Shloka 12
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुव: । यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तय: ॥ ९ ॥ यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च । पय:फेननिभा: शय्या मुक्तादामपरिच्छदा: ॥ १० ॥ कूजद्भिर्नूपुरैर्देव्य: शब्दयन्त्य इतस्तत: । रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदती: सुन्दरं मुखम् ॥ ११ ॥ तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् । रेमेऽभिवन्द्याङ्घ्रियुग: सुरादिभि: प्रतापितैरूर्जितचण्डशासन: ॥ १२ ॥
yatra vidruma-sopānā mahā-mārakatā bhuvaḥ yatra sphāṭika-kuḍyāni vaidūrya-stambha-paṅktayaḥ
အိန္ဒြာ၏ နန်းတော်တွင် လှေကားများကို ပုလဲကျောက် (coral) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ကြမ်းပြင်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မြကတ (emerald) များဖြင့် အလှဆင်ထားကာ၊ နံရံများသည် ကြည်လင်သော စဖတိက (crystal) ဖြစ်၍၊ တိုင်တန်းများသည် ဝိုင်ဒူရျ (vaidūrya) ကျောက်တိုင်များ အစီအရီ ဖြစ်သည်။ ပန်းချီဗိတန်များ၊ ပဒ္မရာဂ (ruby) အာသနများ၊ ဖျော့ဖျော့ဖိုမ်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ပိုးအိပ်ရာများကို မုတၱာကြိုးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ခြေကောက်လက်ကောက်သံ သာယာစွာမြည်သံထွက်စေသော မျက်နှာလှ၊ သွားလှသော နန်းတွင်းနတ်သမီးများသည် ရတနာကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မိမိမျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်ရှုလျက် လှည့်လည်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဖိနှိပ်ခံနတ်များသည် ဟိရဏျကသိပု၏ ခြေတော်တွင် ဦးညွှတ်ရပြီး၊ သူသည် ထိုနေရာ၌ အားကြီးသော အမိန့်ဖြင့် အားလုံးကို တင်းကျပ်စွာ အုပ်ချုပ်하였다။
Hiraṇyakaśipu was so powerful in the heavenly planets that all the demigods except Lord Brahmā, Lord Śiva and Lord Viṣṇu were forced to engage in his service. Indeed, they were afraid of being severely punished if they disobeyed him. Śrīla Viśvanātha Cakravartī has compared Hiraṇyakaśipu to Mahārāja Vena, who was also atheistic and scornful of the ritualistic ceremonies mentioned in the Vedas. Yet Mahārāja Vena was afraid of some of the great sages such as Bhṛgu, whereas Hiraṇyakaśipu ruled in such a way that everyone feared him but Lord Viṣṇu, Lord Brahmā and Lord Śiva. Hiraṇyakaśipu was so alert against being burnt to ashes by the anger of great sages like Bhṛgu that by dint of austerity he surpassed their power and placed even them under his subordination. It appears that even in the higher planetary systems, to which people are promoted by pious activities, disturbances are created by asuras like Hiraṇyakaśipu. No one in the three worlds can live in peace and prosperity without disturbance.
FAQs
It describes him as a single, overpowering monarch who conquered the worlds and forced even the demigods to bow, indicating a reign driven by fear and harsh control rather than dharma.
Because they were tormented by his extraordinary power and severe शासन (rule), they were compelled to offer external submission despite his ungodly nature.
Power without devotion and dharma leads to oppression and false honor; true greatness is measured by humility, self-control, and service to the Supreme, not by domination.