Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 4
The Six Dvīpas Beyond Jambūdvīpa and the Cosmic Boundary of Lokāloka
शिवं यवसं सुभद्रं शान्तं क्षेमममृतमभयमिति वर्षाणि तेषु गिरयो नद्यश्च सप्तैवाभिज्ञाता: ॥ ३ ॥ मणिकूटो वज्रकूट इन्द्रसेनो ज्योतिष्मान् सुपर्णो हिरण्यष्ठीवो मेघमाल इति सेतुशैला: । अरुणा नृम्णाऽऽङ्गिरसी सावित्री सुप्तभाता ऋतम्भरा सत्यम्भरा इति महानद्य: । यासां जलोपस्पर्शनविधूतरजस्तमसो हंसपतङ्गोर्ध्वायनसत्याङ्गसंज्ञाश्चत्वारो वर्णा: सहस्रायुषो विबुधोपमसन्दर्शनप्रजनना: स्वर्गद्वारं त्रय्या विद्यया भगवन्तं त्रयीमयं सूर्यमात्मानं यजन्ते ॥ ४ ॥
śivaṁ yavasaṁ subhadraṁ śāntaṁ kṣemam amṛtam abhayam iti varṣāṇi teṣu girayo nadyaś ca saptaivābhijñātāḥ; maṇikūṭo vajrakūṭa indraseno jyotiṣmān suparṇo hiraṇyaṣṭhīvo meghamāla iti setu-śailāḥ aruṇā nṛmṇāṅgirasī sāvitrī suptabhātā ṛtambharā satyambharā iti mahā-nadyaḥ; yāsāṁ jalopasparśana-vidhūta-rajas-tamaso haṁsa-pataṅgordhvāyana-satyāṅga-saṁjñāś catvāro varṇāḥ sahasrāyuṣo vibudhopama-sandarśana-prajananāḥ svarga-dvāraṁ trayyā vidyayā bhagavantaṁ trayīmayaṁ sūryam ātmānaṁ yajante.
ကျွန်းဒေသ ခုနစ်ခုကို သားခုနစ်ယောက်၏ အမည်များအတိုင်း ရှိဝ၊ ယဝသ၊ သုဘဒြ၊ ရှာန္တ၊ က္ရှေမ၊ အမృత၊ အဘယ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုဒေသများတွင် တောင် ၇ လုံးနှင့် မြစ် ၇ စင်း ထင်ရှားသည်။ တောင်များ: မဏိကူဋ၊ ဝဇ္ရကူဋ၊ အိန္ဒြစေန၊ ဂျျောတိရှ္မာန်၊ သုပර්ဏ၊ ဟိရဏ္ယဋ္ဌီဝ၊ မေဃမာလ; မြစ်များ: အရုဏာ၊ နೃမဏာ၊ အာင်္ဂိရသီ၊ သာဝိတြီ၊ သုပ္တဘာတာ၊ ဥတံဘရာ၊ သတ္တျံဘရာ။ ထိုရေကို ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရေချိုးခြင်းဖြင့် ရဇ-တမ မလင် ပျောက်ကွယ်ပြီး Plakṣadvīpa ရှိ ဟံသ၊ ပတင်္ဂ၊ ဥဓ္ဝါယန၊ သတ္တျာင်္ဂ ဟူသော ဝဏ္ဏလေးမျိုးလည်း သန့်စင်ကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်တစ်ထောင် အသက်ရှည်၍ ဒေဝတားကဲ့သို့ လှပကာ ဝေဒက ပူဇော်ပွဲများဖြင့် စူရိယရূপ၌ ထင်ရှားသော ဘဂဝန်ကို ပူဇော်ကာ စူရိယလောကကို ရောက်ကြသည်။
According to general understanding, there are originally three deities — Lord Brahmā, Lord Viṣṇu and Lord Śiva — and people with a poor fund of knowledge consider Lord Viṣṇu no better than Lord Brahmā or Lord Śiva. This conclusion, however, is invalid. As stated in the Vedas, iṣṭāpūrtaṁ bahudhā jāyamānaṁ viśvaṁ bibharti bhuvanasya nābhiḥ tad evāgnis tad vāyus tat sūryas tad u candramāḥ agniḥ sarvadaivataḥ. This means that the Supreme Lord, who accepts and enjoys the results of Vedic ritualistic ceremonies (technically called iṣṭāpūrta ), who maintains the entire creation, who supplies the necessities of all living entities ( eko bahūnāṁ yo vidadhāti kāmān ) and who is the central point of all creation, is Lord Viṣṇu. Lord Viṣṇu expands as the demigods known as Agni, Vāyu, Sūrya and Candra, who are simply parts and parcels of His body. Lord Kṛṣṇa says in Śrīmad Bhagavad-gītā (9.23):
FAQs
It lists seven regions—Śiva, Yavasa, Subhadra, Śānta, Kṣema, Amṛta, and Abhaya—along with seven boundary mountains and seven great rivers associated with them.
He is explaining the cosmic geography of Bhū-maṇḍala to King Parīkṣit, showing how different regions are structured and how their inhabitants live and worship.
It emphasizes purification and disciplined worship: seek practices that reduce passion and ignorance and orient life toward the Supreme Lord, not merely toward temporary heavenly goals.