येति राजेन्द्रेन्दुः पराजितः / विवर्द्धमानया नूनं तव वक्त्रांबुजश्रिया

ကြည့်ပါ၊ ရာဇာတို့၏ လမင်းကဲ့သို့သော လမင်းသည် ရှုံးနိမ့်သကဲ့သို့ နေဝင်သို့ ဆင်းသက်နေသည်။ အမှန်တကယ် သင်၏ မျက်နှာကြာပန်း၏ တိုးပွားလာသော သရဖူတင့်တယ်မှုကြောင့်ပင်။

Verse 6

द्रष्टुं त्वदान नांभोजं समुत्सुक इवाधुना / तमांसि भिन्दन्नादित्यः संप्राप्तो ह्युदयं विभो

ယခု သင်၏ မျက်နှာကြာပန်းကို မြင်လိုသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်၍ အမှောင်ကို ခွဲဖောက်ကာ နေမင်းသည်၊ အို ဗိဘို၊ ထွက်ပေါ်ချိန်သို့ ရောက်လာပြီ။

Verse 7

राजन्नखिलशीतांशुवंशमौलिशिखामणे / निद्रया लं महाबुद्धे प्रतिवुध्यस्व सांप्रतम्

အို မင်းကြီး၊ လမင်းဝంశတစ်လျှောက်၏ မော်လီ-ရှಿಖာမဏိ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသူရေ! အိပ်ရေးတော်တော်လောက်ပြီ—ယခု နိုးထပါ။

Verse 8

इति तेषां वचः शृण्वन्नबुध्यत महीपतिः / क्षीराब्दौ शेषशयनाद्यथापङ्कजलोचनः

သူတို့၏ စကားကို ကြားနေရသော်လည်း မင်းကြီးသည် မနိုးထသေး။ နို့ပင်လယ်၌ ရှေရှာအိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်သော ပဒ္မလောစန (ဗိဿနု) ကဲ့သို့ပင်။

Verse 9

विनिद्राक्षः समुत्थाय कर्म नैत्यकमादरात् / चकारावहितः सम्यग्जयादिकमशेषतः

အိပ်ငိုက်မှုမရှိသော မျက်လုံးဖြင့် ထ၍ သူသည် ရိုသေစွာ နေ့စဉ်ကမ္မများကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် သတိထားကာ အောင်ပွဲဆိုင်ရာ စသည်တို့ အလုပ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်하였다။

Verse 10

देवतामभिवन्द्येष्टां गां दिव्यस्रग्गन्धभूषणः / कृत्वा दूर्वाञ्जनादर्शमङ्गल्यालम्बनानि च

ကိုယ်တော်ကြိုက်နှစ်သက်သော ဒေဝတာကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး နတ်မင်းဆန်သော ပန်းကုံး၊ အနံ့သာနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်하였다။ ထို့နောက် ဒူర్వာမြက်၊ မျက်ကွင်းဆေး၊ မှန်နှင့် မင်္ဂလာပစ္စည်းများကိုလည်း စီစဉ်하였다။

Verse 11

दत्त्वा दानानि चार्थिभ्यो नत्वा गोब्रह्मणानपि / निष्क्रम्य च पुरात्तस्मादुपतस्थे च भास्करम्

တောင်းခံသူများအား လှူဒါန်းပြီး နွားနှင့် ဗြဟ္မဏများကို ဦးညွှတ်ကာ၊ ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာ၍ ဘာஸ్కရ (နေဒေဝ) ကို ပူဇော်하였다။

Verse 12

तावदभ्याययुः सर्वं मन्त्रिसामन्तनायकाः / रचिताञ्जलयो राजन्नेमुश्च नृपसत्तमम्

ထိုအချိန်တွင် ဝန်ကြီးများ၊ စာမန်တများနှင့် စစ်ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး ရောက်လာကြသည်။ လက်အုပ်ချီ၍ အရှင်ဘုရင်၊ သူတို့သည် အကောင်းဆုံး မင်းကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရ하였다။

Verse 13

ततः स तैः परिवृतः समुपेत्य तपोनिधिम् / ननाम पादयोस्तस्य किरीटेनार्कवर्चसा

ထို့နောက် သူတို့က ဝိုင်းရံထားသဖြင့် သူသည် တပဿာ၏ خزانہ ဖြစ်သော တပောနိဓိထံ သွားရောက်ကာ နေတောက်ပသကဲ့သို့ တောက်ပသော تاج နှင့်အတူ သူ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ ဦးညွှတ်နမസ്കာရ하였다။

