Adhyaya 23

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे वसिष्ठसगरसंवादे अर्चुनोपाख्याने जामदग्न्यतपश्चरणं नाम द्वाविंशतितमो ऽध्यायः // २२// वसिष्ठ उवाच तपस्विनं तदा राममेकाग्रमनसं भवे / रहस्येकान्तनिरतं नियतं शंसितव्रतम्

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမဟာဒေဝ ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပဒ၌၊ ဝသိဋ္ဌ–သဂရ စကားဝိုင်းအတွင်း အာရ္ဂျုန ဥပాఖ్యာန၌ “ဇာမဒဂ္နျ တပဿကျင့်စဉ်” ဟူသော အခန်း ၂၂ ဖြစ်သည်။ ဝသိဋ္ဌ မိန့်တော်မူသည်—ထိုအခါ တပသ္ဝီ ရာမသည် စိတ်တစ်ချက်တည်း တည်ငြိမ်၍ လျှို့ဝှက်သော တိတ်ဆိတ်ဧကാന്ത সাধနာ၌ မျက်နှာမူကာ စည်းကမ်းတကျ၊ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 2

श्रुत्वा तमृषयः सर्वे तपोनिर्धूतकल्मषाः / ज्ञानकर्मवयोवृद्धा महान्तः शंसितव्रताः

ထိုစကားကို ကြားသော် ရှိသမျှ ရှိသီတို့သည်—တပသ္ဖြင့် အပြစ်အညစ်ကို ဖယ်ရှားပြီး—ပညာ၊ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် အသက်အရွယ်၌ အရွယ်ရင့်သော မဟာသူတော်ကောင်းများ၊ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

दिदृक्षवः समाजग्मुः कुतूहलसमन्विताः / ख्यापयन्तस्तपः श्रेष्ठं तस्य राजन्महात्मनः

သူ့ကို မြင်လိုသော ဆန္ဒနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်တို့ဖြင့် သူတို့ စုပေါင်းလာကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထို မဟာသူတော်ကောင်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပသ္၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလျက် လာကြသည်။

Verse 4

भृग्वत्रिक्रतुजाबालिवामदेवमृकण्डवः / संभावयन्तस्ते रामं मुनयो वृद्धसंमताः

ဘೃဂု၊ ဝတြီ၊ ကရတု၊ ဇာဘာလိ၊ ဝါမဒေဝ၊ မೃကဏ္ဍု စသည့်—အရွယ်ရင့်သူတို့က လေးစားအသိအမှတ်ပြုသော မုနိများသည် ရာမကို ဂုဏ်ပြုကာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

Verse 5

आजग्मुराश्रमं तस्य रामस्य तपसस्तपः / दूरादेव महान्तस्ते पुण्यक्षेत्रनिवासिनः

ပုဏ္ဏယကွင်းများတွင် နေထိုင်သော ထို မဟာသူတော်ကောင်းများသည် အဝေးမှပင် တပသ္၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ရာမ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 6

गरीयः सर्वलोकेषु तपो ऽग्र्यं ज्ञानमेव च / प्रशस्य तस्य ते सर्वेप्रययुः स्वं स्वमाश्रमम्

လောကအားလုံးတွင် တပဿာသည် အမြတ်ဆုံး၊ ဉာဏ်သည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ ထိုသူကို ချီးမွမ်းပြီး သူတို့အားလုံး မိမိမိမိ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 7

एवं प्रवर्त्ततस्तस्य रामस्य भगवाञ्छिवः / प्रसन्नचेता नितरां बभूव नृपसत्तम

အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤသို့ ရာမ၏ အကျင့်အကြံ ဆက်လက်ဖြစ်နေစဉ် ဘဂဝန် ရှိဝ၏ စိတ်သည် အလွန်ပင် ကြည်နူးသွား၏။

Verse 8

जिज्ञासुस्तस्य भगवान् भक्तिमात्मनि शङ्करः / मृगव्याधवपुर्भूत्वा ययौ राजंस्तदन्तिकम्

အရှင်ဘုရင်၊ သူ၏ ဘက္တိကို သိလိုသဖြင့် ဘဂဝန် ရှင်ကရာသည် သမင်မုဆိုး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ သူ့အနီးသို့ သွားရောက်၏။

Verse 9

भिन्नाञ्जनचयप्रख्यो रक्तान्तायतलोचनः / शरचापधरः प्रांशुर्वज्रसंहननो युवा

သူသည် ကွဲပြားသွားသော အဉ္ဇနအစုကဲ့သို့ မည်းနက်၍ အနီရောင်အနားရှိ ရှည်လျားသော မျက်လုံးများနှင့်; မြားနှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရပ်ရှည်၊ ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိ လူငယ်ဖြစ်၏။

