Adhyaya 18

Verse 1

श्रीशुक उवाच पृश्निस्तु पत्नी सवितु: सावित्रीं व्याहृतिं त्रयीम् । अग्निहोत्रं पशुं सोमं चातुर्मास्यं महामखान् ॥ १ ॥

သီရိရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်တော်မူသည်—ဆဝိတာ၏ ဇနီး ပೃရှ္နီ သည် သာဝိတြီ၊ ဗျာဟൃတိ၊ တရယီ ဟူသော သမီးသုံးဦးနှင့် အဂ္နိဟောတြ၊ ပရှု၊ ဆိုမ၊ ခာတုర్మာသျ၊ မဟာယဇ్ఞ ဟူသော သားများကို မွေးဖွား하였다။

Verse 2

सिद्धिर्भगस्य भार्याङ्ग महिमानं विभुं प्रभुम् । आशिषं च वरारोहां कन्यां प्रासूत सुव्रताम् ॥ २ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဘဂ၏ ဇနီး စိဒ္ဓိ သည် မဟိမာ၊ ဝိဘု၊ ပရဘု ဟူသော သားသုံးဦးနှင့် အလွန်လှပသော အာရှီ(အာရှိෂ) ဟူသော သမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွား하였다။

Verse 3

धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥

ဓာတာတွင် ကုဟူး၊ စိနီဝါလီ၊ ရာကာ၊ အနုမတိ ဟူသော ဇနီးလေးဦးရှိ၍ သူတို့မှ အစဉ်လိုက် စာယံ၊ ဒർശ၊ ပရာတಃ၊ ပူර්ဏမာသ ဟူသော သားများ မွေးဖွား하였다။ ထို့နောက် ဝိဓာတာသည် ကရိယာ၏ ဗိုက်တွင် ပုရီးષျ ဟူသော မီးနတ်ငါးပါးကို မွေးဖွားစေ하였다။ ဝရုဏ၏ ဇနီးမှာ ချර්ෂဏီ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ဗိုက်တွင် ဘြဟ္မာ၏ သား ဘൃဂု သည် ပြန်လည် မွေးဖွား하였다။

Verse 4

धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥

ဓာတာတွင် ကုဟူး၊ စိနီဝါလီ၊ ရာကာ၊ အနုမတိ ဟူသော ဇနီးလေးဦးရှိ၍ သူတို့မှ အစဉ်လိုက် စာယံ၊ ဒർശ၊ ပရာတः၊ ပူර්ဏမာသ ဟူသော သားများ မွေးဖွား하였다။ ထို့နောက် ဝိဓာတာသည် ကရိယာ၏ ဗိုက်တွင် ပုရီးષျ ဟူသော မီးနတ်ငါးပါးကို မွေးဖွားစေ하였다။ ဝရုဏ၏ ဇနီးမှာ ချර්ෂဏီ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ဗိုက်တွင် ဘြဟ္မာ၏ သား ဘൃဂု သည် ပြန်လည် မွေးဖွား하였다။

Verse 5

वाल्मीकिश्च महायोगी वल्मीकादभवत्किल । अगस्त्यश्च वसिष्ठश्च मित्रावरुणयोऋर्षी ॥ ५ ॥

ဝရုဏ၏ ရေတစ် (သုက်) ကြောင့် မဟာယောဂီ ဝါလ္မီကိ သည် ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) မှ မွေးဖွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဘൃဂုနှင့် ဝါလ္မီကိ သည် ဝရုဏ၏ သီးသန့်သားများ ဖြစ်ပြီး၊ အဂஸ္တျနှင့် ဝသိဋ္ဌ သည် မိတ္တရ-ဝရုဏ နှစ်ပါး၏ ပူးတွဲသား ဥရှီများ ဖြစ်သည်။

Verse 6

रेत: सिषिचतु: कुम्भे उर्वश्या: सन्निधौ द्रुतम् । रेवत्यां मित्र उत्सर्गमरिष्टं पिप्पलं व्यधात् ॥ ६ ॥

ဥရဝရှီကို မြင်သောအခါ မိတ္တရနှင့် ဝရုဏတို့သည် ချက်ချင်း မြေခွက် (ကುಂಬ္ဘ) ထဲသို့ ရေတစ်ကို စီးချ၍ သိမ်းဆည်းကြသည်။ နောက်တွင် ထိုခွက်မှ အဂஸ္တျနှင့် ဝသိဋ္ဌ ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး၊ မိတ္တရသည် ဇနီး ရေဝတီ၏ ဝမ်းတွင် ဥတ္စရ္ဂ၊ အရိဋ္ဌ၊ ပိပ္ပလ ဟူသော သားသုံးယောက်ကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 7

पौलोम्यामिन्द्र आधत्त त्रीन् पुत्रानिति न: श्रुतम् । जयन्तमृषभं तात तृतीयं मीढुषं प्रभु: ॥ ७ ॥

အို မင်းကြီး ပရိက္ခစ်၊ ပေါလောမီ၏ ဝမ်းတွင် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာသည် သားသုံးယောက်ကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်—ဇယန္တ၊ ရ႑္ဍဘ (ဋ္ဋ)၊ နှင့် တတိယ မီဍ္ဍုရှ။

Verse 8

उरुक्रमस्य देवस्य मायावामनरूपिण: । कीर्तौ पत्‍न्‍यां बृहच्छ्‌लोकस्तस्यासन् सौभगादय: ॥ ८ ॥

အမျိုးမျိုးသော အာနုဘော်ရှိသည့် ဒေဝ အုရုက్రమသည် မိမိ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ဝါမန (အတို) ရုပ်ကို ခံယူ၍ ပေါ်ထွန်း하였다။ ကီရ္တိ ဟူသော ဇနီး၏ ဝမ်းတွင် ဘృဟတ္ၡ္လိုက ဟူသော သားတစ်ယောက် မွေးဖွားပြီး၊ ထိုသား၌ စောဘဂ စသည့် သားများ များစွာ ရှိ하였다။

Verse 9

तत्कर्मगुणवीर्याणि काश्यपस्य महात्मन: । पश्चाद्वक्ष्यामहेऽदित्यां यथैवावततार ह ॥ ९ ॥

နောက်ပိုင်းတွင် (သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ် အဋ္ဌမ စကန္ဓ၌) မဟာတ္မာ ကശ്യပ၏ သားအဖြစ် အဒိတိ၏ ဝမ်းမှ အုရုက్రమ ဝါမနဒေဝ အဖြစ် မည်သို့ အဝတားခဲ့သည်၊ သုံးခြေလှမ်းဖြင့် လောကသုံးပါးကို မည်သို့ ဖုံးလွှမ်းခဲ့သည်၊ ထို့ပြင် သူ၏ အလွန်ထူးကဲသော ကర్మ၊ ဂုဏ်နှင့် အာနုဘော်တို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်းလင်းမည်။