Verse 14

आशीर्भिरभिनन्द्याथ राजानं मुनिपुङ्गवः / प्रश्रयावनतं साम्ना तमुवाचास्यतामिति

မဟာရသီသည် မင်းကို ကောင်းချီးပေး၍ ချီးမွမ်းကာ၊ လေးစားစွာ ငုံ့နေသူအား နူးညံ့သောစကားဖြင့် “ထိုင်ပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 15

तमासीनं नरपतिं महार्षिः प्रीतमानसः / उवाच रजनी व्युष्टा सुखेन तव किं नृप

ပျော်ရွှင်သောစိတ်ရှိသည့် မဟာရသီက ထိုင်နေသော မင်းကို “ညက ကျော်လွန်သွားပြီ၊ အရှင်မင်း၊ ကျန်းမာချမ်းသာပါသလား” ဟု မေး၏။

Verse 16

अस्माकमेव राजेन्द्र वने वन्येन जीवताम् / शक्यं मृगसधर्माणां येन केनापि वर्त्तितुम्

အရှင် ရာဇേന്ദ്ര၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် တောတွင် တောစာဖြင့် အသက်မွေးသူများဖြစ်၍၊ သမင်ကဲ့သို့သော သဘာဝရှိသူတို့အတွက် မည်သို့မဆို နေထိုင်နိုင်သည်။

Verse 17

अरण्ये नागराणां तु स्थितिरत्यन्तदुःसहा / अनभ्यस्तं हि राजेन्द्र ननु सर्वं हि दुष्करम्

သို့သော် အရှင် ရာဇೇಂದ್ರ၊ မြို့နေသူတို့အတွက် တောတွင် နေထိုင်ခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသည်။ မလေ့ကျင့်ဖူးသည့်အရာအားလုံးသည် ခက်ခဲတတ်သည်။

Verse 18

वनवासपरिक्लेशं भवान्यत्सानुगो ऽसकृत् / आप्तस्तु भवतो नूनं सा गौरवसमुन्नतिः

အရှင်သည် အဖော်အပါများနှင့်အတူ တောနေထိုင်ရသည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို အကြိမ်ကြိမ် ခံယူခဲ့သည်။ ထိုသည်ပင် အရှင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်သော အမြင့်တက်မှုဖြစ်သည်။

Verse 19

इत्युक्तस्तेन मुनिना स राजा प्रीतिपूर्वकम् / प्रहसन्निव तं भूयो वचनं प्रत्यभाषत

ထိုမုနိက ဤသို့ဆိုသော်၊ မင်းကြီးသည် ပီတိဖြင့်၊ ပြုံးသကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ စကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 20

ब्रह्मन्किमनया ह्युक्त्या दृष्टस्ते यादृशो महान् / अस्माभिमहिमा येन विस्मितं सकलं जगत्

အို ဘြဟ္မဏာ၊ ဤစကားဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ မဟာတန်ခိုးကို မြင်ခဲ့ပြီး၊ သင်၏ မဟိမကြောင့် လောကတစ်လောကလုံး အံ့ဩနေသည်။

Verse 21

भवत्प्रभावसंजातविभवाहतचेतसः / इतो न गन्तुमिच्छन्ति सैनिका मे महामुने

အို မဟာမုနိ၊ သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဂုဏ်ရောင်ခြည်က စိတ်ကို ဖမ်းစားသဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်၏ စစ်သည်များသည် ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာလိုခြင်း မရှိကြ။

Verse 22

त्वादृशानां जगन्तीह प्रभावैस्तपसां विभो / ध्रियन्ते सर्वदा नूनमचिन्त्यं ब्रह्मवर्चसम्

အို ဗိဘော၊ သင်ကဲ့သို့သော တပသီတို့၏ တပဿာအာနုဘော်ကြောင့် ဤလောကသည် အမြဲတမ်း ထောက်တည်နေသည်။ အမှန်တကယ် မစဉ်းစားနိုင်သော ဘြဟ္မတေဇသည် အစဉ်တည်မြဲသည်။

Verse 23

नैव चित्रं तव विभो शक्रोति तपसा भवान् / ध्रुवं कर्त्तुं हि लोकानामवस्थात्रितयं क्रमात्