Verse 10

उत्तुङ्गहनुबाह्वंसः पिङ्गलश्मश्रुमूर्द्धजः / मांसविस्रवसागन्धी सर्वप्राणिविहिंसकः

သူ၏ မေးရိုး၊ လက်မောင်းနှင့် ပခုံးများ မြင့်မားထင်ရှား၍ မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်သည် အဝါညိုရောင်; အသား၊ သွေးနှင့် အဆီနံ့ ထွက်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အကြမ်းဖက်သူဖြစ်၏။

Verse 11

सकण्टकुलतास्पर्शक्षतारूषितविग्रहः / सामटक्संचर्वमाणश्च मांसखण्डमनेकशः

ဆူးတံပင်နွယ်များ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရ၍ ဒေါသထွက်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် သူသည် တောအုပ်အတွင်း လှည့်လည်ကာ အသားတုံးများစွာကို သယ်ဆောင်သွား၏။

Verse 12

मांसभारद्वयालंबिविधानानतकन्धरः / आरुजंस्तरसा वृक्षानूरुवेगेन संघशः

နှစ်ဖက်လုံးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အသားအလေးချိန်ကြောင့် သူ၏လည်ပင်းက ငုံ့နေ၏။ ပေါင်အင်အားပြင်းထန်စွာဖြင့် သစ်ပင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ချိုးဖျက်သွား၏။

Verse 13

अभ्यवर्त्तत तं देशं पादचारीव पर्वतः / आसाद्य सरसस्तस्य तीरं कुसुमितद्रुमम्

သူသည် ထိုဒေသသို့ ချီတက်သွားရာ၊ ခြေဖြင့်လျှောက်သည့် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ပန်းပွင့်သစ်ပင်များရှိသော ရေကန်ကမ်းသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 14

न्यदधान्मासभारं च स मूले कस्यचित्तरोः / निषसाद क्षणन्तत्र तरुच्छायामुपाश्रितः

သူသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အမြစ်အနီးတွင် အသားအလေးချိန်ကို ချထား၏။ ထို့နောက် သစ်ရိပ်ကို အားကိုးကာ ထိုနေရာ၌ ခဏတာ ထိုင်နေလေ၏။

Verse 15

तिष्ठन्तं सरसस्तीरे सो ऽपश्यद्भृगुनन्दनम् / ततः स शीघ्रमुत्थाय समीपमुपसृत्य च

ရေကန်ကမ်း၌ ရပ်နေသော ဘೃဂု၏ သားတော်ကို သူမြင်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း ထ၍ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 16

रामाय सेषुचापाभ्यां कराभ्यां विदधेंऽजलिम् / सजलांभोदसन्नादगंभीरेण स्वरेण च

ရာမထံသို့ ငါသည် လေးကိုင်လျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူဇော်အညံ့ပြုကာ မိုးရေပြည့်တိမ်ကြွေးသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြော하였다။

Verse 17

जगाद भृगुशार्दूलं गुहान्तरविसर्पिणा / तोषप्रवर्षव्याधो ऽहं वसाम्यस्मिन्महावने

ဂူအတွင်းမှ ပျံ့နှံ့လာသောအသံဖြင့် သူက “အို ဘృဂု-ရှာဒူလာ၊ ငါသည် ‘တိုးရှ-ပရဝရှ’ ဟုခေါ်သော မုဆိုးဖြစ်၍ ဤမဟာတော၌ နေထိုင်သည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 18

ईशो ऽहमस्य देशस्य सप्राणितरुवीरुधः / चरामि समचित्तात्मा नानासत्त्वा मिषाशनः

ဤဒေသ၏ အရှင်မှာ ငါဖြစ်သည်၊ အသက်ရှိသော သစ်ပင်နှင့် လျှောပင်တို့ပါဝင်လျက်။ ငါသည် စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှစွာ လှည့်လည်၍ သတ္တဝါမျိုးစုံ၏ အသားကို စားသည်။

Verse 19

समश्च सर्वभूतेषु न च पित्रादयो ऽपि मे / अभक्ष्यागम्यपेयादिच्छन्दवस्तुषु कुत्रचित्

ငါသည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တူညီသောစိတ်ရှိသည်; ငါ့အတွက် အဖေစသည်တို့လည်း မရှိ။ မစားသင့်၊ မသွားသင့်၊ မသောက်သင့် စသည့် တားမြစ်ရာများတွင်လည်း ငါ မရှောင်မလွှဲ။

Verse 20

कृत्याकृत्यविधौचैव न विशेषितधीरहम् / प्रपन्नो नाभिगमनं निवासमपि कस्यचित्

လုပ်သင့်မလုပ်သင့် စည်းကမ်းများတွင်ပင် ငါ့ဉာဏ်သည် ခွဲခြားမထား။ ငါသည် မည်သူ့ကိုမျှ အားကိုးမထား; မည်သူ့ထံသို့မျှ မသွား၊ မည်သူ့အိမ်၌မျှ မနေ။

