Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 21
Devotion in Kimpuruṣa-varṣa and the Glory of Bhārata-varṣa
Rāmacandra & Nara-Nārāyaṇa; Rivers, Varṇāśrama, and Liberation
एतदेव हि देवा गायन्ति— अहो अमीषां किमकारि शोभनं प्रसन्न एषां स्विदुत स्वयं हरि: । यैर्जन्म लब्धं नृषु भारताजिरे मुकुन्दसेवौपयिकं स्पृहा हि न: ॥ २१ ॥
etad eva hi devā gāyanti — aho amīṣāṁ kim akāri śobhanaṁ prasanna eṣāṁ svid uta svayaṁ hariḥ yair janma labdhaṁ nṛṣu bhāratājire mukunda-sevaupayikaṁ spṛhā hi naḥ
ဒေဝတားတို့က သီဆိုကြသည်—အံ့ဩဖွယ်ပင်! သူတို့သည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကို ပြုခဲ့ကြမည်၊ သို့မဟုတ် ဟရီဘုရားကိုယ်တိုင် သူတို့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ခဲ့မည်; ထို့ကြောင့် မုကുന္ဒကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ရန် သင့်တော်သော ဘာရတမြေ၌ လူအဖြစ် မွေးဖွားခွင့်ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဒေဝတားများလည်း ဘာရတဝရ္ဿ၌ လူမွေးဖွား၍ ဘက္တိပြုလိုကြသော်လည်း သူတို့ကတော့ အဲဒီမှာပင် ဆေးဝါလုပ်ငန်း(ဆေဝါ)၌ ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။
These facts are further explained in Caitanya-caritāmṛta ( Ādi 9.41) :
FAQs
Because human birth in Bhārata-varṣa is especially conducive to Mukunda-sevā—devotional service to the Supreme Lord—which even the demigods aspire for.
Shukadeva Gosvami speaks this to King Parikshit while describing the unique spiritual opportunity available in Bhārata-varṣa.
It urges us to value human life as a rare chance for bhakti—using time, abilities, and daily duties to serve Mukunda through remembrance, worship, and ethical living.