အို ဗိဘော၊ သင်သည် တပဿာ၏ အင်အားဖြင့် လောကတို့၏ အခြေအနေ သုံးပါးကို အစဉ်လိုက် တည်ငြိမ်အောင် ပြုနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါ။

Verse 24

सुदृष्टा ते तपःसिद्धिर्महती लोकपूजिता / गमिष्यामि पुरीं ब्रह्मन्ननुजानातु मां भवान्

သင်၏ တပဿာအောင်မြင်မှုသည် အလွန်ကောင်းမြတ်၍ ကြီးမြတ်ကာ လောကက ပူဇော်လေးစားကြ၏။ အို ဘြာဟ္မဏ၊ ကျွန်ုပ် မြို့သို့ သွားမည်ဖြစ်၍ ခွင့်ပြုပါ။

Verse 25

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तेनस मुनिः कार्त्तवीर्येण सादरम् / संभावयित्वा नितरां तथेति प्रत्यभाषत

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ကာတ္တဝီရျက ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ပြောသကဲ့သို့ မုနိသည် သူ့ကို အထူးဂုဏ်ပြုကာ “အဲဒီအတိုင်း” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 26

मुनिना समनुज्ञातो विनिष्क्रम्य तदाश्रमात् / सैन्यैः परिवृतः सर्वैः संप्रतस्थे पुरीं प्रति

မုနိ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် သူသည် ထိုအာရှရမ်မှ ထွက်ခွာကာ စစ်တပ်အားလုံးက ဝိုင်းရံလျက် မြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 27

स गच्छंश्चिन्तयामास मनसा पथि पार्थिवः / अहो ऽस्य तपसः सिद्धिर्लोक विस्मयदायिनी

လမ်းခရီးတွင် သွားရင်း ဘုရင်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးမိ၏—“အဟော! ဤတပဿာ၏ စိဒ္ဓိသည် လောကကို အံ့ဩစေသည်”။

Verse 28

यया लब्धेदृशी धेनुः सर्वकामदुहां वरा / किं मे सकलराज्येन योगर्द्ध्या वाप्यनल्पया

ဤအရာကြောင့် ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော အထူးမြတ်သော ဓေနုကို ရရှိပြီ—ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အတွက် အစုံအလင် နိုင်ငံတော်က ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း? များပြားသော ယောဂသမృద్ధိကလည်း ဘာတန်ဖိုးရှိမည်နည်း?

Verse 29

गोरत्नभूता यदियं धेनुर्मुनिवरे स्थिता / अनयोत्पादिता नूनं संपत्स्वर्गसदामपि

အို မုနိမြတ်ရှင်! ဤနွားမသည် ‘ဂိုရတန’ အဖြစ် သင်၏ အာရှရမ်၌ တည်ရှိနေပါက၊ အမှန်တကယ် ဤနွားမကြောင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့၏ စည်းစိမ်တောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 30

ऋद्धमैन्द्रमपि व्यक्तं पदं त्रैलोक्यपूजितम् / अस्या धेनोरहं मन्ये कलां नार्हति षोडशीम्

သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ကြသော အိန္ဒြာ၏ ထင်ရှားသော ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသည့် အဆင့်တောင်၊ ငါ့အမြင်အရ ဤနွားမ၏ ဆယ့်ခြောက်ပိုင်းတစ်ပိုင်းသော ကလားတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 31

इत्येवं चिन्तयानं तं पश्चादभ्येत्य पार्थिवम् / चन्द्रगुप्तो ऽब्रवीन्मन्त्री कृताञ्जलि पुटस्तदा

ဤသို့ စဉ်းစားနေသော ဘုရင်ထံသို့ နောက်ဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ ဝန်ကြီး ချန္ဒရဂုပ္တက လက်အုပ်ချီကာ ထိုအခါ ပြောကြား하였다။

Verse 32

किमर्थं राजशार्दूल पुरीं प्रतिगमिष्यसि / रक्षितेन च राज्येन पुर्या वा किं फलं तव

အို မင်းတို့၏ ခြင်္သေ့တော်! ဘာကြောင့် မြို့တော်သို့ ပြန်လိုပါသနည်း။ ကာကွယ်ထားသော နိုင်ငံတော်နှင့် မြို့တော်က သင့်အတွက် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 33

गोरत्नभूता नृपतेर्यावर्धेनुर्न चालये / वर्त्तते नार्द्धमपि ते राज्यं शून्यं तव प्रभो

