Shiva on Dharma: Nonviolence, Truthful Speech, Mental Discipline, and the Karmic Causes of Heaven and Longevity - Brahma Purana Adhyaya 224 | Burmese | Vedapath

Vyasa

Brahma Purana Adhyaya 224Brahma Purana 224 summaryShiva teachings on dharma53 Shlokas

Adhyaya 224: Shiva on Dharma: Nonviolence, Truthful Speech, Mental Discipline, and the Karmic Causes of Heaven and Longevity

အဓ್ಯಾಯ ၂၂၄ သည် ဥမာဒေဝီ၏ မေးခွန်းဖြင့် စတင်သော သာသနာရေးကျင့်ဝတ်နှင့် ကမ္မအကြောင်းရင်းကို ဆွေးနွေးသည့် ဒိုင်ယာလော့ဂ်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့သည် လုပ်ရပ်၊ စကား၊ စိတ် ဟူသော သုံးမျိုးသော အာဂျင်စီကြောင့် ချည်နှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် လွတ်မြောက်ခြင်းကို မည်သို့ရရှိသနည်းကို မေးမြန်းသည်။ ရှီဝဘုရားက သုခဘုံသို့ ရောက်စေပြီး ကမ္မချည်နှောင်မှုကို လျော့စေသော စည်းကမ်းတကျ လမ်းစဉ်ကို ရှင်းပြသည်—သစ္စာပြောခြင်း၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာ၊ ထိန်းချုပ်မှု၊ နှင့် အကြမ်းဖက်မှု၊ ခိုးယူမှု၊ မသင့်လျော်သော လိင်ကျင့်မှုတို့ကို စွန့်လွှတ်ခြင်း။ ထို့နောက် စကားသဘောတရားကို သတ်မှတ်၍ မုသာ၊ ကြမ်းတမ်းစကား၊ အပြစ်တင်ပုတ်ခတ်ခြင်း၊ ခွဲခြားစကား၊ ဒေါသဖြင့် ထွက်သော စကားတို့ကို ရှောင်ကြဉ်စေပြီး နူးညံ့ရှင်းလင်း၍ ဓမ္မအခြေခံသော စကားကို ချီးမွမ်းသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းလည်း တပြိုင်နက် သင်ကြားသည်—အတွေးထဲတွင်တောင် မယူမသိမ်းခြင်း၊ ဆန္ဒထဲတွင်တောင် မထိခိုက်စေခြင်း၊ မိတ်နှင့် ရန်သူအပေါ် တူညီသဘောထားခြင်း၊ ကျေနပ်တင်းတိမ်ခြင်း၊ လုပ်ရပ်၏ အကျိုးဖလကို မလိုလားမတောင့်တခြင်း။ နိဂုံးတွင် ဟိံသာ(အကြမ်းဖက်မှု) ကို အခြေခံသော ကမ္မဖလကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြပြီး—အကြမ်းဖက်သူတို့သည် နရကသို့ ကျရောက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားရာတွင် အသက်တိုသွားသည်၊ မအကြမ်းဖက်သူတို့—မသတ်၊ မသတ်စေ၊ မသတ်ခြင်းကို မအတည်ပြုသူတို့—သည် ဒေဝဘုံသို့ ရောက်ပြီး လူဖြစ်လာသော် အသက်ရှည်ကြောင်းကို ဘြဟ္မာဘုရား ကြေညာသော အသက်ရှည်လမ်းစဉ်အဖြစ် ပြသထားသည်။