Verse 10

अथ कश्यपदायादान् दैतेयान् कीर्तयामि ते । यत्र भागवत: श्रीमान् प्रह्रादो बलिरेव च ॥ १० ॥

ယခု ကശ്യပမှ ဆင်းသက်သော်လည်း ဒိတီ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွား၍ ဒိုင်တျယ ဖြစ်လာသော သားများကို ငါဖော်ပြမည်; ဤမျိုးရိုးတွင် ဘဂဝန်ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ပရဟ္လာဒနှင့် ဘလီ မဟာရာဇာ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 11

दितेर्द्वावेव दायादौ दैत्यदानववन्दितौ । हिरण्यकशिपुर्नाम हिरण्याक्षश्च कीर्तितौ ॥ ११ ॥

ဒိတီ၏ ဝမ်းမှ ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားလာသော သားနှစ်ဦးမှာ ဟိရဏျကသိပု နှင့် ဟိရဏျာක්ෂ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အင်အားကြီး၍ ဒိုင်တျယနှင့် ဒာနဝတို့က ပူဇော်ကြသည်။

Verse 12

हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥

ဟိရဏျကသိပု၏ ဇနီးမှာ ကယာဓု ဟုခေါ်သော ဒာနဝီ ဖြစ်ပြီး ဇမ္ဘ၏ သမီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆက်တိုက် သားလေးဦး—သံဟ္လာဒ၊ ပရာဂ-အနုဟ္လာဒ၊ ဟ္လာဒ၊ ပရဟ္လာဒ—ကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့၏ အစ်မ/နှမ စിംဟိကာ သည် ဝိပရစိတ်နှင့် လက်ထပ်၍ ရာဟု ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 13

हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥

ဟိရဏျကသိပု၏ ဇနီးမှာ ကယာဓု ဟုခေါ်သော ဒာနဝီ ဖြစ်ပြီး ဇမ္ဘ၏ သမီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆက်တိုက် သားလေးဦး—သံဟ္လာဒ၊ ပရာဂ-အနုဟ္လာဒ၊ ဟ္လာဒ၊ ပရဟ္လာဒ—ကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့၏ အစ်မ/နှမ စിംဟိကာ သည် ဝိပရစိတ်နှင့် လက်ထပ်၍ ရာဟု ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 14

शिरोऽहरद्यस्य हरिश्चक्रेण पिबतोऽमृतम् । संह्रादस्य कृतिर्भार्यासूत पञ्चजनं तत: ॥ १४ ॥

ရာဟုသည် နတ်တို့အလယ်တွင် မျက်နှာဖုံးဝတ်၍ အမృతကို သောက်နေစဉ် ဟရီသည် မိမိ၏ စက်ကရဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်하였다။ သံဟ္လာဒ၏ ဇနီးမှာ ကృతိ ဖြစ်ပြီး ကృతိမှ ပဉ္စဇန ဟုခေါ်သော သားကို မွေးဖွား하였다။

Verse 15

ह्रादस्य धमनिर्भार्यासूत वातापिमिल्वलम् । योऽगस्त्याय त्वतिथये पेचे वातापिमिल्वल: ॥ १५ ॥

ဟ္လာဒ၏ ဇနီးမှာ ဓမနီ ဟု ခေါ်သည်။ သူမ၏ ဝမ်းမှ ဝါတာပိ နှင့် အီလ္ဝလ ဟူသော သားနှစ်ယောက် မွေးဖွား하였다။ အဂஸ္တျ မုနိသည် အီလ္ဝလ၏ ဧည့်သည်ဖြစ်လာသောအခါ၊ အီလ္ဝလသည် သိုးရုပ်ပြောင်းထားသော ဝါတာပိကို ချက်ပြုတ်၍ ဧည့်ခံပွဲအဖြစ် ဆက်ကပ်하였다။

Verse 16

अनुह्रादस्य सूर्यायां बाष्कलो महिषस्तथा । विरोचनस्तु प्राह्रादिर्देव्यां तस्याभवद्ब‍‌लि: ॥ १६ ॥

အနုဟ္လာဒ၏ ဇနီးမှာ ဆူရျာ ဟု ခေါ်သည်။ သူမမှ ဘာရှ္ကလ နှင့် မဟိသ ဟူသော သားနှစ်ယောက် မွေးဖွား하였다။ ပ္ရဟ္လာဒတွင် ဝိရောစန ဟူသော သားတစ်ယောက်ရှိပြီး၊ ဝိရောစန၏ ဇနီးဝမ်းမှ ဘလိ မဟာရာဇာ မွေးဖွား하였다။

Verse 17

बाणज्येष्ठं पुत्रशतमशनायां ततोऽभवत् । तस्यानुभावं सुश्लोक्यं पश्चादेवाभिधास्यते ॥ १७ ॥

ထို့နောက် ဘလိ မဟာရာဇာသည် အရှနာ၏ ဝမ်း၌ သားတစ်ရာ မွေးဖွားစေ하였다။ ထိုသားတစ်ရာအနက် ဘာဏ ရာဇာသည် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ဘလိ မဟာရာဇာ၏ အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်သော လုပ်ရပ်များကို နောက်ပိုင်း (အဋ္ဌမ စကန္ဓတွင်) ဖော်ပြမည်။

Verse 18

बाण आराध्य गिरिशं लेभे तद्गणमुख्यताम् । यत्पार्श्वे भगवानास्ते ह्यद्यापि पुरपालक: ॥ १८ ॥

ဘာဏ ရာဇာသည် ဂိရိရှ (ရှီဝ) ကို အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုသဖြင့်၊ ရှီဝ၏ အဖော်ဂဏများအနက် ထင်ရှားသော အဆင့်ကို ရရှိ하였다။ ယနေ့တိုင် ဘဂဝန် ရှင်ကရသည် သူ၏ ဘေး၌ ရပ်တည်ကာ မြို့တော်ကို အမြဲကာကွယ်ပေးသည်။

Verse 19

मरुतश्च दिते: पुत्राश्चत्वारिंशन्नवाधिका: । त आसन्नप्रजा: सर्वे नीता इन्द्रेण सात्मताम् ॥ १९ ॥