Verse 21

शक्रस्यापि बलेनाहमनुमन्ये न संशयः / जानते तध्यथा सर्वे देशो ऽयं मदुपाश्रयः

သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ၏ အင်အားဖြင့်ပင် ငါသည် ဤအရာကို လက်ခံ၏၊ သံသယမရှိ။ အားလုံးသိသကဲ့သို့ ဤဒေသသည် ငါ့အာရှ్రယအောက်၌ ရှိသည်။

Verse 22

तस्मान्न कश्चिदायाति ममात्रानुमतिं विना / इत्येष मम वृत्तान्तः कार्त्स्न्येन कथितस्तव

ထို့ကြောင့် ငါ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ မလာနိုင်။ ဤသည်မှာ ငါ၏ အကြောင်းအရာကို သင်အား အပြည့်အစုံ ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။

Verse 23

त्वं च मे ब्रूहि तत्त्वेन निजवृत्तमशेषतः / कस्त्वं कस्मादिहायातः किमर्थमिह धिष्ठितः / उद्यतो ऽन्यत्र वा गन्तुं किं वा तव चिकीर्षितम्

သင်လည်း အမှန်တရားဖြင့် သင့်အကြောင်းအရာကို မကျန်မလပ် ပြောပါ။ သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဘယ်မှ ဤနေရာသို့ လာသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် တည်နေသနည်း။ အခြားနေရာသို့ သွားရန် အသင့်ဖြစ်သလား၊ သို့မဟုတ် သင့်ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း။

Verse 24

वसिष्ठ उवाच इत्येवमुक्तः प्रहसंस्तेन रामो महाद्युतिः / तूष्णीं क्षणमिव स्थित्वा दध्यौ किञ्चिदवाङ्मुखः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် မဟာတောက်ပသော ရာမသည် ပြုံးရယ်၍၊ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေကာ မျက်နှာကို အနည်းငယ်ချ၍ စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 25

को ऽयमेव दुराधर्षः सजलांभोदनिस्वनः / ब्रवीति च गिरो ऽत्यर्थं विस्पष्टार्थपदाक्षराः

ဤသူသည် မည်သူနည်း—တားဆီးရန် ခက်ခဲသူ၊ မိုးရေပြည့်တိမ်၏ ဂর্জနာကဲ့သို့ အသံရှိသူ၊ အဓိပ္ပါယ်အလွန်ရှင်းလင်းသော စကားလုံးနှင့် အက္ခရာများဖြင့် ပြောဆိုသူ။

Verse 26

किं तु मे महतीं शङ्कां तनुरस्य तनोति वै / विजातिसंश्रयत्वेन रमणीया तथा शराः

သို့သော် ငါ့စိတ်၌ ကြီးမားသော သံသယ ပေါ်လာသည်; အခြားမျိုးနွယ်ကို အားကိုးခြင်းကြောင့် ဤကိုယ်တိုင်ပင် လှပသကဲ့သို့ မြားတို့လည်း ထိုနည်းတူ။

Verse 27

एवं चिन्तयतस्तस्य निमित्तानि शुभानि वै / बभूवुर्भुवि देहे च स्वाभिप्रेतार्थदान्यलम्

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ် မြေပြင်ပေါ်၌လည်း ကိုယ်ခန္ဓာ၌လည်း မင်္ဂလာနိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာ၍ သူလိုလားသည့် အကျိုးကို ပေးနိုင်သောအရာများ ဖြစ်하였다။

Verse 28

ततो विमृश्य बहुशो मनसाभृगुपुङ्गवः / उवाच शनकैर्व्याधं वचनं सूनृताक्षरम्

ထို့နောက် ဘൃဂုမျိုးရိုး၏ ထူးချွန်သူသည် စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး၊ မုဆိုးအား တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့၍ မှန်ကန်သော စကားလုံးများဖြင့် ပြော하였다။

Verse 29

जामदग्न्यो ऽस्मि भद्रं ते रामो नाम्ना तु भार्गवः / तपश्चर्तुमिहायातः सांप्रतं गुरुशासनात्

ငါသည် ဇာမဒဂ္နျ ဖြစ်သည်၊ သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ငါသည် ဘာရ္ဂဝ၊ အမည်မှာ ရာမ ဖြစ်၏။ ယခု ဂုရု၏ အမိန့်အရ ဤနေရာ၌ တပဿာ ပြုရန် လာခဲ့သည်။

Verse 30

तपसा सर्वलोकेशं भक्त्या च नियमेन च / आराधयितुमस्मिंस्तु चिरायाहं समुद्यतः

တပဿာ၊ ဘက္တိနှင့် စည်းကမ်းတရားတို့ဖြင့် လောကအားလုံး၏ အရှင်ကို ပူဇော်အာရాధနာရန် ငါသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုးပမ်းနေသည်။