အို प्रभု! မင်း၏ ဤ ‘ဂိုရတန’ နွားမ မလှုပ်ရှားသရွေ့ သင်၏ နိုင်ငံတော်သည် တစ်ဝက်တောင် မလည်ပတ်နိုင်; အလွန်အမင်း ဗလာတူသည်။

Verse 34

अन्यच्च दृष्टमाश्चर्यं मया राजञ्छृणुष्व तत् / भवनानि मनोज्ञानि मनोज्ञाश्च तथा स्त्रियः

အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မြင်တွေ့ခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်တစ်ပါးကိုလည်း နားထောင်ပါ—အဲဒီမှာ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် အိမ်အဆောင်များနှင့် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် မိန်းမများလည်း ရှိပါသည်။

Verse 35

प्रासादा विविधाकारा धनं चादृष्टसंक्षयम् / धेनो तस्यां क्षणेनैव विलीनं पश्यतो मम

ပုံစံမျိုးစုံသော နန်းတော်များနှင့် မကုန်ခမ်းသကဲ့သို့သော ဥစ္စာရှိသော်လည်း၊ အဲဒါအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်မြင်နေစဉ် တစ်ခဏအတွင်း ထိုနွားမထဲသို့ လုံးဝလီနသွားခဲ့သည်။

Verse 36

तत्तपोवनमेवासीदिदानीं राजसत्तम / एवंप्रभावा सा यस्य तस्य किं दुर्लं भवेत्

အရှင်မင်းကြီးအထွတ်အမြတ်၊ ယခုရှိနေသည်မှာ ထိုတပောဝနပင် ဖြစ်၏။ ဤသို့ အာနုဘော်ရှိသူအတွက် မည်သည်က မရနိုင်သနည်း။

Verse 37

तस्माद्रत्नार्हसत्त्वेन स्वीकर्त्तव्या हि गौस्त्वया / यदि ते ऽनुमतं कृत्यमाख्येयमनुजीविभिः

ထို့ကြောင့် ရတနာနှင့်တန်ဖိုးတူသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် ဤနွားမကို သင်လက်ခံသင့်သည်။ သင်ခွင့်ပြုပါက အမှုထမ်းတို့က ဆောင်ရွက်ရမည့်ကိစ္စကို တင်ပြမည်။

Verse 38

राजोवाच / एवमेवाहमप्येनां न जानामीत्यसांप्रतम् / ब्रह्मस्वं नापहर्तव्यमिति मे शङ्कते मनः

မင်းကြီးက ပြောသည်—ကျွန်ုပ်လည်း ယခုထိ သူမကို သေချာမသိသေးပါ။ ‘ဗြာဟ္မဏ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မလုယူသင့်’ ဟူသော သံသယသည် ကျွန်ုပ်စိတ်၌ ရှိသည်။

Verse 39

एवं ब्रुवन्तं राजानमिदमाह पुरोहितः / गर्गो मतिमतां श्रेष्ठो गर्हयन्निव भूपते

ဘုရင်က ထိုသို့ ပြောနေစဉ် ပုရောဟိတ် ဂါဂ္ဂ—ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဟေ ဘူပတေ၊ တားမြစ်သတိပေးသကဲ့သို့ ဤသို့ ဆို၏။

Verse 40

ब्रह्मस्वं नापहर्त्तव्यमापद्यपि कथञ्चन / ब्रह्मस्वसदृशं लोके दुर्जरं नेह विद्यते

ဗြာဟ္မဏ၏ ဥစ္စာကို အရေးပေါ်အခက်အခဲရှိသော်လည်း မည်သို့မျှ မလုယူသင့်; ဤလောက၌ ဗြဟ္မသွားနှင့်တူသည့် ခံရခက်သောအရာ မရှိ။

Verse 41

विषं हन्त्युपयोक्तारं लक्ष्यभूतं तु हैहय / कुलं समूलं दहति ब्रह्मस्वारणिपावकः

အဆိပ်သည် သုံးစွဲသူကိုပင် သတ်သည်၊ ဟေ ဟೈဟယ၊ ပစ်မှတ်ဖြစ်သူကို; သို့သော် ဗြဟ္မသွား၏ အရဏီမီးသည် မျိုးရိုးကို အမြစ်တိုင်အောင် လောင်ကျွမ်းစေသည်။