ဒိတိ၏ ဝမ်းမှ မရုတ် ဒေဝတား ၄၉ ပါးလည်း မွေးဖွား하였다။ သူတို့အားလုံးတွင် သားသမီး မရှိကြ။ ဒိတိမှ မွေးဖွားသူများဖြစ်သော်လည်း အိန္ဒြာသည် သူတို့ကို ဒေဝတားအဆင့် ပေးအပ်ကာ မိမိနှင့်တန်းတူသော အနေအထားသို့ မြှင့်တင်하였다။

Verse 20

श्रीराजोवाच कथं त आसुरं भावमपोह्यौत्पत्तिकं गुरो । इन्द्रेण प्रापिता: सात्म्यं किं तत्साधु कृतं हि तै: ॥ २० ॥

မင်းကြီး Parīkṣit က မေးမြန်းလေသည် - အရှင်ဘုရား၊ မွေးဖွားလာမှုကြောင့် Marut လေးဆယ့်ကိုးပါးတို့သည် အသူရာစိတ်ဓာတ် ရှိရမည်။ နတ်ပြည်ဘုရင် သိကြားမင်းသည် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့အား နတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သနည်း။ သူတို့သည် မည်သည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသနည်း။

Verse 21

इमे श्रद्दधते ब्रह्मन्नृषयो हि मया सह । परिज्ञानाय भगवंस्तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ २१ ॥

အို ပုဏ္ဏား၊ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိနေကြသော ရသေ့အပေါင်းတို့သည် ဤအကြောင်းကို သိလိုလှပါသည်။ ထို့ကြောင့် အို မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၊ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြတော်မူပါ။

Verse 22

श्रीसूत उवाच तद्विष्णुरातस्य स बादरायणि- र्वचो निशम्याद‍ृतमल्पमर्थवत् । सभाजयन् सन्निभृतेन चेतसा जगाद सत्रायण सर्वदर्शन: ॥ २२ ॥

Śrī Sūta Gosvāmī က ပြောကြားသည် - အို မြင့်မြတ်သော ရသေ့ကြီး Śaunaka၊ Mahārāja Parīkṣit ၏ ရိုသေလေးစားမှုရှိပြီး ကျစ်လျစ်သော စကားများကို ကြားနာပြီးနောက်၊ အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်တော်မူသော Śukadeva Gosvāmī သည် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို အလွန်နှစ်သက်စွာ ချီးကျူးပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

Verse 23

श्रीशुक उवाच हतपुत्रा दिति: शक्रपार्ष्णिग्राहेण विष्णुना । मन्युना शोकदीप्तेन ज्वलन्ती पर्यचिन्तयत् ॥ २३ ॥

Śrī Śukadeva Gosvāmī က ပြောကြားသည် - သိကြားမင်းကို ကူညီရန်အတွက် ဗိဿနိုးဘုရားသည် Hiraṇyākṣa နှင့် Hiraṇyakaśipu ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ အသတ်ခံရမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏မိခင် Diti သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသတို့ လွှမ်းမိုးကာ ဤသို့ တွေးတောလေသည်။

Verse 24

कदा नु भ्रातृहन्तारमिन्द्रियाराममुल्बणम् । अक्लिन्नहृदयं पापं घातयित्वा शये सुखम् ॥ २४ ॥

အာရုံခံစားမှု အပျော်အပါးကို အလွန်နှစ်သက်သော သိကြားမင်းသည် ဗိဿနိုးဘုရားအားဖြင့် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဖြစ်သော Hiraṇyākṣa နှင့် Hiraṇyakaśipu တို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သိကြားမင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး စိတ်နှလုံးခက်ထန်ကာ အပြစ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူ့ကိုသတ်ပြီးမှ ငါသည် မည်သည့်အခါတွင် စိတ်ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူရမည်နည်း။

Verse 25

कृमिविड्भस्मसंज्ञासीद्यस्येशाभिहितस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यत: ॥ २५ ॥

သေဆုံးသောအခါ ဘုရင်များနှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများဟု လူသိများသော အုပ်စိုးသူအားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တီကောင်များ၊ မစင်များ သို့မဟုတ် ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မနာလိုစိတ်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပါက ဘဝ၏ အမှန်တရားကို သိပါသလား။ အခြားသတ္တဝါများကို မနာလိုပါက ငရဲသို့ဧကန်မုချ ရောက်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို မသိသည်မှာ သေချာပါသည်။

Verse 26

आशासानस्य तस्येदं ध्रुवमुन्नद्धचेतस: । मदशोषक इन्द्रस्य भूयाद्येन सुतो हि मे ॥ २६ ॥

Diti က ဤသို့ တွေးတောသည်– သိကြားမင်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ထာဝရဟု မှတ်ယူကာ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သိကြားမင်း၏ ရူးသွပ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော သားတစ်ယောက်ကို လိုချင်သည်။ ဤကိစ္စတွင် ကျွန်ုပ်အား ကူညီရန် နည်းလမ်းအချို့ကို ကျင့်သုံးပါရစေ။

Verse 27

इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥

ဤနည်းဖြင့် တွေးတောလျက် [သိကြားမင်းကို သတ်ရန် သားတစ်ယောက် လိုချင်သော ဆန္ဒဖြင့်] Diti သည် Kaśyapa အား နှစ်သက်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် ကျေနပ်စေရန် အမြဲမပြတ် ပြုမူနေပါသည်။ အို ဘုရင်၊ Diti သည် Kaśyapa ၏ အမိန့်များကို သူအလိုရှိသည့်အတိုင်း အလွန်သစ္စာရှိစွာ အမြဲဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဝန်ဆောင်မှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ကျေနပ်စေရန် အလွန်ချိုသာစွာ ပြောဆိုသော စကားလုံးများဖြင့်၊ အပြုံးများနှင့် အကြည့်များဖြင့် Diti သည် သူ၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ပြီး သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်စေခဲ့သည်။

Verse 28

इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥

ဤနည်းဖြင့် တွေးတောလျက် [သိကြားမင်းကို သတ်ရန် သားတစ်ယောက် လိုချင်သော ဆန္ဒဖြင့်] Diti သည် Kaśyapa အား နှစ်သက်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် ကျေနပ်စေရန် အမြဲမပြတ် ပြုမူနေပါသည်။ အို ဘုရင်၊ Diti သည် Kaśyapa ၏ အမိန့်များကို သူအလိုရှိသည့်အတိုင်း အလွန်သစ္စာရှိစွာ အမြဲဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဝန်ဆောင်မှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ကျေနပ်စေရန် အလွန်ချိုသာစွာ ပြောဆိုသော စကားလုံးများဖြင့်၊ အပြုံးများနှင့် အကြည့်များဖြင့် Diti သည် သူ၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ပြီး သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်စေခဲ့သည်။

