एवं परमसंबोधात् पञ्चविंशो ऽनुबुद्धवान् अक्षरत्वं निगच्छति त्यक्त्वा क्षरम् अनामयम् //
ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အဓ್ಯಾಯ ၂၄၄၊ ပုဒ် ၄၀) ၏ သန့်ရှင်းသော ဝါကျဖြစ်၍ ဓမ္မနှင့် ဘုရားသဘောတရားကို ဂုဏ်ပြုဖော်ပြသည်။