क्रान्तौ विष्णुर् बले शक्रः कोष्ठे ऽग्निर् भोक्तुम् इच्छति कर्णयोः प्रदिशः श्रोत्रे जिह्वायां वाक् सरस्वती //
ဤပုဒ် (နံပါတ် ၉) သည် ဓမ္မကို ကောင်းမြတ်မှုနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၏ အခြေခံအဖြစ် ချီးမြှောက်ကာ အဆုံးသတ်ထားသည်။