Verse 31

तस्मात्मर्वेश्वरं सर्वशरण्यमभयप्रदम् / त्रिनेत्रं पापदमनं शङ्करं भक्तवत्सलम्

ထို့ကြောင့် အားလုံး၏အရှင်၊ အားလုံး၏ခိုလှုံရာ၊ အကြောက်ကင်းပေးတော်မူသော သုံးမျက်စိရှင်၊ အပြစ်ကိုနှိမ်နင်းတော်မူသော ဘက္တများကိုချစ်မြတ်နိုးသော ရှင်ကရာကို ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 32

तपसा तोषयिष्यामि सर्वज्ञं त्रिपुरान्तकम् / आश्रमे ऽस्मिनसरस्तीरे नियमं समुपाश्रितः

တပဿာဖြင့် အရာအားလုံးသိတော်မူသော တြိပုရာန္တကကို ကျွန်ုပ် ပျော်ရွှင်စေမည်။ ဤအာရှရမ်၌ ရေကန်ကမ်းနားတွင် နိယမကို အားကိုး၍ နေမည်။

Verse 33

भक्तानुकंपी भगवान्यावत्प्रत्यक्षतां हरः / उपैति तावदत्रैव स्थास्यामीति मतिर्मम

ဘက္တများကို သနားကြင်နာတော်မူသော ဘဂဝန် ဟရ သည် မျက်မြင်ထင်ရှားလာသည့်အထိ ကျွန်ုပ် ဤနေရာ၌ပင် နေမည်—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။

Verse 34

तस्मादितस्त्वयाद्यैव गन्तुमन्यत्र युज्यते / न चेद्भवति मे हानिः स्वकृतेर्नियमस्य च

ထို့ကြောင့် သင်သည် ယနေ့ပင် ဤနေရာမှ အခြားနေရာသို့ သွားခြင်းသည် သင့်တော်သည်။ မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော နိယမ ပျက်ကွက်၍ ကျွန်ုပ်အတွက် ထိခိုက်နစ်နာမည်။

Verse 35

माननीयो ऽथ वाहं ते भक्त्या देशान्तरातिथिः / स्वनिवासमुपायातस्तपस्वी च तथा मुनिः

မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်သည် သင်ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် လာရောက်သော အဝေးဒေသမှ ဧည့်သည်ဖြစ်၍ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်ပိုင်နေရာသို့ ရောက်လာသော တပသ္ဝီ မုနိလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 36

त्वतसंनिधौ निवासो मे भवेत्पापाय केवलम् / तव चाप्यसुखोदर्कं मत्समीपनिषेवणम्

သင်၏အနီး၌ ကျွန်ုပ်နေထိုင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အပြစ်သာ ဖြစ်စေမည်။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်နှင့် နီးကပ်ပေါင်းသင်းခြင်းသည် သင်အတွက်လည်း ဒုက္ခသို့ အဆုံးသတ်မည်။

Verse 37

स त्वंमदाश्रमोपान्ते परिचङ्क्रमणादिकम् / परित्यज्य सुखीभूया लोकयोरुभयोरपि

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အာရှရမ်အနီး၌ လှည့်လည်သွားလာခြင်းစသည့် အရာများကို စွန့်လွှတ်၍ ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောကလုံးတွင် ချမ်းသာပါစေ။

Verse 38

वसिष्ठ उवाच इति तस्य वचः श्रुत्वा स भूयो भृगुपुङ्गवम् / उवाच रोषताम्राक्षस्ताम्राक्षमिदमुत्तरम्

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် ဘೃဂုမဟာမုနိထံသို့ ထပ်မံ၍ ဒေါသကြောင့် မျက်စိနီရဲလျက် ဤအဖြေကို ပြော하였다။

Verse 39

ब्रह्मन् किमिदमत्यर्थं समीपे वसतिं मम / परिगर्हयसे येन कृतघ्नस्येव कांप्रतम्

အို ဘြဟ္မဏ္ဏ! ကျွန်ုပ်အနီး၌ နေထိုင်ခြင်းကို သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလွန်အကျွံ ရှုတ်ချသနည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် ကျေးဇူးမသိသူကဲ့သို့?