Verse 42

अनिवार्यमिदं लोके ब्रह्मस्वन्दुर्जरं विषम् / पुत्रपौत्रान्तफलदं विपाककटु पार्थिव

ဟေ ပါရ္ထိဝ၊ ဤလောက၌ ဗြဟ္မသွားသည် ခံရခက်သော အဆိပ်ဖြစ်၍ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်; အကျိုးသည် သားမြေးအဆုံးတိုင်အောင် ရောက်ပြီး အဆုံးသတ်သည် အလွန်ခါးသီးသည်။

Verse 43

एश्वर्यमूढं हि मनः प्रभूममसदात्मनाम् / किन्नामासन्न कुरुते नेत्रास द्विप्रलोभितम्

အကျင့်မကောင်းသူတို့၏ စိတ်သည် အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကြောင့် မူးယစ်မောဟဖြစ်တတ်သည်; ထို့နောက် နီးကပ်လာသောအခါ ဘာကိုမဆို မလုပ်မိဘူးလား၊ မမှန်ကန်မှုနှင့် ဗြာဟ္မဏဥစ္စာလိုဘမှုက မျက်စိကို လှည့်စားလျှင်။

Verse 44

वेदान्यस्त्वामृते को ऽन्यो विना दानान्नृपोत्तम / आदानं चिन्तयानो हि बाह्मणेष्वभिवाञ्छति

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဝေဒနှင့် ဒါန၌ သင်ကဲ့သို့ မေတ္တာရက်ရောသူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း။ ဒါနကို စွန့်၍ ယူယူချင်စိတ်သာ တွေးသူသည် ဘြာဟ္မဏတို့အပေါ်တောင် လောဘတက်သည်။

Verse 45

ईदृशस्त्वं महाबाहो कर्म सज्जननिन्दितम् / मा कृथास्तद्धि लोकेषु यशोहानिकरं तव

အို မဟာဗာဟု၊ သင်ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သူဖြစ်လျက် စင်ကြယ်သူတို့က ရှုတ်ချသော အလုပ်ကို မလုပ်ပါနှင့်။ ထိုအရာသည် လောကတွင် သင်၏ဂုဏ်သတင်းကို လျော့နည်းစေသည်။

Verse 46

वंशे महति जातस्त्वं वदान्यानां प्रहीभुजाम् / यशांशि कर्मणानेन संप्रतं माव्यनीवशः

သင်သည် ဒါနရှင် မင်းများ၏ မဟာမျိုးရိုးတွင် မွေးဖွားသူဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်ကြောင့် ယခု သင်၏ဂုဏ်သတင်းအပိုင်းအစများကို မဖျက်ဆီးပါနှင့်။

Verse 47

अहो ऽनुजीविनः किञ्चिद्भर्तारं व्यसनार्णवे / तत्प्रसादसमुन्नद्धा मज्जयं त्यनयोन्मुखाः

အိုဟို! အရှင်ကို အားကိုးနေသူများသည် မိမိအရှင်က ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ အနည်းငယ်ကျသွားသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူ၏ကျေးဇူးကြောင့် မာန်တက်မူးယစ်ကာ မတရားဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ အရှင်ကိုပင် နစ်မြုပ်စေတတ်သည်။

Verse 48

श्रिया विकुर्वन्पुरुषकृत्यचिन्त्ये विचेतनः / तन्मतानुप्रवृत्तिश्च राजा सद्यो विषीदति

စည်းစိမ်ကြောင့် လွဲမှားကာ လူသားတာဝန်ကို မစဉ်းစားသော အသိမဲ့ဘုရင်သည် သူတို့၏အမြင်အတိုင်း လိုက်နာလျှင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ညစ်ငြိုငြင်မှုသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 49

अज्ञातमुनयो मन्त्री राजानमनयांबुधौ / आत्मना सह दुर्बुद्धिर्लोहनौरिव मज्जयेत्

မသိနားမလည်သော ရှင်တော်ကဲ့သို့သော ဝန်ကြီးက မင်းကို နীতိပညာ၏ ပင်လယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလျှင်၊ ထိုမိုက်မဲမှုသည် သံလှေကဲ့သို့ မင်းနှင့်တကွ ကိုယ်တိုင်ပါ နစ်မြုပ်စေလိမ့်မည်။

Verse 50

तस्मात्त्वं राजशार्दूल मूढस्य नयवर्त्मनि / मतमस्य सुदुर्बुद्धेर्नानुवर्त्तितुमर्हसि