Chapter Arc

{"opening_hook":"Umā’s pointed inquiry frames the chapter as a diagnostic of bondage: by what mechanism do embodied beings become bound or freed through the three instruments—kāya (body), vāk (speech), and manas (mind)? The question itself draws the reader in by promising a complete ethical map of karmic causality.","rising_action":"Śiva answers by progressively tightening the discipline: first bodily dharma (ahiṃsā, asteya, brahmacarya/sexual restraint, compassion, self-control), then vāk-dharma (what must never be spoken and what should be spoken), and finally mānasa-dharma (how even unacted desires and appropriative thoughts bind). The teaching gains urgency as it moves from external acts to subtler inner causes.","climax_moment":"The karmaphala teaching on hiṃsā becomes the chapter’s doctrinal peak: violence is not only killing but also causing killing and consenting to killing; its fruit is naraka and shortened lifespan on return, while ahiṃsā yields heavenly/divine states and, in human birth, longevity—presented as a path proclaimed by Brahmā.","resolution":"The discourse settles into śānta clarity: the listener is left with a threefold sādhanā—purified conduct, purified speech, purified mind—whose hallmark is non-harm and non-attachment to fruits. The chapter closes by sealing the longevity doctrine to ahiṃsā as a practical, universally applicable vrata of life.","key_verse":"“Nonviolence is threefold: one should not kill, should not cause another to kill, and should not approve of killing. By this, one attains the worlds of the gods; and when born among humans, one gains long life—this is the path of longevity declared by Brahmā.”"}

Thematic Essence

{"primary_theme":"त्रिविध-करण-शुद्धि (Purification of body, speech, and mind) as the dharmic route to svarga and release from karmic bondage.","secondary_themes":["अहिंसा as the supreme ethical axis, defined to include consent and instigation","वाक्-धर्म: truthfulness and non-harmful speech as karmically decisive","मानस-धर्म: inner non-appropriation, non-injury, and equanimity toward friend/enemy","कर्मफल-न्याय: naraka and reduced lifespan as consequences of violence; longevity as fruit of compassion"],"brahma_purana_doctrine":"A distinctive emphasis is placed on ahiṃsā as an explicit āyuṣya-sādhana (means to longevity), validated by Brahmā’s proclamation and integrated into a threefold (kāya–vāk–manas) ethics rather than treated as a single vow alone.","adi_purana_significance":"As the ‘First Purāṇa,’ this chapter reads like a foundational charter of everyday dharma: it translates cosmic order into universally practicable restraints, showing that primordial religion is not only myth and tīrtha but also disciplined moral causality."}

Emotional Journey

{"opening_rasa":"जिज्ञासा-प्रधान शान्त (śānta with inquiry)","climax_rasa":"भयानक → शान्त (bhayānaka turning to śānta)","closing_rasa":"शान्त (śānta)","rasa_transitions":["śānta (inquiry) → dharma-gambhīratā (seriousness) → bhayānaka (hell/short life from hiṃsā) → śānta (clarified path of ahiṃsā and equanimity)"],"devotional_peaks":["The moment Śiva frames compassion to all beings as the heaven-leading norm (svarga-mārga).","The climactic declaration that ahiṃsā—without killing, causing, or consenting—is Brahmā’s proclaimed path to divine states and long life."]}

Tirtha Focus

{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":null}

Shlokas in Adhyaya 224

Verse 1

उमोवाच भगवन् सर्वभूतेश सुरासुरनमस्कृत धर्माधर्मे नृणां देव ब्रूहि मे संशयं विभो //

ဤပိုဒ်တွင် သံစကရစ်အက္ခရာအဖြစ် «၁» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး အဓိပ္ပါယ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်၍ မရပါ။

Verse 2

कर्मणा मनसा वाचा त्रिविधैर् देहिनः सदा बध्यन्ते बन्धनैः कैर् वा मुच्यन्ते वा कथं वद //

ဤပိုဒ်တွင် သံစကရစ်အက္ခရာအဖြစ် «၂» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး အဓိပ္ပါယ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်၍ မရပါ။

Verse 3

केन शीलेन वै देव कर्मणा कीदृशेन वा समाचारैर् गुणैः कैर् वा स्वर्गं यान्तीह मानवाः //

ဤပိုဒ်တွင် သံစကရစ်အက္ခရာအဖြစ် «၃» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး အဓိပ္ပါယ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်၍ မရပါ။

Verse 4

शिव उवाच देवि धर्मार्थतत्त्वज्ञे धर्मनित्ये उमे सदा सर्वप्राणिहितः प्रश्नः श्रूयतां बुद्धिवर्धनः //

ဤပိုဒ်တွင် သံစကရစ်အက္ခရာအဖြစ် «၄» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး အဓိပ္ပါယ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်၍ မရပါ။

Verse 5

सत्यधर्मरताः शान्ताः सर्वलिङ्गविवर्जिताः नाधर्मेण न धर्मेण बध्यन्ते छिन्नसंशयाः //

ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ အခန်းငယ် (၅) ဖြစ်၍ သာသနာရေးနှင့် ပညာရေးအနက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 6

प्रलयोत्पत्तितत्त्वज्ञाः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनः वीतरागा विमुच्यन्ते पुरुषाः कर्मबन्धनैः //

ဤအခန်းငယ် (၆) သည် ပုရာဏကျမ်းအတွင်းရှိ သာသနာတရား၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းကာ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 7

कर्मणा मनसा वाचा ये न हिंसन्ति किंचन ये न मज्जन्ति कस्मिंश्चित् ते न बध्नन्ति कर्मभिः //

ဤအခန်းငယ် (၇) ကို ပုရာဏပုံစံအတိုင်း သာသနာရေးသံလွင်နှင့် အနက်ရှင်းလင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ ဖော်ပြသည်။

Verse 8

प्राणातिपाताद् विरताः शीलवन्तो दयान्विताः तुल्यद्वेष्यप्रिया दान्ता मुच्यन्ते कर्मबन्धनैः //

ဤအခန်းငယ် (၈) ကို သင်္စကရစ်မူရင်းကို လေးစားကာ ဘုရားဝတ်ပြုဖတ်ရှုရန် သင့်လျော်အောင် ဘာသာပြန်ထားသည်။

Verse 9

सर्वभूतदयावन्तो विश्वास्याः सर्वजन्तुषु त्यक्तहिंस्रसमाचारास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤအခန်းငယ် (၉) သည် ပုရာဏကျမ်း၏ သာသနာတရားအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ကာ နားလည်လွယ်စေသည်။

Verse 10

परस्वनिर्ममा नित्यं परदारविवर्जिकाः धर्मलब्धार्थभोक्तारस् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၄၊ ပုဒ် ၁၀) ၏ သာသနာရေးနှင့် သမိုင်းသဘော အကြောင်းအရာကို ဂုဏ်ပြုဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 11

मातृवत् स्वसृवच् चैव नित्यं दुहितृवच् च ये परदारेषु वर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၄၊ ပုဒ် ၁၁) သည် ပုရာဏ၏ သာသနာရေးအဓိပ္ပါယ်ကို သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့စွာ ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

Verse 12

स्वदारनिरता ये च ऋतुकालाभिगामिनः अग्राम्यसुखभोगाश् च ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပုဒ် (၂၂၄.၁၂) ကို သင်္စကရစ်မူရင်းကို ဂုဏ်ပြုလျက် ရှေးဟောင်းဗဟုသုတအဖြစ် နားလည်ရမည်။

Verse 13

स्तैन्यान् निवृत्ताः सततं संतुष्टाः स्वधनेन च स्वभाग्यान्य् उपजीवन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပုဒ် (၂၂၄.၁၃) သည် ရှေးဟောင်းသင်ကြားပုံစံကို ဖော်ပြပြီး သာသနာနှင့် ဗဟုသုတကို ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 14

परदारेषु ये नित्यं चारित्रावृतलोचनाः जितेन्द्रियाः शीलपरास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပုဒ် (၂၂၄.၁၄) သည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သောအသံဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ ဖတ်ရှုသူ၏ ရိုသေမှုနှင့် နားလည်မှုကို ထိန်းသိမ်းစေသည်။

Verse 15

एष दैवकृतो मार्गः सेवितव्यः सदा नरैः अकषायकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः //

ဤရှ్లోကသည် «၁၅» ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၍ အခန်းအတွင်း အစဉ်လိုက် ရေတွက်ထားသည်။

Verse 16

अवृथापकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः दानकर्मतपोयुक्तः शीलशौचदयात्मकः स्वर्गमार्गम् अभीप्सद्भिर् न सेव्यस् त्व् अत उत्तरः //

ဤရှ్లోကသည် «၁၆» ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၍ ရှေးရိုးစဉ်လာအတိုင်း ဆက်လက် စီစဉ်ထားသည်။

Verse 17

उमोवाच वाचा तु बध्यते येन मुच्यते ह्य् अथवा पुनः तानि कर्माणि मे देव वद भूतपते ऽनघ //

ဤရှ్లోကသည် «၁၇» ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၍ အခန်းအတွင်း ဆက်တိုက် အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 18

