क्षीणायुः केन भवति कर्मणा भुवि मानवः विपाकं कर्मणां देव वक्तुम् अर्हस्य् अनिन्दित //
ဤသည်မှာ အခန်း ၂၂၄၊ ပုဒ် ၄၁ ဖြစ်သည်။ သံစကရစ်စာသား မပါရှိသဖြင့် သာသနာရေးအဓိပ္ပါယ်ကို တိတိကျကျ မပြန်နိုင်ပါ။