Verse 29

एवं स्त्रिया जडीभूतो विद्वानपि मनोज्ञया । बाढमित्याह विवशो न तच्चित्रं हि योषिति ॥ २९ ॥

Kaśyapa Muni သည် ပညာတတ် ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် Diti ၏ ဟန်ဆောင်သော အပြုအမူကြောင့် စွဲလန်းသွားပြီး သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းသည်၏ ကတိကဝတ်သည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

Verse 30

विलोक्यैकान्तभूतानि भूतान्यादौ प्रजापति: । स्त्रियं चक्रे स्वदेहार्धं यया पुंसां मतिर्हृता ॥ ३० ॥

ဖန်ဆင်းခြင်းအစတွင် ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါအားလုံး မချည်နှောင်မိကြသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ လူဦးရေတိုးပွားစေရန် ယောက်ျား၏ ကိုယ်ခန္ဓာအကောင်းဆုံး အပိုင်းတစ်ဝက်မှ မိန်းမကို ဖန်တီးတော်မူပြီး မိန်းမ၏ သဘောသဘာဝက ယောက်ျား၏ စိတ်ကို ဆွဲယူတတ်သည်။

Verse 31

एवं शुश्रूषितस्तात भगवान् कश्यप: स्त्रिया । प्रहस्य परमप्रीतो दितिमाहाभिनन्द्य च ॥ ३१ ॥

ဤသို့ ဇနီး ဒိတီ၏ နူးညံ့သော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကြောင့် ဘဂဝန် ကശ്യပသည် အလွန်ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ သူသည် ပြုံး၍ ဒိတီကို ချီးမွမ်းကာ ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။

Verse 32

श्रीकश्यप उवाच वरं वरय वामोरु प्रीतस्तेऽहमनिन्दिते । स्त्रिया भर्तरि सुप्रीते क: काम इह चागम: ॥ ३२ ॥

ကശ്യပမုနိ မိန့်တော်မူသည်—“အို လှပသော ပေါင်တံရှိသူ၊ အပြစ်ကင်းသူမ! သင်၏ အပြုအမူကြောင့် ငါ အလွန်နှစ်သက်၏။ သင်လိုချင်သော ကောင်းချီးကို တောင်းလော့။ ခင်ပွန်း ပျော်ရွှင်လျှင် ဤလောက သို့မဟုတ် နောက်လောကတွင် ဇနီးအတွက် မည်သည့်ဆန္ဒက ခက်ခဲမည်နည်း?”

Verse 33

पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥

မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်းသည်ပင် အမြင့်ဆုံး ဒေဝတဟု မှတ်ယူကြသည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် သရီ(လက္ခမီ)၏ ခင်ပွန်း ဝါစုဒေဝသည် တည်ရှိ၏။ ကမ္မဖလကိုလိုလားသူတို့သည် ဒေဝတများ၏ အမည်နှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် ထိုဘဂဝန်ကိုပင် ပူဇော်ကြသည်; ထိုနည်းတူ မိန်းမတို့သည် ခင်ပွန်းရုပ်ဖြင့်ရှိသော ဘဂဝန်ကို အာရాధနာပြုကြသည်။

Verse 34

पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥

မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်းသည်ပင် အမြင့်ဆုံး ဒေဝတဟု မှတ်ယူကြသည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် သရီ(လက္ခမီ)၏ ခင်ပွန်း ဝါစုဒေဝသည် တည်ရှိ၏။ ကမ္မဖလကိုလိုလားသူတို့သည် ဒေဝတများ၏ အမည်နှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် ထိုဘဂဝန်ကိုပင် ပူဇော်ကြသည်; ထိုနည်းတူ မိန်းမတို့သည် ခင်ပွန်းရုပ်ဖြင့်ရှိသော ဘဂဝန်ကို အာရాధနာပြုကြသည်။

Verse 35

तस्मात्पतिव्रता नार्य: श्रेयस्कामा: सुमध्यमे । यजन्तेऽनन्यभावेन पतिमात्मानमीश्वरम् ॥ ३५ ॥

ထို့ကြောင့် ခါးသေးလှသော မိန်းမရေ၊ ကောင်းကျိုးကိုလိုလားသော ပတိဝရတ မိန်းမတို့သည် ခင်ပွန်း၏ အမိန့်ကိုလိုက်နာ၍၊ ခင်ပွန်းကို ဝါစုဒေဝ၏ ကိုယ်စားပြုသူဟု ယုံကြည်ကာ တစ်စိတ်တစ်လုံး ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

सोऽहं त्वयार्चितो भद्रे ईद‍ृग्भावेन भक्तित: । तं ते सम्पादये काममसतीनां सुदुर्लभम् ॥ ३६ ॥

အေးမြနူးညံ့သော ဇနီးရေ၊ မင်းက ငါကို အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ ကိုယ်စားပြုသူဟု ယုံကြည်ပြီး ထိုသို့သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သောကြောင့်၊ အကျင့်မသန့်သော မိန်းမတို့အတွက် အလွန်ရခက်သည့် မင်း၏ ဆန္ဒကို ငါ ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 37

दितिरुवाच वरदो यदि मे ब्रह्मन् पुत्रमिन्द्रहणं वृणे । अमृत्युं मृतपुत्राहं येन मे घातितौ सुतौ ॥ ३७ ॥

ဒိတီက ပြောသည်—အို ဘြဟ္မဏ၊ အို ကောင်းချီးပေးသူ၊ ငါသည် သားများကို ဆုံးရှုံးပြီးပြီ။ သင်က ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် အိန္ဒြကို သတ်နိုင်သော မသေမနေရ အမရသားတစ်ယောက်ကို ငါ တောင်းသည်၊ ဗိෂ္ဏု၏ အကူအညီဖြင့် အိန္ဒြက ငါ့သားနှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သောကြောင့်။

Verse 38

निशम्य तद्वचो विप्रो विमना: पर्यतप्यत । अहो अधर्म: सुमहानद्य मे समुपस्थित: ॥ ३८ ॥

ဒိတီ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသော် ကശ്യပ မုနိသည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်၍ အတွင်းစိတ်၌ ပူလောင်တုန်လှုပ်하였다။ “အို! ယနေ့ ငါ့ရှေ့တွင် အိန္ဒြကို သတ်ခြင်းဟူသော မဟာအဓမ္မ အန္တရာယ် ပေါ်လာပြီ” ဟု ငိုကြွေး하였다။

Verse 39

अहो अर्थेन्द्रियारामो योषिन्मय्येह मायया । गृहीतचेता: कृपण: पतिष्ये नरके ध्रुवम् ॥ ३९ ॥