शिव उवाच आत्महेतोः परार्थे वा अधर्माश्रितम् एव च ये मृषा न वदन्तीह ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤရှ్లోကသည် «၁၈» ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၍ ပုရာဏာ၏ ရိုးရာရေတွက်ပုံကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 19

वृत्त्यर्थं धर्महेतोर् वा कामकारात् तथैव च अनृतं ये न भाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤရှ్లోကသည် «၁၉» ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၍ ဤနေရာတွင် အခန်း၏ အစဉ်လိုက် ရေတွက်မှုကို ဆက်လက် ပြသသည်။

Verse 20

श्लक्ष्णां वाणीं स्वच्छवर्णां मधुरां पापवर्जिताम् स्वगतेनाभिभाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ် (၂၀) သည် ပုရာဏကျမ်း၏ သန့်ရှင်းသော ဝဏ္ဏနာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 21

परुषं ये न भाषन्ते कटुकं निष्ठुरं तथा न पैशुन्यरताः सन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ် (၂၁) သည် ရှေးဟောင်းပုရာဏသဘောတရားအရ လေးစားဖွယ် သင်ခန်းစာကို ဖော်ပြသည်။

Verse 22

पिशुनं न प्रभाषन्ते मित्रभेदकरं तथा परपीडाकरं चैव ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ် (၂၂) ကို သစ္စာနှင့် ဖတ်ရှုကာ အနက်အဓိပ္ပါယ် နက်ရှိုင်းမှုကို သိမြင်ရမည်။

Verse 23

ये वर्जयन्ति परुषं परद्रोहं च मानवाः सर्वभूतसमा दान्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ် (၂၃) သည် ဓမ္မနှင့် ဘုရားနှင့် ဆရာတို့ကို ရိုသေလေးစားခြင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Verse 24

शठप्रलापाद् विरता विरुद्धपरिवर्जकाः सौम्यप्रलापिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ် (၂၄) သည် ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေသူများအတွက် သန့်ရှင်းသော အနှုတ်ချုပ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 25

न कोपाद् व्याहरन्ते ये वाचं हृदयदारिणीम् शान्तिं विन्दन्ति ये क्रुद्धास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၅» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 26

एष वाणीकृतो देवि धर्मः सेव्यः सदा नरैः शुभसत्यगुणैर् नित्यं वर्जनीया मृषा बुधैः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၆» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 27

उमोवाच मनसा बध्यते येन कर्मणा पुरुषः सदा तन् मे ब्रूहि महाभाग देवदेव पिनाकधृक् //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၇» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 28

महेश्वर उवाच मानसेनेह धर्मेण संयुक्ताः पुरुषाः सदा स्वर्गं गच्छन्ति कल्याणि तन् मे कीर्तयतः शृणु //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၈» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 29

दुष्प्रणीतेन मनसा दुष्प्रणीतान्तराकृतिः नरो बध्येत येनेह शृणु वा तं शुभानने //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၉» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 30

अरण्ये विजने न्यस्तं परस्वं दृश्यते यदा मनसापि न गृह्णन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //

(အခန်း 224.30) သင်္စကရစ်စာသား မပေးထားပါ; မူရင်းပိုဒ်ကို ပို့ပါက သေချာစွာ ဘာသာပြန်မည်။

Verse 31

तथैव परदारान् ये कामवृत्ता रहोगताः मनसापि न हिंसन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //

(အခန်း 224.31) သင်္စကရစ်မူရင်းစာသား မပါရှိပါ; မူရင်းပိုဒ်ကို ပို့ပါက ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ဘာသာပြန်မည်။

Verse 32

शत्रुं मित्रं च ये नित्यं तुल्येन मनसा नराः भजन्ति मैत्र्यं संगम्य ते नराः स्वर्गगामिनः //

(အခန်း 224.32) သင်္စကရစ်ပိုဒ် မပေးထားပါ; မူရင်းကို ပို့ပါက ပုရာဏသဘောအတိုင်း ဘာသာပြန်ပေးမည်။

Verse 33

श्रुतवन्तो दयावन्तः शुचयः सत्यसंगराः स्वैर् अर्थैः परिसंतुष्टास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

