गम्भीरां चातिगम्भीराम् उभे ये गर्विते तदा ते ऊचतुर् उभे देवं सहस्राक्षं पुरंदरम् //
ဤသည်မှာ ပုရာဏတော်၏ အစဉ်အလာတွင် ဘုရားဝచနအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသော သန့်ရှင်းသော ပုဒ် (၁၁) ဖြစ်သည်။