ကശ്യပ မုနိက စိတ်ထဲတွင် တွေးသည်—“အို! ငါသည် ဥစ္စာနှင့် အာရုံခံစားမှု ပျော်ရွှင်မှုတို့၌ အလွန်ကပ်လှုပ်နေပြီ။ ထိုအခွင့်ကိုယူ၍ အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ မာယာသည် မိန်းမရုပ် (ငါ့ဇနီးရုပ်) ဖြင့် ငါ့စိတ်ကို ဖမ်းယူထားသည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်သူဖြစ်၍ နရကသို့ မလွဲမသွေ ကျဆင်းမည်။”

Verse 40

कोऽतिक्रमोऽनुवर्तन्त्या: स्वभावमिह योषित: । धिङ्‌मां बताबुधं स्वार्थे यदहं त्वजितेन्द्रिय: ॥ ४० ॥

ငါ၏ဇနီးဖြစ်သော ဤအမျိုးသမီးသည် သူမ၏သဘာဝအတိုင်း ပြုမူခဲ့သဖြင့် အပြစ်တင်ဖွယ်မရှိပါ။ သို့သော် ငါသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်ပါလျက် မိမိ၏အာရုံများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မိမိအတွက် အကျိုးရှိမည့်အရာကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ငါ့ကို အပြစ်တင်ထိုက်လှပေသည်။

Verse 41

शरत्पद्मोत्सवं वक्त्रं वचश्च श्रवणामृतम् । हृदयं क्षुरधाराभं स्त्रीणां को वेद चेष्टितम् ॥ ४१ ॥

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ပွင့်သော ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်၏။ သူမ၏ စကားများသည် အလွန်ချိုမြိန်ပြီး နားဝင်ချိုသော်လည်း သူမ၏ နှလုံးသားကို လေ့လာကြည့်လျှင် သင်တုန်းဓားသွားကဲ့သို့ အလွန်ထက်မြက်ကြောင်း တွေ့ရမည်။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင် အမျိုးသမီးတို့၏ အပြုအမူကို မည်သူ နားလည်နိုင်မည်နည်း။

Verse 42

न हि कश्चित्प्रिय: स्त्रीणामञ्जसा स्वाशिषात्मनाम् । पतिं पुत्रं भ्रातरं वा घ्नन्त्यर्थे घातयन्ति च ॥ ४२ ॥

မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများကို အချစ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် မည်သူမျှ သူတို့အတွက် အရေးမကြီးပေ။ အမျိုးသမီးများသည် အလွန်သူတော်ကောင်းဆန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ခင်ပွန်း၊ သား သို့မဟုတ် မောင်နှမများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် သူတစ်ပါးအား သတ်ခိုင်းနိုင်သည်။

Verse 43

प्रतिश्रुतं ददामीति वचस्तन्न मृषा भवेत् । वधं नार्हति चेन्द्रोऽपि तत्रेदमुपकल्पते ॥ ४३ ॥

ငါသည် သူမအား ဆုလာဘ်တစ်ခုပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပြီး ဤကတိကို ဖောက်ဖျက်၍မရနိုင်သော်လည်း သိကြားမင်းသည် အသတ်ခံရရန် မထိုက်တန်ပေ။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ငါ့၌ရှိသော အဖြေသည် အလွန်သင့်လျော်ပါသည်။

Verse 44

इति सञ्चिन्त्य भगवान्मारीच: कुरुनन्दन । उवाच किञ्चित् कुपित आत्मानं च विगर्हयन् ॥ ४४ ॥

သီရိသုကဒေဝ ဂေါသွာမိက မိန့်တော်မူသည်မှာ - ကဿပမုနိသည် ဤသို့ တွေးတောဆင်ခြင်ပြီး အနည်းငယ် အမျက်ထွက်လာ၏။ အို ကုရုမင်းဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော မဟာရာဇာ ပရိက္ခိတ၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်လျက် ဒိတိအား ဤသို့ ပြောကြားလေသည်။

Verse 45

श्रीकश्यप उवाच पुत्रस्ते भविता भद्रे इन्द्रहादेवबान्धव: । संवत्सरं व्रतमिदं यद्यञ्जो धारयिष्यसि ॥ ४५ ॥

ကശ്യပမုနိက ပြောသည်—“နူးညံ့သော ဇနီးရေ၊ ငါ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဤဝရတကို တစ်နှစ်တိုင်တိုင် သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်လျှင် အိန္ဒြကို သတ်နိုင်သော သားကို ရမည်။ သို့ရာတွင် ဗိုင်ရှ္ဏဝ စည်းကမ်းများပါသော ဤဝရတမှ လွဲချော်လျှင် အိန္ဒြဘက်ကောင်းသော သားကို ရမည်။”

Verse 46

दितिरुवाच धारयिष्ये व्रतं ब्रह्मन्ब्रूहि कार्याणि यानि मे । यानि चेह निषिद्धानि न व्रतं घ्नन्ति यान्युत ॥ ४६ ॥

ဒိတီက ပြန်လည်ဆိုသည်—“ဘြာဟ္မဏာ၊ ငါ ဤဝရတကို မလွဲမသွေ ထိန်းသိမ်းမည်။ ငါလုပ်ရမည့်အရာများ၊ တားမြစ်ထားသည့်အရာများနှင့် ဝရတကို မဖျက်စီးသည့်အရာများကို အားလုံးရှင်းလင်းစွာ ပြောပြပါ။”

Verse 47

श्रीकश्यप उवाच न हिंस्याद्भ‍ूतजातानि न शपेन्नानृतं वदेत् । न छिन्द्यान्नखरोमाणि न स्पृशेद्यदमङ्गलम् ॥ ४७ ॥

ကശ്യပမုနိက ပြောသည်—“ဇနီးရေ၊ ဤဝရတကို ထိန်းသိမ်းရန် သတ္တဝါတစ်စုံတစ်ရာကို မထိခိုက်စေပါနှင့်။ မည်သူ့ကိုမျှ ကျိန်စာမချပါနှင့်၊ မုသားမပြောပါနှင့်။ လက်သည်းနှင့် ဆံပင် မဖြတ်ပါနှင့်၊ ခေါင်းခွံ၊ အရိုးကဲ့သို့ မသန့်ရှင်း အမင်္ဂလ အရာများကို မထိပါနှင့်။”

Verse 48

नाप्सु स्‍नायान्न कुप्येत न सम्भाषेत दुर्जनै: । न वसीताधौतवास: स्रजं च विधृतां क्‍वचित् ॥ ४८ ॥