Verse 40

किं मयापकृतं लोके भवतो ऽन्यस्य वा क्वचित् / अनागस्कारिणं दान्तं को ऽवमन्येत नामतः

ဤလောက၌ သင် သို့မဟုတ် အခြားသူတစ်ဦးဦးအပေါ် ကျွန်ုပ်က ဘယ်နေရာမှာ ဘာအပြစ်လုပ်ခဲ့သနည်း။ အပြစ်ကင်း၍ စိတ်ထိန်းသိမ်းသူကို နာမည်တင်၍ မည်သူက မထီမဲ့မြင်ပြုမည်နည်း။

Verse 41

सन्निधिः परिहर्त्तव्यो यदि मे विप्रपुङ्गव / दर्शनं सह संवासः संभाषणमथापि च

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ ငါ့စကားကို လိုက်နာမည်ဆိုလျှင် ငါနှင့်နီးကပ်မှုကို ရှောင်လော့—တွေ့မြင်ခြင်း၊ အတူနေခြင်း၊ စကားပြောခြင်းပါ။

Verse 42

आयुष्मताधुनैवास्मादपसर्त्तव्यमाश्रमात् / स्वसंश्रयं परित्यज्य क्वाहं यास्ये बुभुक्षितः

အသက်ရှည်သူရေ၊ ယခုတင်ပဲ ဤအာရှရမ်မှ ငါ ထွက်ခွာရမည်လား; ကိုယ့်အာရုံခံရာကို စွန့်ပြီး ဆာလောင်နေသော ငါ ဘယ်သို့ သွားရမလဲ။

Verse 43

स्वाधिवासं परित्यज्य भवता योदितः कथम् / इतो ऽन्यस्मिन् गामिष्यामि दूरे नाहं विशेषतः

ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်နေရာကို စွန့်ရန် သင်မည်သို့ အမိန့်ပေးနိုင်သနည်း။ ဒီကနေ အခြားနေရာသို့ အဝေးကြီး မသွားနိုင်ပါ၊ အထူးသဖြင့် မဖြစ်နိုင်။

Verse 44

गम्यतां भवतान्यत्र स्थीयतामत्र वेच्छया / नाहं चालयितुं शक्यः स्थानादस्मात्कथञ्चन

သင်သည် အခြားနေရာသို့ သွားပါ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ကြိုက် ဒီမှာပဲ နေပါ; သို့သော် ငါကို ဤနေရာမှ မည်သို့မျှ ရွှေ့မရ။

Verse 45

वसिष्ठ उवाच तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य किञ्चित्कोपसमन्वितः / तमुवाच पुनर्वाक्यमिदं राजन्भृगूद्वहः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားသော် အနည်းငယ် ဒေါသဝင်လာ၏; ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ဘೃဂုဝంశ၏ အထွတ်အမြတ်သည် သူ့အား ထပ်မံ ဤစကားကို ဆို၏။

Verse 46

व्याधजातिरियं क्रूरा सर्वसत्त्वभयावहा / खलकर्मरता नित्यं धिक्कृता सर्वजन्तुभिः

ဤမုဆိုးမျိုးနွယ်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား ကြောက်ရွံ့စေသည်။ မကောင်းမှု၌ အစဉ်မွေ့လျော်၍ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရ၏။

Verse 47

तस्यां जातो ऽसि पापीयान्सर्वप्राणिविहिंसकः / स कथं न परित्याज्यः सुजनैः स्यात्तु दुर्मते

သင်သည် ထိုအပြစ်ရှိသော မျိုးနွယ်၌ ဖြစ်၍ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ညှဉ်းဆဲသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်၏။ အို ယုတ်မာသော အကြံရှိသူ၊ သူတော်ကောင်းတို့သည် သင့်ကို အဘယ်ကြောင့် မစွန့်ပယ်သင့်သနည်း။

Verse 48

तस्माद्विहीनजातीयं विदित्वात्मानमब्यथ / शीघ्रमस्माद्व्रजान्यत्र नात्र कार्या विचारणा

ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ဇာတ်နိမ့်ဖြစ်ကြောင်း သိ၍၊ အို ရဲရင့်သူ၊ ဤအရပ်မှ အခြားတစ်ပါးသို့ အမြန်သွားလော့။ ဤကိစ္စ၌ တွေးတောဆင်ခြင်နေရန် မလို။

Verse 49

शरीरत्राणकारुण्यात्समीपं नोपसर्पसि / यथा त्वं कण्टकादीनामसहिष्णुतया व्यथाम्

ဆူးငြောင့်စသည်တို့၏ နာကျင်မှုကို မခံနိုင်သဖြင့်၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုသောကြောင့် (ဘေးအန္တရာယ်) အနီးသို့ မကပ်ရောက်သကဲ့သို့...

