Adhyaya 19

Verse 1

इति श्री ब्रहामाण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे नक्षत्रश्राद्धं नाम अष्टादशो ऽध्यायः // १८// शंयुरुवाच किं स्विद्दत्तं पितॄणां तु तृप्तिदं वदतां वर / किंस्वित्स्याच्चिररात्राय किं वानन्त्याय कल्पते

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမဟာရိရှီ ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပဒ၊ ရှရာဒ္ဓကల్ప၌ “နက္ခတ် ရှရာဒ္ဓ” ဟူသော အဋ္ဌာဒသ အခန်း။ ရှမ်ယူက မေးလေသည်—“အို စကား၌ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ပိတೃတို့ကို တൃပ్తိပေးသော အလှူသည် မည်သည်နည်း? မည်သည်က ရေရှည်အကျိုးပေးသနည်း၊ မည်သည်က အနန္တ အကျိုးသို့ ရောက်စေသနည်း?”

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच हवीषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः / तानि मे शृणु सर्वाणि फलं चैषां यथातथम्

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်—“ရှရာဒ္ဓကల్ప၌ ရှရာဒ္ဓကို သိကျွမ်းသူတို့ သိထားသော ဟဝိစ် (အర్పဏပစ္စည်း) များအားလုံးကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့၊ ထို့ပြင် ထိုအရာတို့၏ အကျိုးကိုလည်း အမှန်အတိုင်း ပြောမည်။”

Verse 3

तिलैर्व्रीहियवैमाषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा / दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन हि पितामहाः

နှမ်း၊ ဆန်၊ ယဝ (ဘားလီ)၊ မာෂ (အူဒ်ဒ်)၊ ရေ၊ နှင့် အမြစ်-အသီးတို့ဖြင့် ရှရာဒ္ဓ၌ လှူဒါန်းပါက ပိတామဟ (ဘိုးဘွားပိတೃ) တို့သည် တစ်လပတ်လုံး ပျော်ရွှင်တೃပ్త ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

मत्स्यैः प्रीणन्ति द्वौ मासौ त्रीन्मासान्हारिणेन तु / शाशेन चतुरो मासान्पञ्च प्रीणाति शाकुनैः

ငါးဖြင့် နှစ်လ၊ သမင်အသားဖြင့် သုံးလ၊ ရှရှ (မြွေ့/မြင်းမို) အသားဖြင့် လေးလ၊ ငှက်အသားဖြင့် ငါးလပတ်လုံး ပိတೃတို့သည် ပျော်ရွှင်တೃပ్త ဖြစ်ကြသည်။

Verse 5

वाराहेण तु षण्मासाञ्छागलं सप्तमासिकम् / अष्टमासिकमित्युक्तं यच्च पार्वतकं भवेत्

ဝရာဟ (တောဝက်) အသားဖြင့် ပိတೃတို့သည် ခြောက်လတိုင်တိုင် ကျေနပ်ကြသည်; ဆိတ်အသားဖြင့် ခုနစ်လ။ ထို့ပြင် ပါရ္ဝတက (တောင်ဒေသ) အသားသည် ရှစ်လကြာ ကျေနပ်စေသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 6

रौरवेण तु प्रीयन्ते नव मासान्पितामहाः / गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी

ရောရဝ အသားဖြင့် ပိတာမဟတို့သည် ကိုးလတိုင်တိုင် ပျော်ရွှင်ကြသည်; ဂဝယ (တောနွား) အသားဖြင့် ဆယ်လကြာ ကျေနပ်မှု ရရှိသည်။

Verse 7

औरभ्रेण च मांसेन मासानेकादशैव तु / श्राद्धे च तृप्तिदं गव्यं पयः संवत्सरं द्विजाः

အောရဘ္ရ အသားဖြင့် ဆယ့်တစ်လကြာ ကျေနပ်မှု ရရှိသည်; ဒွိဇတို့ရေ၊ ရှရာဒ္ဓတွင် နွားနို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တൃप्तစေသည်။

Verse 8

आनन्त्याय भवेत्तद्वत्खड्गमांसं पितृक्षये / पायसं मधुसर्पिर्भ्यां छायायां कुञ्जरस्य च

ပိတೃක්ෂယ အခါ၌ ခဋ္ဍဂ (ကြံ့) အသားလည်း ထိုနည်းတူ အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေးသည်။ ပျားရည်နှင့် ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပာယသ၊ ထို့ပြင် ဆင်အရိပ်အောက်တွင် (ပြုသော ရှရာဒ္ဓ) လည်း ပိတೃတို့ကို တൃप्तစေသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 9

कृष्णच्छागस्य मासेन तृप्तिर्भवति शाश्वती / अत्र गाथाः पितृगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः

ကృష్ణ-ချာဂ (အနက်ရောင် ဆိတ်) အသားဖြင့် အမြဲတမ်း တൃप्तမှု ရရှိသည်။ ဤနေရာ၌ ပိတೃတို့ သီဆိုခဲ့သော ဂါထာများကို ပုရာဏသိပ္ပံပညာရှင်တို့ ကီർത്തနာပြုကြသည်။