ထို့ကြောင့် မင်းတို့အထဲက ခြင်္သေ့တော်မင်းကြီး၊ မိုက်သူ၏ နীতိလမ်းကို မလိုက်ပါနှင့်။ အလွန်မိုက်မဲသူ၏ အမြင်ကို လိုက်နာခြင်းသည် မင်းအတွက် မသင့်တော်ပါ။

Verse 51

एवं हि वदतस्तस्य स्वामिश्रेयस्करं वचः / आक्षिप्य मन्त्री राजानमिदं भूयो ह्यभाषत

သူက အဲဒီလို ပြောနေစဉ်၊ သခင်၏ အကျိုးချမ်းသာကို ဖြစ်စေသော စကားကို အခြေခံ၍ ဝန်ကြီးက မင်းကို တားမြစ်ကာ ထပ်မံ၍ ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 52

ब्राह्मणो ऽयं स्वजातीयहितमेव समीक्षते / महान्ति राजकार्याणि द्विजैर्वेत्तुं न शक्यते

ဤဗြာဟ္မဏသည် မိမိအမျိုးအစား၏ အကျိုးကိုသာ ကြည့်သည်။ မဟာသော နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စများကို ဒွိဇတို့ သိမြင်နိုင်ခြင်း မလွယ်ကူ။

Verse 53

राज्ञैव राजकार्याणि वेद्यानि स्वमनीषया / विना वै भोजनादाने कार्यं विप्रो न विन्दति

နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စများကို မင်းက မိမိပညာဖြင့် ကိုယ်တိုင် သိမြင်သင့်သည်။ အစားအစာပေးခြင်းနှင့် ဒါနမရှိလျှင် ဗြာဟ္မဏ (ဝိပရ) သည် မည်သည့်ကိစ္စမျှ မအောင်မြင်။

Verse 54

ब्राह्मणो नावमन्तव्यो वन्दनीयश्च नित्यशः / प्रतिसंग्राहयणीयश्च नाधिकं साधितं क्वचित्

ဗြာဟ္မဏကို မည်သည့်အခါမျှ မထီမဲ့မြင်မပြုရ; အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ပူဇော်ထိုက်သည်။ သင့်တင့်သောဂုဏ်ပြုလက်ခံရမည်; ဤထက်မြင့်သော သာဓနာ မရှိ။

Verse 55

तस्मात्स्वीकृत्य तां धेनुं प्रयाहि स्वपुरं नृप / नोचेद्राज्यं परित्यज्य गच्छस्वतपसे वनम्

ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ ထိုနွားမကို လက်ခံယူ၍ မိမိမြို့သို့ ပြန်သွားပါ။ မဟုတ်လျှင် နိုင်ငံကို စွန့်၍ တပသ်ပြုရန် တောသို့ သွားပါ။

Verse 56

क्षमावत्त्वं ब्राह्मणानां दण्डः क्षत्रस्य पार्थिव / प्रसह्य हरणे वापि नाधर्मस्ते भविष्यति

အရှင်ဘုရင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ဂုဏ်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ က္ଷတ္တရိယ၏ဓမ္မသည် ဒဏ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အင်အားဖြင့်ယူသော်လည်း သင့်အတွက် အဓမ္မမဖြစ်။

Verse 57

प्रसह्य हरणे दोषं यदि संपश्यसे नृप / दत्त्वा मूल्यं गवाश्वाद्यमृषेर्थेनुः प्रगृह्यताम्

မင်းကြီး၊ အင်အားဖြင့်ယူခြင်းတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟု မြင်လျှင် နွား၊ မြင်း စသည်တို့၏ တန်ဖိုးကို ပေးချေပြီး ရှိ၏နွားမကို လက်ခံယူပါ။

Verse 58

स्वीकर्तव्या हि सा धेनुस्त्वया त्वं रत्नभागयतः / तपोधनानां हि कुतो रत्नसंग्रहणादरः

ထိုနွားမကို သင်မဖြစ်မနေ လက်ခံရမည်၊ သင်သည် ရတနာ၏ အခွင့်အရေးရှိသူဖြစ်သောကြောင့်။ တပသ်ဓနရှိသော ရှိများက ရတနာစုဆောင်းရန် ဘယ်လိုစိတ်ဝင်စားမည်နည်း။

Verse 59

तपोधन बलः शान्तः प्रीतिमान्स नृप त्वयि / तस्मात्ते सर्वथा धेनुं याचितः संप्रदास्यति