ကശ്യပမုနိက ဆက်ပြောသည်—“နူးညံ့သော ဇနီးရေ၊ ရေချိုးရာတွင် ရေထဲသို့ အတွင်းကျ မဆင်းပါနှင့်။ ဒေါသမထွက်ပါနှင့်။ မကောင်းသူများနှင့် စကားမပြောပါနှင့်၊ မပေါင်းသင်းပါနှင့်။ မလျော်ကန်စွာ မလျှော်ထားသော အဝတ်မဝတ်ပါနှင့်၊ ယခင်က ဝတ်ပြီးသား ပန်းမော်လည်း မဆင်ပါနှင့်။”

Verse 49

नोच्छिष्टं चण्डिकान्नं च सामिषं वृषलाहृतम् । भुञ्जीतोदक्यया द‍ृष्टं पिबेन्नाञ्जलिना त्वप: ॥ ४९ ॥

ကျန်စား (ucchiṣṭa) အစားအစာ မစားပါနှင့်၊ ချဏ္ဍိကာ (ကာလီ/ဒုရ္ဂါ) ထံ ပူဇော်ထားသော အစားအစာ မစားပါနှင့်၊ အသား သို့မဟုတ် ငါးကြောင့် ကလုရှ်ဖြစ်သော အစာ မစားပါနှင့်။ ရှူဒြက ယူလာ သို့မဟုတ် ထိထားသော အစာနှင့် ရာသီလာနေသော မိန်းမ မြင်ထားသော အစာကိုလည်း မစားပါနှင့်။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်း၍ အဉ္ဇလီဖြင့် ရေ မသောက်ပါနှင့်။

Verse 50

नोच्छिष्टास्पृष्टसलिला सन्ध्यायां मुक्तमूर्धजा । अनर्चितासंयतवाक्नासंवीता बहिश्चरेत् ॥ ५० ॥

စားပြီးနောက် ပါးစပ်၊ လက်၊ ခြေကို မဆေးဘဲ အပြင်မထွက်ရ။ ဆည်းဆာအချိန် သို့မဟုတ် ဆံပင်ဖြန့်ထား၍ မထွက်ရ; အလှဆင်မှုမရှိ၊ စကားမထိန်းချုပ်၊ အဝတ်အကာမလုံလောက်ဘဲလည်း မထွက်ရ။

Verse 51

नाधौतपादाप्रयता नार्द्रपादा उदक्शिरा: । शयीत नापराङ्‌नान्यैर्न नग्ना न च सन्ध्ययो: ॥ ५१ ॥

ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မဆေးဘဲ၊ ကိုယ်ကို မသန့်စင်ဘဲ မအိပ်ရ။ ခြေစိုစိုနဲ့လည်း မအိပ်ရ၊ ခေါင်းကို မြောက်ဘက် သို့မဟုတ် အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်စေပြီးလည်း မအိပ်ရ။ အဝတ်မဝတ်ဘဲ၊ အခြားမိန်းမများနှင့်အတူ၊ နေထွက်-နေဝင်အချိန်တွင်လည်း မအိပ်ရ။

Verse 52

धौतवासा शुचिर्नित्यं सर्वमङ्गलसंयुता । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्गोविप्राञ् श्रियमच्युतम् ॥ ५२ ॥

လျှော်ပြီးသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ နေ့စဉ် သန့်ရှင်းစွာနေကာ နနွင်း၊ စန္ဒကူးလိမ်းဆေးနှင့် မင်္ဂလာပစ္စည်းများဖြင့် အလှဆင်ပြီး မနက်စာမစားမီ နွားများ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ သီရိဒေဝီ လက္ခမီနှင့် အချျုတ အမြင့်မြတ်သော ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 53

स्त्रियो वीरवतीश्चार्चेत्स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । पतिं चार्च्योपतिष्ठेत ध्यायेत्कोष्ठगतं च तम् ॥ ५३ ॥

ပန်းမော်လေးများ၊ စန္ဒကူးလိမ်းဆေး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဤဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းသော မိန်းမသည် သားရှိပြီး ခင်ပွန်းအသက်ရှင်သော မိန်းမများကို ပူဇော်ရမည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးသည် ခင်ပွန်းကို ပူဇော်၍ ဆုတောင်းကာ၊ သူသည် မိမိဝမ်းတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်ဟု သမาธိပြုရမည်။

Verse 54

सांवत्सरं पुंसवनं व्रतमेतदविप्लुतम् । धारयिष्यसि चेत्तुभ्यं शक्रहा भविता सुत: ॥ ५४ ॥

ကശ്യပမုနိက ဆက်လက်ပြောသည်—‘ပုṁစဝန’ ဟုခေါ်သော ဤပူဇော်ပွဲ/ဝတ်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကြာ ချို့ယွင်းမှုမရှိဘဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်လျှင်၊ သင်၏သားသည် အိန္ဒြကို သတ်မည့် ကံကြမ္မာရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဝတ်၌ ချို့ယွင်းချက်ရှိလျှင် ထိုသားသည် အိန္ဒြ၏ မိတ်ဆွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 55

बाढमित्यभ्युपेत्याथ दिती राजन्महामना: । कश्यपाद् गर्भमाधत्त व्रतं चाञ्जो दधार सा ॥ ५५ ॥

အို မင်းကြီး ပရိက္ခစ်! ဒိတီသည် “ဟုတ်ကဲ့” ဟုဆိုကာ ကശ്യပ၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပုṁစဝန သန့်စင်ဝတ်ကို လက်ခံ하였다။ ဝမ်းမြောက်စွာ ကശ്യပမှ ဂರ್ಭဆောင်ကာ သစ္စာရှိစွာ ဝတ်ကို စတင်ထိန်းသိမ်း하였다။

Verse 56

मातृष्वसुरभिप्रायमिन्द्र आज्ञाय मानद । शुश्रूषणेनाश्रमस्थां दितिं पर्यचरत्कवि: ॥ ५६ ॥

အို လူတိုင်းကိုဂုဏ်ပြုသော မင်းကြီး! အိန္ဒြာသည် မိမိ၏အဒေါ် ဒိတီ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်၍ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အကြံအစည်ချမှတ်하였다။ ထို့ကြောင့် အာရှရမ်၌နေသော ဒိတီကို ဝန်ဆောင်မှုဖြင့် စောင့်ရှောက်ပြုစု하였다။

Verse 57

नित्यं वनात्सुमनस: फलमूलसमित्कुशान् । पत्राङ्कुरमृदोऽपश्च काले काल उपाहरत् ॥ ५७ ॥