Verse 10

तास्ते ऽहं कीर्त्तयिष्यामि यथावत्सन्निबोध मे / अपि नः स कुले यायाद्यो नो दद्यात् त्रयोदशीम्

ထိုအရာများကို ငါသည် မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုဖော်ပြမည်၊ ငါ၏စကားကို လေးစားစွာ နားထောင်လော့။ တရယောဒသီနေ့၌ ငါတို့အား ဒါနမပေးသူသည် ငါတို့မျိုးရိုးတွင် မမွေးဖွားစေချင်။

Verse 11

आजेन सर्वलोहेन वर्षासु च मघासु च / एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत् / गौरीं वाप्युद्वहेद्भार्यां नालं वा वृषमुत्सृजेत्

ဆိတ်နှင့် သတ္တုအမျိုးမျိုးကို ဒါနပြု၍ မိုးရာသီနှင့် မဃာနက္ခတ်ကာလတွင်—သားများစွာကို ဆုတောင်းသင့်သည်; အကြောင်းမူကား သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ဂယာသို့ သွားလျှင် လုံလောက်သည်။ သို့မဟုတ် ဂေါရီကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ဇနီးကို လက်ထပ်၊ သို့မဟုတ် ‘နာလံ’ ဟုခေါ်သော နွားထီးကို လွတ်မြောက်စေ။

Verse 12

शंयुरुवाच गयादीनां फलं तात ब्रूहि मे परिपृच्छतः / दातॄणां चैव यत्पुण्यं निखिलेन प्रवीहि मे

ရှံယုက ပြောသည်—“အဖေတော်၊ ဂယာ စသည့် တီရ္ထများ၏ အကျိုးဖလကို ကျွန်ုပ်မေးမြန်းနေသဖြင့် ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် ဒါနပေးသူတို့၏ ပုဏ္ဏိယကိုလည်း အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပါ။”

Verse 13

बृहस्पतिरुवाच गयायामक्षयं श्राद्धञ्जपहोमतपांसि च / पितृक्षये हि तत्पुत्र तस्मात्तत्राक्षयं स्मृतम्

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်—“သားရေ၊ ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓ၊ ဇပ၊ ဟိုးမ၊ တပ သည် အကုန်လုံး မလျော့မနည်း အကျိုးပေးသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာတွင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ ကလေရှ် ပျောက်ကွယ်သဖြင့် ‘အက္ခယ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။”

Verse 14

पूर्णायामेकविंशं तु गौर्यामुत्पादितः सुतः / महामहांश्च जुहुयादिति तस्य फलं स्मृतम् / फलं वृषस्य वक्ष्यामि गदतो मे निबोधत

ပူර්ဏာမှ မွေးသောသားသည် မျိုးဆက် ၂၁ ဆက်တိုင်အောင် အကျိုးရစေပြီး၊ ဂေါရီမှ မွေးသောသားသည် ‘မဟာမဟ’ စသည့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ဟိုးမကို ပြုလုပ်မည်ဟု ထိုအကျိုးကို ဆိုထားသည်။ ယခု နွားထီးဒါန၏ အကျိုးကို ငါပြောမည်; ငါ၏စကားကို သေချာနားထောင်လော့။

Verse 15

वृषोत्स्रष्टा पुनात्येव दशातीतान्दशावरान्

ဝೃಷိုৎসရ္ဂ (နွားထီးလွှတ်ပူဇော်) ပြုသူသည် အထက်ဘက် ဆယ်မျိုးဆက်နှင့် အောက်ဘက် ဆယ်မျိုးဆက်ကိုပါ သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 16

यत्किञ्चित्स्पृशते तोयमवतीर्णो नदीजले / वृषोत्सर्ग्गत्पितॄणां तु ह्यक्षयं समुदाहृतम्

မြစ်ရေထဲသို့ ဆင်းပြီး ထိတွေ့သမျှ ရေတိုင်းသည် ဝೃಷိုৎসရ္ဂ၏ အကျိုးကြောင့် ပိတೃတို့အတွက် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 17

येनयेन स्पृशेत्तोयं लाङ्गूलादिभिरङ्गशः / सर्वं तदक्षयं तस्य पितॄणां नात्र संशयः

အမြီးစသည့် ကိုယ်အင်္ဂါများဖြင့် ထိတွေ့သမျှ ရေအားလုံးသည် သူ၏ ပိတೃတို့အတွက် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 18

शृङ्गैः खुरैर्वा भूमिं यामुल्लिखत्यनिशं वृषः / मधुकुल्याः पितॄंस्तस्य ह्यक्षयाश्च भवन्ति वै

နွားထီးက ချို သို့မဟုတ် ခြေခွာဖြင့် မပြတ်မနား မြေကို ကုတ်ထုတ်သမျှသည် သူ၏ ပိတೃတို့အတွက် ‘မဓုကူလျာ’ ဟူသော မပျက်မယွင်းသော တೃप्तိ ဖြစ်စေသည်။