အို မင်းကြီး၊ သူသည် တပဓန (တပဿာကြွယ်ဝသူ) ဖြစ်၍ အားကောင်း၊ ငြိမ်းချမ်းပြီး မင်းကြီးအပေါ် ချစ်ခင်သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးတောင်းဆိုလျှင် ထိုဓေနုကို မလွဲမသွေ ပေးအပ်မည်။

Verse 60

अथ वा गोहिरण्यद्यं यदन्यदभिवाञ्छितम् / संगृह्य वित्तं विपुलं धेनुं तां प्रतिदास्यति

မဟုတ်လျှင် နွား၊ ရွှေ စသည်ဖြင့် သို့မဟုတ် အခြားလိုအပ်သမျှကို များပြားသော ဥစ္စာစုဆောင်းကာ ထိုဓေနုအစား ပြန်လည်ပေးအပ်မည်။

Verse 61

अनुपेक्ष्यं महद्रत्नं राज्ञा वै भूतिमिच्छता / इति मे वर्त्तते बुद्धिः कथं वा मन्यते भवान्

စည်းစိမ်အာဏာကိုလိုလားသော မင်းသည် ဤမဟာရတနာကို လျစ်လျူမရှုသင့်—ဤသို့ပင် ကျွန်ုပ်၏အမြင်ဖြစ်သည်။ သင်ဘယ်လိုထင်ပါသနည်း။

Verse 62

राजोवाच / गत्वा त्वमेव तं विप्रं प्रसाद्य च विशेषतः / दत्त्वा चाभीप्सितं तस्मै तां गामानय मन्त्रिक

မင်းကြီးက ပြောသည်—“အို ဝန်ကြီး၊ သင်ကိုယ်တိုင် သွား၍ ထိုဗြဟ္မဏကို အထူးသဖြင့် ကျေနပ်အောင်လုပ်ပါ။ သူလိုချင်သမျှ ပေးပြီး ထိုနွားကို ယူဆောင်လာပါ။”

Verse 63

वसिष्ठ उवाच एवमुक्तस्ततोराज्ञा स मन्त्री विधिचोदितः / निवृत्य प्रययौ शीघ्रं जमदग्नेरथाश्रमम्

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—မင်းကြီးက ထိုသို့မိန့်တော်မူသဖြင့် ဓမ္မ၏စည်းကမ်းအတိုင်း လှုံ့ဆော်ခံရသော ဝန်ကြီးသည် ပြန်လှည့်ကာ အမြန်ပင် ဇမဒဂ္နိ၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 64

गते तु नृपतौ तस्मिन्नकृतव्रणसंयुतः / समिदानयनार्थाय रामो ऽपि प्रययौ वनम्

ထိုမင်းကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဝရတ၌ တည်ကြည်သော ရာမလည်း ဟောမအတွက် စမိဓာမီးဖိုင်းယူရန် တောသို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 65

ततः स मन्त्री सबलः समासाद्य तदाश्रमम् / प्रणम्य मुनिशार्दूलमिदं वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် စစ်အင်အားနှင့်အတူ ဝန်ကြီးသည် အာရှရမ်သို့ ရောက်လာကာ မုနိမြတ်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 66

चन्द्रगुप्त उवाच ब्रह्मन्नृपतिनाज्ञप्तं राजा तु भुवि रत्नभाक् / रत्नभूता च धेनुः सा भुवि दोग्ध्रीष्वनुत्तमा

ချန္ဒရဂုပ္တက ပြောသည်— “အို ဘြဟ္မဏာ၊ ဤသည်မှာ မင်း၏ အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။ မင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရတနာတို့၏ အခွင့်အရေးပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနွားမသည် ရတနာကဲ့သို့ မြတ်၍ နို့ပေးနွားတို့အနက် အတုမရှိပါ။”

Verse 67

तस्माद्रत्नंसुवर्णं वा मूल्यमुक्त्वा यथोचितम् / आदाय गोरत्नभूतां धेनुं मे दातुमर्हसि

ထို့ကြောင့် သင့်တော်သော တန်ဖိုးအဖြစ် ရတနာ သို့မဟုတ် ရွှေကို လက်ခံယူပြီး၊ ရတနာကဲ့သို့မြတ်သော ထိုနွားမကို ကျွန်ုပ်အား ပေးအပ်ပါ။

Verse 68

जमदग्निरुवाच होमधेनुरियं मह्यं न दातव्या हि कस्यचित् / राजा वदान्यः स कथं ब्रह्मस्वमभिवाञ्छति

ဇမဒဂ္နီက ပြောသည်— “ဤဟောမဓေနုသည် ငါ၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်၍ မည်သူ့ကိုမျှ မပေးသင့်။ သဒ္ဓါတရားရှိ၍ လှူဒါန်းတတ်သော မင်းသည် ဘြဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းကို မည်သို့ လိုချင်နိုင်သနည်း?”