Verse 50

तथावेहि समस्तानां प्रियाः प्राणाः शरीरिणाम् / व्यथा चाभिहतानां तु विद्यते भवतो ऽन्यथा

ထို့အတူ သတ္တဝါအားလုံးတို့သည် အသက်ကို ချစ်မြတ်နိုးကြကြောင်း သိမှတ်လော့။ ညှဉ်းဆဲခံရသူတို့၌ ဖြစ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သင်၌ ဖြစ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် တူ၏။

Verse 51

अहिंसा सर्वभूतानामिति धर्मः सनातनः / एतद्विरुद्धाचरणान्नित्यं सद्भिर्विगर्हितः

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အဟിംသာသည် အနန္တဓမ္မ ဖြစ်၏။ ထိုသို့မဟုတ်သော အကျင့်ကို သဒ္ဓါရှင်တို့ အမြဲတမ်း ကဲ့ရဲ့ကြသည်။

Verse 52

आत्मप्राणाभिरक्षार्थं त्वमशेषशरीरिणः / हनिष्यसि कथं सत्सुनाप्नोषि वचनीयताम्

ကိုယ့်အသက်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မင်းဘယ်လို သတ်မလဲ။ သဒ္ဓါရှင်တို့အကြား မင်းဘယ်လို ချီးမွမ်းခံရမလဲ။

Verse 53

तस्माच्छीघ्रं तु भोगच्छ त्वमेव पुरुषाधम / त्वया मे कृत्यदोषस्य हानिश्च न भविष्यति

ထို့ကြောင့် လူယုတ်မာ၊ မင်းပဲ မြန်မြန်ကောင်းကင်မဟုတ်သော ဘောဂဖလကို ခံစားလော့။ မင်းကြောင့် ငါ၏ ကర్తဝ्यဒोष သည် မလျော့ပါ။

Verse 54

न चत्स्वयमितो गच्छेश्ततस्तव बलादपि / अपसर्पणताबुद्धिमहमुत्पादये स्फुटम्

မင်းက ကိုယ့်အလိုအလျောက် ဒီနေရာက မထွက်သွားဘူးဆိုရင် မင်းအင်အားရှိသော်လည်း ငါက မင်းအတွင်းမှာ ဆုတ်ခွာချင်စိတ်ကို ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေမယ်။

Verse 55

क्षणार्द्धमपि ते पाप श्रेयसी नेह संस्थितिः / विरुद्धाचरणो नित्यं धर्मद्रिष् को लभेच्च शाम्

အို အပြစ်သား၊ မင်းအတွက် ဒီမှာ အခဏတစ်ဝက်တောင် နေရတာ မကောင်းမြတ်ဘူး။ အမြဲတမ်း ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်အကျင့်လုပ်သူက ဓမ္မမြင်ကွင်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဘယ်လို ရနိုင်မလဲ။

Verse 56

वसिष्ठ उवाच रामस्य वचनं श्रुत्वा प्रीतो ऽपि तमिदं वचः / उवाच संक्रुद्ध इव व्याधरूपी पिनाकधृक्

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ရာမ၏စကားကို ကြား၍ ဝမ်းမြောက်သော်လည်း၊ ပိနာကကိုင်ရှင် (ရှီဝ) သည် မုဆိုးရုပ်ဖြင့် ဒေါသထွက်သကဲ့သို့ သူ့အား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 57

सर्वमेतदहं मन्यं व्यर्थं व्यवसितं तव / कुतस्त्वं प्रथमो ज्ञानी कुतः शंभुः कुतस्तपः

ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏ကြံစည်မှု အလဟဿဟု ငါထင်သည်။ သင်သည် ‘ပထမပညာရှိ’ ဘယ်ကလာသနည်း? ရှမ္ဘု ဘယ်က? တပဿ ဘယ်က?

Verse 58

कुतस्त्वं क्लिश्यसे मूढ तपसा तेन ते ऽधुना / घ्रुवं मिथ्याप्रवृत्तस्य न हि तुष्यति शङ्करः

အို မိုက်မဲသူ၊ ဤတပဿဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အဘယ်ကြောင့် ပင်ပန်းစေသနည်း။ မမှန်ကန်သောလမ်း၌ လှုပ်ရှားသူကို ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် မနှစ်သက်ချေ။

Verse 59

विरुद्धलोकाचरणः शंभुस्तस्य वितुष्टये / प्रतपत्यबुधो मर्त्त्यस्त्वां विना कः मुदुर्मते

ရှမ္ဘုသည် လောကဓလေ့နှင့် ဆန့်ကျင်စွာ ပြုမူသူဖြစ်သည်။ အို ဉာဏ်မပြည့်သူ၊ သူ့ကို ကျေနပ်စေရန် သင်မရှိဘဲ မည်သည့် မသိနားမလည်သော လူသားက တပဿဖြင့် ပူလောင်မည်နည်း။

Verse 60

अथ वा च गतं मे ऽद्य युक्तमेतदसंशयम् / संपूज्य पूजकविद्धौ शंभोस्तव च संगमः

သို့မဟုတ် ယနေ့ ငါနားလည်လာပြီ—သံသယမရှိ ဤသည်ပင် သင့်တော်သည်။ ပူဇော်သူ၏နည်းလမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ရှမ္ဘုသည် သင်နှင့် တွေ့ဆုံပေါင်းဆုံခဲ့သည်။

Verse 61

त्वया पूजयितुं युक्तः स एव भुवने रतः / संपूजको ऽपि तस्य त्वं योग्यो नात्र विचारणा