Verse 19

सहस्रनल्वमात्रेण तडागेन यथास्रुतिः / तृप्तिस्तु या पितॄणां वै सा वृषेणेह कल्पते

သြတိအဆိုအရ နလ္ဝ တစ်ထောင်အရွယ် ရေကန်က ပိတೃတို့ကို ပေးသော တೃप्तိကဲ့သို့၊ ထိုတೃप्तိသည် ဤနေရာတွင် နွားထီးကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 20

यो ददाति गुडोन्मिश्रतिलानि श्राद्धकर्मणि / मधु वामधुमिश्रं वा सर्वमेवाक्षयं भवेत्

ရှရဒ္ဓကမ္မတွင် သကြားညိုနှင့်ရောထားသော နှမ်းကိုပေးလှူသူ၊ သို့မဟုတ် ပျားရည် သို့မဟုတ် ပျားရည်ရောထားသော ပူဇော်သကာကိုပေးလှူသူ၏ လှူဒါန်းမှုအားလုံးသည် အကုန်မခန်း (အက္ရှယ) ဖြစ်၏။

Verse 21

न ब्राह्मणं परिक्षेत सदा देयं हि मानवैः / दैवेकर्मणि पित्र्ये च श्रूयते वै परीक्षणम्

ဗြာဟ္မဏကို မစမ်းသပ်ပါနှင့်။ လူတို့သည် အမြဲတမ်း ဒါနပေးလှူသင့်သည်။ ဒေဝကမ္မနှင့် ပိတೃကမ္မတွင်သာ စမ်းသပ်ခြင်းကို ကြားရသည်။

Verse 22

सर्ववेदव्रतस्नाताः पङ्क्तीनां पावना द्विजाः / ये च भाषाविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः

ဝေဒအားလုံး၏ ဝရတများတွင် စနာတ်ပြုထားသူတို့သည် စားပွဲတန်းကို သန့်စင်ပေးသော ဒွိဇများဖြစ်ကြသည်။ အချို့သည် ဘာသာဗေဒပညာရှင်များ၊ အချို့သည် ဝျာကရဏ (သဒ္ဒါ) တွင် မျှော်လင့်နေကြသည်။

Verse 23

अधीयते पुराणं वै धर्मशास्त्रमथापि च / त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निः स सौपर्णः षडङ्गवित्

ပုရာဏနှင့် ဓမ္မရှာස්တြကိုလည်း လေ့လာသူ၊ တြိဏာချိကေတ အကျင့်ကို ဆောင်သူ၊ ပဉ္စာဂ္နိ အကျင့်ကို ပြုသူ၊ စောပရ္ဏ သင်္ကေတကို လိုက်နာသူ၊ ဝေဒ၏ ခြောက်အင်္ဂ (ṣaḍaṅga) ကို သိသူဖြစ်သည်။

Verse 24

ब्रह्मदेवसुतश्चैव च्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः / पुण्येषु यश्च तीर्थेषु कृतस्नानः कृतव्रतः

ဗြဟ္မာဒေဝ၏ သားတော်လည်းဖြစ်၍ ချန္ဒောဂ (Chāndoga) ဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံး စာမဂ (Sāmaga) လည်းဖြစ်သည်။ ပုဏ္ဏ တီရ္ထများတွင် သန့်စင်ရေချိုးပြီး ဝရတများကို ပြီးမြောက်စွာ ဆောင်ရွက်သူဖြစ်သည်။

Verse 25

मखेषु ये च सर्वेषु भवन्त्यवभृथाप्लुताः / ये च सत्यव्रता नित्यं स्वधर्मनिरताश्च ये

ယဇ္ဈပွဲအားလုံးတွင် အဝဘෘထသန့်စင်ရေချိုးပြုသူများနှင့် အမြဲတမ်း သစ္စာဝရတကို ထိန်းသိမ်း၍ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူများ။

Verse 26

अक्रोधना लोभपरास्ताञ्छ्राद्धेषु निमन्त्रयेत् / एतेभ्यो दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः

ဒေါသကင်း၍ လောဘကင်းသူတို့ကို ရှရဒ္ဓပွဲတွင် ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထိုသူတို့အား ပေးသော ဒါနသည် မကုန်ခမ်း—သူတို့သည် အတန်းကို သန့်စင်စေသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 27

श्राद्धीया ब्रह्मणा ये तु योगव्रतसुनिष्ठिताः / त्रयो ऽपि पूजितास्तेन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ရှရဒ္ဓအတွက် သင့်တော်သော ဘြာဟ္မဏများသည် ယောဂဝရတ၌ တည်ကြည်လျှင်၊ သူတို့ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ್ವರ သုံးပါးလုံး ပူဇော်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 28

पितृभिः सह लोकाश्च यो ह्येतान्पूजयेन्नरः / पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम्

