Shloka 13
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपा: । उपासतोपायनपाणिभिर्विना त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम् ॥ १३ ॥
tam aṅga mattaṁ madhunoru-gandhinā vivṛtta-tāmrākṣam aśeṣa-dhiṣṇya-pāḥ upāsatopāyana-pāṇibhir vinā tribhis tapo-yoga-balaujasāṁ padam
အို မဟာရာဇာ၊ ဟိရဏျကသိပုသည် အနံ့ပြင်းသော အရက်များကြောင့် အမြဲမူးယစ်နေသဖြင့် သူ၏ ကြေးနီရောင်မျက်လုံးများသည် အမြဲလှည့်လည်နေ하였다။ သို့သော် ယောဂတပသ်၏ အားတန်ခိုးကြောင့်၊ သူသည် မကောင်းမြတ်သော်လည်း၊ ဘြဟ္မာ၊ ရုဒြ (ရှီဝ) နှင့် ဝိષ્ણု—ဤ သုံးပါးသော အဓိကဒေဝတားများကို မပါဘဲ—အခြား လောကပာလများအားလုံးက မိမိလက်ဖြင့် လက်ဆောင်များယူဆောင်ကာ သူ့ကို ကျေနပ်စေရန် ကိုယ်တိုင်ပင် ဝတ်ပြုခဲ့ကြသည်။
In the Skanda Purāṇa there is this description: upāyanaṁ daduḥ sarve vinā devān hiraṇyakaḥ. Hiraṇyakaśipu was so powerful that everyone but the three principal demigods — namely Lord Brahmā, Lord Śiva and Lord Viṣṇu — engaged in his service. Madhvācārya says, ādityā vasavo rudrās tri-vidhā hi surā yataḥ. There are three kinds of demigods — the Ādityas, the Vasus and the Rudras — beneath whom are the other demigods, like the Maruts and Sādhyas ( marutaś caiva viśve ca sādhyāś caiva ca tad-gatāḥ ). Therefore all the demigods are called tri-piṣṭapa, and the same word tri applies to Lord Brahmā, Lord Śiva and Lord Viṣṇu.
FAQs
This verse shows Hiraṇyakaśipu becoming arrogant and sensually intoxicated, yet receiving worship from many rulers—highlighting how material power can create false reverence and deepen illusion.
In the narrative, Hiraṇyakaśipu’s dominance and fearsome control over the universe compelled subordinate rulers to approach him with gifts and worship, even as he contemptuously ignored them.
Do not measure greatness by external authority or followers; cultivate humility and devotion, because power without character can make one dismissive, intoxicated, and spiritually blind.