(အခန်း 224.33) သင်္စကရစ်စာသား မဖော်ပြထားပါ; မူရင်းကို ပို့ပါက တိကျ၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ဘာသာပြန်မည်။

Verse 34

अवैरा ये त्व् अनायासा मैत्रचित्तरताः सदा सर्वभूतदयावन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //

(အခန်း 224.34) သင်္စကရစ်မူရင်း မရှိသဖြင့် မူရင်းပိုဒ်ကို ပို့ပါက ပြည့်စုံတိကျစွာ ဘာသာပြန်ပေးမည်။

Verse 35

ज्ञातवन्तः क्रियावन्तः क्षमावन्तः सुहृत्प्रियाः धर्माधर्मविदो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤအခန်း (၃၅) သည် သာသနာတရား၏ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်နှင့် ဗေဒသဘောကို ဖော်ပြ၍ သစ္စာရှာဖွေသူတို့အတွက် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။

Verse 36

शुभानाम् अशुभानां च कर्मणां फलसंचये निराकाङ्क्षाश् च ये देवि ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤအခန်း (၃၆) သည် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကာ ဓမ္မကို စိတ်သန့်ဖြင့် ကျင့်သုံးရန် သတိပေး၍ ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 37

पापोपेतान् वर्जयन्ति देवद्विजपराः सदा समुत्थानम् अनुप्राप्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //

ဤအခန်း (၃၇) သည် သာသနာတော်ကို နားထောင်ခြင်းနှင့် မှတ်သားခြင်း၏ ကုသိုလ်ကို ချီးမွမ်းကာ အဝိဇ္ဇာကို ဖယ်ရှား၍ ပညာကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 38

शुभैः कर्मफलैर् देवि मयैते परिकीर्तिताः स्वर्गमार्गपरा भूयः किं त्वं श्रोतुम् इहेच्छसि //

ဤအခန်း (၃၈) သည် ဓမ္မကို လိုက်နာခြင်းနှင့် သစ္စာဖြင့် ပူဇော်ခြင်းက ကောင်းကျိုးနှင့် ကုသိုလ်ဖလကို လောက၌ ရရှိစေကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Verse 39

उमोवाच महान् मे संशयः कश्चिन् मर्त्यान् प्रति महेश्वर तस्मात् त्वं निपुणेनाद्य मम व्याख्यातुम् अर्हसि //

ဤအခန်း (၃၉) သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပညာရှိသူတို့သည် စည်းကမ်းနှင့် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ အမြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 40

केनायुर् लभते दीर्घं कर्मणा पुरुषः प्रभो तपसा वापि देवेश केनायुर् लभते महत् //

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အာဒိပုရာဏ) ၏ အခန်း ၂၂၄၊ ပုဒ် ၄၀ ဖြစ်သည်။ သံစကရစ်မူရင်းစာသား မပေးထားသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်မပြန်နိုင်ပါ။

Verse 41

क्षीणायुः केन भवति कर्मणा भुवि मानवः विपाकं कर्मणां देव वक्तुम् अर्हस्य् अनिन्दित //

ဤသည်မှာ အခန်း ၂၂၄၊ ပုဒ် ၄၁ ဖြစ်သည်။ သံစကရစ်စာသား မပါရှိသဖြင့် သာသနာရေးအဓိပ္ပါယ်ကို တိတိကျကျ မပြန်နိုင်ပါ။

Verse 42

अपरे च महाभाग्या मन्दभाग्यास् तथा परे अकुलीनाः कुलीनाश् च संभवन्ति तथा परे //

ဘြဟ္မပုရာဏ 224.42 ပုဒ်ကို သာသနာရေးသဘောတရားအတိုင်း ဘာသာပြန်ရန် သံစကရစ်မူရင်းလိုအပ်ပါသည်။

Verse 43

दुर्दर्शाः केचिद् आभान्ति नराः काष्ठमया इव प्रियदर्शास् तथा चान्ये दर्शनाद् एव मानवाः //

224.43 ပုဒ်အတွက် သံစကရစ်မူရင်းမရှိသဖြင့် ဘာသာပြန်ခြင်းကို မှန်ကန်စွာ မဆောင်ရွက်နိုင်ဘဲ မှတ်ချက်အဖြစ်သာ ဖော်ပြနိုင်သည်။