ပိတೃများနှင့်အတူ ဤလောကများကို ပူဇော်သောသူသည် သန့်ရှင်းမှုတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသန့်ရှင်းမှုနှင့် မင်္ဂလာတို့အနက် အမြင့်ဆုံးမင်္ဂလာကို ရရှိသည်။

Verse 29

प्रथमः सर्वधर्माणां योगधर्मो निगद्यते / अपाङ्क्तेयान्प्रवक्ष्यमि गदतो मे निबोधत

ဓမ္မအားလုံးအနက် ပထမဦးဆုံးဟု ယောဂဓမ္မကို ဆိုကြသည်။ ယခု ငါသည် အပာင်္ကတေယ (မသင့်တော်သူ) များကို ရှင်းပြမည်—ငါ့စကားကို သေချာနားထောင်ကြ။

Verse 30

कितवो मद्यपो यश्च पशुपालो निराकृतः / ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको ह्यापणो वणिजस्तथा

လောင်းကစားသမား၊ အရက်သောက်သူ၊ အပြစ်တင်ခံရသော တိရစ္ဆာန်ထိန်း၊ ရွာသတင်းပို့၊ အတိုးစားသူ၊ ဆိုင်ရှင်နှင့် ကုန်သည်တို့လည်း။

Verse 31

अगार दाही गरदो वृषलो ग्रामयाजकः / काण्डपृष्ठो ऽथ कुण्डाशी मधुपः सोमविक्रयी

အိမ်မီးရှို့သူ၊ အဆိပ်ပေးသူ၊ ယုတ်မာသူ၊ ရွာယဇ်ပူဇော်သူ၊ ကျောမှာအနာရှိသူ၊ ကုဏ္ဍမှစားသူ၊ ပျားရည်သောက်သူ၊ ဆိုမရောင်းသူ။

Verse 32

समुद्रान्तरितो भृत्यः पिशुनः कूटसाक्षिकः / पित्रा विवदमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे

ပင်လယ်ကူးနေထိုင်သော အလုပ်သမား၊ အပြောအဆိုဆိုးသူ၊ လိမ်လည်သက်သေ၊ ဖခင်နှင့်အငြင်းပွားသူ၊ နှင့် အိမ်တွင် အခြားယောက်ျား (ဥပပတိ) ရှိသူ။

Verse 33

अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवति / स्तवकः सूपकारश्च यश्च मित्राणि निन्दति

အပြစ်တင်ခံ/ကျိန်စာခံရသူ၊ ခိုးသူ၊ လက်မှုအလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ချီးမွမ်းကပ်ပါးသူ၊ မီးဖိုချောင်သမား၊ နှင့် မိတ်ဆွေများကို အပြစ်တင်သူ။

Verse 34

काणश्च खञ्जकश्चैव नास्तिको वेदवर्जितः / उन्मत्तो ऽप्यथ षण्ढश्च भ्रूणहा गुरुतल्पगः

မျက်စိတစ်ဖက်ကန်းသူနှင့် ခြေမသန်သူ၊ ဝေဒကိုပယ်သော နာစတိက၊ စိတ်မမှန်သူ၊ သဏ္ဍ၊ သန္ဓေကလေးသတ်သူ၊ နှင့် ဆရာ၏ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံသူ။

Verse 35

भिषग्जीवी प्राशनिकः परस्त्रीं यश्च सेवते / विक्रीणाति च यो ब्रह्मव्रतानि नियमांस्तथा

ဆရာဝန်အလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ အခြားသူ၏ အစာကို စားသုံးသူ၊ သူတစ်ပါး၏ မိန်းမကို ဆက်ဆံသူ၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မဝရတနှင့် စည်းကမ်းများကို ရောင်းဝယ်သူ။

Verse 36

नष्टं स्यान्नास्तिके दत्तं व्रतघ्ने चापवर्जितम् / यच्चवाणिजके दत्तं नेह नामुत्र संभवेत्

နတ်တရားမယုံသူထံ ပေးသော ဒါနသည် ပျက်စီးသွားသည်။ ဝရတဖျက်သူထံ ပေးသော ဒါနလည်း အကျိုးမရှိ။ ကုန်သည်စိတ်ရှိသူထံ ပေးသော ဒါနသည် ဤလောက၌လည်း မဖွား၊ နောက်လောက၌လည်း မဖွား။

Verse 37

निक्षेपहारके चैव कृतघ्ने विदवर्जिते / तथा पाणविके वै च कारुके धर्मवर्जिते

အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ ပညာနှင့် ဓမ္မမရှိသူထံ; ထို့အတူ လောင်းကစားသမားနှင့် ဓမ္မကင်းသော လက်မှုပညာရှင်ထံ (ပေးသော ဒါနလည်း အကျိုးမရှိ)။

Verse 38

क्रीणाति यो ह्यपण्यानि विक्रीणाति प्रशंसति / अन्यत्रास्य समाधानं न वणिकूछ्राद्धमर्हति