လောက၌ မွေ့လျော်သော ထိုအရှင်သည်သာ သင် ကိုးကွယ်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည်လည်း ထိုအရှင်၏ ကိုးကွယ်သူ ဖြစ်ထိုက်၏။ ဤအရာ၌ သံသယ မရှိပါ။

Verse 62

पितामहस्य लोकानां ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / शिरश्छित्त्वा पुनः शंभुर्ब्रह्महत्यामवाप्तवान्

လောကတို့၏ အဘိုးဖြစ်သော မြင့်မြတ်သော ဗြဟ္မာကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပြီးနောက် သျှမ္ဘု (သီဝဘုရား) သည် ဗြဟ္မာကို သတ်သော အပြစ်ကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့သည်။

Verse 63

ब्रह्महत्याभिभूतेन प्रायस्त्वं शंभुना द्विज / उपदिष्टो ऽसि तत्कर्तुं नोचेदेवं कथं कृथाः

အို ပုဏ္ဏား၊ ဗြဟ္မာကို သတ်သော အပြစ် လွှမ်းမိုးခံရသော သျှမ္ဘုသည် သင့်အား ဤအမှုကို ပြုရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပုံ ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သင်သည် ဤကဲ့သို့ မည်သို့ ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 64

तादात्म्यगुणसंयोगान्मन्यं रुद्रस्य ते ऽधुना / तपः सिद्धिरनुप्राप्ता कोलेनाल्पीयसा मुने

အို ရသေ့၊ ရုဒြ၏ ဂုဏ်တော်များနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းကြောင့် သင်သည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အကျင့်သီလ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု ငါ ထင်မြင်မိပါသည်။

Verse 65

प्रायो ऽद्य मातरं हत्वा सर्वैलोङ्कैर्निराकृतः / तपोव्याजेन गहने निर्जने संप्रवर्त्तसे

ယနေ့ သင့်မိခင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး လောကအပေါင်းတို့၏ ပယ်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် သင်သည် ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တွင် အကျင့်သီလ ဆောက်တည်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ နေထိုင်နေပုံရသည်။

Verse 66

गुरुस्त्रीब्रह्महत्योत्थपातकक्षपणाय च / तपश्चरसि नानेन तपसा तत्प्रणश्यति

ဆရာ့ဇနီးနှင့် ဗြာဟ္မဏကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ကို ပျောက်ကင်းစေရန် အကျင့်သီလ ဆောက်တည်နေသော်လည်း ဤအကျင့်ဖြင့် ထိုအပြစ် မပျောက်ပျက်နိုင်ပါ။

Verse 67

पातकानां किलान्येषां प्रायश्चित्तानि संत्यपि / मातृद्रुहामवेहि त्वं न क्वचित्किल निष्कृतिः

အခြားသော အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းများ ရှိသော်လည်း မိခင်ကို ပြစ်မှားသောသူတို့အတွက် မည်သည့်နေရာ၌မျှ လွတ်မြောက်ခြင်းမရှိကြောင်း သိမှတ်လော့။

Verse 68

अहिंसालक्षणो धर्मो लोकेषु यदि ते मतः / स्वहस्तेन कथं राम मातरं कृत्तवानसि

လောက၌ တရားဓမ္မသည် အကြမ်းမဖက်ခြင်း လက္ခဏာရှိသည်ဟု သင်ယူဆပါက အို ရာမ၊ သင်သည် မိခင်ကို မိမိလက်ဖြင့် အဘယ်ကြောင့် သတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 69

कृत्वा मातृवधं घोरं सर्वलोकविगर्हितम् / त्वं पुनर्धार्मिको भूत्वा कामतो ऽन्यान्विनिन्दसि

လောကအပေါင်းတို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိခင်သတ်မှုကို ပြုပြီးနောက် သင်သည် တရားကို စောင့်ထိန်းသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အခြားသူများကို စိတ်လိုလက်ရ ကဲ့ရဲ့နေသည်။

Verse 70

पश्यता हसतामोघं आत्मदोषमजानता / अपर्याप्तमहं नन्यं परं दोषविमर्शनाम्

မိမိအပြစ်ကို မသိဘဲ အချည်းနှီး ကြည့်ရှု ရယ်မောနေသော သင်သည် သူတစ်ပါး၏ အပြစ်များကို ဝေဖန်ရန် မထိုက်တန်ပါ။

Verse 71

स्वधर्मं यद्यहं त्यक्त्वा वर्त्तेयमकुलोभयम् / तर्हि गर्हय मां कामं निरुप्य मनसा स्वयम्

အကယ်၍ ငါသည် မိမိ၏တာဝန်ဝတ္တရားကို စွန့်လွှတ်ပြီး မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသော အပြုအမူကို ပြုလုပ်ပါက၊ သင်သည် စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်ပြီး ငါ့ကို အလိုရှိသလို အပြစ်တင်နိုင်ပါသည်။