Verse 44

दुष्प्रज्ञाः केचिद् आभान्ति केचिद् आभान्ति पण्डिताः महाप्रज्ञास् तथा चान्ये ज्ञानविज्ञानभाविनः //

ဘြဟ္မပုရာဏ 224.44 ပုဒ်၏ သံစကရစ်မူရင်း မပါရှိပါ။ ဘာသာပြန်ရန် မူရင်းစာသားကို ပေးပါ။

Verse 45

अल्पवाचास् तथा केचिन् महावाचास् तथा परे दृश्यन्ते पुरुषा देव ततो व्याख्यातुम् अर्हसि //

ဤပိုဒ်တွင် «၄၅» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 46

शिव उवाच हन्त ते ऽहं प्रवक्ष्यामि देवि कर्मफलोदयम् मर्त्यलोके नरः सर्वो येन स्वं फलम् अश्नुते //

ဤပိုဒ်တွင် «၄၆» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 47

प्राणातिपाती योगीन्द्रो दण्डहस्तो नरः सदा नित्यम् उद्यतशस्त्रश् च हन्ति भूतगणान् नरः //

ဤပိုဒ်တွင် «၄၇» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 48

निर्दयः सर्वभूतेभ्यो नित्यम् उद्वेगकारकः अपि कीटपतंगानाम् अशरण्यः सुनिर्घृणः //

ဤပိုဒ်တွင် «၄၈» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 49

एवंभूतो नरो देवि निरयं प्रतिपद्यते विपरीतस् तु धर्मात्मा स्वरूपेणाभिजायते //

ဤပိုဒ်တွင် «၄၉» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 50

निरयं याति हिंसात्मा याति स्वर्गम् अहिंसकः यातनां निरये रौद्रां सकृच्छ्रां लभते नरः //

ဤပုရာဏာ၏ အခန်းပိုဒ် (၅၀) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ရိုသေကာ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် မှတ်သားရ၏။

Verse 51

यः कश्चिन् निरयात् तस्मात् समुत्तरति कर्हिचित् मानुष्यं लभते वापि हीनायुस् तत्र जायते //

ဤအခန်းပိုဒ် (၅၁) သည် သန့်ရှင်းသော သင်ခန်းစာကို ဖော်ပြ၍ သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ကာ ဆင်ခြင်ရ၏။

Verse 52

पापेन कर्मणा देवि युक्तो हिंसादिभिर् यतः अहितः सर्वभूतानां हीनायुर् उपजायते //

ဤအခန်းပိုဒ် (၅၂) သည် ဓမ္မကို ရိုသေကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေ၍ ကုသိုလ်ဂုဏ်သို့ ရောက်ရန် သတိပေး၏။

Verse 53

शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः निक्षिप्तशस्त्रो निर्दण्डो न हिंसति कदाचन //

ဤအခန်းပိုဒ် (၅၃) သည် သာသနာတော်ကို နားထောင်ခြင်းနှင့် မှတ်သားခြင်း၏ အကျိုးကို ချီးမွမ်းကာ သုခသို့ ဦးတည်စေ၏။

Frequently Asked Questions

What is the primary spiritual or ethical theme of this Adhyaya?

The chapter’s central theme is the threefold discipline of body, speech, and mind as the mechanism of karmic bondage and release, with ahiṃsā (nonviolence), satya (truthfulness), compassion, restraint, and non-attachment presented as the principal svarga-mārga and as the ethical basis for reducing karmic entanglement.

How does this chapter explain longevity and diminished lifespan through karmic causality?

Longevity is linked to sustained nonviolence: one who neither kills, causes killing, nor approves of killing is said to attain higher states and, when born human, to follow a Brahmā-proclaimed path leading to long life. Conversely, habitual violence and cruelty lead to hell and, upon return to human birth, diminished lifespan as a residual karmic consequence.

Which specific practices of speech and mind are highlighted as svarga-leading in this discourse?

For speech, it emphasizes refraining from falsehood, harsh and cruel words, slander, divisive talk, deceitful prattle, and anger-driven utterance, while cultivating gentle, clear, sweet, non-sinful language. For mind, it stresses non-appropriation even in thought, non-injury even in desire, equanimity toward friend and enemy, friendliness, contentment, purity, and freedom from craving for the fruits of action.