မရောင်းဝယ်သင့်သော အရာများကို ဝယ်၊ ရောင်း၊ ချီးမွမ်းသူအတွက် အခြားပြစ်ဖြေမှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ကုန်သည်ဝဏ္ဏ (ဝೈশ্য) ထိုက်သင့်သော ရှရဒ္ဓကို ခံယူရန် မထိုက်တန်။

Verse 39

भस्मनीव हुतं हव्यं दत्तं पौनर्भवे द्विजः / षष्टिं काणः शतं षण्ढः श्वित्री पञ्चशतान्यपि

အို ဒွိဇာ! ပေါနರ್ಭဝ (ပြန်လည်လက်ထပ်သူ) ထံ ပေးသော ဒါနသည် ပြာထဲသို့ ဟောမပူဇာ လောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မျက်စိချို့ယွင်းသူက ၆၀၊ ṣaṇḍha က ၁၀၀၊ śvitrī က ၅၀၀ (ဆ) အကျိုးကိုပင် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 40

पापरोगी सहस्रं वै दातुर्नाशयते फलम् / भ्रश्येद्धि स फलात्तस्मात्प्रदाता यस्तु बालिशः

အပြစ်ရောဂါရှိသူ တစ်ထောင်က ဒါနရှင်၏ ကုသိုလ်ဖလကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒါန၌ မိုက်မဲသော ပေးသူသည် ထိုဖလမှ ကျဆင်းရသည်။

Verse 41

यद्विष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः / सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते यच्च दत्तमसत्कृतम्

ခေါင်းဖုံး၍ စားခြင်း၊ တောင်ဘက်မျက်နှာမူ၍ စားခြင်း၊ ဖိနပ်စီး၍ စားခြင်း၊ နှင့် မလေးစားဘဲ ပေးသော ဒါန—ဤအားလုံးသည် အပြစ်ရှိသည်။

Verse 42

सर्वं तदसुरेद्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् / श्वा चैव ब्रह्महा चैव नावेक्षेत कथञ्चन

ထိုအရာအားလုံးကို ဘြဟ္မာသည် အဆုရအင်္ဒြာအတွက် အပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်하였다။ ခွေးနှင့် ဘြဟ္မဟန္တကကို မည်သို့မျှ မကြည့်သင့်။

Verse 43

तस्मात्परिवृतैर्दद्यात्तिलैश्चान्नं विकीर्य च / राक्षसानां तिलाः प्रोक्ताः शुनां परिवृतास्तथा

ထို့ကြောင့် (ဒါနကို) ဝိုင်းကာပေး၍ နှမ်းဖြူးကာ အစာကို ဖြန့်ဝေသင့်သည်။ နှမ်းသည် ရာක්ෂသတို့အတွက်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဝိုင်းထားသောအရာသည် ခွေးတို့အတွက်ဟုလည်း ဆိုသည်။

Verse 44

दर्शनात्सूकरो हन्ति पक्षवातेन कुक्कुटः / रजस्वलायाः स्पर्शेन क्रुद्धोयश्च प्रयच्छति

ဝက်သည် မြင်ရုံဖြင့် (ကုသိုလ်) ကို ဖျက်တတ်ပြီး၊ ကြက်သည် တောင်ပံလေဖြင့်; ရာသီလာနေသော မိန်းမ၏ ထိတွေ့မှုဖြင့်; ထို့ပြင် ဒေါသဖြင့် ပေးသောသူလည်း (ဖလ) ကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 45

नदीतीरेषु रम्येषु सरित्सु च सरस्सु च / विविक्तेषु च प्रीयन्ते दत्तेनेह पितामहाः

လှပသော မြစ်ကမ်းများ၊ မြစ်များနှင့် ရေကန်များ၊ တိတ်ဆိတ်သော နေရာများတွင်—ဤနေရာ၌ ပေးသော ဒါနကြောင့် ပိတာမဟာ (ဘိုးဘွား) တို့ ပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 46

नासव्यंपातयेज्जानु न युक्तो वाचमीरयेत् / तस्मात्परिवृतेनेह विधिवद्दर्भपाणिना

ဘယ်ဒူးကို မချမိစေ၊ မသင့်လျော်သောအခြေအနေတွင် စကားမပြောစေ; ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဒರ್ಭမြက်ကို လက်တွင်ကိုင်၍ အဝတ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ကာ ကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 47

पित्रोराराधनं कार्यमेवं प्रीणयते पितॄन् / अनुमान्य द्विजान्पूर्वमर्गौं कुर्याद्यथाविधि

ပိတೃတို့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်; ထိုသို့ပြုလျှင် ပိတೃတို့ တృप्तကြသည်။ အရင်ဆုံး ဒွိဇတို့ကို ဂုဏ်ပြု၍ ထို့နောက် ထုံးတမ်းအတိုင်း အර්ဃ്യ ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 48

पितॄणां निर्वपेद्भूमौ सूर्ये वा दर्भसंस्तरे / शुक्लपक्षे च पूर्वाङ्णे श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि

ပိတೃတို့အတွက် မြေပြင်ပေါ်တွင် သို့မဟုတ် နေမင်းရှေ့တွင် ဒರ್ಭခင်းပေါ်၌ ပိဏ္ဍကို နိဗ္ဗာပန ပြုလုပ်ရမည်; ထို့ပြင် သုက္လပက္ခ၏ မနက်ပိုင်းတွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 49

कृष्णपक्षे ऽपरङ्णे तु रौहिणं वै न लङ्घयेत् / एवमेते महात्मानो महायोगा महौजसः

ကృష్ణပက္ခ၏ နေ့လယ်ပြီးနောက်အချိန်တွင် ‘ရောဟိဏ’ (နက္ခတ်/ကာလ) ကို မလွန်ကျူးရ; ဤသို့ပင် သူတို့သည် မဟာတ္မာ၊ မဟာယောဂီ၊ မဟာဩဇာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 50

सदा वै पितरः पूज्याः सं प्राप्तौ देशकालयोः / पितृभक्त्यैव तु नरो योगं प्राप्नोति दुर्ल्लभम्

အချိန်နှင့် နေရာ သင့်တော်လာသော် ပိတရ (ဘိုးဘွား) များကို အမြဲပူဇော်ထိုက်သည်။ ပိတရဘက္တိဖြင့်သာ လူသည် ရခဲသော ယောဂကို ရရှိသည်။

Verse 51

ध्यानेन मोक्षं गच्छेद्धि हित्वा कर्म शुभाशुभम् / यज्ञहेतोस्तदुद्धृत्य मोहयित्वा जगत्तथा

ဓ్యာနဖြင့်သာ ကောင်းမကောင်း ကမ္မကို စွန့်၍ မောက္ခကို ရောက်သည်။ ယဇ్ఞအကြောင်းကြောင့် ထိုအရာကို ထုတ်ယူကာ လောကကိုလည်း ထိုသို့ မောဟစေသည်။

Verse 52

गुहायां निहितं ब्रह्म कश्यपेन महात्मना / अमृतं गुह्यमुद्धृत्य योगे योगविदां वराः

မဟာတ္မာ ကရှျပသည် ဂူအတွင်း၌ ဘြဟ္မန်ကို နိဟိတ်ထား၏။ ယောဂပညာရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးများသည် လျှို့ဝှက်သော အမృతကို ထုတ်ယူ၍ ယောဂ၌ တည်ကြည်ကြသည်။

Verse 53

प्रोक्तः सनत्कुमारेण महातो ब्रह्मणः पदम् / देवानां परमं गुह्यमृषीणां च परायणम्

သနတ်ကူမာရသည် မဟာဘြဟ္မန်၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ဟောကြား하였다။ ၎င်းသည် ဒေဝတို့၏ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်이며 ရှိသီတို့၏ အဆုံးစွန် အားကိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 54

पितृभक्त्या प्रयत्नेन प्राप्य ते तन्मनीषिभिः / पितृभक्तः समासेन पितृपूर्वपरश्च यः

ထို (အဆင့်) ကို ပိတရဘက္တိနှင့် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ပညာရှိများ ရရှိကြသည်။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ပိတရဘက္တ ဆိုသည်မှာ ဘိုးဘွားအရင်နှင့် နောက်ဆက်တို့ကိုလည်း ရိုသေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 55

अयत्नात्प्राप्नुयादेव सर्वमेतन्न संशयः

မကြိုးစားဘဲပင် ဤအရာအားလုံးကို ရနိုင်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 56

बृहस्पतिरुवाच यस्मैश्राद्धानि देयानि यच्च दत्तं महत्फलम् / येषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च गुहासु च

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်—မည်သူထံ သြာဒ္ဓ ပူဇော်ရမည်နှင့် မည်သည့်နေရာတွင် ပေးကမ်းခြင်းက မဟာအကျိုးပေးသည်ကို; ထို့ပြင် မည်သည့် တီර්ഥနှင့် ဂူများတွင် သြာဒ္ဓသည် မပျက်မယွင်း ဖြစ်သည်ကို။

Verse 57

येषु स्वर्गमवाप्नोति तत्ते प्रोक्तं ससंग्रहम् / श्रुत्वेमं श्राद्धकल्पं च न कुर्याद्यस्तु मानवः

ဘယ်အရာများကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရနိုင်သည်ကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောပြီးပြီ; ဤသြာဒ္ဓနည်းလမ်းကို ကြားပြီးလည်း မလုပ်သော လူသည်။

Verse 58

स मज्जेन्नरके घोरे नास्तिकस्तमसावृते / परिवादो न कर्त्तव्यो योगिनां तु विशेषतः

အဲဒီ နာစတိကသည် အမှောင်ဖုံးလွှမ်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကတွင် နစ်မြုပ်မည်; အထူးသဖြင့် ယောဂီများကို မနာလိုမပြောရ။