Verse 72

मातापितृसुतादीनां भरणायैव केवलम् / क्रियते प्राणिहननं निजधर्मतया मया

မိဘ၊ သားသမီး အစရှိသူတို့ကို လုပ်ကျွေးပြုစုရန်အတွက်သာလျှင် ငါသည် မိမိ၏တာဝန်ဝတ္တရားအနေဖြင့် သတ္တဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါသည်။

Verse 73

स्वधर्मादामिषेणाहं सकुटुम्बो दिनेदिने / वर्त्तामि सापि मे वृत्तिर्विधात्रा विहिता पुरा

ငါနှင့် ငါ့မိသားစုသည် မိမိတာဝန်ဝတ္တရားမှ ရရှိသော အသားဖြင့် နေ့စဉ် အသက်မွေးကြသည်၊ ဤအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖန်ဆင်းရှင်က ရှေးကတည်းက ငါ့အတွက် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

Verse 74

मांसेन यावता मे स्यान्नित्यं पित्रादि पोषणम् / हनिष्ये चेत्तदधिकं तर्हि युज्येयमेनसा

မိဘ အစရှိသူတို့၏ နေ့စဉ် အာဟာရအတွက် လိုအပ်သော အသားပမာဏထက် ပို၍ သတ်ဖြတ်ပါက ငါသည် အပြစ်နှင့် သက်ဆိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 75

यावत्पोषणघातेन न वयं स्याम निन्दिताः / तदेतत्संप्रधार्य त्वं निन्दवा मां प्रशंस वा

စားဝတ်နေရေးအတွက် လိုအပ်သလောက်သာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ငါတို့သည် အပြစ်တင်ဖွယ် မရှိပါ၊ ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ ဆင်ခြင်ပြီးမှ ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့လိုက ကဲ့ရဲ့ပါ၊ ချီးမွမ်းလိုက ချီးမွမ်းပါ။

Verse 76

साधु वासाधु वा कर्म यस्य यद्विहितं पुरा / तदेव तेन कर्त्तव्यमापद्यपि कथञ्चन

ယခင်က သူ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ အလုပ်ကိုပင် အန္တရာယ်ကြုံသော်လည်း မည်သို့မဆို လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 77

निरूपय स्वभुद्ध्या त्वमात्मनो मम चान्तरम् / अहं तु सर्वभावेन मित्रादिभरणे रतः

သင်၏ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် သင်နှင့် ကျွန်ုပ်အကြား ကွာခြားချက်ကို စိစစ်ပါ; ကျွန်ုပ်သည် မိတ်ဆွေတို့အစရှိသူများကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရာတွင် စိတ်အားလုံးဖြင့် ရတနာနေသည်။

Verse 78

संत्यज्य पितरं वृद्धं विनिहत्य च मातरम् / भूत्वा तु धार्मिकस्त्वं तु तपश्चर्तुमिहागतः

အိုမင်းသောဖခင်ကို စွန့်ပစ်၍ မိခင်ကို သတ်ပြီးနောက်တောင်၊ သင်သည် ကိုယ်ကို ဓမ္မရှိသူဟု ထင်ကာ ဤနေရာသို့ တပသ်ကျင့်ရန် လာခဲ့သည်။

Verse 79

ये तु मूलविदस्तेषां विस्पष्टं यत्र दर्शनम् / यथाजिह्वं भवेन्नात्र वचसापि समीहितुम्

အရင်းအမြစ်တရားကို သိသူတို့အတွက် ထိုနေရာ၌ မြင်ကွင်းသည် အလွန်ရှင်းလင်းသည်; သို့သော် ဤအရာကို စကားဖြင့်တောင် ဖော်ပြလိုခြင်း မဖြစ်နိုင်—လျှာမရှိသကဲ့သို့။

Verse 80

अहं तु सम्यग्जानामि तव वृत्तमशेषतः / तस्मादलं ते तपसा निष्फलेन भृगूद्वह

အို ဘೃဂုမျိုးရိုး၏ အထွတ်အမြတ်ရေ၊ သင်၏ အပြုအမူအားလုံးကို ကျွန်ုပ်က မှန်ကန်စွာ သိထားသည်; ထို့ကြောင့် အကျိုးမရှိသော ဤတပသ်ကို ရပ်လိုက်ပါ။

Verse 81

सुखमिच्छसि चेत्त्यक्त्वा कायक्लेशकरं तपः / याहि राम त्वमन्यत्र यत्र वा न विदुर्जनाः

သင်သည် ချမ်းသာသုခကို လိုလားပါက ကိုယ်ခန္ဓာကို ပင်ပန်းစေသော တပဿကို စွန့်လွှတ်ပါ; အို ရာမ၊ လူများမသိရာ အခြားနေရာသို့ သွားလော့။