Verse 69

मन्त्र्युवाच रत्नभाक्त्वंन नृपतिर्द्धेनुं ते प्रतिकाङ्क्षति / गवायुतेन तस्मात्त्वं तस्मै तां दातुमर्हसि

ဝန်ကြီးက ပြောသည်—“သင်သည် ရတနာအခွင့်အရေးရှိသူဖြစ်၏။ မင်းသည် သင်၏ သန့်ရှင်းသော နွား (ဓေနု) ကို လိုလားသည်။ ထို့ကြောင့် နွားတစ်ထောင်တန်ဖိုးဖြင့် ထိုဓေနုကို မင်းထံ ပေးအပ်သင့်သည်။”

Verse 70

जमदग्निरुवाच क्रयविक्रययोर्नाहं कर्त्ता जातु कथञ्चन / हविर्धानीं च वै तस्मान्नोत्सहे दातुमञ्जसा

ဇမဒဂ္နီက ပြောသည်—“ငါသည် ဝယ်ရောင်းလုပ်ငန်း၏ ကర్తာ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉာအတွက် ဟဝိရ္ဓာနီ (ပူဇာနွား) ကို သူ့အား လွယ်လွယ်ကူကူ မပေးနိုင်။”

Verse 71

मन्त्र्युवाच राज्यार्धेनाथ वा ब्रह्मन्सकलेनापि भूभृतः / देहि धेनुमिमामेकां तत्ते श्रेयो भविष्यति

ဝန်ကြီးက ပြောသည်—“ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ မင်း၏ နိုင်ငံတော်တစ်ဝက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အကုန်လုံးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဤဓေနုတစ်ကောင်ကို ပေးပါ။ ထိုသည် သင့်အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်မည်။”

Verse 72

जमदग्निरुवाच जीवन्नाहं तु दास्यामि वासवस्यापि दुर्मते / गुरुणा याचितं किं ते वचसा नृपतेः पुनः

ဇမဒဂ္နီက ပြောသည်—“ဟေ မကောင်းသောအမြင်ရှိသူ၊ ငါအသက်ရှင်နေသရွေ့ ဝါသဝ အင်ဒြာကိုတောင် မပေးမည်။ ဂုရုက တောင်းထားသည့်အရာမှလွဲ၍ မင်း၏စကားနဲ့ နန်းတော်၏စကားက မင်းအတွက် ဘာအကျိုးရှိသနည်း?”

Verse 73

मन्त्र्युवाच त्वमेव स्वेच्छया राज्ञे देहि धेनुं सुहृत्तया / यथा बलेन नीतायां तस्यां त्वं किं करिष्यसि

ဝန်ကြီးက ပြောသည်—“သင်ကိုယ်တိုင် စိတ်လိုလက်ရဖြင့် မိတ်ဆွေစိတ်ထားကာ မင်းထံ ဓေနုကို ပေးပါ။ အကယ်၍ အင်အားဖြင့် ဆွဲယူသွားလျှင် သင် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း?”

Verse 74

जमदग्निरुवाच दाता द्विजानां नृपतिः स यद्यप्याहरिष्यति / विप्रो ऽहं किं करिष्यामि स्वेच्छावितरणं विना

ဇမဒဂ္နီ မိန့်တော်မူသည်— ဒွိဇတို့အား ဒါနပေးသူမှာ မင်းဖြစ်၏; မင်းအလိုရှိလျှင် ပေးနိုင်မည်။ သို့သော် ငါသည် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၍ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် မပေးလျှင် ငါဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 75

वसिष्ठ उवाच इत्येवमुक्तः संक्रुद्धः स मन्त्री पापचेतनः / प्रसह्य नेतुमारेभे मुनेस्तस्य पयस्विनीम्

ဝသိဋ္ဌ မိန့်တော်မူသည်— ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသော် ပုပ်သိမ်းစိတ်ရှိသော ဝန်ကြီးသည် ဒေါသထွက်၍ ရှင်မုနိ၏ နို့ပေးနွားကို အင်အားဖြင့် ဆွဲယူကာ ခေါ်သွားရန် စတင်하였다။