Verse 59

परिवादात्क्रिमिर्भूत्वा तत्रैव परिवर्त्तते / योगान्परिवदेद्यस्तु ध्यानिनो मोक्षकाङ्क्षिणः

အပြစ်တင်ပြောဆိုမှုကြောင့် သူသည် ပိုးကောင်ဖြစ်ကာ အဲဒီနေရာတွင်ပင် လှည့်လည်နေမည်; သမာဓိထိုင်၍ မောက္ခကို တောင့်တသော ယောဂီများကို အပြစ်တင်သူ။

Verse 60

स गच्छेन्नरकं घोरं श्रोताप्यस्य न संशयः / आवृतं तमसः सर्वं नरकं घोरदर्शनम् / योगीश्वरपरीवादान्न स्वर्गं याति मानवः

ယောဂီမြတ်တို့ကို ကဲ့ရဲ့သောသူနှင့် ထိုစကားကို နားထောင်သောသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုငရဲသည် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ယောဂီတို့ကို ပြစ်မှားပြောဆိုခြင်းကြောင့် လူသည် နတ်ပြည်သို့ မရောက်နိုင်ပေ။

Verse 61

योगेश्वराणामा क्रोशं शृणुयाद्यो यतात्मनाम् / सहि कालं चिरं मज्जेन्नरके नात्र संशयः / कुंभीपाकेषु पच्यन्ते जिह्वाच्छेदे पुनः पुनः

မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သော ယောဂီမြတ်တို့အား ကဲ့ရဲ့သံကို နားထောင်သောသူသည် သံသယမရှိဘဲ ငရဲ၌ ကြာမြင့်စွာ ကျရောက်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကုမ္ဘီပါကငရဲ၌ ချက်ပြုတ်ခံရပြီး လျှာများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်တောက်ခံရလိမ့်မည်။

Verse 62

समुद्रे च यथा लोषटस्तद्बत्सीदन्ति ते नराः / मनसा कर्मणा वाचा द्वेषं योगेषु वर्जयेत् / प्रोत्यानन्तं फलं भुङ्क्त इह वापि न संशयः

မြေခဲသည် သမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ထိုလူတို့သည်လည်း နစ်မြုပ်ကြရ၏။ စိတ်၊ ကိုယ်၊ နှုတ်ဖြင့် ယောဂကျင့်စဉ်အပေါ် အမုန်းပွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ယောဂီတို့ကို နှစ်သက်စေခြင်းဖြင့် ဤဘဝနှင့် နောင်ဘဝတို့၌ အဆုံးမဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်သည်။

Verse 63

न पारगो विन्दति परमात्मनस्त्रिलोकमध्ये चरति स्वकर्ममिः / ऋचो यजुः साम तदङ्गपारगे ऽविकारमेतं ह्यनवाप्य सीदति

စာပေကျမ်းဂန်များကို တတ်မြောက်ရုံမျှဖြင့် ပရမအတ္တမန် (အထွတ်အထိပ်ဝိညာဉ်) ကို မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ကံအလျောက် လောကသုံးပါး၌ ကျင်လည်ရ၏။ ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမ ဗေဒများနှင့် ယင်းတို့၏ အင်္ဂါရပ်များကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော်လည်း ထိုမပြောင်းလဲသော အခြေအနေကို မရရှိပါက ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရ၏။

Verse 64

विकारपारं प्रकृतेश्च पारगस्त्रयीगुणाना त्रिगुणस्य पारगः / यः स्याच्चतुर्विशतितत्त्वपारगः स पारगो नाध्ययनस्य पारगः

ပြောင်းလဲခြင်း၊ ပကတိသဘောတရား (Prakriti) နှင့် ဂုဏ်အင်္ဂါသုံးပါး (Gunas) တို့ကို ကျော်လွန်ပြီး တတ္တဝ (Tattvas) နှစ်ဆယ့်လေးပါးကို ပိုင်နိုင်စွာ သိမြင်သူသည်သာ စစ်မှန်သော ပါရဂူ (Paraga) ဖြစ်သည်။ စာပေလေ့လာမှု ပြီးဆုံးသူ သက်သက်မဟုတ်ပေ။

Verse 65

कृत्स्नं यथावत्समुपैति तत्परस्तथैव भूयः प्रलयत्वमात्मनः / प्रत्याहरेद्योगपथं न यो द्विजो न सर्वपार क्रमपारगोचरः

တတ်ပရဖြစ်သော ဒွိဇသည် အရာအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ရောက်ရှိသကဲ့သို့၊ မိမိအတ္တ၏ ပရလယအခြေအနေကိုလည်း ထပ်မံရောက်ရှိသည်။ ယောဂလမ်း၌ ပရတ္ယာဟာရကို မကျင့်သူသည် အဆင့်အားလုံး၏ အဆုံးတိုင်ရာသို့ မရောက်နိုင်။

Verse 66

वेदस्य वेदितव्यं च वेद्यं विन्दति योगवित् / तं वै वेदविदः प्राहुस्तमाहुर्वेदपारगम्