သူသည် နေ့စဉ် တောမှ မွှေးကြိုင်သောပန်းများ၊ သစ်သီးများ၊ အမြစ်များ၊ ယဇ္ဈအတွက် မီးဖိုသစ် (သမိတ်) နှင့် ကုရှမြက်ကို ယူလာ하였다။ ထို့အပြင် အချိန်မီ အရွက်၊ မျိုးပင်ပေါက်၊ မြေ နှင့် ရေကိုလည်း တိတိကျကျ ယူဆောင်လာ하였다။

Verse 58

एवं तस्या व्रतस्थाया व्रतच्छिद्रं हरिर्नृप । प्रेप्सु: पर्यचरज्जिह्मो मृगहेव मृगाकृति: ॥ ५८ ॥

အို မင်းကြီး ပရိက္ခစ်! သမင်ကိုလိုက်ဖမ်းသော မုဆိုးသည် သမင်အရေကိုဖုံးကာ သမင်လိုဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒိတီ၏သားများအပေါ် အတွင်းစိတ်ဖြင့် ရန်သူဖြစ်သော အိန္ဒြာသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် မိတ်ဆွေကဲ့သို့ ပြုမူကာ ဒိတီကို အလွန်သတိထား၍ ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဝတ်ထိန်းသိမ်းရာတွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာတွေ့လျှင် ချက်ချင်းလှည့်စားလိုသဖြင့် မဖော်ထုတ်ခံရအောင် အလွန်ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

Verse 59

नाध्यगच्छद्‌व्रतच्छिद्रं तत्परोऽथ महीपते । चिन्तां तीव्रां गत: शक्र: केन मे स्याच्छिवं त्विह ॥ ५९ ॥

အို ကမ္ဘာ၏အရှင်! ဝတ်ထိန်းသိမ်းမှုတွင် ချို့ယွင်းချက်မတွေ့သဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး “ဒီနေရာမှာ ငါ့အတွက် ကောင်းကျိုးက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ” ဟု တွေးတော하였다။

Verse 60

एकदा सा तु सन्ध्यायामुच्छिष्टा व्रतकर्शिता । अस्पृष्टवार्यधौताङ्‌घ्रि: सुष्वाप विधिमोहिता ॥ ६० ॥

အစာရှောင်ခြင်း အကျင့်ကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာသောကြောင့် အားနည်းနေသော ဒီတိသည် တစ်ခါက ညနေစောင်းတွင် ခြေလက်မဆေးဘဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

Verse 61

लब्ध्वा तदन्तरं शक्रो निद्रापहृतचेतस: । दिते: प्रविष्ट उदरं योगेशो योगमायया ॥ ६१ ॥

ထိုအခွင့်အရေးကို ရရှိသဖြင့် ယောဂစွမ်းအင်ပြည့်ဝသော အိန္ဒြာသည် အိပ်ပျော်နေသော ဒီတိ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

Verse 62

चकर्त सप्तधा गर्भं वज्रेण कनकप्रभम् । रुदन्तं सप्तधैकैकं मा रोदीरिति तान् पुन: ॥ ६२ ॥

အိန္ဒြာသည် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော သန္ဓေသားကို သူ၏ ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ခုနစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ငိုကြွေးသောအခါ 'မငိုနဲ့' ဟု ပြောကာ တစ်ပိုင်းစီကို ခုနစ်ပိုင်း ထပ်မံ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

Verse 63

तमूचु: पाट्यमानास्ते सर्वे प्राञ्जलयो नृप । किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव ॥ ६३ ॥

အို မင်းကြီး၊ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံရစဉ် သူတို့သည် လက်အုပ်ချီကာ အိန္ဒြာကို ပြောကြသည်မှာ 'အို အိန္ဒြာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ညီအစ်ကိုများဖြစ်သော မရွတ်များ ဖြစ်ကြပါသည်။ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်လိုပါသနည်း။'

Verse 64

मा भैष्ट भ्रातरो मह्यं यूयमित्याह कौशिक: । अनन्यभावान् पार्षदानात्मनो मरुतां गणान् ॥ ६४ ॥

သူတို့သည် မိမိ၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြောင်း အိန္ဒြာမြင်သောအခါ 'မကြောက်ကြနှင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် ငါ၏ အခြွေအရံ မရွတ်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်' ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 65

न ममार दितेर्गर्भ: श्रीनिवासानुकम्पया । बहुधा कुलिशक्षुण्णो द्रौण्यस्त्रेण यथा भवान् ॥ ६५ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်ကြားသည်—အို မင်းပါရီက்ஷစ်၊ အရှွတ္ထာမာ၏ ဘြဟ္မာအာஸ္တရကြောင့် သင် မီးလောင်ခဲ့သော်လည်း သင်၏ မိခင်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဘဂဝန် သရီကృష్ణ ဝင်ရောက်တော်မူသဖြင့် သင် ကယ်တင်ခံရသည်။ ထိုနည်းတူ ဒိတီ၏ သန္ဓေကို အိန္ဒြ၏ ဝဇ္ရဖြင့် ၄၉ ပိုင်း ခွဲဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သရီနိဝာသ အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့် အားလုံး အသက်ရှင်ရပ်တည်ခဲ့သည်။

Verse 66

सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥

အာဒီပုရုရှ၊ အမြင့်ဆုံးဘုရားကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်ပါက ဝိုင်ကుంఠသို့ ရောက်၍ ဗိဿနုနှင့် ဆင်တူသော ဒိဗ္ဗရုပ်ကို ရရှိသည်။ ဒိတီသည် မဟာဝရတကို ထမ်းဆောင်ကာ တစ်နှစ်နီးပါး ဘဂဝန် ဟရိကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုတပဿာအင်အားကြောင့် မရုတ် ၄၉ ပါး မွေးဖွားလာသည်။

Verse 67

सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥

အိန္ဒြနှင့်အတူ ရှိနေသဖြင့် မရုတ် ၄၉ ပါးသည် ဒေဝတားတို့နှင့် တန်းတူဖြစ်လာသည်။ ဘဂဝန် ဟရိသည် မိခင်ဘက်မှ အပြစ်အနာအဆာကို ဖယ်ရှားကာ သူတို့ကို ဆိုမရည်သောက်သော ဒေဝဂဏအဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဒိတီ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့် ဒေဝတားတန်းတူဖြစ်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်။

Verse 68

दितिरुत्थाय दद‍ृशे कुमाराननलप्रभान् । इन्द्रेण सहितान् देवी पर्यतुष्यदनिन्दिता ॥ ६८ ॥