ယောဂကို သိသူသည် ဝေဒ၏ သိသင့်သောအရာနှင့် သိရမည့်အကြောင်းအရာတို့ကို နှစ်မျိုးလုံး ရရှိသည်။ ထိုသူကို ဝေဒပညာရှင်တို့က ဝေဒဝိဒ် ဟုခေါ်ကြပြီး ဝေဒပါရဂ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 67

वेदं च वेदितव्यं च विदित्वा वै यथास्थितः / एवं वेदविदः प्राहुरन्यं वै वेदपारगम्

ဝေဒနှင့် သိသင့်သောအရာတို့ကို နှစ်မျိုးလုံး သိပြီး မိမိ၏ အမှန်တရားအခြေအနေ၌ တည်မြဲနေသူကို ဝေဒပညာရှင်တို့က ဤသို့ဆို၍ ‘ဝေဒပါရဂ’ ဟုသာမက အခြားတစ်မျိုးသော အမြင့်အဆင့်ရှိသူဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 68

यज्ञान्वेदांस्तथा कामांस्तपांसि विविधानि च / प्राप्नोत्यायुः प्रजाश्चैव पितृभक्तो न सशयः

ယဇ္ဉ၊ ဝေဒ၊ ဆန္ဒများနှင့် အမျိုးမျိုးသော တပဿာတို့၏ အကျိုးကို ပိတೃ (ဘိုးဘွား) ကို ရိုသေသည့်သူ ရရှိသည်။ သူသည် အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် သားသမီးလည်း ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 69

श्रद्धया श्राद्धकल्पं तु यस्त्विमं नियतः पठेत् / सर्वाण्येतानि वाप्नोति तीर्थदानफलानि च

စည်းကမ်းတကျ သဒ္ဓါဖြင့် ဤ ရှရဒ္ဓကల్ప ကို ဖတ်ရွတ်သူသည် ဤအကျိုးများအားလုံးနှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင် ဒါနပြုခြင်း၏ အကျိုးကိုပါ ရရှိသည်။

Verse 70

स पङ्क्तिपावनश्चैव द्विजानामग्रभुग्भवेत् / आश्राव्य च द्विजान्सो ऽथ सर्वकामानवाप्नुयात्

သူသည် ပင်္ကတိ (အတန်း) ကို သန့်စင်ပေးသူဖြစ်၍ ဒွိဇတို့အတွင်း အရှေ့ဆုံးအပိုင်းကို ခံစားခွင့်ရသူ ဖြစ်လာသည်။ ဒွိဇတို့အား ဤသို့ ကြားနာစေပြီးနောက် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 71

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यम न्यांश्च श्रावयेद्द्विजः / अनसूयुर्जितक्रोधो लोभमोहविवर्जितः

ဤကို နေ့စဉ် နားထောင်ပြီး အခြားဒွိဇတို့ကိုလည်း ကြားနာစေသော ဒွိဇသည် မနာလိုမှုကင်း၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး လောဘနှင့် မောဟကင်းစင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 72

तीर्थादीनां फलं प्राप्य दानादीनां च सर्वशः / मोक्षोपायं लभेच्छ्रेष्ठं स्वर्गोपायं न संशयः / इह चापि परा पुष्ठिस्तस्मात्कुर्वीत नित्यशः

သူသည် တီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်းတို့၏ အကျိုးနှင့် ဒါနတို့၏ အကျိုးအားလုံးကို ရရှိသည်။ မောက္ခသို့ ရောက်ရန် အမြင့်မြတ်ဆုံး နည်းလမ်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ သွားရာ နည်းလမ်းကိုလည်း သံသယမရှိ ရရှိသည်။ ဤလောက၌လည်း အထူးကောင်းမွန်သော စည်ပင်မှု ရှိသဖြင့် နေ့စဉ် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 73

इमं विधिं यो हि पठेदतन्द्रितः समाहितः संसदि पर्वसंधिषु / अपत्यभागी च परेण तेजसा दिवौकसां स व्रजते सलोकताम्

ဤနည်းလမ်းကို ပျင်းရိမှုမရှိဘဲ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ၊ အစုအဝေးတွင်နှင့် ပွဲတော်ကာလ အဆက်အဆံအချိန်များ၌ ရွတ်ဖတ်သူသည် အမြင့်မြတ်သော တေဇဖြင့် တောက်ပကာ သားသမီးကံကို ရရှိပြီး ကောင်းကင်နေသူတို့နှင့် ဆလောကတာ (တူညီသော လောက) ကို ရောက်သည်။

Verse 74

येन प्रोक्तस्त्वयं कल्पो नमस्तस्मै स्वयंभुवे / महायोगेश्वरेभ्यश्च सदा च प्रणतो ऽस्म्यहम्

ဤကల్పကို ဟောကြားတော်မူသော စွယ်မ်ဘူအား နမಸ್ಕာရ။ မဟာယောဂေရှ్వరတို့အားလည်း ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။