အမြင့်ဆုံးဘုရားကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ဒိတီသည် အပြည့်အဝ သန့်စင်သွားသည်။ အိပ်ရာမှ ထလာသောအခါ အိန္ဒြနှင့်အတူ မိမိ၏ သား ၄၉ ယောက်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့အားလုံး မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး အိန္ဒြနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်နေကြသဖြင့် အပြစ်ကင်းသော ဒေဝီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်하였다။

Verse 69

अथेन्द्रमाह ताताहमादित्यानां भयावहम् । अपत्यमिच्छन्त्यचरं व्रतमेतत्सुदुष्करम् ॥ ६९ ॥

ထို့နောက် ဒိတီက အိန္ဒြအား ပြောသည်—သားရေ၊ ငါသည် အာဒိတျများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သင်တို့ အာဒိတျ ၁၂ ပါးကို သတ်နိုင်မည့် သားတစ်ယောက်ကို လိုလား၍သာ ဤအလွန်ခက်ခဲသော ဝရတကို ငါ ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 70

एक: सङ्कल्पित: पुत्र: सप्त सप्ताभवन् कथम् । यदि ते विदितं पुत्र सत्यं कथय मा मृषा ॥ ७० ॥

ငါသည် သားတစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ ဆုတောင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လေးဆယ့်ကိုးယောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအရာ မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ ချစ်လှစွာသော သားတော်သိကြားမင်း၊ သင်သိလျှင် အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။ လိမ်ညာပြောဆိုရန် မကြိုးစားပါနှင့်။

Verse 71

इन्द्र उवाच अम्ब तेऽहं व्यवसितमुपधार्यागतोऽन्तिकम् । लब्धान्तरोऽच्छिदं गर्भमर्थबुद्धिर्न धर्मद‍ृक् ॥ ७१ ॥

သိကြားမင်းက ပြန်ပြောသည်– ချစ်လှစွာသော မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်သည် အတ္တအကျိုးစီးပွားကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် တရားဓမ္မကို မျက်ကွယ်ပြုမိခဲ့ပါသည်။ မယ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာဘဝတွင် ကြီးမြတ်သော အကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းနေကြောင်း ကျွန်ုပ်သိသောအခါ၊ မယ်တော်ထံတွင် အပြစ်တစ်ခုခု ရှာဖွေလိုခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်ကို တွေ့သောအခါ ကျွန်ုပ်သည် မယ်တော်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သန္ဓေသားကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခဲ့ပါသည်။

Verse 72

कृत्तो मे सप्तधा गर्भ आसन् सप्त कुमारका: । तेऽपि चैकैकशो वृक्णा: सप्तधा नापि मम्रिरे ॥ ७२ ॥

ပထမဦးစွာ ကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးကို ခုနစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ခဲ့ရာ ကလေးခုနစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကလေးတစ်ယောက်စီကို ခုနစ်ပိုင်းစီ ထပ်မံဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မြတ်စွာဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မသေဆုံးခဲ့ပါ။

Verse 73

ततस्तत्परमाश्चर्यं वीक्ष्य व्यवसितं मया । महापुरुषपूजाया: सिद्धि: काप्यानुषङ्गिणी ॥ ७३ ॥

ချစ်လှစွာသော မယ်တော်၊ သားတော် လေးဆယ့်ကိုးယောက်စလုံး အသက်ရှင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျွန်ုပ် အံ့သြသွားပါသည်။ ဤသည်မှာ ဗိဿနိုးမြတ်စွာဘုရားအား ကိုးကွယ်ရာတွင် မယ်တော်၏ ပုံမှန် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ ဘေးထွက်ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။

Verse 74

आराधनं भगवत ईहमाना निराशिष: । ये तु नेच्छन्त्यपि परं ते स्वार्थकुशला: स्मृता: ॥ ७४ ॥

ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန်သာ စိတ်ဝင်စားသူများသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မလိုလားကြဘဲ လွတ်မြောက်မှုကိုပင် မလိုချင်ကြသော်လည်း၊ သခင်ခရစ်ရှနားသည် ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ဖြည့်ဆည်းပေးတော်မူ၏။

Verse 75

आराध्यात्मप्रदं देवं स्वात्मानं जगदीश्वरम् । को वृणीत गुणस्पर्शं बुध: स्यान्नरकेऽपि यत् ॥ ७५ ॥

ဘုရားသခင်သည် ဘက္တများအား မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပေးအပ်တော်မူသော လောကအရှင်ဖြစ်၍ ပူဇော်ထိုက်သည်။ ထိုချစ်မြတ်နိုးရသော प्रभုကို ဆောင်ရွက်သော ပညာရှိသည် နรก၌ပင် ရနိုင်သော ရုပ်ဝတ္ထုသုခကို မည်သို့ ဆန္ဒပြုမည်နည်း။

Verse 76

तदिदं मम दौर्जन्यं बालिशस्य महीयसि । क्षन्तुमर्हसि मातस्त्वं दिष्ट्या गर्भो मृतोत्थित: ॥ ७६ ॥

အမေကြီး၊ မဟာမိခင်၊ ကျွန်ုပ်သည် မိုက်မဲ၍ ဆိုးယုတ်သူပါ; ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ မိခင်၏ ဘက္တိကြောင့် ဝမ်းတွင်းသားများသည် အန္တရာယ်မရှိဘဲ မွေးဖွားလာကြသည်—ရန်သူစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ် ခွဲဖြတ်ခဲ့သော်လည်း မသေကြပါ။

Verse 77

श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तयाभ्यनुज्ञात: शुद्धभावेन तुष्टया । मरुद्भ‍ि: सह तां नत्वा जगाम त्रिदिवं प्रभु: ॥ ७७ ॥

သီရိရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ဆက်လက်မိန့်ကြားသည်—အင်ဒြ၏ သန့်ရှင်းသော စိတ်ထားနှင့် အပြုအမူကြောင့် ဒိတီသည် အလွန်နှစ်သက်၍ ခွင့်ပြု하였다။ ထို့နောက် အင်ဒြသည် မရုတ်များနှင့်အတူ အဒေါ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးချ၍ ကောင်းကင်လောကသို့ သွားလေ၏။

Verse 78

एवं ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । मङ्गलं मरुतां जन्म किं भूय: कथयामि ते ॥ ७८ ॥

ချစ်လှစွာသော ဘုရင် ပရိက္ခစ်၊ သင်မေးမြန်းသမျှ—အထူးသဖြင့် မရုတ်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာကഥာ—ကို ကျွန်ုပ် တတ်နိုင်သမျှ ပြောပြီးပြီ။ ယခု ထပ်မံမေးပါ; ကျွန်ုပ် ဆက်လက်ရှင်းပြမည်။